Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 4 lipca 2026 14:06
Data zakończenia: 4 lipca 2026 14:21

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku HTML, atrybut shape w znaczniku area, który definiuje typ obszaru, może mieć wartość

A. rect, poły, circle

B. style="margin-bottom: 0cm;">poły, square, circle

C. rect, sąuare, circle

D. style="margin-bottom: 0cm;">rect, triangle, circle

W przypadku odpowiedzi, które nie są poprawne, należy zwrócić uwagę na kilka kluczowych aspektów. Po pierwsze, wartości 'triangle' oraz 'square' nie są uznawane w atrybucie shape znacznika area w HTML. Zamiast tego, 'triangle' nie ma odpowiedniego wsparcia w standardach, a więc nie może być używane do definiowania obszarów na mapach obrazów. Również 'square', chociaż może przypominać prostokąt, nie ma odrębnej definicji i nie jest akceptowany w specyfikacji. Mapa obrazów ogranicza się do określonych kształtów, takich jak 'rect', 'circle' oraz 'poly', co czyni te odpowiedzi niepoprawnymi. Dodatkowo, wspomnienie o 'sąuare' wskazuje na literówkę, co również podważa poprawność tej opcji. Termin 'poły' nie tylko nie istnieje w kontekście atrybutu shape, ale także nie odnosi się do żadnego znanego kształtu w HTML. Zrozumienie właściwych terminów oraz ich zastosowania w HTML jest kluczowe dla tworzenia funkcjonalnych stron internetowych, a każda niepoprawna odpowiedź może prowadzić do mylących implementacji.

Pytanie 2

Określ na podstawie diagramu, jaką liczebność należy zdefiniować przy związku pomiędzy encjami Podręcznik i Wydawnictwo zakładając, że dane dotyczące różnych podręczników odpowiadają jednemu wydawnictwu.

A. 1-N (1 przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

B. 1-1 (1 przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

C. N-1 (N przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

D. M-N (M przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

Poprawnie wskazana krotność N–1 oznacza, że wiele podręczników może być powiązanych z jednym wydawnictwem, natomiast każdy pojedynczy podręcznik ma dokładnie jedno wydawnictwo. Dokładnie to wynika z treści: „dane dotyczące różnych podręczników odpowiadają jednemu wydawnictwu”. W notacji związków encji mówimy więc o relacji wiele‑do‑jednego z punktu widzenia encji Podręcznik. W praktycznym modelu relacyjnej bazy danych przekłada się to na klucz obcy w tabeli PODRĘCZNIK, który wskazuje na klucz główny (np. id_wydawnictwa) w tabeli WYDAWNICTWO. Dzięki temu nie powielamy danych o wydawnictwie przy każdym rekordzie, tylko przechowujemy je w jednym miejscu, zgodnie z zasadą normalizacji (co najmniej 2. i 3. postać normalna). Moim zdaniem to jest jedno z podstawowych i najczęściej wykorzystywanych powiązań: podobny schemat mamy przy relacji Produkt–Producent, Samochód–Marka, Student–Grupa itp. W takich przypadkach w tabeli „wiele” zawsze ląduje kolumna z kluczem obcym do tabeli „jeden”. Dodatkowo warto zauważyć, że gdybyśmy kiedyś chcieli pozwolić na zmianę nazwy wydawnictwa, to dzięki takiemu modelowi robimy to tylko w jednym wierszu tabeli WYDAWNICTWO, a wszystkie powiązane podręczniki automatycznie „widzą” zaktualizowaną wartość. To jest dokładnie ta dobra praktyka projektowania: minimalizacja redundancji i łatwiejsze utrzymanie spójności danych (integralność referencyjna, klucze obce z ON UPDATE/DELETE). W dobrze zaprojektowanych systemach bibliotecznych czy księgarni internetowych ta relacja N–1 między książką/podręcznikiem a wydawnictwem jest standardem branżowym i praktycznie normą w modelach ER.

Pytanie 3

Rozważ tabelę pracownicy. Jakie jest polecenie MySQL, które usuwa wszystkie wpisy z tabeli, gdzie pole rodzaj_umowy jest puste?

A. DROP pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL

B. DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL

C. DELETE pracownicy WHERE rodzaj_umowy ='brak'

D. DROP pracownicy FROM rodzaj_umowy = 0

Aby usunąć wszystkie rekordy z tabeli pracownicy, dla których pole rodzaj_umowy pozostaje puste, czyli ma wartość NULL, używamy polecenia DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL. Klauzula DELETE FROM jest standardowym poleceniem SQL, które służy do usuwania danych z bazy danych. W tym przypadku warunek IS NULL jest kluczowy, ponieważ wskazuje, że chcemy usunąć jedynie te rekordy, w których pole rodzaj_umowy nie zawiera żadnej wartości. Warto zauważyć, że NULL w SQL oznacza brak wartości, co różni się od innych typów wartości, jak na przykład 0 czy pusty ciąg tekstowy. Przykład praktyczny użycia tego polecenia: jeśli w tabeli mamy pracowników z różnymi rodzajami umowy, w tym także takich, którzy nie mają przypisanego rodzaju, to powyższe polecenie usunie ich z bazy danych. Tego rodzaju operacje są niezwykle ważne w kontekście utrzymania bazy danych, gdyż pozwalają na eliminację nieaktualnych lub niekompletnych danych, co w efekcie prowadzi do poprawy jakości przechowywanych informacji i ułatwia późniejsze zapytania do bazy. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania danymi i normami ANSI SQL.

Pytanie 4

Wybierz prawidłowy sposób umieszczania komentarzy w kodzie źródłowym HTML

A. /* informacje komentarza */

B.

C. "" informacje komentarza ""

D. -- informacje komentarza --

Poprawny komentarz w HTML musi być zapisany dokładnie w formie: . To jest jedyny format zgodny ze specyfikacją HTML (HTML5, ale też starsze wersje). Przeglądarka traktuje wszystko, co znajduje się między ciągiem znaków , jako komentarz, czyli tego nie wyświetla użytkownikowi i nie interpretuje jako kod. Dzięki temu można w kodzie zostawiać sobie uwagi, opisy sekcji, tymczasowo coś „wyłączyć” albo oznaczyć fragment do późniejszej edycji. W praktyce stosuje się np.:  albo . Moim zdaniem komentarze są szczególnie ważne w większych projektach, bo po miesiącu naprawdę trudno pamiętać, po co była jakaś dziwna konstrukcja w HTML. Warto też wiedzieć, że w HTML nie stosujemy ani //, ani /* */ jak w JavaScript czy CSS. To są inne języki, inne reguły. Jeżeli wstawisz coś w stylu , to cały ten akapit jest ignorowany przez przeglądarkę, co jest wygodne przy testowaniu. Dobra praktyka jest też taka, żeby nie przesadzać z ilością komentarzy, ale tam gdzie struktura jest mniej oczywista (np. zagnieżdżone divy, rozbudowane formularze), lepiej dodać krótki, konkretny opis. W projektach komercyjnych często używa się komentarzy do oznaczania sekcji layoutu, np. , , co ułatwia pracę całemu zespołowi. W skrócie: tylko zapis z nawiasami ostrymi i myślnikami, czyli , jest w HTML prawidłowy i rozpoznawany jako komentarz.

Pytanie 5

Jaką barwę przedstawia kolor zapisany w modelu RGB(0, 255, 0)?

A. żółtą

B. czerwoną

C. niebieską

D. zieloną

W modelu RGB kolor opisują składowe czerwona (R), zielona (G) i niebieska (B), każda od 0 do 255. Zapis RGB(0, 255, 0) to maksymalna składowa zielona i zerowe pozostałe, czyli czysty zielony. Dlatego RGB(0, 255, 0) oznacza barwę zieloną.

Pytanie 6

Jakie wyrażenie logiczne w języku PHP weryfikuje, czy zmienna1 znajduje się w przedziale jednostronnie domkniętym <-5, 10)?

A. $zmienna1 >= -5 || $zmienna1 < 10

B. $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10

C. $zmienna1 <= -5 && $zmienna1 < 10

D. $zmienna1 <= -5 || $zmienna1 < 10

Wyrażenie logiczne $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10 jest poprawne, ponieważ precyzyjnie określa przedział jednostronnie domknięty <-5, 10). W tym przypadku, aby zmienna1 należała do tego przedziału, musi być większa lub równa -5 oraz jednocześnie mniejsza od 10. To oznacza, że -5 jest włączone do przedziału, podczas gdy 10 już nie. W praktycznym użyciu tego wyrażenia, można je zastosować np. w walidacji danych wejściowych w formularzach, gdzie wartość powinna mieścić się w określonym zakresie. Dobre praktyki programistyczne sugerują, aby zawsze jasno określać zakresy wartości, aby unikać błędów logicznych, co jest szczególnie istotne w obszarze programowania warunkowego. Dodatkowo, proponowane wyrażenie jest również zgodne z zasadami czytelności kodu, ułatwiając jego późniejsze zrozumienie przez innych programistów.

Pytanie 7

Aby wyeliminować nienaturalne odwzorowanie ukośnych krawędzi w grafice rastrowej, czyli tak zwane schodkowanie, należy zastosować filtr:

A. pikselizacji

B. antyaliasingu

C. gradientu

D. szumu

Schodkowanie (aliasing) to widoczne „schodki” na ukośnych i zaokrąglonych krawędziach w grafice rastrowej, która składa się z kwadratowych pikseli. Antyaliasing usuwa ten efekt: na granicy kształtu wprowadza piksele o kolorach pośrednich między obiektem a tłem, dzięki czemu przejście wygląda płynnie i naturalnie. Stosuje się go przy renderowaniu czcionek, kształtów i krawędzi grafiki na strony internetowe. Dlatego to właśnie filtr antyaliasingu odpowiada za wygładzenie schodkowania.

Pytanie 8

Której metody JS użyć, aby WYODRĘBNIĆ fragment napisu między podanymi indeksami?

concat()

replace()

trim()

slice()

Do wyodrębnienia fragmentu napisu między podanymi indeksami służy w JavaScripcie metoda slice(), np. "komputer".slice(0, 3) zwróci „kom”. Podaje się indeks początkowy i (opcjonalnie) końcowy, a metoda nie zmienia oryginału, tylko zwraca wycinek. Dlatego fragment napisu wyodrębnia slice().

Pytanie 9

W bazie danych produkt znajdują się artykuły wyprodukowane po 2000 roku, zawierające pola nazwa oraz rok_produkcji. Klauzula SQL wyświetli zestawienie artykułów wyprodukowanych

SELECT * FROM `produkt` WHERE
 SUBSTR(rok_produkcji, 3, 2) = 17;

A. przed rokiem 2017

B. po roku 2017

C. w roku 2017

D. w latach innych niż 2017

To zapytanie SQL, które rozkminiamy, korzysta z funkcji SUBSTR, żeby wyrwać kawałek roku z kolumny rok_produkcji i porównać go z 17. Jasno z tego wynika, że wyciągamy dwie ostatnie cyfry, co odpowiada rokowi 2017. Dlatego odpowiedzi mówiące o innych latach są mylące. Jeśli ktoś myśli, że filtrujemy coś przed 2017, to się myli, bo zapytanie dotyczy końcówki roku, a nie pełnego roku. Są też błędne założenia, że to zapytanie pokazuje lata inne niż 2017. Dlatego warto pamiętać, że SUBSTR jasno mówi, że wybieramy lata kończące się na 17. A jeśli ktoś myśli o latach po 2017, to też jest w błędzie, bo zapytanie nie bierze pod uwagę pełnych lat, a tylko końce. Często ludzie źle interpretują takie zapytania, bo nie uwzględniają funkcji tekstowych, które zmieniają sposób filtrowania danych. Zrozumienie tych niuansów w SQL jest ważne dla przetwarzania i analizy danych. Te błędy mogą się brać z braku dokładnej analizy i zrozumienia użytych funkcji, co zdarza się często nowym użytkownikom SQL. Dobrze jest po prostu testować zapytanie i robić przeglądy kodu w zespole, co wspiera lepsze zrozumienie i użycie zapytań w praktyce.

Pytanie 10

Jakie słowo kluczowe w SQL należy zastosować, aby usunąć powtarzające się rekordy?

A. DISTINCT

B. ORDER BY

C. GROUP BY

D. LIKE

Słowo kluczowe DISTINCT jest używane w języku SQL do eliminowania duplikatów z wyników zapytań. Gdy zastosujemy DISTINCT w zapytaniu SELECT, baza danych zwróci tylko unikalne wiersze, co jest niezwykle przydatne, gdy chcemy uzyskać listę bez powtarzających się wartości. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'klienci' z kolumną 'miasto', a nasze zapytanie brzmi: 'SELECT DISTINCT miasto FROM klienci;', wówczas wynik będzie zawierał tylko unikalne nazwy miast, eliminując wszelkie duplikaty. To podejście nie tylko upraszcza analizę danych, ale również poprawia wydajność zapytań w wielu przypadkach, zwłaszcza gdy przetwarzamy duże zbiory danych. Użycie DISTINCT jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji baz danych, ponieważ pozwala zapobiegać przypadkowemu wprowadzaniu niepotrzebnych danych podczas analizy. Warto także zauważyć, że DISTINCT działa na całym zestawie kolumn w zapytaniu. Oznacza to, że jeśli wybierzemy wiele kolumn z DISTINCT, unikalne wiersze będą określane na podstawie kombinacji wartości we wszystkich tych kolumnach, co daje jeszcze większą kontrolę nad wynikami zapytania.

Pytanie 11

Jakie wyjście zostanie pokazane po zrealizowaniu podanego kodu HTML?

A. Rys. B

B. Rys.A

C. Rys. D

D. Rys. C

Nieprawidłowe odpowiedzi mogą wynikać z niezrozumienia struktury zagnieżdżonych list w HTML. Zrozumienie jak różne typy list i atrybuty wpływają na ich wyświetlanie jest kluczowe. Lista uporządkowana <ol> domyślnie numeruje swoje elementy co często prowadzi do założenia że wszystkie elementy muszą być numerowane w standardowy sposób. Jednak HTML pozwala na dostosowanie tego zachowania poprzez atrybuty type i start co może zmieniać domyślną numerację na litery czy inne formy. Kolejnym źródłem błędu jest zignorowanie zagnieżdżonej listy nieuporządkowanej <ul> która używa kropki jako punktora co różni się od standardowego kółka. Bez znajomości tych aspektów łatwo jest błędnie zinterpretować strukturę i wyświetlanie kodu. Typowe błędy myślowe wynikają z założeń że każda lista zachowa domyślną formę co nie zawsze jest prawdą w zaawansowanym HTML. Poprawne zrozumienie wymaga eksperymentowania i testowania różnych konfiguracji atrybutów aby w pełni wykorzystać potencjał HTML w tworzeniu elastycznych i dostosowanych interfejsów.

Pytanie 12

Aby w języku HTML uzyskać formatowanie paragrafu przedstawione w ramce, należy zastosować kod

A. Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

B. Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

C. Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

D. Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

Poprawnie wybrałeś kod z poprawnie zagnieżdżonymi i domkniętymi znacznikami: Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora. To dokładnie odpowiada temu, co widać na podglądzie: zwykły akapit, w nim jedno słowo podświetlone na żółto oraz inne wyróżnione kursywą. Znacznik tworzy paragraf – podstawowy blok tekstu w HTML. W środku używasz elementów liniowych (inline): do zaznaczenia fragmentu tekstu jak zakreślaczem oraz do zaznaczenia treści istotnej znaczeniowo, co domyślnie jest renderowane jako kursywa. Według specyfikacji HTML5 służy do semantycznego wyróżnienia tekstu związanego z kontekstem, np. wynik wyszukiwania na stronie czy aktualnie ważna informacja. natomiast podkreśla akcent logiczny w zdaniu, a nie tylko ozdobne pochylenie, co jest dobrą praktyką dostępnościową. Ważne jest też poprawne zagnieżdżanie: najpierw otwierasz , potem go zamykasz , dopiero później otwierasz i zamykasz . Żaden z tych znaczników nie nachodzi na siebie w sposób krzyżowy. Tego pilnują walidatory W3C i warto się do tego przyzwyczaić od początku. W codziennej pracy taki kod możesz wykorzystać np. w artykułach, dokumentacji technicznej, materiałach szkoleniowych, gdzie chcesz: zakreślić słowo kluczowe () i jednocześnie podkreślić termin ważny dla autora lub kontekstu (). Moim zdaniem lepiej stosować zamiast , bo niesie znaczenie semantyczne i czytniki ekranu potrafią je zinterpretować, co poprawia dostępność strony.

Pytanie 13

W języku PHP znajduje się instrukcja pętli umieszczona w ramce. Ile razy zostanie wykonana ta pętla, o ile zmienna kontrolna nie jest zmieniana w jej wnętrzu, a także nie dodano instrukcji przerywającej pętlę, takiej jak break?

A. 10 powtórzeń

B. 9 powtórzeń

C. 100 powtórzeń

D. 11 powtórzeń

Pętla for w języku PHP została skonstruowana z trzech części: inicjalizacji zmiennej sterującej $i=10 warunku zakończenia $i<=100 oraz modyfikatora $i+=10. Analizując te elementy widzimy że pętla zaczyna się od wartości 10 i przy każdym przejściu zwiększa $i o 10 aż do osiągnięcia wartości 100 włącznie. Oznacza to że pętla wykona się dla wartości 10 20 30 40 50 60 70 80 90 oraz 100 co daje łącznie 10 powtórzeń. Takie podejście jest efektywne i zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi które zakładają wyraźne określenie warunków wejściowych i wyjściowych pętli. W praktyce stosowanie pętli for dla iteracji o znanym zakresie jest preferowane ze względu na swoją przejrzystość i czytelność. Warto też dodać że pętle for są mniej podatne na błędy wynikające z nieodpowiedniego modyfikowania zmiennej sterującej co jest częstym problemem w przypadku pętli while. Przy programowaniu w PHP ważne jest aby zawsze sprawdzać poprawność warunków zapętlających by uniknąć pułapek związanych z nieskończonymi pętlami.

Pytanie 14

Który z poniższych kodów XHTML sformatuje tekst zgodnie z podanym przykładem?

Ala ma kota
a kot ma Alę

A. Ala ma kota a kot ma Alę

B. Ala ma kota a kot ma Alę

C. Ala ma kota a kot ma Alę

D. Ala ma kota a kot ma Alę

W przypadku pozostałych odpowiedzi można zauważyć kilka kluczowych błędów w sformatowaniu kodu. W pierwszej z nich użyty znacznik jest poprawny, jednak wada polega na tym, że znacznik jest zamknięty w nieodpowiedni sposób, co narusza zasady XHTML. W XHTML każdy otwierający znacznik musi być zamknięty, a niepoprawne zamknięcie może prowadzić do błędów w renderowaniu strony. Prawidłowe jest zamknięcie znacznika jako , a nie . Kolejna odpowiedź zawiera również błąd w zamykaniu znaczników, a użycie dla kot wprowadza niezgodność, co utrudnia interpretację kodu przez przeglądarki. Warto zwrócić uwagę, że kluczowym elementem pracy z XHTML jest stałe utrzymywanie porządku w kodzie, aby zapewnić jego czytelność i poprawność. Niepoprawne sformatowanie może prowadzić do nieprzewidzianych rezultatów i utrudnień w szczególności w większych projektach, gdzie każdy błąd może być skumulowany. Wreszcie, w ostatniej odpowiedzi pominięto zamknięcie znacznika , co również jest istotnym błędem. Standardy XHTML przewidują, że wszystkie znaczniki muszą być poprawnie zamknięte, co zapewnia ich prawidłową interpretację przez serwery oraz przeglądarki internetowe. Dlatego tak ważne jest przestrzeganie zasad i dobrych praktyk kodowania, aby unikać problemów z renderingiem oraz zgodnością z różnymi przeglądarkami.

Pytanie 15

Do której właściwości można przypisać wartości: static, relative, fixed, absolute oraz sticky?

A. position

B. display

C. list-style-type

D. text-transform

Odpowiedź 'position' to strzał w dziesiątkę! To właściwość w CSS, która mówi nam, jak elementy mają być ustawione na stronie. Masz różne opcje, jak 'static', 'relative', 'fixed', 'absolute' i 'sticky', które każda z nich ma swoje przeznaczenie. Na przykład 'static' to standard, który nic nie zmienia w układzie, a 'relative' umożliwia przesunięcie elementu w stosunku do jego pierwotnej pozycji. Z kolei 'absolute' pozwala umieścić element w odniesieniu do najbliższego przodka, który nie jest ustawiony na 'static', co świetnie się sprawdza, gdy chcesz, żeby coś się ładnie ułożyło na stronie. 'fixed' trzyma element w tym samym miejscu na ekranie, nawet jak przewijasz stronę – idealne dla nagłówków. 'Sticky' łączy w sobie cechy 'relative' i 'fixed', co daje lepszą kontrolę nad pozycjonowaniem przy przewijaniu. Używanie tych wartości jest naprawdę ważne, jeżeli projektujesz responsywne interfejsy, więc dobrze, że to wiesz!

Pytanie 16

Którego słowa kluczowego użyć w języku C, aby zdefiniować stałą?

#CONST

static

#INCLUDE

const

W języku C stałą definiuje się słowem kluczowym const, np. const int max = 100; - wartości takiej zmiennej nie można potem zmienić. Dlatego stałą tworzy const.

Pytanie 17

Która rozdzielczość daje proporcje obrazu 16:9 (przy kwadratowym pikselu)?

A. 800 × 480

B. 1366 × 768

C. 320 × 240

D. 2560 × 2048

Proporcje obrazu to stosunek szerokości do wysokości; dla 16:9 wynosi on 16/9 ≈ 1,78. Wystarczy podzielić liczbę pikseli poziomych przez pionowe: 1366 / 768 ≈ 1,78, więc ta rozdzielczość jest panoramiczna 16:9 (typowa dla ekranów laptopów i telewizorów HD). Dlatego proporcje 16:9 daje 1366 × 768.

Pytanie 18

W CSS zapis w postaci

 h1::first-letter {color: red;}

spowoduje, że kolor czerwony zostanie zastosowany do

A. pierwszej linii akapitu

B. tekstu nagłówka w pierwszym stopniu

C. pierwszej litery nagłówka w drugim stopniu

D. pierwszej litery nagłówka w pierwszym stopniu

Zapis h1::first-letter {color: red;} jest w porządku, bo korzysta z pseudoelementu :first-letter, który działa na pierwszą literkę w nagłówku h1. To całkiem fajne, bo możemy w ten sposób stylizować tę pierwszą literę i nadać nagłówkom ciekawszy wygląd. Na przykład, jeśli mamy nagłówek h1 z napisem 'Witaj świecie', to dzięki temu kodowi, litera 'W' zrobi się czerwona. W CSS warto ogarnąć, że :first-letter działa tylko na bloki, takie jak nagłówki czy akapity, więc warto to mieć na uwadze, gdy coś stylizujemy. Używanie pseudoelementów to dobre podejście do tworzenia ładnych i funkcjonalnych interfejsów, a przy okazji daje nam większą kontrolę nad tym, jak wyglądają nasze elementy.

Pytanie 19

W CSS właściwość font-size może przyjmować wartości według słów kluczowych

A. jedynie big i smali

B. wyłącznie smali, medium, large

C. tylko smali, smaller, large, larger

D. z zestawu xx-small, x-small, smali, medium, large, x-large, xx-large

Zrozumienie różnych wartości, które mogą być zastosowane w właściwości font-size, jest kluczowe dla efektywnego stylizowania tekstu w CSS. Pierwsza z nieprawidłowych odpowiedzi ogranicza się do zaledwie czterech terminów: smali, smaller, large oraz larger, co jest niewłaściwe, ponieważ właściwość font-size posiada znacznie szerszy zestaw wartości. Warto zauważyć, że 'smaller' oraz 'larger' są względnymi jednostkami, które odnoszą się do rozmiaru czcionki elementu nadrzędnego, a nie są one samodzielnymi wartościami słownikowymi. Dodatkowo, w odpowiedzi mowa jest o 'medium' i 'large', ale pomija się inne ważne terminy. Utrata kontekstu tych wartości prowadzi do ograniczonego zrozumienia typografii w web designie. Następna błędna odpowiedź zawiera jedynie trzy wartości: smali, medium i large, co nie pokrywa pełnego zestawu opcji dostępnych w CSS. Można zauważyć, że brak uwzględnienia pozostałych terminów, takich jak xx-small czy x-large, ogranicza możliwości projektanta w zakresie elastyczności i precyzji stylizacji tekstu. Tego rodzaju niedopatrzenie może prowadzić do niejednolitego wyglądu tekstów na różnych urządzeniach. Ostatnia fałszywa odpowiedź, która sugeruje, że font-size może przyjmować tylko wartości big i smali, jest całkowicie błędna. 'Big' nie jest uznawane za standardową wartość w CSS, co pokazuje brak zrozumienia podstawowych zasad dotyczących typografii. Przykłady te ilustrują, jak ważne jest zapoznanie się z pełnym zakresem opcji dostępnych w CSS oraz jak niewłaściwe interpretacje mogą prowadzić do nieefektywnego stylizowania elementów tekstowych.

Pytanie 20

Które z instrukcji algorytmu odpowiada graficznemu przedstawieniu bloku pokazanego na ilustracji?

A. Zrealizuj podprogram do sortowania tablicy t

B. n > 70

C. n ← n – 3

D. Wyświetl w konsoli wartość zmiennej n

Wybór opcji wykonaj podprogram sortowania tablicy t jest dość złożony i zazwyczaj przedstawia się go w formie bloku procesu, ale nie powinno to być prostokątne. Takie operacje to nie tylko jedna czynność, trzeba wybrać odpowiedni algorytm, jak np. szybkie sortowanie, bąbelkowe czy przez wstawianie. Operacja n > 70 z kolei to logiczny warunek, który zwykle pokazuje się w notacji algorytmicznej jako romb, a nie prostokąt. Warunki są istotne w programach, pozwalają na podejmowanie decyzji. Jeśli warunki są źle napisane, to psuje to całą logikę kodu, co jest ważne, bo w testowaniu i debugowaniu ma to ogromne znaczenie. Wypisywanie wartości zmiennej n na konsolę to kolejna operacja związana z wejściem i wyjściem, która w diagramach reprezentowalibyśmy równoległobokiem, a nie prostokątem. Te działania pozwalają nam na interakcję z użytkownikami i pokazywanie wyników. Wszystkie te odpowiedzi źle przypisują elementy do prostokątnego bloku, co pokazuje, jak ważne jest zrozumienie notacji algorytmicznej w codziennej pracy programisty. Jeśli nie zrozumiemy tych różnic, to może się to odbić na wydajności i trudności w utrzymaniu kodu.

Pytanie 21

Fragment kodu w języku HTML zawarty w ramce ilustruje zestawienie

A. wypunktowaną.

B. skrótów.

C. numerowaną.

D. odnośników.

Kod HTML zawierający znaczniki <ol> oraz <li> tworzy listę numerowaną ponieważ <ol> oznacza ordered list czyli listę uporządkowaną co skutkuje automatycznym numerowaniem każdego elementu w przeglądarkach internetowych. Znaczniki <li> reprezentują pojedyncze elementy listy zapewniając organizację danych w czytelnej formie. Taki sposób przedstawiania informacji jest powszechnie stosowany w tworzeniu dokumentów HTML i stron internetowych gdzie hierarchia i kolejność elementów ma kluczowe znaczenie. Za pomocą CSS można dodatkowo dostosować styl numerowania oraz wizualne aspekty listy co pozwala na większą elastyczność w projektowaniu interfejsu użytkownika. Standardy internetowe takie jak te rekomendowane przez W3C zachęcają do stosowania semantycznych znaczników co poprawia dostępność i SEO strony. Ponadto listy numerowane są użyteczne w sytuacjach gdy wymagana jest jasna kolejność wykonywania zadań lub prezentacja kroków w procesie co czyni je idealnym narzędziem zarówno w dokumentacji technicznej jak i w interaktywnych przewodnikach online.

Pytanie 22

Funkcjonalność obejmującą edycję kodu źródłowego, jego kompilację, tworzenie zasobów programu, baz danych i komponentów udostępnia:

A. Notepad++

B. środowisko IDE

C. phpMyAdmin

D. debugger

Pozostałe narzędzia obejmują tylko wycinek tego zestawu. Debugger służy wyłącznie do analizy i usuwania błędów już działającego programu - nie edytuje ani nie buduje całego projektu. Notepad++ to rozbudowany edytor tekstu i kodu z podświetlaniem składni, ale nie kompiluje programów ani nie integruje pełnego zestawu narzędzi deweloperskich. phpMyAdmin to webowy panel do zarządzania bazą MySQL, niezwiązany z tworzeniem aplikacji jako całości. Komplet funkcji - edycja, kompilacja, zasoby, bazy, komponenty - daje środowisko IDE, dlatego to ono jest poprawne.

Pytanie 23

Debugger to narzędzie wykorzystywane do

A. optymalizacji pamięci zajmowanej przez aplikację

B. identyfikacji błędów w kodzie programu

C. analizy właściwości programu

D. oceny szybkości działania programu

Debugger to narzędzie, które odgrywa kluczową rolę w procesie tworzenia oprogramowania, umożliwiając programistom identyfikację i naprawę błędów w kodzie. Główną funkcją debuggera jest pozwolenie na analizę działania programu na poziomie linii kodu, co umożliwia użytkownikowi śledzenie wykonania programu, monitorowanie wartości zmiennych oraz sprawdzanie logiki warunkowej. Użycie debuggera pozwala na wykrywanie błędów w czasie rzeczywistym, co jest niezwykle istotne, zwłaszcza w przypadku aplikacji, które muszą działać na różnych platformach i z różnymi danymi wejściowymi. Przykładem może być programowanie w języku Python, gdzie debugger umożliwia krokowe przechodzenie przez kod, co pomaga zrozumieć proces wykonania i zidentyfikować miejsca, gdzie występują nieprawidłowości. Dobrym zwyczajem jest korzystanie z debuggera na wczesnych etapach tworzenia oprogramowania, aby zminimalizować późniejsze problemy w fazie testowania i wdrażania.

Pytanie 24

W przedstawionej definicji stylu CSS, powtarzanie dotyczy

body {
   background-image: url("rysunek.gif");
   background-repeat: repeat-y;
 }

A. rysunku umieszczonego znacznikiem img.

B. rysunku umieszczonego w tle strony w poziomie.

C. rysunku umieszczonego w tle strony w pionie.

D. tła każdego ze znaczników akapitu.

Twoja odpowiedź jest na miejscu. To, co mówi 'background-repeat: repeat-y;' w CSS, oznacza, że tło będzie się powtarzać w pionie. Super sprawa, jeśli chcesz, by obraz w tle pokrywał całą wysokość elementu, niezależnie od tego, jak duży on jest. Używa się tego często w projektowaniu stron, żeby stworzyć fajne efekty wizualne, jak na przykład tło, które działa w pasku nawigacyjnym. Warto pamiętać, że powtarzanie tła to zaledwie jedna z wielu opcji, jakie mamy w CSS. Możesz również ustawiać pozycję tła czy jego rozmiar, żeby wszystko wyglądało tak, jak chcesz.

Pytanie 25

W formularzu wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w sposób następujący:

var x = parseInt(a);

Jakiego typu będzie zmienna x?

A. Nan

B. liczbowego, całkowitego

C. napisowego

D. zmiennoprzecinkowego

Zmienna x, przypisana w wyniku zastosowania funkcji parseInt na zmiennej a, będzie typu liczbowego, całkowitego. Funkcja parseInt jest używana w JavaScript do konwersji wartości na liczbę całkowitą. Jeśli a jest wartością wprowadzoną przez użytkownika w polu input o typie number, to parseInt(a) zwróci wartość liczbową, eliminując wszelkie znaki niebędące cyframi. Wartością return będzie liczba całkowita, ponieważ parseInt zwraca tylko całkowite części liczb. Wartością zwróconą będzie NaN, jeśli a nie zawiera żadnych cyfr, co w tym kontekście nie ma miejsca, zakładając, że użytkownik wprowadził poprawne dane. Przykład: jeśli użytkownik wprowadzi '42.5', to parseInt('42.5') zwróci 42, eliminując część dziesiętną. Warto zaznaczyć, że parseInt może przyjąć drugi argument, który określa system liczbowy (bazę), w jakim liczba ma być interpretowana, co jest zgodne z wytycznymi ECMAScript. Poznanie możliwości i ograniczeń funkcji parseInt jest kluczowe w pracy z danymi liczbowymi w JavaScript, szczególnie w kontekście walidacji danych wejściowych.

Pytanie 26

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

C. Przenikanie zdjęć.

D. Zmiana jasności zdjęć.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 27

W SQL, aby dokonać zmiany w strukturze tabeli, na przykład dodać lub usunąć kolumnę, powinno się użyć polecenia

A. TRUNCATE

B. ALTER TABLE

C. UPDATE

D. DROP TABLE

Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest prawidłowa, ponieważ to polecenie w SQL umożliwia modyfikację struktury istniejącej tabeli. Dzięki 'ALTER TABLE' możemy dodawać nowe kolumny, usuwać istniejące, zmieniać typy danych kolumn, a także ustawiać ograniczenia, takie jak klucze główne czy unikalne. Przykładowe zastosowanie to: 'ALTER TABLE employees ADD COLUMN birthdate DATE;' co dodaje kolumnę 'birthdate' do tabeli 'employees'. Użycie tego polecenia jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na elastyczne dostosowywanie struktury bazy danych w odpowiedzi na zmieniające się wymagania aplikacji. Warto również zaznaczyć, że 'ALTER TABLE' jest standardowym poleceniem w SQL, co oznacza, że jest obsługiwane przez większość systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server, co czyni je uniwersalnym narzędziem w pracy z danymi.

Pytanie 28

Której wartości właściwości background-attachment użyć, aby tło pozostało nieruchome względem okna przeglądarki?

fixed

scroll

local

inherit

Wartość fixed właściwości background-attachment „przykleja” tło do okna przeglądarki - przy przewijaniu strony obraz tła pozostaje nieruchomy, a treść przesuwa się po nim (efekt paralaksy). Dlatego nieruchome tło ustawia fixed.

Pytanie 29

Jaką cechę pola w tabeli należy ustalić, aby pole mogło przyjmować wyłącznie dane składające się z cyfr?

Ogólne
Rozmiar pola	255
Format
Maska wprowadzania
Tytuł
Wartość domyślna
Reguła spr. poprawności
Tekst reguły spr. poprawności
Wymagane	Nie
Zerowa dł. dozwolona	Tak
Indeksowane	Nie
Kompresja Unicode	Tak
Tryb IME	Bez formantu
Tryb zdania edytora IME	Brak
Tagi inteligentne

A. Regułę sprawdzania poprawności

B. Tagi inteligentne

C. Wartość domyślną

D. Maskę wprowadzania

Maska wprowadzania to coś, co bardzo ułatwia życie, zwłaszcza w systemach baz danych i aplikacjach. Dzięki niej możemy dokładnie określić, jakie znaki mogą być wpisywane w dane pole, co jest szczególnie przydatne, gdy potrzebujemy tylko cyfr. Wyobraź sobie, że musisz wpisać numer telefonu – to właśnie wtedy maska pokazuje, że możesz wpisać tylko cyfry i może nawet dodać myślniki dla lepszej estetyki. To dobry sposób na ograniczenie błędów, bo nikt nie będzie miał okna do wpisania literek, których nie powinno być. W praktyce, jeżeli projektujesz coś jak formularze online, to maseczki wprowadzania są bardzo fajne, bo zabezpieczają dane przed wprowadzeniem czegokolwiek, co nie pasuje. Możesz je łatwo zaimplementować w językach programowania jak C# czy JavaScript przy pomocy wyrażeń regularnych albo gotowych komponentów UI. Dobrze zaprojektowane maski wprowadzania pomagają też utrzymać porządek w bazach danych i zgodność z wymaganiami, które mamy na myśli.

Pytanie 30

W tabeli o nazwie pracownicy zdefiniowano klucz główny w typie INTEGER z atrybutami NOT NULL oraz AUTO_INCREMENT. Dodatkowo zdefiniowane zostały pola imie oraz nazwisko. W przypadku wykonania podanej kwerendy SQL, która dodaje dane i pomija pole klucza, w bazie danych MySQL nastąpi

INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko)
VALUES ('Anna', 'Nowak');

A. zignorowanie polecenia, tabela nie ulegnie zmianie

B. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana wartość NULL

C. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana kolejna wartość naturalna

D. błąd związany z niewłaściwą liczbą pól

W przypadku tabeli z kluczem głównym typu INTEGER z atrybutem AUTO_INCREMENT, kiedy wprowadzamy nowy rekord i pomijamy pole klucza głównego, baza danych MySQL sama automatycznie przydziela kolejną wartość liczbową dla tego pola. AUTO_INCREMENT to mechanizm, który zapewnia, że każdemu nowemu rekordowi przypisana jest unikalna wartość klucza głównego, zaczynając od wartości początkowej, zwykle 1, i zwiększając ją o 1 z każdym nowym rekordem. Jest to niezwykle użyteczne w sytuacjach, gdy zależy nam na unikalności wartości kluczy głównych, co zapewnia integralność danych i unika konieczności ręcznego określania wartości klucza przy każdym nowym wpisie. Takie podejście jest zgodne ze standardami dobrych praktyk, ponieważ minimalizuje ryzyko błędów związanych z duplikacją danych. Przykładowo, jeśli do tabeli pracownicy dodajemy rekord z danymi pracownika, nie musimy się martwić o wartość identyfikatora, co znacznie upraszcza proces zarządzania danymi. Mechanizm AUTO_INCREMENT jest zatem kluczowy w kontekście zarządzania bazami danych, zapewniając automatyzację i integralność danych.

Pytanie 31

Aplikacja o nazwie FileZilla umożliwia

A. publikację witryny internetowej na zdalnym serwerze

B. wniesienie bazy danych na stronę CMS Joomla!

C. sprawdzanie poprawności plików HTML oraz CSS

D. przeprowadzenie testów aplikacji

FileZilla to popularny program typu FTP (File Transfer Protocol), który umożliwia użytkownikom przesyłanie plików między komputerem a serwerem internetowym. Jego głównym celem jest publikacja stron internetowych na odległych serwerach, co jest kluczowe dla procesu tworzenia i utrzymania stron w sieci. Program obsługuje różne protokoły, takie jak FTP, FTPS oraz SFTP, co zapewnia elastyczność i bezpieczeństwo podczas transferu danych. W praktyce, aby opublikować stronę, użytkownik może przeciągnąć pliki z lokalnego folderu do odpowiedniego katalogu na serwerze, co jest intuicyjne i efektywne. FileZilla wspiera również funkcje takie jak synchronizacja folderów, co pozwala na łatwe aktualizowanie zawartości strony. Zgodnie z branżowymi standardami, korzystanie z odpowiednich narzędzi do przesyłania plików, takich jak FileZilla, jest niezbędne dla każdego dewelopera webowego, aby zapewnić bezpieczeństwo i zgodność z najlepszymi praktykami w zakresie publikacji stron internetowych.

Pytanie 32

Parametr face w znaczniku  jest używany do określenia

A. stylów czcionki

B. typy czcionki

C. rozmiaru czcionki

D. koloru czcionki

Parametr face znacznika jest używany do określenia nazwy czcionki, co jest kluczowe dla stylizacji tekstu w dokumentach HTML. Umożliwia on deweloperom wybór konkretnej czcionki, która będzie używana do wyświetlania tekstu, co wpływa na jego estetykę oraz czytelność. Przykładowo, można użyć wartości takiej jak 'Arial', 'Times New Roman' czy 'Courier New', aby zdefiniować preferowaną czcionkę, co jest szczególnie ważne w przypadku identyfikacji wizualnej brandu. W praktyce, dobór odpowiedniej czcionki wpływa na doświadczenie użytkownika, a także na dostępność treści. Warto zaznaczyć, że w nowoczesnych praktykach webowych, stosowanie CSS do stylizacji tekstu stało się bardziej zalecane niż używanie znaczników , co wynika z dążenia do separacji treści od prezentacji. Dobre praktyki wskazują na użycie właściwości CSS takich jak 'font-family', co jest bardziej elastyczne i zgodne z aktualnymi standardami sieciowymi.

Pytanie 33

W firmowej tabeli znajdują się kolumny: nazwa, adres, NIP, obrót (obrót w ostatnim miesiącu), rozliczenie oraz status. Po wykonaniu kwerendy SQL

SELECT nazwa, NIP FROM firmy WHERE obrot < 4000;

na ekranie pojawią się:

A. tylko nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł

B. wszystkie informacje o firmach, które w ostatnim miesiącu uzyskały obrót co najmniej 4000 zł

C. wszystkie informacje o firmach, które w ostatnim miesiącu miały obrót poniżej 4000 zł

D. tylko nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł

Fajnie, że chcesz zrozumieć zapytania SQL, ale wiele z niepoprawnych odpowiedzi nie ogarniło, o co w tym wszystkim chodzi. Niektóre z nich myślały, że to zapytanie zwróci wszystkie dane o firmach, a nie tylko ich nazwy i NIP-y. Warto pamiętać, że kwerendy SQL są pisane tak, żeby wybierać określone kolumny. W tym przypadku widzimy tylko 'nazwa' i 'NIP'. Inne błędne odpowiedzi pomyliły się, twierdząc, że zapytanie da nam firmy z obrotem co najmniej 4000 zł, zapominając o tym, że 'WHERE obrót < 4000' ma kluczowe znaczenie, bo tylko te firmy, co miały obrót poniżej tej kwoty, będą w wyniku. Zrozumienie tego jest super ważne, jeśli chcesz mądrze pisać zapytania i analizować dane.

Pytanie 34

Język JavaScript wspiera

A. funkcje wirtualne

B. klasy abstrakcyjne

C. obiekty DOM

D. wysyłanie ciasteczek z identycznymi informacjami do wielu klientów witryny

JavaScript to język skryptowy, który ma wbudowaną obsługę obiektowego modelu dokumentu (DOM), co umożliwia dynamiczne manipulowanie strukturą HTML oraz CSS stron internetowych. Dzięki DOM programiści mogą dodawać, usuwać lub modyfikować elementy na stronie w czasie rzeczywistym, co czyni aplikacje bardziej interaktywnymi. Przykładem może być zmiana tekstu przycisku po jego kliknięciu, co można osiągnąć dzięki metodom takim jak `getElementById` oraz `innerHTML`. JavaScript jest nieodłącznym elementem nowoczesnego podejścia do tworzenia aplikacji webowych, a jego kompatybilność z DOM sprawia, że jest to kluczowa umiejętność dla programistów. Wiedza na temat manipulacji DOM jest fundamentem dla technologii takich jak React czy Angular, które opierają się na zasadach wydajnego zarządzania interfejsem użytkownika przez wirtualny DOM. Współczesne standardy, takie jak ECMAScript, rozwijają możliwości JavaScript, a znajomość DOM jest niezwykle cenna na rynku pracy.

Pytanie 35

Program stworzony w języku PHP ma na celu wyliczenie średniej pozytywnych ocen ucznia w zakresie od 2 do 6. Warunek doboru ocen w pętli obliczającej średnią powinien być oparty na wyrażeniu logicznym

A. $ocena >= 2 and $ocena <= 6

B. $ocena >= 2 or $ocena <= 6

C. $ocena > 2 and $ocena < 6

D. $ocena > 2 or $ocena < 6

Odpowiedź $ocena >= 2 and $ocena <= 6 jest poprawna, ponieważ dokładnie określa zakres ocen, które mają być uwzględniane w obliczeniach średniej. Użycie operatora logicznego 'and' zapewnia, że tylko oceny mieszczące się w podanym przedziale, włączając 2 i 6, będą brane pod uwagę. To podejście jest zgodne z zasadami programowania, które zalecają jasne definiowanie warunków w pętlach, aby uniknąć niejednoznaczności. Na przykład, w praktycznych zastosowaniach edukacyjnych, w których oceny są przetwarzane, takie wyrażenie logiczne zapewnia, że nie zostaną uwzględnione oceny poniżej 2 czy powyżej 6, co mogłoby zniekształcić wyniki. Dodatkowo, stosowanie operatorów porównania, takich jak >= i <=, jest najlepszą praktyką w programowaniu, gdyż zwiększa czytelność kodu i minimalizuje ryzyko błędów. W kontekście PHP, można wykorzystać ten warunek w pętli foreach, aby iterować przez tablicę ocen i sumować tylko te, które spełniają kryteria, co przyczyni się do uzyskania poprawnej średniej.

Pytanie 36

W tabeli mieszkańcy zawierającej pola id, imie, nazwisko, ulica, numer, czynsz (wartość całkowita) należy zidentyfikować osoby zamieszkujące ulicę Mickiewicza pod numerami 71, 72, 80, których czynsz jest niższy niż
1000 zł. Jak będzie wyglądać klauzula WHERE w zapytaniu?

A. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

B. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000

C. WHERE ulica = 'Mickiewicza' OR numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

D. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer > 70 AND numer < 81 OR czynsz < 1000

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ klauzula WHERE w zapytaniu SQL skutecznie filtruje dane zgodnie z wymaganiami. W tym przypadku, użycie operatora AND w połączeniu z IN i warunkiem < 1000 zapewnia, że zwrócone zostaną jedynie te rekordy, które spełniają wszystkie trzy kryteria: ulica musi być 'Mickiewicza', numer musi być jednym z 71, 72 lub 80, a czynsz musi być mniejszy niż 1000 zł. To jest zgodne z dobrą praktyką w SQL, gdzie łączenie warunków z użyciem operatorów logicznych pozwala na precyzyjne określenie zestawu danych, które nas interesują. Przy tak skonstruowanej klauzuli, zapytanie będzie wydajne i zrozumiałe, co jest kluczowe w pracy z bazami danych. Przykładowe zastosowanie to generowanie raportów dotyczących mieszkańców, co może być istotne dla zarządzania nieruchomościami lub analizy rynku wynajmu. Tego typu zapytania są powszechnie używane w aplikacjach webowych i systemach zarządzania danymi, co podkreśla znaczenie umiejętności formułowania precyzyjnych zapytań SQL.

Pytanie 37

Poniżej przedstawiono sposób obsługi:

<?php
if (!isset($_COOKIE[$nazwa]))
    echo "nie ustawiono!";
else
    echo "ustawiono, wartość: " . $_COOKIE[$nazwa];
?>

A. zmiennych tekstowych

B. ciasteczek

C. sesji

D. baz danych

Kod PHP przedstawiony w pytaniu ilustruje użycie mechanizmu ciasteczek w przeglądarce. Ciasteczka to małe pliki tekstowe, które serwer umieszcza na komputerze użytkownika, aby przechowywać informacje między sesjami HTTP. W tym przypadku kod sprawdza, czy zmienna o nazwie $nazwa jest ustawiona w tablicy superglobalnej $_COOKIE. Jeśli ciasteczko o danej nazwie nie zostało ustawione, skrypt zwraca komunikat 'nie ustawiono!'. Gdy ciasteczko istnieje, wyświetlana jest jego wartość. Ciasteczka są powszechnie stosowane do śledzenia sesji użytkowników, przechowywania preferencji czy zachowania stanu zalogowania. Ważnym aspektem jest zrozumienie, że ciasteczka działają po stronie klienta i mogą być modyfikowane przez użytkownika, dlatego powinny być używane z ostrożnością i w połączeniu z innymi mechanizmami zabezpieczeń. Warto pamiętać, że ciasteczka mają ograniczenia co do wielkości i liczby, które mogą być przechowywane przez przeglądarkę. Implementacja ciasteczek powinna być zgodna z regulacjami dotyczącymi prywatności, takimi jak RODO, które nakładają obowiązek informowania użytkowników o ich używaniu oraz uzyskiwania zgody.

Pytanie 38

W edytorze grafiki rastrowej funkcja „dodaj kanał alfa” umożliwia

A. wprowadzenie warstwy z przezroczystością

B. wyostrzenie krawędzi obrazu

C. ustawienie prawidłowego balansu bieli

D. powiększenie głębi ostrości obrazu

Dodanie kanału alfa w edytorze grafiki rastrowej to w zasadzie otworzenie drzwi do pracy z przezroczystością w obrazie. Kanał alfa jest dodatkową składową pikseli, która oprócz wartości RGB określa też poziom przejrzystości danego fragmentu grafiki. Moim zdaniem, to jeden z kluczowych elementów, jeśli chcesz przygotować grafikę do profesjonalnych zastosowań, np. do webdesignu, gier czy produkcji materiałów do druku z efektem nakładania. Standardowym przykładem jest sytuacja, gdy przygotowujesz logo i zależy Ci, żeby tło było przezroczyste – wtedy bez kanału alfa ani rusz. W praktyce, po dodaniu kanału alfa możesz wymazywać fragmenty lub stosować selektywne przezroczystości, co daje mnóstwo kreatywnych możliwości. To taka podstawa, bez której ciężko wyobrazić sobie pracę z warstwami, maskami czy efektami blendingu. Z mojego doświadczenia, osoby zaczynające pracę z grafiką często nie zdają sobie sprawy, jak ważne jest świadome zarządzanie przezroczystością – a kanał alfa właśnie to umożliwia. Nawet w najpopularniejszych formatach plików, jak PNG, obsługa kanału alfa jest już praktycznie standardem branżowym. Warto też wiedzieć, że w formatach takich jak JPEG tego nie uzyskasz, bo nie obsługują przezroczystości. Tak więc, jeśli planujesz pracę z grafiką wielowarstwową, przygotowywanie sprite’ów czy nowoczesnych UI, kanał alfa to absolutna podstawa, nie tylko bajer.

Pytanie 39

Który kod HTML spowoduje identyczne formatowanie jak przedstawione na obrazku?

W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

<p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

A. Odpowiedź C

B. Odpowiedź D

C. Odpowiedź A

D. Odpowiedź B

Wybór odpowiedzi C jest trafny, bo stosujesz odpowiednie znaczniki HTML, aby osiągnąć zamierzony efekt formatowania. Przykład świetnie pokazuje, jak używać znaczników i , które służą do pochylania i pogrubiania tekstu. Znak to z kolei paragraf, który odseparowuje tekst i zaczyna nową linię. Tutaj znacznik przed słowem 'paragrafie' sprawia, że jest ono kursywą, a wokół 'zobaczysz' wyróżnia go na pogrubionym tle. To takie podstawowe zasady HTML, które pokazują, jak można różne style formatowania łączyć, żeby uczynić treści bardziej estetycznymi i przyjemnymi do czytania. Warto pamiętać o odpowiednim używaniu znaczników, bo to nie tylko poprawia wygląd, ale też dostępność treści, co jest ważne dla osób korzystających z czytników ekranu. Z mojego doświadczenia, im lepiej rozumiesz te zasady, tym łatwiej tworzyć strony, które będą dobrze odbierane przez użytkowników.

Pytanie 40

Aby ustawić wewnętrzne marginesy dla elementu: margines górny 50px, dolny 40px, prawy 20px oraz lewy 30px, powinno się zastosować składnię CSS

A. padding: 20px, 40px, 30px, 50px;

B. padding: 40px, 30px, 50px, 20px;

C. padding: 50px, 20px, 40px, 30px;

D. padding: 50px, 40px, 20px, 30px;

Podane odpowiedzi niepoprawne wynikają z pomylenia kolejności, w jakiej wartości paddingu są interpretowane w CSS. Wartości paddingu są rozpoznawane w określonej sekwencji: najpierw górny, następnie prawy, dolny, a na końcu lewy. Dlatego, jeśli margines górny wynosi 50px, prawy 20px, dolny 40px i lewy 30px, to niektóre z przedstawionych opcji nie oddają tej kolejności. Użycie nieodpowiednich wartości skutkuje nieprzewidywalnym wyglądem elementów na stronie, co może prowadzić do problemów z układem oraz zaburzenia estetyki. W szczególności, niepoprawne zestawienie wartości może powodować, że odstępy będą nie tylko niewłaściwe, ale także mogą przyczynić się do trudności w interakcji użytkowników z elementami na stronie. Dodatkowo, błędy w stosowaniu paddingu mogą prowadzić do konfliktów z innymi stylami CSS, co jeszcze bardziej komplikuje proces projektowania. W praktyce, niepoprawne stosowanie kolejności wartości paddingu jest częstym błędem, który może być wynikiem braku zrozumienia konwencji CSS lub pośpiechu w implementacji. Kluczowe jest zrozumienie, że CSS jest oparty na ściśle określonych zasadach, a niewłaściwe stosowanie tych zasad może prowadzić do nieefektywnych rozwiązań projektowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej