Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 9 sierpnia 2026 12:00
Data zakończenia: 9 sierpnia 2026 12:22

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Które z poniższych formatowań NIE jest zapisem w języku CSS?

<style> body { background-color: yellow; } </style>

body { background-color: yellow; }   (plik .css)

<body bgcolor="yellow">

<body style="background-color: yellow;">

Pozostałe trzy zapisy to CSS, tylko osadzony w różny sposób. Reguła background-color: yellow w <style> to arkusz wewnętrzny, ta sama reguła w pliku .css to arkusz zewnętrzny, a style="background-color: yellow;" w znaczniku to styl śródliniowy - wszystkie używają właściwości CSS. Wyjątkiem jest <body bgcolor="yellow">: bgcolor to atrybut HTML (przestarzały), a nie właściwość CSS. Dlatego to ten zapis nie jest formatowaniem CSS i jest poprawną odpowiedzią.

Pytanie 2

Aby strona WWW była responsywna (dostosowana do różnych urządzeń), należy między innymi definiować:

A. tylko znane czcionki, np. Arial

B. rozmiary obrazów w procentach

C. rozmiary obrazów wyłącznie w pikselach

D. układ strony wyłącznie za pomocą tabel

Responsywność polega na tym, że strona dopasowuje się do szerokości ekranu - od dużego monitora po telefon. Aby to osiągnąć, wymiary elementów, w tym obrazów, podaje się w jednostkach względnych, na przykład w procentach szerokości kontenera. Obraz o szerokości 100% skaluje się wtedy razem z układem, zamiast wystawać poza ekran. Dlatego w RWD rozmiary obrazów definiuje się w procentach.

Pytanie 3

Przygotowując raport w systemie zarządzania relacyjnymi bazami danych, można uzyskać

A. analizę wybranych danych

B. usuwanie danych z tabel

C. dodawanie danych do tabel

D. aktualizowanie danych w tabelach

W kontekście systemów obsługi relacyjnych baz danych, raportowanie odgrywa kluczową rolę w analizie danych. Wykonywanie raportu umożliwia użytkownikom dostęp do wybranych informacji, co pozwala na podejmowanie świadomych decyzji opartych na danych. Analiza danych to proces przetwarzania informacji w celu wydobycia wartościowych wniosków. Przykłady zastosowania to generowanie raportów sprzedażowych, finansowych czy analizy trendów klientów. W raportach można wykorzystać różne techniki, takie jak filtrowanie, grupowanie czy agregowanie danych, co umożliwia prezentację wyników w przystępnej formie graficznej. Dodatkowo, standardy takie jak SQL (Structured Query Language) są powszechnie używane do wykonywania zapytań w relacyjnych bazach danych, co pozwala na efektywne przeszukiwanie i analizowanie danych. W praktyce, raporty mogą być generowane na podstawie zapytań do bazy danych i mogą obejmować różne parametry, co zwiększa ich użyteczność w podejmowaniu decyzji strategicznych i operacyjnych.

Pytanie 4

Funkcja zapisana w języku PHP wygląda tak patrz ramka): Jej celem jest

A. wypisanie liczby parzystej

B. wypisanie liczby nieparzystej

C. zwrócenie wartości 1, gdy liczba jest parzysta

D. zwrócenie wartości 0, gdy liczba jest parzysta

Funkcja w języku PHP jest zapisana w taki sposób że przyjmuje jeden argument liczba i sprawdza czy jest on parzysty. Używa operatora modulo % który zwraca resztę z dzielenia. Jeśli liczba podzielona przez 2 daje resztę równą 0 oznacza to że jest parzysta. W takim przypadku funkcja zwraca wartość 1. W przeciwnym razie czyli gdy liczba jest nieparzysta funkcja zwraca 0. Takie podejście jest częstym wzorcem w programowaniu gdyż pozwala na szybkie i efektywne sprawdzenie parzystości liczby. Stosowanie operatora modulo jest standardem w wielu językach programowania dzięki czemu kod jest zrozumiały i łatwo go przenieść między różnymi platformami. W praktyce takie funkcje mogą być używane w algorytmach gdzie konieczne jest filtrowanie danych na podstawie parzystości lub innych podobnych kryteriów. Dobre praktyki w kodowaniu w PHP obejmują również jasne nazywanie funkcji i zmiennych co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Można także zastanowić się nad rozszerzeniem funkcji o dodatkowe sprawdzania lub logikę w zależności od potrzeb projektu.

Pytanie 5

Które polecenie naprawi uszkodzoną tabelę?

REGENERATE TABLE tbl_name

OPTIMIZE TABLE tbl_name

ANALYZE TABLE tbl_name

REPAIR TABLE tbl_name

Uszkodzoną tabelę naprawia polecenie REPAIR TABLE tbl_name - próbuje odbudować jej strukturę i indeksy po awarii (np. przerwanym zapisie). Zapamiętaj nazwę wprost: „repair” = napraw tabelę.

Pytanie 6

Aby wskazać błędy składniowe w kodzie HTML, należy zastosować:

A. debugger

B. walidator

C. interpreter

D. kompilator

Pozostałe odpowiedzi to narzędzia związane z językami programowania, a HTML do nich nie należy. Debugger pozwala zatrzymywać i śledzić wykonujący się program, sprawdzać wartości zmiennych - tymczasem HTML niczego nie wykonuje, więc nie ma tu czego debugować. Interpreter i kompilator to z kolei narzędzia, które tłumaczą lub uruchamiają kod programu: interpreter na bieżąco, kompilator zamieniając go wcześniej na inną postać. HTML jest jedynie opisem struktury strony, dlatego żadne z nich nie wskaże błędnie zapisanego znacznika. Do kontroli poprawności składni HTML służy walidator, który porównuje dokument ze standardem języka i raportuje znalezione usterki.

Pytanie 7

Aby poprawnie skomentować linię kodu w języku JavaScript, należy po znakach // wprowadzić komentarz x = Math.max(a,b,c); //

A. nieprawidłowe dane

B. wybór wartości maksymalnej spośród zmiennych a, b oraz c

C. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c

D. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c

W analizowanej linii kodu JavaScript, wykorzystujemy funkcję Math.max, która służy do określenia maksymalnej wartości spośród podanych argumentów. W tym przypadku, wartości te są reprezentowane przez zmienne a, b oraz c. Zastosowanie funkcji Math.max jest standardem w programowaniu w JavaScript, co pozwala na efektywne przeprowadzenie operacji porównawczych. Użycie operatora przypisania '=' pozwala na zapisanie wyniku operacji do zmiennej x, co z kolei umożliwia dalsze przetwarzanie tej wartości w programie. Przykład użycia tej funkcji wygląda następująco: var x = Math.max(a, b, c);. Warto również zwrócić uwagę na to, że funkcja Math.max zwraca wartości numeryczne, co czyni ją niezastąpioną w przypadkach, gdy potrzebne jest porównanie różnych liczb w celu wyłonienia największej. W kontekście standardów, Math.max jest częścią obiektu Math, który jest wbudowany w JavaScript i podlega ogólnym zasadom ECMAScript. Dlatego znajomość i umiejętność stosowania tej funkcji jest kluczowa dla każdego programisty JavaScript.

Pytanie 8

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie 100,200>, należy użyć:

A. if (liczba>100 || liczba<=200)

B. if(liczba<100 || liczba>=200)

C. if(liczba>100 && liczba <=200)

D. if(liczba<100 && liczba<=200)

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi używa operatora OR (||), co jest błędne, ponieważ warunek ten sprawdza, czy liczba jest większa niż 100 LUB mniejsza lub równa 200. Taki zapis może prowadzić do sytuacji, w których liczba poza przedziałem też zostanie zaakceptowana, na przykład -50, co nie jest zgodne z intencją sprawdzania zakresu. W drugiej odpowiedzi zastosowano również operator OR, a zapis if(liczba < 100 || liczba >= 200) implikuje, że liczba może być mniejsza niż 100 lub większa lub równa 200, co również wyklucza liczby w zakresie 100-200 i jest niespójne z założonym celem. Ostatnia z błędnych odpowiedzi używa operatora AND, ale zapis if(liczba < 100 && liczba <= 200) sprawdza, czy liczba jest jednocześnie mniejsza niż 100 oraz mniejsza lub równa 200, co nie ma sensu, ponieważ nie ma liczb, które mogą spełniać obydwa warunki jednocześnie. Dlatego kluczowe jest rozróżnienie pomiędzy operatorami logicznymi AND i OR oraz zrozumienie, jak wpływają one na zakresy wartości w kontekście programowania w JavaScript.

Pytanie 9

Który fragment kodu JavaScript zwróci wartość true?

"a" > "b"

"ab" > "c"

"abc" > "def"

"def" > "abc"

Napisy porównuje się w JavaScripcie LEKSYKOGRAFICZNIE (jak w słowniku), znak po znaku wg kodów. "def" > "abc" jest prawdą, bo pierwsza litera „d” ma wyższy kod niż „a”. Zapamiętaj: przy > dla tekstów decyduje pierwsza różniąca się litera - „dalej w alfabecie” znaczy „większy”.

Pytanie 10

Które z poniższych zdań poprawnie opisuje utworzoną tabelę?

CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));

A. Tabela o nazwie dane składa się z trzech kolumn typu całkowitego

B. Tabela o nazwie dane ma jedną kolumnę typu całkowitego

C. Tabela zawiera jedną kolumnę, która przechowuje trzyelementowe tablice

D. Kolumny tabeli dane są nazwane: kolumna1, kolumna2, kolumna3

W tym zadaniu bardzo łatwo wpaść w pułapkę skojarzeń z programowaniem w innych językach, gdzie nawias przy typie sugeruje rozmiar tablicy albo liczbę elementów. W SQL, a szczególnie w składni zbliżonej do MySQL, zapis `INTEGER(3)` nie tworzy trzech kolumn ani trzyelementowej tablicy, tylko opisuje jedną kolumnę typu liczbowego. Nawias w tym miejscu oznacza co najwyżej szerokość wyświetlania albo pewne ograniczenie prezentacji, a nie ilość powtórzeń typu. Dlatego interpretacja, że tabela ma trzy kolumny typu całkowitego, jest po prostu przeniesieniem logiki z np. C lub Java na SQL, co jest częstym, ale błędnym nawykiem. Podobnie mylenie `INTEGER(3)` z tablicą trzyelementową wynika z tego, że w wielu językach zapis z nawiasami kwadratowymi czy okrągłymi kojarzy się z kolekcją. W relacyjnych bazach danych pojedyncza kolumna przechowuje pojedynczą wartość skalarnej dziedziny (liczba, tekst, data), a nie tablicę, chyba że używamy bardzo specyficznych typów, jak np. ARRAY w PostgreSQL – ale to wygląda zupełnie inaczej w definicji. Kolejny błąd to założenie, że skoro przy typie pojawia się liczba 3, to kolumny zostaną automatycznie nazwane `kolumna1`, `kolumna2`, `kolumna3`. Silniki SQL niczego takiego nie robią. Nazwy kolumn muszą być jawnie podane w definicji tabeli, oddzielone przecinkami, np. `kolumna1 INTEGER, kolumna2 INTEGER, kolumna3 INTEGER`. Jeżeli w nawiasie przy CREATE TABLE jest tylko jeden wpis `kolumna INTEGER(3)`, to mamy dokładnie jedną kolumnę o nazwie `kolumna`. Moim zdaniem dobrym nawykiem jest zawsze patrzeć na przecinki: ile jest elementów oddzielonych przecinkami w nawiasie po nazwie tabeli, tyle jest kolumn. Liczby w nawiasach przy typach (np. VARCHAR(50), DECIMAL(10,2), INT(3)) opisują parametry typu, a nie liczbę kolumn. To podstawowa, ale bardzo ważna zasada przy projektowaniu schematów baz danych i unikaniu dziwnych, mylących interpretacji.

Pytanie 11

W języku PHP uzyskano wyniki kwerend z bazy danych przy użyciu polecenia mysql_query. Aby wydobyć z otrzymanej kwerendy pojedynczy wiersz danych, konieczne jest użycie polecenia

A. mysql_field_len

B. mysql_list_fields

C. mysql_fetch_row

D. mysql_fetch_lengths

Odpowiedź mysql_fetch_row jest poprawna, ponieważ to funkcja, która pozwala na pobranie pojedynczego wiersza danych z zasobu zwróconego przez mysql_query. Zwraca ona tablicę, która zawiera wartości poszczególnych pól w wierszu, co umożliwia ich dalsze przetwarzanie. Dzięki tej funkcji programista może łatwo iterować przez wyniki kwerendy, co jest kluczowe w przypadku przetwarzania danych z baz danych. Na przykład, po wykonaniu kwerendy SELECT, można użyć pętli while, aby pobierać kolejne wiersze danych i je wyświetlać. Dobrą praktyką jest również sprawdzenie, czy zasób kwerendy jest poprawny przed użyciem tej funkcji, co pozwoli uniknąć błędów w czasie wykonywania skryptu. Warto dodać, że w nowszych wersjach PHP zaleca się korzystanie z rozszerzenia mysqli lub PDO, które oferują bardziej zaawansowane możliwości i większe bezpieczeństwo przy pracy z bazami danych.

Pytanie 12

W PHP zmienna typu float może przyjmować wartości

A. logiczne.

B. nieliczbowe.

C. jedynie całkowite.

D. zmiennoprzecinkowe.

Odpowiedź 'zmiennoprzecinkowe' jest poprawna, ponieważ w języku PHP zmienne typu float służą do przechowywania liczb rzeczywistych, które mogą mieć część dziesiętną. W PHP typ float jest bardzo przydatny w wielu zastosowaniach, takich jak obliczenia finansowe, naukowe czy inżynieryjne, gdzie dokładność pomiarów ma kluczowe znaczenie. Przykładem może być obliczanie wartości procentowych, średnich czy skomplikowanych operacji matematycznych, w których konieczne jest uwzględnienie wartości dziesiętnych. W praktyce, aby zadeklarować zmienną typu float, wystarczy przypisać jej wartość z częścią dziesiętną, na przykład: $cena = 19.99; Warto pamiętać, że w PHP zmienne typu float mogą być nieco niedokładne na skutek sposobu przechowywania liczb w pamięci komputera, co może prowadzić do błędów zaokrągleń, dlatego w krytycznych obliczeniach zaleca się stosowanie typów precyzyjnych lub bibliotek do obliczeń matematycznych.

Pytanie 13

Którego słowa kluczowego w językach z rodziny C używa się, aby nadać istniejącemu typowi danych alternatywną nazwę?

enum

union

switch

typedef

Słowo kluczowe typedef w językach C/C++ tworzy alias (alternatywną nazwę) dla istniejącego typu danych, np. typedef unsigned int uint; pozwala potem pisać uint zamiast unsigned int. Ułatwia to czytelność kodu i upraszcza długie deklaracje (np. wskaźników czy struktur). Nie tworzy nowego typu - jedynie wygodną nazwę dla już istniejącego. Dlatego do nadania typowi alternatywnej nazwy służy typedef.

Pytanie 14

Który zapis CSS ustawi NIEBIESKIE tło bloku <div>?

div { background-color: blue; }

div { border-color: blue; }

div { color: blue; }

div { shadow: blue; }

Kolor tła elementu ustawia właściwość background-color, więc div { background-color: blue; } daje niebieskie tło bloku <div>. Dlatego poprawny jest ten zapis.

Pytanie 15

Aby uruchomić skrypt JavaScript, potrzebne jest oprogramowanie

A. debuggera JavaScript

B. przeglądarki internetowej

C. serwera WWW

D. serwera MySQL

Aby uruchomić skrypt JavaScript, niezbędne jest posiadanie przeglądarki internetowej, która obsługuje JavaScript. Przeglądarki takie jak Chrome, Firefox, Safari czy Edge zawierają silniki JavaScript, które interpretują i wykonują skrypty na stronach internetowych. Przykładowo, gdy użytkownik wchodzi na stronę internetową, która wykorzystuje JavaScript do dynamicznego ładowania treści lub interakcji z użytkownikiem, przeglądarka przetwarza skrypty w czasie rzeczywistym, co wpływa na doświadczenie użytkownika. Przeglądarki regularnie aktualizują swoje silniki, co przyczynia się do poprawy wydajności i bezpieczeństwa. Dodatkowo, korzystanie z narzędzi deweloperskich w przeglądarkach, takich jak konsola JavaScript, umożliwia programistom testowanie i debugowanie skryptów w łatwy sposób. W kontekście standardów webowych, JavaScript jest kluczowym elementem technologii front-end, współpracując z HTML i CSS, aby zapewnić interaktywność i responsywność stron internetowych. Warto również zauważyć, że niektóre frameworki, takie jak React czy Angular, również opierają się na JavaScript, co podkreśla jego znaczenie w nowoczesnym web developmencie.

Pytanie 16

Na ilustracji zaprezentowano koncepcję układu bloków strony internetowej. Przyjmując, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, a szerokość jest określona tylko dla bloków 2, 3 oraz 4, ich stylowanie powinno uwzględniać właściwość

A. float: left dla wszystkich bloków

B. clear: both dla bloku 5 i float: left jedynie dla bloków 2, 3 oraz 4

C. clear: both dla wszystkich bloków

D. float: left jedynie dla bloków 3 i 4 oraz clear: both dla bloku 2

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystanie float: left dla bloków 2, 3 i 4 pozwala na ich ustawienie obok siebie w poziomie. Jest to klasyczna technika stosowana w CSS do tworzenia layoutów, gdzie elementy mają płynąć obok siebie. Definiując float: left, elementy zaczynają od lewej krawędzi rodzica i układają się w linii poziomej. Użycie clear: both dla bloku 5 zapewnia, że blok ten zacznie się poniżej pływających bloków 2, 3 i 4, a nie obok nich. Clear: both jest konieczne, aby zapewnić, że blok 5 nie zostanie zakłócony przez floating, co jest powszechną praktyką przy tworzeniu wielokolumnowych layoutów. Kiedy float jest używany bez clear, może prowadzić do overlapania elementów, co jest niepożądane w strukturze layoutu. Praktyczne zastosowanie tego podejścia obejmuje układy z nagłówkiem, treścią i stopką, gdzie nagłówek i stopka powinny być pełnej szerokości, a treść podzielona na kolumny obok siebie. To podejście jest zgodne z tradycyjnymi metodami budowania stron przed wprowadzeniem flexboxa i grida, gdzie float był jednym z podstawowych narzędzi do zarządzania układem strony. Współczesne dobre praktyki wciąż uznają jego istotność, zwłaszcza w kontekście starszych projektów utrzymywanych z biegiem czasu.

Pytanie 17

Jaką instrukcję w JavaScript można uznać za równoważną pod względem funkcjonalności do zaprezentowanej?

A. Kod 3

B. Kod 2

C. Kod 1

D. Kod 4

W przypadku analizy niepoprawnych odpowiedzi, ważne jest zrozumienie błędnych koncepcji, które mogą prowadzić do błędnych wniosków. W Kodzie 1 błędnie zastosowano mechanizm else, który prowadzi do tego, że ostatnia operacja jest wykonywana zawsze, gdy żaden poprzedni warunek nie jest spełniony. Może to prowadzić do nieprzewidywalnych wyników, jeśli wartość 'dzialanie' nie pasuje do żadnego z przypadków. Kod 3, z użyciem operatora !=, nie zapewnia prawidłowego działania, gdyż realizuje wszystkie operacje niezależnie od wartości 'dzialanie', co jest sprzeczne z zamiarem instrukcji switch. To powszechny błąd, gdzie brak pełnego zrozumienia logiki warunkowej prowadzi do pomyłek w implementacji. Z kolei, Kod 4 ma poprawną strukturę if-else if, ale różni się od poprawnej odpowiedzi nadmiarem zagnieżdżonych warunków, co może wprowadzać niepotrzebne komplikacje i zwiększać czas wykonania. Zrozumienie błędów w logice warunkowej jest kluczowe do pisania efektywnego i poprawnego kodu, co jest fundamentalne w programowaniu aplikacji o wysokiej niezawodności. Kluczem do unikania takich błędów jest praktyka i głębokie zrozumienie struktury danych oraz logiki w programowaniu.

Pytanie 18

W której superglobalnej tablicy w PHP należy przechowywać informacje dotyczące logowania użytkownika w sposób gwarantujący ich bezpieczeństwo?

A. $_COOKIE

B. $_SESSION

C. $_FILES

D. $_SERVER

Wybór $_COOKIE do przechowywania danych logowania to kiepski pomysł z kilku powodów. Ciasteczka są trzymane po stronie klienta, co znaczy, że mogą być łatwo dostępne dla innych, a to stwarza poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa. Na przykład, hakerzy mogą wykraść ciasteczka przez różne techniki, takie jak XSS, co mogłoby prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do kont. Poza tym, ciasteczka mają ograniczoną pojemność i użytkownik może je modyfikować, co czyni je nieodpowiednim miejscem na wrażliwe dane. Używanie $_FILES także jest nietrafione, bo ta tablica służy do obsługi plików przesyłanych przez użytkowników, a nie zarządzania sesjami. $_SERVER to z kolei tablica, która ma informacje o serwerze oraz zapytaniach, ale nie nadaje się do trzymania danych użytkowników. Typowym błędem przy wyborze $_COOKIE czy $_SERVER jest to, że nie rozumie się ich funkcji, co może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji. Żeby dobrze zabezpieczyć dane logowania, najlepiej korzystać z sesji, bo są zaprojektowane właśnie do tego i oferują znacznie lepszą ochronę.

Pytanie 19

W tabeli podzespoly należy zaktualizować wartość pola URL na 'toshiba.pl' dla wszystkich rekordów, gdzie pole producent to TOSHIBA. W języku SQL ta zmiana będzie wyglądała następująco

A. UPDATE podzespoly SET URL='toshiba.pl';

B. UPDATE podzespoly SET URL='toshiba.pl' WHERE producent='TOSHIBA';

C. UPDATE podzespoly.producent='TOSHIBA' SET URL='toshiba.pl';

D. UPDATE producent='TOSHIBA' SET URL='toshiba.pl';

Odpowiedź ta jest prawidłowa, ponieważ poprawnie wykorzystuje składnię języka SQL do aktualizacji danych w tabeli. W instrukcji UPDATE podzespoly SET URL='toshiba.pl' WHERE producent='TOSHIBA'; najpierw wskazujemy tabelę, w której chcemy dokonać zmian, czyli 'podzespoly'. Następnie używamy klauzuli SET, aby zdefiniować nową wartość pola URL, a klauzula WHERE precyzuje, które rekordy mają zostać zaktualizowane, w tym przypadku te, gdzie producent to 'TOSHIBA'. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ stosowanie klauzuli WHERE zapobiega masowym aktualizacjom, które mogą prowadzić do niezamierzonych zmian w danych. Przykładowo, jeśli chcielibyśmy zaktualizować tylko określoną grupę produktów, klauzula WHERE pozwala na precyzyjne określenie zakresu zmian. Wprowadzenie takiej modyfikacji w bazie danych, z uwzględnieniem warunków, minimalizuje ryzyko błędów i poprawia integralność danych.

Pytanie 20

Kto odpowiada za ciągłe utrzymanie bazy w produkcji, zarządzanie kontami i instalację nowych wersji systemu bazodanowego?

A. twórcy narzędzi programistycznych

B. administratorzy serwerów i sieci

C. administratorzy systemu bazy danych

D. projektanci i programiści SZBD

Za ciągłe utrzymanie bazy w środowisku produkcyjnym, zarządzanie kontami użytkowników, nadawanie uprawnień oraz instalowanie nowych wersji silnika bazodanowego odpowiada administrator systemu bazy danych (DBA). To jego rola łączy bieżącą eksploatację z bezpieczeństwem i aktualizacjami. Dlatego zadania te należą do administratorów systemu bazy danych.

Pytanie 21

Które polecenie ustawi klucz główny na polu id w istniejącej tabeli uczniowie?

ADD TABLE uczniowie PRIMARY KEY (id);

INSERT TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id);

INSERT TABLE uczniowie PRIMARY KEY (id);

ALTER TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id);

Pozostałe zapisy są błędne. Zmianę struktury istniejącej tabeli rozpoczyna ALTER TABLE, a nie ADD TABLE czy INSERT TABLE - takich konstrukcji w SQL nie ma (INSERT wstawia wiersze, nie zmienia struktury). Klucz główny nadaje ALTER TABLE ... ADD PRIMARY KEY (id).

Pytanie 22

W bazie danych dotyczącej pojazdów pole kolor w tabeli samochody może mieć wartości jedynie z definicji lakier. Aby nawiązać relację między tabelami samochody a lakier, należy użyć kwerendy

A. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

B. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

C. ALTER TABLE lakier ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

D. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

Odpowiedzi, które nie pasują do zapytania, często wynikają z nieporozumienia dotyczącego koncepcji kluczy obcych oraz ich zastosowania w relacyjnych bazach danych. Na przykład, zmiana struktury tabeli lakier przez dodanie klucza obcego do tabeli samochody nie jest zasadne, ponieważ relacja powinna zostać zdefiniowana w tabeli, która zawiera odwołanie do innej tabeli. Klucz obcy powinien znajdować się w tabeli, której dane są uzależnione od innej tabeli, co nie jest spełnione w tej sytuacji. Innym typowym błędem jest niepoprawne odwołanie się do kolumny w kontekście klucza obcego. Użycie "barwa" lub "kolor", jako klucza obcego w niewłaściwy sposób, prowadzi do sytuacji, gdzie nie można skutecznie zapewnić integralności danych. Należy pamiętać, że klucz obcy odnosi się do kolumny, która pełni rolę klucza głównego w innej tabeli, a w przypadku lakier, kluczem głównym jest lakierId. Stosowanie kluczy obcych nie tylko wspomaga zarządzanie danymi, ale również poprawia ich spójność oraz wiarygodność. Praktyki te są fundamentalnym aspektem projektowania baz danych, które powinny być przestrzegane, aby uniknąć nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 23

Jakie wartości zostaną wyświetlone kolejno w wyniku wykonania podanego skryptu?

<script language = "JavaScript">
 var x = 1;
 var y;
 ++y;
 document.write(++x);
 document.write(" ");
 document.write(x--);
 document.write(" ");
 document.write(x);
 </script>

A. 2 2 1

B. 1 2 1

C. 1 2 2

D. 2 1 1

Skrypt operuje na zmiennej x używając zarówno preinkrementacji jak i postdekrementacji co może być mylące jeśli nie jest się zaznajomionym z ich działaniem. W przypadku preinkrementacji ++x wartość zmiennej x jest najpierw zwiększana zanim zostanie wykorzystana w dalszym wyrażeniu. To jest kluczowe ponieważ oznacza że już przy pierwszym wypisaniu wartość x to 2 co jest często błędnie interpretowane jako 1 jeśli nie uwzględni się preinkrementacji. Z kolei postdekrementacja x-- oznacza że obecna wartość zmiennej jest używana zanim zostanie ona zmniejszona. To często jest źródłem błędów logicznych gdyż programista może oczekiwać że wartość zmiennej została już zaktualizowana. W efekcie druga wartość jest również 2 ponieważ dekrementacja następuje po użyciu wartości w wyrażeniu a dopiero trzecia instrukcja wypisuje wynik dekrementacji czyli 1. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe w kontekście pisania wydajnego i poprawnego kodu zwłaszcza w językach takich jak JavaScript gdzie operacje na zmiennych są powszechne. Warto zatem zwrócić uwagę na różnicę między pre- a post- operacjami aby uniknąć potencjalnych błędów w logice aplikacji i lepiej zarządzać przepływem danych w programach. Dobre praktyki programistyczne zalecają również konsystencję w korzystaniu z tych operatorów co pomaga w utrzymaniu czytelności i zrozumiałości kodu przez współpracowników i samego autora post factum. Tego rodzaju błędy należą do typowych wśród początkujących programistów i podkreślają znaczenie dokładnego testowania i dokumentowania kodu dla zapewnienia jego niezawodności i poprawności działania w różnorodnych kontekstach środowiskowych i użytkowych. Weryfikacja takich operacji w trakcie testów jednostkowych pozwala na wcześniejsze wykrycie i korektę błędów logicznych co jest zgodne z najlepszymi praktykami w inżynierii oprogramowania. Przy tym podejściu zmniejsza się również ryzyko nieoczekiwanych zachowań aplikacji w środowiskach produkcyjnych co może mieć kluczowe znaczenie w przypadku aplikacji o krytycznym znaczeniu dla biznesu.

Pytanie 24

Tabela o nazwie naprawy posiada kolumny klient oraz czyNaprawione. W celu usunięcia rekordów, w których wartość pola czyNaprawione wynosi prawda, należy użyć komendy

A. DELETE klient FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

B. DELETE naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

C. DELETE FROM naprawy;

D. DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

Odpowiedź "DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;" jest poprawna, ponieważ wykorzystuje właściwą składnię SQL do usunięcia rekordów z tabeli. Komenda DELETE jest używana do usuwania danych z bazy danych, a klauzula WHERE precyzuje, które rekordy mają być usunięte na podstawie określonych warunków. W tym przypadku, usuwane są tylko te rekordy, które mają wartość TRUE w polu czyNaprawione. Zastosowanie klauzuli WHERE jest kluczowe, ponieważ umożliwia precyzyjne wybranie danych do usunięcia, co zapobiega przypadkowemu skasowaniu wszystkich rekordów w tabeli. W praktyce, taką komendę można wykorzystać w różnych aplikacjach związanych z zarządzaniem danymi, np. w systemach informatycznych do obsługi klienta, gdzie zachodzi potrzeba bieżącego zarządzania statusami napraw. Dobre praktyki w programowaniu baz danych nakazują zawsze stosować klauzulę WHERE przy usuwaniu danych, aby uniknąć niezamierzonych skutków. Warto również przetestować zapytania w środowisku testowym przed ich zastosowaniem w produkcji, co zwiększa bezpieczeństwo operacji na danych.

Pytanie 25

Podany kod źródłowy ma na celu pokazanie:

$liczba = 1;
while ($liczba != 0)
{
  $liczba = rand(0, 100);
  echo $liczba;
}

A. losowe liczby od 0 do 100 aż do momentu, gdy wylosowana zostanie wartość 0

B. kolejne liczby od 1 do 100

C. wylosowane liczby od 1 do 99

D. liczby wprowadzane z klawiatury do momentu, gdy wczytana zostanie wartość 0

Odpowiedź "losowe liczby od 0 do 100 tak długo, aż nie zostanie wylosowana wartość 0" jest poprawna, ponieważ kod źródłowy wykorzystuje funkcję rand(), która generuje losowe liczby z zadanego zakresu, w tym przypadku od 0 do 100. Pętla while działa w taki sposób, że kontynuuje swoje działanie, dopóki zmienna $liczba nie przyjmie wartości 0. Oznacza to, że wszystkie wylosowane liczby, niezależnie od tego, czy są to liczby parzyste, nieparzyste, czy wartości graniczne, będą wyświetlane na ekranie do momentu, aż wylosowana zostanie wartość 0, która przerwie działanie pętli. Przykładem zastosowania tego typu kodu może być generowanie próbki danych w celu testowania algorytmów lub symulacji. Praktyka ta jest zgodna z dobrymi standardami programowania, gdzie często wykorzystuje się losowe dane do różnych celów, takich jak testowanie, analizy statystyczne lub gry. Ponadto, rozumienie jak działa generowanie liczb losowych i kontrola pętli jest podstawową umiejętnością w programowaniu, która pomaga w rozwoju bardziej zaawansowanych aplikacji.

Pytanie 26

O obiekcie zdefiniowanym w języku JavaScript można stwierdzić, że zawiera

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { … }
}

A. dwie właściwości oraz jedną metodę

B. trzy właściwości

C. trzy metody

D. dwie metody oraz jedną właściwość

Odpowiedź, że obiekt w JavaScript ma dwie właściwości i jedną metodę, jest poprawna. Przykład obiektu `obiekt1` zawiera dwie właściwości: `x` i `y`, które są liczbowymi wartościami. Dodatkowo, metoda `wsp` jest poprawnie zdefiniowana jako funkcja, co czyni ją metodą obiektu. W praktyce obiekty w JavaScript służą do grupowania danych i funkcji, co jest przydatne w programowaniu obiektowym. Wprowadzenie do obiektów i ich właściwości oraz metod jest kluczowym elementem zrozumienia, jak JavaScript operuje na danych. Standardowe praktyki zalecają, aby metody były używane do definiowania zachowań obiektów, co jest zgodne z zasadami programowania zorientowanego obiektowo, gdzie obiekt jest zbiorem właściwości i metod, które operują na tych właściwościach. W kontekście dbałości o czystość kodu, warto zwrócić uwagę na stosowanie dobrej nazewnictwa dla metod i właściwości, co zwiększa czytelność i zrozumienie kodu. Przykładowo, jeśli `wsp` miała by reprezentować funkcję obliczającą współrzędne, dobrze by było, aby jej nazwa była bardziej opisowa, na przykład `obliczWspolrzedne`.

Pytanie 27

W języku CSS zdefiniowano następujące formatowanie:

 h1 i {color: red;}

Kolorem czerwonym zostanie zapisany

A. tylko tekst pochylony nagłówka pierwszego stopnia.

B. tylko tekst pochylony we wszystkich poziomach nagłówków.

C. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz cały tekst pochylony, niezależnie od tego, w którym miejscu strony się znajduje.

D. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz pochylony tekst akapitu.

Prawidłową odpowiedzią jest, że kolorem czerwonym zostanie zapisany tylko tekst pochylony nagłówka pierwszego stopnia. W CSS, gdy mówimy o selektorach potomków, odnosimy się do elementów, które są bezpośrednio lub niebezpośrednio umieszczone wewnątrz innego elementu. W przedstawionym kodzie CSS: h1 i {color: red;}, selektor pochylonego tekstu (<i>) wewnątrz nagłówka pierwszego stopnia (<h1>) jest selektorem potomka. Oznacza to, że reguła dotyczy tylko tych elementów <i> , które są umieszczone wewnątrz elementu <h1>. Właściwość 'color: red;' zmienia kolor tych elementów na czerwony. Istotne jest zrozumienie, że ta reguła nie wpływa na inne elementy strony, takie jak zwykły tekst w nagłówku h1 czy tekst pochylony w innych miejscach dokumentu. W praktyce, nauka zrozumienia i stosowania selektorów potomków w CSS jest kluczowa dla skutecznego i precyzyjnego formatowania elementów na stronie.

Pytanie 28

W wyniku działania pętli zapisanej w języku PHP zostanie wypisany ciąg liczb:

 $liczba = 10;
while ($liczba < 50) {
    echo "$liczba ";
    $liczba = $liczba + 5;
}

A. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45

B. 10 15 20 25 30 35 40 45 50

C. 10 15 20 25 30 35 40 45

D. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50

Dobrze zrozumiałeś działanie pętli while w języku PHP. Wybrana przez Ciebie sekwencja liczb (10, 15, 20, 25, 30, 35, 40, 45) jest poprawna. Pętla while, znajdująca się w skrypcie PHP, rozpoczyna działanie od wartości zmiennej, którą określono jako 10 i zwiększa ją o 5 za każdą iteracją, dopóki jej wartość jest mniejsza niż 50. Tak więc, ostatnią wydrukowaną liczbą jest 45, ponieważ w kolejnym kroku wartość zmiennej wynosiłaby już 50, co jest wartością większą od maksymalnej zdefiniowanej w warunku pętli. Zrozumienie działania pętli to klucz do efektywnego programowania, umożliwiającego tworzenie skomplikowanych algorytmów. Dobre praktyki zalecają, aby zawsze dokładnie analizować i rozumieć, jak daną pętle będą interpretowane przez interpreter języka.

Pytanie 29

W języku JavaScript zapisano funkcję. Co ona ma za zadanie?

function fun1(f) {
    if (f < 0) f = f * (-1);
    return f;
}

A. zwrócić wartość odwrotną do f

B. zwrócić wartość bezwzględną z f

C. wypisać wartość bezwzględną z f

D. wypisać wartość odwrotną do f

Twoja odpowiedź jest poprawna. Funkcja, o której mówi pytanie, zwraca wartość bezwzględną z argumentu f. W języku programowania JavaScript wartość bezwzględną możemy obliczyć w różny sposób. W tym przypadku, dla f mniejszego od zera funkcja mnoży f przez -1, co jest równoznaczne z obliczeniem wartości bezwzględnej dla liczby ujemnej. Dla liczby nieujemnej, funkcja zwraca jej wartość bez zmian. To jest zgodne z definicją wartości bezwzględnej, która mówi, że jest to odległość liczby od zera na osi liczb rzeczywistych, bez względu na kierunek. W praktyce, wartość bezwzględna często jest używana w algorytmach, w których interesuje nas tylko 'rozmiar' wartości, a nie jej kierunek, np. w algorytmach statystycznych, graficznych czy fizycznych.

Pytanie 30

Który atrybut pola <input> ogranicza maksymalną liczbę znaków, jaką można w nim wpisać?

A. value

B. maxlength

C. name

D. readonly

Atrybut maxlength ogranicza maksymalną liczbę znaków, jaką użytkownik może wpisać w pole tekstowe, np. <input type="text" maxlength="10"> pozwoli wprowadzić najwyżej 10 znaków. Przydaje się przy polach o ustalonej długości, takich jak kod pocztowy czy PESEL. Dlatego limit znaków ustala maxlength.

Pytanie 31

W języku SQL, jaki będzie efekt wykonania poniższego zapytania?

ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;

A. Zmieniona zostanie nazwa tabeli na grupa.

B. Dodana zostanie kolumna grupa.

C. Usunięta zostanie kolumna grupa.

D. Zmieniona zostanie nazwa kolumny na grupa.

Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź. W zaprezentowanym pytaniu skupiliśmy się na instrukcji 'ALTER TABLE' w języku SQL, a dokładniej na jej konkretnej odmianie, tj. 'DROP COLUMN'. Ta instrukcja służy do usunięcia kolumny z istniejącej tabeli. W tym konkretnym przypadku, użyto jej do usunięcia kolumny o nazwie 'grupa' z tabeli 'osoba'. Jest to przydatne narzędzie w przypadku, gdy chcemy usunąć dane z bazy bez usuwania całej tabeli. Pamiętaj jednak o skutkach utraty wszystkich danych z tej kolumny. Zawsze warto zrobić backup bazy danych przed taką operacją. Dobrą praktyką jest także sprawdzenie, jakie inne elementy bazy są zależne od usuwanej kolumny, aby uniknąć niespodziewanych problemów.

Pytanie 32

W kodzie HTML zdefiniowano formularz, który wysyła dane do pliku formularz.php. Po naciśnięciu przycisku typu submit przeglądarka przechodzi do poniższego adresu:

../formularz.php?imie=Anna&nazwisko=Kowalska

Na podstawie podanego adresu można stwierdzić, że dane do pliku formularz.php zostały przesłane metodą:

A. POST

B. GET

C. COOKIE

D. SESSION

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Dane do pliku formularz.php zostały przesłane metodą GET, co można stwierdzić na podstawie adresu URL, który zawiera parametry (imię=Anna&nazwisko=Kowalska) przekazane po znaku zapytania (?). W metodzie GET, parametry są dołączane do adresu URL i są widoczne w pasku adresu przeglądarki. Jest to uniwersalny sposób przesyłania danych, który jest zgodny ze standardem HTTP i jest szeroko stosowany w praktyce. Metoda GET jest najprostszym sposobem przesyłania danych, ale ze względu na widoczność parametrów w adresie URL, nie jest zalecana do przesyłania ważnych informacji, takich jak hasła. W praktyce, metoda GET jest często stosowana do przekazywania informacji niezbędnych do wygenerowania konkretnej strony, takich jak identyfikatory zasobów lub parametry filtrowania.

Pytanie 33

Po wydaniu polecenia użytkownik Jacek będzie mógł

GRANT SELECT, INSERT ON baza1.mojaTabela TO 'Jacek'@'localhost';

A. usuwać dane z tabeli i przeglądać dane.

B. przeglądać dane w tabeli i wstawiać nowe dane.

C. zmieniać strukturę tabeli i wstawiać nowe dane.

D. usuwać tabelę i tworzyć nową.

Twoja odpowiedź jest poprawna. Użytkownik Jacek po wydaniu polecenia SQL 'GRANT SELECT, INSERT ON baza1.mojaTabela TO 'Jacek'@'localhost';' zyskuje możliwość przeglądania (SELECT) oraz wstawiania (INSERT) danych do tabeli 'mojaTabela' znajdującej się w bazie danych 'baza1'. Jest to zgodne ze standardami SQL i dobrymi praktykami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych. Uprawnienie SELECT pozwala na odczyt danych z tabeli, co jest niezbędne do analizy danych, a uprawnienie INSERT umożliwia dodawanie nowych rekordów do tabeli, co jest kluczowe dla utrzymywania aktualności danych. Pamiętaj, że kontrola dostępu do danych jest kluczowym elementem zarządzania bazami danych, zarówno pod względem bezpieczeństwa, jak i zgodności z regulacjami prawnymi.

Pytanie 34

Zidentyfikuj styl CSS, który doprowadził do uzyskania pokazanego efektu.

A. Styl 1

B. Styl 2

C. Styl 3

D. Styl 4

W przypadku Styl 1 zastosowanie border-radius: 10% nie jest wystarczające do uzyskania pełnego zaokrąglenia prowadzącego do kształtu koła w przypadku kwadratowego obrazu. Wartość procentowa 10% oznacza, że promień zaokrąglenia wynosi 10% szerokości lub wysokości elementu, co na ogół skutkuje jedynie delikatnym zaokrągleniem narożników. Styl 3 z kolei próbuje uzyskać efekt okrągły stosując border o wartości 50% jednakże jest to błędne podejście ponieważ wartość ta nie odnosi się do faktycznego promienia zaokrąglenia a jedynie do szerokości i koloru obramowania elementu. To nie wpływa na kształt wewnętrzny elementu jedynie na jego zewnętrzny kontur co nie zmienia formy obrazu na okrągłą. Styl 4 używa właściwości shape: circle co jest błędne w kontekście CSS gdyż taka właściwość nie istnieje w specyfikacji CSS dla zmiany kształtu elementów graficznych. Takie podejście może wynikać z mylnego zrozumienia specyfikacji CSS lub z błędnego użycia właściwości specyficznych dla SVG lub CSS Shapes które nie działają w ten sposób w kontekście tagu img. Kluczowe jest dokładne zrozumienie działania i specyfiki właściwości CSS aby prawidłowo je stosować tworząc estetyczne i funkcjonalne projekty webowe.

Pytanie 35

Wskaż zapytanie, w którym dane są uporządkowane.

A. SELECT DISTINCT produkt, cena FROM artykuly;

B. SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie WHERE klasa = 2;

C. SELECT nazwisko FROM firma WHERE pensja > 2000 LIMIT 10;

D. SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;

Odpowiedź wskazująca na zapytanie "SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;" jest prawidłowa, ponieważ zawiera klauzulę ORDER BY, która służy do sortowania rekordów w wynikach zapytania. W tym przypadku dane są sortowane według kolumny 'wiek', co pozwala na uzyskanie uporządkowanej listy mieszkańców, którzy mają więcej niż 18 lat. Sortowanie danych jest kluczowym aspektem w zarządzaniu bazami danych, umożliwiającym łatwiejsze wyszukiwanie oraz analizę informacji. Przykładem zastosowania może być generowanie raportów, gdzie istotne jest uporządkowanie danych, na przykład według wieku, aby zobaczyć, jak rozkłada się wiek mieszkańców w danej grupie. Dodatkowo, stosowanie sortowania zgodnie z przyjętymi standardami SQL zwiększa czytelność oraz efektywność zapytań, a także ułatwia rozwiązywanie problemów związanych z przetwarzaniem danych.

Pytanie 36

Deklaracja

<!DOCTYPE html>

informuje przeglądarkę internetową o:

A. tytule strony internetowej.

B. dostosowaniu strony internetowej do różnych rozmiarów urządzeń.

C. wersji języka HTML zastosowanej w dokumencie strony internetowej.

D. indeksowaniu strony internetowej na potrzeby pozycjonowania witryny.

Deklaracja <!DOCTYPE html> bywa często lekceważona, bo wydaje się tylko jakimś tajemniczym napisem na samej górze pliku. Przez to wiele osób przypisuje jej funkcje, których w ogóle nie pełni. Warto to uporządkować, bo zrozumienie roli DOCTYPE ma duże znaczenie przy profesjonalnym tworzeniu stron WWW.

Przede wszystkim DOCTYPE nie ma nic wspólnego z tytułem strony. Tytuł ustawia się w elemencie <title> wewnątrz sekcji <head>, np. <title>Moja strona</title>. To właśnie ta wartość jest wyświetlana na karcie przeglądarki i używana przez wyszukiwarki jako tytuł wyniku. Deklaracja <!DOCTYPE html> nie zawiera żadnych informacji tekstowych dla użytkownika ani dla SEO.

Częsty błąd to też kojarzenie DOCTYPE z responsywnością i dostosowaniem strony do różnych rozmiarów urządzeń. Za zachowanie na urządzeniach mobilnych odpowiada głównie meta-tag viewport, np. <meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">, oraz odpowiednio napisane reguły CSS (media queries, elastyczne siatki, jednostki procentowe, rem, vw itp.). DOCTYPE jedynie włącza nowoczesny tryb renderowania, ale sam z siebie nie sprawia, że strona jest „mobile-friendly”. To już zadanie dla projektanta front-endu.

Nie można też wiązać DOCTYPE z indeksowaniem strony przez wyszukiwarki. Roboty Google czy innych wyszukiwarek bazują na treści, strukturze semantycznej, linkach, meta-opisach, szybkości ładowania, danych strukturalnych i wielu innych czynnikach. Obecność poprawnego DOCTYPE jest mile widziana ze względu na standardy i poprawny rendering, ale nie jest to znacznik, który mówi: „indeksuj tę stronę” albo „pozycjonuj ją wyżej”. Takie myślenie to typowy skrót: skoro coś jest na samej górze, to musi być ważne dla SEO – a tutaj to po prostu nie jest prawda.

Rzeczywista funkcja deklaracji <!DOCTYPE html> polega na poinformowaniu przeglądarki, jaką specyfikację HTML ma stosować przy interpretacji dokumentu. Współcześnie jest to HTML5. Dzięki temu przeglądarka przechodzi w tzw. standard mode i korzysta z aktualnych reguł parsowania, co wpływa na spójność działania CSS i HTML w różnych silnikach. To jest fundament poprawnego renderowania, ale zupełnie inny obszar niż tytuł strony, responsywność czy pozycjonowanie. Z mojego doświadczenia wynika, że kiedy ktoś myli rolę DOCTYPE, później ma problemy z diagnozowaniem, czemu strona zachowuje się inaczej, niż się spodziewa – bo szuka przyczyn nie tam, gdzie trzeba.

Pytanie 37

Która funkcja edytora grafiki wektorowej spowoduje przekształcenie z przedstawionych po lewej stronie figur koła i prostokąta do figury półkola widocznej po prawej stronie?

A. Różnica.

B. Podział.

C. Wykluczenie.

D. Część wspólna.

Prawidłowo – żeby z dwóch nachodzących na siebie figur (koła i prostokąta) uzyskać półkole, trzeba użyć operacji „Część wspólna” (ang. Intersect). W grafice wektorowej wszystkie te funkcje boole’owskie działają na zasadzie przecinania się obszarów wypełnienia. „Część wspólna” zostawia tylko ten fragment, w którym obie figury się nakładają, a całą resztę usuwa. W naszym przykładzie, jeśli koło jest ustawione tak, że jego dolna część zachodzi na prostokąt, to wspólnym obszarem będzie właśnie dolna połówka koła – czyli idealne półkole. To jest bardzo typowy trik używany w programach takich jak Inkscape, Illustrator czy CorelDRAW do budowania bardziej złożonych ikon i piktogramów z prostych kształtów. Z mojego doświadczenia, praca z „Częścią wspólną” jest dużo bardziej precyzyjna niż ręczne cięcie i dopasowywanie krzywych, bo program matematycznie wylicza granice przecięcia. W praktyce warto pilnować, żeby obiekty były wyrównane (align) i często korzystać z podglądu konturów (outline view), wtedy od razu widać, jak będzie wyglądał wynik operacji. Dobrą praktyką jest też robienie kopii roboczych kształtów przed zastosowaniem operacji boole’owskich, bo te działania są zwykle destrukcyjne – po zatwierdzeniu trudno wrócić do oryginalnych figur. W projektowaniu interfejsów, ikon SVG na strony WWW czy prostych logotypów, takie operacje jak „Część wspólna” to absolutna podstawa efektywnej i czystej pracy z grafiką wektorową.

Pytanie 38

W której notacji diagramów ER został zapisany model związków encji przedstawiony na ilustracji?

A. Bachmana.

B. Min-Max.

C. Martina.

D. Chena.

Prawidłowa odpowiedź to notacja Martina. Na diagramie widać bardzo charakterystyczne cechy tej notacji: encje są przedstawione jako prostokąty z nagłówkiem wypełnionym innym kolorem (tu: ciemnoszary pasek z nazwą encji KLIENT, ZAKUP, TOWAR), a pod spodem w formie tabelki wypisane są atrybuty, jeden pod drugim. Klucz główny jest po prostu pierwszym atrybutem na liście (ID), bez dodatkowych ozdobników typu podkreślenie czy elipsa, co jest typowe właśnie dla podejścia Martina, zorientowanego na projektowanie relacyjnej bazy danych. Związki między encjami są rysowane liniami z tzw. crow’s foot ("kurzą łapką") po stronie encji wielokrotnej, a po stronie encji pojedynczej mamy prostą kreskę. Na ilustracji dokładnie to widać: ZAKUP jest encją pośredniczącą, a relacje KLIENT–ZAKUP i TOWAR–ZAKUP mają klasyczną symbolikę notacji Martina. W praktyce, w wielu narzędziach CASE (np. w starszych wersjach ERwin, PowerDesigner, Visio z szablonem Database Model Diagram) domyślny styl ERD jest właśnie bardzo zbliżony do notacji Martina. Taki diagram jest od razu „bliski” strukturze fizycznej tabel w SQL, więc łatwo go przełożyć na CREATE TABLE, klucze obce i indeksy. Z mojego doświadczenia w firmach produkcyjnych i w małych software house’ach notacja Martina jest często używana przy projektach, gdzie liczy się szybkie przejście z modelu koncepcyjnego do modelu logicznego i fizycznego, bez zbyt rozbudowanej symboliki teoretycznych ER-ów. Dlatego rozpoznanie tej notacji po wyglądzie encji-tabelek i crow’s foot jest bardzo praktyczną umiejętnością przy pracy z bazami danych.

Pytanie 39

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Przenikanie zdjęć.

B. Zmiana jasności zdjęć.

C. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

D. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 40

Który typ danych należy przypisać atrybutowi „Telefon”, jeśli numer zaczyna się od znaku „+” i numeru kierunkowego kraju?

A. binarny

B. liczbowy

C. tekstowy

D. wyliczeniowy

Pozostałe typy się nie nadają. Typ liczbowy zgubiłby znak „+” oraz zera na początku i traktowałby numer jak liczbę do obliczeń. Typ binarny służy do danych takich jak pliki, a wyliczeniowy do zamkniętego zbioru stałych wartości. Numer telefonu przechowuje typ tekstowy.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej