Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 30 kwietnia 2026 23:04
  • Data zakończenia: 30 kwietnia 2026 23:04

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jakim zapisem w dokumencie HTML można stworzyć element, który wyświetli obraz kotek.jpg oraz tekst alternatywny "obrazek kotka"?

A. <img src="kotek.jpg" alt="obrazek kotka">
B. <img href="kotek.jpg" title="obrazek kotka">
C. <img href="kotek.jpg" alt="obrazek kotka">
D. <img src="kotek.jpg" title="obrazek kotka">

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź <img src="kotek.jpg" alt="obrazek kotka"> jest poprawna, ponieważ zawiera element <img>, który jest standardowym rozwiązaniem do wyświetlania obrazów w dokumentach HTML. Atrybut src określa ścieżkę do pliku obrazu, co jest kluczowe dla poprawnego załadowania grafiki na stronie. Atrybut alt z kolei pełni istotną rolę w zapewnieniu dostępności treści; tekst alternatywny wyświetla się w przypadku, gdy obraz nie może zostać załadowany lub jest odczytywany przez programy dla osób niewidomych. Zastosowanie odpowiednich atrybutów jest zgodne z wytycznymi W3C dotyczącymi dostępności, co pozwala na tworzenie bardziej przyjaznych dla użytkowników stron internetowych. W praktyce, prawidłowe wykorzystanie atrybutu alt jest również korzystne dla SEO, ponieważ wyszukiwarki analizują te opisy przy ocenie kontekstu strony. Ważne jest, aby zawsze stosować zarówno src, jak i alt, aby zapewnić pełnię funkcji obrazu na stronie.

Pytanie 2

Aby poprawić prędkość ładowania strony z grafiką o wymiarach 2000 px na 760 px, konieczne jest zmniejszenie rozmiarów grafiki?

A. za pomocą właściwości CSS, podając rozmiar w pikselach
B. w programie graficznym
C. za pomocą atrybutów HTML
D. za pomocą właściwości CSS, podając rozmiar w procentach

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zwiększenie szybkości działania strony internetowej z grafiką o wymiarach 2000 px na 760 px jest kluczowym zadaniem dla zapewnienia lepszej wydajności i doświadczeń użytkowników. Zmniejszenie rozmiarów grafiki w programie graficznym przed jej umieszczeniem na stronie jest najlepszą praktyką. Poprzez optymalizację obrazu możemy znacznie zmniejszyć jego wagę, co przyspiesza ładowanie strony. Programy graficzne, takie jak Adobe Photoshop czy GIMP, oferują różne narzędzia do kompresji obrazów bez zauważalnej utraty jakości. Dodatkowo, stosowanie formatów plików odpowiednich do rodzaju grafiki, jak JPEG dla zdjęć lub PNG dla grafik z przezroczystością, może przyczynić się do dalszej optymalizacji. Warto również pamiętać o technikach, takich jak lazy loading, które pozwalają na ładowanie obrazów w miarę przewijania strony, co również wpływa na szybkość ładowania. Te czynności są zgodne z zasadami SEO i wynikami stron w wyszukiwarkach, co czyni je kluczowymi dla każdego twórcy internetowego.

Pytanie 3

var obj1 = {     czescUlamkowa: 10,     czescCalkowita: 20,     oblicz: function) {...} } Kod przedstawiony powyżej jest zapisany w języku JavaScript. W podanej definicji obiektu, metodą jest element o nazwie

A. obj1
B. czescCalkowita
C. czescUlamkowa
D. oblicz

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wiesz co? W definicji obiektu w JavaScript, metoda to po prostu funkcja, która jest przypisana do jakiegoś klucza w obiekcie. Mamy tutaj obiekt obj1, który ma dwie właściwości: czescUlamkowa i czescCalkowita, a do tego jedną metodę, czyli oblicz. Metody to taki ważny temat w programowaniu obiektowym, bo pozwalają manipulować danymi, które są w obiekcie. W naszym przypadku, ta metoda oblicz może robić różne obliczenia, na przykład sumować te nasze właściwości. Można ją zdefiniować tak: obj1.oblicz = function() { return this.czescUlamkowa + this.czescCalkowita; }. Kiedy potem wywołasz obj1.oblicz(), dostaniesz wynik 30. To jest właśnie to, jak metody działają na danych obiektów i czemu są niezastąpione, zwłaszcza w JavaScript czy ECMAScript.

Pytanie 4

Zdefiniowano poniższą funkcję w PHP:

function policz($Z) {
    while($Z < 5) {
        $Z += 2 * $Z + 1;
    }
    return $Z;
}
Funkcję policz wywołano z wartością argumentu $Z = 1. Jaki rezultat zostanie zwrócony?
A. 4
B. 13
C. 7
D. 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest na miejscu. Funkcja 'policz' w PHP działa jak pętla, która powoli zwiększa wartość zmiennej $Z, dopóki nie jest większa niż 5. W każdej iteracji dodaje do niej wynik z wyrażenia 2 * $Z + 1. Zaczynamy z $Z równym 1. W pierwszej iteracji wychodzi 3 ($Z = 2 * 1 + 1), a w drugiej – 13 ($Z = 2 * 3 + 1). Kiedy $Z przekracza 5, pętla się zatrzymuje, a funkcja 'policz' zwraca 13. Rozumiejąc, jak to działa, łatwiej przewidywać, co się stanie w podobnych funkcjach.

Pytanie 5

Określ słowo kluczowe w języku C++, które umieszcza się przed wbudowanym typem danych, aby ograniczyć zakres do liczb wyłącznie nieujemnych.

A. unsigned
B. const
C. long
D. short

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Słowo 'unsigned' w C++ to naprawdę ważna rzecz, bo mówi kompilatorowi, że dany typ może trzymać tylko liczby dodatnie. Kiedy dodasz 'unsigned' przed takim typem jak 'int', 'short' albo 'long', to zakres wartości się zmienia. Na przykład, 'unsigned int' może mieć wartości od 0 do 4 294 967 295, a 'int' to od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Dzięki temu programiści mogą korzystać z większej ilości wartości, co jest super przy takich rzeczach jak liczniki czy indeksy w tablicach. Kiedy używasz 'unsigned', to twój kod jest nie tylko bardziej efektywny, ale też bezpieczniejszy, bo unikasz pomyłek z liczbami, które nie powinny być ujemne. Z mojego doświadczenia, warto czasem sięgnąć po to słowo kluczowe w odpowiednich sytuacjach, bo naprawdę poprawia przejrzystość i jakość kodu.

Pytanie 6

Jakie uprawnienia będzie miał użytkownik jan po wykonaniu poniższych poleceń na bazie danych?

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan;
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci FROM jan;
A. Będzie mógł dodawać rekordy do tabeli klienci.
B. Będzie mógł eliminować rekordy z tabeli klienci.
C. Będzie mógł przeszukiwać dane w tabeli klienci.
D. Będzie mógł zmieniać strukturę tabeli klienci.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "Będzie mógł zmienić strukturę tabeli klienci" jest prawidłowa, ponieważ użytkownik jan zyskał pełne uprawnienia do tabeli klienci za pomocą polecenia GRANT ALL PRIVILEGES. Oznacza to, że posiada on wszystkie dostępne uprawnienia w tym zakresie, w tym możliwość modyfikacji struktury tabeli, co obejmuje dodawanie lub usuwanie kolumn, zmienianie typów danych oraz wprowadzanie modyfikacji do indeksów. Jednakże, zastosowane polecenie REVOKE powoduje odebranie wybranych uprawnień, tj. SELECT, INSERT, UPDATE oraz DELETE. W związku z tym, mimo że jan może zmieniać strukturę tabeli, nie ma już możliwości wprowadzania, usuwania ani przeglądania danych. Praktycznie, na przykład, jeżeli jan chciałby dodać nową kolumnę do tabeli klienci, ma taką możliwość, jednak nie będzie mógł dodać nowych rekordów ani ich edytować. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych, gdzie ważne jest precyzyjne określenie, jakie operacje mogą być realizowane przez różnych użytkowników.

Pytanie 7

Aby zrealizować łamanie linii w tekście, na przykład w zmiennej typu string, należy wykorzystać symbol

A. n
B. b
C. t
D. slash

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby zdefiniować łamanie linii tekstu w zmiennych napisowych, stosuje się znak "n" (newline), który jest często reprezentowany jako \n w kodzie. Jest to standardowy sposób na wprowadzenie nowej linii w wielu językach programowania, na przykład w Pythonie, C, czy JavaScript. Użycie znaku \n pozwala na formatowanie tekstu w sposób czytelny, dzieląc dłuższe ciągi na mniejsze fragmenty, co poprawia jego przejrzystość. W praktyce, gdy chcemy stworzyć wieloliniowy tekst, stosujemy \n, aby oddzielić poszczególne wiersze, co jest kluczowe w tworzeniu raportów, komunikatów użytkownika lub w interfejsach graficznych. Dobrą praktyką jest również pamiętanie o kontekście, w jakim używamy łamania linii, gdyż różne systemy operacyjne mogą mieć różne konwencje dotyczące znaków końca linii (np. w systemie Windows używa się kombinacji \r\n). Zrozumienie tego mechanizmu jest istotne dla każdego programisty, by skutecznie zarządzać formatowaniem tekstu oraz jego prezentacją.

Pytanie 8

Jak można dodać zewnętrzny arkusz stylów do dokumentu HTML?

A. <style>
B. <css>
C. <meta>
D. <link>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dołączenie zewnętrznego arkusza stylów do kodu HTML realizowane jest przy użyciu znacznika <link>, który znajduje się w sekcji <head> dokumentu HTML. Ten znacznik umożliwia przeglądarkom internetowym odnalezienie i załadowanie zewnętrznego pliku CSS, co pozwala na zastosowanie stylów do elementów HTML. Przy użyciu atrybutu 'href' wskazujemy lokalizację arkusza stylów, natomiast atrybut 'rel' definiuje relację między dokumentem HTML a plikiem stylów, zazwyczaj ustawiając go na 'stylesheet'. Przykładowa struktura to: <link rel='stylesheet' href='styles.css'>. Taki sposób organizacji stylów pozwala na lepsze zarządzanie kodem, umożliwia wielokrotne wykorzystanie tych samych stylów w różnych dokumentach oraz przyspiesza ładowanie strony poprzez caching. Użycie zewnętrznych arkuszy stylów jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania front-endowego, co wpływa pozytywnie na wydajność oraz SEO, umożliwiając lepszą indeksację przez wyszukiwarki. Dodatkowo, umożliwia to łatwiejsze wprowadzanie zmian w stylach bez potrzeby edytowania każdego pliku HTML z osobna.

Pytanie 9

Jaką operację należy przeprowadzić podczas edycji zdjęcia w programie graficznym, żeby białe tło zamienić na przezroczystość?

A. Skadrować obraz
B. Zmienić saturację obrazu
C. Dodać kanał alfa
D. Maksymalnie zmniejszyć jasność

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dodanie kanału alfa to naprawdę ważna rzecz, jeśli chodzi o robienie przezroczystego tła w grafice rastrowej. Kanał alfa działa jak dodatkowa warstwa, która mówi komputerowi, które piksele mają być przezroczyste. Dzięki temu możemy ładnie wycinać tło, które nam nie pasuje, nie niszcząc całego obrazu. Na przykład, kiedy edytujesz zdjęcie w Photoshopie, żeby zmienić białe tło na przezroczystość, trzeba najpierw dodać ten kanał alfa. Potem można użyć narzędzia do zaznaczania, jak choćby Magic Wand, żeby wybrać to białe tło i je usunąć. W efekcie zostaje tylko obiekt na przezroczystym tle. W branży graficznej dodawanie kanału alfa i zabawa z przezroczystością to już standard. To pozwala na tworzenie naprawdę ładnych obrazów, które można potem wykorzystać w różnych miejscach, jak strony internetowe czy ulotki. Znajomość tego, jak działa kanał alfa, jest super ważna dla każdego grafika, który chce dobrze radzić sobie z obrazami w różnych formatach.

Pytanie 10

Który z elementów w sekcji head dokumentu HTML 5 jest obowiązkowy według walidatora HTML, a jego niedobór skutkuje błędem (error)?

A. title
B. meta
C. link
D. style

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znak „title” jest fundamentalnym elementem sekcji head dokumentu HTML, który ma kluczowe znaczenie dla jego poprawnego działania oraz dla doświadczeń użytkowników. Jego obecność jest niezbędna, ponieważ zapewnia tytuł strony, który jest wyświetlany na pasku tytułowym przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Tytuł powinien być krótki, ale jednocześnie informacyjny, co pozwala na łatwe zidentyfikowanie zawartości strony. Przykładowo, w przypadku bloga dotyczącego zdrowia, tytuł mógłby brzmieć „Porady zdrowotne – Jak dbać o zdrowie”. Ponadto, zgodnie z wytycznymi W3C, brak tego znacznika jest traktowany jako błąd, co oznacza, że strona nie będzie spełniać standardów HTML5. W praktyce, obecność tytułu wpływa również na SEO (optymalizację pod kątem wyszukiwarek), ponieważ wyszukiwarki często wykorzystują ten element do zrozumienia tematyki strony oraz jej rankingu. Dlatego dobór odpowiednich słów do tytułu jest równie ważny.

Pytanie 11

Który składnik nie jest wymagany do instalacji i uruchomienia systemu CMS Joomla!?

A. serwer WWW
B. parser PHP
C. baza danych
D. platforma .NET

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazana została platforma .NET jako element, który nie jest wymagany do instalacji i działania Joomla!. Ten CMS jest napisany w PHP i z założenia działa w klasycznym stosie LAMP/LEMP, czyli Linux/Windows + serwer WWW (najczęściej Apache lub Nginx) + PHP + baza danych (MySQL/MariaDB, czasem PostgreSQL). Joomla! korzysta z interpretera PHP do wykonywania całej logiki aplikacji: obsługi logowania, generowania szablonów, pracy z bazą danych, modułów, komponentów itd. Serwer WWW (HTTP) odpowiada za przyjmowanie żądań z przeglądarki i przekazywanie ich do PHP, a baza danych przechowuje treści, użytkowników, konfigurację, menu, artykuły i całą resztę danych dynamicznych. Platforma .NET to zupełnie inny ekosystem technologiczny, typowy dla aplikacji pisanych w C#, ASP.NET, .NET Core, działających np. na IIS. Joomla! nie jest aplikacją .NET, więc nie potrzebuje środowiska uruchomieniowego .NET ani serwera IIS, żeby działać. W praktyce, w typowej firmie hostingowej, gdy chcesz uruchomić Joomla!, patrzysz czy jest obsługa PHP w odpowiedniej wersji, dostęp do bazy MySQL/MariaDB oraz czy serwer WWW pozwala na friendly URLs (mod_rewrite lub odpowiednik). To są realne wymagania. Można oczywiście postawić Joomla! także na Windowsie, ale dalej korzystasz z PHP i serwera WWW, a nie z ASP.NET. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: jeśli CMS jest napisany w PHP, to kluczowe są PHP, serwer HTTP i baza danych, a nie platformy typowe dla innych języków, jak .NET czy Java.

Pytanie 12

W kodzie HTML5 znajduje się fragment, który zawiera błąd walidacji. Jakiego rodzaju jest to błąd?

<h6>tekst</h6>
<p>pierwsza <b>linia</b><br>
<p>Druga linia</p>
A. Nagłówek szóstego poziomu nie istnieje.
B. Pierwszy znacznik <p> nie został zamknięty.
C. Znacznik <br> musi być zamknięty.
D. Znaczniki powinny być zapisane wielkimi literami.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym zadaniu chodziło o rozpoznanie typowego błędu związanego z poprawnym zamykaniem znaczników HTML, a dokładniej – ze znacznikiem <p>. W przedstawionym kodzie rzeczywiście pierwszy znacznik <p> nie został zamknięty przed pojawieniem się kolejnego bloku <p>, co powoduje naruszenie struktury dokumentu. Według specyfikacji HTML5, element <p> nie powinien być zagnieżdżany ani przerwany przez inny blokowy element (w tym przypadku przez drugi <p>). Przeglądarki zwykle próbują automatycznie domykać taki znacznik, ale nie jest to dobra praktyka – takie poleganie na mechanizmach autokorekty może później prowadzić do trudnych do wykrycia błędów wizualnych albo nieprzewidywalnych efektów w stylach CSS. Z mojego doświadczenia wynika, że konsekwentne zamykanie znaczników nie tylko poprawia czytelność kodu, ale i ułatwia pracę zespołową oraz skalowanie projektu. Przykład: jeśli piszesz większy artykuł i zapomnisz zamknąć <p>, cała dalsza część tekstu może zostać potraktowana jako jeden paragraf. To potrafi solidnie namieszać, nawet w prostych stronach! Branża webowa od lat promuje zasadę – pisz zgodnie ze specyfikacją, a będziesz miał mniej problemów później. Zawsze lepiej przejrzeć strukturę dokumentu dwa razy, niż potem szukać błędów na produkcji. Przy pracy z edytorami kodu warto korzystać z funkcji podświetlania składni lub walidatorów HTML, które od razu wyłapują takie potknięcia.

Pytanie 13

W deklaracji w języku JavaScript:```var x=true;``` zmienna x przyjmuje typ

A. liczbowym
B. ciąg znaków
C. wyliczeniowym
D. logicznym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź logicznego jest poprawna, ponieważ w języku JavaScript wyrażenie `var x = true;` przypisuje do zmiennej `x` wartość typu boolean, która jest jednym z dwóch stanów: `true` lub `false`. Typ boolean jest kluczowym elementem programowania, służącym do wykonywania logiki warunkowej, co jest niezbędne w większości aplikacji. Na przykład, używając warunków if-else, możemy podejmować decyzje na podstawie wartości boolean. W praktyce, po przypisaniu `x`, możemy używać go w instrukcjach warunkowych, jak w poniższym przykładzie: `if (x) { console.log('X jest prawdą'); } else { console.log('X jest fałszem'); }`. Ponadto, dobrym standardem jest oznaczanie zmiennych typem boolean poprzez użycie prefiksów, jak `is` lub `has`, co poprawia czytelność kodu. Wspieranie logiki programowania przy użyciu typów prostych jest kluczowe w inżynierii oprogramowania, co czyni tę wiedzę istotną.

Pytanie 14

Aby zdefiniować pole w klasie, do którego dostęp mają jedynie metody tej klasy, a które jest niedostępne dla klas dziedziczących, konieczne jest zastosowanie kwalifikatora dostępu

A. publiczny
B. chroniony
C. prywatny
D. publikowany

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'private' jest prawidłowa, ponieważ oznacza ona, że pole klasy jest dostępne wyłącznie z metod tej klasy. W praktyce oznacza to, że inne klasy, w tym klasy pochodne, nie mają dostępu do tego pola. Takie podejście jest zgodne z zasadą enkapsulacji, która jest jedną z podstawowych zasad programowania obiektowego. Dzięki wykorzystywaniu modyfikatora 'private', programiści mogą chronić stan obiektów przed nieautoryzowanym dostępem oraz zapewnić integralność danych. Na przykład, jeśli mamy klasę 'Samochód' z polem 'prędkość', które powinno być modyfikowane tylko przez metody tej klasy, definiując to pole jako 'private', mamy pewność, że nie zostanie ono zmienione przez zewnętrzne klasy lub nieautoryzowane operacje. Dobrą praktyką jest również stosowanie właściwości (getterów i setterów), aby kontrolować dostęp do takich pól, co dodatkowo zwiększa bezpieczeństwo i elastyczność kodu. W związku z tym, użycie modyfikatora 'private' jest nie tylko poprawne, ale i zalecane w programowaniu obiektowym.

Pytanie 15

Utworzono bazę danych z tabelą mieszkancy, która zawiera pola: nazwisko, imie, miasto. Następnie zrealizowano poniższe zapytanie do bazy: ```SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Poznań" UNION ALL SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Kraków"``` Wskaż zapytanie, które zwróci te same dane:

A. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy AS "Poznań" OR "Kraków"
B. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Poznań" OR miasto="Kraków"
C. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto BETWEEN "Poznań" OR "Kraków"
D. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto HAVING "Poznań" OR "Kraków"

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ wykorzystuje operator logiczny OR do połączenia dwóch warunków w klauzuli WHERE. W wyniku tego zapytania zostaną zwrócone wszystkie rekordy z tabeli 'mieszkancy', gdzie miasto to 'Poznań' lub 'Kraków'. To podejście jest zgodne z zasadami SQL, gdzie operator OR umożliwia łączenie warunków, co jest powszechnie stosowane w praktyce. Warto zauważyć, że zapytanie z wykorzystaniem operatora UNION ALL, które było pierwotnie zdefiniowane, również łączy wyniki z dwóch zapytań, ale każdy SELECT działa osobno. Użycie OR w tym przypadku jest bardziej efektywne, ponieważ pozwala na jedno zapytanie, co może przyspieszyć wykonanie w porównaniu do kilku zapytań UNION. W praktycznych zastosowaniach, gdy mamy do czynienia z wieloma kryteriami, stosowanie operatorów logicznych jest kluczowe dla uzyskania precyzyjnych wyników.

Pytanie 16

Która z podanych funkcji napisanych w PHP oblicza sumę połowy a oraz połowy b?

A. function licz($a, $b) { return 2/$a + 2/$b; }
B. function licz($a, $b) { return ($a/2 + $b)/2; }
C. function licz($a, $b) { return $a/2 + $b/2; }
D. function licz($a, $b) { return $a/2 + $b; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja 'function licz($a, $b) { return $a/2 + $b/2; }' jest naprawdę w porządku. Dokładnie wykonuje to, co pytanie wymaga: sumuje połowy zmiennych a i b. W PHP dzielenie robimy przez operator '/', a tu obie liczby są dzielone przez 2, więc dostajemy ich połówki. Potem te połówki dodajemy, co się zgadza z tym, o co chodzi w zadaniu. Na przykład, jak a = 6 i b = 4, to funkcja zwraca (6/2) + (4/2) = 3 + 2 = 5. Takie podejście jest super, bo kod jest czytelny i prosty. W ekipach programistycznych, gdzie różni ludzie mogą pracować nad tym samym kodem, to ma duże znaczenie. Nazwa 'licz' też jest całkiem zrozumiała i dobrze pasuje do tego, co ta funkcja robi, więc później można łatwo z niej korzystać czy zmieniać ją, jak będzie potrzeba.

Pytanie 17

W języku PHP zapisano fragment kodu działającego na bazie MySQL. Jego zadaniem jest wypisanie

$z = mysqli_query($db, "SELECT ulica, miasto, kod_pocztowy FROM adresy");
$a = mysqli_fetch_row($z);
echo "$a[1], $a[2]";
A. ulicy i miasta ze wszystkich zwróconych rekordów.
B. miasta i kodu pocztowego ze wszystkich zwróconych rekordów.
C. miasta i kodu pocztowego z pierwszego zwróconego rekordu.
D. ulicy i miasta z pierwszego zwróconego rekordu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Brawo, wybrałeś prawidłową odpowiedź. Twój fragment kodu PHP wykonuje zapytanie SQL, które wybiera kolumny 'ulica', 'miasto', 'kod_pocztowy' z tabeli 'adresy'. Następnie używasz funkcji mysqli_fetch_row(), która pobiera pierwszy zwrócony rekord jako indeksowaną tablicę. Funkcja echo wyświetla drugi i trzeci element tej tablicy (indeksy 1 i 2), które odpowiadają kolumnom 'miasto' i 'kod pocztowy'. To jest standardową praktyką w PHP, aby uzyskać dane z pierwszego zwróconego rekordu. Możesz zastosować tę wiedzę do tworzenia skomplikowanych zapytań SQL lub do tworzenia różnego rodzaju aplikacji webowych, które potrzebują interakcji z bazą danych.

Pytanie 18

Jak można zmodyfikować nałożone na siebie fragmenty obrazu, nie zmieniając innych elementów?

A. Warstwy
B. Wykres histogramu
C. Kanał przezroczystości
D. Przycinanie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Warstwy są kluczowym elementem w edycji grafiki komputerowej, umożliwiając precyzyjne zarządzanie różnymi elementami obrazu. Dzięki zastosowaniu warstw, użytkownik może na przykład oddzielić tło od obiektów na pierwszym planie, co pozwala na edytowanie jednego z tych elementów bez wpływu na resztę kompozycji. Zastosowanie warstw jest szczególnie przydatne w programach graficznych, takich jak Adobe Photoshop, GIMP czy CorelDRAW, gdzie umożliwia łatwą manipulację oraz efektywną organizację projektu. Dzięki warstwom można również stosować różne efekty i style, takie jak cienie, przezroczystości czy gradienty, co pozwala na stworzenie bardziej złożonych i interesujących grafik. Warto również zauważyć, że korzystanie z warstw jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, jako że sprzyja to lepszej organizacji pracy oraz ułatwia wprowadzanie zmian w projekcie. Uczy to również umiejętności przydatnych w pracy zespołowej, gdzie różne osoby mogą pracować nad różnymi warstwami równocześnie, co zwiększa efektywność i kreatywność procesu twórczego.

Pytanie 19

Element lub grupa elementów, która w jednoznaczny sposób identyfikuje każdy pojedynczy rekord w tabeli w bazie danych, nazywa się kluczem

A. inkrementacyjny
B. podstawowy
C. obcy
D. przestawny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klucz podstawowy (ang. primary key) to fundamentalny element projektowania baz danych, który jednoznacznie identyfikuje każdy wiersz w tabeli. Jego główną funkcją jest zapewnienie unikalności danych, co oznacza, że żaden z wierszy nie może mieć tej samej wartości klucza podstawowego. W praktyce często wykorzystuje się pole takie jak 'id', które jest autoinkrementowane, dzięki czemu każdy nowy rekord otrzymuje unikalny numer. Klucze podstawowe są kluczowe dla zapewnienia integralności referencyjnej – umożliwiają powiązanie danych z różnych tabel. Na przykład, w tabeli 'Klienci' możemy mieć klucz podstawowy 'KlientID', który jest następnie używany jako klucz obcy w tabeli 'Zamówienia', co pozwala na łatwe śledzenie zamówień przypisanych do konkretnego klienta. Dobrą praktyką jest także stosowanie kluczy podstawowych jako indeksów, co zwiększa wydajność zapytań w bazie danych. Ważne jest, aby klucz podstawowy był jak najbardziej stabilny i niezmienny w czasie, aby uniknąć problemów z integracją danych.

Pytanie 20

W CSS, aby ustalić różne formatowanie dla pierwszej litery w akapicie, trzeba użyć selektora

A. pseudoelementu p::first-letter
B. klasy p.first-letter
C. atrybutu p [first-letter]
D. dziecka p + first-letter

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby zdefiniować odmienne formatowanie dla pierwszej litery akapitu w CSS, używamy pseudoelementu p::first-letter. Ten pseudoelement pozwala na stosowanie unikalnych stylów tylko do pierwszej litery pierwszego bloku tekstu w danym elemencie akapitu. Dzięki temu, możemy na przykład zwiększyć rozmiar czcionki, zmienić kolor, dodać marginesy lub inne efekty wizualne, które wyróżnią tę literę. Użycie p::first-letter jest zgodne z aktualnymi standardami CSS, co zapewnia szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami. Przykładowe zastosowanie to: p::first-letter { font-size: 200%; color: red; } co spowoduje, że pierwsza litera każdego akapitu będzie większa i czerwona. Pseudoelementy, takie jak ::first-letter, są niezwykle użyteczne w projektowaniu typograficznym, umożliwiając artystyczne podejście do prezentacji tekstu, co może przyciągnąć uwagę czytelników i nadać stronie unikalny charakter.

Pytanie 21

Jakie prawa: CREATE, ALTER, DROP zostały użyte w poleceniu GRANT?

A. przyznawania uprawnień innym użytkownikom
B. pobierania danych z bazy
C. pracy z danymi
D. pracy ze strukturą

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca manipulowania strukturą jest poprawna, ponieważ polecenia GRANT z zestawem praw CREATE, ALTER i DROP koncentrują się na zmianie i zarządzaniu strukturą bazy danych. CREATE pozwala na tworzenie nowych obiektów w bazie danych, takich jak tabele czy widoki. ALTER umożliwia modyfikację istniejących obiektów, na przykład dodawanie kolumn do tabeli. DROP służy do usuwania obiektów z bazy danych. Przykładowo, po nadaniu uprawnień CREATE, użytkownik może utworzyć nową tabelę, co jest kluczowe w procesie projektowania bazy danych. W praktyce, odpowiednie zarządzanie tymi uprawnieniami jest istotne w kontekście bezpieczeństwa i organizacji danych. Standardy branżowe, takie jak te określone przez SQL ANSI, zalecają precyzyjne zarządzanie uprawnieniami, aby uniknąć nieautoryzowanych zmian w strukturze bazy danych, co może prowadzić do utraty danych lub naruszeń bezpieczeństwa.

Pytanie 22

Aby odzyskać bazę danych z kopii zapasowej na serwerze MSSQL, należy użyć polecenia

A. RESTORE DATABASE
B. EXPORT DATABASE
C. BACKUP DATABASE
D. UNBACKUP DATABASE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby przywrócić bazę danych z kopii zapasowej na serwerze MSSQL, trzeba użyć polecenia RESTORE DATABASE. To bardzo ważna komenda, bo pozwala nam na odzyskanie danych do stanu sprzed jakiejś awarii czy utraty informacji. Można to robić w różnych sytuacjach, na przykład przywracając bazę z pełnej kopii zapasowej albo jakiejś różnicowej. Przykład użycia wygląda tak: RESTORE DATABASE [NazwaBazyDanych] FROM DISK = 'C:\Backup\KopiaZap.pdf' WITH REPLACE; co zastąpi starą bazę nową. Fajnie też wspomnieć, że standardy jak ISO 27001 pokazują, jak ważne są regularne kopie zapasowe, żeby zachować integralność danych i ciągłość działania. A tak przy okazji, przed przywracaniem warto zablokować dostęp do bazy, żeby nie było żadnych konfliktów.

Pytanie 23

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
B. Przenikanie zdjęć.
C. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
D. Zmiana jasności zdjęć.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 24

Elementem wykorzystywanym w bazie danych do podsumowywania, prezentowania oraz drukowania danych jest

A. zapytanie
B. raport
C. zestawienie
D. formularz

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Raport jest fundamentalnym obiektem w bazach danych, który służy do podsumowywania, analizowania i prezentowania danych w przystępny sposób. Jego kluczową funkcją jest umożliwienie użytkownikowi wygenerowania wyników na podstawie zgromadzonych informacji, co jest szczególnie istotne w kontekście podejmowania decyzji biznesowych. Raporty mogą być wykorzystywane do przedstawienia danych finansowych, wydajności operacyjnej czy analizy rynku. W dobrych praktykach zarządzania danymi raporty powinny być oparte na aktualnych i wiarygodnych danych, a ich struktura powinna być przemyślana, aby umożliwić łatwe zrozumienie wyników. Przykładem może być raport sprzedaży, który zbiera dane z transakcji i przedstawia je w formie graficznej, co ułatwia szybką analizę trendów. Ponadto, w nowoczesnych systemach raportowania wykorzystuje się technologie takie jak BI (Business Intelligence), które integrują dane z różnych źródeł, co znacznie podnosi wartość informacyjną generowanych raportów.

Pytanie 25

Lokalny System Zarządzania Bazą Danych (SZBD) oferuje bazę danych

A. jako usługę serwerową w sieci.
B. w chmurze obliczeniowej.
C. wyłącznie na jednym, wyznaczonym komputerze.
D. w formie serwera w sieci.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Lokalny System Zarządzania Bazą Danych (SZBD) jest zazwyczaj zainstalowany na jednym, określonym komputerze, co oznacza, że jest używany w trybie lokalnym. Taki system zarządzania bazą danych, jak na przykład MySQL czy SQLite, umożliwia użytkownikom przechowywanie, modyfikowanie i zarządzanie danymi bez potrzeby połączenia z zewnętrznymi serwerami. Praktycznym przykładem jest sytuacja, gdy deweloperzy tworzą aplikacje desktopowe, które korzystają z lokalnych baz danych do przechowywania danych użytkowników lub do obsługi aplikacji offline. W kontekście najlepszych praktyk, lokalne bazy danych są często wykorzystywane w małych projektach, gdzie dostępność i wydajność są kluczowe, a złożoność architektury sieciowej nie jest wymagana. Przykładem zastosowania jest aplikacja do zarządzania finansami osobistymi, która lokalnie przechowuje dane o wydatkach użytkownika, zapewniając jednocześnie szybki dostęp do informacji bez potrzeby korzystania z zasobów chmurowych.

Pytanie 26

Jaki zestaw liczb zostanie wyświetlony w wyniku działania pętli napisanej w języku PHP?

$liczba = 10;
while ($liczba < 50) {
  echo "$liczba ";
  $liczba = $liczba + 5;
}
A. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50
B. 10 15 20 25 30 35 40 45
C. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45
D. 10 15 20 25 30 35 40 45 50

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to 10 15 20 25 30 35 40 45 ponieważ pętla while w języku PHP działa na zasadzie sprawdzania warunku przed każdą iteracją. W tym przypadku zmienna $liczba jest inicjalizowana wartością 10 a warunek w pętli sprawdza czy $liczba jest mniejsza niż 50. Wartość zmiennej jest wypisywana i następnie zwiększana o 5 w każdym kroku iteracyjnym. Pętla zakończy się gdy $liczba osiągnie wartość 50 lub większą. Dlatego ostatnią wypisaną wartością będzie 45 gdyż po dodaniu 5 zmienna $liczba wyniesie 50 i przestanie spełniać warunek pętli. Takie konstrukcje pętli są powszechne w programowaniu szczególnie gdy mamy do czynienia z iteracją po stałych przedziałach liczbowych. Stosowanie pętli while jest zalecane w przypadku gdy liczba iteracji nie jest z góry znana a jedynie zależy od spełnienia określonego warunku. Ważne jest by pamiętać o możliwości nieskończonej pętli jeśli warunek nigdy nie zostanie spełniony co może prowadzić do błędów wykonania programu. Praktycznym zastosowaniem takiej pętli jest iteracja po zbiorze danych którego rozmiar zależy od zewnętrznych czynników np danych wejściowych od użytkownika lub zawartości pliku.

Pytanie 27

Jakiego typu danych w bazie MySQL należy używać, aby zapisać datę oraz czas w jednym polu?

A. TIMESTAMP
B. BOOLEAN
C. DATE
D. YEAR

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ danych TIMESTAMP w MySQL jest idealnym wyborem do przechowywania zarówno daty, jak i czasu w jednym polu, co czyni go bardzo funkcjonalnym w kontekście aplikacji wymagających ścisłej kontroli nad czasem zdarzeń. TIMESTAMP przechowuje datę i czas jako liczbę sekund, które upłynęły od 1 stycznia 1970 roku, co pozwala na łatwe manipulowanie danymi związanymi z czasem, jak obliczanie różnic między datami czy sortowanie po czasie. Przykładowo, w aplikacjach takich jak systemy rezerwacji, gdzie istotne jest nie tylko kiedy coś zostało zarezerwowane, ale również czas rezerwacji, użycie TIMESTAMP umożliwia efektywne zarządzanie danymi. Dodatkowo, TIMESTAMP automatycznie aktualizuje się, gdy rekord jest zmieniany, co jest niezwykle przydatne w kontekście audytów i monitorowania historii zmian w danych. Warto również zauważyć, że TIMESTAMP w MySQL obsługuje strefy czasowe, co czyni go bardziej uniwersalnym w międzynarodowych zastosowaniach. W standardach branżowych dobre praktyki wskazują na używanie TIMESTAMP dla operacji wymagających ścisłej synchronizacji czasowej oraz tam, gdzie istotna jest informacja o czasie zdarzenia.

Pytanie 28

Czynnością polegającą na przetwarzaniu grafiki rastrowej na wektorową jest

A. rasteryzacja.
B. kadrowanie.
C. wektoryzacja.
D. skalowanie.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to wektoryzacja, bo właśnie tak nazywa się proces zamiany obrazu rastrowego (zbudowanego z pikseli) na grafikę wektorową (opartą na krzywych, liniach i figurach matematycznych). W grafice komputerowej to dość kluczowe pojęcie. Obraz rastrowy, np. JPG z aparatu czy PNG z internetu, ma określoną rozdzielczość i po mocnym powiększeniu zaczyna się „pixeloza”. Natomiast grafika wektorowa (SVG, AI, EPS, CDR) jest opisana matematycznie, więc można ją skalować praktycznie bez utraty jakości. Wektoryzacja polega na analizie kształtów w obrazie rastrowym i zamianie ich na obiekty wektorowe: ścieżki, krzywe Béziera, wielokąty. Może być ręczna (rysujemy po śladzie w programie typu Adobe Illustrator, CorelDRAW, Inkscape) albo automatyczna, np. funkcją „Image Trace” czy „Przekształć na krzywe”. W praktyce używa się tego np. gdy klient przynosi rozmazane logo w JPG, a drukarnia potrzebuje pliku wektorowego do druku wielkoformatowego, grawerowania laserem czy wycinania ploterem. Z mojego doświadczenia wektoryzacja jest też ważna przy projektowaniu ikon, piktogramów, infografik na strony WWW – zapis w SVG jest lekki, dobrze się skaluje na różne ekrany i jest zgodny z dobrymi praktykami front-endu. Warto pamiętać, że wektoryzacja nie „magicznie” poprawia jakości zdjęcia, tylko zamienia je w inny typ reprezentacji, najlepiej sprawdza się przy prostych kształtach, logotypach, rysunkach technicznych, nie przy skomplikowanych fotografiach.

Pytanie 29

W edytorze grafiki rastrowej funkcja „dodaj kanał alfa” umożliwia

A. powiększenie głębi ostrości obrazu
B. wprowadzenie warstwy z przezroczystością
C. ustawienie prawidłowego balansu bieli
D. wyostrzenie krawędzi obrazu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dodanie kanału alfa w edytorze grafiki rastrowej to w zasadzie otworzenie drzwi do pracy z przezroczystością w obrazie. Kanał alfa jest dodatkową składową pikseli, która oprócz wartości RGB określa też poziom przejrzystości danego fragmentu grafiki. Moim zdaniem, to jeden z kluczowych elementów, jeśli chcesz przygotować grafikę do profesjonalnych zastosowań, np. do webdesignu, gier czy produkcji materiałów do druku z efektem nakładania. Standardowym przykładem jest sytuacja, gdy przygotowujesz logo i zależy Ci, żeby tło było przezroczyste – wtedy bez kanału alfa ani rusz. W praktyce, po dodaniu kanału alfa możesz wymazywać fragmenty lub stosować selektywne przezroczystości, co daje mnóstwo kreatywnych możliwości. To taka podstawa, bez której ciężko wyobrazić sobie pracę z warstwami, maskami czy efektami blendingu. Z mojego doświadczenia, osoby zaczynające pracę z grafiką często nie zdają sobie sprawy, jak ważne jest świadome zarządzanie przezroczystością – a kanał alfa właśnie to umożliwia. Nawet w najpopularniejszych formatach plików, jak PNG, obsługa kanału alfa jest już praktycznie standardem branżowym. Warto też wiedzieć, że w formatach takich jak JPEG tego nie uzyskasz, bo nie obsługują przezroczystości. Tak więc, jeśli planujesz pracę z grafiką wielowarstwową, przygotowywanie sprite’ów czy nowoczesnych UI, kanał alfa to absolutna podstawa, nie tylko bajer.

Pytanie 30

W podanym kodzie JavaScript ponumerowano linie dla ułatwienia. W programie występuje błąd, ponieważ po wykonaniu żadna wiadomość nie jest wyświetlana. Aby usunąć ten błąd, należy

1. if (a < b)
2. document.write(a);
3. document.write(" jest mniejsze");
4. else
5. document.write(b);
6. document.write(" jest mniejsze");
A. umieścić znaki $ przed nazwami zmiennych
B. w liniach 3 i 6 zamienić znaki cudzysłowu na apostrof, np. ' jest mniejsze'
C. w liniach 2 i 5 zmienne a i b umieścić w cudzysłowach
D. dodać nawiasy klamrowe w sekcjach if oraz else

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wstawienie nawiasów klamrowych do sekcji 'if' oraz 'else' jest kluczowe dla prawidłowego działania kodu w JavaScript. Kiedy nie używamy nawiasów klamrowych, język domyślnie interpretuje tylko jedną linię jako część bloku 'if' lub 'else'. W sytuacji, gdy mamy więcej niż jedną operację do wykonania w ramach tego samego warunku, brak nawiasów prowadzi do błędów wykonania. Przykład: jeśli chcemy wyświetlić komunikat oraz wartość zmiennej 'a', musimy objąć te operacje nawiasami klamrowymi. Warto również pamiętać, że korzystanie z nawiasów klamrowych zwiększa czytelność kodu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi. Stosowanie tej zasady pozwala unikać niejednoznaczności i potencjalnych błędów w logicznych blokach kodu. Dodatkowo, pomocne jest testowanie kodu w środowiskach, które wyłapują błędy syntaktyczne, co ułatwia wczesne wykrywanie problemów.

Pytanie 31

W formularzu umieszczono kontrolki do podania imienia oraz nazwiska. Który z atrybutów odpowiada za wyświetlanie sugestii w polu kontrolki, która znika, gdy użytkownik zaczyna wpisywanie wartości?

<label for="imie">Imię: </label> 
<input id="imie" value="Wpisz dane" title="Wpisz imię"><br>
<label for="nazw">Nazwisko: </label>
<input id="nazw" placeholder="Wpisz dane" title="Wpisz nazwisko">
A. for
B. value
C. title
D. placeholder

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut "placeholder" jest kluczowym elementem w formularzach HTML, który definiuje tekst podpowiedzi umieszczony w polu kontrolki. Tekst ten zniknie, gdy użytkownik zacznie wpisywać dane, co pozwala na zapewnienie bardziej intuicyjnego interfejsu. W przypadku przykładowego formularza, atrybut "placeholder" jest użyty w polu nazwiska, co stanowi doskonały przykład jego praktycznego zastosowania. Dobrą praktyką jest stosowanie atrybutu "placeholder" w formularzach, ponieważ wprowadza on klarowność i ułatwia użytkownikom wypełnianie formularzy, jednocześnie zmniejszając ryzyko błędów. Atrybut ten nie tylko poprawia doświadczenia użytkownika, ale także zwiększa dostępność formularzy, ponieważ pozwala osobom korzystającym z czytników ekranu lepiej zrozumieć, jakie dane są wymagane. Warto również zauważyć, że "placeholder" nie powinien być używany jako substytut etykiety, która jest niezbędna do poprawnej dostępności i użyteczności. Etykiety powinny być zawsze stosowane, a "placeholder" powinien pełnić jedynie funkcję pomocniczą.

Pytanie 32

W bazie danych sklepu internetowego, w tabeli klienci znajdują się m.in. pola całkowite: punkty, liczbaZakupow oraz pole ostatnieZakupy o typie DATE. Klauzula WHERE dla zapytania wybierającego klientów, którzy mają ponad 3000 punktów lub dokonali zakupów więcej niż 100 razy, a ich ostatnie zakupy miały miejsce co najmniej w roku 2022, przyjmuje postać

A. WHERE (punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100) AND ostatnieZakupy >= '2022-01'
B. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'
C. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 AND ostatnieZakupy >= '2022-01-01'
D. WHERE punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ zastosowano w niej właściwą logikę warunków w klauzuli WHERE. Aby wybrać klientów, którzy spełniają co najmniej jeden z dwóch pierwszych warunków (posiadają więcej niż 3000 punktów lub wykonali więcej niż 100 zakupów), używamy operatora OR. Z kolei ostatni warunek, dotyczący daty ostatnich zakupów, musi łączyć się z poprzednimi za pomocą operatora AND. Oznacza to, że aby klient został uwzględniony w wynikach, musi spełniać przynajmniej jeden z warunków dotyczących punktów lub liczby zakupów, a równocześnie musi mieć ostatnie zakupy dokonane w roku 2022 lub później. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w SQL, w których operator OR jest wykorzystywany do łączenia warunków alternatywnych, a AND do warunków koniecznych. Na przykład, jeśli chcemy analizować dane klientów w kontekście programów lojalnościowych, takie zapytanie pozwoliłoby nam na wyodrębnienie najbardziej aktywnych klientów, co może być przydatne przy planowaniu kampanii marketingowych.

Pytanie 33

W stylu CSS ustalono obramowanie pojedyncze, które ma następujące kolory dla krawędzi:

border: solid 1px; border-color: red blue green yellow;
A. prawa – czerwona, dolna – niebieska, lewa – zielona, górna – żółta
B. górna – czerwona, lewa – niebieska, dolna – zielona, prawa – żółta
C. górna – czerwona, prawa – niebieska, dolna – zielona, lewa – żółta
D. lewa – czerwona, dolna – niebieska, prawa – zielona, górna – żółta

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Definicja obramowania za pomocą stylu CSS z użyciem właściwości border-color pozwala na określenie kolorów każdej z krawędzi elementu w kolejności zgodnej ze wskazówkami zegara. Gdy podano cztery wartości jak w border-color: red blue green yellow; oznaczają one odpowiednio kolory krawędzi górnej prawej dolnej i lewej. Właściwość border: solid 1px; definiuje typ obramowania jako solidne i jego szerokość jako 1px. Warto zaznaczyć że podanie czterech wartości kolorów w border-color jest zgodne z zasadami CSS i umożliwia konfigurowanie wyglądu elementów w sposób szczegółowy i zindywidualizowany. Projektanci stron internetowych często używają tej techniki do tworzenia graficznych stylów które zwiększają czytelność i estetykę witryny. W praktyce wiedza o manipulacji stylem obramowania w CSS jest kluczowa dla tworzenia responsywnych i wizualnie atrakcyjnych interfejsów użytkownika. Takie podejście wspiera zachowanie spójności wizualnej co jest jedną z dobrych praktyk w projektowaniu front-endu.

Pytanie 34

W PHP zmienna $_SERVER zawiera między innymi dane o

A. informacjach związanych z sesjami
B. adresie IP serwera oraz nazwie protokołu
C. nazwie ciasteczek zapisanych na serwerze oraz powiązanych z nimi danych
D. informacjach z formularza przetwarzanego na serwerze

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna superglobalna $_SERVER w PHP gromadzi różnorodne informacje dotyczące bieżącego żądania HTTP oraz środowiska serwera. W szczególności przechowuje dane takie jak adres IP klienta, nazwa protokołu (np. HTTP/1.1), a także inne istotne informacje, takie jak metoda żądania (GET, POST) oraz nagłówki HTTP. Znajomość tych danych jest kluczowa w kontekście programowania aplikacji webowych, ponieważ umożliwia dostosowanie odpowiedzi serwera do specyficznych potrzeb klienta. Przykładowo, można wykorzystać $_SERVER['REMOTE_ADDR'], aby uzyskać adres IP odwiedzającego, co może być istotne w kontekście logowania użytkowników lub analizy ruchu. Ponadto, $_SERVER['SERVER_PROTOCOL'] pozwala na identyfikację używanego protokołu, co jest pomocne przy wdrażaniu funkcji zgodnych z określonymi standardami bezpieczeństwa i wydajności. Praktycznym zastosowaniem tych danych jest implementacja systemów uwierzytelniania lub ograniczanie dostępu na podstawie adresów IP, co wpisuje się w dobre praktyki bezpieczeństwa aplikacji webowych.

Pytanie 35

Jaki rezultat zostanie wyświetlony po wykonaniu przedstawionego kodu HTML?

<ol>
    <li>punkt</li>
    <li>punkt
        <ul>
            <li>punkt</li>
            <li>punkt</li>
        </ul>
    </li>
    <li>punkt</li>
</ol>
<ol type="A" start="4">
    <li>punkt</li>
</ol>

1. punkt

2. punkt

  • punkt
  • punkt

3. punkt

4. punkt

A.

1. punkt

2. punkt

  • punkt
  • punkt

3. punkt

4. punkt

B.

1. punkt

2. punkt

  • punkt
  • punkt

3. punkt

D. punkt

C.

1. punkt

2. punkt

  • punkt
  • punkt

3. punkt

D. punkt

D.

A. C.
B. A.
C. D.
D. B.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź, która jest 'D'. Twoja znajomość struktury i semantyki kodu HTML jest na dobrym poziomie. Kod HTML w pytaniu składa się z dwóch uporządkowanych list (``), z których pierwsza zawiera trzy elementy. Drugi element pierwszej listy uporządkowanej zawiera zagnieżdżoną nieuporządkowaną listę (``) z dwoma elementami. Zwróć uwagę, że elementy listy nieuporządkowanej są wyświetlane z kropkami. Druga lista uporządkowana zaczyna numerację od litery 'D', co jest zgodne z odpowiedzią 'D'. W praktyce, zagnieżdżone listy są często używane do tworzenia struktur menu w aplikacjach webowych, a atrybut start w liście uporządkowanej pozwala na kontrolowanie numeracji elementów listy. Pamiętaj, że zrozumienie struktury i semantyki tagów HTML jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i użytecznych stron internetowych.

Pytanie 36

Co uzyskujemy po wykonaniu zapytania SQL?

Ilustracja do pytania
A. suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5
B. całkowitą liczbę uczniów
C. średnią wszystkich ocen uczniów
D. liczbę uczniów, których średnia ocen wynosi 5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie SQL SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5; wykorzystuje funkcję agregującą count(*), która służy do zliczania liczby wierszy spełniających określone warunki. W tym przypadku warunkiem jest srednia = 5 co oznacza że zapytanie zlicza wszystkich uczniów których średnia ocen wynosi dokładnie 5. Jest to powszechna praktyka w analizie danych gdzie często potrzebujemy określić liczebność pewnych grup danych na przykład aby przeanalizować ich rozkład lub porównać je z innymi grupami. W profesjonalnej bazie danych zliczanie wierszy na podstawie kryteriów jest standardem co umożliwia generowanie raportów i podejmowanie decyzji na podstawie danych. Użycie count(*) bez dodatkowych parametrów jest zgodne z dobrymi praktykami ponieważ jest wydajne i łatwe w interpretacji. W praktyce stosowanie tego typu zapytań jest nieodzowne w działach analizy danych zarządzania relacjami z klientami czy w edukacji gdzie analizujemy wyniki uczniów.

Pytanie 37

Aby wyciszyć dźwięk w filmie odtwarzanym w przeglądarce, do podanej definicji znacznika <video> powinien zostać dodany atrybut <video> <source src="film.mp4" type="video/mp4"> </video>

A. muted
B. controls
C. autoplay
D. loop

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut 'muted' w znaczniku <video> jest kluczowy dla zarządzania dźwiękiem w odtwarzanych filmach. Gdy dodamy atrybut 'muted', zapewniamy, że film będzie odtwarzany bez dźwięku, co jest szczególnie istotne w kontekście doświadczenia użytkownika na stronie internetowej. W praktyce, wiele stron korzysta z automatycznego odtwarzania filmów w tle, co jest popularne w serwisach informacyjnych oraz mediach społecznościowych. Bez dźwięku, użytkownicy nie są rozpraszani, a strona nie wpływa negatywnie na ich doświadczenie przeglądania. Zgodnie z najlepszymi praktykami, należy również pamiętać o dostępności – filmy bez dźwięku mogą być łatwiej przyswajalne dla osób z problemami ze słuchem, a także unikamy sytuacji, w której nagłe dźwięki mogłyby wywołać dyskomfort. Atrybut 'muted' jest więc nie tylko funkcjonalny, ale także zgodny z zasadami projektowania stron internetowych, które stawiają na komfort użytkownika.

Pytanie 38

W języku JavaScript stworzono fragment kodu. Po uruchomieniu skryptu zmienna x

<script>
  var x = 10;
  x++;
  console.log(x);
</script>
A. Będzie równa 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej
B. Będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej
C. Będzie równa 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML
D. Będzie równa 11 i zostanie wypisana w oknie popup

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W zaprezentowanym fragmencie kodu JavaScript zmienna x jest najpierw inicjalizowana wartością 10. Następnie operator inkrementacji x++ zwiększa tę wartość o 1, co skutkuje przypisaniem zmiennej wartości 11. Operator postinkrementacji w JavaScript działa w ten sposób że najpierw zwraca aktualną wartość zmiennej a następnie ją zwiększa. W tym przypadku operacja x++ skutkuje zwiększeniem wartości x do 11. W konsoli przeglądarki wywołanie console.log(x) powoduje wyświetlenie obecnej wartości zmiennej x która wynosi 11. Użycie console.log jest standardową praktyką debugowania w JavaScript i jedną z głównych metod wyświetlania informacji w środowisku przeglądarki. Konsole przeglądarek internetowych są potężnym narzędziem dla deweloperów front-endowych umożliwiającym interaktywną pracę z kodem monitorowanie błędów oraz wydajności aplikacji. Jako najlepsza praktyka zaleca się stosowanie console.log do tymczasowego debugowania i unikanie pozostawiania tych wywołań w produkcyjnych wersjach kodu co może prowadzić do zbędnego obciążenia aplikacji i ujawnienia niepotrzebnych informacji użytkownikom końcowym. Warto również wspomnieć że zmienne deklarowane za pomocą var mają zasięg funkcyjny co oznacza że są dostępne w całej funkcji w której zostały zadeklarowane.

Pytanie 39

Zasada działania algorytmów zachłannych polega na

A. odwołaniu się do funkcji lub definicji we własnym zakresie
B. dzieleniu problemu na mniejsze podproblemy, aby uzyskać łatwiejsze do rozwiązania zadania
C. przeszukiwaniu danych do momentu znalezienia rozwiązania
D. wybieraniu rozwiązań, które na danym etapie wydają się najbardziej korzystne

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda zachłanna jest strategią algorytmiczną, która polega na podejmowaniu decyzji, które w danym momencie wydają się najlepsze, bez rozważania długofalowych konsekwencji. Ta technika jest szczególnie przydatna w rozwiązywaniu problemów optymalizacyjnych, gdzie celem jest znalezienie jak najlepszego rozwiązania przy minimalnym nakładzie obliczeniowym. Przykładem zastosowania metody zachłannej jest algorytm Kruskala lub Prim'a do znajdowania minimalnego drzewa rozpinającego w grafie. W obu przypadkach kluczowym krokiem jest wybór krawędzi, które minimalizują wagę, co prowadzi do optymalnego rozwiązania. W praktyce, metoda ta jest szeroko stosowana w problemach takich jak plecak, zadania związane z przydzielaniem zasobów, czy algorytmy kompresji danych. Ważne jest, aby pamiętać, że metoda zachłanna nie zawsze prowadzi do globalnego optimum, ale w wielu kontekstach jest wydajna i prosta do zaimplementowania. W związku z tym, w branży programistycznej, wykorzystanie metod zachłannych jest zgodne z dobrymi praktykami inżynierii oprogramowania.

Pytanie 40

W przedstawionym diagramie bazy danych biblioteka, elementy: czytelnik, wypozyczenie i ksiazka są

Ilustracja do pytania
A. encjami.
B. atrybutami.
C. krotkami.
D. polami.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W diagramie bazy danych pokazanym w pytaniu elementy „czytelnik”, „wypozyczenie” i „ksiazka” to klasyczne przykłady encji. Encja w modelu relacyjnym (a dokładniej w modelu ER – Entity-Relationship) oznacza pewien typ obiektu ze świata rzeczywistego, o którym chcemy przechowywać dane w bazie. W praktyce encja odpowiada tabeli w relacyjnej bazie danych: encja CZYTELNIK → tabela czytelnik, encja KSIĄŻKA → tabela ksiazka, encja WYPOŻYCZENIE → tabela wypozyczenie. Każda z tych encji ma swój klucz główny (np. czytelnik_id, ksiazka_id, wypozyczenie_id), czyli atrybut jednoznacznie identyfikujący rekord. To jest dokładnie to, co w dobrych praktykach projektowania baz danych (np. wg standardowych metodologii ERD używanych w SQL Server, MySQL Workbench czy Oracle Data Modeler) uważa się za podstawę poprawnego modelu danych. Moim zdaniem bardzo ważne jest rozróżnienie poziomów: encja to „typ obiektu” (tabela), atrybut to „cecha obiektu” (kolumna), a krotka/rekord to „konkretne wystąpienie obiektu” (pojedynczy wiersz). Na przykład: encja CZYTELNIK opisuje wszystkich możliwych czytelników biblioteki, atrybuty tej encji to imie, nazwisko, ulica itd., a jedna konkretna krotka w tabeli czytelnik opisuje jedną osobę, np. Jana Kowalskiego z ulicy Lipowej 5. W projektowaniu systemów bibliotecznych, systemów sprzedażowych, magazynowych czy w aplikacjach webowych z bazą danych zawsze zaczyna się właśnie od zidentyfikowania encji: klient, zamówienie, produkt, faktura itd. Dopiero potem dopisuje się atrybuty, ustala relacje (tak jak tu: czytelnik – wypożyczenie – książka) i definiuje klucze obce. To podejście jest zgodne z normalizacją i ogólnymi zasadami projektowania relacyjnych baz danych – pomaga uniknąć nadmiarowości danych i błędów logicznych w aplikacji.