Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 22 kwietnia 2026 07:03
Data zakończenia: 22 kwietnia 2026 07:13

Egzamin zdany!

Wynik: 35/40 punktów (87,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Konstrukcja w języku SQL ALTER TABLE USA... służy do

A. stworzenia nowej tabeli USA

B. nadpisania istniejącej tabeli USA

C. zmiany tabeli USA

D. usunięcia tabeli USA

Polecenie SQL ALTER TABLE jest używane do modyfikacji istniejącej tabeli w bazie danych. W kontekście odpowiedzi na to pytanie, modyfikacja tabeli USA może obejmować różne operacje, takie jak dodawanie nowych kolumn, modyfikowanie istniejących kolumn, usuwanie kolumn lub zmiana typu danych kolumn. Przykładowo, jeśli chcemy dodać kolumnę z datą utworzenia rekordu, moglibyśmy użyć polecenia ALTER TABLE USA ADD COLUMN created_at DATE. Ważne jest, aby pamiętać, że ALTER TABLE nie tworzy nowej tabeli, ani jej nie usuwa, co jest kluczowe dla zrozumienia jego funkcji. Dobre praktyki przy użyciu ALTER TABLE obejmują wykonanie kopii zapasowej bazy danych przed wprowadzeniem zmian, aby uniknąć utraty danych, a także rozważenie wpływu wprowadzanych zmian na już istniejące dane oraz indeksy. Ponadto, każda operacja ALTER TABLE może wymagać zablokowania tabeli, co wpływa na dostępność bazy danych podczas modyfikacji.

Pytanie 2

Jak prawidłowo skomentować linię kodu w języku Java Script? Komentarz powinien być umieszczony po znakach //

x = Math.max(a,b,c); //

A. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c

B. wybór losowej wartości ze zmiennych a, b i c

C. nieprawidłowe dane

D. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c

Odpowiedź numer 1 jest całkiem trafna, bo funkcja Math.max w JavaScript tak naprawdę najpierw sprawdza, która z podanych wartości jest największa. W tym wypadku, x = Math.max(a, b, c) zwraca największą liczbę z a, b i c i przypisuje ją do x. To jest super przydatne, gdy musisz szybko porównać jakieś liczby, na przykład podczas analizowania danych albo ustalania maksymalnych limitów w aplikacjach internetowych. Math.max to część wbudowanej biblioteki Math, która ma sporo przydatnych funkcji. Wykorzystanie tej funkcji jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, bo jest szybka i bezpieczna. Co ważne, Math.max przyjmuje różną liczbę argumentów, więc można ją łatwo dopasować do swoich potrzeb. Używanie tej funkcji naprawdę poprawia czytelność kodu, a to jest kluczowe w projektach, gdzie inne osoby mogą musieć zrozumieć nasz kod.

Pytanie 3

W dokumencie HTML umieszczono tekst sformatowany określonym stylem. Aby wprowadzić w treści kilka słów o zróżnicowanym stylu, należy użyć znacznika

A. <section>

B. <span>

C. <hr>

D. <table>

Znacznik <span> jest używany w HTML do definiowania niewielkich fragmentów tekstu, które można stylizować niezależnie od reszty treści. Przy jego pomocy możemy wprowadzać różne style CSS, co pozwala na skomponowanie bardziej zróżnicowanego wizualnie tekstu. Na przykład, możemy użyć znacznika <span> do podkreślenia ważnych słów w zdaniu, zmieniając ich kolor lub czcionkę. Ważne jest, aby znacznik <span> nie wprowadzał żadnych zmian semantycznych w treści; jest to znacznik czysto stylistyczny. W praktyce, korzystając z CSS, możemy zastosować różne klasy do elementów <span>, co zwiększa elastyczność w zakresie stylizacji. Przykład: <span class='highlight'>ważne słowo</span> może zostać zapisane w arkuszu stylów jako .highlight { background-color: yellow; }. To podejście jest zgodne z zasadami semantycznego HTML oraz wykorzystania CSS, co jest rekomendowaną praktyką w tworzeniu stron internetowych.

Pytanie 4

Który znacznik lub zestaw znaczników nie jest używany do określenia struktury dokumentu HTML?

A. <i>, <b>, <u>

B. <section>

C. <header>, <footer>

D. <div>

Znaczniki <header>, <footer>, <section> i <div> są naprawdę ważne, jeżeli chodzi o strukturę dokumentu HTML. Element <header> to nagłówek strony, gdzie wrzucamy tytuł, logo i menu nawigacyjne, co pomaga zorganizować treści. Z drugiej strony <footer> to stopka, w której często są dane kontaktowe, prawa autorskie i linki do polityki prywatności. <section> to znacznik, który pozwala na grupowanie treści w sensie logicznym, jak artykuły czy wiadomości. Dzięki temu roboty wyszukiwarek lepiej rozumieją kontekst. A <div> to taki ogólny kontener, który nie ma jakiegoś głębszego znaczenia, ale przydaje się do grupowania elementów i stosowania stylów CSS. Użycie tych znaczników wpływa na strukturę dokumentu, a ich odpowiednie zagnieżdżenie jest kluczowe do prawidłowego działania strony, co jest ważne zarówno dla użytkowników, jak i dla wyszukiwarek.

Pytanie 5

Na ilustracji przedstawiono wybór formatu pliku do importu bazy danych. Który format powinien być wykorzystany, jeśli dane zostały wyeksportowane z programu Excel i zapisane jako tekst z użyciem przecinka do oddzielania wartości pól?

A. CSV

B. SQL

C. XML

D. ESRI

Format CSV jest powszechnie używany do przechowywania danych tabelarycznych, które są eksportowane z programów takich jak Microsoft Excel. CSV, czyli Comma-Separated Values, wykorzystuje przecinek jako separator pól, co sprawia, że jest idealnym wyborem do importowania danych, które są zapisane w ten sposób. W praktyce, CSV jest niezwykle popularny ze względu na swoją prostotę i szeroką kompatybilność z różnymi systemami baz danych oraz narzędziami analitycznymi. CSV jest formatem tekstowym, co oznacza, że dane są zapisane w formacie, który jest łatwy do odczytania przez ludzi, a jednocześnie można go efektywnie przetwarzać programowo. W branży IT i analizie danych, CSV jest standardem ze względu na łatwość integracji i możliwość pracy z dużymi zestawami danych przy stosunkowo niskim zużyciu zasobów systemowych. Praktycznym przykładem zastosowania CSV jest importowanie listy klientów z programu Excel do systemu CRM. W takim przypadku eksportujemy dane z Excela w formacie CSV, a następnie importujemy je do bazy danych, co pozwala na szybkie i efektywne zarządzanie informacjami o klientach. CSV oferuje również możliwość łatwego manipulowania danymi za pomocą skryptów i narzędzi CLI, co czyni go elastycznym rozwiązaniem w wielu środowiskach IT.

Pytanie 6

Ile razy zostanie wykonana pętla w języku PHP, jeśli zmienna kontrolna pozostaje niezmienna podczas działania pętli?

for($i=0; $i<=10; $i++) {
        .......
}

A. Nieskończoność

B. 10

C. 0

D. 11

Pętla for w języku PHP, zapisana jako for($i=0; $i<=10; $i++), będzie miała 11 iteracji ponieważ warunek $i<=10 pozwala na wykonanie pętli aż do momentu gdy $i wynosi 10 włącznie. Pętla zaczyna się od wartości 0 dla zmiennej $i i zwiększa jej wartość o 1 w każdej iteracji. Ponieważ warunek końcowy dopuszcza wartość 10 pętla wykona się dla wartości 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 i 10 co daje łącznie 11 iteracji. Tego typu pętla jest często wykorzystywana do iteracyjnego przetwarzania elementów tablic czy generowania sekwencji liczb. Jest to zgodne ze standardowymi praktykami programistycznymi gdzie pętle for są używane do iteracji tam gdzie liczba kroków jest z góry znana. Znajomość podstawowych struktur iteracyjnych takich jak pętla for jest kluczowa w efektywnym programowaniu i umożliwia tworzenie czytelnego i efektywnego kodu. Ważne jest też aby odpowiednio definiować warunki początkowe i końcowe oraz krok iteracji zgodnie z zamierzonym działaniem algorytmu aby uniknąć nieskończonych pętli lub błędów logicznych wynikających z niewłaściwie ustawionych warunków.

Pytanie 7

Które z poniższych twierdzeń na temat klucza głównego jest prawdziwe?

A. Jest unikalny w ramach tabeli

B. W przypadku tabeli z danymi osobowymi może to być pole nazwisko

C. Zawiera jedynie jedno pole

D. Może mieć tylko wartości liczbowe

Klucz podstawowy jest fundamentalnym elementem w projektowaniu baz danych. Jego główną funkcją jest zapewnienie unikalności każdego rekordu w tabeli, co oznacza, że nie mogą istnieć dwa identyczne wiersze z tym samym kluczem podstawowym. To jest kluczowe dla zachowania integralności danych i umożliwia efektywne zarządzanie informacjami. Na przykład, w tabeli z danymi klientów klucz podstawowy może stanowić unikalny identyfikator klienta (np. numer ID), który pozwala na szybkie i jednoznaczne zlokalizowanie rekordu. Dobrą praktyką jest używanie kluczy podstawowych, które są długoterminowo stabilne, co oznacza, że nie zmieniają się w czasie. Warto również stosować technologię baz danych, która wspiera mechanizmy zapewniające unikalność kluczy, takie jak indeksy unikalne. Ponadto, klucz podstawowy nie musi być wyłącznie pojedynczym polem; może składać się z kilku pól, co jest powszechnie stosowane w przypadku złożonych relacji między tabelami.

Pytanie 8

Jakie oprogramowanie do zarządzania treścią umożliwia proste tworzenie oraz aktualizację witryny internetowej?

A. CSS

B. PHP

C. SQL

D. CMS

Systemy zarządzania treścią, znane jako CMS (Content Management System), są narzędziami stworzonymi specjalnie do łatwego tworzenia, edycji oraz zarządzania treściami na stronach internetowych. Dzięki CMS użytkownicy, nawet ci bez zaawansowanej wiedzy technicznej, mogą z łatwością aktualizować swoje witryny, dodawać nowe artykuły, zdjęcia oraz inne multimedia. Przykładami popularnych systemów CMS są WordPress, Joomla, czy Drupal. Te platformy oferują szeroką gamę wtyczek oraz szablonów, co pozwala na dostosowanie wyglądu i funkcjonalności strony do indywidualnych potrzeb. Standardy branżowe, takie jak WCAG dla dostępności czy SEO dla optymalizacji pod kątem wyszukiwarek, są również wspierane przez wiele systemów CMS, co czyni je idealnym rozwiązaniem dla osób chcących prowadzić profesjonalne serwisy internetowe. Zastosowanie CMS-u znacząco przyspiesza proces tworzenia stron oraz umożliwia ich łatwe dostosowywanie do zmieniających się potrzeb rynku.

Pytanie 9

Baza danych gromadzi dane multimedialne, co wiąże się z koniecznością przechowywania znacznych ilości danych binarnych. Jakiego typu należy użyć dla takich danych?

A. LONGTEXT

B. ENUM

C. DOUBLE

D. BLOB

Typ BLOB (Binary Large Object) jest przeznaczony do przechowywania dużych ilości danych binarnych, takich jak obrazy, wideo czy dźwięki. W kontekście baz danych, BLOB umożliwia przechowywanie danych, które nie są łatwe do reprezentacji w postaci tekstowej. Dzięki zastosowaniu tego typu danych, można efektywnie zarządzać oraz przechowywać multimedia bez obawy o przekroczenie limitów rozmiarowych, które występują przy użyciu standardowych typów danych. Przykład praktycznego zastosowania BLOB można zobaczyć w systemach zarządzania treścią (CMS), gdzie obrazy i pliki wideo są przechowywane w bazie danych, co pozwala na ich łatwe wywoływanie i wyświetlanie na stronach internetowych. Warto zauważyć, że stosując BLOB, należy również brać pod uwagę najlepsze praktyki optymalizacji, takie jak przechowywanie samych plików na zewnętrznych serwerach i trzymanie jedynie ich referencji w bazie danych, co znacząco zwiększa wydajność systemu.

Pytanie 10

Jaką postać ma kolor zdefiniowany w formacie szesnastkowym jako #11FE07 w modelu RGB?

A. rgb(17, 254, 7)

B. rgb(ll, 127, 7)

C. rgb(17, FE, 7)

D. rgb(17, 255, 7)

Odpowiedź rgb(17, 254, 7) jest jak najbardziej trafna, bo wartości RGB ustalamy na podstawie kolorów, które mamy w formacie szesnastkowym. Dla koloru #11FE07, pierwsza część '11' to czerwień (R), druga część 'FE' to zieleń (G), a ostatnia '07' to niebieski (B). Jak to zliczamy? Wartości szesnastkowe przeliczamy na dziesiętne. Czyli '11' w szesnastkowym to 17 w dziesiętnym, 'FE' to 254, a '07' to po prostu 7. Te kolory RGB są super ważne w wielu dziedzinach, jak na przykład w projektowaniu stron www czy w grafice komputerowej. W3C ustala standardy dla tych wartości, dlatego są one spójne i użyteczne w sieci. Dopasowanie kolorów RGB jest kluczowe, kiedy tworzymy ładne palety kolorów, które są nie tylko estetyczne, ale też dostępne dla wszystkich. Takim przykładem może być dobór kolorów dla przycisków na stronie - jak dobrze je dobierzemy, to użytkownik łatwiej zauważy, co ma kliknąć.

Pytanie 11

Co wchodzi w skład standardowego frameworka?

A. zarządzanie komunikacją z bazą danych, system uruchamiania i przetwarzania akcji

B. przetwarzanie formularzy oraz wbudowany serwer

C. system uruchamiania i przetwarzania akcji oraz certyfikat http

D. domena oraz obsługa błędów

Wybór odpowiedzi, który nie odnosi się do zarządzania komunikacją z bazą danych oraz mechanizmu uruchamiania i przetwarzania akcji, może prowadzić do mylnych przekonań na temat roli frameworków. Na przykład, odpowiedzi dotyczące certyfikatu HTTP i serwera wbudowanego mogą sugerować, że te elementy są kluczowe dla frameworków, podczas gdy w rzeczywistości to mechanizmy, które są bardziej związane z infrastrukturą sieciową i konfiguracją serwera. Certyfikat HTTP jest istotny dla bezpieczeństwa komunikacji, ale nie jest częścią samego frameworka aplikacyjnego. Podobnie, obsługa formularzy jest funkcją, którą wiele frameworków oferuje, lecz nie jest ona wystarczająca do pełnego operowania w kontekście aplikacji webowych. Ponadto, odpowiedź dotycząca domeny i obsługi błędów może wprowadzać w błąd, ponieważ domena to szerszy termin związany z architekturą aplikacji, a obsługa błędów to mechanizm usprawniający interakcję użytkownika, ale nie definiujący samego frameworka. Właściwe zrozumienie roli zarządzania danymi i mechanizmów przetwarzania akcji jest kluczowe dla efektywnego tworzenia aplikacji, które są skalowalne i łatwe w utrzymaniu.

Pytanie 12

Który typ danych jest przeznaczony do zapisywania daty urodzenia uczniów w bazie danych szkoły?

A. DATE

B. TIME

C. ENUM

D. BLOB

Poprawnie wskazany został typ DATE, który w relacyjnych bazach danych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) jest standardowym typem do przechowywania samych dat, bez informacji o godzinie. To dokładnie to, czego potrzebujemy przy dacie urodzenia ucznia: interesuje nas dzień, miesiąc i rok, a nie konkretna godzina czy sekunda. Typ DATE przechowuje wartość w ustalonym formacie (najczęściej 'YYYY-MM-DD'), dzięki czemu baza może poprawnie sortować rekordy, filtrować je w zapytaniach SQL (np. WHERE data_urodzenia BETWEEN '2008-01-01' AND '2010-12-31') oraz wykonywać operacje na datach, jak obliczanie wieku czy czasu, jaki minął od urodzenia. Z mojego doświadczenia używanie typu DATE jest też dużo wygodniejsze przy raportach i statystykach, np. liczenie ilu uczniów urodziło się w danym roku szkolnym, w danym miesiącu itp. Dodatkowo jest to zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych: dla dat używamy typów datowych, a nie tekstu czy typów binarnych. Dzięki temu mechanizmy bazy potrafią walidować poprawność danych (np. nie pozwolą zapisać 31.02) oraz optymalnie korzystać z indeksów na kolumnach typu DATE. W profesjonalnych systemach szkolnych czy kadrowych przy danych takich jak data urodzenia, data zatrudnienia, data wystawienia świadectwa zawsze używa się właśnie typów pokrewnych DATE (DATE, DATETIME, czasem TIMESTAMP, ale do urodzin raczej zwykły DATE). To też ułatwia współpracę z aplikacjami webowymi w PHP czy JavaScript, bo większość frameworków ma gotowe mapowanie typu DATE na odpowiednie klasy lub struktury daty w kodzie. Ogólnie: prosty, czytelny i zgodny ze standardem wybór, dokładnie taki, jaki powinien się pojawić w dobrze zaprojektowanej bazie danych szkoły.

Pytanie 13

Aby właściwie skomentować podaną linię kodu w JavaScript, należy po znakach // wpisać opis

document.getElementById("napis").innerHTML = Date(); //

A. nieprawidłowe dane

B. wyświetlenie tekstu "Date()" w znaczniku o id = napis

C. wyświetlenie daty i czasu w znaczniku o id = napis

D. zmiana stylu atrybutu innerHTML

Kod JavaScript document.getElementById('napis').innerHTML=Date(); służy do dynamicznego umieszczania aktualnej daty i czasu w elemencie HTML o podanym id napis. Funkcja Date() bez argumentów zwraca obiekt reprezentujący bieżącą datę i czas w formie czytelnej dla człowieka. Użycie innerHTML pozwala na modyfikację zawartości HTML elementu, co jest wykorzystywane w wielu aplikacjach internetowych do dynamicznej aktualizacji wyświetlanych danych. Przykładem praktycznego zastosowania może być wyświetlanie aktualnego czasu na stronie głównej lub w aplikacjach pogodowych. Zgodnie z dobrymi praktykami, należy jednak pamiętać, że innerHTML zastępuje całą zawartość wewnętrzną elementu, co może prowadzić do utraty danych, jeśli nie jest używane ostrożnie. Ważne jest również, aby pamiętać o zasadach bezpieczeństwa dotyczących manipulacji DOM, aby unikać luk umożliwiających ataki XSS. Dlatego też warto stosować się do zasady minimalizmu zmian w DOM oraz zawsze weryfikować przetwarzane dane.

Pytanie 14

Tablica tab[] zawiera różne liczby całkowite. Jaką wartość przyjmie zmienna zm2 po wykonaniu podanego fragmentu kodu?

A. Średnia arytmetyczna liczb z tablicy

B. Średnia geometryczna liczb od 0 do 9

C. Suma liczb z tablicy

D. Suma liczb od 1 do 10

Odpowiedź numer 3 jest prawidłowa, ponieważ kod oblicza średnią arytmetyczną elementów tablicy tab[]. Wartość zmiennej zm1 po zakończeniu pętli for będzie sumą wszystkich elementów tablicy, ponieważ w każdej iteracji do zm1 dodawana jest wartość kolejnego elementu tablicy. Następnie zmienna zm2 jest ustawiana na wartość zm1 podzieloną przez 10, co odpowiada obliczeniu średniej arytmetycznej, biorąc pod uwagę, że tablica ma 10 elementów. Obliczenie średniej arytmetycznej jest często wykorzystywane w różnych dziedzinach, takich jak analiza danych, statystyka czy nauki przyrodnicze, ponieważ pozwala na uzyskanie ogólnego obrazu rozkładu wartości. W programowaniu istotne jest, aby pamiętać o właściwym podziale przez liczbę elementów, co w tym przypadku zostało prawidłowo zastosowane. Praktykowanie takich operacji uczy pisania efektywnego kodu i zrozumienia podstaw matematycznych w informatyce. Zgodnie z dobrymi praktykami, użycie typu double dla zm2 zapewnia dokładność w przypadku niecałkowitych wyników dzielenia.

Pytanie 15

Efektem wykonania kwerendy dla przedstawionej tabeli rezerwacje jest

SELECT sezon, SUM(liczba_dn) FROM rezerwacje
GROUP BY sezon;

id_pok	liczba_dn	sezon
1	10	lato
2	4	zima
1	5	lato
2	6	zima
1	5	lato
3	9	zima
1	8	zima

A. lato 10, zima 4, lato 5, zima 6, lato 5, zima 9, zima 8

B. lato 20, zima 27

C. lato 10, 5, 5; zima 4, 6, 9, 8

D. lato 3, zima 4

Dobrze, że wybrałeś odpowiedź 'lato 20, zima 27'. Jest to poprawne rozwiązanie, ponieważ zapytanie SQL, które wykonujemy na tabeli rezerwacje, grupuje wyniki według sezonu i sumuje liczbę dni dla każdego sezonu. W praktyce, jeżeli mamy tabelę z danymi o rezerwacjach na różne sezony i chcemy zrozumieć, ile łącznie dni zostało zarezerwowanych dla każdego sezonu, musimy użyć takiego zapytania. W tym przypadku, suma dni dla sezonu 'lato' wynosi 20, a dla sezonu 'zima' - 27. Wiedza ta jest niezwykle przydatna, gdy na przykład chcemy zaplanować ilość dostępnych miejsc w hotelu na kolejne sezony, biorąc pod uwagę historię rezerwacji. Zwróć uwagę, że korzystanie z funkcji agregujących jak SUM w SQL jest kluczowe dla przeprowadzania analiz danych. Właściwe zrozumienie i stosowanie tych funkcji pozwoli Ci na przeprowadzanie skomplikowanych analiz i przewidywań na podstawie zgromadzonych danych.

Pytanie 16

Na stronie www znajduje się formularz, do którego należy stworzyć następujące funkcje: walidacja: w czasie wypełniania formularza na bieżąco kontrolowana jest poprawność danych, przesyłanie danych: po zrealizowaniu formularza i jego zatwierdzeniu, dane są przekazywane do bazy danych na serwerze. Aby zrealizować tę funkcjonalność w jak najprostszy sposób, należy zapisać

A. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP

B. walidację oraz przesyłanie danych w języku JavaScript

C. walidację oraz przesyłanie danych w języku PHP

D. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript

Walidacja danych w formularzu powinna być przeprowadzana po stronie klienta, co oznacza, że najwłaściwszym rozwiązaniem jest wykorzystanie języka JavaScript. Taki sposób umożliwia natychmiastowe informowanie użytkownika o błędach, co znacząco poprawia doświadczenia użytkowników. Przykłady zastosowania obejmują sprawdzanie, czy pola są puste, czy wprowadzony adres e-mail ma odpowiedni format oraz czy hasło spełnia określone kryteria. Po zatwierdzeniu formularza, dane powinny być przesyłane do serwera, gdzie można je obsłużyć i zapisać w bazie danych. W tym kontekście wykorzystanie języka PHP jest idealnym rozwiązaniem, ponieważ PHP jest popularnym językiem skryptowym do obsługi backendu i pracy z bazami danych. Serwerowa walidacja danych jest również konieczna dla zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danych znajdujących się w bazie. W praktyce, mogą wystąpić sytuacje, w których użytkownik wyłączy JavaScript, dlatego niezbędne jest, aby walidacja odbywała się również po stronie serwera, jednak głównym celem jest zapewnienie wstępnej walidacji na poziomie klienta.

Pytanie 17

Jakie z wymienionych par znaczników HTML działają w ten sam sposób na stronie internetowej, jeżeli żadne style CSS nie zostały określone?

A. <meta> oraz <title>

B. <b> oraz <big>

C. <b> oraz <strong>

D. <p> oraz <h2>

Odpowiedź <b> i <strong> jest poprawna, ponieważ oba znaczniki służą do podkreślania ważności tekstu, aczkolwiek ich semantyka różni się nieco. Znacznik <b> jest używany do pogrubienia tekstu bez dodatkowego znaczenia semantycznego, natomiast <strong> nie tylko pogrubia tekst, ale dodatkowo wskazuje, że dany fragment jest istotny w kontekście treści. To rozróżnienie jest ważne w kontekście dostępności i SEO, ponieważ wyszukiwarki oraz technologie asystujące mogą traktować tekst oznaczony jako <strong> jako bardziej znaczący. Przykładem zastosowania może być nagłówek artykułu, w którym ważne informacje są wyróżnione znacznikiem <strong>, a nie tylko wizualnie poprzez <b>. Standardy W3C promują stosowanie znaczników z odpowiednią semantyką, co wspiera lepszą strukturę dokumentu HTML oraz jego interpretację przez różne urządzenia. Dlatego zaleca się stosowanie <strong> tam, gdzie chcemy przekazać znaczenie, zamiast używać <b> bez głębszego sensu.

Pytanie 18

Aby włączyć kaskadowy arkusz stylów zapisany w pliku zewnętrznym, należy zastosować poniższy fragment kodu HTML

A. <meta charset="styl.css">

B. <div id="styl.css" relation="css">

C. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="styl.css">

D. <optionvalue="styl.css" type="text/css">

Poprawna odpowiedź to <link rel="stylesheet" type="text/css" href="styl.css" />. Ten fragment kodu HTML jest standardowym sposobem dołączania zewnętrznych arkuszy stylów do dokumentu HTML. Atrybut 'rel' określa relację pomiędzy dokumentem a zewnętrznym plikiem, w tym przypadku jest to 'stylesheet', co informuje przeglądarkę, że plik ma zawierać style CSS. Atrybut 'type' wskazuje typ zawartości, a 'href' zawiera ścieżkę do pliku CSS, w tym przypadku 'styl.css'. Zewnętrzne arkusze stylów są zalecane, ponieważ umożliwiają oddzielenie treści od stylizacji, co jest zgodne z zasadą separacji obowiązków w inżynierii oprogramowania. Umożliwia to łatwe zarządzanie i aktualizowanie stylów bez konieczności modyfikowania samego HTML-a. Przykładem zastosowania może być stworzenie pliku styl.css, który zawiera wszystkie style dla danej strony, co pozwala na ponowne wykorzystanie tych samych stylów w różnych częściach serwisu, co zwiększa spójność i ułatwia utrzymanie kodu.

Pytanie 19

W JavaScript, aby wyodrębnić fragment tekstu pomiędzy wskazanymi indeksami, powinno się zastosować metodę

A. trim()

B. replace()

C. slice()

D. concat()

Metoda slice() w języku JavaScript jest kluczowym narzędziem do wydobywania fragmentów ciągów tekstowych. Umożliwia wyodrębnienie podciągu na podstawie określonych indeksów początkowego i końcowego. Przykładowo, jeśli mamy napis 'JavaScript' i chcemy uzyskać 'Script', możemy użyć slice(4, 10). Indeks początkowy jest wliczany, a końcowy jest wykluczany, co zapewnia elastyczność w manipulacji ciągami. Metoda slice() nie modyfikuje oryginalnego ciągu, co jest zgodne z zasadą immutability w funkcjonalnym programowaniu, zwiększając bezpieczeństwo danych. Metoda ta obsługuje również ujemne indeksy, co pozwala na łatwe wyodrębnianie fragmentów z końca napisu. Warto pamiętać, że slice() jest preferowana, gdyż jest bardziej czytelna i intuicyjna w porównaniu z innymi metodami do manipulacji tekstem, jak substr() czy substring().

Pytanie 20

W języku JavaScript, aby w jednym poleceniu zweryfikować, czy dany ciąg tekstowy zawiera inny ciąg, można zastosować metodę

A. valueOf()

B. repeat()

C. substr()

D. includes()

Metoda includes() w JavaScript służy do sprawdzenia, czy dany ciąg znaków zawiera określony podciąg. Jest to niezwykle przydatne narzędzie, które pozwala na szybkie weryfikowanie zawartości zmiennych tekstowych. Przykład zastosowania to: let str = 'JavaScript jest świetny'; console.log(str.includes('świe')); // true. Warto zwrócić uwagę, że includes() jest metodą case-sensitive, co oznacza, że wielkość liter ma znaczenie w procesie wyszukiwania. Dobrą praktyką jest korzystanie z tej metody w sytuacjach, gdzie chcemy szybko i efektywnie analizować tekst, na przykład podczas walidacji danych wejściowych w formularzach. Ponadto, jest ona zgodna z ES6, co sprawia, że jest szeroko wspierana w nowoczesnych przeglądarkach oraz środowiskach JavaScript. Zastąpienie starszych metod, takich jak indexOf(), które zwracałoby pozycję podciągu, co wymagałoby dodatkowych operacji logicznych do weryfikacji, czyni includes() bardziej eleganckim i przejrzystym rozwiązaniem.

Pytanie 21

W języku JavaScript rezultat wykonania polecenia zmienna++; będzie identyczny jak polecenia

A. zmienna=zmienna+10;

B. zmienna+=1;

C. zmienna===zmienna+1;

D. zmienna --;

W języku JavaScript operator inkrementacji '++' zwiększa wartość zmiennej o 1. Zapis 'zmienna++' jest równoważny z 'zmienna += 1', ponieważ obydwa polecenia prowadzą do tej samej końcowej wartości zmiennej. Operator '+=' to skrót, który dodaje wartość po prawej stronie operatora do aktualnej wartości zmiennej. Warto nadmienić, że 'zmienna++' działa w trybie post-inkrementacji, co oznacza, że zwraca pierwotną wartość przed inkrementacją, podczas gdy '++zmienna' działa w trybie pre-inkrementacji, zwracając wartość po inkrementacji. Przykładowo, jeśli zmienna wynosi 5, to po zastosowaniu 'zmienna++' jej nowa wartość stanie się 6, a jej wartość zwracana to 5. Zastosowanie operatora '+=' jest zgodne z ECMAScript, standardem, na którym oparty jest JavaScript. Użycie tych operatorów jest powszechne w programowaniu, zwłaszcza w iteracjach i obliczeniach. Przykładając to do praktyki, w kodzie można zobaczyć takie zastosowanie: let x = 5; x++; console.log(x); // wypisze 6, a let y = 5; y += 1; console.log(y); // również wypisze 6.

Pytanie 22

W dostępnej tabeli mieszkań znajdują się kolumny o nazwach: adres, metraż, liczba_pokoi, standard, status, cena. Wykonanie podanej kwerendy SQL SELECT spowoduje, że zostaną wyświetlone

A. metraż oraz cena tych mieszkań, które mają co najmniej 3 pokoje

B. wszystkie informacje oprócz adresu tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje

C. wszystkie informacje dotyczące mieszkań, które mają co najmniej 3 pokoje

D. metraż oraz cena tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje

Kwerenda SQL SELECT metraz cena FROM mieszkania WHERE ile_pokoi 3 jest zapytaniem, które precyzyjnie określa zakres danych do wyświetlenia na podstawie warunku. Polecenie SELECT określa, które kolumny będą zwracane w wyniku kwerendy w tym przypadku metraz i cena. Dzięki temu uzyskujemy tylko te dane które są istotne w kontekście analizy efektywności lub porównania cen nieruchomości o określonym rozmiarze w ramach bazy danych. Użycie klauzuli WHERE ile_pokoi 3 definiuje dodatkowy filtr aby wyświetlane były jedynie te rekordy które spełniają podany warunek logiczny czyli ilość pokoi większą niż trzy. Jest to powszechnie stosowana praktyka w pracy z bazami danych pozwalająca na efektywne przetwarzanie i analizę dużych zbiorów danych poprzez ograniczenie zwracanych wyników do tych które są najbardziej istotne dla użytkownika. Takie podejście pozwala na optymalizację wydajności zapytań SQL co jest kluczowe w środowiskach produkcyjnych gdzie czas odpowiedzi i obciążenie serwera mają istotne znaczenie

Pytanie 23

Język HTML oferuje nagłówki, które służą do tworzenia hierarchii zawartości. Te nagłówki występują wyłącznie w zakresie

A. h1 - h6

B. h1 - h10

C. h1 - h8

D. h1 - h4

Odpowiedź h1 - h6 jest poprawna, ponieważ w języku HTML nagłówki są definiowane w ramach sześciu poziomów, od h1 do h6. Nagłówki te pełnią kluczową rolę w organizacji treści na stronie internetowej, umożliwiając tworzenie hierarchii oraz struktury dokumentu. h1 jest najważniejszym nagłówkiem i powinien być używany do oznaczania głównego tytułu strony, podczas gdy h2, h3, h4, h5 i h6 służą do tworzenia podtytułów i hierarchii treści w miarę potrzeby. Na przykład, nagłówek h2 może być użyty do oznaczenia sekcji podrzędnej w stosunku do h1, a h3 do następnej sekcji podrzędnej. Takie zrozumienie hierarchii nagłówków jest istotne z punktu widzenia SEO, ponieważ wyszukiwarki korzystają z tych struktur do indeksowania treści. Dobrze zorganizowane nagłówki poprawiają również dostępność strony, co jest zgodne z najlepszymi praktykami webowymi, a także ułatwiają nawigację użytkownikom, zarówno ludziom, jak i robotom wyszukiwarek.

Pytanie 24

Co się stanie po kliknięciu w link z HTML zawierający znak #?

<a href="#dane">

A. Zostanie wybrany względny adres URL o nazwie dane

B. Zostanie uruchomiony skrypt o nazwie dane

C. Otworzy się nowa karta w przeglądarce zatytułowana dane

D. Strona przeskoczy do elementu o identyfikatorze równym dane

W składni HTML znak # w atrybucie href w odsyłaczu oznacza, że odnośnik prowadzi do elementu o określonym identyfikatorze id na tej samej stronie. Jest to funkcjonalność zwana nawigacją wewnętrzną lub kotwiczeniem. Po kliknięciu takiego linku przeglądarka automatycznie przewija stronę do elementu o id równym wartości po znaku #. W praktyce jest to bardzo użyteczny mechanizm, zwłaszcza w długich dokumentach lub stronach typu one-page, gdzie można tworzyć spis treści z odnośnikami prowadzącymi do poszczególnych sekcji. Przykładem użycia może być link do formularza na dole strony, który pozwala użytkownikowi szybko dotrzeć do ważnych informacji. Zgodnie z dobrymi praktykami należy zawsze upewnić się, że id jest unikalne w kontekście całej strony, co zapobiega nieoczekiwanym zachowaniom podczas nawigacji. Jest to zgodne ze standardami W3C, które promują semantyczne i dostępne struktury stron internetowych, co wpływa pozytywnie na doświadczenie użytkownika i dostępność stron dla osób z niepełnosprawnościami.

Pytanie 25

Po wykonaniu kodu PHP zostanie wyświetlona aktualna data zawierająca jedynie
echo date("Y");

A. miesiąc i rok

B. dzień

C. dzień i miesiąc

D. rok

Odpowiedź \"rok\" jest prawidłowa, ponieważ funkcja `date()` w PHP, w przypadku użycia formatu \"Y\", zwraca czterocyfrowy rok bieżącej daty. Funkcja ta jest kluczowa w kontekście programowania w PHP, szczególnie gdy chodzi o zarządzanie datami i czasem. W praktyce, używanie tej funkcji jest niezwykle istotne w aplikacjach internetowych, gdzie często jest potrzebne wyświetlenie daty w różnych formach. Na przykład, w systemach zarządzania treścią (CMS) można stosować funkcję `date()` do automatycznego generowania daty publikacji artykułów. Warto również zaznaczyć, że PHP oferuje różne formaty dla dat, a stosowanie standardów, takich jak format ISO 8601, może być przydatne w przypadku wymiany danych z innymi systemami. Używanie `date("Y")` to dobra praktyka, aby uniknąć problemów z lokalizacją i zapewnić spójność w wyświetlaniu daty na stronach internetowych."

Pytanie 26

Podana jest tabela książki z kolumnami: tytuł, autor (w formie tekstowej), cena (w formie liczbowej). Jaką kwerendę SELECT należy wykorzystać, aby otrzymać tylko tytuły, których cena jest niższa niż 50 zł?

A. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena > '50 zł';

B. SELECT ksiazki FROM tytul WHERE cena < '50 zł';

C. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50;

D. SELECT * FROM ksiazki WHERE cena < 50;

Odpowiedź "SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50;" jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje składnię SQL, która pozwala na wybranie konkretnych pól z tabeli. W tym przypadku przy pomocy klauzuli SELECT określamy, że interesują nas tylko tytuły książek, a klauzula WHERE filtruje wyniki, zwracając jedynie te rekordy, w których cena jest niższa niż 50 zł. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ zamiast używać operatora *, który zwraca wszystkie kolumny, wskazujemy dokładnie, jakie dane są nam potrzebne. Dzięki temu kwerenda jest bardziej wydajna i przejrzysta. Przykładowo, w przypadku dużych zbiorów danych, ograniczenie wyników do konkretnego pola może znacząco poprawić czas wykonania zapytania oraz zmniejszyć obciążenie serwera. Ponadto, zapis ceny jako liczby, a nie tekstu (np. '50 zł'), umożliwia prawidłowe porównanie wartości numerycznych, co jest kluczowe w tego typu zapytaniach. W praktyce wykorzystanie tego rodzaju zapytań jest niezbędne, aby efektywnie zarządzać danymi i uzyskiwać precyzyjne wyniki w bazach danych.

Pytanie 27

Co chce osiągnąć poniższe zapytanie MySQL?

ALTER TABLE ksiazki
MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;

A. Dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul

B. Zmienić typ kolumny w tabeli ksiazki

C. Zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki

D. Usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki

Polecenie SQL ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL; służy do zmiany typu kolumny tytul w tabeli ksiazki. W tym przypadku typ kolumny jest zmieniany na VARCHAR(100), co oznacza, że będzie przechowywać łańcuchy znaków o maksymalnej długości 100 znaków, a dodatkowo kolumna ta nie może przyjmować wartości NULL. Użycie ALTER TABLE i MODIFY pozwala na dynamiczną modyfikację struktury tabeli bez konieczności jej usuwania i ponownego tworzenia, co jest korzystne w dużych systemach bazodanowych, gdzie minimalizacja czasu przestoju jest kluczowa. Praktyczne zastosowanie polecenia MODIFY jest szerokie i obejmuje sytuacje, w których wymagane są zmiany w przechowalności danych, na przykład aby dostosować się do nowych wymagań biznesowych lub normatywnych. Warto pamiętać o dopasowaniu zmian do istniejących danych i zapewnieniu spójności bazy danych, co jest dobrą praktyką w zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 28

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr { background-color: Pink; }

B. td, th { background-color: Pink; }

C. tr:active { background-color: Pink; }

D. tr:hover { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 29

Co zazwyczaj wchodzi w skład Framework'a?

A. zarządzanie komunikacją z bazą danych, mechanizm uruchamiania i przetwarzania akcji

B. certyfikat http oraz mechanizm przetwarzania i uruchamiania akcji

C. wbudowany serwer i obsługa formularzy

D. obsługa błędów i domena

Pierwsza odpowiedź wskazuje na elementy, które są często obecne w aplikacjach webowych, jednak nie są kluczowymi składnikami frameworków. Domeny i obsługa błędów to ważne aspekty ogólnie dotyczące programowania, ale same w sobie nie definiują funkcjonalności frameworka. Obsługa formularzy oraz wbudowany serwer to funkcje, które mogą być dostarczane przez frameworki, jednak nie stanowią one ich podstawowych komponentów. Obsługa formularzy dotyczy głównie interakcji użytkownika z aplikacją, a wbudowany serwer to jedynie narzędzie do lokalnego testowania, które nie jest kluczowe dla samego frameworka. Natomiast certyfikat http jest istotny dla zapewnienia bezpieczeństwa podczas przesyłania danych, lecz nie jest on związany z architekturą czy funkcjonalnością frameworków. Dlatego też, choć wszystkie z wymienionych elementów są ważne w kontekście tworzenia aplikacji webowych, to nie stanowią one rdzenia frameworków, które koncentrują się na ułatwieniu komunikacji z bazą danych oraz zarządzaniu cyklem życia żądań.

Pytanie 30

W instrukcji CREATE TABLE zastosowanie klauzuli PRIMARY KEY przy definiowaniu pola tabeli spowoduje, że to pole stanie się

A. indeksem klucza

B. indeksem unikalnym

C. kluczem obcym

D. kluczem podstawowym

Użycie klauzuli PRIMARY KEY w instrukcji CREATE TABLE oznacza, że pole, do którego jest ona przypisana, stanie się kluczem podstawowym tabeli. Klucz podstawowy to atrybut lub zbiór atrybutów, które jednoznacznie identyfikują każdy rekord w tabeli. Klucz podstawowy musi być unikalny dla każdego rekordu oraz nie może zawierać wartości NULL. Na przykład, w tabeli użytkowników, pole 'user_id' często pełni rolę klucza podstawowego, co pozwala na jednoznaczne odnalezienie informacji o każdym użytkowniku. Stosowanie kluczy podstawowych jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, ponieważ zapewnia integralność danych oraz umożliwia efektywne indeksowanie i wyszukiwanie informacji. Dodatkowo, klucze podstawowe mogą być używane w relacjach z innymi tabelami jako klucze obce, co ułatwia tworzenie powiązań między danymi. Klucz podstawowy jest zatem fundamentem struktury danych w bazie, co potwierdzają standardy SQL oraz normy projektowania baz danych.

Pytanie 31

Podana jest tabela psy z polami: imie, rasa, telefon_wlasciciela, rok_szczepienia. Jakie polecenie SQL należy zastosować, aby znaleźć numery telefonów właścicieli, których psy były szczepione przed rokiem 2015?

A. SELECT psy FROM rok_szczepienia < 2015

B. SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015

C. SELECT imie, rasa FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

D. SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

Wybór odpowiedzi 'SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015;' jest poprawny z kilku powodów. Przede wszystkim, zapytanie to spełnia wymogi dotyczące selekcji danych z tabeli 'psy', koncentrując się na właścicielach psów, które zostały zaszczepione przed rokiem 2015. W SQL klauzula WHERE jest kluczowym elementem, który pozwala na filtrowanie wyników według określonych kryteriów. W tym przypadku, filtrujemy psy na podstawie roku ich szczepienia, co jest zgodne z naszym celem. Ponadto, selekcjonowanie tylko kolumny 'telefon_wlasciciela' jest właściwe, ponieważ chcemy uzyskać konkretne dane, a nie całą tabelę. Użycie operatora '<' jest odpowiednie, ponieważ skupia się na roku mniejszym niż 2015. Praktycznym zastosowaniem tego zapytania może być uzyskanie kontaktów do właścicieli, aby przypomnieć im o konieczności ponownego zaszczepienia ich psów, co wpisuje się w działania profilaktyczne i zdrowotne w dbaniu o dobrostan zwierząt. Warto również pamiętać, że dobre praktyki w projektowaniu baz danych zalecają użycie poprawnych typów danych oraz właściwe indeksowanie kolumn, co może przyspieszyć wykonanie zapytań tego typu.

Pytanie 32

Dana jest tabela studenci o polach id_albumu, ubezpieczenie. Modyfikacja w kolumnie ubezpieczenie polegająca na zmianie wierszy bez wartości (NULL) na ciąg znaków „brak” zostanie wykonana kwerendą

A. ALTER TABLE studenci MODIFY COLUMN ubezpieczenie='brak' NOT NULL;

B. UPDATE studenci SET ubezpieczenie='brak' WHERE ubezpieczenie IS NULL;

C. UPDATE studenci ubezpieczenie IS NULL SET ubezpieczenie='brak';

D. ALTER TABLE studenci ADD ubezpieczenie='brak' WHERE ubezpieczenie IS NULL;

Prawidłowa kwerenda używa instrukcji UPDATE z klauzulą SET oraz warunkiem w części WHERE: „UPDATE studenci SET ubezpieczenie='brak' WHERE ubezpieczenie IS NULL;”. To dokładnie odpowiada temu, co chcemy zrobić: zaktualizować istniejące rekordy w tabeli, tylko w tych wierszach, gdzie kolumna ubezpieczenie ma wartość NULL. UPDATE służy właśnie do modyfikowania danych w tabeli, a nie do zmiany jej struktury. Kluczowy jest tu warunek WHERE ubezpieczenie IS NULL – bez tego zmienilibyśmy wartość ubezpieczenie na „brak” we wszystkich wierszach, co byłoby poważnym błędem. W SQL porównanie z NULL odbywa się zawsze przez IS NULL lub IS NOT NULL, a nie przez operator =, bo NULL oznacza „brak danych”, a nie konkretną wartość. Moim zdaniem warto zapamiętać ten schemat, bo w praktyce pracy z bazami danych bardzo często trzeba „sprzątać” dane: zastępować wartości NULL jakimiś domyślnymi opisami, np. „nieznany”, „nie dotyczy”, „brak danych”. Przykładowo: UPDATE klienci SET telefon='brak' WHERE telefon IS NULL; albo UPDATE pracownicy SET premia=0 WHERE premia IS NULL;. To jest ten sam wzorzec działania. Dobrą praktyką jest też najpierw wykonać SELECT z tym samym warunkiem WHERE, żeby zobaczyć, które rekordy zostaną zmodyfikowane, zanim puścimy właściwy UPDATE. W projektowaniu baz danych przyjęło się, że UPDATE służy do zmiany zawartości wierszy, a ALTER TABLE do zmiany struktury tabeli (dodawanie kolumn, zmiana typów, kluczy itp.). Mieszanie tych dwóch ról prowadzi potem do dziwnych błędów. W standardowym SQL nie ma możliwości aktualizacji tylko części wierszy poprzez ALTER TABLE, dlatego tutaj jedynym sensownym, poprawnym i zgodnym z dobrymi praktykami rozwiązaniem jest właśnie użycie UPDATE z warunkiem WHERE ubezpieczenie IS NULL.

Pytanie 33

Pętla napisana w języku PHP wprowadzi do tablicy liczby
$x=0
for($i=0;$i<10;$i++)
{
$tab[$i]=$x;
$x=$x+10;
}

A. 10,20,30,40,50,60,70,80,90,100

B. 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9,10

C. 0,10,20,30,40,50,60,70,80,90

D. 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9

Pętla w języku PHP, zapisana w podanym kodzie, skutkuje wstawieniem do tablicy wartości będących kolejnymi wielokrotnościami liczby 10, począwszy od zera. Na początku zmienna $x jest inicjalizowana na wartość 0. Wewnątrz pętli for, która iteruje od 0 do 9, każda iteracja przypisuje do elementu tablicy $tab index $i wartość zmiennej $x, a następnie zwiększa $x o 10. Dzięki temu, w tablicy zostaną zapisane wartości: 0 ( dla i=0), 10 ( dla i=1), 20 ( dla i=2) i tak dalej, aż do 90 ( dla i=9). Po zakończeniu pętli tablica $tab będzie wyglądać następująco: [0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90]. Jest to przykład prostego użycia pętli for oraz indeksowania tablicy w PHP, co jest podstawową umiejętnością programistyczną w tym języku. Użytkownicy mogą zauważyć, że zmiana wartości $x lub liczby iteracji w pętli zmieniłaby uzyskany wynik. Ten kod ilustruje sposób pracy z pętlami oraz tablicami w PHP, które są kluczowymi elementami programowania.

Pytanie 34

Jakie z poniższych warunków logicznych w języku C weryfikuje, czy zmienna o nazwie zm1 znajduje się w zakresie 6, 203>?

A. (zm1 > 6) || (zm1 != 203)

B. (zm1 > 6) || (zm1 <= 203)

C. (zm1 > 6) && (zm1 <= 203)

D. (zm1 > 6) && (zm1 != 203)

Odpowiedź (zm1 > 6) && (zm1 <= 203) jest poprawna, ponieważ używa operatora logicznego AND (&&), co oznacza, że oba warunki muszą być spełnione, aby wyrażenie zwróciło wartość prawda (true). Zmienna zm1 musi być większa od 6 oraz jednocześnie mniejsza lub równa 203, co dokładnie definiuje przedział wartości. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, gdzie ważne jest precyzyjne określenie zakresu wartości. W zastosowaniach praktycznych, na przykład w walidacji danych użytkowników, możemy użyć tego wyrażenia do sprawdzenia, czy wiek wprowadzony przez użytkownika mieści się w dozwolonym zakresie. Warto zrozumieć, że korzystając z operatora AND, eliminujemy przypadki, w których zmienna zm1 byłaby na przykład równa 6 lub 203, co może być istotne w kontekście określonych ograniczeń biznesowych. W programowaniu ważne jest, aby warunki były jasno definiowane, co sprzyja lepszej czytelności kodu oraz minimalizuje ryzyko błędów.

Pytanie 35

Aby wykorzystać skrypt znajdujący się w pliku przyklad.js, konieczne jest połączenie go ze stroną przy użyciu kodu

A. <script src="przyklad.js"></script>

B. <script link="przyklad.js"></script>

C. <link rel="script" href="przyklad.js">

D. <script>przyklad.js</script>

Odpowiedź <script src="przyklad.js"></script> jest naprawdę na miejscu, bo użycie atrybutu 'src' w znaczniku <script> to taki standardowy sposób dołączania zewnętrznych skryptów JS do HTML-a. Atrybut 'src' mówi przeglądarce, gdzie znaleźć ten skrypt, więc może go załadować i wykonać. Dzięki temu, skrypt z pliku 'przyklad.js' wchodzi w interakcję ze stroną i może dodawać różne funkcje, jak na przykład reagowanie na działania użytkownika czy manipulowanie elementami na stronie. Pamiętaj, że najlepiej dołączać skrypty na końcu dokumentu, zaraz przed </body>, bo wtedy cała zawartość strony ładuje się najpierw. Warto też pomyśleć o atrybucie 'defer' lub 'async', żeby lepiej zoptymalizować ładowanie skryptów i nie blokować renderowania strony. Na przykład, <script src="przyklad.js" defer></script> pozwoli na asynchroniczne ładowanie, co z pewnością poprawia wydajność.

Pytanie 36

W jaki sposób będzie uporządkowana lista stworzona z wszystkich kolumn tabeli uczniowie, obejmująca uczniów o średniej wyższej niż 5, która zostanie zwrócona jako rezultat przedstawionego zapytania?

SELECT *
FROM uczniowie
WHERE srednia > 5
ORDER BY klasa DESC;

A. Rosnąca według parametru klasa

B. Malejąco według parametru srednia

C. Malejąco według parametru klasa

D. Rosnaco według parametru srednia

Zapytanie SQL używa klauzuli ORDER BY klasa DESC co oznacza że wyniki będą posortowane malejąco według kolumny klasa Klauzula ORDER BY jest używana w języku SQL do sortowania wyników zapytania Użycie DESC oznacza że sortowanie będzie w porządku malejącym co w praktyce oznacza że najwyższe wartości będą na początku listy a najniższe na końcu To jest przydatne gdy chcemy uzyskać strukturę danych w której najważniejsze lub najbardziej istotne rekordy są prezentowane na samym początku na przykład gdy analizujemy dane w kontekście hierarchicznym lub priorytetowym W tym przypadku sortujemy malejąco według klasy co może być użyteczne na przykład gdy chcemy szybko zidentyfikować uczniów z wyższych klas którzy osiągają wysokie wyniki średnia powyżej 5 Dobre praktyki w SQL zalecają jasne i precyzyjne definiowanie kryteriów sortowania co ułatwia zrozumienie logiki zapytania oraz zapewnia jego przewidywalne działanie Jeśli dane wymagają częstego sortowania warto rozważyć optymalizację poprzez odpowiednie indeksy co może znacząco poprawić wydajność zapytań zwłaszcza w dużych zestawach danych

Pytanie 37

Jakie są wyniki wykonania zapytania SQL?

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia=5;

A. łączna liczba uczniów

B. suma ocen uczniów z średnią 5

C. średnia wszystkich ocen uczniów

D. ilość uczniów, których średnia ocen wynosi 5

Zrozumienie działania zapytań SQL jest kluczowe dla każdego kto pracuje z bazami danych Pierwszym błędnym założeniem jest myślenie że zapytanie może zwrócić średnią ocen wszystkich uczniów bez użycia funkcji AVG która jest przeznaczona do obliczania średniej Z kolei liczba wszystkich uczniów wymagałaby usunięcia warunku WHERE ponieważ obecnie ogranicza on zliczanie do specyficznej grupy uczniów Zastosowanie funkcji COUNT w połączeniu z WHERE precyzyjnie określa jaką grupę rekordów zliczamy co często jest mylnie interpretowane jako obliczanie sumy ocen Suma ocen wymagałaby użycia funkcji SUM oraz odpowiedniego wskazania kolumny zawierającej ocenę w zapytaniu tymczasem obecne zapytanie zlicza po prostu rekordy spełniające określony warunek Takie nieporozumienia często wynikają z braku zrozumienia różnic między funkcjami agregującymi a klauzulą WHERE która służy filtrowaniu danych W pracy z danymi istotne jest precyzyjne definiowanie celów analizy oraz umiejętne korzystanie z dostępnych funkcji SQL aby skutecznie analizować i interpretować dane co prowadzi do lepszej jakości decyzji biznesowych i edukacyjnych

Pytanie 38

Zgodnie z zasadami ACID, odnoszącymi się do przeprowadzania transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) wskazuje, że

A. w sytuacji naruszenia spójności bazy danych transakcja eliminuje tabele z kluczami obcymi

B. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od tego, co się wydarzy po jej zakończeniu

C. transakcja może w pewnych okolicznościach być rozdzielona na dwa niezależne etapy

D. w trakcie realizacji transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje

Wymóg trwałości (durability) w kontekście właściwości ACID oznacza, że po zatwierdzeniu transakcji, wszystkie zmiany dokonane na danych muszą być utrwalone w trwałym magazynie danych, a ich dostępność nie może być zagrożona przez awarie systemu, takie jak utrata zasilania czy awarie oprogramowania. Przykładem może być system bankowy, gdzie po wykonaniu operacji przelewu, saldo konta musi być natychmiastowo zaktualizowane i dostępne w systemie, niezależnie od tego, co wydarzy się później. W praktyce, wiele systemów zarządzania bazami danych, takich jak PostgreSQL czy MySQL, wykorzystuje mechanizmy logowania transakcji oraz techniki replikacji, aby zapewnić, że dane pozostaną spójne i dostępne nawet w obliczu kryzysów. Zgodność z zasadą trwałości jest kluczowa dla utrzymania zaufania użytkowników i stabilności operacyjnej systemów informacyjnych, co jest wspierane przez standardy takie jak ISO/IEC 27001 dotyczące zarządzania bezpieczeństwem informacji.

Pytanie 39

Z przedstawionych tabel Klienci i Uslugi należy wybrać jedynie imiona klientów oraz odpowiadające im nazwy usług, które są droższe niż 10 zł. Kwerenda wybierająca te dane ma postać

A. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = klienci.id;

B. SELECT imie, nazwa FROM klienci, uslugi WHERE cena < 10;

C. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = uslugi_id;

D. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = uslugi_id WHERE cena > 10;

Dobra robota, wybrałeś sprawdzoną odpowiedź! To zapytanie SQL, które zaznaczyłeś, łączy tabele 'Klienci' i 'Usługi' przy pomocy klucza obcego 'uslugi_id'. To, co robią takie JOINy, to po prostu łączenie tabel na podstawie wspólnych elementów. W tym przypadku 'uslugi_id' to ten wspólny element, który pozwala na powiązanie obu tabel. A ten warunek 'WHERE cena > 10'? To świetny sposób na to, żeby z ograniczać wyniki do tych, które są droższe niż 10 zł. Fajnie jest mieć pod ręką tylko te informacje, które są dla nas najistotniejsze, szczególnie w większych bazach danych. Pamiętaj, że umiejętność pisania zapytań SQL, jak to, jest naprawdę przydatna, gdy pracujemy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 40

Częstotliwość próbkowania ma wpływ na

A. intensywność fali dźwiękowej utworu

B. standard jakości cyfrowego dźwięku

C. standard jakości analogowego dźwięku

D. poziom głośności nagranego utworu

Zrozumienie wpływu częstotliwości próbkowania na dźwięk cyfrowy jest kluczowe, a niektórzy mogą mylnie zakładać, że ma ona bezpośredni wpływ na inne aspekty dźwięku. Przykładowo, wiele osób może myśleć, że częstotliwość próbkowania wpływa na skalę głośności zapisanego utworu, co jest nieprawidłowe, ponieważ głośność jest określana przez amplitudę sygnału audio, a nie przez jego próbkowanie. Ponadto, jakość analogowego dźwięku nie podlega wpływowi częstotliwości próbkowania, ponieważ analogowe sygnały są ciągłe i nie wymagają próbkowania, aby być reprodukowane. Co więcej, amplituda fali dźwiękowej odnosi się do poziomu energii fali, a nie do jej częstotliwości próbkowania. Zrozumienie tej różnicy jest kluczowe dla prawidłowego pojmowania technologii dźwiękowej. Częstotliwość próbkowania ma znaczenie tylko w kontekście cyfrowego przetwarzania dźwięku, gdzie wpływa na jakość reprodukcji, ale nie ma zastosowania w analogowej sferze dźwięku. Typowe błędy myślowe w tej kwestii mogą wynikać z nieporozumienia dotyczącego różnicy między dźwiękiem analogowym a cyfrowym oraz sposobów, w jakie są one przetwarzane.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej