Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 24 listopada 2025 13:36
Data zakończenia: 24 listopada 2025 13:56

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W grze komputerowej można przejść do kolejnego poziomu, gdy spełnione są trzy warunki: zdobycie 20 punktów, zebranie co najmniej 3 paczek oraz przebycie dystansu 200 m. Wyrażenie logiczne, które weryfikuje te warunki w języku JavaScript, to

A. punkty == 20 || paczki == 3 || dystans == 200

B. punkty == 20 && paczki == 3 && dystans == 200

C. punkty == 20 && paczki >= 3 && dystans == 200

D. punkty == 20 || paczki >= 3 || dystans == 200

Wybrana odpowiedź 'punkty == 20 && paczki >= 3 && dystans == 200' jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator logiczny AND ('&&'), co oznacza, że wszystkie trzy warunki muszą być spełnione jednocześnie, aby przejść do następnego poziomu w grze. W kontekście programowania, a zwłaszcza w JavaScript, zrozumienie operatorów logicznych jest kluczowe dla podejmowania decyzji w oparciu o różne warunki. Na przykład, jeśli gracz zdobył dokładnie 20 punktów, zebrał 3 paczki i przebył 200 metrów, to wszystkie te warunki są spełnione, co pozwala na kontynuację gry. Dobrą praktyką jest stosowanie operatora >= (większe lub równe) dla paczek, ponieważ pozwala to graczowi na zbieranie większej liczby paczek, co dodaje elementy strategii i rozwoju w grze. Używanie odpowiednich operatorów logicznych jest fundamentalne w programowaniu, zapewniając, że aplikacje działają zgodnie z oczekiwaniami użytkowników. Przykład zastosowania to wprowadzenie logiki do gier, gdzie gracz musi wykonać określone zadania, aby przejść do kolejnych poziomów, co jest podstawą mechaniki wielu gier komputerowych.

Pytanie 2

Została stworzona baza danych z tabelą podzespoły, która zawiera pola: model, producent, typ, cena. W celu wyświetlenia wszystkich modeli pamięci RAM od firmy Kingston w porządku rosnącym według ceny, należy skorzystać z następującej kwerendy:

A. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena ASC

B. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena DESC

C. SELECT model FROM producent WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY podzespoly ASC

D. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY cena DESC

Aby skutecznie wyświetlić wszystkie modele pamięci RAM firmy Kingston w kolejności od najtańszej do najdroższej, konieczne jest zrozumienie składni zapytań SQL oraz zasad filtrowania danych w bazie danych. Kwerenda SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena ASC; jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa, że chcemy wybrać pole 'model' z tabeli 'podzespoly', gdzie warunki są spełnione dla typu 'RAM' oraz producenta 'Kingston'. Kluczowym aspektem jest użycie operatora AND, który zapewnia, że oba warunki muszą być spełnione, co pozwala na uzyskanie dokładnych wyników. Następnie, zastosowanie klauzuli ORDER BY cena ASC pozwala na posortowanie wyników w kolejności rosnącej według ceny, co jest istotne dla użytkowników poszukujących najtańszych opcji. Przykładem zastosowania tej kwerendy w praktyce może być analiza konkurencyjności cenowej produktów na rynku pamięci RAM, co jest istotne dla sprzedawców i konsumentów. W kontekście standardów SQL, konstrukcja ta przestrzega zasad definiowanych przez ANSI SQL, co czyni ją zgodną z większością systemów zarządzania bazami danych.

Pytanie 3

Funkcja zaprezentowana w PHP

function dzialania(int $x, float $y) {
   $z = $x + $y;
   return $z;
}

A. zwraca wynik.

B. nie zwraca wyniku.

C. jest zadeklarowana z dwoma parametrami rzeczywistymi.

D. przyjmuje dwa argumenty z wartością domyślną.

Przedstawiona funkcja w języku PHP to przykład funkcji, która zwraca wartość. Z definicji funkcja działa na określonych wejściach, które w tym przypadku są typu int i float, a następnie wykonuje operację dodawania tych wejść. Zmienna $z przechowuje wynik dodawania, który jest następnie zwracany poprzez instrukcję return. Instrukcja ta kończy działanie funkcji, przekazując wynik na zewnątrz, co czyni funkcję użyteczną w kontekście programowania modularnego, gdzie wyniki obliczeń mogą być dalej przetwarzane lub wykorzystywane. W PHP zwracanie wartości z funkcji jest powszechną praktyką, szczególnie w kontekście aplikacji, gdzie funkcje pomagają w organizacji kodu, testowaniu jednostkowym oraz utrzymaniu. Dobre praktyki programistyczne zalecają zwracanie wartości, gdy funkcja ma wykonywać obliczenia lub przetwarzanie danych, co zwiększa jej elastyczność i ponowne użycie w różnych częściach programu. Funkcje zwracające wartości są często wykorzystywane w aplikacjach webowych do przetwarzania danych z formularzy czy generowania dynamicznych treści, co ilustruje ich wszechstronność i znaczenie w nowoczesnym programowaniu.

Pytanie 4

W języku JavaScript następujący zapis: var napis1 = new napisy); ma na celu

A. stworzenie nowej klasy napis1

B. stworzenie instancji obiektu napis1 klasy napisy

C. wywołanie metody dla obiektu napisy

D. zadeklarowanie zmiennej napis1 oraz wywołanie funkcji, w której argumentem jest napis1

W podanym kodzie JavaScript mamy do czynienia z próbą utworzenia obiektu klasy 'napisy'. Operacja 'new' w JavaScript jest używana do instancjowania obiektów z funkcji konstrukcyjnych, które pełnią rolę klas. Przykład działania: jeśli mamy zdefiniowaną funkcję konstrukcyjną 'function napisy() { this.text = ''; }', to użycie 'var napis1 = new napisy();' stworzy nowy obiekt 'napis1', który będzie posiadał właściwość 'text'. Warto zwrócić uwagę, że 'napisy' musi być zdefiniowane jako funkcja konstrukcyjna, aby mogło być użyte w kontekście 'new'. Zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe w programowaniu obiektowym w JavaScript, gdzie klasy i obiekty odgrywają fundamentalną rolę w organizacji kodu. Aby lepiej zrozumieć działanie tego fragmentu, warto zapoznać się z dokumentacją dotyczącą obiektów i funkcji w JavaScript, co znajduje się w standardzie ECMAScript. Przykładowy kod ilustrujący tworzenie obiektu mógłby wyglądać tak: 'var napis1 = new napisy(); console.log(napis1.text);'.

Pytanie 5

W trakcie weryfikacji stron internetowych nie analizuje się

A. funkcjonowania linków

B. błędów składniowych w kodzie

C. źródeł pochodzenia narzędzi edytorskich

D. zgodności z różnymi przeglądarkami

W procesie walidacji stron internetowych kluczowym celem jest upewnienie się, że kod HTML, CSS i inne zasoby są zgodne z obowiązującymi standardami W3C (World Wide Web Consortium). Walidacja skutecznie identyfikuje błędy składniowe, które mogą wpływać na renderowanie strony, analizuje działanie linków, a także sprawdza, jak strona zachowuje się w różnych przeglądarkach. Jednak aspekty związane z pochodzeniem narzędzi edytorskich nie są istotnym elementem tego procesu. Narzędzia edytorskie, takie jak edytory tekstowe czy IDE, są jedynie środkiem do tworzenia kodu, a ich źródło nie powinno wpływać na to, czy strona jest poprawnie zaimplementowana. Na przykład, strona może być poprawnie zwalidowana niezależnie od tego, czy została zbudowana w popularnym edytorze, takim jak Visual Studio Code, czy innym mniej znanym narzędziu. Dlatego koncentrowanie się na źródłach narzędzi edytorskich w kontekście walidacji byłoby nieuzasadnione i nieprzydatne.

Pytanie 6

Jaki wynik wyświetli poniższy fragment kodu JavaScript?

x='Powodzenia na egzaminie';
z=x.substring(3,9);
y=z.substring(2,4);
document.write(y);

A. ze

B. wodzenia

C. wo

D. owodzeni

W przedstawionym kodzie JavaScript użyto funkcji substring aby wyodrębnić fragmenty tekstu z ciągu znaków. Początkowa zmienna x zawiera tekst Powodzenia na egzaminie. Pierwsza funkcja x.substring(3,9) zwraca fragment tekstu zaczynający się od indeksu 3 do 8 włącznie co daje fragment wodzen. Wartość ta jest przypisana do zmiennej z. Następnie funkcja z.substring(2,4) wyodrębnia fragment zaczynający się od indeksu 2 do 3 włącznie z tego nowego ciągu wodzen co daje rezultat ze. Wynik ten zostanie wypisany na ekranie przez document.write(y). Praktyczne zastosowanie metody substring polega na manipulacji tekstem co jest powszechne w web development np. do parsowania danych tekstowych lub przygotowania tekstu do wyświetlenia. Dobre praktyki obejmują użycie substring do przetwarzania danych wejściowych np. w formularzach czy przekształcanie danych użytkownika. Ważne jest zrozumienie indeksowania od zera oraz poprawne określenie zakresu aby uniknąć błędów logicznych w kodzie. W kontekście substringu warto pamiętać że drugi parametr jest ekskluzywny co oznacza że nie jest uwzględniany w wyniku. Takie detale są kluczowe dla programistów aby efektywnie zarządzać danymi tekstowymi w różnorodnych zastosowaniach.

Pytanie 7

Dla strony internetowej stworzono styl, który będzie stosowany tylko do wybranych znaczników, takich jak niektóre nagłówki oraz kilka akapitów. W tej sytuacji, aby przypisać styl do konkretnych znaczników, najodpowiedniejsze będzie użycie

A. selektora akapitu

B. pseudoklasy

C. klasy

D. identyfikatora

Użycie klasy w CSS jest najlepszym rozwiązaniem, gdy chcemy zastosować ten sam styl do wielu elementów HTML, ale nie do wszystkich. Klasy w CSS są definiowane za pomocą kropki przed nazwą klasy, np. .nazwa-klasy, i mogą być przypisane do dowolnego elementu HTML za pomocą atrybutu class. Dzięki temu możemy elastycznie i efektywnie zarządzać stylami na stronie internetowej. Klasy są bardzo przydatne w dużych projektach, gdzie powtarzalność i spójność stylów są kluczowe. Pozwalają także na ponowne wykorzystanie tych samych stylów w różnych miejscach projektu bez konieczności kopiowania kodu CSS. Użycie klas zwiększa czytelność i organizację kodu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania. Stosowanie klas jest także zalecane w kontekście frameworków CSS, takich jak Bootstrap, które intensywnie wykorzystują klasy do definiowania komponentów i układów. Przykład zastosowania klasy: .align-right { text-align: right; } można przypisać do różnych nagłówków czy akapitów, które mają być wyrównane do prawej.

Pytanie 8

W języku SQL operator arytmetyczny odpowiadający reszcie z dzielenia to

A. &

B. /

C. %

D. ||

Operator arytmetyczny modulo, czyli ten %, to coś, co moim zdaniem jest naprawdę przydatne w SQL. Używamy go do obliczania reszty z dzielenia, co pokazuje na przykład taki kod: 'SELECT 10 % 3;', który zwraca 1. Chodzi o to, że 10 dzielone przez 3 to 3, a reszta to właśnie 1. To może być super pomocne, kiedy chcemy sprawdzić, czy liczba jest parzysta czy nie. Na przykład, możemy użyć takiego zapytania: 'SELECT CASE WHEN 5 % 2 = 0 THEN 'Parzysta' ELSE 'Nieparzysta' END;' i dostaniemy 'Nieparzysta'. Operator modulo przydaje się też w programowaniu, na przykład do tworzenia cykli lub rozdzielania danych w algorytmach. Dobrze jest pamiętać, że używając tego operatora w SQL, warto mieć na uwadze czytelność kodu. Szczególnie przy większych bazach danych, gdzie to ma znaczenie.

Pytanie 9

Jaką wartość wydrukuje na standardowe wyjście poniższy fragment kodu C++?

int obliczenia( int x ) {
 x %= 3;
 x++;
 return x;
 }

 int main() {
 std::cout<<obliczenia(32);
 }

A. 0

B. 32

C. 3

D. 2

Rozważając dostępne odpowiedzi musimy przeanalizować dlaczego niektóre z nich są błędne w kontekście działania fragmentu programu. Zaczynając od odpowiedzi 0 warto zauważyć że reszta z dzielenia 32 przez 3 nie wynosi 0 co oznacza że operacja x %= 3 nie da w wyniku zera. Wartość 0 mogłaby być wynikiem tylko wtedy gdyby liczba 32 była podzielna przez 3 co nie jest prawdą w tym przypadku. Przechodząc dalej odpowiedź 32 sugeruje że operacje wewnątrz funkcji nie zmieniają wartości x co jest błędnym założeniem. Operacja x %= 3 zmienia wartość x na 2 a następnie x++ zmienia ją na 3. Dlatego wynik nie może być 32 ponieważ funkcja jawnie modyfikuje wartość wejściową. W kontekście odpowiedzi 2 operacje w funkcji mogą rzeczywiście prowadzić do wyniku 2 jeśli pominie się krok inkrementacji. Jednakże analiza kodu pokazuje że po operacji modulo wartość x wynosi 2 a następny krok to x++ który zwiększa tę wartość do 3. W rezultacie żadna z tych odpowiedzi nie uwzględnia pełnego przepływu operacji w funkcji co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Analizując ten problem można zauważyć jak ważne jest dokładne śledzenie przepływu danych w programie oraz zrozumienie wpływu każdej operacji na ostateczny wynik co jest kompetencją kluczową w profesjonalnym programowaniu.

Pytanie 10

Która z reguł dotyczących sekcji w HTML jest właściwa?

A. W sekcji <head> mogą znajdować się znaczniki <meta>, <title>, <link>

B. W sekcji <head> można definiować szablon strony przy użyciu znaczników <div>

C. W sekcji <head> nie można umieszczać kodu CSS, tylko odwołanie do pliku CSS

D. W sekcji <head> nie znajduje się sekcja <body>

Część <head> w HTML ma swoje określone zadania i nie powinna zawierać stylów CSS wpisanych bezpośrednio. Żeby załadować styl CSS, musisz użyć tagu <link>, który prowadzi do zewnętrznego arkusza stylów. Można wpisać style bezpośrednio w <head> przez tagi <style>, ale wielu ludzi uważa, że lepiej jest używać zewnętrznych arkuszy, bo to zwiększa wydajność i organizację kodu. Ponadto, wrzucanie znaczników HTML, jak <body> lub <div>, do <head> jest błędem i może powodować problemy. Zadaniem <head> jest dostarczanie informacji o stronie i zasobów koniecznych do jej wyświetlenia, a nie definiowanie jej wyglądu. Rozumienie tych zasad jest bardzo ważne, jeśli chcesz pisać dobrze zorganizowane dokumenty HTML.

Pytanie 11

Tablica tab[] jest wypełniona dowolnymi liczbami całkowitymi. Jaka wartość znajdzie się w zmiennej zm2 po wykonaniu prezentowanego fragmentu kodu?

int tab[10];
int zm1 = 0;
double zm2 = 0;
…
for (int i=0; i < 10; i++)
{
  zm1 = zm1 + tab[i];
}
zm2 = zm1 / 10;

A. Średnia arytmetyczna elementów tablicy.

B. Suma elementów tablicy.

C. Średnia geometryczna liczb od 0 do 9.

D. Suma liczb od 1 do 10.

Wynik zmiennej zm2 w przedstawionym kodzie to średnia arytmetyczna wartości znajdujących się w tablicy tab. Proces obliczania średniej arytmetycznej polega na zsumowaniu wszystkich elementów tablicy i podzieleniu tej sumy przez liczbę elementów. W tym przypadku zmienna zm1 akumuluje sumę wszystkich wartości tablicy tab, a następnie zmienna zm2 jest obliczana jako zm1 podzielone przez 10, co odpowiada liczbie elementów w tablicy. To podejście jest zgodne z dobrą praktyką programistyczną, ponieważ umożliwia efektywne obliczenie średniej, co jest powszechnie stosowane w analizie danych. W praktycznych zastosowaniach, takich jak przetwarzanie danych finansowych czy naukowych, umiejętność obliczania średnich jest kluczowa, umożliwiając podejmowanie świadomych decyzji na podstawie statystyk. Dodatkowo, warto zauważyć, że dla tablicy różnych typów danych, takich jak float czy double, technika obliczania średniej pozostaje taka sama, aczkolwiek wymaga uwzględnienia precyzji obliczeń.

Pytanie 12

Aby na witrynie internetowej pokazać logo z przezroczystym tłem, należy użyć formatu

A. PNG

B. BMP

C. CDR

D. JPG

Format PNG (Portable Network Graphics) jest najbardziej odpowiednim wyborem do wyświetlania logo z przezroczystym tłem na stronie internetowej. Główną zaletą formatu PNG jest jego zdolność do obsługi przezroczystości, co oznacza, że tło logo może być całkowicie przezroczyste, pozwalając na bezproblemowe wkomponowanie go w różnorodne tła. W praktyce oznacza to, że logo w formacie PNG nie będzie miało niepożądanych białych lub kolorowych ramek, co ma kluczowe znaczenie dla estetyki i profesjonalnego wyglądu strony. Dodatkowo, PNG obsługuje wysoką jakość obrazu oraz kompresję bezstratną, co pozwala na zachowanie detali w grafice. Format ten jest powszechnie stosowany w projektowaniu stron internetowych oraz aplikacji mobilnych, zwłaszcza w przypadku ikon i grafik, które wymagają zachowania wyrazistości i przezroczystości. Warto również wspomnieć, że PNG stał się standardem w branży, szczególnie w kontekście użycia w sieci, co czyni go najlepszym wyborem dla projektantów i deweloperów.

Pytanie 13

Jakiego zdarzenia należy użyć, aby funkcja JavaScript była uruchamiana za każdym razem, gdy użytkownik wprowadzi jakikolwiek znak w polu edycji?

A. onmouseout

B. onload

C. onkeydown

D. onclick

Odpowiedź 'onkeydown' jest poprawna, ponieważ to zdarzenie jest wywoływane za każdym razem, gdy użytkownik naciśnie klawisz na klawiaturze, a zatem idealnie nadaje się do sytuacji, gdy chcemy reagować na wprowadzanie tekstu w polu edycji. W praktyce oznacza to, że nasza funkcja może być użyta do natychmiastowego przetwarzania danych wprowadzanych przez użytkownika, co jest szczególnie istotne w przypadku dynamicznych interfejsów użytkownika. Na przykład, możemy wykorzystać 'onkeydown' do implementacji funkcji autouzupełniania, gdzie na bieżąco prezentujemy możliwe opcje na podstawie wprowadzanego tekstu. Dobrą praktyką jest również umieszczanie dodatkowych warunków, aby nasza funkcja nie była wywoływana dla klawiszy, które nie mają znaczenia dla wprowadzania tekstu, takich jak klawisze funkcyjne czy kombinacje klawiszy. Warto również zrozumieć, że istnieją inne zdarzenia, takie jak 'input', które mogą być użyte w podobnym kontekście, ale 'onkeydown' daje bardziej bezpośrednią kontrolę nad interakcją użytkownika.

Pytanie 14

Programista stworzył pętlę w języku C++ mającą na celu obliczenie wartości 5! (5! = 1 * 2 * 3 * 4 * 5). Niestety, popełnił błąd logiczny polegający na tym, że

int a = 1;
for (int i = 1; i < 5; i++)
{
    a = a * i;
}
cout << a;

A. parametr i pętli powinien być zmniejszany zamiast zwiększany

B. parametr i pętli powinien być inicjowany wartością 0, a nie 1

C. w drugim warunku pętli powinno być porównanie i < 6 zamiast i < 5

D. zmienna a powinna być ustawiona na 0 zamiast 1

Pętla for w języku C++ jest często używana do wykonywania określonej liczby iteracji. W przypadku obliczania silni liczby 5, czyli 5!, iteracja powinna przebiegać od 1 do 5 włącznie, co oznacza, że zmienna sterująca i powinna przyjąć wartości 1, 2, 3, 4 i 5. Dlatego warunek zakończenia pętli powinien być zapisany jako i <= 5 lub alternatywnie i < 6. W zestawie egzaminacyjnym podano kod z warunkiem i < 5, co powoduje, że pętla kończy się przy czwartej iteracji, a ostatnia potrzebna mnożenie przez 5 nie jest wykonane. Poprawnym rozwiązaniem problemu jest zmiana warunku na i < 6. Przykład praktyczny: przy obliczaniu silni w programach obliczeniowych często stosujemy pętlę o poprawnym zakresie, co jest kluczowe dla uzyskania prawidłowych wyników. Ponadto, w kontekście dobrych praktyk programistycznych, warto zawsze dokładnie analizować warunki pętli, aby uniknąć nieoczekiwanych błędów logicznych, które mogą prowadzić do niepoprawnych wyników końcowych.

Pytanie 15

W języku SQL, jaki będzie efekt wykonania poniższego zapytania?

ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;

A. Usunięta zostanie kolumna grupa.

B. Zmieniona zostanie nazwa tabeli na grupa.

C. Dodana zostanie kolumna grupa.

D. Zmieniona zostanie nazwa kolumny na grupa.

Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź. W zaprezentowanym pytaniu skupiliśmy się na instrukcji 'ALTER TABLE' w języku SQL, a dokładniej na jej konkretnej odmianie, tj. 'DROP COLUMN'. Ta instrukcja służy do usunięcia kolumny z istniejącej tabeli. W tym konkretnym przypadku, użyto jej do usunięcia kolumny o nazwie 'grupa' z tabeli 'osoba'. Jest to przydatne narzędzie w przypadku, gdy chcemy usunąć dane z bazy bez usuwania całej tabeli. Pamiętaj jednak o skutkach utraty wszystkich danych z tej kolumny. Zawsze warto zrobić backup bazy danych przed taką operacją. Dobrą praktyką jest także sprawdzenie, jakie inne elementy bazy są zależne od usuwanej kolumny, aby uniknąć niespodziewanych problemów.

Pytanie 16

Zamieszczony kod w języku PHP

A. jest błędny, indeksami tablicy mogą być wyłącznie liczby całkowite

B. określa tablicę z sześcioma wartościami

C. jest niepoprawny, nieznany operator =>

D. definiuje tablicę z trzema wartościami

Kod przedstawiony w pytaniu to przykład definiowania tablicy asocjacyjnej w języku PHP. Tablica asocjacyjna to struktura danych, która pozwala na przechowywanie wartości związanych z kluczami, które nie muszą być liczbami. W tym przypadku kluczami są łańcuchy znaków: 'imie', 'nazwisko' oraz 'wiek'. Każdy klucz ma przypisaną wartość: 'Anna', 'Nowak' oraz 21. Zatem tablica ta rzeczywiście zawiera trzy pary klucz-wartość. Operator '=>' jest używany w PHP do przypisywania wartości kluczom w tablicach asocjacyjnych. Jest to poprawna składnia i bardzo popularny sposób reprezentowania danych, zwłaszcza w kontekście baz danych i przetwarzania formularzy, gdzie każda wartość ma swoje unikalne znaczenie i klucz. W praktyce tablice asocjacyjne są używane do przechowywania danych, które nie mają charakteru sekwencyjnego, ale są raczej zestawem właściwości lub atrybutów obiektu. Stosowanie tablic asocjacyjnych z odpowiednimi kluczami wspiera czytelność kodu i ułatwia jego zarządzanie zwłaszcza w większych projektach gdzie zrozumienie struktury danych odgrywa kluczową rolę.

Pytanie 17

W języku PHP przeprowadzono operację zaprezentowaną w ramce. Jak można wyświetlić wszystkie rezultaty tego zapytania?

A. zaindeksować zmienną tab, gdzie tab[0] to pierwsze imię

B. użyć polecenia mysql_fetch

C. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row

D. pokazać zmienną $db

Zastosowanie pętli z poleceniem mysqli_fetch_row jest poprawnym rozwiązaniem dla wyświetlenia wyników zapytania w języku PHP. Funkcja mysqli_fetch_row zwraca kolejny wiersz wynikowy jako tablicę liczbową przy każdym wywołaniu. Oznacza to, że aby przetworzyć wszystkie wiersze wyników, należy zastosować pętlę while bądź for, która będzie kontynuować do momentu zwrócenia ostatniego wiersza. Przykładowy kod może wyglądać następująco while ($row = mysqli_fetch_row($tab)) { echo $row[0]; } gdzie $tab to wynik zapytania mysqli_query. Takie podejście pozwala na iteracyjne przetwarzanie każdego wiersza i jest zgodne z branżowymi standardami dotyczącymi pracy z bazami danych w PHP. Dodatkowo mysqli_fetch_row jest bardziej efektywny w przypadku dużych zbiorów danych, ograniczając zużycie pamięci. Jest to zgodne z dobrymi praktykami dotyczącymi przetwarzania dużych zbiorów danych, gdzie operacje powinny być jak najbardziej zoptymalizowane i pamięciooszczędne co ma kluczowe znaczenie w aplikacjach internetowych z dużym obciążeniem.

Pytanie 18

Ograniczanie dostępu do niektórych pól lub metod obiektów danej klasy, tak aby mogły być one wykorzystywane wyłącznie przez wewnętrzne metody tej klasy lub funkcje zaprzyjaźnione, to

A. konkatenacja

B. polimorfizm

C. hermetyzacja

D. dziedziczenie

Hermetyzacja to kluczowa koncepcja programowania obiektowego, która polega na ograniczaniu dostępu do pewnych pól i metod danej klasy, aby chronić integralność danych i zapewnić ich poprawne użycie. Przykładem hermetyzacji jest użycie modyfikatorów dostępu, takich jak 'private' i 'protected', co pozwala na ukrycie implementacji od użytkowników klasy, a jednocześnie umożliwia dostęp do tych elementów wewnętrznym metodom klasy. Dzięki hermetyzacji programiści mogą wprowadzać zmiany w implementacji bez wpływu na kod zewnętrzny, co wspiera zasady SOLID i ułatwia zarządzanie dużymi systemami. Rekomendowane praktyki w programowaniu obiektowym zalecają, aby klasy były odpowiedzialne za zarządzanie swoimi danymi, a dostęp do tych danych powinien odbywać się wyłącznie poprzez zdefiniowane interfejsy, takie jak metody publiczne, co pozwala na kontrolowanie operacji i walidację danych. W ten sposób hermetyzacja przyczynia się do większej niezawodności, czytelności oraz łatwości w testowaniu aplikacji.

Pytanie 19

W SQL, aby zmodyfikować strukturę tabeli, na przykład dodając lub usuwając kolumnę, należy użyć polecenia

A. TRUNCATE

B. ALTER TABLE

C. UPDATE

D. DROP TABLE

Odpowiedź "ALTER TABLE" jest poprawna, ponieważ jest to standardowe polecenie w języku SQL używane do modyfikacji istniejącej struktury tabeli. Dzięki temu poleceniu można dodawać nowe kolumny, usuwać istniejące, a także zmieniać typy danych kolumn. Przykładowo, aby dodać kolumnę "wiek" do tabeli "pracownicy", można użyć polecenia: "ALTER TABLE pracownicy ADD COLUMN wiek INT;". Innym zastosowaniem może być usunięcie kolumny, co osiągamy poprzez zapis: "ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN wiek;". W praktyce, stosowanie ALTER TABLE jest kluczowe w zarządzaniu bazami danych, szczególnie w przypadku rozwijania aplikacji, gdzie schematy danych mogą ewoluować z czasem. Warto pamiętać, że modyfikacje struktury tabeli mogą wpływać na integralność danych, dlatego przed ich wykonaniem zaleca się tworzenie kopii zapasowych oraz dokładne przemyślenie wpływu zmian na aplikacje korzystające z danej bazy danych.

Pytanie 20

echo date"Y"); Po uruchomieniu tego kodu PHP na ekranie ukaże się bieżąca data, obejmująca wyłącznie

A. rok

B. miesiąc i rok

C. dzień i miesiąc

D. dzień

Odpowiedź 'rok' jest prawidłowa, ponieważ w podanym kodzie PHP echo date('Y') zwraca aktualny rok w czterocyfrowym formacie, np. 2023. Funkcja date w PHP jest używana do formatowania daty i czasu, a 'Y' jest stałą formatującą, która reprezentuje rok w pełnym formacie. Dzięki temu programista może łatwo uzyskać i wyświetlić rok w różnych kontekstach, na przykład w systemach zarządzania treścią, raportach czy aplikacjach webowych. Praktyczne zastosowanie tej funkcji jest szerokie, np. w generowaniu automatycznych stopki na stronach internetowych, gdzie często umieszcza się aktualny rok, aby informować użytkowników o bieżącym roku w kontekście praw autorskich. Znajomość różnych formatów daty i ich zastosowanie zgodnie z dobrymi praktykami programistycznymi z pewnością przyczyni się do poprawy jakości kodu.

Pytanie 21

Które spośród poniższych zdań dotyczących definicji funkcji umieszczonej w ramce jest prawidłowe?

function czytajImie(){
 var imie=null;
 do{
 imie=prompt("podaj imie: ");
 if(imie.length<3) alert("wprowadzony tekst jest niepoprawny");
 }while(imie.length<3);
 }

A. Funkcja zawiera pętlę, która powtarza się 3 razy

B. Wczytywanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie się składał przynajmniej z 3 znaków

C. Pętla wykona się tylko jeden raz

D. Tekst będzie odczytywany do chwili, gdy podana zostanie liczba większa niż 3

Prawidłowa odpowiedź odnosi się do warunku zakończenia pętli do while w języku JavaScript. Pętla ta wykonuje się co najmniej raz, ponieważ najpierw wykonuje blok kodu, a dopiero potem sprawdza warunek. W tym przypadku, użytkownik jest proszony o wprowadzenie tekstu reprezentującego imię. Instrukcja if sprawdza, czy wprowadzone imię ma mniej niż 3 znaki. Jeśli tak, pojawia się komunikat, że tekst jest nieprawidłowy, a pętla ponownie prosi o podanie imienia. Proces ten powtarza się, dopóki użytkownik nie wprowadzi imienia o długości co najmniej 3 znaków. Jest to typowa technika walidacji danych wejściowych, zapewniająca, że użytkownik wprowadzi wartości spełniające określone kryteria. Taki sposób walidacji jest stosowany w aplikacjach wymagających dokładności danych wejściowych, zwłaszcza w formularzach internetowych, gdzie poprawność danych jest kluczowa. Praktyka ta pomaga w zapewnieniu, że dane są kompletne i zgodne z wymaganiami biznesowymi, co jest istotne w programowaniu front-end.

Pytanie 22

Który z poniższych kodów HTML najlepiej ilustruje opisaną tabelę? (Obramowanie tabeli oraz komórek zostało pominięte dla uproszczenia)

A. Odpowiedź D

B. Odpowiedź B

C. Odpowiedź C

D. Odpowiedź A

Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ używa atrybutu rowspan do złączenia dwóch komórek w kolumnie. W przedstawionej tabeli nagłówek Telefony obejmuje dwie wartości w jednej kolumnie co jest dokładnie odwzorowane w kodzie HTML poprzez zastosowanie rowspan2 w komórce zawierającej Telefony. To podejście pozwala na logiczne i czytelne przedstawienie danych w tabeli co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron internetowych. Użycie rowspan w tabelach HTML jest powszechne gdy chcemy aby jedna komórka zajmowała miejsce większej liczby wierszy niż standardowa. Jest to przydatne w sytuacjach gdy dane muszą być grupowane pionowo co poprawia czytelność i strukturę prezentowanych informacji. Ponadto takie podejście pozwala na bardziej efektywne zarządzanie kodem HTML redukując potrzebę dodatkowego formatowania i zmniejsza złożoność dokumentu co jest zgodne z zasadami semantycznego HTML. Warto również pamiętać że użycie rowspan powinno być przemyślane aby zapewnić dostępność i poprawne wyświetlanie w różnych przeglądarkach i urządzeniach co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 23

Poniżej zaprezentowano fragment kodu w języku HTML:
<ol>
<li>punkt 1</li>
<li>punkt 2</li>
<ul>
<li>podpunkt1</li>
<li>podpunkt2</li>
<li>podpunkt3</li>
</ul>
<li>punkt3</li>
</ol>

A. 1. punkt 1 2. punkt 2 podpunkt1 podpunkt2 podpunkt3 punkt3

B. punkt 1 punkt 2 podpunkt1 podpunkt2 podpunkt3 punkt3

C. 1. punkt 1 2. punkt 2 3. punkt3 podpunkt1 podpunkt2 podpunkt1

D. 1. punkt 1 2. punkt 2 podpunkt1 podpunkt2 podpunkt1 3. punkt3

Widzisz, w niektórych odpowiedziach pojawiły się błędy, które mogą wprowadzać zamieszanie. Na przykład, użycie <il> zamiast <ul> to spory błąd, bo w HTML nie mamy elementu <il>. To może spowodować problemy z wyświetlaniem strony w przeglądarkach. I w paru przypadkach z kolejnością podpunktów było nie tak – pamiętaj, że hierarchia jest ważna. Dobrze zdefiniowane listy powinny mieć swoje konteksty, czyli otaczać je tagami <ol> lub <ul>. Każdy błąd w tym zakresie może utrudnić nawigację po stronie, zwłaszcza dla osób z niepełnosprawnościami. Ogólnie rzecz biorąc, warto dbać o porządek w HTML, bo to jest kluczowe w tworzeniu stron, które są użyteczne i funkcjonalne.

Pytanie 24

Kod```SELECT imie, pesel, wiek FROM dane WHERE wiek IN (18,30)```wybiera

A. imiona, numery PESEL oraz wiek osób w wieku dokładnie 18 lub 30 lat

B. imiona, numery PESEL oraz wiek osób mieszczących się w przedziale od 18 do 30 lat

C. imiona, numery PESEL oraz wiek osób, które mają więcej niż 30 lat

D. imiona, nazwiska oraz numery PESEL osób, które mają mniej niż 18 lat

W podejściu zawartym w niepoprawnych odpowiedziach występuje kilka kluczowych nieporozumień dotyczących interpretacji zapytań SQL i zasad działania operatora `IN`. Wybór danych na podstawie wieku poniżej 18 lat jest błędny, ponieważ zapytanie nie uwzględnia wieku poniżej tej granicy, a zatem nie może zwracać rekordów dla tej grupy wiekowej. Takie wnioski mogą wynikać z mylnej interpretacji operatora `IN`, który nie działa na zasadzie zakresu, lecz na precyzyjnych wartościach. Przyjmowanie, że zapytanie obejmuje osoby powyżej 30 lat jest również niepoprawne, ponieważ zapytanie nie zawiera takich warunków, co dowodzi braku zrozumienia filtracji danych. Kolejny typowy błąd poznawczy to mylenie pojęcia 'przedziału' z konkretnymi wartościami. W SQL, kiedy chcemy odwołać się do przedziału, stosuje się operator `BETWEEN`, co różni się od zastosowania `IN`. Zrozumienie tych podstawowych różnic jest kluczowe w pracy z bazami danych. Aby skutecznie budować zapytania SQL, ważne jest zrozumienie, jakie operatory są odpowiednie do konkretnych zadań oraz jakie są ich ograniczenia. Niewłaściwe interpretowanie wyników zapytań może prowadzić do błędnych wniosków i decyzji, co podkreśla znaczenie staranności w analizie danych.

Pytanie 25

Jak można usunąć ciasteczko o nazwie ciastko, korzystając z języka PHP?

A. unsetcookie("$ciastko");

B. deletecookie("ciastko");

C. setcookie("ciastko", "", time()-3600);

D. setcookie("$ciastko", "", 0);

Odpowiedź setcookie("ciastko", "", time()-3600) jest prawidłowa, ponieważ do usunięcia ciasteczka w PHP należy ustawić jego wartość na pusty ciąg oraz datę ważności w przeszłości. Funkcja setcookie() jest standardowym sposobem zarządzania ciasteczkami w PHP. Argumenty przekazywane do tej funkcji obejmują nazwę ciasteczka, wartość oraz czas, kiedy ciasteczko wygasa. Ustawiając czas na time()-3600, informujemy przeglądarkę, że ciasteczko jest nieaktualne, co skutkuje jego usunięciem. Dobrą praktyką jest również uzupełnienie argumentów o ścieżkę i domenę, aby upewnić się, że wszystkie instancje ciasteczka są usuwane. Przykładowo, setcookie("ciastko", "", time()-3600, "/", "example.com"); usuwa ciasteczko w kontekście całej witryny. Pamiętaj, aby wywołać tę funkcję przed jakimkolwiek wyjściem HTML, ponieważ nagłówki HTTP muszą być wysyłane przed jakimikolwiek danymi wyjściowymi.

Pytanie 26

Którą wartość zwróci funkcja zapisana w języku C++, jeżeli jej parametrem wejściowym jest tablica wypełniona w następujący sposób: tablica[6] = {3, 4, 2, 4, 10, 0};?

int fun1(int tab[]) {
    int wynik = 0;
    for (int i = 0; i < 6; i++)
        wynik += tab[i];
    return wynik;
}

A. 960

B. 10

C. 23

D. 0

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. W języku C++ funkcja zwraca sumę wszystkich elementów w tablicy. W podanym pytaniu mamy tablicę z sześcioma elementami, którymi są liczby: 3, 4, 2, 4, 10, 0. Dodając te liczby otrzymujemy 23, co jest poprawną odpowiedzią. To jest typowy scenariusz, kiedy potrzebujemy obliczyć sumę wszystkich elementów w tablicy. Na przykład, możemy mieć program, który oblicza średnią wartość z zestawu danych. W takim przypadku najpierw musimy zsumować wszystkie elementy, a następnie podzielić przez ich liczbę. Pamiętaj, że w języku C++ tablice indeksowane są od zera, co oznacza, że pierwszy element tablicy ma indeks 0, a ostatni element ma indeks o jeden mniejszy niż rozmiar tablicy. Jest to powszechny standard w programowaniu i jest istotny do zrozumienia, jak działają tablice.

Pytanie 27

W poniższym zapisie CSS kolor zielony zostanie zastosowany do

h2
{
    background-color: green;
}

A. czcionki wszystkich nagłówków na stronie

B. czcionki nagłówka drugiego poziomu

C. tła tekstu nagłówka drugiego poziomu

D. tła całej witryny

Zapis CSS h2 { background-color: green; } oznacza, że każdemu elementowi nagłówka drugiego stopnia przypisany zostanie zielony kolor tła. W CSS selektor h2 odnosi się bezpośrednio do wszystkich elementów HTML o tagu <h2>. Właściwość background-color służy do definiowania koloru tła elementu, nie wpływając na kolor czcionki samego nagłówka. W praktyce takie podejście pozwala na wyraźne wyróżnienie nagłówków na tle innych elementów strony, co może być kluczowe dla poprawy czytelności. Przyjęte w kodzie standardy zapewniają zgodność z najnowszymi wytycznymi W3C, pozwalając na efektywne zarządzanie stylami w projekcie. Wiedza o tym jak stylizować nagłówki za pomocą background-color jest fundamentalna dla każdego web developera, umożliwiając tworzenie atrakcyjnych i czytelnych interfejsów użytkownika w sposób zgodny z zasadami responsywnego projektowania. Ponadto, stosowanie takich stylizacji wspiera semantyczne podejście do strukturyzacji treści, co jest ważne dla optymalizacji SEO.

Pytanie 28

Poniżej zamieszczony fragment skryptu w JavaScript zwróci

A. wo

B. ze

C. owodzeni

D. wodzenia

Ten skrypt w JavaScript zaczyna od zadeklarowania zmiennej x, której przypisywana jest fraza 'Powodzenia na egzaminie'. Potem korzysta z metody substring na tej zmiennej z parametrami (3, 9). To znaczy, że wyciąga kawałek tekstu od indeksu 3 do 9. Pamiętaj, w JavaScript liczymy od zera, więc indeks 3 to czwarty znak, czyli 'o'. Dlatego z.substring(3, 9) zwraca 'odzeni'. Następnie, robimy kolejne wywołanie substring na tym wyniku, z parametrami (2, 4), co daje nam fragment od indeksu 2 do 4 w 'odzeni', czyli 'ze'. Na końcu, funkcja document.write(y) pokaże ten wynik na stronie. To świetny przykład na to, jak manipulować tekstem, co jest naprawdę przydatne w pracy z danymi. Z mojej perspektywy, zrozumienie operacji na tekstach to klucz do skutecznego przetwarzania i prezentacji informacji. Użycie takich metod w JavaScript do pracy z tekstem to absolutna podstawa, z którą warto się zapoznać.

Pytanie 29

W CSS zapis selektora p > i { color: red; } wskazuje, że kolor czerwony zostanie zastosowany do

A. wszelkiego tekstu w znaczniku lub wszelkiego tekstu w znaczniku

B. wyłącznie tekstu w znaczniku , który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika

C. wszystkiego tekstu w znaczniku z wyjątkiem tekstu w znaczniku

D. tylko tego tekstu w znaczniku , który ma przypisaną klasę o nazwie i

Zapis selektora CSS p > i { color: red; } jest precyzyjny i wskazuje, że kolor czerwony zostanie zastosowany wyłącznie do elementów , które znajdują się bezpośrednio w obrębie elementu . Warto zrozumieć, że symbol '>' oznacza selektor dziecka, co oznacza, że styl dotyczy tylko tych , które są bezpośrednimi potomkami . Przykładowo, jeśli mamy strukturę HTML:To jest przykład tekstu z zagnieżdżonym elementem., to tylko pierwszy znacznik (czyli "przykład") będzie miał kolor czerwony, ponieważ drugi znacznik jest zagnieżdżony i nie jest bezpośrednim dzieckiem . W kontekście standardów CSS, stosowanie selektorów dziecka jest zalecane, gdyż pozwala na precyzyjniejsze określenie, do których elementów styl ma być zastosowany, co w praktyce ułatwia zarządzanie stylami na stronach z bardziej złożoną strukturą HTML.

Pytanie 30

Edytor, który realizuje zasady WYSIWYG, powinien umożliwiać

A. tworzenie elementów podstawowej grafiki wektorowej

B. osiągnięcie podobnego rezultatu tworzonej strony do jej wizualizacji w przeglądarce internetowej

C. przetwarzanie plików dźwiękowych przed ich umieszczeniem na stronie internetowej

D. publikację serwisów na serwerze przy użyciu wbudowanego klienta FTP

Edytor WYSIWYG (What You See Is What You Get) jest narzędziem, które umożliwia użytkownikom tworzenie treści internetowych w sposób intuicyjny, bez konieczności znajomości kodu HTML czy CSS. Kluczowym założeniem tego typu edytora jest to, że użytkownik widzi na ekranie dokładny obraz tego, co będzie wyświetlane w przeglądarce. Uzyskanie zbliżonego wyniku tworzonej strony do jej obrazu w przeglądarce internetowej oznacza, że edytor powinien umożliwiać podgląd na żywo oraz edytowanie treści w sposób, który bezpośrednio odzwierciedla rezultaty. Przykładem takiego edytora jest WordPress, który pozwala na tworzenie stron za pomocą edytora blokowego, gdzie użytkownik może na bieżąco widzieć, jak jego strona będzie wyglądać. Standardy, takie jak HTML5 oraz CSS3, są kluczowe w kontekście tworzenia responsywnych i interaktywnych stron, a edytory WYSIWYG powinny wspierać te standardy, aby zapewniać zgodność z nowoczesnymi praktykami webowymi. Dodatkowo, funkcje takie jak przeciąganie i upuszczanie elementów, możliwość dodawania multimediów oraz formatowania tekstu są nieodłącznymi elementami, które przyczyniają się do efektywności edytorów WYSIWYG.

Pytanie 31

Jak określa się program, który realizuje polecenia zawarte w kodzie źródłowym tworzonego oprogramowania bez wcześniejszego generowania programu wynikowego?

A. Interpreter

B. Konwerter języka

C. Konwerter kodu

D. Kompilator

Kompilator to narzędzie, które przekształca kod źródłowy zapisany w jednym języku programowania na kod maszynowy lub inny język pośredni, co umożliwia jego późniejsze wykonanie. Proces ten, choć efektywny w kontekście wydajności końcowego programu, nie jest odpowiedni w sytuacjach, gdy celem jest natychmiastowe wykonanie kodu. Podobnie, konwerter kodu i konwerter języka to pojęcia, które mogą sugerować przekształcanie kodu, ale nie wykonują one kodu bezpośrednio, a raczej zajmują się zmianą jego formatu lub języka, co w wielu przypadkach wymaga wcześniejszego przetworzenia. Często mylone są te pojęcia, co może prowadzić do nieporozumień w zrozumieniu, jak różne narzędzia programistyczne wpływają na proces tworzenia aplikacji. Zrozumienie różnicy między tymi narzędziami jest kluczowe, ponieważ wpływa na wybór technologii oraz metodologii pracy nad projektami. Utrata kontekstu dotyczącego szybkości, efektywności i elastyczności w podejściu do programowania może prowadzić do błędów w planowaniu pracy oraz do wydłużenia czasów realizacji projektów. Z tego względu, w praktyce programistycznej kluczowe jest dostrzeganie tych różnic i umiejętne ich wykorzystanie w zależności od potrzeb projektu.

Pytanie 32

W języku HTML zdefiniowano listę:

<ol>
  <li>biały</li>
  <li>czerwony
    <ul>
      <li>różowy</li>
      <li>pomarańczowy</li>
    </ul></li>
  <li>niebieski</li>
</ol>

A. Jest to lista numerowana z zagłębioną listą punktowaną.

B. Nie ma zagłębień i jest punktowana, wyświetla 5 punktów.

C. Nie ma zagłębień i jest numerowana, słowo "niebieski" ma przyporządkowany numer 5.

D. Jest to lista punktowana z zagłębioną listą numerowaną.

Dobra robota! Twoja odpowiedź jest na miejscu. Ta lista HTML, co widziałeś na obrazku, to faktycznie lista uporządkowana, stworzona przy pomocy znacznika <ol>. Takie listy są numerowane, co sprawia, że łatwiej je śledzić. W HTML mamy dwa rodzaje list: uporządkowane, czyli numerowane z <ol>, i nieuporządkowane, które robimy z <ul> i one są punktowane. Fajnie, że pamiętasz o CSS, bo dzięki niemu możemy dostosować wygląd tych list. Ogólnie, lista numerowana zaczyna od 1 i idzie dalej (1, 2, 3 itd.), a punktowana pokazuje kropki. Co ciekawe, można też zagnieżdżać listy, co daje nam takie wielopoziomowe struktury. Dlatego w tej liście mamy wewnątrz punktowaną, która jest stworzona z <ul>. I pamiętaj, że używanie właściwych znaczników ma znaczenie – szczególnie dla osób korzystających z czytników ekranu.

Pytanie 33

W CSS, stosowanie poniższego kodu na stronie z kilkoma akapitami, gdzie każdy składa się z kilku linijek, spowoduje, że

p::first-line
 {
     font-size: 150%;
 }

A. cały tekst w paragrafie zostanie powiększony o 150%

B. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała większą czcionkę niż pozostałe linie

C. pierwsza linia każdego z paragrafów będzie miała mniejszą wielkość czcionki od pozostałych linii

D. pierwszy paragraf na stronie będzie miał powiększoną czcionkę w całości

Zapis CSS p::first-line { font-size: 150%; } używa selektora pseudo-elementu ::first-line który stosuje stylizację do pierwszej linii każdego paragrafu. W tym przypadku zmieniamy rozmiar czcionki pierwszej linii na 150% jej domyślnej wartości co oznacza że będzie ona o 50% większa niż reszta tekstu. Pseudo-element ::first-line jest często stosowany w projektowaniu stron internetowych aby wyróżnić pierwsze zdanie lub akapit co może pomóc w lepszej organizacji treści i zwiększeniu czytelności. Ten sposób formatowania jest zgodny ze standardami CSS i jest wspierany przez większość nowoczesnych przeglądarek internetowych. Takie podejście może być użyteczne w projektach gdzie istotne jest nadanie unikalnego wyglądu nagłówkom sekcji lub wprowadzeniom bez zmieniania struktury HTML. Ważne jest aby pamiętać że ::first-line stosuje się tylko do elementów blokowych takich jak paragrafy co ogranicza jego użycie do tych specyficznych scenariuszy ale jednocześnie pozwala na precyzyjne dostosowanie stylu tekstu w dokumencie.

Pytanie 34

Polecenie w języku SQL w formie ALTER TABLE 'miasta' ADD 'kod' text?

A. w tabeli miasta modyfikuje nazwę kolumny kod na text

B. zmienia nazwę tabeli miasta na kod

C. dodaje do tabeli dwie kolumny o nazwach: kod i text

D. wprowadza do tabeli nową kolumnę o nazwie kod typu text

Polecenie ALTER TABLE w języku SQL jest używane do modyfikacji istniejących tabel w bazie danych. W tym przypadku, zapytanie ALTER TABLE 'miasta' ADD 'kod' text; dodaje nową kolumnę o nazwie 'kod' typu tekstowego do tabeli 'miasta'. Typ 'text' w SQL jest używany do przechowywania dużych łańcuchów tekstowych, co czyni go idealnym wyborem, gdy dane w tej kolumnie mogą być różnej długości. Poprawne użycie znaków apostrofu w tym kontekście (zamiast cudzysłowów) jest istotne, ponieważ w niektórych systemach baz danych, takich jak MySQL, apostrofy są używane do definiowania nazw tabel i kolumn. Przy dodawaniu kolumn warto również pamiętać o możliwościach modyfikacji, takich jak określenie wartości domyślnych lub ograniczeń dla nowej kolumny. W praktyce, po wykonaniu tego polecenia, każda istniejąca linia w tabeli 'miasta' będzie miała nową kolumnę 'kod', w której wartości będą domyślnie NULL, dopóki nie zostaną one uzupełnione. Ważne jest, aby przed wykonaniem takich operacji zawsze robić kopie zapasowe danych, aby uniknąć ich utraty.

Pytanie 35

Znaczniki HTML oraz używane do wyróżniania istotności tekstu, pod względem formatowania odpowiadają znacznikom

A. `````` oraz ``````

B. `````` oraz ``````

C. `````` oraz ``````

D. `````` oraz ``````

Znaczniki HTML oraz są używane do podkreślenia ważności tekstu, przy czym wskazuje na silniejsze akcentowanie, a na akcentowanie mniej intensywne, pełniące rolę stylizacji typograficznej. W kontekście formatowania, ich odpowiednikami są znaczniki oraz . Oznacznik wprowadza tekst w pogrubieniu, co sygnalizuje jego ważność, ale nie ma semantycznego znaczenia, podczas gdy oznacza kursywę, która jest często używana do podkreślenia tytułów, obcojęzycznych wyrazów czy terminów technicznych. W praktyce, użycie i jest zgodne z zasadami semantycznego HTML, które mają na celu zrozumienie treści przez maszyny oraz poprawę dostępności, co ma fundamentalne znaczenie w projektowaniu stron internetowych. Warto także pamiętać, że stosowanie semantycznych znaczników wpływa na SEO, umożliwiając lepsze indeksowanie treści przez wyszukiwarki, a także poprawia doświadczenia osób korzystających z technologii asystujących. Przykładowo, użycie w nagłówkach lub kluczowych informacjach na stronie pozwala na lepsze zrozumienie struktury treści przez użytkowników oraz boty wyszukiwarek.

Pytanie 36

Po wykonaniu kodu PHP zostanie wyświetlona obecna data, zawierająca jedynie

echo date("Y");

A. dzień oraz miesiąc

B. miesiąc i rok

C. rok

D. dzień

Funkcja date w PHP jest super przydatna, bo pozwala na ładne formatowanie daty i godziny. Jak podasz argument Y, to dostaniesz czterocyfrowy rok, co jest zgodne z ISO 8601. To ważne, bo w różnych systemach, jak bazy danych czy księgowość, musisz mieć jasność, który rok jest właściwy. W PHP sporo osób korzysta z tej funkcji, żeby dynamicznie wyciągać datę – to świetne, zwłaszcza gdy tworzysz raporty czy logujesz różne zdarzenia w aplikacjach webowych. Warto też pamiętać, że date Y to tylko jedna z wielu opcji, jakie masz w PHP. Programiści mają dużą swobodę w dobieraniu formatu daty, co daje im możliwość dostosowania wszystkiego do potrzeb projektu. A dobrze sformatowane daty są nie tylko zgodne ze standardami, ale też ułatwiają życie użytkownikom końcowym, bo są jasne i jednoznaczne.

Pytanie 37

Zapis przedstawiony w języku JavaScript oznacza, że

x = przedmiot.nazwa();

A. zmienna x będzie przechowywać wynik działania metody nazwa.

B. zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot.

C. nazwa to pole klasy przedmiot.

D. nazwa to właściwość obiektu przedmiot.

Rozważając inne proponowane odpowiedzi, należy zrozumieć, że język JavaScript często wykorzystuje programowanie obiektowe, gdzie właściwości i metody obiektów różnią się w użyciu. Pierwsza opcja sugeruje, że nazwa jest właściwością obiektu przedmiot, co jest błędne w kontekście przedstawionego kodu, ponieważ użyto nawiasów okrągłych, co jednoznacznie wskazuje na wywołanie metody, a nie na odwołanie się do właściwości. Druga opcja mówi o nazwie jako polu klasy przedmiot, co jest mylące, ponieważ w JavaScript nie istnieje formalny podział na pola i metody w taki sposób, jak w statycznie typowanych językach jak Java czy C++. JavaScript, jako język dynamiczny, używa właściwości obiektu do przechowywania zarówno danych, jak i funkcji. Czwarta propozycja, że zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot, również jest błędna, ponieważ w kodzie widzimy wywołanie metody nazwa() na obiekcie przedmiot, a nie wywołanie funkcji przedmiot. Typowe błędy myślowe mogą wynikać z niewłaściwego rozróżnienia między funkcjami i metodami, czy też z niepoprawnego przypisywania ról poszczególnym elementom składni w dynamicznie typowanych językach, co prowadzi do nieporozumień w kontekście konwencji programistycznych stosowanych w JavaScript.

Pytanie 38

Znacznik <pre> </pre> służy do prezentacji

A. treści czcionką o stałej szerokości

B. znaku przekreślenia

C. treści polską czcionką

D. znaku wielokropka

Znacznik <pre> </pre> jest używany w HTML do wyświetlania tekstu w formacie preformatowanym, co oznacza, że zawartość wewnątrz tego znacznika jest wyświetlana czcionką o stałej szerokości, gdzie wszystkie białe znaki, w tym spacje i nowe linie, są zachowywane tak, jak zostały wpisane. To sprawia, że jest on niezwykle przydatny przy prezentacji kodu źródłowego, skryptów oraz innych danych, gdzie zachowanie dokładnego formatowania jest kluczowe. Przykładem może być kod HTML, JavaScript czy CSS, który można umieścić wewnątrz znacznika <pre> w celu poprawienia czytelności i umożliwienia użytkownikom łatwego skopiowania. Ponadto, znaczniki <pre> są często stosowane w dokumentacji technicznej, gdzie precyzyjne odwzorowanie formatowania jest istotne dla zrozumienia. Ważne jest również, aby zwrócić uwagę na to, że domyślnie tekst w elemencie <pre> nie jest łamany, co pozwala zachować jego oryginalny kształt i układ.

Pytanie 39

Przedstawiony kod źródłowy ma na celu zaprezentowanie

$liczba = 1;
 while ($liczba != 0)
 {
     $liczba = rand(0,100);
     echo $liczba;
 }

A. losowych liczb od 0 do 100 do momentu, aż nie wylosowana zostanie liczba 0

B. wylosowanych liczb od 1 do 99

C. liczb wprowadzonych z klawiatury tak długo, aż nie zostanie podana wartość 0

D. kolejnych liczb od 1 do 100

Kod źródłowy przedstawia pętlę while, która generuje losowe liczby od 0 do 100 przy użyciu funkcji rand(0,100). Proces trwa tak długo, jak wygenerowana liczba jest różna od zera. W przypadku wylosowania zera pętla zostaje zakończona. Funkcja rand jest często stosowana w programowaniu do generowania losowych wartości, co może być przydatne w wielu sytuacjach, takich jak symulacje, gry komputerowe czy testowanie algorytmów. Generowanie liczb losowych odgrywa kluczową rolę w kryptografii, gdzie losowość jest istotna dla bezpieczeństwa. Jednak w przypadku zastosowań wymagających wysokiej jakości losowości, takich jak aplikacje kryptograficzne, zaleca się użycie bardziej zaawansowanych generatorów liczb losowych, na przykład funkcji mt_rand w PHP, która oferuje lepsze właściwości statystyczne. Przy wyborze generatora ważne jest, aby zwrócić uwagę na jego właściwości, takie jak okres cyklu, równomierność rozkładu i odporność na przewidywalność, co wpływa na jakość i bezpieczeństwo generowanych danych.

Pytanie 40

CMYK to zestaw czterech podstawowych kolorów używanych w druku:

A. czerwonego, purpurowego, żółtego, szarego

B. turkusowego, purpurowego, żółtego, czarnego

C. turkusowego, purpurowego, białego, czarnego

D. turkusowego, błękitnego, białego, różowego

CMYK to model kolorów wykorzystywany w druku, który opiera się na czterech podstawowych kolorach: cyjan (turkusowy), magenta (purpurowy), żółty i czarny. Model ten jest kluczowy w procesach drukarskich, ponieważ wykorzystuje technikę subtraktywnego mieszania kolorów, co oznacza, że kolory powstają przez odejmowanie światła od białego tła. Każdy z kolorów w modelu CMYK odgrywa istotną rolę w uzyskaniu pożądanej gamy kolorystycznej. Na przykład, cyjan i magenta w połączeniu w różnych proporcjach mogą tworzyć różne odcienie niebieskiego, a dodanie żółtego umożliwia uzyskanie zieleni. Kluczowym aspektem jest również czarny kolor, który nie tylko zwiększa głębię barw, ale także poprawia kontrast oraz szczegółowość obrazu. Aby uzyskać optymalne rezultaty, profesjonalne drukarnie często korzystają z systemów kolorystycznych opartych na standardach takich jak ISO 12647, które definiują zasady druku oraz kontrolę jakości kolorów. Użycie modelu CMYK jest niezwykle istotne zarówno w projektowaniu graficznym, jak i w przemysłowym druku, gdzie precyzyjne odwzorowanie kolorów ma kluczowe znaczenie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej