Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 11 czerwca 2026 19:32
Data zakończenia: 11 czerwca 2026 19:33

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Określ rezultat działania podanego kodu PHP, jeśli zmienna tab jest tablicą. ```$tab = explode(",","jelenie,sarny,dziki,lisy,borsuki"); echo $tab[1]." ".$tab[2];```

A. sarny dziki

B. dziki lisy

C. lisy borsuki

D. jelenie sarny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynik działania tego kodu PHP to 'sarny dziki'. Dzieje się tak dzięki funkcji explode oraz indeksom tablicy. Funkcja explode dzieli tekst na kawałki według separatora, który w tym przypadku to przecinek. Więc, kiedy zastosujemy ją na ciągu 'jelenie,sarny,dziki,lisy,borsuki', dostaniemy tablicę, gdzie indeks 0 to 'jelenie', indeks 1 to 'sarny', indeks 2 to 'dziki', indeks 3 to 'lisy', a indeks 4 to 'borsuki'. Potem, polecenie echo wyświetla wartości z indeksów 1 i 2, które mają 'sarny' oraz 'dziki'. To całkiem praktyczne w programowaniu, zwłaszcza gdy przerabiamy i manipulujemy danymi tekstowymi. Dzięki explode łatwo dzielimy dane na mniejsze kawałki, co przydaje się w różnych sytuacjach, jak analiza danych czy robienie formularzy, a nawet w pracy z plikami CSV.

Pytanie 2

Kod przedstawiony poniżej został napisany w języku JavaScript. W zdefiniowanym obiekcie metoda to element o nazwie

 var obj1 = {
    czescUlamkowa: 10,
    czescCalkowita: 20,
    oblicz: function () { ... }
}

A. obj1

B. czescCalkowita

C. oblicz

D. czescUlamkowa

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'oblicz' jest poprawna, ponieważ w przedstawionym kodzie JavaScript to właśnie ta właściwość jest metodą obiektu 'obj1'. Metoda to funkcja zdefiniowana w kontekście obiektu, która może operować na danych przechowywanych w tym obiekcie. W tym przypadku, 'oblicz' definiuje funkcję, której szczegóły nie zostały pokazane (zaznaczone jako '…'), ale można domyślić się, że jej zadaniem jest wykonanie pewnych operacji na wartościach 'czescUlamkowa' i 'czescCalkowita'. Praktyczne zastosowanie metod obiektowych polega na umożliwieniu organizacji kodu w sposób, który łączy dane i operacje na tych danych, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego. Dzięki temu kod staje się bardziej czytelny, łatwiejszy w utrzymaniu i rozwoju. Dobre praktyki w JavaScript podkreślają znaczenie metod w obiektach, co pozwala na lepsze modelowanie rzeczywistych problemów, jak na przykład obliczanie wartości matematycznych w aplikacjach webowych, gdzie metody obiektowe zapewniają modularność i reusability kodu.

Pytanie 3

Wynikiem działania poniższej pętli for w przedstawionym kodzie PHP jest wyświetlenie liczb:

<?php
   for($i=5;$i>1;$i-=2)
       echo ($i%2)." ";
?>

A. 1 0 1

B. 1 1

C. 1 0

D. 1 0 1 0

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 1 1, ponieważ analizując przedstawioną pętlę for, zaczynamy od zmiennej $i, która ma wartość 5. Pętla będzie działać tak długo, jak wartość $i jest większa od 1. W każdym kroku $i jest zmniejszane o 2, co oznacza, że w kolejnych iteracjach przyjmuje wartości 5, 3, a następnie 1. Wartości te są poddawane operacji modulo 2. Operacja modulo zwraca resztę z dzielenia, która dla liczb nieparzystych (5 i 3) wynosi 1 oraz dla liczby parzystej (0) wynosi 0. Zatem, w pierwszej iteracji, $i = 5, 5 % 2 = 1, a w drugiej iteracji, $i = 3, 3 % 2 = 1. Ostatecznie, pętla nie wykonuje się, gdy $i = 1, ponieważ warunek $i > 1 nie jest już spełniony. W rezultacie, poprawnym wynikiem działania tego fragmentu kodu jest wyświetlenie dwóch wartości 1. Przykład zastosowania takiej konstrukcji można znaleźć w sytuacjach, w których chcemy przetworzyć kolekcję liczb i wyodrębnić ich parzystość lub nieparzystość, co jest powszechną operacją w programowaniu.

Pytanie 4

Jaki jest wynik wykonania pętli for w poniższym kodzie PHP, jeśli chodzi o wypisanie liczb?

<?php
 for($i=5; $i>1; $i-=2)
 echo ($i%2) . " " ;
?
>

A. 1 0

B. 1 0 1

C. 1 1

D. 1 0 1 0

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pętla for w kodzie PHP inicjuje zmienną i wartością 5 i iteruje dopóki i jest większe niż 1 zmniejszając wartość i o 2 w każdej iteracji. Wewnętrznie pętla wyświetla wartość wyrażenia i % 2 czyli resztę z dzielenia i przez 2. W przypadku początkowej wartości i równej 5 reszta z dzielenia 5 przez 2 wynosi 1. Następnie wartość i jest zmniejszana o 2 dając 3 dla której reszta dzielenia przez 2 również wynosi 1. W ostatniej iteracji i przyjmuje wartość 1 i pętla się kończy ponieważ warunek i > 1 nie jest już spełniony. Dlatego wynikiem działania tej pętli jest 1 1. Warto zauważyć że użycie operatora modulo jest powszechną praktyką w programowaniu do określania parzystości liczby. Często wykorzystuje się go w algorytmach które wymagają naprzemiennego wykonania operacji lub filtrowania danych. Kod demonstruje także jak efektywnie kontrolować przepływ pętli za pomocą warunku zakończenia i modyfikacji zmiennej sterującej co jest kluczowe w optymalizacji algorytmów.

Pytanie 5

Wypisanie tekstu w języku JavaScript nie jest możliwe przy użyciu

A. metody document.write()

B. metody window.alert()

C. funkcji MessageBox()

D. własności innerHTML

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazana została funkcja MessageBox(), bo w standardowym JavaScripcie działającym w przeglądarce taka funkcja po prostu nie istnieje. JavaScript udostępnia kilka mechanizmów do wypisywania tekstu, ale są one ściśle określone przez środowisko (głównie DOM i obiekt window), a nie przez jakieś ogólne, „systemowe” funkcje typu MessageBox. Właściwość innerHTML należy do elementów DOM i służy do modyfikowania ich zawartości HTML. Przykład: const div = document.getElementById('wynik'); div.innerHTML = 'Witaj w <b>JavaScript</b>'; To jest typowy, zgodny ze standardami sposób dynamicznej zmiany treści na stronie. W praktyce używa się go bardzo często, choć moim zdaniem lepiej w prostych przypadkach stosować textContent, bo jest bezpieczniejsze (nie interpretuje HTML-a, więc mniejsze ryzyko XSS). Metoda window.alert() jest wbudowaną funkcją interfejsu przeglądarki. Wyświetla prosty modalny komunikat z przyciskiem OK. Przykład: alert('Komunikat dla użytkownika'); W wielu poradnikach to pierwszy sposób „wypisania” czegokolwiek, bo od razu widać efekt. W profesjonalnych aplikacjach używa się go rzadko, raczej do szybkiego debugowania, bo blokuje interakcję z użytkownikiem. Metoda document.write() pozwala wpisać tekst bezpośrednio do strumienia dokumentu HTML podczas jego ładowania: document.write('Hello world'); Historycznie było to popularne, ale w nowoczesnych projektach uważa się to za złą praktykę. Po załadowaniu strony document.write() może nadpisać cały dokument, co jest mocno niepożądane. Lepszym standardem jest manipulacja DOM (np. innerHTML, createElement, appendChild). Natomiast MessageBox() kojarzy się z funkcjami z innych środowisk (np. WinAPI, C#, VBA), ale w JavaScripcie w przeglądarce taka funkcja nie jest zdefiniowana w żadnym oficjalnym standardzie. Jeśli ktoś jej użyje bez własnej definicji, skończy się to błędem „MessageBox is not defined”. Dlatego właśnie ta odpowiedź jest poprawna – nie da się w czystym, standardowym JS wypisać tekstu przy użyciu funkcji MessageBox(), chyba że samemu ją wcześniej napiszemy, ale to już zupełnie inna historia.

Pytanie 6

W języku PHP przeprowadzono operację przedstawioną w ramce. Jak można postąpić, aby wyświetlić wszystkie wyniki tego zapytania?

$tab = mysqli_query($db, "SELECT imie FROM Osoby WHERE wiek < 18");

A. użyć polecenia mysql_fetch

B. pokazać zmienną $db

C. zaindeksować zmienną tab, tab[0] to pierwsze imię

D. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź dotyczy zastosowania pętli z poleceniem mysqli_fetch_row. W języku PHP przy pracy z bazą danych MySQL wykorzystujemy bibliotekę mysqli, która oferuje funkcje pozwalające na manipulację danymi. Funkcja mysqli_query wykonuje zapytanie SQL na połączeniu z bazą danych, zwracając wynik w postaci obiektu typu mysqli_result. Aby pobrać wszystkie wiersze wyników, konieczne jest zastosowanie pętli, która iteruje przez każdy wiersz zwracany przez zapytanie. Funkcja mysqli_fetch_row jest używana do pobrania kolejnego wiersza z wyniku jako tablicy numerycznej. Przykładowy kod mógłby wyglądać następująco while ($row = mysqli_fetch_row($tab)) { echo $row[0]; } co pozwala na wyświetlenie imion wszystkich osób poniżej 18 roku życia. Praktyczne podejście polega na iteracyjnej obsłudze wyników zapytań, co jest zgodne z branżowymi standardami. Takie rozwiązanie umożliwia dynamiczne przetwarzanie danych w czasie rzeczywistym zwiększając elastyczność aplikacji. Dodatkowo warto pamiętać o odpowiednim zarządzaniu zasobami, takim jak zamknięcie połączenia z bazą danych po zakończeniu operacji. To podejście podkreśla znaczenie efektywnego zarządzania danymi w aplikacjach webowych.

Pytanie 7

Aby zrealizować łamanie linii w tekście, na przykład w zmiennej typu string, należy wykorzystać symbol

A. slash

B. t

C. b

D. n

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby zdefiniować łamanie linii tekstu w zmiennych napisowych, stosuje się znak "n" (newline), który jest często reprezentowany jako \n w kodzie. Jest to standardowy sposób na wprowadzenie nowej linii w wielu językach programowania, na przykład w Pythonie, C, czy JavaScript. Użycie znaku \n pozwala na formatowanie tekstu w sposób czytelny, dzieląc dłuższe ciągi na mniejsze fragmenty, co poprawia jego przejrzystość. W praktyce, gdy chcemy stworzyć wieloliniowy tekst, stosujemy \n, aby oddzielić poszczególne wiersze, co jest kluczowe w tworzeniu raportów, komunikatów użytkownika lub w interfejsach graficznych. Dobrą praktyką jest również pamiętanie o kontekście, w jakim używamy łamania linii, gdyż różne systemy operacyjne mogą mieć różne konwencje dotyczące znaków końca linii (np. w systemie Windows używa się kombinacji \r\n). Zrozumienie tego mechanizmu jest istotne dla każdego programisty, by skutecznie zarządzać formatowaniem tekstu oraz jego prezentacją.

Pytanie 8

Które spośród poniższych zdań dotyczących definicji funkcji umieszczonej w ramce jest prawidłowe?

function czytajImie(){
 var imie=null;
 do{
 imie=prompt("podaj imie: ");
 if(imie.length<3) alert("wprowadzony tekst jest niepoprawny");
 }while(imie.length<3);
 }

A. Tekst będzie odczytywany do chwili, gdy podana zostanie liczba większa niż 3

B. Funkcja zawiera pętlę, która powtarza się 3 razy

C. Wczytywanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie się składał przynajmniej z 3 znaków

D. Pętla wykona się tylko jeden raz

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź odnosi się do warunku zakończenia pętli do while w języku JavaScript. Pętla ta wykonuje się co najmniej raz, ponieważ najpierw wykonuje blok kodu, a dopiero potem sprawdza warunek. W tym przypadku, użytkownik jest proszony o wprowadzenie tekstu reprezentującego imię. Instrukcja if sprawdza, czy wprowadzone imię ma mniej niż 3 znaki. Jeśli tak, pojawia się komunikat, że tekst jest nieprawidłowy, a pętla ponownie prosi o podanie imienia. Proces ten powtarza się, dopóki użytkownik nie wprowadzi imienia o długości co najmniej 3 znaków. Jest to typowa technika walidacji danych wejściowych, zapewniająca, że użytkownik wprowadzi wartości spełniające określone kryteria. Taki sposób walidacji jest stosowany w aplikacjach wymagających dokładności danych wejściowych, zwłaszcza w formularzach internetowych, gdzie poprawność danych jest kluczowa. Praktyka ta pomaga w zapewnieniu, że dane są kompletne i zgodne z wymaganiami biznesowymi, co jest istotne w programowaniu front-end.

Pytanie 9

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba mieści się w zakresie (100;200>, należy użyć zapisu:

A. if (liczba < 100 || liczba >= 200)

B. if (liczba < 100 && liczba <= 200)

C. if (liczba > 100 && liczba <= 200)

D. if (liczba > 100 || liczba <= 200)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zaznaczyłeś odpowiedź 'if (liczba > 100 && liczba <= 200)', i to jest całkiem trafne! Warunek ten sprawdza, czy liczba jest w przedziale od 100 do 200, co jest mega ważne. Wiesz, '>' oznacza, że liczba musi być większa niż 100, a '<=' pozwala na 200, ale nic większego. To coś, co często wykorzystujemy w programach, żeby kontrolować dane od użytkowników. Jak na przykład przy rejestracji – chcemy mieć pewność, że wszystko jest w normie. Umiejętność walidacji danych to kluczowa sprawa w programowaniu, bo dzięki temu możemy unikać różnych błędów. Fajnie, że zauważasz, jak operatory logiczne, takie jak '&&', mogą pomóc w budowaniu bardziej złożonych warunków – to czyni nasze aplikacje lepszymi. Ważne, żebyś rozumiał, jak to działa, bo to na pewno przyda się w przyszłości!

Pytanie 10

Jednym z rodzajów testów jednostkowych jest badanie ścieżek, które polega na

A. ustaleniu punktu startowego i końcowego oraz analizie możliwych tras pomiędzy tymi punktami

B. analizie obiektów pod kątem inicjalizacji oraz uwalniania pamięci

C. sprawdzaniu wartości granicznych zbioru danych

D. stworzeniu kilku zbiorów danych o analogicznym sposobie przetwarzania i wykorzystaniu ich do przeprowadzenia testu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Analiza ścieżek jest ważnym podejściem w testowaniu jednostkowym, które polega na identyfikacji punktów początkowych i końcowych w programie oraz badaniu wszystkich możliwych dróg, jakie mogą prowadzić od jednego do drugiego. Jest to szczególnie istotne w kontekście testowania złożonych algorytmów i struktur danych, gdzie istnieje wiele warunków i ścieżek wykonania. Przykładem może być testowanie funkcji rekurencyjnych, gdzie kluczowe jest zrozumienie, jak funkcja przechodzi przez różne stany i jakie wyjścia uzyskuje. Standardy, takie jak IEEE 829, podkreślają znaczenie pokrycia testowego, które można osiągnąć poprzez analizę ścieżek. Dzięki temu można zminimalizować ryzyko błędów w kodzie, zwłaszcza w krytycznych aplikacjach, takich jak oprogramowanie medyczne czy systemy finansowe, gdzie błędy mogą prowadzić do poważnych konsekwencji.

Pytanie 11

W języku JavaScript przedstawiona definicja jest definicją

var imiona = ["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];

A. klasy.

B. tablicy.

C. kolekcji.

D. obiektu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobra robota! Wybrałeś poprawną odpowiedź, czyli tablicę. W języku JavaScript, tablice służą do przechowywania wielu wartości w pojedynczej zmiennej. W podanym przykładzie, zmienna 'imiona' jest tablicą, która zawiera ciągi znaków reprezentujące imiona. Tablica w JavaScript jest obiektem globalnym, który jest używany w kontekście obiektu. Tablice są jednym z podstawowych typów danych, które są niezbędne dla tworzenia i manipulowania danymi. Tworzenie tablicy jest bardzo proste, wystarczy użyć nawiasów kwadratowych [] i oddzielić elementy za pomocą przecinków. Oto przykład: var imiona = ['Jan', 'Anna', 'Piotr'];. W praktyce, tablice są używane w wielu różnych sytuacjach, takich jak przechowywanie danych do dalszej analizy, grupowanie powiązanych danych, tworzenie list lub tabel, a także do przechowywania danych na potrzeby pętli i innych struktur sterujących.

Pytanie 12

W hurtowni utworzono tabelę sprzedaż, która zawiera pola: id, kontrahent, grupa_cenowa oraz obrot. Jakie polecenie należy wykorzystać, aby znaleźć tylko kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000 zł?

A. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 OR obrot>4000

B. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000

C. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE obrot>4000

D. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby skutecznie wyszukać kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000 zł, należy zastosować odpowiednie zapytanie SQL. W tym przypadku, kluczowe jest zrozumienie użycia klauzul WHERE, które filtrują wyniki na podstawie określonych warunków. Poprawne zapytanie to 'SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000;'. W tym zapytaniu wybieramy kolumnę kontrahent z tabeli sprzedaz, filtrując wyniki na podstawie dwóch warunków: przynależności do drugiej grupy cenowej oraz obrotu większego niż 4000 zł. Operator AND jest istotny, ponieważ oba warunki muszą być spełnione, aby dany rekord został zwrócony. Takie podejście jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co pozwala na zachowanie integralności danych i efektywność zapytań. Przykładem może być sytuacja, w której w tabeli znajdują się kontrahenci o różnych grupach cenowych i obrotach; zastosowanie powyższego zapytania pozwoli nam na wyselekcjonowanie tylko tych kontrahentów, którzy spełniają oba kryteria, co jest niezwykle przydatne w analizie sprzedaży i podejmowaniu decyzji biznesowych.

Pytanie 13

W aplikacjach webowych tablice asocjacyjne to struktury, w których

A. indeks ma postać łańcucha znakowego

B. w każdej komórce tablicy znajduje się inna tablica

C. elementy tablicy zawsze są indeksowane od 0

D. posiadają co najmniej dwa wymiary

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tablice asocjacyjne, znane również jako słowniki lub mapy, to struktury danych, które umożliwiają przechowywanie par klucz-wartość. Kluczami w tych tablicach mogą być łańcuchy tekstowe, co umożliwia łatwy i szybki dostęp do wartości, które są powiązane z danym kluczem. W przeciwieństwie do typowych tablic, gdzie elementy są indeksowane za pomocą liczb całkowitych, tablice asocjacyjne pozwalają na bardziej złożoną organizację danych, co czyni je szczególnie przydatnymi w aplikacjach internetowych. Przykładem zastosowania tablic asocjacyjnych jest przechowywanie danych użytkowników, gdzie unikalnym identyfikatorem (np. identyfikatorem użytkownika) może być łańcuch tekstowy, a wartością – zestaw informacji o użytkowniku, takich jak imię, nazwisko, adres e-mail itp. W językach programowania takich jak JavaScript, Python, czy PHP, tablice asocjacyjne są wbudowanymi strukturami danych, co sprawia, że ich implementacja i użycie są bardzo proste i intuicyjne. Odniesienie do standardów, takich jak ECMAScript dla JavaScript, potwierdza uniwersalność i znaczenie tablic asocjacyjnych w nowoczesnym programowaniu.

Pytanie 14

Dla przedstawionego fragmentu dokumentu HTML:

<div class="menu"></div>

zdefiniowano formatowanie CSS selektora klasy "menu" tak, aby kolor tła bloku był zielony. Która definicja stylu CSS odpowiada temu formatowaniu?

A. div.menu { background-color: green; }

B. menu { background-color: rgb(0,255,0); }

C. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }

D. div:menu { color: green; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrany selektor `div.menu { background-color: green; }` dokładnie pasuje do podanego fragmentu HTML: `<div class="menu"></div>`. W CSS zapis `div.menu` oznacza element typu `<div>`, który ma atrybut `class` ustawiony na `menu`. Kropka w selektorze zawsze oznacza klasę, więc `menu` po kropce to nazwa klasy, a nie nazwa znacznika. Dzięki temu styl zostanie zastosowany tylko do tych elementów `div`, które mają klasę `menu`, a nie do wszystkich divów na stronie. Właśnie tak zgodnie ze standardami CSS definiuje się wygląd elementów z konkretną klasą. Własność `background-color: green;` ustawia kolor tła danego bloku na zielony. Można tu używać różnych zapisów kolorów: nazw (green), wartości heksadecymalnych (`#00ff00`), funkcji `rgb()` czy `hsl()`. W tym pytaniu istotne jest jednak nie tyle to, jak dokładnie zapisano kolor, tylko czy selektor trafia w odpowiedni element HTML. W praktyce bardzo często używa się klas do stylowania wielu podobnych elementów, np. `.menu`, `.btn-primary`, `.card`. Z mojego doświadczenia lepiej unikać nadmiernego używania identyfikatorów (`id`) do stylowania, a zamiast tego bazować właśnie na klasach, bo klasy można wielokrotnie powtarzać w dokumencie i są bardziej elastyczne. Dodatkowo selektor z typem elementu (`div.menu`) jest trochę bardziej precyzyjny niż samo `.menu`, co bywa przydatne, gdy ta sama klasa pojawia się na różnych znacznikach, a chcemy kontrolować konkretne przypadki. W nowoczesnym front-endzie takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami: czytelne, przewidywalne i zgodne ze specyfikacją CSS.

Pytanie 15

Która z metod komentowania kodu nie jest używana w PHP?

A.

B. /* komentarz */

C. // komentarz

D. # komentarz

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź  jest prawidłowa, ponieważ w PHP nie używa się tego rodzaju komentarzy w kodzie źródłowym. W PHP komentarze są oznaczane przy pomocy dwóch głównych metod: // dla komentarzy jednoliniowych oraz /* ... */ dla komentarzy wieloliniowych. Komentarze są niezwykle istotnym elementem programowania, ponieważ pozwalają na dokumentację kodu, co ułatwia jego zrozumienie i konserwację. Chociaż  jest składnią używaną w HTML do komentowania, w kontekście PHP nie jest ona rozpoznawana i nie będzie miała wpływu na kod. Używanie odpowiednich typów komentarzy w PHP jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ zapewnia czytelność kodu i ułatwia współpracę w zespole deweloperskim. Ważne jest również, aby unikać niepoprawnych praktyk, które mogą prowadzić do błędów w interpretacji kodu, szczególnie w projektach, gdzie HTML i PHP są łączone.

Pytanie 16

W formularzu dokumentu PHP znajduje się pole <input name="im">. Po tym, jak użytkownik wprowadzi ciąg znaków "Janek", aby dodać zawartość tego pola do bazy danych, w tablicy $_POST obecny jest element

A. im z następnym numerem indeksu

B. Janek z następnym numerem indeksu

C. Janek o indeksie im

D. im z indeksem Janek

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to "Janek o indeksie im", ponieważ w PHP, gdy formularz jest przesyłany, wartości pól formularza są przekazywane do tablicy globalnej $_POST, gdzie kluczami są nazwy pól, a wartościami są dane wprowadzone przez użytkownika. W przypadku pola <input name="im">, po wprowadzeniu przez użytkownika ciągu "Janek", w tablicy $_POST pojawi się element, w którym klucz to "im", a wartość to "Janek". Zgodnie z dobrymi praktykami programistycznymi, nazwy pól powinny być zrozumiałe i znaczące, co ułatwia późniejsze przetwarzanie danych. Przykładem może być sytuacja, w której tworzymy formularz rejestracyjny; odpowiednie nazewnictwo pól, takich jak "im" dla imienia, poprawia czytelność kodu oraz jego konserwowalność. Warto dodać, że dobrym zwyczajem jest również walidacja danych przed ich przetworzeniem, aby zapewnić bezpieczeństwo aplikacji oraz uniknąć potencjalnych ataków, takich jak SQL Injection.

Pytanie 17

W języku HTML zapisano formularz. Który z efektów działania poniższego kodu zostanie wyświetlony przez przeglądarkę, zakładając, że w pierwsze pole użytkownik wpisał wartość "Przykładowy tekst"?

<form>
    <textarea rows="3" cols="30"></textarea><br>
    <input type="checkbox"> Opcja1<br>
    <input type="checkbox"> Opcja2
</form>

A. Efekt 4.

B. Efekt 2.

C. Efekt 1.

D. Efekt 3.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest poprawna. Wybrałeś odpowiedź 'Efekt 2', która jest zgodna z zachowaniem formularza HTML w opisanym scenariuszu. Formularz zawiera pole tekstowe i dwa pola typu checkbox. Kiedy wpiszesz do pola tekstowego wartość 'Przykładowy tekst' i wyświetlisz formularz w przeglądarce, zobaczysz ten tekst w polu tekstowym oraz dwa pola wyboru typu checkbox poniżej z etykietami 'Opcja1' i 'Opcja2'. To dokładnie taki układ, co pokazuje Efekt 2. Tworzenie formularzy HTML to ważna umiejętność w projektowaniu stron internetowych. Pozwalają one na interakcję z użytkownikiem oraz zbieranie od niego informacji. Pamiętaj, że dobry formularz powinien być intuicyjny w użyciu i jasno prezentować swoje funkcje użytkownikowi.

Pytanie 18

Jakie będzie działanie podanych instrukcji JavaScript?

var elementy = document.getElementsByClassName("styl1");
   for(var i = 0; i < elementy.length; i++)
     elementy[i].style.fontWeight = "bolder";

A. Dla wszystkich elementów na stronie zostanie zastosowany styl pogrubienia tekstu na bolder

B. Wyłącznie dla pierwszego elementu przypisanego do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder

C. Dla wszystkich elementów przypisanych do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder

D. Jedynie dla elementu o id równym styl1 będzie przypisany styl pogrubienia tekstu na bolder

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcje JavaScript w pytaniu wykorzystują metodę getElementsByClassName aby pobrać kolekcję wszystkich elementów na stronie które posiadają przypisaną klasę styl1. Metoda ta zwraca obiekt typu HTMLCollection który przypomina tablicę i zawiera odniesienia do elementów DOM posiadających określoną klasę. Następnie za pomocą pętli for przechodzimy przez każdy z tych elementów i zmieniamy ich styl na bolder przypisując nową wartość do właściwości style.fontWeight. Dzięki temu każdy element w kolekcji zostaje zmodyfikowany i wyświetlany z pogrubioną czcionką. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie manipulacji DOM w JavaScript gdyż jest to sposób efektywny i bezpośredni. Użycie klas do grupowania elementów HTML pozwala na jednoczesne stosowanie stylów i operacji na grupach elementów co jest kluczowe w dynamicznym modelu tworzenia stron internetowych. Warto zwrócić uwagę na fakt że nazwy klas są czułe na wielkość liter co oznacza że styl1 i Styl1 byłyby traktowane jako różne klasy.

Pytanie 19

Poniższy fragment kodu w PHP wyświetli

$n = '[email protected]';
 $dl = strlen($n);
 $i = 0;
 while($i < $dl && $n[$i] != '@')
 {
     echo $n[$i];
     $i++;
 }

A. nazwa konta z symbolem @, czyli "adres@"

B. samą nazwę domeny, czyli "host.pl"

C. tylko nazwę konta, czyli "adres"

D. cały adres e-mail, czyli "[email protected]"

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Powyższy fragment kodu w języku PHP ma za zadanie wyodrębnić i wypisać nazwę konta z adresu e-mail. Kod definiuje ciąg znaków zawierający pełny adres e-mail i używa pętli while do iteracji przez każdy znak tego ciągu aż do napotkania znaku '@'. Pętla while działa, dopóki indeks i jest mniejszy niż długość ciągu $n oraz bieżący znak $n[$i] nie jest '@'. W każdej iteracji echo wypisuje bieżący znak, a zmienna i jest inkrementowana. Dzięki temu kod wypisuje wszystkie znaki przed '@', co w tym przypadku jest nazwą konta 'adres'. Takie podejście jest powszechnie stosowane w podstawowym przetwarzaniu tekstu, gdzie potrzebna jest iteracja przez ciąg znaków. W praktyce, w aplikacjach webowych, takie operacje są często wykonywane na danych wejściowych użytkownika, aby wyodrębnić specyficzne części danych, takie jak nazwa użytkownika z e-maila. Jest to również zgodne z zasadami przetwarzania stringów w PHP, gdzie manipulacja tekstem odbywa się z wykorzystaniem indeksów i pętli.

Pytanie 20

Jakie imiona spełniają warunki klauzuli LIKE w zapytaniu?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE '_r%';

A. Arleta, Krzysztof, Krystyna, Tristan

B. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana

C. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara

D. Krzysztof, Krystyna, Romuald

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie SQL wykorzystuje klauzulę LIKE, która pozwala na wyszukiwanie wzorców w danych tekstowych. W tym przypadku wzór '_r%' oznacza, że szukamy imion, które mają na drugiej pozycji literę 'r' i mogą mieć dowolne znaki po tej literze. W analizowanych imionach, Arleta, Krzysztof, Krystyna oraz Tristan spełniają ten warunek, ponieważ: Arleta ma 'r' na drugiej pozycji, Krzysztof również, Krystyna także, a Tristan ma 'r' na drugiej pozycji. Przykład użycia klauzuli LIKE jest szczególnie przydatny w systemach, gdzie często zachodzi potrzeba filtrowania danych tekstowych na podstawie określonych wzorców. W praktyce, stosowanie klauzuli LIKE w zapytaniach SQL powinno być zgodne z najlepszymi praktykami, takimi jak optymalizacja indeksów i unikanie nadmiernego używania znaków wieloznacznych, które mogą prowadzić do spadku wydajności. Warto również pamiętać, że w wielu systemach baz danych klauzula LIKE jest czuła na wielkość liter, co może wpływać na wyniki zapytań.

Pytanie 21

Liczba 0x142, przedstawiona w skrypcie JavaScript, jest zapisywana w postaci

A. ósemkowej

B. dziesiętnej

C. dwójkowej

D. szesnastkowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Liczba 0x142 jest zapisana w formacie szesnastkowym, co oznacza, że jest to reprezentacja liczby w systemie liczbowym o podstawie 16. W systemie szesnastkowym używa się cyfr od 0 do 9 oraz liter od A do F, gdzie A reprezentuje 10, B 11, C 12, D 13, E 14, a F 15. Aby przekonwertować tę liczbę na bardziej powszechny system dziesiętny, można zastosować wzór: 1*16^2 + 4*16^1 + 2*16^0, co daje wynik 256 + 64 + 2 = 322. W JavaScript, liczby szesnastkowe są często używane w kontekście kolorów (np. #FF5733) czy adresów pamięci. Użycie prefiksu '0x' jest standardową konwencją w wielu językach programowania do wskazania, że dana liczba jest zapisana w systemie szesnastkowym. Przykładem zastosowania może być definicja kolorów w CSS, gdzie zapis szesnastkowy jest powszechnie stosowany do określenia wartości RGB.

Pytanie 22

Utworzono bazę danych zawierającą tabelę podzespoły, która składa się z pól: model, producent, typ, cena. Aby uzyskać listę wszystkich modeli pamięci RAM od firmy Kingston uporządkowaną według ceny, zaczynając od najniższej, należy wykorzystać zapytanie:

A. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ="RAM" OR producent="Kingston" ORDER BY cena DESC

B. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ="RAM" AND producent="Kingston" ORDER BY cena ASC

C. SELECT model FROM producent WHERE typ="RAM" OR producent="Kingston" ORDER BY podzespoly ASC

D. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ="RAM" AND producent="Kingston" ORDER BY cena DESC

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór tej odpowiedzi jest prawidłowy, ponieważ kwerenda wykorzystuje poprawną składnię SQL do wyboru modeli pamięci RAM od producenta Kingston. Klauzula WHERE filtruje rekordy, aby uwzględnić tylko te, które mają typ 'RAM' oraz producenta 'Kingston', co jest kluczowe dla uzyskania właściwych wyników. Użycie operatora AND w tym kontekście zapewnia, że obie te cechy muszą być spełnione, co jest zgodne z zamiarem wyświetlenia wszystkich modeli pamięci RAM tego producenta. Dodatkowo, klauzula ORDER BY cena ASC sortuje wyniki w kolejności rosnącej według ceny, co jest wymagane do poprawnego przedstawienia danych od najtańszej do najdroższej pamięci. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami SQL, gdzie precyzyjne filtrowanie danych i porządkowanie wyników są kluczowe dla efektywności i dokładności zapytań. W praktyce, takie kwerendy mogą być używane w aplikacjach do zarządzania produktami czy bazach danych e-commerce, aby pomóc użytkownikom w szybkim odnajdywaniu pożądanych produktów w oparciu o konkretne kryteria.

Pytanie 23

Interpreter PHP zwróci błąd i zaniecha wykonania kodu, jeżeli programista

A. pobierze wartość z formularza, w którym pole input nie zostało wypełnione

B. nie umieści średnika po wyrażeniu w instrukcji if, jeśli za nim znajduje się sekcja else

C. będzie definiował zmienne w obrębie warunku

D. będzie tworzył kod bez odpowiednich wcięć

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Niepostawienie średnika po wyrażeniu w instrukcji if, gdy następuje sekcja else, prowadzi do błędu składniowego w PHP. W języku PHP średnik jest używany do zakończenia instrukcji, co oznacza, że każda linia kodu, która stanowi osobną instrukcję, powinna być zakończona średnikiem. W przypadku używania instrukcji warunkowej if z sekcją else, zastosowanie średnika po pierwszej instrukcji (if) jest kluczowe. Przykładowo, poprawny kod wyglądałby tak: "if ($warunek) { //kod } else { //kod }". Jeśli pominiemy średnik po instrukcji if, interpreter PHP nie będzie w stanie prawidłowo zinterpretować kodu, co skutkuje błędem. Jest to zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dbałość o szczegóły w składni, aby uniknąć błędów podczas wykonywania skryptów. Praktyka ta jest istotna, szczególnie w większych projektach, gdzie błędy składniowe mogą prowadzić do trudnych do zdiagnozowania problemów.

Pytanie 24

Które z poniższych zapytań SQL zwróci wszystkie kolumny z tabeli 'produkty'?

A. SELECT produkty FROM *;

B. SELECT * FROM produkty;

C. GET * FROM produkty;

D. FETCH * FROM produkty;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie SQL, które zwraca wszystkie kolumny z tabeli, wykorzystuje składnię SELECT * FROM nazwa_tabeli. Gwiazdka (*) jest symbolem, który oznacza, że chcemy pobrać wszystkie kolumny z danej tabeli. Jest to bardzo przydatne, gdy chcemy szybko uzyskać pełne dane z tabeli bez konieczności wymieniania każdej kolumny z osobna. W praktyce często używa się tej składni w sytuacjach, gdy chcemy wykonać operacje diagnostyczne lub szybkie przeglądanie zawartości tabeli. Jednakże, w środowiskach produkcyjnych, zaleca się raczej precyzyjne określanie potrzebnych kolumn zamiast używania "*", ponieważ pozwala to na optymalizację zapytań i może zmniejszyć obciążenie bazy danych. Niemniej jednak, zapytanie SELECT * FROM produkty; jest poprawne i zgodne z SQL-owym standardem, co czyni je prawidłowym wyborem w tym kontekście.

Pytanie 25

Globalne zmienne do przechowywania informacji o ciasteczkach oraz sesjach: $_COOKIE oraz $_SESSION stanowią część języka

A. JavaScript

B. C#

C. Perl

D. PHP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź PHP jest prawidłowa, ponieważ $_COOKIE i $_SESSION to superglobalne tablice w tym języku, które są wykorzystywane do zarządzania danymi sesyjnymi oraz ciasteczkami. $_COOKIE umożliwia przechowywanie danych na komputerze użytkownika w formie ciasteczek, które mogą być odczytywane przez serwer przy każdym żądaniu. Ciasteczka mogą być używane do identyfikacji użytkownika, zapamiętywania preferencji lub sesji. Przykładowe zastosowanie to np. pamiętanie, czy użytkownik jest zalogowany oraz jakie preferencje dotyczące wyświetlania treści ustawił. Z kolei $_SESSION jest używane do przechowywania danych sesji na serwerze, co zapewnia większe bezpieczeństwo, ponieważ dane nie są również dostępne po stronie klienta. Przykładem zastosowania $_SESSION jest przechowywanie informacji o użytkowniku, takich jak jego identyfikator, które mogą być używane do autoryzacji w różnych częściach aplikacji. W obu przypadkach, przy użyciu tych mechanizmów, programiści muszą pamiętać o optymalizacji wydajności oraz przestrzeganiu zasad ochrony prywatności użytkowników, co jest kluczowe w kontekście aktualnych regulacji dotyczących danych osobowych.

Pytanie 26

Wskaż funkcję PHP, która umożliwia zapisanie odczytanej zawartości pliku do zmiennej, która reprezentuje ciąg znaków?

A. file_get_contents()

B. get_file()

C. fwrite()

D. eof()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja file_get_contents() jest podstawowym narzędziem w PHP, które umożliwia odczytanie zawartości pliku i zapisanie jej bezpośrednio do zmiennej jako ciągu znaków. Jest to niezwykle przydatne, gdyż pozwala na łatwe przetwarzanie tekstu z plików, takich jak pliki konfiguracyjne, dokumenty JSON lub XML. Przykład zastosowania: $content = file_get_contents('plik.txt');. Dzięki temu możemy szybko manipulować danymi, analizować je lub wyświetlać na stronie. Warto również zauważyć, że funkcja ta obsługuje różne źródła, w tym zdalne pliki, co czyni ją wszechstronnym narzędziem w programowaniu webowym. Z perspektywy dobrych praktyk, pamiętaj o sprawdzaniu, czy plik istnieje przed jego odczytem, aby uniknąć błędów. Użycie file_get_contents() jest zgodne z zasadami efektywnego zarządzania danymi w aplikacjach PHP, co czyni ją rekomendowanym podejściem do pracy z plikami tekstowymi.

Pytanie 27

Atrybut value w formularzu XHTML

A. ustawia pole jako tylko do odczytu

B. określa nazwę pola

C. ogranicza maksymalną długość pola

D. określa wartość domyślną

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut 'value' w polu formularza XHTML pełni kluczową rolę w określeniu wartości początkowej, która jest wyświetlana w danym polu tekstowym. W przypadku elementu <input type='text'>, wartość atrybutu 'value' jest predefiniowaną odpowiedzią, która pojawia się w polu, gdy formularz jest załadowany. To pozwala programistom na wprowadzenie domyślnych danych, co jest szczególnie przydatne w kontekście ułatwienia wprowadzania informacji przez użytkowników. Na przykład, jeśli mamy formularz, w którym użytkownik ma podać swoje imię, możemy ustawić 'value' na 'Jan', co sprawi, że pole wypełni się automatycznie tą wartością, dając użytkownikowi wskazówkę. Wartość ta może być również używana do ułatwienia wprowadzania danych w przypadku, gdy formularz jest ponownie wyświetlany po błędzie. Zgodnie z dokumentacją W3C dotyczącą XHTML, atrybut 'value' jest standardowo stosowany w formularzach, co czyni go niezbędnym narzędziem w projektowaniu interfejsów użytkownika. Odpowiednie wykorzystanie tego atrybutu przyczynia się do lepszej użyteczności aplikacji internetowych oraz zwiększa komfort użytkowników.

Pytanie 28

Jakie będzie działanie po naciśnięciu przycisku oznaczonego jako "niebieski", który uruchamia podany kod JavaScript?

<p id="para1">Przykładowy tekst</p><p> i skrypt</p>
<button onClick="changeColor('blue');">niebieski</button>

<script type="text/javascript">
function changeColor(newColor)
{
var elem = document.getElementById("para1");
elem.style.color = newColor;
}
</script>

A. Zmiana koloru tekstu "i skrypt" na niebieski

B. Zmiana barwy przycisku na niebieski

C. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst" na niebieski

D. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst i skrypt" na niebieski

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod JavaScript przedstawiony w pytaniu definiuje funkcję changeColor która przyjmuje jeden argument newColor. Po wywołaniu funkcji przez kliknięcie przycisku funkcja ta używa metody document.getElementById aby pobrać element o identyfikatorze para1. Identyfikator ten jest przypisany do pierwszego elementu paragrafu zawierającego tekst Przykładowy tekst. Następnie w ramach tego elementu zmieniany jest kolor tekstu poprzez przypisanie newColor do właściwości style.color. W omawianym przypadku newColor przyjmuje wartość blue co oznacza że tekst Przykładowy tekst zmieni kolor na niebieski. Warto podkreślić że manipulacja DOM przy użyciu JavaScript jest powszechnie stosowaną techniką w tworzeniu dynamicznych interfejsów użytkownika. Używanie metod takich jak getElementById jest standardem ze względu na ich prostotę oraz efektywność w selekcji elementów HTML. W praktycznych zastosowaniach warto również pamiętać o zgodności ze standardami W3C oraz o możliwościach rozszerzenia za pomocą bibliotek takich jak jQuery które oferują jeszcze bardziej zaawansowane opcje manipulacji DOM.

Pytanie 29

Podaj zapis w języku JavaScript, który sprawdzi, czy spełniony jest przynajmniej jeden z następujących warunków: 1) dowolna liczba naturalna a jest liczbą trzycyfrową, 2) dowolna liczba całkowita b jest liczbą ujemną?

A. ((a>99) || (a<1000)) && (b<0)

B. ((a>99) && (a<1000)) || (b<0)

C. ((a>99) || (a<1000)) || (b<0)

D. ((a>99) && (a<1000)) && (b<0)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź ((a>99) && (a<1000)) || (b<0) jest prawidłowa, ponieważ warunek ten skutecznie sprawdza, czy dowolna naturalna liczba a jest trzycyfrowa lub czy dowolna całkowita liczba b jest ujemna. Część wyrażenia (a>99) && (a<1000) weryfikuje, czy liczba a jest w przedziale od 100 do 999, co definiuje liczby trzycyfrowe. Z kolei druga część (b<0) sprawdza, czy liczba b jest mniejsza od zera. Całość połączona jest operatorem OR (||), co oznacza, że wystarczy spełnienie jednego z tych warunków, aby cały warunek był spełniony. W praktyce, takie wyrażenia są powszechnie stosowane w programowaniu, szczególnie w formularzach walidacyjnych, gdzie ważne jest, aby dane wprowadzone przez użytkowników spełniały określone kryteria. Dobrą praktyką jest dbałość o czytelność kodu i stosowanie odpowiednich nazw zmiennych, co ułatwia zrozumienie logiki działania aplikacji. Warto również pamiętać o testowaniu różnych przypadków, aby upewnić się, że warunki działają zgodnie z zamierzeniami, co jest kluczowe w zapewnieniu wysokiej jakości oprogramowania.

Pytanie 30

W języku JavaScript zdefiniowano obiekt. Aby uzyskać wartość atrybutu, można użyć następującego zapisu:

obiekt = { q: 1, w: 2, e: 3, r:4 };

A. obiekt.w

B. obiekt::w

C. obiekt->w

D. obiekt:w

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'obiekt.w' jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript używamy notacji kropkowej do uzyskiwania dostępu do właściwości obiektów. W tym przypadku mamy obiekt zadeklarowany jako 'obiekt = { q: 1, w: 2, e: 3, r:4 };'. Aby uzyskać wartość przypisaną do właściwości 'w', wystarczy użyć notacji kropkowej i napisać 'obiekt.w', co zwróci wartość '2'. Tego typu dostęp do danych jest standardem w JavaScript i jest szeroko stosowany w projektach, co pozwala na efektywne i czytelne manipulowanie danymi. Przykładowo, możemy użyć tej techniki w funkcjach, które przetwarzają obiekty lub w kodzie, który reaguje na zdarzenia, gdzie często zachodzi potrzeba uzyskania konkretnych wartości z obiektów. Dobrą praktyką jest również używanie notacji kropkowej, gdy właściwości obiektu mają znane i stabilne nazwy, co zwiększa czytelność kodu.

Pytanie 31

W tabeli o nazwie pracownicy zdefiniowano klucz główny w typie INTEGER z atrybutami NOT NULL oraz AUTO_INCREMENT. Dodatkowo zdefiniowane zostały pola imie oraz nazwisko. W przypadku wykonania podanej kwerendy SQL, która dodaje dane i pomija pole klucza, w bazie danych MySQL nastąpi

INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko)
VALUES ('Anna', 'Nowak');

A. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana kolejna wartość naturalna

B. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana wartość NULL

C. zignorowanie polecenia, tabela nie ulegnie zmianie

D. błąd związany z niewłaściwą liczbą pól

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przypadku tabeli z kluczem głównym typu INTEGER z atrybutem AUTO_INCREMENT, kiedy wprowadzamy nowy rekord i pomijamy pole klucza głównego, baza danych MySQL sama automatycznie przydziela kolejną wartość liczbową dla tego pola. AUTO_INCREMENT to mechanizm, który zapewnia, że każdemu nowemu rekordowi przypisana jest unikalna wartość klucza głównego, zaczynając od wartości początkowej, zwykle 1, i zwiększając ją o 1 z każdym nowym rekordem. Jest to niezwykle użyteczne w sytuacjach, gdy zależy nam na unikalności wartości kluczy głównych, co zapewnia integralność danych i unika konieczności ręcznego określania wartości klucza przy każdym nowym wpisie. Takie podejście jest zgodne ze standardami dobrych praktyk, ponieważ minimalizuje ryzyko błędów związanych z duplikacją danych. Przykładowo, jeśli do tabeli pracownicy dodajemy rekord z danymi pracownika, nie musimy się martwić o wartość identyfikatora, co znacznie upraszcza proces zarządzania danymi. Mechanizm AUTO_INCREMENT jest zatem kluczowy w kontekście zarządzania bazami danych, zapewniając automatyzację i integralność danych.

Pytanie 32

Jaką metodę używa się w języku PHP do tworzenia komentarza obejmującego więcej niż jedną linijkę?

A. //

B.

C. #

D. /* */

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku PHP, użycie bloków komentarzy za pomocą składni /* */ jest standardowym sposobem na zapisanie wielolinijnych komentarzy. Ta metoda pozwala na umieszczanie tekstu komentarza w wielu liniach, co jest szczególnie przydatne w przypadku dłuższych objaśnień kodu. Komentarze pozwalają programistom na dokumentowanie funkcji, metod lub fragmentów kodu, co znacznie zwiększa przejrzystość i zrozumiałość kodu dla innych deweloperów. Przykładowo, można ich używać w następujący sposób: /* To jest komentarz, który może zajmować wiele linii. Możesz go używać do szczegółowego opisu funkcji lub zmiennych. */ Praktyka korzystania z opisowych komentarzy jest zgodna z najlepszymi standardami programowania, ponieważ zwiększa czytelność i ułatwia pracę w zespołach. Komentarze są nieocenione w trakcie konserwacji kodu, ponieważ pozwalają na szybsze zrozumienie intencji autora, a także na łatwiejsze wprowadzenie zmian w przyszłości. Warto również pamiętać, że komentarze nie wpływają na wydajność aplikacji, ponieważ są ignorowane przez interpreter PHP w trakcie wykonywania skryptu.

Pytanie 33

W języku PHP zapisano fragment kodu. Plik cookie stworzony tym poleceniem

setcookie("osoba", "Anna Kowalska", time() + (3600 * 24));

A. zostanie usunięty po jednym dniu od jego utworzenia.

B. zostanie usunięty po jednej godzinie od jego utworzenia.

C. będzie przechowywany na serwerze przez jedną godzinę.

D. będzie przechowywany na serwerze przez jeden dzień.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, którą zaznaczyłeś, to 'zostanie usunięty po jednym dniu od jego utworzenia'. W PHP działa to tak, że funkcja setcookie() bierze pod uwagę czas, po jakim cookie ma wygasnąć. To jest dodawane do aktualnego czasu, który dostajemy z funkcji time(). Kiedy widzisz wartość 3600 * 24, to znaczy, że mamy tu 86400 sekund, a to dokładnie jeden dzień. Czyli cookie zniknie z przeglądarki po upływie doby od założenia. Wydaje mi się, że to ważna sprawa, bo dobrze wiedzieć, jak działa cykl życia cookies w PHP. Pomoże to w ogarnianiu sesji i dbaniu o bezpieczeństwo w aplikacjach internetowych.

Pytanie 34

Jeżeli zmienna $x zawiera dowolną dodatnią liczbę naturalną, to przedstawiony kod źródłowy PHP ma na celu wyświetlenie:

$licznik = 0;
while ($licznik != $x)
{
    echo $licznik;
    $licznik++;
}

A. liczb wprowadzanych z klawiatury, aż do momentu wprowadzenia wartości x

B. kolejnych liczb od x do 0

C. losowych liczb z zakresu (0, x)

D. kolejnych liczb od 0 do x-1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod źródłowy przedstawiony w pytaniu implementuje prostą pętlę while w języku PHP która ma za zadanie wyświetlić kolejne liczby począwszy od 0 aż do liczby mniejszej od wartości zmiennej $x. Inicjalizowana jest zmienna $licznik z wartością 0 i pętla wykonuje się tak długo jak długo $licznik jest różny od $x. W każdym przebiegu pętli zmienna $licznik jest wyświetlana, a następnie zwiększana o 1. Dzięki temu wyświetlane są wartości od 0 do x-1 co jest zgodne z drugą odpowiedzią w pytaniu. Jest to klasyczna struktura sterująca która pozwala na iterację po skończonej liczbie elementów. Takie podejście jest zgodne ze standardami pisania kodu, gdzie pętle sterowane są warunkami zależnymi od zmiennych kontrolnych. W praktyce zastosowanie takiej pętli może obejmować iterację po tablicach w celu przetwarzania danych. Ważne jest aby dobrze określić warunek zakończenia pętli by uniknąć błędów nieskończonych pętli które mogą prowadzić do przestoju aplikacji. Dla optymalizacji i czytelności kodu ważne jest też stosowanie odpowiednich nazw zmiennych co ułatwia zrozumienie ich funkcji w kodzie.

Pytanie 35

Na przedstawionej grafice widać fragment bazy danych. Jakie kwerendę należy zastosować, aby uzyskać nazwy produktów zakupionych przez klienta o id = 1?

A. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty USING(nr_produktu) WHERE nr_klienta = 1

B. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty JOIN transakcje WHERE nr_klienta = 1

C. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty USING(nr_produktu) JOIN transakcje USING(nr_transakcji) WHERE nr_klienta = 1

D. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje ON nr_produktu = nr_klienta WHERE nr_klienta = 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź używa właściwego połączenia tabel baz danych aby otrzymać nazwy produktów zakupionych przez klienta o konkretnym identyfikatorze. W SQL kwerenda z JOIN umożliwia łączenie danych z więcej niż jednej tabeli na podstawie wspólnego pola. W tym przypadku tabela produkty jest połączona z transakcje_produkty przez pole nr_produktu oraz tabela transakcje jest połączona z transakcje_produkty przez pole nr_transakcji. Dzięki temu możliwe jest uzyskanie pełnego obrazu transakcji dla klienta o id = 1. Zastosowanie USING(nr_produktu) i USING(nr_transakcji) upraszcza kwerendę eliminując konieczność jawnego określania kolumn po obu stronach klauzuli ON. Praktyczne zastosowanie takich kwerend jest podstawą w analizie danych sprzedażowych gdzie analiza historii zakupów klientów może dostarczyć cennych informacji dla działów marketingu oraz logistyki. Dobre praktyki obejmują również optymalizację zapytań SQL aby były jak najbardziej efektywne co jest kluczowe przy pracy z dużymi zbiorami danych.

Pytanie 36

W bazie danych MYSQL znajduje się tabela z programami komputerowymi, która ma pola: nazwa, producent, rokWydania. Jak należy sformułować kwerendę SELECT, aby uzyskać wszystkie nazwy producentów bez powtórzeń?

A. SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE;

B. SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE;

C. SELECT DISTINCT producent FROM programy;

D. SELECT UNIQUE producent FROM programy;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'SELECT DISTINCT producent FROM programy;' jest w porządku. To dlatego, że kluczowe słowo DISTINCT działa tak, że zwraca tylko unikalne wartości z kolumny 'producent' w tabeli 'programy'. Jak są duże zbiory danych, to użycie DISTINCT naprawdę się przydaje, bo pozwala pozbyć się duplikatów i to później ułatwia analizę danych. Na przykład, kiedy w tabeli jest mnóstwo rekordów dla tego samego producenta, to DISTINCT zwróci tylko jeden wpis dla każdego z nich. Wiesz, to taka dobra praktyka w SQL, bo im mniej danych musisz przetwarzać, tym lepsza wydajność. I, co ciekawe, użycie DISTINCT nie obniża wydajności zapytania tak bardzo, jak niektórzy mogą myśleć, szczególnie w dobrze zindeksowanych tabelach. Warto to mieć na uwadze.

Pytanie 37

Jakie oznaczenie wykorzystuje się do jednoliniowego komentarza w skryptowym języku PHP?

A. --

B. /*

C. $

D. #

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Oznaczenie jednoliniowego komentarza w języku PHP realizuje się za pomocą znaku '#'. Komentarze są niezwykle ważnym elementem kodu, ponieważ pozwalają programistom na dodawanie wyjaśnień, notatek lub przypomnień dotyczących implementacji. Umożliwiają one innym programistom (lub nawet samym sobie w przyszłości) zrozumienie kontekstu i logiki stosowanych rozwiązań. Przykładowo, można umieścić komentarz w kodzie w taki sposób: '# To jest komentarz, który wyjaśnia, co robi poniższy kod'. Warto pamiętać, że stosowanie komentarzy zgodnie z najlepszymi praktykami programowania zwiększa czytelność kodu oraz ułatwia jego utrzymanie. PHP pozwala również na stosowanie komentarzy wieloliniowych z użyciem znaków '/* ... */', jednak w przypadku komentarzy jednoliniowych preferowanym podejściem jest użycie znaku '#', szczególnie w kontekście prostych, krótkich notatek. Przykład: echo 'Hello World!'; # Ta linia wyświetla powitanie.

Pytanie 38

Debugger to aplikacja przeznaczona do

A. weryfikacji wydajności programu

B. identyfikacji błędów w kodzie aplikacji

C. optymalizacji pamięci używanej przez program

D. analizowania właściwości oprogramowania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Debugger to narzędzie, które odgrywa kluczową rolę w procesie tworzenia oprogramowania, ponieważ umożliwia programistom identyfikowanie i naprawianie błędów w kodzie. Jego główną funkcją jest wyszukiwanie błędów, znanych jako 'bugi', które mogą prowadzić do nieprawidłowego działania aplikacji. Debugger pozwala na analizowanie krok po kroku działania programu, umożliwiając obserwację wartości zmiennych oraz stanu programu w czasie rzeczywistym. Przykładowo, w przypadku, gdy program nie zwraca oczekiwanych wyników, programista może użyć debugggera, aby zatrzymać wykonanie na określonym etapie i zbadać, co dzieje się z danymi. Dobre praktyki w programowaniu zalecają regularne korzystanie z debugggera, zwłaszcza podczas testowania nowych funkcji lub poprawek, ponieważ pozwala to na szybsze zidentyfikowanie problemów i ich rozwiązanie, co w efekcie przyspiesza proces rozwoju oprogramowania i zwiększa jego jakość.

Pytanie 39

Który język programowania powinien być wykorzystany do stworzenia skryptu działającego po stronie klienta w przeglądarce internetowej?

A. PHP

B. Perl

C. Python

D. JavaScript

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
JavaScript to język programowania, który został stworzony z myślą o dynamicznym tworzeniu treści i interakcji w przeglądarkach internetowych. Umożliwia on programistom wykonywanie skryptów bezpośrednio na stronie internetowej, co pozwala na tworzenie responsywnych interfejsów użytkownika oraz interakcji z elementami HTML i CSS. JavaScript jest językiem skryptowym, który obsługuje wiele nowoczesnych technologii webowych, takich jak AJAX, co umożliwia asynchroniczne ładowanie danych bez przeładowania całej strony. Dzięki wykorzystaniu JavaScriptu, programiści mogą implementować różnorodne efekty wizualne, animacje oraz walidację formularzy w czasie rzeczywistym. Język ten jest wspierany przez wszystkie popularne przeglądarki internetowe i stał się standardem de facto dla skryptów po stronie klienta. Przykładowo, większość aplikacji webowych, takich jak Gmail czy Facebook, korzysta z JavaScriptu do poprawy doświadczeń użytkowników. Warto również zaznaczyć, że JavaScript jest kluczowym elementem ekosystemu programistycznego, łączącym inne technologie, takie jak HTML i CSS, co czyni go niezwykle wszechstronnym narzędziem w codziennej pracy programistów.

Pytanie 40

Aby zliczyć wszystkie wiersze w tabeli Koty, należy wykorzystać zapytanie

A. SELECT COUNT(Koty) AS ROWNUM

B. SELECT COUNT(*) FROM Koty

C. SELECT COUNT(ROWNUM) FROM Koty

D. SELECT ROWNUM() FROM Koty

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby policzyć wszystkie wiersze tabeli Koty, należy skorzystać z polecenia SQL SELECT COUNT(*), które zwraca liczbę wszystkich rekordów w danej tabeli. Funkcja COUNT(*) jest częścią standardu SQL i działa na zasadzie zliczania wszystkich wierszy, niezależnie od tego, czy zawierają one wartości NULL. Wartością zwróconą przez to polecenie będzie liczba całkowita, która przedstawia całkowitą liczbę wierszy w tabeli Koty. Przykład zastosowania tego polecenia w praktyce może wyglądać następująco: po wykonaniu zapytania na bazie danych, użytkownik otrzyma wynik, który jasno wskazuje, ile kotów znajduje się w tabeli. Ten sposób zliczania jest efektywny i szeroko stosowany w aplikacjach zarządzających bazami danych, umożliwiając szybkie i precyzyjne uzyskanie potrzebnych informacji. Przy indeksowaniu i optymalizacji zapytań, COUNT(*) jest najczęściej używaną funkcją, co czyni ją kluczowym narzędziem w pracy z relacyjnymi bazami danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej