Strona główna
Wyniki egzaminu

Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Rozpoczęcie: 7 czerwca 2026 22:18
Zakończenie: 7 czerwca 2026 22:39

Egzamin zdany!

Wynik: 39/40 punktów (97,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Twój wynik na tle innych

Twój wynik jest lepszy niż 98% podejść do kwalifikacji INF.03.

Porównanie z 39494 zakończonymi podejściami do tej kwalifikacji (dane zbiorcze, bez wyników indywidualnych).

Zachowaj ten wynik na koncie

Załóż darmowe konto albo zaloguj się - ten egzamin przypiszemy do Twojego konta, więc wrócisz do swoich błędów, będziesz śledzić postęp i dostaniesz powtórki dobrane do Twoich odpowiedzi.

Załóż darmowe konto Zaloguj się

Analiza przebiegu egzaminu - sprawdź jak rozwiązywałeś pytania Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Szczegółowe wyniki

Pytanie 1

void wypisz(int n) {
    for (int i = 1; i <= n; i++) {
        System.out.println("Wykonanie operacji po raz " + i);
    }
    System.out.println("Wykonanie kolejnej operacji!");
}

Złożoność obliczeniowa prezentowanego kodu wynosi:

A. O(n)

B. O(n!)

C. O(n²)

D. O(1)

W tym zadaniu kluczowe jest zauważenie, że jedynym fragmentem kodu, który realnie „rośnie” wraz ze wzrostem n, jest pętla for. Pętla wykonuje się od i = 1 do i <= n, czyli dokładnie n razy. W każdej iteracji wykonywana jest jedna instrukcja wypisania tekstu na konsolę: System.out.println("Wykonanie operacji po raz " + i);. To jest stały zestaw operacji w każdej iteracji, nie pojawia się żadna zagnieżdżona pętla, żadne rekurencyjne wywołania ani inne konstrukcje, które by powodowały większy wzrost liczby operacji.

Z tego powodu całkowita liczba operacji tego algorytmu jest proporcjonalna do n, a w notacji dużego O zapisujemy to jako O(n). Dodatkowe wywołanie System.out.println("Wykonanie kolejnej operacji!"); po zakończeniu pętli ma z punktu widzenia złożoności asymptotycznej znaczenie stałe – to jest jedna instrukcja, więc dokładamy tylko +1 do liczby operacji. Standardowo w analizie algorytmów takie stałe pomijamy, bo interesuje nas zachowanie dla bardzo dużych n.

W praktyce taki schemat O(n) pojawia się non stop: przechodzenie po elementach tablicy, listy, sprawdzanie każdego rekordu z pliku, proste filtrowanie danych. Moim zdaniem warto wyrobić sobie nawyk: widzisz pojedynczą pętlę, bez dodatkowych zagnieżdżeń i bez skoków zależnych od innych zmiennych – bardzo często będzie to właśnie złożoność liniowa. W dobrych praktykach projektowania algorytmów przyjmuje się, że O(n) jest zazwyczaj akceptowalne dla sporych danych, bo czas rośnie wprost proporcjonalnie do liczby elementów. Dopiero gdy pojawiają się pętle w pętlach, trzeba się bardziej martwić o wydajność.

Warto też pamiętać, że operacja wejścia/wyjścia (I/O), jak wypisywanie na konsolę, jest w rzeczywistości dość kosztowna, ale w analizie teoretycznej zakładamy, że to jedna jednostkowa operacja na iterację. Dzięki temu możemy porównywać różne algorytmy w sposób ogólny, niezależny od konkretnej maszyny czy implementacji.

Pytanie 2

Której klauzuli należy użyć w poleceniu CREATE TABLE, aby pole nie mogło pozostać puste?

DEFAULT

NOT NULL

CHECK

NULL

Klauzula NOT NULL w definicji kolumny wymusza, że pole musi mieć wartość - baza odrzuci próbę wstawienia wiersza bez niej. Stosuje się ją do danych obowiązkowych, np. nazwisko VARCHAR(50) NOT NULL, a także automatycznie dla kolumn klucza głównego. Często łączy się ją z DEFAULT, by przy braku wartości wstawić ustaloną domyślną. Dlatego aby pole nie mogło być puste, używa się NOT NULL.

Pytanie 3

W jakim bloku powinien być umieszczony warunek pętli?

A. Opcja C

B. Opcja B

C. Opcja D

D. Opcja A

Odpowiedź C jest prawidłowa ponieważ blok w kształcie rombu jest powszechnie stosowany w schematach blokowych do przedstawiania warunków decyzyjnych W kontekście pętli programistycznych warunek decyzyjny kontroluje jej wykonanie określając kiedy pętla powinna się zakończyć lub kontynuować Romb jako symbol decyzyjny umożliwia zadanie pytania logicznego którego wynik decyduje o dalszym przebiegu algorytmu Na przykład w pętli while warunek jest oceniany przed każdym wykonaniem bloków kodu w pętli co zapewnia że pętla działa dopóki warunek jest spełniony Podobnie w pętli for warunek kontroluje liczbę iteracji poprzez ocenę wyrażenia logicznego przed każdą iteracją Stosowanie rombu do przedstawiania warunków pętli jest zgodne ze standardami modelowania procesów i zwiększa czytelność oraz zrozumiałość schematów blokowych dla programistów i analityków Właściwe umiejscowienie warunku w rombie w strukturze pętli pokazuje zdolność do logicznego modelowania algorytmów co jest kluczowe dla tworzenia efektywnego i niezawodnego oprogramowania

Pytanie 4

Jakim systemem do zarządzania wersjami oprogramowania jest

A. TotalCommander

B. Eclipse

C. FileZilla

D. GIT

GIT to system kontroli wersji, który jest niezwykle popularny wśród programistów i zespołów developerskich, umożliwiający śledzenie zmian w kodzie źródłowym oraz współpracę nad projektami. GIT jest rozproszonym systemem, co oznacza, że każdy programista ma pełną kopię repozytorium na swoim lokalnym komputerze. Dzięki temu, praca w trybie offline jest możliwa, a zmiany można synchronizować później z centralnym repozytorium. GIT wspiera również wiele funkcji, takich jak branching, co pozwala na równoległe rozwijanie funkcjonalności bez wpływu na główną wersję kodu. Przykładowo, zespół może pracować nad nowymi funkcjami w osobnych gałęziach i łączyć je z główną wersją po zakończeniu prac. GIT jest również zgodny z najlepszymi praktykami, takimi jak Continuous Integration (CI) i Continuous Deployment (CD), co pozwala na automatyzację procesów testowania i wdrażania oprogramowania. W branży IT GIT stał się standardem, a jego znajomość jest kluczowa dla efektywnej pracy w zespołach. Warto również wspomnieć o platformach takich jak GitHub czy GitLab, które oferują zintegrowane narzędzia do zarządzania projektami opartymi na GIT.

Pytanie 5

W danej tabeli pracownicy, polecenie MySQL eliminujące wszystkie wpisy, dla których nie została wypełniona kolumna rodzaj_umowy, ma następującą formę

A. DROP pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;

B. DROP pracownicy FROM rodzaj_umowy = 0;

C. DELETE pracownicy WHERE rodzaj_umowy = 'brak';

D. DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;

Odpowiedź "DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;" jest prawidłowa, ponieważ polecenie SQL DELETE jest używane do usuwania rekordów z tabeli w bazie danych. W tym przypadku, operacja koncentruje się na usunięciu pracowników, którzy nie mają przypisanego rodzaju umowy, co oznacza, że wartość w polu 'rodzaj_umowy' jest równa NULL. Wartość NULL w bazach danych oznacza brak danych, co jest kluczowym aspektem w kontekście ewidencji pracowników. Stosowanie warunku IS NULL jest standardową praktyką w SQL do identyfikowania brakujących wartości, a tym samym skutecznego zarządzania danymi. W praktyce, takie operacje są często używane, aby utrzymać integralność bazy danych i zapewnić, że tylko aktualne oraz wypełnione dane są przechowywane. Dobrą praktyką jest również wykonywanie zapytań DELETE w transakcjach, aby mieć możliwość ich cofnięcia w razie potrzeby, co minimalizuje ryzyko utraty ważnych informacji.

Pytanie 6

Aby w tabeli praca, tworzonej w języku SQL, dodać do kolumny stawka warunek, który wymusza, aby przyjmowane były jedynie wartości dodatnie, a jednocześnie mniejsze niż 50, należy zastosować zapis

A. … stawka foat CHECK (stawka>0 OR stawka<50.00)

B. … stawka foat CHECK (stawka BETWEEN 0 AND 50.00)

C. … stawka foat CHECK (stawka IN (0, 50.00))

D. … stawka foat CHECK (stawka>0 AND stawka<50.00)

Poprawna odpowiedź to zapis '… stawka foat CHECK (stawka>0 AND stawka<50.00)', ponieważ warunek ten precyzyjnie określa, że wartość w kolumnie 'stawka' musi być większa od zera oraz mniejsza od 50, co oznacza, że akceptowane będą tylko rzeczywiste wartości dodatnie mieszczące się w tym przedziale. Zastosowanie warunku CHECK jest kluczowym elementem w zapewnieniu integralności danych w bazach danych. Dzięki temu, przy wstawianiu lub aktualizacji danych w tabeli 'praca', system zablokuje wszelkie operacje, które nie spełniają tego kryterium, co z kolei zapobiega wprowadzaniu błędnych danych. W praktyce, stosowanie takich warunków w definicji kolumn w SQL jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych, które kładą nacisk na walidację danych już na poziomie schematu bazy. Przykładowo, jeżeli chcemy zapewnić, aby stawka wynagrodzenia pracowników nie przekraczała określonego limitu, stosowanie CHECK z warunkiem 'stawka<50.00' stanowi efektywny sposób na wymuszenie tej zasady. Tego rodzaju rozwiązania nie tylko poprawiają jakość danych, ale również ułatwiają przyszłe analizy statystyczne oraz raportowanie.

Pytanie 7

W systemie baz danych sklepu komputerowego znajduje się tabela o nazwie komputery. Aby stworzyć raport, który wyświetli dane dla konkretnego zestawu informacji z tej tabeli, zawierający tylko te komputery, które mają co najmniej 8 GB pamięci RAM oraz procesor Intel, można wykorzystać zapytanie:

A. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' OR pamiec<8

B. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec>=8

C. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' OR pamiec>=8

D. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec<8

Aby stworzyć kwerendę, która wyświetli wszystkie komputery w tabeli 'komputery', spełniające określone warunki, musimy użyć odpowiednich operatorów logicznych oraz porównań. W tym przypadku chcemy uzyskać sprzęt, którego procesor to 'Intel' oraz pamięć RAM wynosi co najmniej 8 GB. Kluczowym elementem jest tutaj użycie operatora 'AND', który zapewnia, że muszą być spełnione oba warunki jednocześnie. Kwerenda 'SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec>=8;' w pełni odpowiada tym wymaganiom. Operator 'AND' jest istotny, ponieważ bez niego moglibyśmy otrzymać komputery z procesorem Intel, ale z pamięcią RAM mniejszą niż 8 GB, co jest sprzeczne z naszym celem. Tego rodzaju zapytania są powszechne w analizie danych i często wykorzystywane w raportowaniu i wizualizacji danych. Odpowiednia struktura kwerendy zapewnia, że wyniki będą precyzyjne i zgodne z oczekiwaniami użytkowników, co jest kluczowe w zarządzaniu bazami danych oraz w tworzeniu systemów informacyjnych dla sklepów komputerowych.

Pytanie 8

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr { background-color: Pink; }

B. td, th { background-color: Pink; }

C. tr:active { background-color: Pink; }

D. tr:hover { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 9

Baza danych księgarni zawiera tabelę o nazwie książki, w której znajdują się: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych oraz tabelę autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Aby wygenerować raport dotyczący sprzedanych książek z tytułami i nazwiskami autorów, co należy zrobić?

A. zdefiniować relację 1..n pomiędzy tabelami książki i autorzy, a następnie przygotować kwerendę łączącą obie tabele

B. przygotować dwie oddzielne kwerendy: pierwszą wyszukującą tytuły książek, drugą wyszukującą nazwiska autorów

C. zdefiniować relację 1..1 pomiędzy tabelami książki i autorzy, a następnie przygotować kwerendę łączącą obie tabele

D. stworzyć kwerendę wyszukującą tytuły książek

Jak chcesz zrobić raport o sprzedanych książkach, musisz najpierw ustalić, jak połączone są tabelki 'książki' i 'autorzy'. W tym przypadku relacja 1..n jest najlepsza, bo każdy autor może napisać wiele książek, a każda książka ma swojego jednego autora. Kiedy już to masz ustalone, możesz zabrać się za pisanie kwerendy, która połączy te tabele. W SQL użyjesz JOIN, co pozwala połączyć dane i zobaczyć pełne informacje o sprzedanych książkach, w tym tytuły i nazwiska autorów. Przykładowa kwerenda może wyglądać tak: SELECT książki.tytul, autorzy.nazwisko FROM książki JOIN autorzy ON książki.idAutor = autorzy.id. Takie podejście umożliwia łączenie danych z różnych źródeł i jest podstawą analizy baz danych. Dobrze zdefiniowane relacje między tabelami to też klucz do utrzymania porządku w danych i efektywności zapytań.

Pytanie 10

Możliwość utworzenia konta użytkownika jan z hasłem janPass można osiągnąć przy pomocy polecenia

A. CREATE USER 'jan'@'localhost';

B. CREATE USER 'jan'@'localhost' PASSWORD EXPIRE;

C. CREATE USER 'jan'@'%localhost' IDENTIFIED VIA mysql_native_password USING 'janPass';

D. CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';

Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ prawidłowo wykorzystuje składnię polecenia SQL do tworzenia użytkownika w bazie danych MySQL. Polecenie 'CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';' tworzy nowego użytkownika o nazwie 'jan' z hasłem 'janPass', które jest wymagane do autoryzacji. Użycie 'IDENTIFIED BY' jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa, ponieważ pozwala na bezpośrednie zdefiniowanie hasła w momencie tworzenia konta użytkownika. W praktyce, stworzenie użytkownika z odpowiednim hasłem jest kluczowym krokiem w zarządzaniu bazą danych, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa danych. Umożliwia to ograniczenie dostępu do zasobów bazy danych tylko do autoryzowanych użytkowników. Dodatkowo, w codziennej pracy należy regularnie aktualizować hasła użytkowników oraz stosować złożone hasła, aby zwiększyć poziom bezpieczeństwa. Warto również zaznaczyć, że w nowoczesnych wersjach MySQL możliwe jest użycie dodatkowych opcji, takich jak 'REQUIRE SSL', dla podniesienia poziomu zabezpieczeń przy nawiązywaniu połączeń.

Pytanie 11

Komenda kierowana do serwera bazy danych, mająca na celu zbieranie, wyszukiwanie lub edytowanie danych w bazie, nazywana jest

A. kolumną

B. kopią

C. kwerendą

D. formularzem

Kwerenda to zapytanie wysyłane do systemu zarządzania bazą danych (DBMS), służące do uzyskiwania, modyfikowania lub analizowania danych. W praktyce, kwerendy są kluczowym elementem interakcji z danymi w bazach danych. Na przykład, w języku SQL, kwerendy takie jak SELECT, INSERT, UPDATE i DELETE są podstawowymi poleceniami do pobierania i zarządzania danymi. Kwerendy mogą być proste, takie jak pobranie wszystkich klientów z tabeli, lub złożone, zawierające różne funkcje i złączenia, umożliwiające uzyskanie informacji z wielu tabel jednocześnie. Dobrą praktyką jest stosowanie odpowiednich indeksów, aby przyspieszyć działanie kwerend, zwłaszcza w dużych bazach danych. Zrozumienie kwerend jest fundamentalne dla każdego, kto pracuje z danymi, ponieważ umożliwia wykorzystywanie ich do podejmowania decyzji opartej na analizie danych oraz optymalizacji procesów biznesowych.

Pytanie 12

Co oznacza deklaracja CSS margin: auto;?

A. marginesy obliczane tak, by element był wyśrodkowany w poziomie

B. marginesy stałe dla danej przeglądarki

C. marginesy równe domyślnym wartościom elementu

D. marginesy dziedziczone po elemencie nadrzędnym

Deklaracja margin: auto; każe przeglądarce obliczyć marginesy boczne tak, by element (o określonej szerokości) był WYŚRODKOWANY w poziomie - nadmiar miejsca rozkłada się równo na lewo i prawo. Dlatego oznacza wyśrodkowanie w poziomie.

Pytanie 13

Do czego służy znacznik w języku HTML?

A. zmiany kroju pisma na pochylony

B. zdefiniowania nagłówka w treści

C. umieszczania obrazu

D. zdefiniowania formularza

Znacznik w języku HTML jest używany do przedstawienia tekstu w stylu kursywy. Jest to jeden z najprostszych znaczników, który jest często stosowany do podkreślenia pewnych elementów tekstowych, takich jak tytuły książek, nazwy filmów czy inne wyrazy, które mają znaczenie kontekstowe. Użycie tego znacznika jest zgodne z zasadami semantyki HTML, co oznacza, że zachowuje on znaczenie treści, a nie tylko jej wygląd. Warto również zauważyć, że w CSS istnieje wiele możliwości stylizacji tekstu, a znacznik jest jednym z elementów, które w łatwy sposób można połączyć z regułami stylów, aby stworzyć atrakcyjne wizualnie strony internetowe. Przykładem zastosowania może być: Ostatnio przeczytałem Harry'ego Pottera i bardzo mi się podobał.. W tym przypadku tytuł książki jest wyróżniony, co przyciąga uwagę czytelnika. Warto pamiętać, że w nowoczesnym HTML zamiast dla stylizacji można używać CSS, jednak pozostaje ważnym elementem dla zachowania semantyki treści.

Pytanie 14

Jakie zadanie wykonuje funkcja agregująca AVG w poniższym zapytaniu?

SELECT AVG(cena) FROM uslugi;

A. obliczyć średnią arytmetyczną cen wszystkich usług

B. wyznaczyć największą cenę za usługi

C. zsumować ceny wszystkich usług

D. sprawdzić, ile usług znajduje się w tabeli

Dobra robota z odpowiedzią! Funkcja AVG w SQL służy do obliczania średniej z wartości w danej kolumnie, tutaj mamy kolumnę 'cena' w tabeli 'uslugi'. Korzystając z AVG, możesz łatwo dowiedzieć się, jaki jest średni koszt usług, co jest mega pomocne w analizowaniu wydatków. Moim zdaniem, średnia arytmetyczna ma spore znaczenie w raportach finansowych, przy podejmowaniu decyzji w biznesie i śledzeniu trendów rynkowych. Fajnie jest też wiedzieć, że ta funkcja ignoruje wartości NULL, co sprawia, że wyniki są bardziej wiarygodne, kiedy nie wszystkie usługi mają podane ceny. Warto pamiętać, że najlepiej używać funkcji agregujących z klauzulami GROUP BY, żeby móc dokładniej analizować, na przykład średnie ceny w różnych kategoriach usług.

Pytanie 15

Zadaniem poniższego kodu napisanego w języku C++ jest wypisanie dla podanych dowolnych liczb całkowitych różnych od zera:

int main()
{
    int liczba;
    cin >> liczba;

    while (liczba != 0)
    {
        if ((liczba % 2) == 0)
            cout << liczba << endl;

        cin >> liczba;
    }
    return 0;
}

A. wszystkie liczby

B. jedynie liczby parzyste

C. liczby pierwsze

D. wyłącznie liczby nieparzyste

Prezentowany kod źródłowy w języku C++ jest zaprogramowany do wypisywania tylko liczb parzystych spośród wprowadzanych przez użytkownika liczb całkowitych różnych od zera. Kluczowym elementem jest tutaj operacja modulo (%), która oblicza resztę z dzielenia liczby przez 2. Dla liczb parzystych wynik tej operacji wynosi 0, co jest sprawdzane w warunku if. Kod używa pętli while, która pozwala na wprowadzanie i sprawdzanie wielu liczb w sposób iteracyjny, aż do momentu wprowadzenia zera, które kończy działanie programu. Zrozumienie tej struktury jest kluczowe w programowaniu i pozwala na efektywne filtrowanie danych. W praktyce taki mechanizm mógłby być użyty w systemach analizujących dane wejściowe pod kątem ich właściwości liczbowych. Podstawowe operacje na liczbach, takie jak modulo, są szeroko stosowane w algorytmach i strukturach danych, gdzie ważne jest klasyfikowanie czy filtrowanie elementów według zadanych kryteriów. Warto zwrócić uwagę na efektywność tego podejścia, które minimalizuje zbędne operacje poprzez bezpośrednie sprawdzanie warunku wewnątrz pętli.

Pytanie 16

Jakie typy danych w C++ są używane do reprezentacji liczb rzeczywistych?

A. double oraz bool

B. float oraz double

C. double oraz short

D. float oraz long

Odpowiedź 'float i double' jest prawidłowa, ponieważ te dwa typy danych w języku C++ są przeznaczone do reprezentowania liczb rzeczywistych. Typ 'float' zajmuje 4 bajty pamięci i służy do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych o pojedynczej precyzji, co oznacza, że może reprezentować liczby z ograniczoną dokładnością. Typ 'double', z kolei, zajmuje 8 bajtów pamięci i pozwala na przechowywanie liczb zmiennoprzecinkowych o podwójnej precyzji. Dzięki temu 'double' umożliwia reprezentację znacznie większych i bardziej precyzyjnych wartości. W praktyce, typ 'float' jest często używany w sytuacjach, gdzie oszczędność pamięci jest kluczowa, na przykład w grafice komputerowej, natomiast 'double' jest preferowany w obliczeniach naukowych i inżynieryjnych, gdzie precyzja jest priorytetem. Dlatego zrozumienie różnicy między tymi typami danych oraz ich zastosowań jest niezbędne do efektywnego programowania w C++. Zgodnie z najlepszymi praktykami, programiści powinni dobierać typy danych odpowiednio do wymagań swojego projektu, zwracając uwagę na równowagę między precyzją a wydajnością.

Pytanie 17

Instrukcją równoważną funkcjonalnie do przedstawionej instrukcji JavaScript jest

for (i = 0; i < 100; i += 10)
  document.write(i + ' ');

Kod 1.
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}

Kod 2.
while (i < 100)
  document.write(i + ' ');

Kod 3.
i = 0;
while (i < 100) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}

Kod 4.
i = 0;
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i++;
}

A. Kod 1.

B. Kod 2.

C. Kod 4.

D. Kod 3.

Gratulacje! Wybrałeś poprawną odpowiedź, która jest Kodem 3. Pętla for prezentowana na obrazku inicjuje zmienną i na 0, a następnie sprawdza warunek i < 100, wykonuje instrukcje w pętli for i zwiększa i o 10 za każdą iteracją. To jest standardowe zachowanie dla pętli for w języku programowania JavaScript. Kod 3 jest równoważny funkcjonalnie z pętlą for, ponieważ również inicjuje zmienną i na 0, a następnie w pętli while sprawdza warunek (i < 100), wykonuje instrukcje w pętli i zwiększa i o 10 w każdej iteracji. Zrozumienie różnych rodzajów pętli i ich równoważności jest kluczowe dla skutecznego programowania, ponieważ pozwala na optymalizację kodu i poprawę jego czytelności. Dobrą praktyką jest zrozumienie, kiedy używać różnych typów pętli w zależności od specyficznych wymagań danego problemu programistycznego.

Pytanie 18

Który typ przypisać kolumnie z kodami pocztowymi, by przechowywała tekst o STAŁEJ długości?

CHAR

DECIMAL

TEXT

BLOB

Kod pocztowy ma STAŁĄ długość (w Polsce zawsze format „NN-NNN”), dlatego najlepiej pasuje typ CHAR, który przechowuje tekst o ustalonej, niezmiennej liczbie znaków - jest dla takich danych oszczędniejszy i szybszy niż typy zmiennej długości. Dlatego stosuje się CHAR.

Pytanie 19

Typowym programem przeznaczonym do edycji grafiki wektorowej jest

A. Paint.

B. Brasero.

C. Audacity.

D. Inkscape.

Poprawnie wskazany program to Inkscape, bo jest to typowy, specjalistyczny edytor grafiki wektorowej. Grafika wektorowa opiera się na obiektach takich jak linie, krzywe Béziera, wielokąty, tekst, które są opisane matematycznie (współrzędne, promienie, kąty), a nie na siatce pikseli. Dzięki temu projekty można skalować praktycznie dowolnie bez utraty jakości, co jest absolutnym standardem przy projektowaniu logotypów, ikon, infografik, schematów technicznych czy elementów interfejsu użytkownika. Inkscape obsługuje format SVG, który jest otwartym standardem W3C i jest powszechnie stosowany w projektach webowych, także w responsywnych interfejsach. W praktyce, używając Inkscape, można tworzyć np. logo firmy, które później bez problemu osadzisz na stronie WWW, w materiałach do druku, na banerach, a nawet w aplikacji mobilnej, bez martwienia się o rozmazanie czy pikselizację. Program oferuje warstwy, style, grupowanie obiektów, precyzyjne wyrównywanie, siatki i prowadnice, co jest zgodne z dobrymi praktykami pracy z grafiką: porządek w projekcie, praca na oddzielnych warstwach, używanie krzywych zamiast „ręcznego” rysowania byle jakich kształtów. Moim zdaniem, znajomość Inkscape albo innego edytora wektorowego (np. Adobe Illustrator, CorelDRAW) to dzisiaj podstawowa umiejętność dla kogoś, kto myśli poważnie o grafice komputerowej czy front-endzie. Wiele firm wręcz wymaga, żeby materiały były dostarczane właśnie w formacie wektorowym, bo wtedy łatwiej je modyfikować, dopasowywać kolorystykę do brandingu i eksportować do różnych formatów (PNG, PDF, EPS) w zależności od potrzeb. Inkscape pozwala też na pracę z krzywymi, maskami, gradientami czy efektami filtrów, co daje bardzo duże możliwości przy zachowaniu zalet wektorów.

Pytanie 20

Jak nazywa się metoda, która pozwala na nawiązanie asynchronicznego połączenia klienta z serwerem oraz umożliwia wymianę danych bez konieczności przeładowania całej strony WWW?

A. XML

B. PHP

C. AJAX

D. VBScript

AJAX, czyli Asynchronous JavaScript and XML, to technika umożliwiająca asynchroniczną komunikację pomiędzy klientem a serwerem bez potrzeby przeładowania całej strony WWW. Umożliwia to tworzenie bardziej responsywnych i interaktywnych aplikacji internetowych. Przykładem zastosowania AJAX może być formularz kontaktowy, który po wypełnieniu wysyła dane do serwera i otrzymuje odpowiedź bez odświeżania całej strony, co poprawia doświadczenie użytkownika. Technologia ta wykorzystuje XMLHttpRequest lub Fetch API do przesyłania i odbierania danych w formacie JSON, co jest bardziej efektywne niż tradycyjne metody. AJAX jest szeroko stosowany w aplikacjach typu single-page, gdzie szybkość i wydajność są kluczowe. Warto również zwrócić uwagę na bezpieczeństwo przy korzystaniu z AJAX, takie jak walidacja danych wejściowych oraz ochrona przed atakami XSS i CSRF, które są standardami w branży.

Pytanie 21

Aby dołączyć do skryptu PHP kod zawarty w osobnym pliku zewnętrznym, należy użyć funkcji:

isset()

str_replace()

include()

strlen()

Właściwa jest include(), ponieważ to jej zadaniem jest dołączenie do bieżącego skryptu kodu zapisanego w osobnym pliku. Interpreter PHP w miejscu wywołania wstawia zawartość wskazanego pliku tak, jakby ten kod był napisany w tym właśnie miejscu. Dzięki temu aplikację dzieli się na mniejsze, wielokrotnie używane części, np. wspólny nagłówek header.php, stopkę footer.php czy plik konfiguracyjny config.php. Pisze się to zwykle jako include 'header.php';. Pokrewne require działa podobnie, lecz przy braku pliku przerywa skrypt, a include() tylko ostrzega i kontynuuje działanie.

Pytanie 22

Które zapytanie policzy WSZYSTKIE wiersze tabeli Koty?

SELECT COUNT(ROWNUM) FROM Koty;

SELECT COUNT(Koty) AS ROWNUM;

SELECT COUNT(*) FROM Koty;

SELECT ROWNUM() FROM Koty;

Liczbę wszystkich wierszy tabeli zwraca funkcja COUNT(*). Zapis SELECT COUNT(*) FROM Koty; policzy każdy rekord tabeli Koty. Dlatego poprawne jest SELECT COUNT(*) FROM Koty;.

Pytanie 23

Wskaż równoważną metodę dla instrukcji switch zapisaną w języku PHP?

A. B

B. A

C. C

D. D

Switch w PHP to narzędzie, które pomaga kierować działaniem programu w zależności od wartości, i często zamienia się to na wiele if-else, żeby kod był bardziej przejrzysty. Czasami jednak pojawiają się błędne interpretacje logiki warunkowej. W odpowiedzi D, użycie operatora and oznacza, że oba warunki muszą być spełnione naraz, co jest trochę mylące, bo dla zmiennej $liczba przy wartościach 10 i 20 to nie jest za bardzo możliwe. W odpowiedzi A jest po prostu porównanie do 10, co nie pokazuje całego potencjału switch, który może radzić sobie z wieloma przypadkami. Odpowiedź C też ma problem, bo chociaż używa or poprawnie, brakuje jej else, który jest ważny w switch, bo pozwala na zrobienie czegoś, gdy żaden z warunków nie pasuje. Często zapomina się o znaczeniu default w switch, a w if-else to w sumie jest to else. Zrozumienie tych rzeczy jest ważne, żeby pisać czytelny i efektywny kod PHP, szczególnie gdy tworzymy większe aplikacje, bo bez jasnej struktury może to być naprawdę wyzwanie.

Pytanie 24

W HTML atrybut alt w tagu img służy do określenia

A. właściwości grafiki, takie jak rozmiar, ramka, wyrównanie

B. tekstu, który pojawi się, gdy obrazek nie może być załadowany

C. napisu, który będzie widoczny pod obrazem

D. lokalizacji i nazwy pliku źródłowego obrazu

Odpowiedź, która wskazuje, że atrybut alt znacznika img w języku HTML definiuje tekst, który będzie wyświetlony, jeśli grafika nie może być poprawnie załadowana, jest całkowicie poprawna. Atrybut alt jest kluczowym elementem dostępności w sieci, ponieważ dostarcza użytkownikom alternatywne informacje o zawartości obrazu, co jest szczególnie ważne dla osób korzystających z czytników ekranu. Na przykład, jeśli zdjęcie w artykule nie jest dostępne z powodu problemów z łączem internetowym, atrybut alt zapewnia kontekst, dzięki czemu użytkownik jest informowany o tym, co miało być przedstawione. Dobre praktyki zalecają, aby tekst w atrybucie alt był zwięzły, ale jednocześnie dostarczał wystarczających informacji o obrazie. Warto również zauważyć, że stosowanie atrybutu alt wspiera SEO (optymalizację pod kątem wyszukiwarek), ponieważ wyszukiwarki mogą używać tych informacji do indeksowania treści. Przykład: <img src='example.jpg' alt='Zdjęcie pięknego krajobrazu górskiego'>.

Pytanie 25

Tabele Osoby oraz Adresy są ze sobą połączone relacją typu jeden do wielu. Jakie zapytanie SQL powinno być użyte, aby poprawnie wyświetlić nazwiska oraz odpowiadające im miasta?

A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy

B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id=Adresy.id FROM Osoby, Adresy

C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id=Adresy.id

D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id=Adresy.id

Użycie składni JOIN w zapytaniu SQL to naprawdę dobra decyzja, jeśli chodzi o pokazywanie powiązanych danych z różnych tabel w bazie danych. W odpowiedzi zastosowałeś INNER JOIN, co jest jednym z tych najpopularniejszych sposobów łączenia tabel, zwłaszcza gdy mamy wspólny klucz. W tym przypadku klucz obcy Adresy_id w tabeli Osoby łączy się z kluczem głównym id w tabeli Adresy, co pozwala na wyciągnięcie nazwisk z Osób oraz odpowiadających im miast z Adresów. W praktyce takie użycie JOIN jest zgodne z najlepszymi praktykami, bo ułatwia zarządzanie danymi i sprawia, że wszystko jest czytelniejsze. Gdy pracujesz nad bardziej skomplikowanymi systemami, umiejętność poprawnego łączenia tabel jest kluczowa. Umożliwia to utrzymanie porządku w danych i zmniejszenie ich powtarzalności przez normalizację. I naprawdę, takie zapytania są mega przydatne w analizie danych, generowaniu raportów czy w aplikacjach, które operują na dużych zbiorach, gdzie wydajność i przejrzystość kodu SQL są niezwykle ważne.

Pytanie 26

Wskaż pętlę w języku JavaScript, która wypisze sześć kolejnych liczb parzystych.

A. for(i=2;i<=12;i++) {i=i+2; document.write(i);}

B. for(i=2;i<12;i++) {i++; document.write(i);}

C. for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}

D. for(i=2;i<12;i+=2) {document.write(i);}

Prawidłowa odpowiedź to pętla for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}, ponieważ jest ona skonstruowana w sposób, który pozwala na wyświetlenie sześciu kolejnych liczb parzystych, zaczynając od 2 do 12 włącznie. Pętla for składa się z trzech głównych części: inicjalizacji (i=2), warunku (i<=12) oraz inkrementacji (i+=2). Inicjalizacja ustawia zmienną i na 2, co jest pierwszą liczbą parzystą. Warunek i<=12 zapewnia, że pętla będzie kontynuowana do momentu, gdy i osiągnie wartość większą niż 12, co oznacza, że ostatnią liczbą, która zostanie wyświetlona, będzie 12. Inkrementacja i+=2 powoduje, że przy każdej iteracji wartość i zwiększa się o 2, co pozwala na przechodzenie pomiędzy kolejnymi liczbami parzystymi (2, 4, 6, 8, 10, 12). Taki sposób konstrukcji pętli jest zgodny z zasadami programowania w JavaScript oraz pozwala na efektywne i kontrolowane wyświetlanie danych na stronie. Istotne jest również, że wykorzystanie metody document.write() jest jedną z prostszych form wyświetlania danych w JavaScript, aczkolwiek w praktyce jest zalecane korzystanie z bardziej nowoczesnych metod, takich jak manipulacja DOM, aby uniknąć nadpisywania całej zawartości strony.

Pytanie 27

W języku CSS zapis

p::first-line {font-size: 150%;}

zastosowany na stronie z wieloma paragrafami, z których każdy zawiera kilka linii, spowoduje, że

A. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała mniejszą czcionkę niż pozostałe linie

B. pierwszy paragraf na stronie w całości będzie miał powiększoną czcionkę

C. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała większą czcionkę niż pozostałe linie

D. cały tekst paragrafu zostanie powiększony o 150%

Odpowiedź jest trafna, bo selektor CSS 'p::first-line' służy do stylizowania wyłącznie pierwszej linii każdego paragrafu. Kiedy przypisujesz styl 'font-size: 150%', to znaczy, że czcionka tej pierwszej linii będzie większa o 50% od standardowego rozmiaru ustalonego w CSS. To dobra praktyka w web designie, bo pomaga w czytelności i nadawaniu hierarchii informacjom. Na przykład, fajnie jest wyróżnić rozpoczęcie tekstu albo zaakcentować ważne dane. Pamiętaj tylko, że efekt będzie widoczny tylko, gdy tekst ma więcej niż jedną linię, bo w przeciwnym razie powiększenie się nie ujawni. Dodatkowo, korzystanie z pseudo-elementów, jak '::first-line', to coś, co jest w standardach CSS i jest naprawdę cenione w branży.

Pytanie 28

Głównym celem systemu CMS jest oddzielenie treści serwisu informacyjnego od jego wizualnej formy. Ten efekt osiągany jest przez generowanie zawartości

A. z plików HTML o stałej zawartości oraz wizualizacji przy pomocy technologii FLASH

B. z bazy danych oraz wizualizacji poprzez atrybuty HTML

C. z plików HTML o stałej zawartości oraz wizualizacji z użyciem ustalonego szablonu

D. z bazy danych oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu

Poprawna odpowiedź na to pytanie to "z bazy danych oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu". Systemy CMS (Content Management System) mają na celu oddzielenie treści od prezentacji, co pozwala na łatwiejsze zarządzanie i aktualizowanie zawartości serwisu. Wykorzystanie bazy danych do przechowywania treści jest kluczowe, ponieważ umożliwia dynamiczne generowanie zawartości na stronach internetowych. Dzięki temu, gdy zmienia się treść w bazie danych, zmiany te są automatycznie odzwierciedlane na stronie bez potrzeby modyfikacji statycznych plików HTML. Szablony, które definiują wygląd, są również niezmiernie ważne, ponieważ pozwalają na spójność wizualną serwisu i jego łatwą adaptację w przypadku zmian w designie. Przykładem może być użycie systemu szablonów, takiego jak Twig w Symfony, który umożliwia separację logiki biznesowej od prezentacji, co ułatwia pracę developerom i designerom. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, zapewniając przy tym elastyczność i skalowalność serwisów internetowych.

Pytanie 29

Którego związku selektorów CSS należy użyć w miejscu znaków zapytania, aby zdefiniowany styl został zastosowany tylko do tekstu „paragrafie”?

<!DOCTYPE html>
<html>
  <head>
    <style>
      ???{letter-spacing: 10px; color: red;}
    </style>
  </head>
  <body>
    <p>Styl <b>tekstu</b> w pierwszym <i>paragrafie</i></p>
  </body>
</html>

A. p > i

B. b i

C. b > i

D. p + i

Poprawny selektor to „p > i”, ponieważ w podanym fragmencie HTML element jest bezpośrednim dzieckiem elementu . Znak „>” oznacza tzw. selektor dziecka (child combinator) w CSS – styl zostanie zastosowany tylko do tych elementów , które znajdują się dokładnie jeden poziom niżej w drzewie DOM, wewnątrz znacznika . Dzięki temu reguła nie obejmie np. zagnieżdżonych głębiej ani występujących poza paragrafem.
Moim zdaniem to jeden z ważniejszych niuansów CSS: rozróżnienie selektora potomków (spacja, np. „p i”) od selektora bezpośrednich dzieci („p > i”). Gdyby w stylu użyć „p i”, to reguła zadziałałaby na każde znajdujące się gdziekolwiek w środku , nawet gdyby było schowane np. w lub . Przy prostym przykładzie nie widać różnicy, ale w większych projektach ma to ogromne znaczenie dla precyzji i przewidywalności styli.
W praktyce taki selektor „p > i” możesz stosować np. gdy chcesz nadać specyficzny wygląd tylko oznaczonym kursywą fragmentom bezpośrednio w paragrafie, ale nie ruszać użytych w zagnieżdżonych komponentach, widgetach albo ikonach. To jest zgodne z dobrymi praktykami: pisać selektory możliwie precyzyjne, unikając nadmiernie ogólnych reguł, które potem ciężko nadpisać. W dokumentacji CSS (specyfikacja W3C) wszystkie te kombinatory są dokładnie opisane i warto się do nich przyzwyczaić, bo później mocno ułatwiają utrzymanie arkuszy stylów w większych projektach.
Dodatkowo warto pamiętać, że tego typu selektory dobrze współpracują z metodologiami jak BEM czy ITCSS, gdzie świadome ograniczanie zasięgu reguł jest kluczowe. Zamiast dokładać zbędne klasy, czasem wystarczy właśnie poprawnie użyty kombinator „>”.

Pytanie 30

Wskaż prawidłową definicję funkcji w języku JavaScript?

A. function nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

B. new nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

C. typ_funkcji nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

D. nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

Definicja funkcji w języku JavaScript przy użyciu słowa kluczowego 'function' jest standardowym sposobem deklaracji funkcji. Poprawny zapis 'function nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}' jasno wskazuje, że tworzona jest nowa funkcja, której nazwa oraz argumenty są zdefiniowane. Przykładowo, można stworzyć funkcję dodającą dwie liczby: 'function dodaj(a, b) { return a + b; }'. Funkcje w JavaScript mogą być wywoływane w dowolnym miejscu w kodzie, co czyni je niezwykle elastycznymi. Dodatkowo, dzięki temu, że JavaScript obsługuje funkcje jako obiekty pierwszej klasy, można je przekazywać jako argumenty do innych funkcji, przypisywać do zmiennych oraz zwracać z innych funkcji. Warto również zauważyć, że w kontekście dobrych praktyk, używanie funkcji z jasnymi nazwami i dobrze zdefiniowanymi argumentami zwiększa czytelność oraz utrzymanie kodu, co jest istotne w pracy zespołowej oraz przy rozwijaniu większych aplikacji.

Pytanie 31

Jak system CMS realizuje oddzielenie treści serwisu od jego wyglądu?

A. treść ze statycznych plików HTML, a wygląd we Flashu

B. treść generuje z bazy danych, a wygląd ze zdefiniowanego szablonu

C. treść z bazy danych, a wygląd za pomocą atrybutów HTML

D. treść ze statycznych plików HTML, a wygląd ze szablonu

CMS oddziela treść od wyglądu: TREŚĆ przechowuje w bazie danych i pobiera dynamicznie, a WYGLĄD definiuje osobny szablon (motyw). Dzięki temu zmiana szablonu nie rusza treści i odwrotnie. Dlatego CMS generuje treść z bazy danych, a wygląd ze zdefiniowanego szablonu.

Pytanie 32

Sprawdzanie poprawności wypełnienia formularza, które ma przebiegać po stronie klienta, powinno być wykonane w języku

A. Ruby on Rails

B. PHP

C. CSS

D. JavaScript

Weryfikacja kompletności formularza po stronie przeglądarki jest kluczowym elementem interakcji użytkownika z aplikacją internetową. Do realizacji tego zadania najczęściej wykorzystuje się język JavaScript, który umożliwia dynamiczne manipulowanie strukturą HTML oraz reagowanie na zdarzenia użytkownika, takie jak kliknięcia czy wprowadzanie danych. Przykładem może być zdefiniowanie funkcji, która sprawdza, czy wszystkie wymagane pola formularza zostały uzupełnione przed jego wysłaniem. W tym celu można użyć zdarzenia 'submit', aby przechwycić moment wysłania formularza i przeprowadzić odpowiednie sprawdzenie. Standardy, takie jak W3C, zalecają stosowanie walidacji po stronie klienta, jako sposób na poprawę doświadczeń użytkownika i zmniejszenie obciążenia serwera. Przykład kodu JavaScript do walidacji formularza mógłby wyglądać następująco: function validateForm() { var x = document.forms["myForm"]["fname"].value; if (x == "") { alert("Imię musi być wypełnione"); return false; } }. Takie podejście nie tylko zwiększa użyteczność aplikacji, ale również pozwala na wczesne wykrywanie błędów, co może znacznie poprawić jakość danych przesyłanych do serwera.

Pytanie 33

Jak, wykorzystując język PHP, można zapisać w ciasteczku wartość znajdującą się w zmiennej dane na okres jednego dnia?

A. setcookie("dane", "dane", 0);

B. setcookie("dane", $dane, time() + (3600*24));

C. setcookie("dane", $dane, time());

D. setcookie("dane", $dane, 0);

Poprawna odpowiedź to setcookie("dane", $dane, time() + (3600*24));, ponieważ umożliwia ona zapisanie wartości zmiennej $dane w ciasteczku o nazwie "dane" na okres jednego dnia. Funkcja setcookie() w PHP przyjmuje trzy podstawowe argumenty: nazwę ciasteczka, jego wartość oraz czas wygaśnięcia. W tym przypadku, używając time() + (3600*24), ustawiamy czas wygaśnięcia ciasteczka na aktualny czas plus 24 godziny (3600 sekund w godzinie razy 24). Jest to zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania sesjami i danymi użytkowników, ponieważ pozwala na przechowywanie informacji, które są dostępne dla użytkownika przez dłuższy czas, co może być przydatne w różnych scenariuszach, takich jak zapamiętywanie preferencji użytkownika lub stanu logowania. Użycie odpowiednich czasów wygaśnięcia wpływa na bezpieczeństwo i prywatność danych. Dobre praktyki sugerują także, aby ciasteczka były używane w sposób przemyślany, aby nie obniżać wydajności aplikacji ani nie narażać danych użytkowników na nieautoryzowany dostęp.

Pytanie 34

Zaprezentowano tabelę stworzoną przy użyciu kodu HTML, bez zastosowania stylów CSS. Która część kodu HTML odnosi się do pierwszego wiersza tabeli?

A. Rys. D

B. Rys. C

C. Rys. A

D. Rys. B

Pierwszy wiersz tabeli HTML zazwyczaj zawiera nagłówki kolumn i jest oznaczony za pomocą znaczników <th> (table header). Zgodnie z dobrymi praktykami tworzenia tabel w HTML, nagłówki powinny być oddzielone od danych, aby poprawić zarówno estetykę, jak i funkcjonalność tabeli. W odpowiedzi Rys. D użyto znaczników <th> co poprawnie definiuje nagłówki kolumn. W ten sposób przeglądarki potrafią wyróżnić nagłówki, np. poprzez pogrubienie tekstu, co jest domyślnym zachowaniem. Zastosowanie <th> poprawia również dostępność tabel, ponieważ technologie asystujące lepiej interpretują strukturę danych w tabelach, co jest zgodne z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines). Korzystając z <th>, można dodatkowo określić atrybut scope, który jeszcze bardziej precyzuje relacje w tabeli, co jest szczególnie przydatne w bardziej złożonych strukturach. W praktyce, kiedy projektujemy strony internetowe, stosowanie prawidłowych znaczników semantycznych jest kluczowe dla tworzenia zrozumiałego i dostępnego interfejsu użytkownika. Dlatego też wybór fragmentu z <th> jako reprezentującego pierwszy wiersz tabeli jest zgodny z zaleceniami i standardami nowoczesnego front-endu.

Pytanie 35

W HTML znacznik powoduje uzyskanie takiego samego efektu wizualnego jak znacznik

A.

B.

C. <pre>

D.

Znacznik w HTML służy do podkreślenia wyrazu w sposób, który jest semantyczny oraz wizualny. Oznacza on, że dany tekst ma szczególne znaczenie, co jest zgodne z dobrymi praktykami w tworzeniu dostępnych stron internetowych. Użycie jest preferowane w sytuacjach, gdy chcemy wyróżnić określone słowa lub frazy, co jest istotne dla zrozumienia treści. Przykładem może być zdanie: "Wartość ta jest szczególnie istotna w kontekście analizy". W takim przypadku tekst "szczególnie" będzie wyróżniony nie tylko dla użytkownika, ale również dla wyszukiwarek oraz technologii asystujących, co przyczynia się do lepszej dostępności strony. W przeciwieństwie do znaczników, które mają głównie funkcję wizualną, takich jak , przynosi dodatkowe znaczenie semantyczne, co czyni go bardziej odpowiednim w kontekście tworzenia dokumentów HTML zgodnych z standardami W3C.

Pytanie 36

Co oznacza jednostka ppi (pixels per inch)?

A. to parametr cyfrowych urządzeń pomiarowych

B. określa rozdzielczość wydruków drukarek i ploterów

C. określa rozdzielczość grafiki wektorowej

D. określa rozdzielczość obrazów rastrowych

Jednostka ppi (pixels per inch) określa rozdzielczość obrazów RASTROWYCH - liczbę pikseli na cal, czyli gęstość, z jaką obraz jest odwzorowany. Im wyższe ppi, tym więcej szczegółów na tej samej powierzchni. Zapamiętaj: ppi opisuje gęstość PIKSELI, więc dotyczy grafiki rastrowej (pikselowej).

Pytanie 37

Na przedstawionej tabeli samochodów wykonano zapytanie SQL:

SELECT model FROM samochody
WHERE rocznik=2016;

Jakie wartości zostaną zwrócone w wyniku tego zapytania?

id	marka	model	rocznik	kolor	stan
1	Fiat	Punto	2016	czerwony	bardzo dobry
2	Fiat	Punto	2002	czerwony	dobry
3	Fiat	Punto	2007	niebieski	bardzo dobry
4	Opel	Corsa	2016	grafitowy	bardzo dobry
5	Opel	Astra	2003	niebieski	porysowany lakier
6	Toyota	Corolla	2016	czerwony	bardzo dobry
7	Toyota	Corolla	2014	szary	dobry
8	Toyota	Yaris	2004	granatowy	dobry

A. Punto, Corsa, Astra, Corolla, Yaris

B. Czerwony, grafitowy

C. Punto, Corsa, Corolla

D. Fiat, Opel, Toyota

Zapytanie SQL SELECT model FROM samochody WHERE rocznik=2016; jest skonstruowane w sposób, który filtruje wyniki do wierszy, gdzie kolumna rocznik ma wartość 2016. Następnie zostaje wyświetlona tylko kolumna model z tych wierszy. W przedstawionej tabeli samochodów wiersze o roczniku 2016 mają modele Punto Corsa i Corolla. Dlatego odpowiedź zawiera te konkretne modele. To zapytanie ilustruje podstawową funkcję filtracji danych w SQL co jest kluczowe w zarządzaniu bazami danych. Użycie WHERE pozwala na selektywne pobieranie danych co jest niezbędne w analizie danych. W praktyce takie zapytania mogą być stosowane w systemach zarządzania zasobami np. w branży motoryzacyjnej do śledzenia modeli pojazdów według rocznika. Dobre praktyki obejmują używanie indeksów na kolumnach wykorzystywanych w klauzuli WHERE aby zoptymalizować wydajność zapytań. Indeksy pomagają w szybszym wyszukiwaniu i filtracji danych co jest szczególnie ważne w dużych bazach danych. Konsystencja oraz dokładność zapytań SQL są kluczowe dla efektywnego funkcjonowania systemów opartych na bazach danych.

Pytanie 38

Jakie znaczniki należy zastosować, aby umieścić kod w języku PHP w pliku z rozszerzeniem .php?

<php> ... </php>

<?php>...<php?>

<?php ... ?>

<php ... />

Atrybut w bazie danych to nazwana KOLUMNA tabeli, opisująca jedną określoną cechę obiektu (encji) - np. w tabeli „Uczeń” atrybutami są „imię”, „nazwisko”, „klasa”. Każda krotka (wiersz) ma dla danego atrybutu konkretną wartość. Dlatego atrybut to nazwana kolumna opisująca cechę.

Pytanie 39

W bazie danych znajduje się tabela uczniowie, która ma kolumny: imie, nazwisko i klasa. Jakie polecenie SQL należy użyć, aby uzyskać imiona oraz nazwiska uczniów, których nazwiska zaczynają się na literę M?

A. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE 'M%';

B. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko IN 'M%';

C. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko IN 'M%';

D. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko='M%';

Poprawne polecenie SQL to 'SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE 'M%';'. Operator LIKE jest kluczowym elementem języka SQL, który pozwala na wyszukiwanie danych zgodnych z określonym wzorem, gdzie '%' oznacza dowolny ciąg znaków. Użycie tego operatora jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie wyszukiwania danych w relacyjnych bazach danych, umożliwiając elastyczne filtrowanie wyników. W kontekście tego zapytania, operator LIKE skutecznie identyfikuje wszystkie nazwiska, które zaczynają się na literę 'M', co jest szczególnie przydatne w sytuacjach wymagających poszukiwania danych spełniających określone kryteria. Przykładem zastosowania tego zapytania może być generowanie raportów dla nauczycieli, którzy chcą zobaczyć listę uczniów w określonej klasie. Dodatkowo, warto pamiętać, że w przypadku wielu baz danych, operator LIKE jest również wrażliwy na wielkość liter, dlatego warto dostosować zapytanie w zależności od kontekstu, w jakim pracujemy.

Pytanie 40

Wymiary:	4272x2848px
Rozdzielczość:	72 dpi
Format:	JPG

W ramce przedstawiono właściwości pliku graficznego. W celu optymalizacji czasu ładowania rysunku na stronę WWW należy

A. dostosować proporcje szerokości do wysokości

B. zmniejszyć rozmiary obrazu

C. zwiększyć rozdzielczość

D. zmienić format grafiki na CDR

Zmniejszenie wymiarów rysunku to kluczowy krok w optymalizacji czasu ładowania grafiki na stronę internetową. Wymiary rysunku 4272x2848px są znaczące, co oznacza, że obraz ma dużą ilość pikseli, co przekłada się na większy rozmiar pliku. Przy standardowej rozdzielczości 72 dpi, która jest odpowiednia do wyświetlania na ekranach, mniejsze wymiary skutkują zmniejszeniem liczby pikseli, co automatycznie obniża wagę pliku. Przykładem może być przeskalowanie obrazu do wymiarów 800x600px, co może znacznie przyspieszyć czas ładowania strony. W praktyce, witryny internetowe powinny dążyć do używania obrazów o wymiarach dostosowanych do wyświetlacza, a optymalne wymiary to te, które są zgodne z responsywnym designem. Ponadto, standardy dotyczące wydajności stron, takie jak Web Page Test czy Google PageSpeed Insights, zalecają minimalizację rozmiaru plików graficznych jako kluczowy element poprawy szybkości ładowania. Zmniejszenie wymiarów rysunku jest zatem jednym z najprostszych i najbardziej efektywnych rozwiązań, które mogą przynieść znaczące korzyści w zakresie wydajności stron internetowych.

Rozpocznij nowy egzamin Powrót do strony głównej