Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 10 maja 2026 22:42
Data zakończenia: 10 maja 2026 23:00

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który z pakietów powinien być zainstalowany na serwerze Linux, aby komputery z systemem Windows mogły udostępniać pliki oraz drukarki z tego serwera?

A. Vsftpd

B. Proftpd

C. Samba

D. Wine

Samba to pakiet oprogramowania, który implementuje protokoły SMB (Server Message Block) i CIFS (Common Internet File System), umożliwiając współdzielenie plików i drukarek między systemami Linux a Windows. Jest to kluczowe narzędzie w środowiskach mieszanych, gdzie użytkownicy z różnych systemów operacyjnych muszą mieć dostęp do tych samych zasobów. Dzięki Samba, stacje robocze z systemem Windows mogą z łatwością uzyskiwać dostęp do katalogów i plików przechowywanych na serwerze Linux, co jest niezbędne w biurach oraz w dużych organizacjach. Przykładowo, jeśli w firmie znajdują się dokumenty przechowywane na serwerze Linux, Samba pozwala na ich przeglądanie i edytowanie z poziomu komputerów z Windows bez potrzeby korzystania z dodatkowych narzędzi. Dodatkowo, Samba obsługuje autoryzację użytkowników oraz różne poziomy dostępu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania sieciami i zapewnia bezpieczeństwo danych. Warto również zaznaczyć, że Samba umożliwia integrację z Active Directory, co jest standardowym rozwiązaniem w wielu środowiskach korporacyjnych.

Pytanie 2

Aby aktywować tryb awaryjny w systemach z rodziny Windows, w trakcie uruchamiania komputera trzeba nacisnąć klawisz

A. F10

B. F8

C. F7

D. F1

Wybór klawiszy F1, F7 lub F10 jako opcji do uruchamiania trybu awaryjnego w systemach Windows pokazuje pewne nieporozumienia dotyczące funkcji tych klawiszy. Klawisz F1 zazwyczaj służy do otwierania pomocy systemowej, co jest przydatne, gdy użytkownik potrzebuje wsparcia w obsłudze systemu, ale nie ma związku z uruchamianiem trybu awaryjnego. Z kolei F7 nie jest standardowo przypisany do żadnej funkcji w kontekście rozruchu systemu Windows, co może wynikać z mylnego powiązania go z innymi systemami operacyjnymi lub aplikacjami. Klawisz F10, używany w wielu kontekstach jako przycisk do dostępu do menu BIOS lub innego oprogramowania układowego, nie ma również zastosowania w kontekście trybu awaryjnego. Użytkownicy mogą błędnie założyć, że różne klawisze funkcyjne oferują podobne funkcje w różnych systemach operacyjnych, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Rzeczywistość jest taka, że każdy klawisz funkcyjny ma ściśle określoną rolę. Warto zawsze zapoznać się z dokumentacją lub podręcznikami użytkownika, aby potwierdzić, które klawisze są odpowiednie w danym kontekście. Błąd w wyborze odpowiedniego klawisza może znacząco wpłynąć na proces rozwiązywania problemów i ograniczyć dostęp do niezbędnych funkcji systemu.

Pytanie 3

W systemie Linux plik posiada uprawnienia ustawione na 541. Właściciel ma możliwość pliku

A. wyłącznie wykonać

B. zmieniać

C. odczytać, zapisać oraz wykonać

D. odczytać oraz wykonać

Uprawnienia pliku w systemie Linux są określane za pomocą trzech cyfr, gdzie każda cyfra reprezentuje różne uprawnienia dla właściciela, grupy i innych użytkowników. Wartość 541 oznacza, że właściciel ma uprawnienia do odczytu (4) i wykonania (1), ale nie ma uprawnień do zapisu (0). Z tego względu poprawna odpowiedź to możliwość odczytu i wykonania. Uprawnienia te są kluczowe w zarządzaniu bezpieczeństwem systemu, ponieważ pozwalają na kontrolowanie, kto ma dostęp do plików i jak może z nich korzystać. Na przykład, jeśli właściciel pliku chce, aby inni użytkownicy mogli go uruchomić, ale nie modyfikować, ustawienie uprawnień na 541 jest odpowiednie. Dobre praktyki w zarządzaniu uprawnieniami obejmują minimalizowanie dostępu do plików, a także używanie polecenia 'chmod' do precyzyjnego ustawiania tych uprawnień, co jest niezbędne w środowiskach produkcyjnych dla utrzymania bezpieczeństwa i integralności danych.

Pytanie 4

Jednym z narzędzi zabezpieczających system przed oprogramowaniem, które bez wiedzy użytkownika pozyskuje i wysyła jego autorowi dane osobowe, numery kart płatniczych, informacje o adresach stron WWW odwiedzanych przez użytkownika, hasła i używane adresy mailowe, jest program

A. Reboot Restore Rx

B. FakeFlashTest

C. Spyboot Search & Destroy

D. HDTune

Spybot Search & Destroy to program specjalnie zaprojektowany do wykrywania i usuwania oprogramowania szpiegującego, czyli tzw. spyware. To właśnie takie narzędzia jak Spybot są pierwszą linią obrony przed zagrożeniami, które próbują bez wiedzy użytkownika wykradać dane osobowe, numery kart płatniczych czy hasła. Moim zdaniem, jeśli ktoś na poważnie myśli o bezpieczeństwie swojego komputera, powinien znać i umieć obsługiwać właśnie tego typu programy. W praktyce Spybot analizuje system pod kątem znanych sygnatur złośliwego oprogramowania, skanuje rejestr, pliki systemowe oraz przeglądarki w poszukiwaniu podejrzanych wpisów czy dodatków. Nawet jeśli korzystasz z antywirusa, dedykowany antyspyware potrafi wykryć rzeczy, które typowy program antywirusowy przepuści. To fajny przykład tego, jak różne narzędzia się uzupełniają, bo w dzisiejszych czasach żadne pojedyncze rozwiązanie nie daje 100% pewności. Z mojego doświadczenia, regularne używanie Spybot Search & Destroy pozwala na wczesne wykrycie prób przejęcia danych, co jest zgodne z zaleceniami NIST i CIS dotyczącymi zarządzania ryzykiem na stacjach roboczych. Praktyka pokazuje też, że wiele ataków bazuje na prostym spyware, który użytkownik mógłby łatwo usunąć, gdyby tylko miał świadomość istnienia takich programów i narzędzi jak Spybot.

Pytanie 5

Rodzajem macierzy RAID, która nie jest odporna na awarię dowolnego z dysków wchodzących w jej skład, jest

A. RAID 0

B. RAID 6

C. RAID 4

D. RAID 2

RAID 0 to taka ciekawa konfiguracja, która teoretycznie kusi szybkością, ale niestety totalnie nie zapewnia żadnego poziomu bezpieczeństwa danych. W praktyce polega to na tym, że wszystkie dane są dzielone na bloki i rozrzucane po wszystkich dyskach należących do macierzy. Dzięki temu odczyt i zapis są szybsze, bo operacje wykonują się równolegle, jednak – i tu jest właśnie ten haczyk – awaria chociażby jednego dysku sprawia, że cała macierz staje się bezużyteczna. Nie ma żadnych sum kontrolnych ani parzystości, więc nie ma jak odtworzyć danych. Moim zdaniem RAID 0 to raczej rozwiązanie do zastosowań, gdzie dane nie są ważne lub można je bardzo łatwo odtworzyć – np. montaż wideo na surowych plikach, które i tak mamy backupowane gdzieś indziej, albo czasami w grach na szybkim dysku. W profesjonalnym środowisku IT raczej nikt nie zaleca RAID 0 jako jedynej formy magazynowania czegoś wartościowego. Standardy branżowe typowo mówią wprost: RAID 0 nie zapewnia redundancji, nie jest odporny na żadne awarie i nie powinien być stosowany tam, gdzie bezpieczeństwo danych ma jakiekolwiek znaczenie. Co ciekawe, często początkujący administratorzy sięgają po RAID 0, bo daje lepsze wyniki syntetyczne w benchmarkach, ale w realnym świecie to trochę jak jazda bez pasów – póki nie ma wypadku, jest fajnie, ale potem może być bardzo nieprzyjemnie. Dlatego zawsze warto pamiętać o backupie i rozumieć ograniczenia tej technologii.

Pytanie 6

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 1 modułu 16 GB.

B. 2 modułów, każdy po 8 GB.

C. 2 modułów, każdy po 16 GB.

D. 1 modułu 32 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 7

Jakie narzędzie pozwala na zarządzanie menedżerem rozruchu w systemach Windows od wersji Vista?

A. GRUB

B. AFFS

C. BCDEDIT

D. LILO

GRUB (Grand Unified Bootloader) jest popularnym bootloaderem stosowanym głównie w systemach Linux, a nie w systemach Windows. Jego zastosowanie w kontekście Windows jest błędne, ponieważ Windows posiada własny system zarządzania rozruchem, który nie korzysta z GRUB. AFFS (Apple File System) to system plików stosowany w systemach Apple, a nie narzędzie do zarządzania rozruchem, więc również nie ma związku z tematem. LILO (Linux Loader) to starszy bootloader dla systemów Linux, który został zastąpiony przez GRUB. Ważne jest zrozumienie, że zarówno GRUB, jak i LILO są narzędziami przeznaczonymi dla systemów operacyjnych opartych na jądrze Linux i nie mają zastosowania w przypadku Windows. Użytkownicy często mylą te narzędzia z BCDEDIT z powodu ich funkcji związanych z uruchamianiem systemów operacyjnych, jednak różnią się one znacznie pod względem architektury i przeznaczenia. Podstawowym błędem jest przypisywanie funkcji zarządzania rozruchem narzędziom, które nie są przeznaczone do obsługi systemów Windows, co może prowadzić do nieporozumień i problemów z uruchamianiem systemu.

Pytanie 8

W komunikacie o błędzie w systemie, informacja przedstawiana w formacie heksadecymalnym oznacza

A. nazwę sterownika

B. odnośnik do systemu pomocy

C. kod błędu

D. definicję błędu

Odpowiedzi takie jak "definicja błędu", "nazwa sterownika" oraz "odnośnik do systemu pomocy" nie są adekwatne w kontekście pytania dotyczącego komunikatów o błędach wyświetlanych w formacie heksadecymalnym. Definicja błędu to bardziej opisowy termin, który odnosi się do ogólnego znaczenia lub interpretacji błędu, a nie do jego konkretnego identyfikatora. W praktyce, definicje błędów mogą być wyrażane w różnych formatach tekstowych, ale nie przybiorą formy heksadecymalnej, co czyni tę odpowiedź niewłaściwą. Nazwa sterownika odnosi się do oprogramowania, które umożliwia komunikację pomiędzy systemem operacyjnym a urządzeniem sprzętowym, i również nie jest związana z heksadecymalnym kodem błędu, który bardziej koncentruje się na specyfice problemu, a nie na oprogramowaniu. Odnośnik do systemu pomocy może być przydatny przy rozwiązywaniu problemów, jednakże nie jest to konkretna informacja, która byłaby reprezentowana w formacie heksadecymalnym. Typowym błędem myślowym w tym przypadku jest założenie, że wszystkie informacje związane z błędami muszą mieć charakter opisowy lub wskazywać na konkretne komponenty systemu, podczas gdy systemy komputerowe często korzystają z zwięzłych kodów, które umożliwiają szybką diagnostykę poprzez odwołanie do zdefiniowanych standardów.

Pytanie 9

Wskaż znak umieszczany na urządzeniach elektrycznych przeznaczonych do obrotu i sprzedaży w Unii Europejskiej.

A. Znak 4

B. Znak 2

C. Znak 1

D. Znak 3

Znak CE jest tym, którego szukasz, jeśli chodzi o urządzenia elektryczne przeznaczone do obrotu i sprzedaży na terenie Unii Europejskiej. To oznaczenie jest potwierdzeniem, że wyrób spełnia wszystkie wymagania dyrektyw Unii Europejskiej dotyczących bezpieczeństwa, ochrony zdrowia oraz ochrony środowiska. Co ważne, to nie tylko formalność, ale realny dowód, że produkt przeszedł odpowiednią ocenę zgodności – czasem nawet bardzo rygorystyczną, zależnie od rodzaju urządzenia. Moim zdaniem, znak CE jest już tak powszechny w branży, że trudno wyobrazić sobie poważnego producenta, który by go zignorował. Przykładowo, bez tego oznaczenia żaden sprzęt elektryczny czy elektroniczny nie zostanie legalnie wprowadzony do obrotu na terenie UE. Samo umieszczenie znaku CE zobowiązuje producenta do prowadzenia dokumentacji technicznej, a także do przechowywania jej przez określony czas. W praktyce – spotkasz go praktycznie na wszystkim: od czajnika elektrycznego, poprzez ładowarki, aż po skomplikowane maszyny przemysłowe. To taki branżowy „paszport” dla produktów, bez którego nie ma mowy o handlu w krajach UE. Warto też dodać, że za niewłaściwe oznakowanie czy stosowanie bez spełnienia wymagań grożą poważne konsekwencje prawne. Dobrze wiedzieć, że to nie tylko naklejka, a cała filozofia bezpieczeństwa i jakości.

Pytanie 10

ACPI to interfejs, który pozwala na

A. przesył danych między dyskiem twardym a napędem optycznym

B. przeprowadzenie testu weryfikującego działanie podstawowych komponentów komputera, takich jak procesor

C. zarządzanie konfiguracją oraz energią dostarczaną do różnych urządzeń komputera

D. konwersję sygnału analogowego na cyfrowy

Zrozumienie roli ACPI w kontekście zarządzania energią i konfiguracją sprzętową jest kluczowe dla prawidłowego pojmowania jego funkcji. Odpowiedzi wskazujące na konwersję sygnału analogowego na cyfrowy dotyczą innych technologii, takich jak przetworniki A/C, które są wykorzystywane w elektroakustyce i systemach pomiarowych, a nie w zarządzaniu zasilaniem. Kolejna koncepcja, związana z transferem danych między dyskiem twardym a napędem optycznym, odnosi się do interfejsów komunikacyjnych, takich jak SATA czy SCSI, które odpowiadają za przesył danych, a nie zarządzenie energią czy konfiguracją urządzeń. Ponadto przeprowadzenie testu poprawności działania podzespołów komputera, jak procesor, kojarzy się bardziej z procedurami bootowania oraz diagnostyką sprzętową, w tym standardami POST, a nie z funkcjami ACPI. Typowym błędem myślowym w takich przypadkach jest utożsamianie złożonych funkcji zarządzania komputerem z podstawowymi operacjami na sygnałach lub transferze danych. W rzeczywistości ACPI jest bardziej skomplikowanym i wyspecjalizowanym mechanizmem odpowiedzialnym za efektywne i dynamiczne zarządzanie energią, co jest kluczowe w kontekście nowoczesnych, złożonych systemów komputerowych.

Pytanie 11

Protokół Transport Layer Security (TLS) jest rozszerzeniem którego z poniższych protokołów?

A. Security Shell (SSH)

B. Security Socket Layer (SSL)

C. Network Terminal Protocol (telnet)

D. Session Initiation Protocol (SIP)

Standard Transport Layer Security (TLS) jest rozwinięciem protokołu Security Socket Layer (SSL), który został zaprojektowany w celu zwiększenia bezpieczeństwa komunikacji w Internecie. SSL, opracowany przez Netscape, zapewniał szyfrowanie danych przesyłanych pomiędzy klientem a serwerem, co znacząco poprawiło ochronę przed podsłuchiwaniem i innymi zagrożeniami. TLS jest jego kontynuacją, wprowadzającą bardziej zaawansowane algorytmy szyfrowania oraz lepszą autoryzację użytkowników. Przykładowo, TLS jest powszechnie stosowany w protokołach HTTPS, które zapewniają bezpieczne połączenia w Internecie, co jest kluczowe dla ochrony danych osobowych i transakcji online. W praktyce oznacza to, że gdy korzystasz z bankowości internetowej lub dokonujesz zakupów online, prawdopodobnie korzystasz z protokołu TLS, który chroni Twoje dane przed przechwyceniem. Dobre praktyki w zakresie zabezpieczeń obejmują regularne aktualizacje implementacji TLS oraz korzystanie z najnowszych wersji protokołu, aby wykorzystać najbardziej aktualne metody zabezpieczeń.

Pytanie 12

Który model pamięci RAM, można umieścić na płycie, której fragment specyfikacji przedstawiono na ilustracji?

Pamięć
Obsługiwana pamięć	DDR4
Rodzaj obsługiwanej pamięci	DIMM (do PC)
Typ obsługiwanej pamięci	DDR4-2133 (PC4-17000) DDR4-2400 (PC4-19200) DDR4-2666 (PC4-21300) DDR4-2800 (PC4-22400) DDR4-3200 (PC4-25600)
Typ obsługiwanej pamięci OC	DDR4-3466 (PC4-27700) DDR4-3600 (PC4-28800) DDR4-3866 (PC4-30900) DDR4-4000 (PC4-32000) DDR4-4133 (PC4-33000) DDR4-4400 (PC4-35200) DDR4-4600 (PC4-36800)
Dwukanałowa obsługa pamięci	tak
Ilość gniazd pamięci	4 szt.
Maks. pojemność pamięci	128 GB

A. 1x16GB 1600MHz DDR3 CL11 SODIMM

B. 2x16GB 3200MHz DDR4 CL16 DIMM

C. 2x16GB 3200MHz DDR4 CL16 SODIMM

D. 1x16GB 5200MHz DDR5 CL40 DIMM

Wybrany moduł 2x16GB 3200MHz DDR4 CL16 DIMM idealnie pasuje do specyfikacji płyty głównej pokazanej w tabeli. Po pierwsze zgadza się generacja pamięci – płyta obsługuje tylko DDR4, a nie DDR3 ani DDR5. To jest kluczowe, bo moduły różnych generacji mają inne napięcia, inną liczbę wycięć w złączu i po prostu fizycznie nie wejdą do gniazda albo nie wystartują poprawnie. Po drugie, rodzaj modułu: w specyfikacji jest wyraźnie napisane DIMM (do PC), czyli pełnowymiarowe kości do komputerów stacjonarnych. Twój wybór to właśnie DIMM, a nie SODIMM, które stosuje się w laptopach i mini komputerach. Trzecia rzecz to taktowanie. Płyta obsługuje m.in. DDR4-3200 (PC4-25600) jako standardowy typ pamięci, więc moduły 3200 MHz będą działały w pełni zgodnie ze specyfikacją, bez kombinowania z overclockingiem. Co więcej, dwa moduły po 16 GB dobrze wykorzystują dwukanałową (dual channel) obsługę pamięci – płyta ma 4 sloty i tryb dual channel, więc para identycznych kości pracuje szybciej niż jedna o tej samej pojemności. To jest realna różnica np. w grach, programach graficznych czy maszynach wirtualnych. Opóźnienie CL16 przy DDR4-3200 to też całkiem sensowny, typowy parametr – nie jest to żadne ekstremalne OC, a stabilne, dobrze wspierane przez większość płyt i kontrolerów pamięci w procesorach. Z mojego doświadczenia w składaniu komputerów do pracy i grania, konfiguracja 2x16 GB DDR4-3200 CL16 to taki bardzo rozsądny złoty środek: duża pojemność, dobra przepustowość, przy zachowaniu kompatybilności i stabilności. Dodatkowo płyta obsługuje maksymalnie 128 GB, więc 32 GB w tej konfiguracji jest daleko od limitu i daje spory zapas na przyszłość. To wszystko razem oznacza, że ta odpowiedź nie tylko jest formalnie zgodna ze specyfikacją, ale też praktycznie optymalna dla typowego PC.

Pytanie 13

Jakie narzędzie w systemie Windows pozwala na kontrolowanie stanu sprzętu, aktualizowanie sterowników oraz rozwiązywanie problemów z urządzeniami?

A. devmgmt

B. eventvwr

C. services

D. perfmon

Odpowiedź "devmgmt" odnosi się do Menedżera urządzeń w systemie Windows, który jest kluczowym narzędziem dla administratorów systemów oraz użytkowników pragnących zarządzać sprzętem komputerowym. Menedżer urządzeń umożliwia sprawdzenie stanu sprzętu, w tym identyfikację i rozwiązywanie problemów z urządzeniami. W przypadku konfliktów sprzętowych użytkownik może łatwo wyłączyć lub odinstalować problematyczne sterowniki, a także zaktualizować je do najnowszej wersji, co jest istotne dla zapewnienia poprawnego działania systemu. Przykładowo, jeżeli po podłączeniu nowego urządzenia, takiego jak drukarka, występują problemy, Menedżer urządzeń umożliwi zidentyfikowanie, czy sterownik jest zainstalowany, czy wymaga aktualizacji. Ponadto, zgodnie z dobrymi praktykami zarządzania IT, regularne sprawdzanie Menedżera urządzeń pozwala na proaktywne utrzymywanie sprzętu w dobrym stanie, co jest kluczowe w kontekście minimalizacji przestojów i optymalizacji pracy systemu.

Pytanie 14

W komputerze o parametrach przedstawionych w tabeli konieczna jest wymiana karty graficznej na kartę GeForce GTX 1070 Ti Titanium 8G DDR5, PCI EX-x16 3.0, 256b, 1683 MHz/1607 MHz, Power consumption 180W, 3x DP, 2x HDMI, recommended power supply 500W, DirectX 12, OpenGL 4.5. W związku z tym należy również zaktualizować

Podzespół	Parametry	Pobór mocy [W]
Procesor Intel i5	Cores: 6, Threads: 6, 2.8 GHz, Tryb Turbo: 4.0 GHz, s-1151	30
Moduł pamięci DDR3	Taktowanie: 1600 MHz, 8 GB (1x8 GB), CL 9	6
Monitor LCD	Powłoka: matowa, LED, VGA x1, HDMI x1, DP x1	40
Mysz i klawiatura	przewodowa, interfejs: USB	2
Płyta główna	2x PCI Ex-x16 3.0, D-Sub x1, USB 2.0 x2, RJ-45 x1, USB 3.1 gen 1 x4, DP x1, PS/2 x1, DDR3, s-1151, 4xDDR4 (Max: 64 GB)	35
Karta graficzna	3x DP, 1x DVI-D, 1x HDMI, 2 GB GDDR3	150
Dysk twardy 7200 obr/min	1 TB, SATA III (6 Gb/s), 64 MB	16
Zasilacz	Moc: 300W	---

A. zasilacza

B. płyty głównej

C. procesora

D. karty sieciowej

Wymieniając kartę graficzną na GeForce GTX 1070 Ti Titanium 8G DDR5, trzeba na pewno zwrócić uwagę na to, ile energii cała konfiguracja będzie potrzebować. Ta karta ma pobór mocy na poziomie 180W, co jest całkiem sporo. Jak policzymy inne sprzęty, które też potrzebują energii – procesor 30W, pamięć 6W, monitor 40W, mysz i klawiaturę razem 2W, płyta główna 35W oraz stara karta graficzna 150W – to wychodzi nam razem 403W. Po dodaniu nowej karty, zasilacz powinien mieć przynajmniej 583W mocy. Zasilacz 300W nie da rady, bo to za mało. Dobrze jest mieć zapas mocy, tak z 20%, więc najlepiej pomyśleć o zasilaczu co najmniej 700W. Musisz wymienić zasilacz, żeby wszystko działało stabilnie, a sprzęt się nie uszkodził. Warto dobierać zasilacz tak, żeby nie tylko spełniał obecne wymagania, ale też żeby dało się później rozbudować komputer.

Pytanie 15

Który z systemów operacyjnych przeznaczonych do sieci jest dostępny na zasadach licencji GNU?

A. OS X Server

B. Windows Server 2012

C. Unix

D. Linux

Linux jest systemem operacyjnym, który jest udostępniony na licencji GNU General Public License (GPL), co oznacza, że jego kod źródłowy jest publicznie dostępny i może być modyfikowany oraz rozpowszechniany. Licencja ta umożliwia każdemu użytkownikowi na używanie, modyfikowanie oraz dystrybucję oprogramowania, co sprzyja innowacjom i rozwojowi technologii. Dzięki temu Linux stał się podstawą dla wielu dystrybucji, takich jak Ubuntu, Fedora czy Debian, które są szeroko stosowane w różnych środowiskach, od komputerów osobistych, przez serwery, aż po urządzenia wbudowane. Przykładem zastosowania Linuxa w praktyce jest jego dominacja w środowiskach serwerowych, gdzie zapewnia stabilność, bezpieczeństwo oraz elastyczność. Wiele dużych firm oraz organizacji wybiera Linux ze względu na niski koszt licencji i możliwość dostosowania systemu do swoich specyficznych potrzeb, co czyni go idealnym wyborem w kontekście rozwoju technologii open-source.

Pytanie 16

Jaką cechę posiada przełącznik w sieci?

A. Z przesyłanych pakietów pobiera docelowe adresy IP

B. Korzysta z protokołu EIGRP

C. Działa na fragmentach danych określanych jako segmenty

D. Z odebranych ramek wydobywa adresy MAC

Wybór odpowiedzi, która sugeruje, że przełącznik sieciowy używa protokołu EIGRP, wskazuje na nieporozumienie dotyczące roli różnych urządzeń w architekturze sieci. EIGRP (Enhanced Interior Gateway Routing Protocol) jest protokołem routingu używanym w routerach do wymiany informacji o trasach w sieciach rozległych (WAN). Przełączniki natomiast operują na warstwie drugiej modelu OSI, skupiając się głównie na adresach MAC i lokalnym przesyłaniu danych. Z kolei odpowiedź dotycząca operowania na segmentach danych myli rolę przełącznika z funkcją routera, który zajmuje się przekazywaniem pakietów na podstawie adresów IP, co jest zarezerwowane dla innej warstwy modelu OSI (warstwa trzecia). Zrozumienie tej różnicy jest kluczowe, ponieważ przełączniki nie analizują adresów IP ani nie podejmują decyzji na ich podstawie. Na końcu, wybór dotyczący odczytywania docelowych adresów IP z przesyłanych pakietów jest typowym błędem myślowym, który wynika z mylenia operacji przełączania z routowaniem. Aby skutecznie projektować i zarządzać sieciami, istotne jest, aby rozumieć, które urządzenia operują na jakich warstwach oraz jakie są ich funkcje i protokoły, z których korzystają. Ta wiedza jest kluczowa w kontekście projektowania infrastruktury sieciowej oraz zapewnienia jej prawidłowego funkcjonowania.

Pytanie 17

Ile adresów urządzeń w sieci jest dostępnych dzięki zastosowaniu klasy adresowej C w systemach opartych na protokołach TCP/IP?

A. 200

B. 256

C. 100

D. 254

Klasa adresowa C w sieciach opartych na protokole TCP/IP jest jedną z klas adresowych, której głównym celem jest umożliwienie przypisania adresów dla stosunkowo niewielkich sieci. Adresy w klasie C mają format 24-bitowy dla części sieciowej i 8-bitowy dla części hosta, co oznacza, że adresy te zaczynają się od 192.0.0.0 do 223.255.255.255. W teorii, przy użyciu 8-bitowego segmentu dla hostów, teoretycznie moglibyśmy uzyskać 256 adresów. Jednak dwa z tych adresów są zarezerwowane: jeden dla adresu sieci (np. 192.168.1.0) i jeden dla adresu rozgłoszeniowego (np. 192.168.1.255). Dlatego rzeczywista liczba dostępnych adresów urządzeń w klasie C wynosi 254, co jest wystarczające dla małych sieci, takich jak biura czy oddziały firm. Umożliwia to przypisanie unikalnych adresów do urządzeń, zapewniając jednocześnie możliwość efektywnego zarządzania i organizacji sieci w zgodzie z najlepszymi praktykami administracyjnymi.

Pytanie 18

Ramka danych przesyłanych z komputera PC1 do serwera www znajduje się pomiędzy ruterem R1 a ruterem R2 (punkt A). Jakie adresy są w niej zawarte?

A. Źródłowy adres IP rutera R1, docelowy adres IP rutera R2, adres źródłowy MAC komputera PC1, adres docelowy MAC serwera

B. Źródłowy adres IP komputera PC1, docelowy adres IP serwera, adres źródłowy MAC rutera R1, adres docelowy MAC rutera R2

C. Źródłowy adres IP komputera PC1, docelowy adres rutera R2, adres źródłowy MAC komputera PC1, adres docelowy MAC serwera

D. Źródłowy adres IP komputera PC1, docelowy adres IP serwera, adres źródłowy MAC komputera PC1, adres docelowy MAC serwera

Niektóre niepoprawne odpowiedzi sugerują, że adresy MAC urządzeń końcowych, takich jak komputer PC1 lub serwer, są używane bezpośrednio w komunikacji między ruterami. To nieporozumienie wynika z braku zrozumienia, jak protokoły sieciowe działają na różnych poziomach modelu OSI. Adresy MAC są używane do komunikacji w obrębie tej samej sieci lokalnej i zmieniają się przy każdym przejściu przez ruter. Dlatego gdy ramka danych przemieszcza się od jednego rutera do drugiego, to adresy MAC tych ruterów służą do prawidłowego dostarczenia danych w obrębie tego segmentu sieci. Inne błędne odpowiedzi mogą wskazywać na niepoprawne przypisanie adresów IP, na przykład do routingu urządzeń pośrednich jak rutery, co jest mylące ponieważ adresy IP pozostają stałe dla urządzeń końcowych w trakcie całej sesji komunikacyjnej w sieci rozległej. Zrozumienie, że IP i MAC pełnią różne role, jest kluczowe: IP umożliwia identyfikację celowego urządzenia w sieci globalnej, a MAC zapewnia dostarczenie danych w obrębie segmentu sieciowego. Taki podział ról jest podstawą efektywnego działania protokołów routingu i przesyłania danych w nowoczesnych sieciach komputerowych. Typowym błędem jest także zakładanie, że adres MAC komputera PC1 lub serwera jest wykorzystywany na całej długości trasy, co nie jest możliwe z technicznego punktu widzenia, ze względu na ograniczenia w zakresie działania protokołu Ethernet oraz wymagań dotyczących wydajności sieci. Praktyka sieciowa wymaga zrozumienia, że każdy segment sieci ma swoje własne warunki routingu, co jest niezwykle istotne dla optymalizacji działania sieci i unikania potencjalnych problemów z wydajnością lub bezpieczeństwem transmisji danych. Zrozumienie tego jest kluczowe dla każdego specjalisty zajmującego się zarządzaniem i konfiguracją sieci komputerowych.

Pytanie 19

W nagłówku ramki standardu IEEE 802.3 w warstwie łącza danych znajduje się

A. adres IP

B. numer portu

C. parametr TTL

D. adres MAC

Adres MAC (Media Access Control) to unikalny identyfikator przypisany do interfejsu sieciowego urządzenia. W nagłówku ramki IEEE 802.3, który jest standardem dla warstwy łącza danych w modelu OSI, zawarte są dwa adresy MAC: adres źródłowy i adres docelowy. Adres źródłowy identyfikuje nadawcę ramki, natomiast adres docelowy wskazuje na odbiorcę. Przy użyciu adresów MAC, różne urządzenia w tej samej sieci lokalnej mogą komunikować się w sposób zorganizowany i efektywny. Dzięki standardowi IEEE 802.3, urządzenia są w stanie efektywnie przesyłać dane w sieciach Ethernet, co jest podstawą dla większości nowoczesnych sieci komputerowych. Adresy MAC są kluczowe w kontekście bezpieczeństwa, ponieważ pozwalają na filtrowanie ruchu sieciowego oraz kontrolowanie dostępu do sieci. Przykład zastosowania to wykorzystanie adresów MAC w konfiguracji przełączników sieciowych, gdzie można zdefiniować reguły dostępu bazujące na konkretnych adresach MAC, co zwiększa bezpieczeństwo sieci.

Pytanie 20

Najkrótszy czas dostępu charakteryzuje się

A. pamięć RAM

B. pamięć cache procesora

C. pamięć USB

D. dysk twardy

Pamięć cache procesora jest najszybszym typem pamięci używanym w systemach komputerowych. Jej główną funkcją jest przechowywanie danych i instrukcji, które są najczęściej używane przez procesor, co znacząco zwiększa wydajność systemu. Cache jest ulokowana w pobliżu rdzenia procesora, co umożliwia błyskawiczny dostęp do danych, znacznie szybszy niż w przypadku pamięci RAM. Zastosowanie pamięci cache minimalizuje opóźnienia związane z odczytem danych z pamięci głównej, co jest kluczowym aspektem w wielu zastosowaniach, takich jak obliczenia naukowe, gry komputerowe czy przetwarzanie grafiki. W praktyce nowoczesne procesory posiadają wielopoziomową architekturę pamięci cache (L1, L2, L3), gdzie L1 jest najszybsza, ale też najmniejsza, a L3 jest większa, ale nieco wolniejsza. Wydajność systemu, zwłaszcza w aplikacjach wymagających dużej mocy obliczeniowej, w dużej mierze zależy od efektywności pamięci cache, co czyni ją kluczowym elementem projektowania architektury komputerowej.

Pytanie 21

Na ilustracji, strzałka wskazuje na złącze interfejsu

A. FDD

B. LPT

C. IDE

D. COM

Gniazdo LPT to taki port równoległy, który kiedyś był mega popularny do podłączania drukarek i innych urządzeń. Jego wygląd jest dość charakterystyczny, bo jest szeroki i ma sporo pinów, co umożliwia przesyłanie danych równocześnie w kilku bitach. Dlatego nazywamy go równoległym. W przeszłości używano go nie tylko do drukarek, ale też do programowania różnych urządzeń elektronicznych i komunikacji z urządzeniami pomiarowymi. Dziś porty LPT są już rzadziej spotykane, zwłaszcza że USB wzięło ich miejsce, oferując szybszy transfer i większą wszechstronność. Nadal jednak można je znaleźć w niektórych specjalistycznych zastosowaniach, zwłaszcza w przemyśle czy laboratoriach. Warto rozumieć, jak to wszystko działa, bo jest to przydatne dla osób zajmujących się starszymi urządzeniami czy systemami, gdzie LPT wciąż odgrywa jakąś rolę. Dobrym pomysłem jest też znać standardy IEEE 1284, które dotyczą portów równoległych, bo mogą pomóc w pracy z tą technologią.

Pytanie 22

Podczas uruchamiania komputera wyświetla się komunikat CMOS checksum error press F1 to continue press DEL to setup. Naciśnięcie klawisza DEL spowoduje

A. wejście do BIOS-u komputera

B. wyczyszczenie pamięci CMOS

C. usunięcie pliku konfiguracyjnego

D. przejście do ustawień systemu Windows

Wciśnięcie klawisza DEL podczas uruchamiania komputera prowadzi do wejścia w BIOS (Basic Input/Output System). BIOS jest podstawowym oprogramowaniem, które odpowiada za uruchomienie sprzętu i systemu operacyjnego. W BIOSie można konfigurować różne ustawienia sprzętowe, takie jak kolejność bootowania, które urządzenie ma być pierwsze do uruchomienia, oraz parametry związane z pamięcią i procesorem. Ponadto, w przypadku błędów, takich jak komunikat CMOS checksum error, BIOS umożliwia resetowanie ustawień do domyślnych, co może pomóc w rozwiązaniu problemów z konfiguracją sprzętową. Wiedza o BIOSie jest istotna, ponieważ wiele problemów z uruchamianiem komputera można rozwiązać właśnie tam. Użytkownicy powinni być świadomi, że zmiany w BIOSie mogą wpływać na działanie systemu operacyjnego, dlatego zaleca się ostrożność podczas modyfikacji tych ustawień.

Pytanie 23

Wskaż model licencjonowania serwera zarządzającego (Management Serwer), oferowanego firmom przez Microsoft, którego schemat przedstawiono na ilustracji.

A. ML

B. BOX

C. MOLP

D. CAL

Poprawnie wskazany został model ML (Management License / Management License – ML), który w przypadku serwera zarządzającego Microsoft oznacza licencjonowanie oparte na tzw. licencjach zarządzanych jednostek. Na schemacie wyraźnie widać Client User ML, Server ML(s) oraz OSE Client ML – czyli różne typy licencji ML przypisanych odpowiednio do użytkownika, serwera oraz środowisk systemu operacyjnego (OSE – Operating System Environment). Kluczowa idea jest taka, że nie licencjonujesz samego serwera zarządzającego „na sztukę”, tylko każdy element, który jest przez ten serwer monitorowany, administrowany lub w inny sposób zarządzany, musi mieć odpowiednią Management License. W praktyce spotkasz to np. przy System Center Configuration Manager, System Center Operations Manager czy innych narzędziach klasy System Center. Administratorzy, planując wdrożenie, muszą policzyć, ile mają serwerów, ile stacji roboczych, ile maszyn wirtualnych i dopiero na tej podstawie dobrać odpowiednią liczbę ML. Moim zdaniem to trochę uciążliwe przy większych środowiskach, ale za to jest dość elastyczne – możesz dokładnie dopasować licencje do tego, co naprawdę zarządzasz. Z punktu widzenia dobrych praktyk licencjonowania w firmie ważne jest, żeby dokumentować, które urządzenia, użytkownicy i OSE są objęte Management Serverem. Dzięki temu przy audycie producenta albo wewnętrznej kontroli nie ma chaosu. Warto też pamiętać, że ML jest innym mechanizmem niż klasyczne CAL-e do Windows Server – CAL dotyczy dostępu do usług serwera, a ML dotyczy zarządzania tymi urządzeniami i systemami. W dobrze zaprojektowanej infrastrukturze sieciowo–serwerowej licencje ML planuje się razem z architekturą usług, zarządzaniem zasobami IT i automatyzacją, bo potem łatwiej skalować środowisko bez łamania warunków licencyjnych. Z mojego doświadczenia w technikum i w praktyce serwisowej, zrozumienie różnicy między ML, CAL, BOX i MOLP naprawdę pomaga uniknąć kosztownych pomyłek przy zakupach oprogramowania.

Pytanie 24

Wynik wykonania polecenia ```ls -l``` w systemie Linux przedstawia poniższy rysunek

A. B

B. C

C. D

D. A

Wynik polecenia ls -l w systemie Linux przedstawia szczegółowe informacje o plikach i katalogach w danym katalogu. Obraz C przedstawia wynik polecenia top które pokazuje procesy działające w systemie a nie pliki co jest zupełnie inną funkcją. Obraz B pokazuje listę plików z minimalnymi informacjami co odpowiadałoby wynikowi polecenia ls bez opcji -l które rozszerza wyjście o szczegółowe dane takie jak prawa dostępu liczba dowiązań właściciel grupa wielkość data i czas modyfikacji oraz nazwa pliku. Jest to nieadekwatne do pełnego wyjścia ls -l. Obraz A przedstawia wynik polecenia free które pokazuje statystyki pamięci RAM i swap a nie listę plików. Typowe nieporozumienia polegają na myleniu poleceń Linuxa które choć mogą wyglądać na podobne w terminologii mają różne zastosowania i są używane do innych zadań. Zrozumienie funkcji każdego polecenia jest kluczowe w efektywnym zarządzaniu systemem Linux co jest istotne dla administratorów oraz użytkowników dbających o bezpieczeństwo i wydajność systemu. Właściwe rozpoznawanie komend i ich wyników pozwala na skuteczne wykonywanie zadań administracyjnych i unikanie błędów które mogą prowadzić do problemów w pracy z systemem operacyjnym.

Pytanie 25

Który z elementów szafy krosowniczej został pokazany na ilustracji?

A. Maskownica 1U

B. Przepust kablowy 2U

C. Wieszak do kabli 2U

D. Panel krosowy 1U

Panel krosowy 1U jest kluczowym elementem infrastruktury sieciowej, który umożliwia organizację i zarządzanie okablowaniem w szafach krosowniczych. Dzięki swojej konstrukcji pozwala na łatwe przypisywanie portów i bezproblemową zmianę połączeń, co jest nieocenione w dynamicznych środowiskach IT. Panel krosowy 1U jest zgodny ze standardami przemysłowymi takimi jak TIA/EIA-568, co zapewnia jego kompatybilność z różnymi systemami okablowania. Zwykle jest wyposażony w odpowiednią liczbę portów RJ-45, które pozwalają na podłączenie kabli kategorii 5e, 6 lub nawet wyższych. W praktyce, panel krosowy jest podstawą dla zarządzanych sieci w biurach, centrach danych oraz instytucjach, gdzie kluczowe jest utrzymanie wysokiej jakości i organizacji sieci. Użycie paneli krosowych pozwala na uporządkowanie kabli i ułatwia diagnozowanie problemów sieciowych poprzez szybki dostęp do poszczególnych portów. Montaż panelu w szafie krosowniczej jest prosty, a jego obsługa intuicyjna, co czyni go powszechnym rozwiązaniem w branży IT.

Pytanie 26

Na rysunku poniżej przedstawiono ustawienia zapory ogniowej w ruterze TL-WR340G. Jakie zasady dotyczące konfiguracji zapory zostały zastosowane?

A. Zapora jest aktywna, włączone jest filtrowanie adresów IP, reguła filtrowania adresów IP ustawiona na opcję "zezwalaj pakietom nieokreślonym jakimikolwiek regułami filtrowania przejść przez urządzenie", filtrowanie domen jest wyłączone

B. Zapora jest nieaktywna, filtrowanie adresów IP oraz domen jest wyłączone, reguła filtrowania adresów IP ustawiona na opcję "zezwalaj pakietom nieokreślonym jakimikolwiek regułami filtrowania przejść przez urządzenie", filtrowanie domen aktywne

C. Zapora jest aktywna, włączone jest filtrowanie adresów IP, reguła filtrowania adresów IP ustawiona na opcję "odmów pakietom nieokreślonym jakimikolwiek regułami filtrowania przejść przez urządzenie", filtrowanie domen wyłączone

D. Zapora jest aktywna, wyłączone jest filtrowanie adresów IP, reguła filtrowania adresów IP ustawiona na opcję "odmów pakietom nieokreślonym jakimikolwiek regułami filtrowania przejść przez urządzenie", filtrowanie domen aktywne

Odpowiedź numer 3 jest poprawna ponieważ na załączonym rysunku zapora ogniowa w ruterze TL-WR340G jest włączona co oznacza że urządzenie jest zabezpieczone przed nieautoryzowanym dostępem z zewnątrz. Włączone jest filtrowanie adresów IP co pozwala na kontrolowanie jakie adresy IP mogą się łączyć z siecią dzięki czemu można ograniczyć lub całkowicie zablokować dostęp dla niepożądanych adresów. Reguła filtrowania ustawiona jest na zezwalanie pakietom nieokreślonym innymi regułami co jest przydatne w sytuacjach gdzie sieć musi być otwarta na nowe nieznane wcześniej połączenia ale wymaga to równocześnie staranności przy definiowaniu reguł aby nie dopuścić do sytuacji gdy niepożądany ruch uzyska dostęp. Filtrowanie domen jest wyłączone co oznacza że ruch jest filtrowany tylko na poziomie adresów IP a nie nazw domen co może być wystarczające w przypadku gdy infrastruktura sieciowa nie wymaga dodatkowej warstwy filtracji opierającej się na domenach. Taka konfiguracja jest często stosowana w małych firmach i domowych sieciach gdzie priorytetem jest łatwość administracji przy jednoczesnym zachowaniu podstawowej ochrony sieci.

Pytanie 27

Jakim protokołem połączeniowym w warstwie transportowej, który zapewnia niezawodność dostarczania pakietów, jest protokół

A. ARP (Address Resolution Protocol)

B. IP (Internet Protocol)

C. UDP (User Datagram Protocol)

D. TCP (Transmission Control Protocol)

TCP (Transmission Control Protocol) jest protokołem warstwy transportowej, który zapewnia niezawodność w dostarczaniu danych poprzez wprowadzenie mechanizmów kontroli błędów, retransmisji oraz kontroli przepływu. TCP ustanawia połączenie między nadawcą a odbiorcą przed przesłaniem danych, co pozwala na zapewnienie, że wszystkie pakiety dotrą do celu w odpowiedniej kolejności i bez błędów. Przykłady zastosowania protokołu TCP obejmują transmisję stron internetowych, pocztę elektroniczną oraz protokoły transferu plików, takie jak FTP. Standardy związane z TCP są ustalone przez IETF i są częścią większej specyfikacji, znanej jako suite protokołów internetowych (Internet Protocol Suite), która definiuje, jak dane są przesyłane przez sieci. Dobre praktyki obejmują monitorowanie wydajności TCP, aby zminimalizować opóźnienia i utratę pakietów, co jest szczególnie istotne w aplikacjach o wysokich wymaganiach, takich jak transmisje wideo na żywo.

Pytanie 28

Program wykorzystywany w wierszu poleceń systemu Windows do kompresji i dekompresji plików oraz katalogów to

A. DiskPart.exe

B. Expand.exe

C. Compact.exe

D. CleanMgr.exe

Compact.exe jest narzędziem wiersza poleceń w systemie Windows, które umożliwia kompresję i dekompresję plików oraz folderów. Działa ono na poziomie systemu plików NTFS, co oznacza, że zapewnia efektywną redukcję rozmiaru plików bez utraty danych. W praktyce, narzędzie to jest wykorzystywane do optymalizacji przestrzeni dyskowej na serwerach i komputerach stacjonarnych, co jest szczególnie istotne w środowiskach, gdzie miejsce na dysku jest ograniczone. Kompresja plików przy użyciu Compact.exe jest bardzo prostym procesem, wystarczy wprowadzić polecenie "compact /c <nazwa_pliku>" w wierszu poleceń, aby skompresować plik, a "compact /u <nazwa_pliku>" do dekompresji. Dobrą praktyką jest również regularne monitorowanie i zarządzanie skompresowanymi plikami, aby uniknąć potencjalnych problemów z dostępnością danych. Narzędzie to jest zgodne z różnymi standardami bezpieczeństwa i efektywności, ponieważ umożliwia zarządzanie danymi w sposób oszczędzający miejsce, co jest szczególnie ważne w kontekście zrównoważonego rozwoju technologii informacyjnej.

Pytanie 29

Jakie miejsce nie powinno być wykorzystywane do przechowywania kopii zapasowych danych z dysku twardego komputera?

A. Płyta CD/DVD

B. Nośnik USB

C. Zewnętrzny dysk

D. Inna partycja tego samego dysku

Przechowywanie kopii bezpieczeństwa danych na nośnikach takich jak pamięci USB, płyty CD/DVD czy dyski zewnętrzne jest uznawane za praktykę zgodną z zasadami bezpieczeństwa danych. Pamięć USB, jako przenośny nośnik danych, umożliwia łatwe kopie zapasowe, które można przechowywać w różnych lokalizacjach, co zwiększa odporność na awarie sprzętu. Płyty CD/DVD, mimo że mogą wydawać się przestarzałe, wciąż są użyteczne dla długoterminowego archiwizowania danych, zwłaszcza w kontekście ich odporności na działanie elektromagnetyczne. Dyski zewnętrzne natomiast oferują dużą pojemność i możliwość szybkiej synchronizacji danych, co czyni je wygodnym wyborem do regularnych kopii zapasowych. W przypadku, gdy użytkownik decyduje się na przechowywanie kopii zapasowej na innej partycji tego samego dysku twardego, nie dostrzega krytycznego ryzyka utraty danych w przypadku awarii systemu lub uszkodzenia samego dysku. W takiej sytuacji, jeśli dojdzie do usunięcia danych lub całkowitego uszkodzenia dysku, zarówno oryginalne dane, jak i ich kopie będą niedostępne. Tego typu błędne przeświadczenia o bezpieczeństwie danych mogą prowadzić do katastrofalnych skutków, dlatego ważne jest, aby stosować sprawdzone praktyki i zawsze trzymać kopie danych w różnych, fizycznych lokalizacjach. Regularne aktualizacje i testowanie procedur przywracania danych również są kluczowe w zapewnieniu bezpieczeństwa.

Pytanie 30

Do przeprowadzenia aktualizacji systemu Windows służy polecenie

A. vssadmin

B. winmine

C. wuauclt

D. verifier

Polecenie 'wuauclt' to coś, co znajdziesz w systemie Windows i służy do ogarniania aktualizacji systemowych. Dzięki niemu Windows Update może gadać z serwerami aktualizacji i załatwiać sprawy związane z pobieraniem oraz instalowaniem poprawek. W praktyce, administratorzy systemów korzystają z tego polecenia, gdy chcą szybko sprawdzić, co da się zaktualizować lub zainstalować na już. To istotne w kontekście zarządzania infrastrukturą IT. Regularne aktualizacje to dobra praktyka, żeby system był bezpieczny i działał stabilnie. Warto też wiedzieć, że są różne opcje dla tego polecenia, jak na przykład 'wuauclt /detectnow', które zmusza system do natychmiastowego sprawdzenia aktualizacji. Zarządzanie aktualizacjami jest kluczowe, bo pozwala uniknąć problemów z bezpieczeństwem i poprawia wydajność.

Pytanie 31

Jakie zadanie pełni router?

A. ochrona sieci przed atakami zewnętrznymi i wewnętrznymi

B. eliminacja kolizji

C. konwersja nazw na adresy IP

D. przekazywanie pakietów TCP/IP z sieci źródłowej do docelowej

Routery odgrywają kluczową rolę w przesyłaniu danych w sieciach komputerowych, w tym w protokole TCP/IP. Ich głównym zadaniem jest przekazywanie pakietów danych z jednego segmentu sieci do drugiego, co odbywa się na podstawie adresów IP. Przykładowo, gdy komputer w sieci lokalnej chce połączyć się z serwerem w Internecie, router odbiera pakiety z lokalnej sieci, analizuje ich adres docelowy i kieruje je w odpowiednie miejsce. Routery działają na warstwie trzeciej modelu OSI, co oznacza, że są odpowiedzialne za logiczne adresowanie oraz routing, a także mogą zastosować różne protokoły routingu, takie jak OSPF czy BGP, które pomagają w określaniu najlepszych ścieżek dla danych. W praktyce, routery są niezbędne do zbudowania efektywnej i skalowalnej infrastruktury sieciowej, umożliwiając komunikację pomiędzy różnymi sieciami oraz zapewniając łączność z Internetem.

Pytanie 32

Aby zwiększyć wydajność komputera, można zainstalować procesor obsługujący technologię Hyper-Threading, która pozwala na

A. automatyczne dostosowanie częstotliwości rdzeni procesora w zależności od jego obciążenia

B. przesył danych pomiędzy procesorem a dyskiem twardym z szybkością działania procesora

C. wykonywanie przez jeden rdzeń procesora dwóch niezależnych zadań równocześnie

D. podniesienie częstotliwości pracy zegara

Wiele z niepoprawnych odpowiedzi może wprowadzać w błąd, gdyż opierają się na nieporozumieniach dotyczących podstawowych funkcji procesorów. Na przykład, wymiana danych pomiędzy procesorem a dyskiem twardym z prędkością pracy procesora nie jest bezpośrednio związana z Hyper-Threading. Ta koncepcja odnosi się bardziej do interfejsów komunikacyjnych, takich jak SATA czy NVMe, które mają za zadanie maksymalizować przepustowość danych, a nie do wielowątkowości w procesorze. Z kolei zwiększenie szybkości pracy zegara odnosi się do taktowania procesora, które jest inną cechą wydajności. Zmiana częstotliwości pracy nie jest tożsama z obsługą wielu wątków; w rzeczywistości, podwyższanie taktowania może prowadzić do zwiększonego zużycia energii i generacji ciepła, co wymaga zaawansowanych systemów chłodzenia. Automatyczna regulacja częstotliwości rdzeni procesora, często nazywana technologią Turbo Boost, również nie ma związku z Hyper-Threading. Ta technologia pozwala na dynamiczne zwiększenie wydajności jednego lub więcej rdzeni w odpowiedzi na zapotrzebowanie, ale nie pozwala na równoległe przetwarzanie zadań na jednym rdzeniu. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego zarządzania zasobami komputerowymi oraz dla podejmowania świadomych decyzji przy wyborze komponentów komputerowych.

Pytanie 33

Liczba 129 w systemie dziesiętnym będzie przedstawiona w formacie binarnym na

A. 7 bitach

B. 6 bitach

C. 8 bitach

D. 5 bitach

Liczba dziesiętna 129 w systemie binarnym jest reprezentowana jako 10000001. Aby przeliczyć liczbę dziesiętną na system binarny, należy podzielić ją przez 2, zapisując reszty z każdego dzielenia, co w praktyce tworzy ciąg bitów. W przypadku 129 podzielimy ją przez 2, uzyskując 64 (reszta 1), następnie 64 przez 2 daje 32 (reszta 0), 32 przez 2 daje 16 (reszta 0), 16 przez 2 daje 8 (reszta 0), 8 przez 2 daje 4 (reszta 0), 4 przez 2 daje 2 (reszta 0), a 2 przez 2 daje 1 (reszta 0). Ostateczne dzielenie 1 przez 2 daje 0 (reszta 1). Zbierając wszystkie reszty od końca otrzymujemy 10000001, co wymaga 8 bitów. W praktyce, w inżynierii oprogramowania i systemów komputerowych, znajomość konwersji między systemami liczbowymi jest kluczowa, zwłaszcza przy programowaniu, gdzie operacje bitowe są powszechnie stosowane w optymalizacji kodu oraz w reprezentacji danych. Ponadto, 8 bitów odpowiada maksymalnie wartości 255 w systemie dziesiętnym, co jest zgodne z konwencjami kodowania, takie jak ASCII, gdzie każdy znak jest reprezentowany przez 8-bitowy kod.

Pytanie 34

W którym typie macierzy, wszystkie fizyczne dyski są postrzegane jako jeden dysk logiczny?

A. RAID 0

B. RAID 1

C. RAID 2

D. RAID 5

RAID 0 to konfiguracja macierzy, w której wszystkie dyski fizyczne są łączone w jeden logiczny wolumen, co przynosi korzyści w postaci zwiększonej wydajności i pojemności. W tej konfiguracji dane są dzielone na segmenty (striping) i rozkładane równomiernie na wszystkich dyskach. To oznacza, że dostęp do danych jest szybszy, ponieważ operacje odczytu i zapisu mogą odbywać się jednocześnie na wielu dyskach. RAID 0 nie zapewnia jednak redundancji – utrata jednego dysku skutkuje całkowitą utratą danych. Ta macierz jest idealna dla zastosowań wymagających dużych prędkości, takich jak edycja wideo, gry komputerowe czy bazy danych o dużej wydajności, w których czas dostępu jest kluczowy. W praktyce, RAID 0 jest często stosowany w systemach, gdzie priorytetem jest szybkość, a nie bezpieczeństwo danych.

Pytanie 35

Ile maksymalnie kanałów z dostępnego pasma kanałów w standardzie 802.11b może być używanych w Polsce?

A. 10 kanałów

B. 11 kanałów

C. 13 kanałów

D. 9 kanałów

Zauważam, że odpowiedzi wskazujące na mniejszą liczbę kanałów, jak 11, 10 czy 9, mogą wynikać z niepełnego zrozumienia, jak to wszystko działa w paśmie 2,4 GHz i co mówi standard IEEE 802.11b. W Europie, zgodnie z regulacjami ETSI, mamy do dyspozycji 13 kanałów, co daje nam więcej opcji do zarządzania sieciami bezprzewodowymi. Często takie błędne odpowiedzi wynikają z mylnych założeń co do zasad w różnych krajach, bo na przykład w USA faktycznie jest tylko 11 kanałów. Ignorowanie lokalnych regulacji i brak wiedzy o specyfice kanałów mogą prowadzić do problemów z siecią, co z kolei wpływa na to, jak dobrze wszystko działa. Dobrze jest pamiętać, że odpowiednie zarządzanie kanałami radiowymi to kluczowa sprawa przy projektowaniu sieci bezprzewodowych, a niewłaściwy wybór kanałów może spowodować naprawdę spore kłopoty z jakością sygnału i prędkością transmisji.

Pytanie 36

Przedstawiony moduł pamięci należy zamontować na płycie głównej w gnieździe

A. SO-RIMM

B. SO-DIMM DDR4

C. DDR

D. DDR2

Wybrałeś SO-DIMM DDR4 – i bardzo dobrze, bo dokładnie tego typu moduł masz przedstawiony na zdjęciu. SO-DIMM DDR4 to pamięć stosowana głównie w laptopach, komputerach typu mini PC i niektórych systemach embedded, gdzie liczy się kompaktowość oraz efektywność energetyczna. Wyróżnia się mniejszym rozmiarem w porównaniu do klasycznych DIMM-ów (stosowanych w desktopach), a także niższym napięciem zasilania (najczęściej 1.2V), co przekłada się na mniejsze zużycie energii. DDR4 jest obecnie standardem w nowych konstrukcjach, bo zapewnia lepszą przepustowość i wyższą wydajność niż starsze DDR3. Praktyka pokazuje, że montaż SO-DIMM DDR4 to już niemal codzienność przy serwisowaniu laptopów. Osobiście uważam, że rozpoznawanie tych modułów po etykiecie i wycięciach w laminacie to jedna z podstawowych umiejętności technika IT. Warto wiedzieć, że SO-DIMM występuje też w wersjach DDR3, jednak różnią się liczbą pinów i nie są kompatybilne – standard branżowy nie pozwala na pomyłkę przy montażu, bo wycięcia są w innych miejscach. Moduły DDR4 przynoszą też większą stabilność pracy dzięki niższym temperaturom i lepszym parametrom timingów. W praktyce – jeśli masz laptopa z wejściem na DDR4, to tylko taki SO-DIMM da się tam zamontować. Branżowa dobra praktyka to zawsze sprawdzanie specyfikacji płyty głównej przed zakupem pamięci – zwłaszcza w laptopach, gdzie miejsce na rozbudowę jest mocno ograniczone.

Pytanie 37

Na ilustracji pokazano płytę główną komputera. Strzałką wskazano

A. kontroler mostka południowego

B. układ scalony wbudowanej karty graficznej

C. procesor z zamocowanym radiatorem

D. kontroler mostka północnego z zamocowanym radiatorem

Kontroler mostka północnego, często nazywany Northbridge, jest kluczowym elementem płyty głównej, odpowiadającym za komunikację pomiędzy procesorem a wysokoprzepustowymi komponentami, takimi jak pamięć RAM i karta graficzna. Mostek północny zarządza także przepływem danych do mostka południowego, który kontroluje wolniejsze urządzenia peryferyjne. Radiator, który jest zamontowany na Northbridge, ma za zadanie rozpraszanie ciepła generowanego przez intensywną pracę kontrolera, co jest szczególnie ważne w kontekście utrzymania stabilności systemu podczas intensywnych zadań obliczeniowych, jak gry komputerowe czy praca z grafiką 3D. Dobre praktyki projektowania płyt głównych obejmują umieszczanie radiatorów na układach o wysokim zużyciu energii, takich jak mostki północne, aby zapobiegać przegrzewaniu, co może prowadzić do awarii sprzętu. Przy projektowaniu i konfiguracji systemów komputerowych, zrozumienie roli Northbridge pozwala na lepsze zarządzanie wydajnością i stabilnością całego systemu, a także umożliwia bardziej świadome decyzje przy wyborze komponentów.

Pytanie 38

Aby skonfigurować ruter i wprowadzić parametry połączenia od dostawcy internetowego, którą sekcję oznaczoną numerem należy wybrać?

A. 1

B. 4

C. 3

D. 2

Obszar oznaczony numerem 2 odnosi się do sekcji WAN na interfejsie konfiguracji rutera. WAN czyli Wide Area Network to sekcja, w której definiujemy kluczowe parametry połączenia z dostawcą usług internetowych. Zawiera ustawienia takie jak typ połączenia (PPPoE DHCP statyczny IP) adresy DNS czy MTU. Konfiguracja tych parametrów jest niezbędna do uzyskania dostępu do Internetu poprzez ruter. Dobre praktyki branżowe sugerują wykorzystanie ustawień dostarczonych przez ISP aby zapewnić stabilne i bezpieczne połączenie. Często w tej sekcji można znaleźć opcje związane z klonowaniem adresu MAC co może być wymagane przez niektórych dostawców do autoryzacji połączenia. Znajomość konfiguracji WAN jest kluczowa dla administratorów sieci ponieważ poprawne ustawienie tych parametrów bezpośrednio wpływa na wydajność i niezawodność sieci. Również zabezpieczenie sekcji WAN przed nieautoryzowanymi dostępami jest istotnym elementem zarządzania siecią.

Pytanie 39

Do jednoczesnej zmiany tła pulpitu, kolorów okien, dźwięków oraz wygaszacza ekranu na komputerze z zainstalowanym systemem Windows należy wykorzystać

A. centrum ułatwień dostępu.

B. plan zasilania.

C. kompozycje.

D. schematy dźwiękowe.

Dobrze wybrałeś – kompozycje w systemie Windows to właśnie rozwiązanie, które umożliwia jednoczesną zmianę kilku elementów wyglądu systemu. Chodzi tutaj nie tylko o tło pulpitu (czyli popularną tapetę), ale też o kolory okien, zestawy dźwiękowe czy nawet wygaszacz ekranu. Dzięki kompozycjom użytkownik może w kilka sekund przełączyć cały wygląd środowiska, co jest bardzo wygodne, zwłaszcza jeśli na jednym komputerze korzysta kilka osób lub po prostu lubisz zmieniać klimat pulpitu. Kompozycje są dostępne w ustawieniach personalizacji – wystarczy kliknąć prawym przyciskiem na pulpicie, wybrać „Personalizuj” i już mamy mnóstwo gotowych motywów, a można też tworzyć własne. To jest właśnie zgodne z dobrymi praktykami – systemy operacyjne coraz częściej stawiają na elastyczność i szybkie dostosowywanie interfejsu do potrzeb użytkownika, bez konieczności grzebania w kilku różnych miejscach. Moim zdaniem kompozycje to też świetny sposób na zachowanie swojej ulubionej konfiguracji po reinstalacji systemu albo nawet przeniesienie na inny sprzęt – da się je eksportować do pliku. Warto pamiętać, że niektóre kompozycje mogą też zmieniać wskaźniki myszy czy układ ikon, co czyni je bardzo wszechstronnym narzędziem ułatwiającym personalizację.

Pytanie 40

W specyfikacji procesora można znaleźć informację: "Procesor 32bitowy". Co to oznacza?

A. procesor dysponuje 32 bitami CRC

B. procesor dysponuje 32 liniami adresowymi

C. procesor dysponuje 32 rejestrami

D. procesor dysponuje 32 liniami danych

Wybór odpowiedzi sugerujący, że procesor 32-bitowy ma 32 linie adresowe, jest mylący, ponieważ ilość linii adresowych odnosi się do możliwości adresowania pamięci, a nie do samego rozmiaru bitowego procesora. Procesor z 32-bitową architekturą rzeczywiście potrafi zaadresować 4 GB pamięci, co wynika z ograniczeń technicznych. Jednak liczba linii adresowych nie musi być równoznaczna z ilością bitów w architekturze. Z kolei informacja o 32 liniach danych nie jest adekwatna w kontekście tego pytania, ponieważ linie danych dotyczą transferu danych, a nie operacji obliczeniowych czy adresowania pamięci. W przypadku rejestrów, procesor 32-bitowy nie ma 32 rejestrów, ale zazwyczaj dysponuje ich mniej, a ich rozmiar wynosi 32 bity. Ostatnia niepoprawna odpowiedź sugerująca 32 bity CRC jest w ogóle niepoprawna, ponieważ CRC (cyclic redundancy check) to technika błędów w danych, która nie ma związku z podstawową architekturą procesora. Niezrozumienie tych podstawowych pojęć może prowadzić do mylnych wniosków, co jest częstym problemem w analizie architektury komputerowej. Kluczowe jest zrozumienie, że architektura 32-bitowa odnosi się do sposobu przetwarzania danych i operacji matematycznych w procesorze, a nie do ilości linii adresowych czy danych, co jest fundamentalne dla prawidłowego zrozumienia działania procesorów.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej