Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 21 kwietnia 2026 09:10
  • Data zakończenia: 21 kwietnia 2026 09:28

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

DELETE FROM Pracownicy ORDER BY rok_urodzenia LIMIT 1;
W wyniku wykonania powyższego zapytania SQL zostanie:
A. usunięty rekord z danymi pracownika, który miał wpisaną datę urodzenia.
B. usunięta tabela Pracownicy.
C. usunięta kolumna rok_urodzenia z tabeli Pracownicy.
D. usunięty rekord najstarszego pracownika.
Poprawnie – to polecenie SQL usuwa dokładnie jeden rekord, i to taki, który odpowiada najstarszemu pracownikowi w tabeli. Kluczowe są tu dwie rzeczy: klauzula ORDER BY oraz LIMIT 1. Najpierw baza danych sortuje wiersze z tabeli Pracownicy po kolumnie rok_urodzenia rosnąco, czyli od najstarszego do najmłodszego (mniejszy rok urodzenia = starsza osoba). Dopiero na tak posortowanym zbiorze polecenie DELETE z LIMIT 1 usuwa pierwszy rekord z góry, czyli właśnie najstarszego pracownika. Warto zauważyć, że taka składnia (DELETE ... ORDER BY ... LIMIT ...) jest charakterystyczna m.in. dla MySQL i MariaDB. W standardowym SQL nie zawsze można użyć ORDER BY bezpośrednio w DELETE, ale w praktyce, w aplikacjach webowych, bardzo często pracuje się właśnie na tych silnikach, więc to rozwiązanie jest jak najbardziej realne. W innych systemach (np. PostgreSQL) podobny efekt robi się przez podzapytanie lub CTE. Moim zdaniem to jest bardzo przydatny wzorzec, gdy chcemy usuwać „najstarsze” lub „najmłodsze” rekordy, np. najstarszy log systemowy, najstarsze zamówienie w statusie roboczym, najstarszy wpis w kolejce zadań. Ważna dobra praktyka: takie operacje powinny opierać się na jednoznacznym kryterium sortowania (np. rok_urodzenia + id), żeby uniknąć sytuacji, że przy tych samych wartościach pola baza wybierze losowo któryś rekord. W projektach produkcyjnych często dodaje się dodatkową kolumnę typu data_utworzenia albo używa klucza głównego w ORDER BY, żeby zachować deterministyczne zachowanie. Zwróć też uwagę, że DELETE operuje na wierszach (rekordach), a nie na strukturze tabeli. Do usuwania kolumn służy ALTER TABLE, a do kasowania całej tabeli – DROP TABLE. To rozróżnienie jest absolutna podstawa pracy z SQL w każdej większej aplikacji.
Pytanie 2

W języku PHP uzyskano wyniki kwerend z bazy danych przy użyciu polecenia mysql_query. Aby wydobyć z otrzymanej kwerendy pojedynczy wiersz danych, konieczne jest użycie polecenia

A. mysql_list_fields
B. mysql_fetch_lengths
C. mysql_field_len
D. mysql_fetch_row
Odpowiedź mysql_fetch_row jest poprawna, ponieważ to funkcja, która pozwala na pobranie pojedynczego wiersza danych z zasobu zwróconego przez mysql_query. Zwraca ona tablicę, która zawiera wartości poszczególnych pól w wierszu, co umożliwia ich dalsze przetwarzanie. Dzięki tej funkcji programista może łatwo iterować przez wyniki kwerendy, co jest kluczowe w przypadku przetwarzania danych z baz danych. Na przykład, po wykonaniu kwerendy SELECT, można użyć pętli while, aby pobierać kolejne wiersze danych i je wyświetlać. Dobrą praktyką jest również sprawdzenie, czy zasób kwerendy jest poprawny przed użyciem tej funkcji, co pozwoli uniknąć błędów w czasie wykonywania skryptu. Warto dodać, że w nowszych wersjach PHP zaleca się korzystanie z rozszerzenia mysqli lub PDO, które oferują bardziej zaawansowane możliwości i większe bezpieczeństwo przy pracy z bazami danych.
Pytanie 3

W bazie danych znajduje się tabela pracownicy z kolumnami: id, imie, nazwisko, pensja. W nowym roku zdecydowano o podwyżce pensji dla wszystkich pracowników o 100 zł. Ta aktualizacja w bazie danych powinna mieć formę

A. UPDATE pensja SET +100
B. UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100
C. UPDATE pracownicy SET pensja = 100
D. UPDATE pensja SET 100
Odpowiedź 'UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;' jest właściwa, ponieważ używa standardowej składni SQL do aktualizacji danych w tabeli. W tym przypadku, instruktacja 'SET pensja = pensja + 100' oznacza, że dla każdego rekordu w tabeli 'pracownicy', wartość kolumny 'pensja' zostanie zwiększona o 100 zł. To podejście jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w programowaniu SQL, ponieważ aktualizuje wartość na podstawie jej bieżącej wartości, co pozwala na zachowanie pełnej kontroli nad danymi. Tego rodzaju aktualizacja jest często stosowana w bazach danych, gdy konieczne jest modyfikowanie istniejących danych na podstawie ich aktualnych wartości. Na przykład, jeśli w tabeli mamy pracowników z różnymi wynagrodzeniami, każdemu z nich dodamy stałą kwotę, co sprawia, że struktura danych pozostaje spójna. Dodatkowo, takie podejście ma zastosowanie w praktycznych scenariuszach, takich jak coroczne podwyżki wynagrodzeń, co jest powszechną praktyką w wielu organizacjach, a poprawność tej operacji można zweryfikować poprzez zapytania SELECT po aktualizacji.
Pytanie 4

Poniższy fragment kodu PHP funkcjonuje poprawnie i ma na celu wyświetlenie na stronie internetowej informacji pobranych kwerendą z bazy danych. Ile pól zostanie wyświetlonych na stronie?

$ile = mysqli_num_rows($zapytanie);
for ($i = 0; $i < $ile; $i++) 
{
    $wiersz = mysqli_fetch_row($zapytanie); 
    echo "<p>Klient: $wiersz[0] $wiersz[1], adres: $wiersz[2] </p>";
}
A. Z dwóch pól
B. Z trzech pól
C. Z jednego pola
D. Z czterech pól
Wybranie niepoprawnych odpowiedzi, takich jak 'z jednego pola' czy 'z dwóch pól', może wynikać z niepoprawnego zrozumienia struktury danych zwracanych przez funkcję mysqli_fetch_row. Odpowiedzi te sugerują, że użytkownik może nie dostrzegać, że funkcja ta zwraca wszystkie kolumny z wiersza jako elementy tablicy, co ma kluczowe znaczenie w kontekście przetwarzania wyników zapytań. Odpowiedzi wskazujące na jedno lub dwa pola mogą prowadzić do błędnych wniosków, ponieważ ignorują one pełny zakres danych, które są dostępne w każdym wierszu. W praktyce, często umieszcza się w bazie danych więcej informacji, a każda kolumna odpowiada innemu atrybutowi obiektu, na przykład klienta. Dlatego jeśli zapytanie SQL zwraca trzy kolumny, to oczekiwanym wynikiem powinno być właśnie wyświetlenie tych trzech, co podkreśla istotność precyzyjnego formułowania zapytań i poprawnego odczytywania wyników. Zrozumienie struktury danych jest kluczowe dla poprawnego odczytu wyników i ich późniejszego wykorzystania, co potwierdzają standardy związane z programowaniem w PHP oraz obsługą baz danych.
Pytanie 5

Na przedstawionym diagramie ER zapis FK1 oznacza

Ilustracja do pytania
A. klucz podstawowy.
B. relację 1:1.
C. klucz obcy.
D. relację 1:N.
Na diagramach ER oznaczenia typu FK1 zwykle odnoszą się do kluczy obcych, a nie do samej relacji ani do kluczy podstawowych. Łatwo się tu pomylić, bo obok tego symbolu widać też graficzne oznaczenie relacji 1:N między tabelami Klienci i Zamówienia, więc część osób automatycznie kojarzy podpis z typem połączenia. Tymczasem relacja 1:1 czy 1:N jest przedstawiana linią i odpowiednimi znacznikami przy końcach (kreska, „gałązki”, kółko), natomiast skróty PK i FK pojawiają się wewnątrz tabel i opisują role konkretnych kolumn. PK to primary key, czyli klucz podstawowy – unikalny identyfikator w danej tabeli. Na diagramie widać go przy NR_klienta w tabeli Klienci oraz przy ID_Zamówienia w tabeli Zamówienia. Oznaczenie FK1 przy NR_klienta w tabeli Zamówienia nie może więc oznaczać kolejnego klucza podstawowego ani samej relacji, tylko właśnie klucz obcy, który wskazuje na PK w innej tabeli. Częsty błąd polega na mieszaniu pojęć „relacja 1:N” z „kluczem obcym”. Relacja 1:N jest pojęciem konceptualnym: mówi, że jeden klient może mieć wiele zamówień. Klucz obcy to implementacja tej relacji w fizycznym modelu bazy: konkretna kolumna, która przechowuje wartość klucza podstawowego z drugiej tabeli. Innymi słowy, FK jest narzędziem, a 1:N opisem zależności. Kiedy ktoś interpretuje FK1 jako relację 1:1 albo 1:N, miesza warstwę symboliki linii z opisem kolumn. Dobra praktyka w projektowaniu baz danych i w narzędziach CASE jest taka, że PK i FK stoją zawsze przy nazwach atrybutów, a typ relacji rozczytujemy z grafiki między encjami, nie z tych skrótów. Zrozumienie tej różnicy jest kluczowe, bo potem w SQL dokładnie tak samo rozdzielamy definicję struktury tabel (PRIMARY KEY, FOREIGN KEY) od logicznej interpretacji, ile rekordów może być po każdej stronie relacji.
Pytanie 6

Jakie zapytanie pozwoli Administratorowi cofnąć uprawnienia do przeglądania oraz modyfikacji danych w bazie gazeta dla użytkownika redaktor?

A. REVOKE SELECT, UPDATE ON gazeta.* FROM 'redaktor'@'localhost';
B. GRANT SELECT, UPDATE ON gazeta.* TO 'redaktor'@'localhost';
C. GRANT SELECT, ALTER ON gazeta.* TO 'redaktor'@'localhost';
D. REVOKE SELECT, ALTER ON gazeta.* FROM 'redaktor'@'localhost';
Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ polecenie REVOKE służy do odbierania wcześniej przyznanych uprawnień użytkownikowi w systemie zarządzania bazą danych. W tym przypadku, REVOKE SELECT, UPDATE ON gazeta.* FROM 'redaktor'@'localhost'; skutecznie odbiera prawo do przeglądania (SELECT) oraz aktualizacji (UPDATE) danych w bazie danych 'gazeta' dla użytkownika 'redaktor'. Przykładowe zastosowanie tego zapytania może mieć miejsce w sytuacji, gdy redaktor przestaje pełnić swoją funkcję i nie powinien już mieć dostępu do tych informacji. Standardową praktyką w zarządzaniu dostępem do baz danych jest stosowanie zasady najmniejszych uprawnień, co oznacza, że użytkownik powinien mieć tylko te uprawnienia, które są mu niezbędne do wykonywania swoich obowiązków. W przypadku, gdy konieczne jest zmodyfikowanie uprawnień, zamiast usuwania użytkownika, łatwiej jest po prostu odebrać mu konkretne prawa, co jest dokładnie tym, co robi to polecenie.
Pytanie 7

Aby zbudować tabelę, należy wykorzystać polecenie

A. INSERT INTO
B. CREATE TABLE
C. ALTER TABLE
D. CREATE DATABASE
Odpowiedź 'CREATE TABLE' jest poprawna, ponieważ to polecenie jest używane w SQL do tworzenia nowych tabel w bazie danych. Tabela to podstawowa jednostka organizacyjna danych, która składa się z wierszy i kolumn, gdzie każda kolumna ma przypisaną określoną datę typu, taką jak integer, varchar, date itd. Przykład użycia tego polecenia to: 'CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50));'. W tym przypadku tworzymy tabelę 'pracownicy', w której znajdują się trzy kolumny: 'id', 'imie' i 'nazwisko'. Ważnym aspektem jest, że przy definiowaniu tabeli należy również określić klucze główne oraz inne ograniczenia, takie jak unikalność czy relacje między tabelami, co jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania baz danych. Użycie 'CREATE TABLE' pozwala na skuteczne zarządzanie strukturą bazy danych, co jest kluczowe dla jej późniejszej integralności i wydajności.
Pytanie 8

Istnieje tabela programisci z polami: id, nick, ilosc_kodu, ocena. Wartość w polu ilosc_kodu przedstawia liczbę linii kodu, które dany programista stworzył w określonym miesiącu. Aby obliczyć całkowitą liczbę linii kodu napisanych przez wszystkich programistów, należy zastosować następujące polecenie

A. SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;
B. SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;
C. SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;
D. SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci;
Poprawna odpowiedź to "SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;" ponieważ to zapytanie dokładnie ilustruje, jak można obliczyć sumę wszystkich linii kodu napisanych przez programistów. Funkcja agregująca SUM() służy do sumowania wartości w podanym polu, które w tym przypadku jest polem "ilosc_kodu". W kontekście relacyjnych baz danych, stosowanie funkcji agregujących jest kluczowe do analizy danych w sposób statystyczny. W praktyce, takie zapytanie może być przydatne w raportach dotyczących wydajności zespołu programistycznego, gdzie analiza sumy napisanych linii kodu pozwala na ocenę produktywności oraz identyfikację programistów, którzy mogą potrzebować wsparcia w realizacji zadań. Ponadto, zgodnie z najlepszymi praktykami SQL, warto być świadomym kontekstu zapytań, a dobór odpowiednich funkcji agregujących, takich jak SUM(), COUNT(), AVG() itp., jest niezbędny do efektywnego przetwarzania danych.
Pytanie 9

Jak należy skonstruować zapytanie przy pomocy polecenia SELECT, aby wyświetlić unikalne nazwiska osób zamieszkujących osiedle?

A. SELECT nazwisko FROM mieszkancy ORDER BY nazwisko;
B. SELECT AVG(nazwisko) FROM mieszkancy;
C. SELECT DISTINCT nazwisko FROM mieszkancy;
D. SELECT TOP 10 nazwisko FROM mieszkancy;
Odpowiedź 'SELECT DISTINCT nazwisko FROM mieszkancy;' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje klauzulę DISTINCT, która eliminuje duplikaty w wynikach zapytania. W kontekście baz danych, klauzula ta jest niezwykle użyteczna, gdy zależy nam na uzyskaniu unikalnych wartości z kolumny. W tym przypadku, wybierając unikalne nazwiska osób z tabeli 'mieszkancy', zapewniamy, że każde nazwisko pojawi się w wynikach tylko raz, co jest istotne w analizach i raportach, gdzie duplikaty mogłyby wprowadzać w błąd. Praktycznym przykładem użycia tego zapytania może być sytuacja, w której chcemy przygotować raport dla władz lokalnych o mieszkańcach danego osiedla. Zastosowanie DISTINCT pozwoli na przejrzystość raportu i jego większą użyteczność. Warto dodać, że użycie DISTINCT jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu SQL, ponieważ przyczynia się do efektywnego zarządzania danymi i poprawy jakości wyników.
Pytanie 10

Polecenie w języku SQL w formie

ALTER TABLE 'miasta' 
ADD 'kod' text;
A. dodaje do tabeli kolumnę o nazwie kod typu text.
B. w tabeli miasta zmienia nazwę kolumny kod na text.
C. zmienia nazwę tabeli miasta na kod.
D. dodaje do tabeli dwie kolumny o nazwach: kod i text.
Poprawna odpowiedź to 'dodaje do tabeli kolumnę o nazwie kod typu text'. Polecenie SQL ALTER TABLE służy do modyfikacji struktury istniejącej tabeli, a w tym przypadku dodaje nową kolumnę do tabeli 'miasta'. Składnia ADD 'kod' text oznacza, że do tabeli zostanie dodana kolumna o nazwie 'kod', której typ danych to 'text'. Typ danych 'text' jest używany do przechowywania długich ciągów tekstowych, co jest przydatne w przypadku danych takich jak opisy czy komentarze. W praktyce, dodawanie kolumn do tabeli jest często wykorzystywane w procesie rozwoju bazy danych, aby dostosować strukturę do zmieniających się potrzeb aplikacji. W przypadku dodawania kolumn w sposób nieinwazyjny, jak w tym przykładzie, zapewniamy, że istniejące dane nie zostaną utracone, a nowa kolumna będzie dostępna do natychmiastowego użycia. Warto również pamiętać, aby stosować konwencje nazewnictwa, które poprawiają czytelność i zrozumiałość kodu SQL, co jest zalecane w dobrych praktykach projektowania baz danych.
Pytanie 11

Klucz obcy w tabeli jest używany w celu

A. opracowania formularza do wprowadzania danych do tabeli
B. połączenia go z innymi kluczami obcymi w tabeli
C. umożliwienia jednoznacznej identyfikacji rekordu w danej tabeli
D. zdefiniowania relacji 1..n łączącej go z kluczem głównym innej tabeli
Klucz obcy w tabeli pełni kluczową rolę w definiowaniu relacji między tabelami w bazach danych. Dzięki zastosowaniu klucza obcego możliwe jest określenie relacji 1..n, co oznacza, że jeden rekord w tabeli głównej może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli podrzędnej. Przykładem może być tabela 'Klienci' i tabela 'Zamówienia', gdzie klucz obcy w tabeli 'Zamówienia' wskazuje na klucz główny w tabeli 'Klienci'. To pozwala na gromadzenie wielu zamówień dla jednego klienta, co jest niezbędne w systemach e-commerce. Praktyczne wdrożenie kluczy obcych wspiera integralność danych oraz zapobiega ich duplikacji. Właściwe projektowanie relacji w bazach danych zgodnie z zasadami normalizacji wprowadza przejrzystość i efektywność w zarządzaniu danymi, a także ułatwia ich późniejszą analizę i raportowanie. W branży IT standardem jest stosowanie kluczy obcych w celu zapewnienia spójności i relacyjności danych, co jest istotne dla każdej aplikacji opierającej się na bazach danych.
Pytanie 12

Poleceniem SQL służącym do wstawiania nowego rekordu z danymi jest

A. INSERT INTO
B. ADD
C. CREATE
D. UPDATE
Poprawna odpowiedź to `INSERT INTO`, bo właśnie tym poleceniem w SQL dodajemy nowe rekordy (wiersze) do tabeli w bazie danych. W praktyce wygląda to najczęściej tak: `INSERT INTO klienci (imie, nazwisko, email) VALUES ('Jan', 'Kowalski', '[email protected]');`. Silnik bazy danych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) odczytuje listę kolumn, dopasowuje do nich wartości z sekcji `VALUES` i tworzy nowy wiersz. To jest podstawowa operacja DML (Data Manipulation Language), obok `UPDATE`, `DELETE` i `SELECT`. W dobrych praktykach zawsze warto jawnie podawać listę kolumn po `INSERT INTO`, zamiast polegać na kolejności kolumn w tabeli. Dzięki temu, gdy ktoś doda nową kolumnę do tabeli albo zmieni ich kolejność, nasze zapytania się nie „wysypią” albo – co gorsza – nie wstawią danych w złe pola. Moim zdaniem to jest jedna z tych rzeczy, które odróżniają kod „na szybko” od kodu, który można utrzymywać latami. Warto też pamiętać o kwestii typów danych: wartości podawane w `VALUES` muszą pasować do typów kolumn (np. tekst w `VARCHAR`, liczba w `INT`, data w `DATE`). W aplikacjach webowych zapytania `INSERT` bardzo często pojawiają się przy obsłudze formularzy – np. rejestracja użytkownika, zapis zamówienia, dodawanie komentarza. Dobrą praktyką jest również używanie parametrów zapytań (prepared statements), a nie sklejanie stringów, żeby uniknąć podatności na SQL Injection. Podsumowując: jeśli chcesz dodać nowy rekord do istniejącej tabeli, standard SQL przewiduje właśnie `INSERT INTO` jako właściwe i jedyne poprawne polecenie do tego celu.
Pytanie 13

Z tabel Klienci oraz Uslugi należy wyodrębnić tylko imiona klientów oraz odpowiadające im nazwy usług, które kosztują więcej niż 10 zł. Kwerenda uzyskująca te informacje ma formę

Ilustracja do pytania
A. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = klienci.id
B. SELECT imie, nazwa FROM klienci, uslugi WHERE cena < 10
C. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = uslugi_id WHERE cena > 10
D. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = uslugi_id
Odpowiedź 4 jest prawidłowa, ponieważ prawidłowo wykorzystuje składnię SQL do połączenia dwóch tabel oraz filtrowania danych na podstawie podanego warunku. Kwerenda używa JOIN, aby połączyć tabele Klienci i Uslugi na podstawie wspólnej kolumny uslugi_id, co jest zgodne z zasadami relacyjnej bazy danych, gdzie klucz obcy w jednej tabeli odnosi się do klucza głównego w innej tabeli. Następnie, kwerenda stosuje filtrację WHERE cena > 10, co pozwala na wybór tylko tych rekordów, gdzie cena usługi przekracza 10 zł. Jest to zgodne z praktyką selektywnego pobierania danych, co jest kluczowe w optymalizacji zapytań i skutecznym zarządzaniu zasobami bazy danych. Zastosowanie takich technik jest standardem w branży, umożliwiając efektywne zarządzanie dużymi zbiorami danych oraz zwiększenie wydajności aplikacji poprzez ograniczenie liczby zwracanych wierszy do tych, które spełniają określone kryteria. Zrozumienie i umiejętność implementacji takich zapytań SQL to podstawowa umiejętność dla specjalistów IT pracujących z bazami danych.
Pytanie 14

Klucz obcy w tabeli jest ustanawiany w celu

A. wiązać go z innymi kluczami obcymi w tabeli
B. zapewnić jednoznaczną identyfikację rekordu w tabeli
C. określić relację 1..n powiązującą go z kluczem głównym innej tabeli
D. opracować formularz do wprowadzania danych do tabeli
Klucz obcy (foreign key) w bazach danych jest fundamentalnym elementem w modelowaniu relacji pomiędzy tabelami. Jego podstawowym celem jest zdefiniowanie relacji 1..n pomiędzy tabelą, w której się znajduje, a kluczem głównym innej tabeli. Oznacza to, że jeden rekord w tabeli, która zawiera klucz główny, może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli z kluczem obcym. Na przykład, w systemie zarządzania zamówieniami, tabela 'Klienci' może mieć klucz główny 'ID_klienta', a tabela 'Zamówienia' może zawierać klucz obcy 'ID_klienta', co pozwala na powiązanie wielu zamówień z jednym klientem. To nie tylko ułatwia strukturalne organizowanie danych, ale również wspiera integralność referencyjną; czyli zapewnia, że każdy wpis w tabeli 'Zamówienia' odnosi się do istniejącego klienta. W praktyce, dobre praktyki projektowania baz danych zalecają używanie kluczy obcych do zachowania spójności danych i ułatwienia ich analizy, co odzwierciedla większą efektywność w strumieniu pracy oraz w raportowaniu.
Pytanie 15

Na przedstawionej tabeli samochodów wykonano zapytanie SQL:

SELECT model FROM samochody
WHERE rocznik=2016;

Jakie wartości zostaną zwrócone w wyniku tego zapytania?
idmarkamodelrocznikkolorstan
1FiatPunto2016czerwonybardzo dobry
2FiatPunto2002czerwonydobry
3FiatPunto2007niebieskibardzo dobry
4OpelCorsa2016grafitowybardzo dobry
5OpelAstra2003niebieskiporysowany lakier
6ToyotaCorolla2016czerwonybardzo dobry
7ToyotaCorolla2014szarydobry
8ToyotaYaris2004granatowydobry
A. Punto, Corsa, Astra, Corolla, Yaris
B. Czerwony, grafitowy
C. Fiat, Opel, Toyota
D. Punto, Corsa, Corolla
Zapytanie SQL SELECT model FROM samochody WHERE rocznik=2016; jest skonstruowane w sposób, który filtruje wyniki do wierszy, gdzie kolumna rocznik ma wartość 2016. Następnie zostaje wyświetlona tylko kolumna model z tych wierszy. W przedstawionej tabeli samochodów wiersze o roczniku 2016 mają modele Punto Corsa i Corolla. Dlatego odpowiedź zawiera te konkretne modele. To zapytanie ilustruje podstawową funkcję filtracji danych w SQL co jest kluczowe w zarządzaniu bazami danych. Użycie WHERE pozwala na selektywne pobieranie danych co jest niezbędne w analizie danych. W praktyce takie zapytania mogą być stosowane w systemach zarządzania zasobami np. w branży motoryzacyjnej do śledzenia modeli pojazdów według rocznika. Dobre praktyki obejmują używanie indeksów na kolumnach wykorzystywanych w klauzuli WHERE aby zoptymalizować wydajność zapytań. Indeksy pomagają w szybszym wyszukiwaniu i filtracji danych co jest szczególnie ważne w dużych bazach danych. Konsystencja oraz dokładność zapytań SQL są kluczowe dla efektywnego funkcjonowania systemów opartych na bazach danych.
Pytanie 16

Jakie technologie są konieczne do uruchomienia systemu CMS Joomla!?

A. PHP oraz MySQL
B. Apache oraz PHP
C. Apache, PHP i MySQL
D. IIS, PERL i MySQL
Joomla! jest systemem zarządzania treścią, który wymaga specyficznych technologii do prawidłowego działania. Do uruchomienia Joomla! niezbędne jest środowisko, które obejmuje serwer WWW Apache, język skryptowy PHP oraz bazę danych MySQL. Apache jest najpopularniejszym serwerem WWW, który obsługuje wiele funkcji, takich jak obsługa dynamicznych treści oraz zarządzanie dużymi ilościami ruchu. PHP jest językiem skryptowym, który pozwala na interakcję z bazą danych oraz generowanie treści w czasie rzeczywistym, co jest kluczowe dla działania CMS-a. MySQL natomiast jest systemem zarządzania bazą danych, który przechowuje wszystkie dane dotyczące witryny, takie jak artykuły, ustawienia i użytkownicy. Przykładem zastosowania tych technologii może być stworzenie strony internetowej dla lokalnej organizacji non-profit, gdzie Joomla! umożliwia łatwe zarządzanie treścią przez osoby nieposiadające zaawansowanej wiedzy technicznej. Dobre praktyki w branży zalecają stosowanie najnowszych wersji tych technologii, aby zapewnić bezpieczeństwo oraz wydajność witryny.
Pytanie 17

Dostępna jest tabela uczniowie, która zawiera pól id, imie, nazwisko, data_ur (format rrrr-mm-dd). Które zapytanie w SQL wyświetli tylko imiona oraz nazwiska uczniów urodzonych w roku 2001?

A. SELECT id, imie, nazwisko, data_ur FROM uczniowie WHERE data_ur like "2001-*-*"
B. SELECT * FROM uczniowie WHERE data_ur == 2001-%-%
C. SELECT imie, nazwisko FROM uczniowie WHERE data_ur like "2001-%-%"
D. SELECT * FROM uczniowie WHERE data_ur like "2001"
Wybrana odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje odpowiednią składnię SQL do wyszukania imion i nazwisk uczniów, których data urodzenia przypada na rok 2001. Użycie klauzuli 'LIKE' wraz z wzorcem '2001-%-%' jest kluczowe – znak '%' w SQL reprezentuje dowolny ciąg znaków (w tym również brak znaków). Oznacza to, że jakiekolwiek miesiące i dni mogą występować po roku '2001', co jest zgodne z formatem daty 'rrrr-mm-dd'. Tego typu zapytania są używane w praktycznych zastosowaniach w bazach danych, na przykład przy tworzeniu raportów dotyczących uczniów, którzy urodzili się w określonym roku. Umożliwia to efektywne zarządzanie danymi i przyspiesza proces analizy, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie przetwarzania danych. W kontekście SQL, selekcja konkretnych kolumn, takich jak 'imie' i 'nazwisko', jest bardziej efektywna niż pobieranie wszystkich danych, co może być istotne w przypadku większych zestawów danych. Warto również zwrócić uwagę na znaczenie odpowiedniego formatowania dat, co jest kluczowe dla poprawności zapytań do baz danych.
Pytanie 18

Aby przedstawić dane w bazach danych, które spełniają określone kryteria, należy stworzyć

A. formularz
B. makropolecenie
C. relację
D. raport
Raport to narzędzie służące do prezentacji danych w sposób, który jest zarówno zrozumiały, jak i użyteczny. W bazach danych raporty pozwalają na łatwe wyodrębnienie, filtrowanie i zestawianie informacji, które spełniają określone kryteria. Na przykład, w systemie zarządzania relacjami z klientami (CRM), raporty mogą być używane do analizy sprzedaży według regionu czy produktu, co wspiera podejmowanie decyzji strategicznych. Dobre praktyki branżowe wskazują, że raporty powinny być zaprojektowane z myślą o odbiorcy – zawierać kluczowe wskaźniki (KPI), wykresy i zestawienia, które ułatwiają interpretację danych. Ponadto, raporty mogą być generowane automatycznie w określonych odstępach czasu, co zwiększa efektywność pracy. Przy projektowaniu raportów warto również uwzględnić aspekty personalizacji i interaktywności, by użytkownicy mogli dostosować widok danych do własnych potrzeb. W ten sposób raporty stają się nie tylko narzędziem prezentacji, ale także wsparciem w procesie analitycznym.
Pytanie 19

Proces układania danych w bazie, który obejmuje tworzenie tabel, definiowanie relacji pomiędzy nimi oraz eliminację zbędnych danych i niespójnych powiązań, nazywany jest

A. sprawdzaniem spójności danych
B. normalizacją
C. nadmiarowością
D. sprawdzaniem integralności referencyjnej
Normalizacja to super ważny krok w robieniu baz danych. Chodzi o to, żeby uporządkować dane i pozbyć się zbędnych powtórzeń. Na przykład, jak mamy tabelę 'Klienci' i 'Zamówienia', to normalizacja pozwala połączyć te tabele tak, żeby info o klientach było tylko w jednym miejscu. Dzięki temu, każde zamówienie będzie przypisane do odpowiedniego klienta, co zmniejsza ryzyko zamieszania z danymi. Jak się stosuje zasady normalizacji, takie jak 1NF czy 2NF, to można uniknąć problemów, które mogą się pojawić przy aktualizowaniu, usuwaniu czy dodawaniu danych. Dobrze jest też regularnie sprawdzać, jak ma się struktura bazy, żeby była dostosowana do tego, co w danej chwili potrzebujemy. Tak naprawdę, normalizacja nie tylko dba o prawidłowość danych, ale też sprawia, że wszystko działa sprawniej.
Pytanie 20

Jakie będą skutki wykonania podanego zapytania w tabeli?

ALTER TABLE nazwa1 ADD nazwa2 DOUBLE NOT NULL;
A. zmiana wartości kolumny nazwa2 na DOUBLE
B. dodanie kolumny nazwa2 typu zmiennoprzecinkowego
C. dodanie kolumny nazwa2 z wartością domyślną typu DOUBLE
D. zmiana nazwy kolumny z nazwa1 na nazwa2
Analiza błędnych odpowiedzi związanych z zapytaniem ALTER TABLE wymaga zrozumienia funkcji oraz ograniczeń tej komendy w SQL. Słowo kluczowe ADD wskazuje na intencję dodania nowego elementu do struktury tabeli co eliminuje możliwość zmiany istniejącej kolumny jak sugerują niektóre odpowiedzi. Typ DOUBLE jest używany do przechowywania danych zmiennoprzecinkowych lecz nie oznacza to że istniejąca kolumna może zmieniać się na ten typ poprzez użycie ADD co jest błędnym zrozumieniem funkcji SQL. Typowe błędy myślowe obejmują mylenie dodawania nowej kolumny ze zmianą istniejącej co można osiągnąć jedynie poprzez bezpośrednie użycie MODIFY w poleceniu ALTER TABLE. Również błędne jest założenie że dodawanie kolumny automatycznie ustali wartość domyślną co wymaga specjalnego określenia DEFAULT w zapytaniu aby wprowadzić takie ustawienie. Konsekwencją takiego błędnego rozumienia jest niepoprawna rozbudowa struktury danych co może prowadzić do problemów w aplikacjach wykorzystujących bazę danych. Prawidłowe rozumienie działania ALTER TABLE jest kluczowe w efektywnym zarządzaniu i rozwoju baz danych co zgodne jest z dobrymi praktykami w tej dziedzinie. Aby uniknąć tych błędów warto zapoznać się z dokumentacją i praktykami związanymi z obsługą SQL i wdrożyć systematyczne testowanie zmian strukturalnych przed ich implementacją w środowisku produkcyjnym co minimalizuje ryzyko błędów i ich wpływ na operacje biznesowe. Poprawne użycie ALTER TABLE wymaga także zaawansowanej znajomości typów danych i zasad spójności w bazach danych co jest istotnym elementem kompetencji każdego specjalisty IT zarządzającego danymi. W kontekście tego pytania ważne jest zrozumienie że kluczową operacją jest dodanie nowej kolumny a nie zmiana istniejącej struktury co wymaga innego podejścia i komend SQL.
Pytanie 21

Wykonanie zapytania SQL: DELETE FROM mieszkania WHERE status=1; spowoduje usunięcie

A. tabeli mieszkania w bazie danych
B. tabel, w których pole status ma wartość 1, z bazy danych mieszkania
C. pola o nazwie status w tabeli mieszkania
D. rekordów, gdzie pole status ma wartość 1, z tabeli mieszkania
Wiele osób błędnie interpretuje znaczenie polecenia DELETE w SQL, co prowadzi do mylnych wniosków. Na przykład, stwierdzenie, że polecenie to usunie tabelę mieszkania z bazy danych, jest niewłaściwe. W rzeczywistości kwerenda DELETE jest stosowana do usuwania konkretnych rekordów z tabeli, a nie samej tabeli. Aby usunąć całą tabelę, stosuje się polecenie DROP TABLE, które ma zupełnie inną funkcję i konsekwencje. Ponadto, twierdzenie, że polecenie usunie pole o nazwie status, jest również błędne. W SQL pole DELETE działa na poziomie rekordów, a nie kolumn, co oznacza, że można usunąć tylko dane wierszy, a nie struktury tabeli. Innym nieporozumieniem jest sugestia, że cała baza danych mieszkań zostanie zmodyfikowana. Każda tabela w bazie danych jest niezależna, a operacje na jednej tabeli nie mają wpływu na inne, chyba że są powiązane kluczami obcymi. Właściwe zrozumienie działania kwerendy DELETE oraz zasad przeprowadzania operacji na bazach danych jest kluczowe w programowaniu i administracji bazami danych, aby unikać niezamierzonych skutków i zapewnić integralność danych.
Pytanie 22

Sklep online używa tabeli faktury. W trakcie generowania faktury pole dataPlatnosci nie zawsze zostaje uzupełnione. Aby to skorygować, na zakończenie dnia trzeba wpisać bieżącą datę do rekordów, w których to pole nie jest wypełnione. Można to osiągnąć za pomocą kwerendy

A. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataplatnosci = '0000-00-00';
B. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataPlatnosci IS NULL;
C. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE id = 3;
D. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE dataPlatnosci IS NOT NULL;
Odpowiedź, którą wybrałeś, jest jak najbardziej trafna. Kwerenda UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataPlatnosci IS NULL rzeczywiście aktualizuje pole dataPlatnosci w tabeli faktur, ale tylko wtedy, gdy jest ono puste. Super, że korzystasz z CURDATE(), bo to daje nam bieżącą datę. W SQL ważne jest, żeby nie tracić czasu na aktualizowanie wierszy, które już mają datę. Dobrze widzieć, że zastosowałeś IS NULL, bo to pozwala uniknąć kłopotów z porównywaniem dat i wydobywaniem takich wartości jak '0000-00-00', co na pewno by namieszało z interpretacją. Twoje podejście jest zgodne z tym, co powinno być w bazach danych – minimalizowanie zbędnych danych i dbanie o ich spójność. Z mojego doświadczenia, zawsze lepiej korzystać z funkcji datowych, bo to pozwala mieć pewność, że wprowadzane wartości są aktualne i pasują do reszty aplikacji.
Pytanie 23

W jaki sposób będzie uporządkowana lista stworzona z wszystkich kolumn tabeli uczniowie, obejmująca uczniów o średniej wyższej niż 5, która zostanie zwrócona jako rezultat przedstawionego zapytania?

SELECT *
FROM uczniowie
WHERE srednia > 5
ORDER BY klasa DESC;
A. Rosnaco według parametru srednia
B. Rosnąca według parametru klasa
C. Malejąco według parametru klasa
D. Malejąco według parametru srednia
Zapytanie SQL zawiera klauzulę ORDER BY klasa DESC co wskazuje że sortowanie odbywa się malejąco według kolumny klasa Niepoprawne odpowiedzi sugerują różne podejścia do sortowania które nie są zgodne z rzeczywistym działaniem zapytania Po pierwsze sortowanie malejąco według parametru średnia oznaczałoby że rekordy są uporządkowane od najwyższej do najniższej wartości średniej co nie jest prawdą dla tego zapytania ponieważ używamy ORDER BY klasa a nie srednia Po drugie sortowanie rosnąco według średniej oznaczałoby uporządkowanie od najniższej do najwyższej wartości średniej co nie jest objęte żadnym aspektem tego zapytania Trzecią błędną koncepcją jest sortowanie rosnąco według klasy co oznaczałoby że wyniki są uporządkowane od najniższej do najwyższej wartości klasy jednak zapytanie wyraźnie specyfikuje malejące sortowanie DESC co jest przeciwieństwem sortowania rosnącego Takie niepoprawne odpowiedzi mogą wynikać z braku zrozumienia funkcji klauzuli ORDER BY oraz różnic między DESC a ASC Typowym błędem jest założenie że sortowanie zawsze odbywa się według parametru który jest przedmiotem filtrowania w klauzuli WHERE co nie jest regułą w języku SQL Istotne jest zrozumienie że klauzula WHERE ogranicza wyniki do tych które spełniają określone warunki podczas gdy ORDER BY określa kolejność wyświetlania tych wyników Uważne analizowanie struktury i składni zapytań SQL jest kluczowe w unikaniu takich błędów
Pytanie 24

Aby w tabeli praca, tworzonej w języku SQL, dodać do kolumny stawka warunek, który wymusza, aby przyjmowane były jedynie wartości dodatnie, a jednocześnie mniejsze niż 50, należy zastosować zapis

A. … stawka foat CHECK (stawka>0 AND stawka<50.00)
B. … stawka foat CHECK (stawka BETWEEN 0 AND 50.00)
C. … stawka foat CHECK (stawka>0 OR stawka<50.00)
D. … stawka foat CHECK (stawka IN (0, 50.00))
Poprawna odpowiedź to zapis '… stawka foat CHECK (stawka>0 AND stawka<50.00)', ponieważ warunek ten precyzyjnie określa, że wartość w kolumnie 'stawka' musi być większa od zera oraz mniejsza od 50, co oznacza, że akceptowane będą tylko rzeczywiste wartości dodatnie mieszczące się w tym przedziale. Zastosowanie warunku CHECK jest kluczowym elementem w zapewnieniu integralności danych w bazach danych. Dzięki temu, przy wstawianiu lub aktualizacji danych w tabeli 'praca', system zablokuje wszelkie operacje, które nie spełniają tego kryterium, co z kolei zapobiega wprowadzaniu błędnych danych. W praktyce, stosowanie takich warunków w definicji kolumn w SQL jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych, które kładą nacisk na walidację danych już na poziomie schematu bazy. Przykładowo, jeżeli chcemy zapewnić, aby stawka wynagrodzenia pracowników nie przekraczała określonego limitu, stosowanie CHECK z warunkiem 'stawka<50.00' stanowi efektywny sposób na wymuszenie tej zasady. Tego rodzaju rozwiązania nie tylko poprawiają jakość danych, ale również ułatwiają przyszłe analizy statystyczne oraz raportowanie.
Pytanie 25

W języku SQL do grupy operacji DCL (ang. Data Control Language) należą polecenia:

A. CREATE i DROP
B. GRANT i REVOKE
C. DELETE i UPDATE
D. SELECT i INSERT
Poprawnie – GRANT i REVOKE to klasyczne polecenia z grupy DCL (Data Control Language) w SQL. DCL służy do zarządzania uprawnieniami do obiektów bazy danych, czyli do kontrolowania kto, co i na czym może wykonać. GRANT nadaje uprawnienia, a REVOKE je odbiera. Z mojego doświadczenia to właśnie te dwa polecenia najczęściej pojawiają się w kontekście bezpieczeństwa baz danych i audytów. W praktyce wygląda to np. tak: administrator tworzy nowe konto użytkownika w systemie (to często robi się na poziomie serwera bazy, nie samego SQL-a), a potem nadaje mu uprawnienia w SQL: GRANT SELECT, INSERT ON tabela_klienci TO nowy_user;. Dzięki temu użytkownik może tylko odczytywać i wstawiać dane do konkretnej tabeli, ale już nie może np. usuwać rekordów czy zmieniać struktury tabeli. Jeśli później trzeba ograniczyć jego możliwości, używa się REVOKE: REVOKE INSERT ON tabela_klienci FROM nowy_user;. W dobrych praktykach administracji bazą danych przyjmuje się zasadę najmniejszych uprawnień (least privilege): użytkownik dostaje tylko takie prawa, których realnie potrzebuje. Właśnie DCL, a więc GRANT i REVOKE, są narzędziem do egzekwowania tej zasady. Co ważne, DCL nie modyfikuje danych ani struktury tabel, tylko politykę dostępu. W większych systemach używa się tych poleceń razem z rolami (ROLE), żeby łatwiej zarządzać uprawnieniami dla całych grup użytkowników, a nie pojedynczo dla każdej osoby. To bardzo ułatwia utrzymanie systemu i poprawia bezpieczeństwo.
Pytanie 26

Podczas projektowania formularza konieczne jest wstawienie kontrolki, która odnosi się do innej kontrolki w odrębnym formularzu. Taka operacja w bazie danych Access jest

A. możliwa dzięki ustawieniu ścieżki do kontrolki w atrybucie "Źródło kontrolki"
B. niemożliwa
C. możliwa tylko wtedy, gdy są to dane numeryczne
D. niemożliwa w każdym trybie poza trybem projektowania
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ w Microsoft Access można odwoływać się do kontrolek w innych formularzach poprzez ustawienie właściwości 'Źródło kontrolki'. Ta właściwość umożliwia wskazanie skąd ma pochodzić wartość, która ma być wyświetlana w danej kontrolce. Przykładowo, jeśli mamy formularz z danymi klientów, a chcemy w innym formularzu wyświetlić imię i nazwisko danego klienta, możemy użyć odpowiedniego odwołania do kontrolki w formularzu klientów. Ważne jest, aby ścieżka do kontrolki była poprawna, co oznacza, że musi być zgodna z nazwą formularza oraz nazwą kontrolki. Użycie właściwości 'Źródło kontrolki' jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania baz danych, ponieważ umożliwia elastyczne i dynamiczne łączenie danych. Zrozumienie tego procesu jest kluczowe dla efektywnego projektowania złożonych aplikacji bazodanowych z wieloma formularzami oraz relacjami między nimi.
Pytanie 27

Utworzono bazę danych z tabelą mieszkancy, która zawiera pola: nazwisko, imie, miasto. Następnie zrealizowano poniższe zapytanie do bazy: ```SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto='Poznań' UNION ALL SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto='Kraków';``` Wskaź, które zapytanie zwróci te same dane.

A. ```SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto='Poznań' OR miasto='Kraków';```
B. ```SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto HAVING 'Poznań' OR 'Kraków';```
C. ```SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto BETWEEN 'Poznań' OR 'Kraków';```
D. ```SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy AS 'Poznań' OR 'Kraków';```
Zapytanie SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto='Poznań' OR miasto='Kraków'; jest poprawne, ponieważ umożliwia uzyskanie danych mieszkańców, którzy znajdują się w jednym z dwóch zadanych miast. Użycie operatora 'OR' pozwala na połączenie dwóch warunków, co sprawia, że zapytanie zwróci mieszkańców zarówno z Poznania, jak i z Krakowa. Takie podejście jest zgodne z zasadami SQL i umożliwia elastyczne filtrowanie danych. Alternatywnie, zastosowanie operatora UNION ALL w pierwszym zapytaniu łączy wyniki z dwóch oddzielnych zapytań, co jest również poprawne, ale może być mniej wydajne w przypadku dużych zbiorów danych. Używając UNION ALL, zwracane są wszystkie wiersze, w tym duplikaty, natomiast w przypadku zapytania z OR, uzyskujemy wiersze spełniające przynajmniej jeden z warunków. Dobrą praktyką jest testowanie zapytań w rzeczywistej bazie danych, aby ocenić ich wydajność i poprawność. W kontekście standardów SQL, takie zapytania są zgodne z definicjami języka zapytań i są stosowane do przetwarzania danych w relacyjnych bazach danych.
Pytanie 28

W tabeli personel znajdują się pola: imię, nazwisko, pensja, staż. Aby obliczyć średnią pensję osób zatrudnionych z doświadczeniem od 10 do 20 lat włącznie, należy przeprowadzić kwerendę:

A. SELECT AVG(*) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20
B. SELECT COUNT(pensja) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20
C. SELECT AVG(pensja) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20
D. SELECT COUNT(*) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20
Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ używa funkcji agregującej AVG, która oblicza średnią wartość z określonego pola, w tym przypadku pensji. Warunek WHERE zapewnia, że tylko pracownicy z stażem od 10 do 20 lat są brani pod uwagę w obliczeniach. Użycie funkcji AVG w kontekście SQL jest standardową praktyką, gdy chcemy uzyskać średnią z danych numerycznych. Na przykład, jeśli w tabeli mamy pracowników z różnymi pensjami, a chcemy zrozumieć, jak wygląda średnia wynagrodzeń w określonym przedziale stażu, to właśnie ta kwerenda dostarcza nam niezbędnej informacji. Dobre praktyki w analizie danych wskazują, że obliczenie średniej pensji jest kluczowe dla zarządzania zasobami ludzkimi i podejmowania decyzji dotyczących polityki wynagrodzeń. Przykładem może być sytuacja, gdy firma decyduje o podwyżkach lub bonusach, a analiza średniej pensji w danej grupie pracowników może znacząco wpłynąć na te decyzje.
Pytanie 29

Jakiego wyniku można się spodziewać po wykonaniu zapytania na przedstawionej tabeli?

SELECTCOUNT(DISTINCT wykonawca)
FROM`muzyka`;
IDtytul_plytywykonawcarok_nagraniaopis
1Czas jak rzekaCzesław Niemen2005Przyjdź W Taka Noc itp.
2IkonaStan Borys2014
3AerolitCzesław Niemen2017Winylowa reedycja płyty "Aerolit"
4JourneyMikołaj Czechowski2013
A. 0
B. 3
C. 4
D. 1
Zapytanie SQL SELECT COUNT(DISTINCT wykonawca) FROM muzyka; służy do zliczenia unikalnych wartości w kolumnie wykonawca w tabeli muzyka. W kontekście dostarczonej tabeli istnieje trzech różnych wykonawców: Czesław Niemen Stan Borys i Mikołaj Czechowski. Funkcja COUNT w połączeniu z DISTINCT pozwala na zliczenie jedynie unikalnych wystąpień wartości co oznacza że pomimo dwukrotnego wystąpienia Czesława Niemena zostanie on policzony tylko raz. Takie podejście jest kluczowe w analizie danych gdzie istotne jest rozważenie jedynie niepowtarzających się wartości na przykład w analizach raportów dotyczących różnorodności portfolio wykonawców w wytwórni muzycznej. Dobre praktyki w SQL zalecają użycie DISTINCT w sytuacjach wymagających precyzyjnego określenia różnorodności danych w kolumnie co nie tylko wspiera dokładność analiz ale również optymalizuje wydajność zapytań poprzez redukcję ilości danych do przetworzenia. Zrozumienie tego mechanizmu jest istotne w zarządzaniu bazami danych oraz w analizach biznesowych.
Pytanie 30

Jaki typ powinien być zastosowany, aby pole w bazie danych mogło przechowywać liczby zmiennoprzecinkowe?

A. INT
B. FLOAT
C. CHAR
D. VARCHAR
Odpowiedź FLOAT jest poprawna, ponieważ ten typ danych w systemach baz danych jest zaprojektowany do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych, co oznacza, że może reprezentować liczby rzeczywiste z ułamkami. Typ FLOAT jest szczególnie przydatny w aplikacjach wymagających precyzyjnych obliczeń matematycznych, takich jak finanse, nauki przyrodnicze czy inżynieria. W przeciwieństwie do INT, który przechowuje tylko liczby całkowite, FLOAT pozwala na dużą elastyczność w zakresie wartości. Przykładem może być aplikacja bankowa, która potrzebuje przechowywać wartości depozytów oraz wypłat, które mogą być liczone z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Dobrą praktyką jest także zrozumienie, że FLOAT, w zależności od implementacji, może mieć ograniczenia precyzyjności, dlatego w sytuacjach wymagających ekstremalnej dokładności, takich jak obliczenia naukowe, warto rozważyć użycie typu DOUBLE, który oferuje większą precyzję. W kontekście zarządzania bazą danych, istotne jest również, aby typ danych był zgodny z wymaganiami aplikacji oraz stosowany w odpowiednich konwencjach i standardach branżowych.
Pytanie 31

Na ilustracji przedstawiono związek jeden do wielu. Łączy on

Ilustracja do pytania
A. klucz podstawowy id w tabeli filmy z kluczem podstawowym id w tabeli rezyserzy
B. klucz podstawowy id w tabeli z kluczem obcym rezyserzy_id w tabeli rezyserzy
C. klucz obcy rezyserzy_id w tabeli filmy z kluczem podstawowym id w tabeli rezyserzy
D. klucz obcy rezyserzy_id w tabeli filmy z kluczem obcym id w tabeli rezyserzy
Zrozumienie relacji między tabelami w bazach danych jest kluczowe dla efektywnego projektowania systemów opartych na danych. Relacja jeden do wielu oznacza, że jeden rekord w jednej tabeli może być związany z wieloma rekordami w innej. W kontekście tego pytania, kluczowym aspektem jest zrozumienie poprawnego powiązania kluczy. Pierwsze błędne podejście zakłada, że klucz podstawowy tabeli może być bezpośrednio związany z innym kluczem podstawowym. W rzeczywistości, takie połączenie nie tworzy relacji jeden do wielu, a raczej jeden do jednego, jeśli byłoby to możliwe. Drugie podejście sugeruje powiązanie dwóch kluczy obcych, co również jest niepoprawne, gdyż klucze obce wskazują na klucze podstawowe w celu zrozumienia struktury hierarchicznej. Kolejny błąd to powiązanie klucza podstawowego z kluczem podstawowym innej tabeli, co nie odzwierciedla rzeczywistej relacji między danymi w kontekście relacji jeden do wielu. Najczęstszym błędem w myśleniu jest niezrozumienie roli kluczy obcych, które są krytyczne dla tworzenia relacji jeden do wielu, ponieważ umożliwiają one nawiązywanie połączeń między różnymi tabelami przez wskazywanie unikalnych identyfikatorów w tabelach nadrzędnych. Zrozumienie i stosowanie tych zasad jest niezbędne dla profesjonalnego projektowania baz danych i zapewnienia ich integralności i spójności danych.
Pytanie 32

W języku PHP wyniki zapytania z bazy danych zostały pobrane przy użyciu polecenia mysql_query(). Aby uzyskać dane w postaci wierszy z tej zwróconej kwerendy, należy użyć polecenia:

A. mysql_field_len()
B. mysql_list_fields()
C. mysql_fetch_row()
D. mysql_fetch_lengths()
Funkcja mysql_fetch_row() to naprawdę ważne narzędzie w PHP, które pomaga w pracy z wynikami zapytań SQL. Kiedy wykonasz zapytanie za pomocą mysql_query(), dostajesz zestaw wyników, który można traktować jak tablicę. Używając mysql_fetch_row(), możesz pobrać jeden wiersz danych z tego zestawu, a to przychodzi w formie tablicy numerycznej. To bardzo przydatne, szczególnie gdy chcesz przejść przez wszystkie wiersze, które zwraca zapytanie. Na przykład, przy wyświetlaniu danych w HTML. Super jest to, że ta funkcja jest prosta w użyciu i działa efektywnie, dlatego tak wielu programistów ją ceni. Pamiętaj, żeby zawsze zabezpieczać zapytania przed SQL Injection. Możesz to zrobić, stosując przygotowane zapytania (prepared statements) albo funkcje, jak mysqli_query() z mysqli_fetch_row(). Warto też wiedzieć, że jeśli nie ma już więcej wierszy do pobrania, to mysql_fetch_row() zwróci false. Można to wykorzystać do kontrolowania pętli w kodzie, co jest przydatne.
Pytanie 33

Źródłem danych dla raportu może być

A. zapytanie INSERT INTO
B. tabela
C. inny raport
D. makropolecenie
Tabela jest podstawowym elementem struktury bazy danych, który służy jako źródło danych dla raportów. Tabele przechowują zorganizowane informacje w formie wierszy i kolumn, co umożliwia łatwy dostęp i analizę danych. Każda kolumna w tabeli reprezentuje atrybut, a każdy wiersz to pojedynczy rekord z danymi. Przykładowo, w tabeli zawierającej informacje o klientach, kolumny mogą obejmować imię, nazwisko, adres e-mail i numer telefonu. Dzięki standardom takim jak SQL (Structured Query Language), można łatwo wykonywać operacje na tych tabelach, takie jak selekcja, aktualizacja czy usuwanie danych. Tabele są fundamentalne w systemach zarządzania bazami danych (DBMS) i stanowią podstawowe źródło dla generowania raportów, które mogą być wykorzystywane w różnych kontekstach biznesowych. W raportach można agregować dane, obliczać różne wskaźniki oraz wizualizować wyniki, co czyni tabele nieocenionym elementem w analizie danych.
Pytanie 34

Jakiej funkcji w języku PHP należy użyć, aby nawiązać połączenie z bazą danych pod nazwą zwierzaki?

A. $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')
B. $polacz = sql_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')
C. $polacz = server_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')
D. $polacz = db_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')
Odpowiedź $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki'); jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję mysqli_connect, która jest dedykowana do nawiązywania połączeń z bazami danych MySQL w języku PHP. Funkcja ta przyjmuje cztery argumenty: adres serwera (w tym przypadku 'localhost'), nazwę użytkownika ('root'), hasło (które jest puste w tym przykładzie) oraz nazwę bazy danych ('zwierzaki'). Użycie mysqli jest zgodne z aktualnymi standardami i dobrą praktyką w programowaniu, ponieważ oferuje szereg usprawnień w porównaniu do starszych metod, takich jak mysql_connect, które zostały usunięte w nowszych wersjach PHP. Mysqli (MySQL Improved) wspiera zarówno programowanie obiektowe, jak i proceduralne, co czyni go bardziej elastycznym. W przypadku nawiązywania połączenia warto również pamiętać o obsłudze błędów, co można osiągnąć poprzez dodatkowe sprawdzenie, czy połączenie zostało nawiązane pomyślnie za pomocą funkcji mysqli_connect_error(). Przykład poprawnego użytkowania w kodzie mógłby wyglądać następująco: $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki'); if (!$polacz) { die('Connection failed: ' . mysqli_connect_error()); }
Pytanie 35

Jaką relację w projekcie bazy danych należy zdefiniować pomiędzy tabelami przedstawionymi na rysunku, zakładając, że każdy klient sklepu internetowego składa przynajmniej dwa zamówienia?

Ilustracja do pytania
A. 1:1
B. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia
C. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta
D. n:n
Relacja 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia, jest prawidłowa, ponieważ odzwierciedla rzeczywiste założenie, że każdy klient może złożyć wiele zamówień. W praktyce baza danych musi odwzorowywać te zależności, co pozwala na efektywne zarządzanie danymi. Każdy klient posiada unikalny identyfikator, zwykle klucz podstawowy, który nie może się powtarzać w tabeli Klient. Tabela Zamówienie posiada natomiast klucz obcy, który odnosi się do klucza podstawowego w tabeli Klient, umożliwiając przechowywanie wielu zamówień przypisanych do jednego klienta. Dzięki temu możemy łatwo wykonywać operacje takie jak wyszukiwanie wszystkich zamówień danego klienta czy śledzenie historii zakupów. Dobre praktyki projektowania baz danych podkreślają znaczenie poprawnego zdefiniowania relacji między tabelami, co zwiększa spójność danych i ułatwia ich późniejsze przetwarzanie. W systemach e-commerce taka struktura bazy danych jest niezbędna do obsługi klientów i śledzenia ich zamówień, co jest podstawą do analizy sprzedaży i tworzenia strategii marketingowych.
Pytanie 36

Wskaż polecenie SQL, które dodaje kolumnę miesiacSiewu do już istniejącej tabeli rośliny

A. ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int
B. INSERT INTO rosliny Values (miesiacSiewu int)
C. CREATE TABLE rosliny {miesiacSiewu int}
D. UPDATE rosliny ADD miesiacSiewu int
Polecenie SQL 'ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int;' to całkiem sensowny sposób na dodanie nowej kolumny do tabeli w bazie danych. Gdy chcemy coś zmieniać w tabeli, to 'ALTER TABLE' jest tym, czego szukamy, bo pozwala nam modyfikować tabelę bez jej usuwania. Dodając kolumnę 'miesiacSiewu', przechowamy dane typu całkowitego (int), co idealnie pasuje do wartości miesięcy. Dzięki temu poleceniu możemy łatwo dostosować strukturę bazy do potrzeb aplikacji. Po jego wykonaniu, w każdej chwili można już wrzucać dane do nowej kolumny. To by się na pewno przydało przy analizie danych dotyczących upraw. W SQL to w sumie standard, więc działa w większości systemów jak MySQL czy PostgreSQL.
Pytanie 37

Dana jest tabela firmy zawierająca następujące kolumny: nazwa, adres, NIP, obrot (obrót w ostatnim miesiącu), rozliczenie, status. Wykonanie kwerendy SQL SELECT sprawi, że zostaną wyświetlone

SELECT nazwa, NIP FROM firmy WHERE obrot < 4000;
A. wszystkie dane firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł.
B. jedynie nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł.
C. jedynie nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł.
D. wszystkie dane firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł.
Twoja odpowiedź jest nieprawidłowa. W tym przypadku, pytanie dotyczyło wybrania nie wszystkich, a jedynie niektórych kolumn z tabeli - w tym wypadku nazwy i NIPu firm. Możliwe, że zostałeś wprowadzony w błąd, myśląc, że zawsze wybieramy wszystkie kolumny, co jest częstym błędem początkujących użytkowników SQL. W praktyce jednak, bardzo często zapytania SQL są konstruowane w taki sposób, aby wybierać tylko niektóre kolumny. Kolejnym błędem, który mógł wpłynąć na twoją odpowiedź, jest niezrozumienie klauzuli WHERE w SQL. Klauzula WHERE w SQL jest używana do filtrowania wyników zapytania. W tym przypadku, warunek dotyczył obrotu firmy - pytanie zadało kryterium, że obrót musi być mniejszy niż 4000 zł. Pamiętaj, że zrozumienie struktury i funkcji zapytań SQL jest kluczowe dla efektywnej pracy z bazami danych.
Pytanie 38

SELECT miasto, AVG(pensja) FROM pracownicy GROUP BY miasto;
Podane zapytanie wybierze:
A. nazwy miast z powtórzeniami oraz średnią pensję dla każdego z nich.
B. nazwy miast bez powtórzeń oraz sumę pensji dla każdego z nich.
C. nazwy miast bez powtórzeń oraz średnią pensję dla każdego z nich.
D. nazwy miast z powtórzeniami oraz sumę pensji dla każdego z nich.
Poprawnie – w tym zapytaniu kluczowe są dwie rzeczy: funkcja agregująca AVG(pensja) oraz klauzula GROUP BY miasto. Funkcja AVG oblicza średnią arytmetyczną z wartości w danej kolumnie, a nie sumę. To znaczy, że dla każdego miasta baza danych zbierze wszystkie rekordy pracowników z tym miastem, policzy z ich pensji średnią i zwróci jeden wiersz z wynikiem. GROUP BY powoduje, że kolumna miasto staje się kolumną grupującą, więc w wyniku każde miasto pojawi się tylko raz – bez powtórzeń, niezależnie od tego, ilu pracowników z danego miasta jest w tabeli. W praktyce takie zapytanie jest bardzo często używane w raportach i analizach: można w ten sposób sprawdzić, w którym mieście średnia pensja jest najwyższa, porównać poziomy wynagrodzeń między oddziałami firmy, czy przygotować zestawienie dla działu HR albo zarządu. Dobrą praktyką jest nadawanie aliasów kolumnom z funkcjami agregującymi, np.: SELECT miasto, AVG(pensja) AS srednia_pensja FROM pracownicy GROUP BY miasto; Dzięki temu wynik jest czytelniejszy, zwłaszcza gdy dane eksportuje się dalej, np. do Excela lub do aplikacji webowej. Warto też pamiętać, że w standardowym SQL w części SELECT przy użyciu GROUP BY można umieszczać tylko kolumny, po których grupujemy, oraz funkcje agregujące (AVG, SUM, COUNT, MIN, MAX itd.). Jeżeli spróbujemy dodać tam inną zwykłą kolumnę bez agregacji, większość silników bazodanowych zgłosi błąd albo zwróci nieprzewidywalne wartości. Z mojego doświadczenia znajomość takich prostych konstrukcji jak GROUP BY + AVG to absolutna podstawa przy projektowaniu raportów i aplikacji, które polegają na danych biznesowych.
Pytanie 39

Jakie znaczenie ma akronim ACID w kontekście SQL?

A. atomic, consistent, isolated, durable
B. atomic, consistent, iss, dependable
C. atomic, constaint, isolated, dependable
D. atomic, comming, is, do
Akronim ACID odnosi się do czterech kluczowych właściwości transakcji w systemach zarządzania bazami danych, które zapewniają ich niezawodność i integralność. Pierwszym elementem jest atomowość (atomic), co oznacza, że transakcje są niepodzielne; albo wszystkie operacje w ramach transakcji są wykonane, albo żadna. Przykładem może być przeniesienie pieniędzy z jednego konta na drugie, gdzie zarówno operacja debetowa, jak i kredytowa muszą być zakończone pomyślnie. Drugą właściwością jest spójność (consistent), co zapewnia, że wszystkie transakcje prowadzą do spójnego stanu bazy danych, przestrzegając wszelkich reguł i ograniczeń. Izolacja (isolated) gwarantuje, że równolegle wykonywane transakcje nie wpływają na siebie nawzajem, co jest kluczowe w przypadku dużych systemów, aby uniknąć konfliktów. Ostatnim aspektem jest trwałość (durable), co oznacza, że po zakończeniu transakcji, wszystkie zmiany są trwale zapisane, nawet w przypadku awarii systemu. Te cztery właściwości są fundamentem dla standardów takich jak SQL, co czyni je kluczowymi dla projektowania i zarządzania bazami danych.
Pytanie 40

Z tabeli mieszkancy trzeba wydobyć unikalne nazwy miast, w tym celu należy użyć wyrażenia SQL zawierającego klauzulę

A. UNIQUE
B. DISTINCT
C. HAVING
D. CHECK
Odpowiedź 'DISTINCT' jest prawidłowa, ponieważ klauzula ta w SQL służy do eliminacji duplikatów z wyników zapytania. Gdy chcemy uzyskać unikalne wartości z określonej kolumny, stosujemy 'SELECT DISTINCT nazwa_kolumny FROM nazwa_tabeli'. Na przykład, używając zapytania 'SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy', otrzymamy jedynie unikalne nazwy miast bez powtórzeń. To podejście jest szczególnie przydatne w analizach, gdzie kluczowe jest posiadanie jedynie jednorazowych wartości, na przykład w raportach marketingowych czy badaniach demograficznych. W praktyce 'DISTINCT' powinno być używane z rozwagą, gdyż jego użycie może wpływać na wydajność zapytania, zwłaszcza w przypadku dużych zbiorów danych. Należy również pamiętać, że 'DISTINCT' dotyczy wszystkich kolumn w zapytaniu – jeśli wybierzemy więcej niż jedną kolumnę, to zduplikowane wiersze będą usuwane tylko wtedy, gdy wszystkie kolumny są identyczne. To sprawia, że 'DISTINCT' jest elastycznym narzędziem w SQL, pozwalającym na efektywne zarządzanie i przetwarzanie danych.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej