Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 15 czerwca 2026 08:09
Data zakończenia: 15 czerwca 2026 08:39

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który z poniższych typów plików NIE JEST używany do publikacji grafiki lub animacji na stronach www?

A. SWF

B. AIFF

C. SVG

D. PNG

AIFF (Audio Interchange File Format) to format plików dźwiękowych, który nie jest wykorzystywany do publikacji grafiki ani animacji na stronach internetowych. Jego głównym zastosowaniem jest przechowywanie wysokiej jakości dźwięku, dlatego znajdujemy go często w produkcjach audio i nagraniach muzycznych. W przeciwieństwie do formatów jak SVG (Scalable Vector Graphics), SWF (Shockwave Flash) czy PNG (Portable Network Graphics), które są przeznaczone do grafiki i animacji, AIFF nie jest odpowiedni do wizualizacji treści w sieci. Przykładowo, SVG jest często wykorzystywany do tworzenia skalowalnych grafik wektorowych, które są popularne w projektowaniu stron internetowych, a PNG jest formatem rastrowym, który świetnie sprawdza się w przypadku obrazów z przezroczystością. W kontekście publikacji internetowych, kluczowe jest stosowanie odpowiednich formatów, które zapewniają optymalizację i zgodność z różnymi przeglądarkami, a AIFF nie spełnia tych wymagań.

Pytanie 2

Witryna internetowa powinna mieć zaprezentowaną strukturę bloków. Aby osiągnąć ten układ, należy przypisać sekcjom odpowiednie właściwości w następujący sposób:

A. float tylko dla bloku 2; clear dla bloków: 3, 4

B. float tylko dla bloków: 2, 3, 4; clear dla bloku 5

C. float tylko dla bloków: 3, 4; clear dla bloku 5

D. float wyłącznie dla bloku 5; clear dla bloku 2

Żeby osiągnąć układ, który widzisz w pytaniu, musisz dobrze zrozumieć, jak działają właściwości CSS float i clear. Właściwość float umożliwia przesunięcie elementów w lewo lub w prawo w stosunku do ich kontenera oraz innych elementów. To jest przydatne do tworzenia układów kolumnowych. W tym przypadku bloki 2, 3 i 4 muszą być przesunięte w prawo, żeby ułożyły się obok siebie na poziomie. Blok 2 jest największy i pełni rolę ramki dla pozostałych bloków. Użycie float dla tych bloków daje oczekiwany efekt. Jednak żeby blok 5 znalazł się pod całą strukturą, musisz zastosować clear dla bloku 5. Dzięki temu clear, blok 5 nie będzie otoczony przez inne elementy z float i znajdzie się poniżej. Z mojego doświadczenia, praktyczne wykorzystanie float i clear jest świetne, bo pozwala na tworzenie responsywnych układów bez potrzeby sięgania po bardziej skomplikowane metody jak flexbox czy grid. Choć float nie jest już tak powszechnie stosowany w profesjonalnych projektach, dobrze jest znać jego działanie i ograniczenia, żeby lepiej rozumieć ewolucję CSS oraz móc pracować z kodem, który jeszcze wykorzystuje te klasyczne metody.

Pytanie 3

Znaczniki HTML <strong> oraz <em> używane do wyróżniania istotności tekstu, pod względem formatowania odpowiadają znacznikom

A. ```<u>``` oraz ```<sup>```

B. ```<i>``` oraz ```<mark>```

C. ```<b>``` oraz ```<u>```

D. ```<b>``` oraz ```<i>```

Wybór znacznika <i> oraz <mark> jako odpowiedzi na pytanie o semantyczne odpowiedniki <strong> oraz <em> można uznać za niepoprawny, ponieważ znaczniki te pełnią inne funkcje. Znacznik <mark> służy do wyróżniania tekstu, co ma na celu zwrócenie uwagi na istotne informacje, ale nie odnosi się bezpośrednio do semantycznego akcentowania. Z kolei <i>, mimo że jest używany do kursywnego pisma, nie niesie ze sobą znaczenia semantycznego, które jest kluczowe dla HTML5. Oznaczenie tekstu jako kursywy nie wskazuje, że tekst jest ważniejszy, a użycie <u> do podkreślenia tekstu, które sugeruje tylko wizualne podkreślenie, również nie ma semantycznego znaczenia. Znacznik <b> jest bardziej zbliżony do <strong> pod względem wizualnym, ale nie posiada jego semantycznej wartości. Używanie <u> czy <sup> do oznaczania ważności tekstu jest również błędne, ponieważ <sup> wskazuje na tekst w indeksie górnym, co nie ma związku z akcentowaniem. Typowe błędy myślowe w tym kontekście mogą wynikać z mylenia aspektów wizualnych z semantycznymi w HTML. Dlatego kluczowe jest, aby przy projektowaniu stron używać znaczników zgodnych z ich przeznaczeniem, co nie tylko poprawi strukturalność dokumentu, ale także przyczyni się do lepszego doświadczenia użytkownika oraz dostępności treści.

Pytanie 4

Przedstawiony w ramce kod języka PHP oznacza, że zmienna $liczba2 jest:

$liczba2 = &$liczba1;

A. iloczynem logicznym ze zmienną $liczba1

B. referencją do $liczba1

C. wskaźnikiem do $liczba1

D. negacją logiczną zmiennej $liczba1

Instrukcja $liczba2 = &$liczba1; w PHP oznacza, że zmienna $liczba2 staje się referencją do $liczba1. Ten znak ampersanda (&) nie jest żadnym operatorem logicznym, tylko właśnie operatorem referencji w PHP. W praktyce oznacza to, że obie zmienne wskazują na to samo miejsce w pamięci, więc przechowują dokładnie tę samą wartość. Jeżeli później w kodzie napiszesz $liczba1 = 10; to automatycznie $liczba2 też będzie miała wartość 10, i odwrotnie – zmiana $liczba2 zmieni $liczba1.
Z mojego doświadczenia w PHP referencje używa się głównie wtedy, gdy chcemy, żeby funkcja modyfikowała przekazaną zmienną bez zwracania jej wyniku, albo gdy operujemy na dużych strukturach danych (tablice, obiekty) i nie chcemy kopiować ich zawartości. Przykład: function zwieksz(&$x){ $x++; } sprawi, że wywołanie zwieksz($liczba1); zmieni wartość zmiennej poza funkcją. To jest typowy, całkiem często spotykany wzorzec w starszych projektach PHP.
Warto też pamiętać, że referencja w PHP nie jest tym samym, co wskaźnik w C/C++. Programista nie operuje bezpośrednio na adresach pamięci, tylko na abstrakcji zaprojektowanej przez silnik Zend. Dobra praktyka jest taka, żeby referencji używać oszczędnie i świadomie, bo nadmierne ich stosowanie utrudnia debugowanie, testowanie jednostkowe i zrozumienie przepływu danych w aplikacji. W nowoczesnym kodzie PHP częściej korzysta się z przekazywania obiektów (które zachowują się referencyjnie) oraz z czytelnego zwracania wartości z funkcji. Mimo to, rozumienie mechanizmu referencji jest bardzo ważne, bo nadal pojawia się w wielu istniejących aplikacjach webowych i w zadaniach egzaminacyjnych.

Pytanie 5

Która z komórek tabeli została sformatowana przedstawionym stylem CSS zakładając, że pozostałe własności przyjmują wartości domyślne?

td {
  border: 1px solid black;
  padding: 15px;
  height: 40px;
  vertical-align: bottom;
}

dane w tabeli		dane w tabeli		dane w tabeli		dane w tabeli
Komórka 1		Komórka 2		Komórka 3		Komórka 4

A. Komórka 4.

B. Komórka 1.

C. Komórka 2.

D. Komórka 3.

Niestety, ta odpowiedź jest nieprawidłowa. Wybór jakiejkolwiek innej komórki oprócz komórki 3. oznacza niezrozumienie, jak działają style CSS w kontekście formatowania komórek tabeli. Obramowanie, padding, wysokość i wyrównanie tekstu to atrybuty CSS, które wpływają na wygląd komórki tabeli. Często błędem jest mylenie paddingu (wewnętrznego marginesu) z marginesem (zewnętrznym marginesem) lub niezrozumienie, jak działa wyrównanie tekstu. Warto pamiętać, że w CSS 'vertical-align: bottom' oznacza wyrównanie tekstu do dolnej krawędzi komórki. Wybór innej komórki, która nie spełnia podanych kryteriów, sugeruje, że nie zrozumiałeś prawidłowo tych konceptów. Radzę powtórzyć materiał dotyczący stylizacji komórek tabeli w CSS i spróbować ponownie. Pamiętaj, że kluczem do zrozumienia CSS jest praktyka, więc nie bój się eksperymentować z różnymi stylami!

Pytanie 6

Która funkcja PHP ustawia KODOWANIE znaków połączenia z bazą (np. dla polskich liter)?

mysqli_fetch_assoc()

mysqli_set_charset()

mysqli_query()

mysqli_connect()

Nawet gdy tabele są w utf8, połączenie PHP-baza może domyślnie używać innego kodowania - i wtedy „ą”, „ś”, „ł” zamieniają się w „krzaki”. Naprawia to mysqli_set_charset($polaczenie, "utf8"), ustawiając kodowanie znaków dla całej komunikacji z bazą. Wywołuje się ją raz, zaraz po połączeniu. Zapamiętaj: „set_charset” = ustaw zestaw znaków połączenia, żeby polskie litery zapisywały się i czytały poprawnie.

Pytanie 7

Wskaż stwierdzenie, które jest prawdziwe dla następującej definicji stylu:

<style type="text/css">
 <!--
   p {color: blue; font-size: 14pt; font-style: italic}
   a { font-size: 16pt; text-transform: lowercase; }
   td.niebieski { color: blue }
   td.czerwony { color: red }
 -->
 </style>

A. Akapit będzie transponowany na małe litery.

B. Jest to styl lokalny.

C. Odnośnik będzie pisany czcionką 14 punktów.

D. Zdefiniowano dwie klasy.

Niestety, twoja odpowiedź nie była prawidłowa. Pierwsze stwierdzenie, że jest to styl lokalny, jest nieprawidłowe, ponieważ kod CSS jest zdefiniowany w osobnym pliku, a nie bezpośrednio w tagu style wewnątrz pliku HTML, co oznacza, że jest to styl zewnętrzny, a nie lokalny. Trzecie stwierdzenie, że akapit będzie transponowany na małe litery, jest błędne, ponieważ w kodzie nie ma takiej instrukcji. Ostatnie stwierdzenie, że odnośnik będzie pisany czcionką 14 punktów, jest nieprawidłowe, ponieważ w kodzie nie ma instrukcji dotyczących rozmiaru czcionki dla odnośników. Wszystkie te odpowiedzi wynikają z niezrozumienia kodu CSS. CSS jest potężnym narzędziem do kontrolowania wyglądu strony internetowej i wymaga zrozumienia różnych selektorów, właściwości i wartości. Ważne jest, aby pamiętać, że nie wszystkie elementy HTML są stylizowane w ten sam sposób, a różne selektory CSS mają różne priorytety. To pomoże uniknąć błędów w przyszłości.

Pytanie 8

W bazie danych sklepu internetowego, w tabeli klienci znajdują się m.in. pola całkowite: punkty, liczbaZakupow oraz pole ostatnieZakupy o typie DATE. Klauzula WHERE dla zapytania wybierającego klientów, którzy mają ponad 3000 punktów lub dokonali zakupów więcej niż 100 razy, a ich ostatnie zakupy miały miejsce co najmniej w roku 2022, przyjmuje postać

A. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 AND ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

B. WHERE punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

C. WHERE (punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100) AND ostatnieZakupy >= '2022-01'

D. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

W przypadku pozostałych odpowiedzi pojawiają się istotne błędy związane z logiką stosowania operatorów w klauzuli WHERE. W pierwszej z niepoprawnych opcji zastosowano operator OR w połączeniu z operatorami AND, co prowadzi do niejednoznaczności w logice kwerendy. Taki zapis sugeruje, że każdy klient, który spełnia tylko jeden z podanych warunków, zostanie wybrany, co nie jest zgodne z wymaganiami zadania. W drugim przypadku, zastosowanie operatora AND dla wszystkich warunków implikuje, że klient musi jednocześnie spełniać wszystkie trzy warunki, co znacząco zawęża grupę wyników i może prowadzić do pominięcia klientów, którzy są wartościowi z punktu widzenia transakcji, ale nie spełniają wszystkich kryteriów jednocześnie. W ostatniej opcji również zastosowano operator AND we wszystkich warunkach, co jest niezgodne z zamysłem zapytania. Ważne jest, aby w takich sytuacjach dobrze rozumieć logikę operacji logicznych oraz ich konsekwencje w praktyce. Kluczowym błędem jest nieodpowiednie zrozumienie relacji między warunkami oraz ich wzajemnego wpływu na ostateczny wynik zapytania. W SQL istotne jest precyzyjne formułowanie zapytań, aby uniknąć niezamierzonych wyników, dlatego warto na etapie pisania schematów myśleć o logice, która będzie spełniać założone cele analizy danych.

Pytanie 9

Fragment kodu napisany w języku JavaScript, który realizuje sumowanie dwóch liczb, wygląda następująco (zobacz ramka): Aby operacja dodawania odbywała się po naciśnięciu przycisku zatytułowanego "dodaj", należy w miejsce wykropkowane wprowadzić

A. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>

B. <button onclick="return obliczj()">dodaj</button>

C. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>

D. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku JavaScript zdarzenie onclick jest standardowym sposobem uruchamiania funkcji w odpowiedzi na kliknięcie przycisku. W tym przypadku funkcja dodaj() zostanie wywołana, gdy użytkownik kliknie przycisk z napisem "dodaj". Jest to zgodne z powszechnymi praktykami w tworzeniu interfejsów użytkownika dla aplikacji webowych, gdzie zdarzenia są przypisywane do elementów HTML za pomocą atrybutów takich jak onclick czy onsubmit. Takie podejście pozwala na bezpośrednią interakcję użytkownika z elementami strony, co jest kluczowe dla dynamicznych aplikacji internetowych. Przy tworzeniu stron internetowych ważne jest, aby zdarzenia były jednoznacznie przypisane do odpowiednich funkcji, co ułatwia zarządzanie logiką aplikacji. Dodatkowo takie rozwiązanie zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego dalsze utrzymanie i rozwój. W przypadku bardziej skomplikowanych projektów można również rozważyć oddzielanie logiki JavaScript od struktury HTML, używając zewnętrznych plików skryptów i bibliotek, takich jak jQuery czy React, co sprzyja lepszej organizacji kodu.

Pytanie 10

W języku C, aby zdefiniować stałą, należy zastosować

A. static

B. const

C. #INCLUDE

D. #const

W języku C, aby zadeklarować stałą, używamy słowa kluczowego 'const'. Oznaczenie zmiennej jako stałej z użyciem 'const' informuje kompilator, że wartość tej zmiennej nie może być zmieniana po jej inicjalizacji. Jest to istotne, ponieważ pozwala na większą kontrolę nad danymi w programie oraz może przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa kodu. Na przykład, jeśli zadeklarujemy stałą długość tablicy jako 'const int length = 10;', kompilator zablokuje wszelkie próby zmiany tej wartości w późniejszej części programu. Dzięki temu, możemy uniknąć wielu błędów logicznych. Ponadto stosowanie stałych zwiększa czytelność kodu, ponieważ zamiast magicznych liczb w kodzie, używamy nazw, które jasno określają, co dana wartość reprezentuje. Warto również pamiętać, że stałe mogą być używane w różnych kontekstach, w tym przy definiowaniu parametrów funkcji, co pozwala na lepszą organizację i zarządzanie kodem. Praktyka używania 'const' jest zgodna z dobrymi praktykami programowania, które zalecają minimalizowanie zmienności danych tam, gdzie to możliwe.

Pytanie 11

W języku SQL, aby wybrać wszystkie rekordy z tabeli B, w tym część wspólną z tabelą A, należy zastosować typ związku

A. A INNER JOIN B

B. A LEFT JOIN B

C. A RIGHT JOIN B

D. A FULL OUTER JOIN B

W tym pytaniu pułapka polega na tym, że łatwo pomylić pojęcie części wspólnej z całością jednego ze zbiorów. Diagram pokazuje całą tabelę B (włącznie z przecięciem z A), a nie tylko przecięcie. W SQL typ złączenia określa, z której tabeli bierzemy wszystkie rekordy, a z której tylko te pasujące. To, że widzimy też obszar wspólny, jest naturalnym efektem działania złączeń zewnętrznych, ale nie oznacza jeszcze, że chodzi o `INNER JOIN`.
Jeśli ktoś wybiera `A LEFT JOIN B`, to zwykle wynika z myślenia „chcę część wspólną i coś jeszcze”, ale myli kierunek. `LEFT JOIN` gwarantuje wszystkie rekordy z **lewej** tabeli (A), a z prawej (B) tylko dopasowane. Diagram z pytania pokazuje dokładnie odwrotną sytuację: komplet danych z B, a z A tylko tam, gdzie istnieje relacja. `A LEFT JOIN B` odpowiadałoby sytuacji, gdzie podświetlony jest cały zbiór A i przecięcie, a nie B.
Z kolei `A INNER JOIN B` zwróciłby wyłącznie część wspólną A∩B, czyli tylko te rekordy, które mają dopasowanie po obu stronach. Na diagramie byłby wtedy zaznaczony wyłącznie środek, a nie cały zielony obszar B. To typowy błąd: utożsamianie każdego JOIN z „częścią wspólną”. INNER JOIN jest dobry, gdy interesują nas tylko powiązane dane (np. zamówienia, które mają istniejącego klienta), ale w zadaniu wyraźnie mowa o „wszystkich rekordach z B”.
`A FULL OUTER JOIN B` idzie w drugą stronę – zwraca wszystko z A **i** wszystko z B, niezależnie od tego, czy jest dopasowanie, czy nie. To byłby diagram z zaznaczonymi obiema kółkami, czyli suma zbiorów A∪B. W standardzie SQL taki typ złączenia jest opisany jako pełne złączenie zewnętrzne i stosuje się go rzadziej, np. do porównywania różnic między dwiema tabelami. Tutaj jest to za szeroki zakres danych w stosunku do pytania.
Poprawne podejście wymaga więc skojarzenia, że skoro chcemy wszystkie rekordy z tabeli B, to w zapisie `A ... JOIN B` tabela B musi być po tej stronie, która jest „obowiązkowa”. Właśnie to zapewnia `RIGHT JOIN`: pełny zestaw wierszy z prawej tabeli, plus dopasowania z lewej tam, gdzie istnieją. Świadome operowanie tymi pojęciami bardzo ułatwia projektowanie zapytań raportowych i unikanie nieoczekiwanych braków lub duplikacji danych.

Pytanie 12

Jaką metodę zastosowano do dodania arkusza stylów do dokumentu HTML w pokazanym kodzie?

A. Styl wpisany, lokalny

B. Styl zewnętrzny

C. Styl wewnętrzny

D. Styl alternatywny, zewnętrzny

Styl wpisany lokalny w HTML to metoda definiowania stylów CSS bezpośrednio wewnątrz elementów HTML za pomocą atrybutu style. Jest to często stosowane, gdy chcemy szybko zdefiniować unikalne style dla pojedynczego elementu bez tworzenia lub edytowania zewnętrznego pliku CSS. Przykładowo poniższy kod HTML pokazuje jak możemy zmienić kolor tekstu w paragrafie na czerwony używając właśnie stylu pisanego zwanego również inline. Choć jest to proste i szybkie rozwiązanie nie jest zalecane dla większych projektów ze względu na brak możliwości ponownego użycia kodu i problematyczną jego konserwację. W praktyce najlepszym podejściem jest stosowanie stylów zewnętrznych które umożliwiają centralne zarządzanie wyglądem całego dokumentu. Standardy HTML i CSS promują modularność i oddzielenie warstwy prezentacyjnej od struktury co jest bardziej efektywne i zgodne z zasadami projektowania responsywnych aplikacji internetowych. Styl wpisany może być jednak przydatny w testach szybkich prototypach lub sytuacjach gdy zmiany muszą być wprowadzone lokalnie i mają one charakter jednorazowy. Dla bardziej złożonych aplikacji zaleca się jednak stosowanie bardziej zorganizowanych metod stylizacji takich jak style zewnętrzne.

Pytanie 13

Aby przekształcić tekst „ala ma psa” na „ALA MA PSA”, jaka funkcja PHP powinna być zastosowana?

A. strtolower('ala ma psa');

B. ucfirst ('ala ma psa');

C. strtoupper('ala ma psa');

D. strstr ('ala ma psa');

Funkcja strtoupper w PHP jest używana do konwersji wszystkich liter w danym ciągu znaków na wielkie litery. W kontekście modyfikacji tekstu „ala ma psa” na „ALA MA PSA”, zastosowanie funkcji strtoupper('ala ma psa') jest poprawnym podejściem. Funkcja ta jest częścią standardowej biblioteki PHP i jest szeroko stosowana w projektach, gdzie zachowanie wielkich liter jest kluczowe. Przykład użycia funkcji strtoupper jest prosty: wystarczy przekazać do niej ciąg, który ma zostać przekształcony. Przykładem może być zapis: $text = 'ala ma psa'; $uppercaseText = strtoupper($text); echo $uppercaseText; co wygeneruje wynik ALA MA PSA. Warto zauważyć, że funkcja ta nie zmienia oryginalnego ciągu, lecz zwraca nowy ciąg z przekształconymi literami. Zastosowanie funkcji strtoupper jest szczególnie przydatne w aplikacjach webowych, gdzie formatowanie tekstu może być kluczowe dla zapewnienia spójności danych wyjściowych oraz ich estetyki.

Pytanie 14

W języku HTML zapis < spowoduje w przeglądarki wyświetlenie znaku

A. <

B. &

C. >

D. "

Znak < w HTML ma specjalne znaczenie, ponieważ jest używany do oznaczania początku znaczników, które są fundamentem struktury dokumentów HTML. Aby prawidłowo wyświetlić ten znak w przeglądarce, należy użyć encji HTML, która dla znaku mniejszości to <. Użycie encji pozwala na uniknięcie nieporozumień, ponieważ przeglądarka mogłaby zinterpretować znak < jako początek nowego znacznika. Przykładowo, aby wyświetlić tekst 'A < B' w HTML, kod powinien wyglądać następująco: A < B. Zgodnie z dokumentacją W3C, stosowanie encji jest kluczowe dla zachowania poprawności kodu. Dzięki temu użytkownicy mogą zobaczyć zamierzony tekst, zamiast nieprawidłowo interpretowanego oznaczenia. Warto również zauważyć, że istnieją inne encje, takie jak > dla znaku większości oraz & dla znaku ampersand, które również pełnią istotne funkcje w kontekście HTML. Poprawne użycie encji przyczynia się do lepszej dostępności i zobrazowania treści na stronach internetowych."

Pytanie 15

W jakim standardzie języka hipertekstowego wprowadzono do składni znaczniki sekcji <footer>, <header>, <nav>?

A. HTML5

B. HTML4

C. XHTML 2.0

D. XHTML1.0

Tak, znaczników <footer>, <header> i <nav> zaczęto używać w HTML5, który zadebiutował w październiku 2014 roku. To jest ciekawe, bo HTML5 wprowadził sporo nowych semantycznych elementów, które pomagają w lepszej organizacji dokumentów HTML. Dzięki nim, przeglądarki i roboty wyszukiwarek mogą lepiej zrozumieć strukturę stron. Na przykład, <header> to nagłówek strony lub sekcji, <nav> tworzy menu nawigacyjne, a <footer> to stopka. Myślę, że to super sprawa, bo poprawia dostępność strony i jej SEO, bo tak naprawdę pomaga wyszukiwarkom w lepszym indeksowaniu treści, co może prowadzić do lepszych wyników w wyszukiwarkach. Dodatkowo, HTML5 ma też inne ciekawe nowinki, jak wsparcie dla multimediów, lokalne przechowywanie danych, a także lepszą kompatybilność z aplikacjami mobilnymi, więc zdecydowanie warto go wykorzystywać do budowy stron internetowych.

Pytanie 16

Podczas zapisywania hasła użytkownika w serwisie WWW, na przykład w bankowości internetowej, aby zabezpieczyć je przed odczytaniem, zazwyczaj stosuje się funkcję

A. klucza

B. mieszających

C. cyklometrycznych

D. abstrakcyjnych

Użycie klucza do zabezpieczania haseł użytkowników jest standardową praktyką w dziedzinie bezpieczeństwa informatycznego. Klucz, który może być generowany na podstawie hasła lub stanowić odrębny, losowy ciąg znaków, jest stosowany w procesach szyfrowania. Dzięki temu, nawet jeśli dane hasło zostanie przechwycone, bez klucza nie jest możliwe jego odczytanie. W praktyce powszechnie wykorzystuje się algorytmy kryptograficzne, takie jak AES (Advanced Encryption Standard), które wymagają kluczy do szyfrowania i deszyfrowania informacji. W kontekście hasła użytkownika, stosuje się także techniki takie jak hashowanie, gdzie dane są przekształcane w unikalny skrót. Przykładem jest funkcja bcrypt, która nie tylko przechowuje hasło, ale i dodaje sól, co dodatkowo utrudnia ataki słownikowe. Takie podejście do zarządzania hasłami jest zgodne z najlepszymi praktykami, jak OWASP Password Storage Cheat Sheet, która zaleca unikanie przechowywania haseł w formie czystego tekstu oraz stosowanie silnych algorytmów kryptograficznych.

Pytanie 17

Aby dodać nowy rekord do tabeli Pracownicy, konieczne jest zastosowanie polecenia SQL

A. INSERT INTO Pracownicy VALUES ('Jan',' Kowalski')

B. INSERT VALUES (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy

C. INSERT (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy

D. INSERT VALUES Pracownicy INTO (Jan, Kowalski)

Aby dodać nowy rekord do tabeli Pracownicy w bazie danych, należy skorzystać z polecenia SQL INSERT INTO, które jest standardowym sposobem na wprowadzenie nowych danych do tabeli. Poprawna składnia polecenia to 'INSERT INTO <nazwa_tabeli> VALUES (<wartości>)'. W przypadku podanego przykładu, używamy 'INSERT INTO Pracownicy VALUES ('Jan', 'Kowalski');', co jest zgodne z wymaganiami SQL. Polecenie to wprowadza dwa nowe atrybuty: imię 'Jan' oraz nazwisko 'Kowalski' do tabeli Pracownicy. Ważne jest, aby wartości były poprawnie otoczone apostrofami w przypadku typów danych tekstowych. Zgodnie z normami SQL, zapis ten pozwala na dodanie rekordu, pod warunkiem, że kolumny tabeli są zgodne z wprowadzanymi danymi, a tabela Pracownicy została wcześniej zdefiniowana w bazie danych. Przykładem może być sytuacja, w której tabela Pracownicy ma kolumny 'Imie' i 'Nazwisko', a wprowadzenie wartości bezpośrednio do tych kolumn jest zgodne z ich definicją.

Pytanie 18

Podano tabelę ksiazki z kolumnami: tytul, autor (w formacie tekstowym), cena (w formacie liczbowym). Aby zapytanie SELECT zwracało jedynie tytuły, dla których cena jest niższa niż 50zł, należy użyć:

A. SELECT ksiazki FROM tytul WHERE cena < '50 zł'

B. SELECT * FROM ksiazki WHERE cena < 50

C. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena > '50 zł'

D. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50

Odpowiedź 'SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50;' jest poprawna, ponieważ precyzyjnie formułuje zapytanie w języku SQL, które ma na celu wyodrębnienie z tabeli 'ksiazki' tylko tych tytułów, których cena jest niższa niż 50. W tym przypadku użycie operatora porównania '<' skutkuje filtracją danych według określonego kryterium. Jest to zgodne z dobrą praktyką w programowaniu baz danych, ponieważ pozwala uzyskać potrzebne informacje w sposób efektywny i zrozumiały. Przykładem praktycznego zastosowania może być stworzenie raportu dla księgarni, która chce zobaczyć, które książki są w sprzedaży w przystępnej cenie. Zwracając tylko potrzebne kolumny (tytuł), minimalizujesz ilość przesyłanych danych, co jest ważne w kontekście wydajności i szybkości działania aplikacji korzystających z bazy danych. Dodatkowo, unikanie podawania ceny w formacie tekstowym (np. '50 zł') jest zgodne z zasadami dobrego projektowania baz danych, które zalecają stosowanie odpowiednich typów danych, co w tym przypadku oznacza liczbę bez jednostki walutowej.

Pytanie 19

Zestawienie dwóch kolorów znajdujących się po przeciwnych stronach na kole barw stanowi zestawienie

A. monochromatycznym

B. dopełniającym

C. trójkątnym

D. sąsiednim

Wybór sąsiadujących barw oznaczałby połączenie kolorów, które leżą obok siebie na kole barw, co prowadzi do efektu harmonijnego i spokojnego, ale nie intensywnego, jak w przypadku barw dopełniających. Tego typu zestawienia są często stosowane w projektach wymagających łagodnych przejść kolorystycznych, np. w architekturze wnętrz. Monochromatyczne zestawienia, z drugiej strony, polegają na używaniu różnych odcieni, tonów lub nasycenia jednej barwy, uzyskując efekt spójności, ale bez kontrastu. Takie podejście może być stosowane w minimalistycznych projektach, ale nie wykorzystuje pełnego potencjału kontrastów. Natomiast koncepcja trójkątnych zestawień kolorystycznych odnosi się do używania trzech kolorów, które tworzą trójkąt równoboczny na kole barw, co także prowadzi do harmonii, ale niekoniecznie do dynamiki i intensywności, które charakteryzują połączenia dopełniające. Typowym błędem myślowym jest pomylenie pojęcia kontrastu z harmonią, co prowadzi do niepoprawnych wniosków o funkcji poszczególnych zestawień kolorystycznych w praktyce projektowej.

Pytanie 20

Który format NIE służy do publikacji grafiki lub animacji w internecie?

A. SVG

B. PNG

C. AIFF

D. SWF

AIFF (Audio Interchange File Format) to format pliku DŹWIĘKOWEGO, więc nie służy do publikacji grafiki ani animacji w internecie. Pozostałe wymienione formaty są graficzne lub animacyjne. Dlatego z grafiką nie ma związku AIFF.

Pytanie 21

Jakie działanie wykonuje polecenie DBCC CHECKDB("sklepAGD", Repair_fast) w MS SQL Server?

A. sprawdzi spójność bazy danych i utworzy kopię zapasową

B. zweryfikuje spójność danej tabeli

C. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy

D. zweryfikuje spójność danej tabeli oraz naprawi uszkodzone rekordy

Polecenie DBCC CHECKDB w MS SQL Server to narzędzie używane do weryfikacji integralności bazy danych. W przypadku użycia opcji Repair_fast, polecenie to sprawdza spójność bazy danych oraz naprawia uszkodzone indeksy. Jest to istotne w kontekście zapewnienia, że wszystkie dane w bazie są prawidłowo zorganizowane i dostępne. Uszkodzone indeksy mogą prowadzić do problemów z wydajnością zapytań oraz błędów w dostępie do danych. Przykładowo, gdy baza danych ulega uszkodzeniu z powodu awarii sprzętu lub błędów oprogramowania, DBCC CHECKDB umożliwia przywrócenie funkcjonalności. Dobrą praktyką jest regularne wykonywanie tego polecenia jako część strategii utrzymania bazy danych, co pozwoli na wcześniejsze wykrycie potencjalnych problemów, zanim staną się one krytyczne. Warto również zaznaczyć, że DBCC CHECKDB powinno być uruchamiane w odpowiednich oknach serwisowych, by zminimalizować wpływ na wydajność aplikacji korzystających z bazy danych.

Pytanie 22

W bazie danych znajduje się tabela o nazwie faktury, która posiada pola: numer, data, id_klienta, wartosc, status. Każdego dnia tworzony jest raport dotyczący faktur z danego dnia. W raporcie prezentowane są jedynie numery oraz wartości faktur. Która z poniższych kwerend SQL jest odpowiednia do wygenerowania tego raportu?

A. SELECT * FROM faktury WHERE data = CURRENT_DATE();

B. SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data = CURRENT_DATE();

C. SELECT numer, wartosc FROM faktury;

D. SELECT * FROM faktury;

Wybrana kwerenda SQL, SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data = CURRENT_DATE();, jest poprawna, ponieważ precyzyjnie spełnia wymagania dotyczące generowania raportu faktur dla bieżącego dnia. Kwerenda ta nie tylko wybiera odpowiednie kolumny, czyli 'numer' i 'wartosc', ale także filtruje wyniki, wykorzystując warunek WHERE, który ogranicza dane do tych, które mają datę równą aktualnej dacie. Użycie funkcji CURRENT_DATE() jest standardowym podejściem w SQL do uzyskiwania bieżącej daty, co pozwala na automatyzację raportowania. Praktycznie rzecz biorąc, takie kwerendy są kluczowe w aplikacjach biznesowych, gdzie codzienna analiza danych jest niezbędna, aby podejmować informowane decyzje. Przy tworzeniu raportów warto również zwrócić uwagę na indeksowanie kolumn używanych w filtrach, co może znacznie przyspieszyć czas odpowiedzi zapytania w dużych zbiorach danych. Dobrą praktyką jest również testowanie kwerend na mniejszych zestawach danych przed ich wdrożeniem na żywo, aby upewnić się, że zwracają oczekiwane wyniki.

Pytanie 23

Co zwraca funkcja mysqli_query() po pomyślnym wykonaniu zapytania SELECT?

A. nazwę odpytywanej tabeli

B. zbiór wynikowy (rekordy do odczytania)

C. zawsze wartość true

D. liczbę usuniętych wierszy

Funkcja mysqli_query() wykonuje zapytanie i przy zapytaniu zwracającym dane (np. SELECT) zwraca zbiór wynikowy - obiekt wyniku. Z niego pobiera się kolejne wiersze, np. funkcją mysqli_fetch_assoc() w pętli. Dla zapytań bez wyniku (jak INSERT) zwraca true, a przy błędzie false. Dlatego dla SELECT zwraca zbiór wynikowy.

Pytanie 24

Którego typu danych w MySQL należy użyć, aby w jednym polu zapisać datę i czas?

TIMESTAMP

YEAR

BOOLEAN

DATE

Aby w jednym polu zapisać datę wraz z godziną, w MySQL używa się typu TIMESTAMP (albo DATETIME) - przechowuje on rok, miesiąc, dzień, godzinę, minutę i sekundę. TIMESTAMP bywa wykorzystywany do automatycznego znacznika czasu utworzenia lub modyfikacji rekordu (np. z DEFAULT CURRENT_TIMESTAMP). Spośród podanych opcji to właśnie on łączy datę i czas, dlatego jest poprawny.

Pytanie 25

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:active { background-color: Pink; }

B. td, th { background-color: Pink; }

C. tr { background-color: Pink; }

D. tr:hover { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 26

Które polecenie nadaje użytkownikowi uczen najniższe uprawnienia (najmniejszą możliwość modyfikacji danych i struktury)?

GRANT INSERT, DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT ALTER, SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

Najmniej ingerujące prawo to samo CZYTANIE danych - GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen; pozwala tylko odczytywać tabelę, bez modyfikacji danych i struktury. Dlatego najniższe uprawnienia daje GRANT SELECT.

Pytanie 27

Strona internetowa została stworzona w języku XHTML. Który z poniższych kodów reprezentuje realizację zaprezentowanego fragmentu strony, jeśli nie zdefiniowano żadnych stylów CSS?

A. C

B. B

C. A

D. D

Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje znaczniki zgodne ze standardem XHTML do prawidłowego formatowania tekstu. W XHTML zaleca się używanie semantycznych znaczników takich jak <h1> dla nagłówków, co poprawia strukturę dokumentu i ułatwia jego interpretację przez przeglądarki oraz inne urządzenia czytające. Dodatkowo użycie znacznika <p> do oddzielenia akapitów jest zgodne z zaleceniami dotyczącymi dostępności i poprawności kodu. To również sprzyja lepszemu SEO, ponieważ wyszukiwarki lepiej rozumieją znaczenie semantycznych znaczników. Warto również wspomnieć o dobrych praktykach, takich jak zamykanie znaczników oraz stosowanie małych liter w nazwach znaczników, co zwiększa kompatybilność z przeglądarkami oraz zgodność ze standardami W3C. XHTML, jako język oparty na XML, wymaga bardziej restrykcyjnej składni, co jest spełnione w kodzie przedstawionym w odpowiedzi B. Dzięki temu zapewnia się lepszą walidację i niezawodność działania strony internetowej.

Pytanie 28

Zgodnie z zasadami walidacji HTML5, prawidłowy zapis tagu hr to

A. <hr>

B. </hr?>

C. </ hr />

D. </ hr>

Znak <hr> jest poprawnym zapisem znacznika poziomej linii w HTML5. Zgodnie z definicją, <hr> jest elementem samodzielnym, co oznacza, że nie wymaga znacznika zamykającego. Jest to zgodne z zasadami HTML5, które wprowadziły uproszczoną składnię dla wielu elementów. W praktyce <hr> jest używany do wizualnego oddzielania sekcji w dokumencie HTML, co poprawia czytelność i estetykę strony. Na przykład, w artykule internetowym można zastosować <hr> między różnymi sekcjami, aby wskazać zmianę tematu lub podział pomiędzy wprowadzeniem a treścią główną. Zgodność z tym standardem nie tylko ułatwia pracę z kodem, ale również zapewnia lepszą kompatybilność z przeglądarkami i narzędziami dostępu. Warto także zwrócić uwagę, że dobrym zwyczajem jest dodawanie atrybutów klasy lub identyfikatora do tego znacznika w celu dalszej personalizacji stylów CSS, co zwiększa elastyczność w projektowaniu graficznym strony.

Pytanie 29

Znacznik <ins> w HTML jest używany do wskazywania

A. cytowanego fragmentu tekstu

B. tekstu, który został przeformatowany

C. tekstu, który został dodany

D. tekstu, który został usunięty

Wybierając błędne odpowiedzi, pokazujesz, że coś może być niejasne, jeśli chodzi o znaczniki HTML. Na przykład, myślenie, że <ins> to znacznik do oznaczania cytatów, to pomyłka. Do tego zadania służy <blockquote> albo <q>, które mają swoje własne, zupełnie inne znaczenie. Jeśli wybrałeś opcję mówiącą o oznaczaniu usuniętego tekstu, to też jest błąd, bo do tego mamy znacznik <del>. A użycie <ins> w kontekście zmiany formatu tekstu to jeszcze jedna pomyłka, bo ten znacznik nie mówi nic o formatowaniu. Tak naprawdę, <ins> tylko wskazuje nowe fragmenty tekstu, a nie zmienia ich stylu. Jeżeli nie rozumiesz tych funkcji różnych znaczników HTML, to łatwo można wpaść w pułapkę błędów w kodzie, co później będzie miało wpływ na semantykę stron oraz ich dostępność. Dlatego tak ważne jest, żeby znać różnice między tymi znacznikami i korzystać z nich, jak należy.

Pytanie 30

Jakie polecenie pozwala na zwiększenie wartości o jeden w kolumnie RokStudiów w tabeli Studenci dla uczniów, którzy są na roku 1÷4?

A. UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

B. UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5

C. UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5

D. UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

Odpowiedź 'UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5;' jest prawidłowa, ponieważ poprawnie wykorzystuje składnię SQL do aktualizacji wartości w tabeli. W tym przypadku, polecenie zmienia wartość kolumny RokStudiow o jeden dla wszystkich studentów, którzy mają przypisany rok studiów mniejszy niż 5. Użycie 'SET RokStudiow = RokStudiow+1' jest zgodne z zasadą aktualizacji danych, gdzie przypisanie nowej wartości korzysta z obecnej wartości i modyfikuje ją. W praktyce, takie operacje są niezbędne w systemach zarządzania bazami danych, zwłaszcza w kontekście obliczeń związanych z postępem akademickim studentów, a przestrzeganie standardów SQL pomaga w utrzymaniu spójności i integralności danych. Dobrą praktyką jest również wykonanie operacji aktualizacji w sposób, który minimalizuje ryzyko utraty danych oraz zwiększa efektywność zapytań, co jest istotne w dużych bazach danych.

Pytanie 31

Ile maksymalnie znaczników <td> może być zastosowanych w tabeli, która ma trzy kolumny oraz trzy wiersze, nie zawierając przy tym złączeń komórek i wiersza nagłówkowego?

A. 12

B. 6

C. 9

D. 3

Odpowiedź 9 jest prawidłowa, ponieważ w tabeli o trzech kolumnach i trzech wierszach, gdzie nie ma złączeń komórek ani wiersza nagłówkowego, maksymalna liczba znaczników <td> wynosi 9. Każda kolumna w każdym wierszu może być wypełniona osobnym znacznikiem <td>. Tabela składająca się z 3 wierszy i 3 kolumn daje w sumie 3 x 3 = 9 komórek, które są reprezentowane przez znaczniki <td>. Przykładową strukturę HTML takiej tabeli można przedstawić następująco: <table><tr><td>1</td><td>2</td><td>3</td></tr><tr><td>4</td><td>5</td><td>6</td></tr><tr><td>7</td><td>8</td><td>9</td></tr></table>. Warto również zauważyć, że zgodnie z zaleceniami W3C, użycie odpowiednich znaczników w tabelach jest kluczowe dla zapewnienia właściwej dostępności i semantyki dokumentu HTML, co jest zgodne z dobrymi praktykami tworzenia stron internetowych.

Pytanie 32

W analizowanym fragmencie algorytmu wykorzystano

A. trzy bloki operacyjne (procesy).

B. jedną pętlę.

C. dwie pętle.

D. jeden blok decyzyjny.

Na tym schemacie blokowym mamy jedną pętlę, co oznacza, że jeden z kroków powtarza się aż do momentu, kiedy spełni się określony warunek. Pętle to podstawa programowania, bo dzięki nim możemy wielokrotnie coś robić, co jest super przydatne. Używamy ich na przykład do sortowania danych w tablicy albo przetwarzania informacji w aplikacjach. Warto pamiętać, żeby nie robić zbyt skomplikowanych pętli, bo mogą potem sprawiać problemy, co do łatwości w utrzymaniu kodu. Dobrze jest też dodawać komentarze do warunków kończących pętle, bo to znacznie poprawia czytelność. Na prezentowanym schemacie pętla jest przedstawiona jako połączenie bloku decyzyjnego z wcześniejszym krokiem, co pokazuje, że proces się powtarza – to całkiem typowe w takich schematach.

Pytanie 33

W sklepie internetowym wykorzystuje się tabelę faktura. W trakcie generowania faktury pole dataPlatnosci nie zawsze jest uzupełnione. Aby to skorygować, pod koniec dnia należy wprowadzić bieżącą datę do wierszy, gdzie to pole jest puste. W tym celu można wykorzystać kwerendę

A. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataplatnosci = '0000-00-00'

B. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE id = 3

C. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE dataPlatnosci IS NOT NULL

D. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataPlatnosci IS NULL

Niepoprawne odpowiedzi zawierają różne koncepcje, które prowadzą do błędnych wniosków. W pierwszej z nich zastosowano 'UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE id = 3;', co jest niewłaściwe, ponieważ ta kwerenda aktualizuje tylko jedną fakturę o identyfikatorze 3 i używa CURTIME(), co zwraca czas, a nie datę. W rezultacie, pole 'dataPlatnosci' pozostanie puste dla większości faktur. W innej odpowiedzi znalazła się kwerenda 'UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE dataPlatnosci IS NOT NULL;', co jest sprzeczne z założeniem, że aktualizować powinno się tylko te wpisy, gdzie pole jest puste. Kwerenda ta mogłaby zaktualizować datę tylko dla wierszy, które już zawierają datę płatności, co nie ma sensu. Ostatnia odpowiedź 'UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataplatnosci = '0000-00-00';' również nie jest skuteczna, ponieważ nie uwzględnia sytuacji, gdy pole 'dataPlatnosci' jest NULL. Zastosowanie wartości '0000-00-00' nie jest standardem w bazach danych, a operacje na takich wartościach mogą prowadzić do niejednoznaczności oraz problemów z integralnością danych. W kontekście programowania baz danych, istotne jest, aby stosować się do standardów, które umożliwiają zachowanie spójności i poprawności danych. Kwestie takie jak brak wartości NULL w kolumnach powinny być rozwiązywane w sposób systematyczny, aby uniknąć problemów w przyszłości.

Pytanie 34

Aby dodać nową kolumnę do już istniejącej tabeli, należy użyć polecenia SQL:

CREATE TABLE

UPDATE TABLE

INSERT INTO

ALTER TABLE

Strukturę istniejącej tabeli zmienia polecenie ALTER TABLE. Aby dodać kolumnę, stosuje się je z klauzulą ADD, na przykład ALTER TABLE klienci ADD telefon VARCHAR(15). Tym samym poleceniem usuwa się lub modyfikuje kolumny i ograniczenia. Dlatego do dodania kolumny do gotowej tabeli służy ALTER TABLE.

Pytanie 35

Którego znacznika użyć, aby zgrupować elementy w jeden BLOK?

<div>

<param>

<p>

<span>

Znacznik <div> to blokowy pojemnik bez własnego znaczenia, służący do grupowania innych elementów w jeden BLOK (sekcję), który potem łatwo stylować lub pozycjonować. Dlatego do grupowania w blok służy <div>.

Pytanie 36

Jakie pola znajdują się w formularzu?

A. Textarea, Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Reset), Input(Submit)

B. Input(Text), Input(Checkbox), Select, Select, Input(Submit), Input(Reset)

C. Input(Text), Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Submit), Input(Reset)

D. Textarea, Option, Input(Checkbox), Input(Checkbox), Input(Submit), Input(Reset)

Odpowiedź, którą wybrałeś, jest ok, bo wszystko trzyma się zasady formularzy z obrazka. Input(Text) to właśnie pole, w którym wpisujesz swoje nazwisko. Potem mamy Input(Select), który pozwala wybrać jedno z województw z listy – to też jest na plus. Przy Input(Radio) można wybrać jedną opcję, co dobrze pasuje do wyboru między Studiami podyplomowymi a Kursem. Input(Submit) jest do wysyłania formularza, więc tu też wszystko gra. Na końcu Input(Reset) zeruje wszystko, co jest przydatne, kiedy chcesz wyczyścić formularz. Wszystkie te elementy są zgodne z HTML5, co jest teraz standardem w tworzeniu stron. Fajnie, że formularz ma logiczne ułożenie, bo ułatwia to korzystanie z niego.

Moim zdaniem, dobrze wiedzieć, jakie elementy są stosowane w formularzach, żeby wszystko działało tak jak powinno.

Pytanie 37

Ustalenie klucza obcego jest konieczne do skonstruowania

A. transakcji

B. relacji 1..1

C. relacji 1..n

D. klucza podstawowego

Klucz obcy jest kluczowym elementem w modelowaniu relacji w bazach danych, szczególnie w kontekście relacji 1..n. Definiuje on powiązania pomiędzy dwiema tabelami, gdzie jedna tabela (tabela główna) może mieć wiele powiązanych rekordów w drugiej tabeli (tabela szczegółowa). Na przykład, w bazie danych dotyczącej studentów i ich zapisów na przedmioty, tabela studentów może mieć klucz obcy odnoszący się do tabeli przedmiotów. Dzięki temu, dla każdego studenta można przechowywać wiele zapisów na różne przedmioty, co jest istotne w kontekście analizy danych. Z perspektywy standardów, takie podejście jest zgodne z zasadami normalizacji, które mają na celu eliminację redundancji danych oraz zapewnienie integralności referencyjnej. Dobre praktyki w projektowaniu baz danych sugerują stosowanie kluczy obcych do zarządzania relacjami pomiędzy danymi, co ułatwia ich późniejsze przetwarzanie i analizy.

Pytanie 38

Który atrybut znacznika <video> włącza ciągłe odtwarzanie (w pętli)?

poster

controls

loop

muted

Atrybut loop w <video> (i <audio>) sprawia, że nagranie po zakończeniu odtwarza się od początku, czyli w pętli. To atrybut logiczny - sama jego obecność włącza tę funkcję. Dlatego ciągłe odtwarzanie włącza loop.

Pytanie 39

Które polecenie MySQL służy do odebrania uprawnień użytkownikowi?

CREATE

REVOKE

GRANT

RENAME

Odebranie wcześniej nadanych uprawnień realizuje polecenie REVOKE, np. REVOKE INSERT ON baza.* FROM anna;. To przeciwieństwo GRANT, obie należą do grupy DCL (sterowanie dostępem). Zapamiętaj parę: GRANT daje, REVOKE odbiera.

Pytanie 40

Kompresja bezstratna pliku graficznego zapewnia:

A. plik większy niż oryginał

B. mniejszą liczbę warstw

C. zachowanie pierwotnej jakości grafiki

D. wyższą jakość niż oryginał

Kompresja bezstratna zmniejsza rozmiar pliku, ale w taki sposób, że po dekompresji odzyskuje się dane identyczne z oryginałem - jakość obrazu nie spada. Działa, eliminując nadmiarowość danych (np. powtarzające się ciągi), a nie odrzucając informacje. Stosują ją formaty takie jak PNG i GIF; przeciwieństwem jest kompresja stratna (JPEG), która dla mniejszego pliku odrzuca część szczegółów. Dlatego kompresja bezstratna zachowuje pierwotną jakość grafiki.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej