Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 14:35
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 15:20

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W tabeli mieszkancy znajdują się dane o osobach z całej Polski. Aby zliczyć, ile różnych miast jest zawartych w tej tabeli, należy wykonać kwerendę

A. SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy;

B. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy;

C. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy DISTINCT;

D. SELECT COUNT(DISTINCT miasto) FROM mieszkancy;

Wybrana kwerenda SELECT COUNT(DISTINCT miasto) FROM mieszkancy; jest poprawna, ponieważ pozwala na zliczenie unikalnych miast w tabeli mieszkancy. Funkcja DISTINCT eliminuje duplikaty, co oznacza, że tylko różne wartości miasto będą brane pod uwagę w procesie zliczania. Użycie COUNT w połączeniu z DISTINCT jest standardową praktyką w SQL, która zapewnia dokładne wyniki przy analizie danych. Taka metoda jest szczególnie przydatna w przypadku dużych zbiorów danych, gdzie wiele rekordów może odnosić się do tego samego miasta. Na przykład, jeśli mamy 1000 rekordów, z których 200 dotyczy Warszawy, 300 Krakowa oraz 500 Gdańska, kwerenda zwróci wynik 3, ponieważ tylko trzy różne miasta zostały uwzględnione. Tego typu zapytania są powszechne w raportach analitycznych, gdzie istotne jest zrozumienie dystrybucji danych oraz identyfikacja różnych kategorii w zbiorze, co jest niezbędne dla podejmowania decyzji biznesowych.

Pytanie 2

Jaką szerokość zaplanowano dla treści strony, bazując na podanej definicji CSS?

body {
  border: 2px;
  height: 600px;
  width: 560px;
  box-sizing: border-box;
  margin: 0;
  padding: 0;
}

A. 600 px

B. 560 px

C. 640 px

D. 2 px

Gratulacje, udzieliłeś poprawnej odpowiedzi. W definicji CSS dla elementu body, szerokość ustawiono na 560 px. Właściwość box-sizing: border-box, gwarantuje, że szerokość ta obejmuje również obramowanie. Dlatego, w praktyce, szerokość strony pozostawiona na treść wynosi 560 px. Wartości te są bardzo ważne przy projektowaniu stron internetowych, szczególnie przy tworzeniu responsywnych layoutów, gdzie musimy precyzyjnie kontrolować szerokość i rozmieszczenie elementów. Pamiętaj, że wykorzystanie odpowiednich jednostek i precyzyjne definiowanie wymiarów jest kluczowe dla zachowania poprawnej struktury strony. Dobrym nawykiem jest również stosowanie właściwości box-sizing: border-box, która ułatwia kontrolę nad rozmiarem elementów, zwłaszcza przy komplikowanych układach strony.

Pytanie 3

Fragment kodu SQL wskazuje, że klucz obcy

A. stanowi odniesienie do siebie samego

B. jest obecny w tabeli obiekty

C. jest ustawiony na kolumnie obiekty

D. wiąże się z kolumną imiona

W przedstawionym fragmencie kodu SQL klucz obcy (foreign key) służy do zapewnienia integralności referencyjnej między dwiema tabelami. W tym przypadku klucz obcy wskazuje, że pole imie w jednej tabeli jest powiązane z polem imiona w tabeli obiekty. Takie podejście pomaga w utrzymaniu spójności danych, ponieważ wymusza istnienie każdej wartości w polu imie w kolumnie imiona tabeli obiekty. W praktyce oznacza to, że nie można dodać wartości do pola imie, jeśli nie istnieje odpowiadająca wartość w kolumnie imiona. Klucze obce są kluczowym elementem w projektowaniu baz danych, wspierając normalizację i redukcję redundancji danych. Prawidłowe wykorzystanie kluczy obcych pozwala na efektywne zarządzanie relacjami pomiędzy danymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie projektowania baz danych. Dodatkowo, prawidłowe stosowanie kluczy obcych przyczynia się do poprawy wydajności zapytań, ponieważ umożliwia optymalizację operacji łączenia danych. To podejście jest zgodne ze standardami SQL, a jego zastosowanie jest powszechne w różnych systemach zarządzania bazami danych jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle.

Pytanie 4

W bazie danych MYSQL znajduje się tabela z programami komputerowymi, która ma pola: nazwa, producent, rokWydania. Jak należy sformułować kwerendę SELECT, aby uzyskać wszystkie nazwy producentów bez powtórzeń?

A. SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE;

B. SELECT DISTINCT producent FROM programy;

C. SELECT UNIQUE producent FROM programy;

D. SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE;

Odpowiedź 'SELECT DISTINCT producent FROM programy;' jest w porządku. To dlatego, że kluczowe słowo DISTINCT działa tak, że zwraca tylko unikalne wartości z kolumny 'producent' w tabeli 'programy'. Jak są duże zbiory danych, to użycie DISTINCT naprawdę się przydaje, bo pozwala pozbyć się duplikatów i to później ułatwia analizę danych. Na przykład, kiedy w tabeli jest mnóstwo rekordów dla tego samego producenta, to DISTINCT zwróci tylko jeden wpis dla każdego z nich. Wiesz, to taka dobra praktyka w SQL, bo im mniej danych musisz przetwarzać, tym lepsza wydajność. I, co ciekawe, użycie DISTINCT nie obniża wydajności zapytania tak bardzo, jak niektórzy mogą myśleć, szczególnie w dobrze zindeksowanych tabelach. Warto to mieć na uwadze.

Pytanie 5

Kwalifikatory dostępu private, protected i public definiują mechanizm

A. przeładowania

B. polimorfizmu

C. hermetyzacji

D. rekurencji

Słowa private, protected i public określają, kto ma dostęp do składowych klasy - to mechanizm HERMETYZACJI, czyli ukrywania wewnętrznych danych obiektu. Dlatego definiują hermetyzację.

Pytanie 6

Wszelkie dane, które dostarczają informacji o innych danych, nazywane są

A. databus.

B. markup language.

C. metadata.

D. metalanguage.

Poprawna odpowiedź to „metadata”, czyli po polsku metadane. Metadane to wszystkie dane, które opisują inne dane. Można powiedzieć, że są to „informacje o informacji”. Przykład z życia: plik zdjęcia JPG. Sam obraz to dane, a takie elementy jak data wykonania, model aparatu, rozdzielczość, lokalizacja GPS, autor – to właśnie metadane zapisane np. w formacie EXIF. Podobnie w świecie WWW: w dokumencie HTML mamy sekcję <head>, a w niej znaczniki <meta>. Te znaczniki nie są wyświetlane użytkownikowi jako treść strony, ale przekazują wyszukiwarkom i przeglądarkom informacje o stronie, np. opis, słowa kluczowe, kodowanie znaków, język. To jest klasyczny przykład metadanych w praktyce. W bazach danych metadane to np. definicje tabel, typy kolumn, klucze główne, indeksy, ograniczenia. System zarządzania bazą danych przechowuje je w tzw. katalogach systemowych. Dzięki temu wie, jak interpretować rekordy, jakie są relacje między tabelami, jakie są dopuszczalne wartości. Bez metadanych dane byłyby po prostu chaotycznym zbiorem bitów, z którego niewiele da się wyciągnąć. W standardach branżowych stosuje się różne schematy metadanych, np. Dublin Core dla zasobów cyfrowych, czy schema.org dla stron internetowych, aby wyszukiwarki lepiej rozumiały zawartość. Z mojego doświadczenia warto od początku myśleć o metadanych jako o czymś, co podnosi jakość systemu: ułatwia wyszukiwanie, integrację, automatyczne przetwarzanie danych. Dobra praktyka jest taka, żeby dla ważnych zasobów (pliki, rekordy w bazie, strony WWW, API) zawsze planować strukturę metadanych: kto utworzył, kiedy, jaki typ, wersja, status. To bardzo pomaga przy utrzymaniu aplikacji, debugowaniu i rozwoju systemu.

Pytanie 7

Który znacznik HTML oznacza fragment tekstu jako KOD programistyczny?

<code>

<span>

<em>

<blockquote>

Trzeba trafić w znacznik o znaczeniu „kod”. <em> to wyróżnienie znaczeniowe (kursywa), <span> to neutralny pojemnik liniowy, a <blockquote> to cytat blokowy. Fragment kodu oznacza <code>.

Pytanie 8

W kodzie HTML zdefiniowano hiperłącze: <a href="http://website.com" rel="nofollow">link</a>. Użyty w nim atrybut rel="nofollow" w znaczniku <a>:

A. oznacza, że kliknięcie w link nie przeniesie użytkownika na stronę website.com

B. jest informacją dla robota wyszukiwarki, aby nie podążał za tym linkiem i nie przekazywał mu wartości rankingowej

C. jest poleceniem dla przeglądarki, aby nie traktowała słowa "link" jako odnośnika

D. oznacza, że kliknięcie w link otworzy go w osobnej karcie przeglądarki

Warto rozdzielić dwie rzeczy: działanie linku dla użytkownika i jego interpretację przez wyszukiwarki. Odpowiedź o braku przejścia na website.com oraz ta o renderowaniu słowa "link" mylą atrybut rel="nofollow" z zachowaniem przeglądarki - tymczasem nofollow nie dotyka sposobu, w jaki link działa czy wygląda; kliknięcie nadal otwiera stronę docelową. Odpowiedź o nowej karcie opisuje całkiem inny atrybut: za to odpowiada target="_blank", nie rel. Poprawna jest informacja o robocie wyszukiwarki: nofollow to sygnał dla wyszukiwarek, aby nie podążały za tym odnośnikiem i nie przekazywały mu wartości rankingowej. To narzędzie SEO służące do kontroli, które linki firmujemy autorytetem swojej witryny, a nie sposób na zmianę funkcjonowania samego hiperłącza.

Pytanie 9

Która definicja CSS wskazuje na formatowanie nagłówka h1: tekst z przekreśleniem, z odstępami między słowami wynoszącymi 10 px oraz w kolorze czerwonym?

A. B

B. A

C. D

D. C

Błędne odpowiedzi są efektem nie do końca właściwego zastosowania CSS w kontekście tego, co pytanie wymagało. Odpowiedź B używa 'letter-spacing: 10px;', co zmienia odstępy między literami, a nie wyrazami, co jest dość istotne w stylizacji. Można się pomylić i myśleć, że to to samo, ale różnią się tym, co robią. Odpowiedź C używa 'line-height: 10px;', ale to też nie spełnia wymagań co do odstępów między wyrazami. Z kolei 'text-transform: none;' to nie to, czego szukasz w tym pytaniu, więc tu też można się pogubić. Odpowiedź D z kolei stosuje 'text-decoration: underline;', a to podkreślenie, a nie nadkreślenie, co też mija się z celem. Ważne, żeby znać te różnice między właściwościami CSS, bo to klucz do skutecznej stylizacji w zgodzie z tym, co projekt wymaga. Dobre użycie CSS nie tylko sprawia, że strona wygląda lepiej, ale też poprawia dostępność i użyteczność.

Pytanie 10

Polecenie serwera MySQL postaci

REVOKE DELETE, UPDATE ON pracownicy FROM 'tKowal'@'localhost'

sprawi, że użytkownikowi tKowal zostaną

A. przydzielone uprawnienia do usuwania i aktualizowania danych w tabeli pracownicy

B. odebrane uprawnienia usuwania i dodawania rekordów w tabeli pracownicy

C. przydzielone uprawnienia do wszelkiej zmiany struktury tabeli pracownicy

D. odebrane uprawnienia usuwania i modyfikowania danych w tabeli pracownicy

Polecenie REVOKE w systemie zarządzania bazą danych MySQL jest używane do odebrania przydzielonych wcześniej uprawnień użytkownikowi lub grupie użytkowników. W przypadku instrukcji REVOKE DELETE, UPDATE ON pracownicy FROM 'tKowal'@'localhost', użytkownik 'tKowal' traci prawa do usuwania (DELETE) oraz aktualizowania (UPDATE) danych w tabeli 'pracownicy'. Przykładowo, jeśli wcześniej użytkownik 'tKowal' miał możliwość usuwania rekordów pracowników i modyfikacji ich danych, po wykonaniu tej instrukcji te uprawnienia zostaną odebrane. Ważne jest, aby zrozumieć, że REVOKE nie wpływa na inne uprawnienia, które użytkownik mógł posiadać, a jego działanie jest ograniczone do wymienionych operacji w kontekście konkretnej tabeli. W MySQL istnieje także możliwość przydzielania uprawnień za pomocą komendy GRANT, co stanowi odwrotność do REVOKE. Dokumentacja MySQL szczegółowo opisuje te mechanizmy, a ich właściwe użycie jest istotne dla bezpieczeństwa i administracji bazami danych. Aby lepiej zrozumieć praktyczne zastosowanie tych komend, można zapoznać się z przykładami na oficjalnej stronie MySQL, które ilustrują, jak zarządzać uprawnieniami użytkowników w różnych scenariuszach.

Pytanie 11

Który typ danych zastosować, aby pole w bazie danych przechowywało liczby zmiennoprzecinkowe?

VARCHAR

CHAR

FLOAT

INT

Pozostałe typy nie nadają się do liczb rzeczywistych. INT przechowuje tylko liczby CAŁKOWITE (bez ułamków). CHAR i VARCHAR to typy TEKSTOWE - liczyć się na nich nie da. Liczby zmiennoprzecinkowe trzyma FLOAT.

Pytanie 12

Aby obraz na stronie automatycznie dopasowywał się do rozmiaru ekranu, na którym strona jest wyświetlana, należy:

A. oba jego wymiary ustawić w pikselach

B. nie zmieniać jego wymiarów stylami CSS

C. jego szerokość ustawić w wartościach procentowych

D. jeden z wymiarów ustawić w pikselach

Pozostałe sposoby nie dają responsywności. Ustawienie obu wymiarów (lub jednego) w pikselach daje stały rozmiar - na małym ekranie obraz nie zmaleje i może wystawać poza widok. Pozostawienie obrazu bez stylów sprawia, że zachowuje on swoje oryginalne, sztywne wymiary, więc również nie dopasuje się do urządzenia. Aby obraz skalował się płynnie do szerokości ekranu, jego szerokość podaje się w procentach (np. width: 100%), dlatego to ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 13

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

B. Przenikanie zdjęć.

C. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

D. Zmiana jasności zdjęć.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 14

Jak nazywa się tłumaczenie kodu źródłowego napisanego przez programistę na zrozumiały dla komputera kod maszynowy?

A. wykonywanie

B. wdrażanie

C. kompilowanie

D. analizowanie błędów

Pozostałe pojęcia oznaczają co innego. Analizowanie błędów to debugowanie, wykonywanie to uruchamianie gotowego programu, a wdrażanie to udostępnienie aplikacji do użytku. Tłumaczeniem na kod maszynowy jest kompilowanie.

Pytanie 15

Tablice superglobalne $_COOKIE oraz $_SESSION należą do języka:

A. JavaScript

B. PHP

C. Perl

D. C#

Tablice superglobalne $_COOKIE i $_SESSION to elementy języka PHP - dają dostęp odpowiednio do ciasteczek i danych sesji. Znak $ przed nazwą to charakterystyczny dla PHP zapis zmiennej. Dlatego należą do PHP.

Pytanie 16

Który z poniższych kodów HTML najlepiej ilustruje opisaną tabelę? (Obramowanie tabeli oraz komórek zostało pominięte dla uproszczenia)

A. Odpowiedź A

B. Odpowiedź C

C. Odpowiedź D

D. Odpowiedź B

Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ używa atrybutu rowspan do złączenia dwóch komórek w kolumnie. W przedstawionej tabeli nagłówek Telefony obejmuje dwie wartości w jednej kolumnie co jest dokładnie odwzorowane w kodzie HTML poprzez zastosowanie rowspan2 w komórce zawierającej Telefony. To podejście pozwala na logiczne i czytelne przedstawienie danych w tabeli co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron internetowych. Użycie rowspan w tabelach HTML jest powszechne gdy chcemy aby jedna komórka zajmowała miejsce większej liczby wierszy niż standardowa. Jest to przydatne w sytuacjach gdy dane muszą być grupowane pionowo co poprawia czytelność i strukturę prezentowanych informacji. Ponadto takie podejście pozwala na bardziej efektywne zarządzanie kodem HTML redukując potrzebę dodatkowego formatowania i zmniejsza złożoność dokumentu co jest zgodne z zasadami semantycznego HTML. Warto również pamiętać że użycie rowspan powinno być przemyślane aby zapewnić dostępność i poprawne wyświetlanie w różnych przeglądarkach i urządzeniach co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 17

W HTML znacznik tekst będzie wyświetlany przez przeglądarkę w taki sam sposób jak znacznik

A. <b>tekst</b>

B. <sub>tekst</sub>

C. <big>tekst</big>

D. <h1>tekst</h1>

Znacznik <sub> służy do wyświetlania tekstu jako dolny indeks, co oznacza, że jego zastosowanie jest całkowicie inne niż w przypadku <strong> i <b>. Dolny indeks jest często używany w kontekście chemii lub matematyki, gdzie wyrażenia muszą być prezentowane w sposób zrozumiały dla specjalistów, co nie ma związku z semantyką wyróżnienia tekstu. Podobnie, <big> zmienia rozmiar tekstu, jednak nie nadaje mu żadnej dodatkowej wartości semantycznej. Użycie <big> w celu wyróżnienia tekstu jest nieefektywne, ponieważ nie przekazuje żadnej konkretnej informacji o znaczeniu tekstu. Znacznik <h1> oznacza nagłówek najwyższego poziomu, co jest całkowicie innym zastosowaniem niż w przypadku <strong>. Zastosowanie <h1> dla tekstu, który nie jest nagłówkiem, może wprowadzać w błąd zarówno użytkowników, jak i wyszukiwarki, co jest sprzeczne z zasadami SEO. Typowe błędy myślowe prowadzące do tych błędnych wyborów to nieodróżnianie semantyki od stylizacji wizualnej oraz brak zrozumienia, jak znaczniki HTML wpływają na dostępność i interpretację treści przez maszyny. Warto zaznaczyć, że stosowanie semantycznych znaczników HTML w odpowiedni sposób jest kluczowe dla tworzenia dostępnych i zrozumiałych stron internetowych.

Pytanie 18

Wskaż pętlę w języku JavaScript, która wypisze sześć kolejnych liczb parzystych.

A. for(i=2;i<12;i+=2) {document.write(i);}

B. for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}

C. for(i=2;i<=12;i++) {i=i+2; document.write(i);}

D. for(i=2;i<12;i++) {i++; document.write(i);}

Pierwsza z analizowanych pętli, która przyjmuje formę for(i=2;i<12;i+=2) {document.write(i);}, jest niepoprawna, ponieważ wyświetli jedynie liczby parzyste od 2 do 10. Warunek końcowy pętli jest ustawiony na i<12, co oznacza, że pętla zakończy się przed wyświetleniem liczby 12, co skutkuje pominięciem ostatniej liczby parzystej w tym zakresie. Kolejna pętla to for(i=2;i<12;i++) {i++; document.write(i);}, która jest problematyczna ze względu na modyfikację zmiennej i w samym ciele pętli. Przy każdym przebiegu pętli wartość i zwiększa się o 1, a następnie jeszcze raz o 1 w document.write(i), co prowadzi do pominięcia co drugiej liczby. Efektem tej pętli będzie wyświetlenie liczb 3, 5, 7, 9, 11, co zupełnie odbiega od założonego celu. Ostatnia z rozważanych pętli, for(i=2;i<=12;i++) {i=i+2; document.write(i);}, również nie spełnia założeń, ponieważ inkrementuje zmienną i w sposób, który jest niezgodny z zamierzeniem wyświetlenia kolejnych liczb parzystych. Po pierwszym przebiegu pętli, wartość i wzrasta do 3, przez co wyświetlana jest liczba 3 oraz każda kolejna liczba jest pomijana. Efektem końcowym będzie wyświetlenie liczb 3, 5, 7, 9, 11, co również jest sprzeczne z wymaganym rezultatem. Każda z tych pętli pokazuje, jak ważne jest zrozumienie działania konstrukcji pętli oraz odpowiedniego ustalania warunków i inkrementacji w kontekście programowania w JavaScript.

Pytanie 19

Ile razy powtórzy się pętla w JavaScript?

var x=1, i=0;
do{
    x*=3;
    i++;
}
while(x!=27);

A. 3 razy

B. 2 razy

C. 26 razy

D. 27 razy

W przedstawionym kodzie JavaScript, pętla do-while wykonuje się do momentu, gdy zmienna x nie jest równa 27. Zaczynając od wartości x równej 1, przy każdym przejściu przez pętlę zmienna x jest mnożona przez 3. Kolejno, x przyjmuje wartości: 3, 9, 27. Zatem pętla wykonuje się trzy razy, ponieważ dopiero po trzecim cyklu x osiąga wartość 27, co powoduje zakończenie pętli. Do-while zawsze wykonuje przynajmniej jedno przejście, niezależnie od warunku końcowego, dzięki czemu jest przydatna w sytuacjach, gdy operacja musi być przeprowadzona co najmniej raz. Dobrym przykładem wykorzystania tego mechanizmu jest oczekiwanie na spełnienie określonego warunku, np. uzyskanie poprawnej odpowiedzi od użytkownika. Warto zwrócić uwagę, że w przypadku operacji matematycznych wymagających określonej liczby iteracji, pętla do-while zapewnia prostotę i przejrzystość implementacji, zgodnie z dobrymi praktykami zapewniającymi łatwość w czytaniu i utrzymaniu kodu.

Pytanie 20

W programowaniu zmienna o typie integer służy do przechowywania

A. wartości logicznej

B. liczby rzeczywistej

C. znaku

D. liczby całkowitej

Zmienna typu integer w językach programowania jest przeznaczona do przechowywania liczb całkowitych, co oznacza liczby bez części dziesiętnej. To podstawowy typ danych, który jest szeroko stosowany w programowaniu do reprezentowania wartości takich jak liczby porządkowe, ilości, indeksy w tablicach czy inne wartości, które nie wymagają precyzyjnych obliczeń dziesiętnych. Przykładami zastosowania zmiennych typu integer mogą być liczniki w pętlach, które określają liczbę iteracji, lub zmienne przechowujące wiek osoby, liczbę punktów w grze czy numer identyfikacyjny w bazie danych. Warto zaznaczyć, że różne języki programowania mogą oferować różne rozmiary dla typu integer, co wpływa na zakres wartości, jakie mogą być w nim przechowywane. Na przykład w języku C++ standardowy typ int zazwyczaj zajmuje 4 bajty i może przechowywać liczby z przedziału od -2,147,483,648 do 2,147,483,647. W praktyce, znajomość typów danych i ich odpowiedniego używania powinna być kluczową umiejętnością każdego programisty, aby pisać wydajny i prawidłowy kod.

Pytanie 21

Którego atrybutu użyć, aby wartości w kolumnie NIE mogły się powtarzać?

NOT NULL

UNIQUE

DEFAULT

IDENTITY

Atrybut UNIQUE wymusza, by wartości w kolumnie się NIE powtarzały - baza odrzuci próbę wstawienia duplikatu. Stosuje się go np. dla adresów e-mail czy numerów PESEL. Dlatego unikalność zapewnia UNIQUE.

Pytanie 22

Aby strona poprawnie skalowała się na urządzeniach mobilnych, rozmiar czcionki należy zdefiniować:

A. tylko znacznikami big i small

B. w pikselach

C. w procentach

D. w milimetrach

W projektowaniu responsywnym rozmiary, w tym wielkość czcionki, podaje się w jednostkach względnych - na przykład w procentach (albo em/rem). Tekst skaluje się wtedy proporcjonalnie do ustawień i urządzenia, zamiast mieć sztywną wartość. Dzięki temu strona pozostaje czytelna zarówno na telefonie, jak i na dużym monitorze. Dlatego rozmiar czcionki definiuje się w procentach.

Pytanie 23

Którego znacznika HTML NIE można użyć do wstawienia grafiki (dynamicznej) na stronę?

<embed>

<img>

<object>

<strike>

Pozostałe znaczniki potrafią umieścić grafikę na stronie. <img> wstawia obraz, a <embed> i <object> osadzają zewnętrzne zasoby (w tym grafikę dynamiczną czy multimedia). Do grafiki nie nadaje się tekstowy <strike>.

Pytanie 24

Co robi w JavaScript zapis var napis1 = new napisy();?

A. wywołuje metodę obiektu napisy

B. deklaruje zmienną i wywołuje funkcję z argumentem napis1

C. tworzy nową KLASĘ napis1

D. tworzy obiekt napis1 klasy napisy

Pozostałe interpretacje mylą rolę new. Operator nie tworzy KLASY - klasę definiuje się osobno (konstruktorem lub słowem class), a new tylko robi z niej obiekt. Nie jest też zwykłym wywołaniem metody istniejącego obiektu - przeciwnie, dopiero POWOŁUJE obiekt do życia. Tu napis1 to nowy obiekt klasy napisy.

Pytanie 25

Do ilu pól edycyjnych zostanie przypisane tło Teal dla przedstawionego fragmentu dokumentu HTML i stylu CSS?

<input type="text">
<input type="number">
<input type="email">
<input type="number">
<input>

input[type="number"] {
    background-color: Teal;
}

A. Do dwóch.

B. Do trzech.

C. Do żadnego.

D. Do wszystkich.

Wybór niepoprawnej odpowiedzi sugeruje pewne nieporozumienia dotyczące zasad działania CSS i tego, jak style są aplikowane do elementów HTML. Wszystkie niepoprawne odpowiedzi sugerują, że tło Teal zostanie przypisane do innej liczby pól edycyjnych niż faktycznie. W tym przypadku, tło Teal jest zdefiniowane w stylu CSS i ma być zastosowane tylko do pól typu 'number'. W HTML, możemy określić różne typy pól edycyjnych, takie jak 'text', 'number', 'email' i inne. Typy te są używane przez przeglądarki, aby dostarczyć odpowiednie interfejsy użytkownika dla różnych typów danych. Niezrozumienie tego może prowadzić do błędnych wniosków, jak na przykład ten, że wszystkie pola edycyjne otrzymają styl, czy że żadne pole nie otrzyma stylu. Ważne jest, aby zrozumieć, jak selektory atrybutów w CSS pozwalają na precyzyjne określenie, do jakich elementów powinien być zastosowany dany styl.

Pytanie 26

Wskaż wszystkie symbole, które pozwalają na komentowanie kodu w języku PHP.

A. tylko /* */

B. /* */ oraz

C. /* */ oraz // oraz #

D. <?php ?> oraz //

Odpowiedź, która wskazuje na znaki /* */, // oraz # jako metody komentowania w PHP jest poprawna. W języku PHP istnieją różne sposoby na dodawanie komentarzy, co jest kluczowe dla dokumentacji kodu i ułatwiania jego późniejszego zrozumienia. Komentarze wieloliniowe otaczane są przez znaki /* i */. Umożliwiają one opisanie złożonych fragmentów kodu, co jest przydatne w przypadku długich wyjaśnień. Z kolei // umożliwia tworzenie komentarzy jednoliniowych, co jest idealne dla krótkich notatek czy opisów funkcji. Dodatkowo, znak # również pozwala na tworzenie komentarzy jednoliniowych, co czyni go użytecznym w kontekście skryptów PHP, szczególnie w połączeniu z plikami konfiguracyjnymi. Właściwe stosowanie komentarzy jest częścią dobrych praktyk programistycznych, które pozwalają na lepszą współpracę w zespole oraz przyszłą konserwację kodu. Przykładowo, użycie komentarzy do wyjaśnienia zastosowania konkretnej funkcji w kodzie może znacznie ułatwić pracę innym programistom, którzy będą musieli pracować z tym kodem w przyszłości.

Pytanie 27

Jakie imiona spełniają warunki klauzuli LIKE w zapytaniu?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE '_r%';

A. Arleta, Krzysztof, Krystyna, Tristan

B. Krzysztof, Krystyna, Romuald

C. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana

D. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara

Zapytanie SQL wykorzystuje klauzulę LIKE, która pozwala na wyszukiwanie wzorców w danych tekstowych. W tym przypadku wzór '_r%' oznacza, że szukamy imion, które mają na drugiej pozycji literę 'r' i mogą mieć dowolne znaki po tej literze. W analizowanych imionach, Arleta, Krzysztof, Krystyna oraz Tristan spełniają ten warunek, ponieważ: Arleta ma 'r' na drugiej pozycji, Krzysztof również, Krystyna także, a Tristan ma 'r' na drugiej pozycji. Przykład użycia klauzuli LIKE jest szczególnie przydatny w systemach, gdzie często zachodzi potrzeba filtrowania danych tekstowych na podstawie określonych wzorców. W praktyce, stosowanie klauzuli LIKE w zapytaniach SQL powinno być zgodne z najlepszymi praktykami, takimi jak optymalizacja indeksów i unikanie nadmiernego używania znaków wieloznacznych, które mogą prowadzić do spadku wydajności. Warto również pamiętać, że w wielu systemach baz danych klauzula LIKE jest czuła na wielkość liter, co może wpływać na wyniki zapytań.

Pytanie 28

Typowym programem przeznaczonym do edycji grafiki wektorowej jest

A. Brasero.

B. Paint.

C. Audacity.

D. Inkscape.

Poprawnie wskazany program to Inkscape, bo jest to typowy, specjalistyczny edytor grafiki wektorowej. Grafika wektorowa opiera się na obiektach takich jak linie, krzywe Béziera, wielokąty, tekst, które są opisane matematycznie (współrzędne, promienie, kąty), a nie na siatce pikseli. Dzięki temu projekty można skalować praktycznie dowolnie bez utraty jakości, co jest absolutnym standardem przy projektowaniu logotypów, ikon, infografik, schematów technicznych czy elementów interfejsu użytkownika. Inkscape obsługuje format SVG, który jest otwartym standardem W3C i jest powszechnie stosowany w projektach webowych, także w responsywnych interfejsach. W praktyce, używając Inkscape, można tworzyć np. logo firmy, które później bez problemu osadzisz na stronie WWW, w materiałach do druku, na banerach, a nawet w aplikacji mobilnej, bez martwienia się o rozmazanie czy pikselizację. Program oferuje warstwy, style, grupowanie obiektów, precyzyjne wyrównywanie, siatki i prowadnice, co jest zgodne z dobrymi praktykami pracy z grafiką: porządek w projekcie, praca na oddzielnych warstwach, używanie krzywych zamiast „ręcznego” rysowania byle jakich kształtów. Moim zdaniem, znajomość Inkscape albo innego edytora wektorowego (np. Adobe Illustrator, CorelDRAW) to dzisiaj podstawowa umiejętność dla kogoś, kto myśli poważnie o grafice komputerowej czy front-endzie. Wiele firm wręcz wymaga, żeby materiały były dostarczane właśnie w formacie wektorowym, bo wtedy łatwiej je modyfikować, dopasowywać kolorystykę do brandingu i eksportować do różnych formatów (PNG, PDF, EPS) w zależności od potrzeb. Inkscape pozwala też na pracę z krzywymi, maskami, gradientami czy efektami filtrów, co daje bardzo duże możliwości przy zachowaniu zalet wektorów.

Pytanie 29

W przedstawionym kodzie JavaScript, który został ponumerowany dla przejrzystości, występuje błąd uniemożliwiający wyświetlenie jakiegokolwiek komunikatu po uruchomieniu. Jak można go naprawić?

1  if(a < b)
2      document.write(a);
3      document.write("jest mniejsze");
4  else
5      document.write(b);
6      document.write("jest mniejsze");

A. zmienić znaki cudzysłowu na apostrof w liniach 3 i 6, np. 'jest mniejsze'

B. wprowadzić nawiasy klamrowe w sekcji if i else

C. dodać znak $ przed nazwami zmiennych

D. umieścić zmienne a i b w cudzysłowie w liniach 2 i 5

Wstawienie znaku $ przed nazwami zmiennych w JavaScript nie jest wymagane, ponieważ ten język nie wymaga żadnych specjalnych znaków dla identyfikatorów zmiennych. Znak $ jest używany w niektórych przypadkach, np. w bibliotekach jak jQuery, ale nie wpływa na sposób działania podstawowych zmiennych. Wprowadzenie cudzysłowów wokół zmiennych a i b w liniach 2 i 5 również jest nieprawidłowe, ponieważ spowoduje to, że program zamiast wartości tych zmiennych będzie próbował odwoływać się do stringów 'a' i 'b', co z kolei prowadzi do błędów. W JavaScript cudzysłowy są używane do definiowania stringów, a nie do oznaczania zmiennych. Zamiana cudzysłowów na apostrofy w liniach 3 i 6 nie rozwiązuje problemu, ponieważ zarówno cudzysłowy, jak i apostrofy są poprawnymi znacznikami stringów w JavaScript. W kontekście dobrych praktyk programistycznych, zawsze warto stosować nawiasy klamrowe dla czytelności i bezpieczeństwa kodu, gdyż ułatwia to zrozumienie jego struktury oraz zmniejsza ryzyko błędów związanych z nieprawidłowym zakresem instrukcji.

Pytanie 30

Kod JavaScript uruchomiony w wyniku kliknięcia przycisku ma na celu <img id="i1" src="obraz1.gif"> <button onclick="document.getElementById('i1').src='obraz2.gif'"> test</button>

A. wyświetlić obraz2.gif obok obraz1.gif

B. zmienić styl obrazu o id równym i1

C. ukryć obraz2.gif

D. zamienić obraz1.gif na obraz2.gif

Odpowiedź 'zamienić obraz1.gif na obraz2.gif' jest poprawna, ponieważ kod JavaScript w przycisku jest odpowiedzialny za zmianę źródła obrazu. W momencie kliknięcia przycisku, funkcja `document.getElementById('i1').src='obraz2.gif'` przypisuje nowe źródło do elementu o identyfikatorze 'i1', co efektywnie powoduje wyświetlenie obraz2.gif zamiast obraz1.gif. Tego typu manipulacje DOM są powszechnie stosowane w interaktywnych aplikacjach webowych, gdzie użytkownik wchodzi w interakcję z różnymi elementami. Przykładem zastosowania tej techniki może być tworzenie galerii zdjęć, gdzie użytkownik klika na miniaturkę, a główny obrazek zostaje zmieniony na wybrane zdjęcie. Warto również zauważyć, że ta zmiana jest realizowana bez potrzeby reładowania strony, co znacząco poprawia doświadczenie użytkownika. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie tworzenia dynamicznych interfejsów użytkownika.

Pytanie 31

Podaj właściwą sekwencję przy tworzeniu bazy danych?

A. Zdefiniowanie celu, stworzenie tabel, utworzenie relacji, normalizacja

B. Zdefiniowanie celu, normalizacja, utworzenie relacji, stworzenie tabel

C. Zdefiniowanie celu, normalizacja, utworzenie tabel, stworzenie relacji

D. Zdefiniowanie celu, utworzenie relacji, stworzenie tabel, normalizacja

Niepoprawne odpowiedzi często pomijają kluczowe kroki lub nieprawidłowo je kolejkują. Ważne jest, aby zrozumieć, że określenie celu przed rozpoczęciem jakiejkolwiek pracy nad bazą danych jest fundamentem, na którym opiera się cały proces projektowania. Pominienie tego kroku, jak w przypadku odpowiedzi, która sugeruje rozpoczęcie od stworzenia tabel, prowadzi do stworzenia struktury, która może nie odpowiadać rzeczywistym potrzebom użytkowników. Z kolei utworzenie relacji przed normalizacją może skutkować nieefektywnymi powiązaniami między danymi, co w dłuższej perspektywie prowadzi do problemów z integralnością danych. W praktyce, normalizacja powinna być przeprowadzana po utworzeniu relacji, aby można było odpowiednio zoptymalizować strukturę bazy. Często spotykanym błędem jest także mylenie etapy projektowania bazy danych z jej implementacją, co skutkuje brakiem klarowności w dalszych pracach. Kluczowe jest, aby każdy etap był przemyślany i oparty na solidnych podstawach analitycznych, co pozwala na uniknięcie problemów w przyszłości związanych z wydajnością i skalowalnością bazy danych.

Pytanie 32

Jaką wartość w formacie heksadecymalnym będzie miała barwa określona kodem rgb(255, 10, 22)?

A. #FF0A16

B. #FF1016

C. #2551022

D. #251022

Odpowiedź #FF0A16 jest poprawna, ponieważ kod RGB (255, 10, 22) jest konwertowany na format heksadecymalny, gdzie każdy z trzech kanałów (czerwony, zielony, niebieski) jest przedstawiany przez dwie cyfry szesnastkowe. W kodzie RGB wartość 255 dla kanału czerwonego odpowiada szesnastkowej wartości FF, wartość 10 dla kanału zielonego odpowiada wartości 0A, a wartość 22 dla kanału niebieskiego odpowiada wartości 16. Łącząc te wartości, otrzymujemy #FF0A16. Praktyczne zastosowania kodów kolorów w formacie heksadecymalnym są powszechne w projektowaniu stron internetowych oraz grafice komputerowej, gdzie umożliwiają precyzyjne definiowanie kolorów. Warto również pamiętać, że standard W3C zaleca używanie formatu heksadecymalnego w CSS, co czyni go bardziej efektywnym dla deweloperów. Ponadto, znajomość konwersji kolorów RGB na heksadecymalny jest kluczowa dla każdego, kto zajmuje się designem i programowaniem wizualnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 33

Jaka wartość zostanie wypisana na standardowym wyjściu dla zamieszczonego w ramce fragmentu programu napisanego w języku C++ ?

int obliczenia( int x ){
     x %= 3;
     x++;
     return x;
 }

 int main( ){
     std::cout << obliczenia(32);
 }

A. 32

B. 0

C. 2

D. 3

Dobra robota! Wybrałeś opcję 3, co oznacza, że zrozumiałeś, jak działają operatorzy w C++. W tym przykładzie mamy funkcję 'obliczenia', która przyjmuje argument 'x' równy 32. W środku tej funkcji wykonuje się operacja modulo (x %= 3), co w praktyce oznacza, że dzielimy 32 przez 3 i zostaje nam reszta, czyli 2. Później dodajemy 1 do 'x' (x++), co daje nam w sumie 3. I to właśnie ta liczba jest zwracana przez funkcję i wypisywana na ekranie przez 'std::cout'. Fajnie jest pamiętać, że '%=' skraca zapis do x = x % 3, a 'x++' to z kolei x = x + 1. Te skróty to codzienność w programowaniu, dlatego warto je znać. No i pamiętaj, że w C++ każda funkcja zwraca wartość przy użyciu 'return', a ta wartość jest potem używana tam, gdzie funkcję wywołujesz.

Pytanie 34

W językach programowania o układzie strukturalnym, aby przechować dane o 50 uczniach (ich imionach, nazwiskach oraz średniej ocen), konieczne jest zastosowanie

A. struktury z 50 elementami o składowych typu tablicowego

B. klasy z 50 elementami typu tablicowego

C. tablicy z 50 elementami o składowych typu łańcuchowego

D. tablicy z 50 elementami o składowych strukturalnych

Wybór niewłaściwych podejść do przechowywania informacji o uczniach często wynika z nieporozumienia dotyczącego struktury danych i ich właściwego zastosowania. Tworzenie struktury 50 elementów o składowych typu tablicowego sugeruje, że każdy element byłby tablicą, co nie odpowiada rzeczywistej naturze danych. Tego rodzaju podejście nie tylko komplikuje dostęp do informacji, ale również zwiększa ryzyko błędów w zarządzaniu danymi. Z kolei użycie tablicy 50 elementów o składowych łańcuchowych ogranicza nas do prostych typów danych, takich jak ciągi znaków, co uniemożliwia przechowywanie średniej ocen, która wymagałaby użycia innego typu danych, co narusza zasady typizacji. W przypadku klasy z 50 elementami typu tablicowego, problemem jest, że klasa powinna być używana do modelowania złożonych obiektów z zachowaniem, co nie jest konieczne w tym przypadku. Te nieścisłości pokazują typowe błędy myślowe związane z projektowaniem struktur danych. Kluczowym elementem skutecznego programowania jest zrozumienie, jak najlepiej reprezentować i przechowywać złożone dane, a także znajomość odpowiednich struktur, które umożliwią efektywne operacje na tych danych.

Pytanie 35

Po zrealizowaniu polecenia SQL użytkownik Ela zyska możliwość wykorzystania poniższych uprawnień:

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON baza1.tab1 TO 'Ela'@'localhost';

A. realizować wszystkie działania na strukturze danych

B. tylko tworzyć i zmieniać strukturę tabeli

C. tylko dodawać oraz zmieniać dane

D. przeprowadzać wszystkie operacje na danych

Wybór odpowiedzi, która sugeruje, że użytkownik może jedynie dodawać i modyfikować dane, jest mylny, ponieważ nie uwzględnia uprawnienia SELECT, które jest również częścią przyznanych uprawnień. Ograniczając interpretację do dodawania i modyfikowania danych, można zignorować kluczowy aspekt bazy danych – możliwość ich przeglądania. Ponadto, twierdzenie, że użytkownik może jedynie tworzyć i modyfikować strukturę tabel, jest nieadekwatne, ponieważ polecenie GRANT nie dotyczy uprawnień do zmiany struktury bazy danych, takich jak dodawanie nowych tabel czy kolumn. Takie operacje są regulowane przez inne uprawnienia, które muszą być również przyznane. W sytuacji, gdy mówimy o operacjach na strukturze danych, należy uwzględnić, że uprawnienia GRANT dotyczą jedynie pracy z danymi przechowywanymi w tabelach, a nie z ich strukturalnymi aspektami. Pojęcie 'wszystkie operacje na strukturze danych' może wprowadzać w błąd, ponieważ nie odnosi się do przyznanych uprawnień, które nie obejmują na przykład tworzenia nowych tabel lub zmiany ich definicji. Dlatego ważne jest, aby dokładnie zrozumieć różnicę między uprawnieniami do operacji na danych a uprawnieniami do zarządzania strukturą bazy danych. Kluczowym błędem jest zatem niedostrzeganie znaczenia uprawnienia SELECT oraz niewłaściwe rozumienie zakresu przyznawanych uprawnień w kontekście SQL.

Pytanie 36

Znacznik <ins> w języku HTML jest używany do wskazania

A. tekstu, który został usunięty

B. tekstu o zmienionym formacie

C. cytowanego fragmentu tekstu

D. tekstu, który został dodany

Znacznik <ins> w języku HTML jest używany do oznaczania tekstu, który został dodany w stosunku do pierwotnej treści dokumentu. Został wprowadzony w standardzie HTML5, co umożliwia programistom i twórcom stron internetowych wyraźne zaznaczanie zmian w treści. Użycie tego znacznika jest szczególnie przydatne w kontekście dokumentów, które podlegają częstym aktualizacjom lub rewizjom, gdyż pozwala użytkownikom łatwo dostrzegać dodany tekst. Przykładem może być sytuacja, w której wprowadzasz poprawki do artykułu na blogu: tekst oznaczony jako <ins> może być wyświetlany z podkreśleniem, co wizualnie wskazuje na jego nowość. Warto także zwrócić uwagę, że znacznik <ins> może być używany w połączeniu z atrybutem 'cite', który wskazuje źródło zmiany, oraz atrybutem 'datetime', który określa datę i godzinę wprowadzenia zmian. Dzięki tym właściwościom, <ins> przyczynia się do lepszego zarządzania treścią w dokumentach HTML, spełniając wymagania dotyczące dostępności i przejrzystości informacji.

Pytanie 37

Fragment kodu w języku HTML zawarty w ramce ilustruje zestawienie

A. wypunktowaną.

B. numerowaną.

C. skrótów.

D. odnośników.

Znaczniki HTML <ul> i <ol> są często mylone przez początkujących deweloperów co prowadzi do nieporozumień związanych z prezentacją danych. <ul> reprezentuje listę wypunktowaną używaną gdy kolejność elementów nie ma znaczenia a celem jest po prostu grupowanie powiązanych elementów. Z kolei <ol> tworzy listę numerowaną co jest istotne gdy chronologia lub priorytet poszczególnych elementów są kluczowe. Struktura <ol> jest preferowana w dokumentach gdzie ważne jest zachowanie kolejności jak na przykład w instrukcjach krok po kroku lub w raportach podsumowujących. Mylenie tych dwóch znaczników może prowadzić do zamieszania w zrozumieniu prezentacji danych. Kolejną błędną interpretacją jest uznawanie list za odnośniki co jest domeną znacznika <a> używanego do tworzenia hiperłączy między stronami. Jest to kluczowe w nawigacji strony i budowie struktury sieciowej. Z kolei skróty w HTML są reprezentowane za pomocą <abbr> co pomaga w dostarczaniu pełnych form skrótów przy zachowaniu ich kompaktowej postaci w tekście. Poprawne rozróżnianie i stosowanie tych znaczników jest fundamentem dobrych praktyk w projektowaniu stron internetowych zgodnie z zasadami semantyki i dostępności co jest kluczowe dla tworzenia przejrzystych i przyjaznych użytkownikowi interfejsów. Dodatkowo przekłada się to na lepsze wyniki SEO oraz wyższy poziom użyteczności aplikacji webowych który jest coraz częściej oczekiwany na współczesnym rynku IT. Właściwe wykorzystanie semantycznych znaczników wpływa korzystnie na przyszłą konserwację i rozbudowę kodu co jest nieocenione w długoterminowych projektach informatycznych. Poprawne zrozumienie tych różnic jest zatem kluczowe dla każdego kto aspiruje do profesjonalnego tworzenia stron internetowych i aplikacji webowych zgodnie z nowoczesnymi standardami branżowymi.

Pytanie 38

Który zapis HTML deklaruje KODOWANIE znaków w dokumencie?

<meta charset="UTF-8">

<encoding="UTF-8">

<meta encoding="UTF-8">

<charset="UTF-8">

Kodowanie znaków deklaruje się w sekcji <head> zapisem <meta charset="UTF-8"> - dzięki temu przeglądarka poprawnie wyświetli polskie znaki. Dlatego poprawny jest <meta charset="UTF-8">.

Pytanie 39

Zmienna należąca do typu integer lub int jest w stanie przechować

A. znak

B. ciąg znaków

C. liczbę rzeczywistą

D. liczbę całkowitą

Typ zmiennych integer, czyli int, jest super ważny w programowaniu, bo służy do przechowywania liczb całkowitych. To takie liczby, co nie mają części dziesiętnych. Jest sporo języków programowania, które go używają, na przykład C++, Java czy Python. Głównie dzięki nim możemy efektywnie przechowywać i operować na tych liczbach. Wartości tego typu mogą być różne w zależności od systemu, na przykład w 32-bitowym typ int przechowuje liczby od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Używamy liczb całkowitych w różnych algorytmach, zwłaszcza tam, gdzie liczy się precyzja, jak w zliczaniu elementów albo w operacjach matematycznych. W standardzie C99 mamy różne typy całkowite, co pomaga w dokładnym określeniu, co potrzebujemy. Moim zdaniem, ogarnięcie typu integer to podstawa dla każdego, kto chce coś programować, bo na tym buduje się operacje matematyczne i logiczne.

Pytanie 40

Jakie są prawidłowe kroki w kolejności, które należy podjąć, aby nawiązać współpracę między aplikacją internetową działającą na serwerze a bazą SQL?

A. nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, wybór bazy, zapytanie do bazy - wyświetlane na stronie WWW, zamknięcie połączenia

B. wybór bazy, zapytanie do bazy, nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia

C. zapytanie do bazy, wybór bazy, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia

D. wybór bazy danych, nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, zapytanie do bazy, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia

Analizując inne odpowiedzi, można dostrzec kilka kluczowych nieprawidłowości. W pierwszej z nich podano, że należy najpierw wybrać bazę, co jest nielogiczne, ponieważ przed dokonaniem wyboru bazy konieczne jest nawiązanie połączenia z serwerem. Bez tego połączenia aplikacja nie ma możliwości komunikacji z bazą danych, a zatem nie można dokonać wyboru bazy. Kolejna odpowiedź sugeruje, że zapytanie do bazy powinno nastąpić przed dokonaniem wyboru bazy, co także jest błędne. Zapytania SQL są wykonywane w kontekście określonej bazy danych, więc konieczne jest jej wcześniejsze wybranie. Podobnie, trzecia odpowiedź wprowadza mylne rozumienie kolejności operacji, sugerując, że wyświetlenie danych może nastąpić bez wcześniejszego zapytania do bazy. To podejście ignoruje fakt, iż dane muszą być najpierw pobrane przed ich prezentacją na stronie. Te błędne koncepcje często wynikają z braku zrozumienia procesu interakcji z bazą danych oraz jego podstawowych zasad. W praktyce, aby efektywnie współpracować z bazą danych, istotne jest, by każdy krok był realizowany w odpowiedniej kolejności, co nie tylko zwiększa efektywność, ale również minimalizuje ryzyko błędów oraz problemów z bezpieczeństwem. Dlatego tak ważne jest, aby zrozumieć i stosować się do ustalonych standardów i dobrych praktyk w tym zakresie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej