Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 31 lipca 2026 12:54
  • Data zakończenia: 31 lipca 2026 13:11

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W CSS zdefiniowano styl dla pola edycji. Taki obszar będzie miał jasnozielone tło

input:focus { background-color: LightGreen; }
A. w każdej sytuacji
B. po kliknięciu myszą w celu wprowadzenia tekstu
C. gdy zostanie na niego najechane kursorem myszy bez kliknięcia
D. jeśli jest to pierwsze wystąpienie tego elementu w dokumencie
Pozostałe odpowiedzi opierają się na błędnym zrozumieniu zastosowania pseudoklas w języku CSS. Pseudoklasa :first-of-type, która mogłaby sugerować pierwsze wystąpienie znacznika w dokumencie, nie odnosi się do stanu aktywności pola edycyjnego. Stylizowanie pierwszego wystąpienia nie ma związku z interakcją użytkownika, a jedynie z pozycją elementu w strukturze dokumentu HTML. Kolejny błąd pojawia się przy założeniu, że zmiana koloru tła nastąpi gdy element zostanie wskazany kursorem myszy. W CSS taka interakcja jest obsługiwana przez pseudoklasę :hover, która stosuje się do elementów, nad którymi znajduje się wskaźnik myszy, ale nie obejmuje stanu aktywnego fokusu potrzebnego do edycji. Ostatnia błędna koncepcja dotyczy twierdzenia, że styl jest stosowany w każdym przypadku. To stwierdzenie ignoruje specyfikę selektorów CSS, które wymagają określonych warunków - w tym przypadku aktywnego fokusu elementu. Zrozumienie różnic między pseudoklasami :focus i :hover oraz znajomość ich zastosowań w projektowaniu interaktywnych interfejsów webowych jest kluczowe dla skutecznego stosowania CSS w praktyce. Poprawna wiedza na temat specyficznych zastosowań tych pseudoklas wpływa na jakość doświadczenia użytkownika i integrację funkcjonalności z estetyką projektu.

Pytanie 2

W języku SQL polecenie INSERT INTO

A. dodaje tabelę.
B. dodaje pola do tabeli.
C. wprowadza dane do tabeli.
D. aktualizuje rekordy określoną wartością.
W SQL bardzo łatwo pomylić polecenia, bo wszystkie wyglądają dość podobnie, ale każde ma swoje wyraźne zadanie. INSERT INTO jest komendą typowo do pracy na danych, nie na strukturze bazy. Jeżeli ktoś myśli, że tym poleceniem „dodaje tabelę”, to miesza dwa różne obszary: definicję struktury i operacje na rekordach. Tworzenie nowej tabeli wykonuje się za pomocą CREATE TABLE, gdzie określamy nazwy kolumn, typy danych, klucze główne itd. INSERT zakłada, że tabela już istnieje i jest gotowa na przyjmowanie rekordów.

Podobnie błędne jest kojarzenie INSERT z dodawaniem pól (kolumn) do tabeli. Modyfikacja struktury tabeli, czyli dokładanie nowych kolumn, zmiana typów, usuwanie kolumn, to domena polecenia ALTER TABLE. To jest tzw. DDL (Data Definition Language). Natomiast INSERT należy do DML (Data Manipulation Language), czyli tej części SQL, która operuje na danych: INSERT, UPDATE, DELETE, SELECT. Jeśli próbujemy INSERT-em „dodać pole”, to tak jakby śrubokrętem próbować wbijać gwóźdź – czasem coś się tam stanie, ale to w ogóle nie to narzędzie.

Częstym nieporozumieniem jest też mylenie INSERT i UPDATE. UPDATE służy do aktualizacji istniejących rekordów, czyli zmiany wartości w wierszach, które już są w tabeli. Wykorzystuje się przy tym klauzulę WHERE, żeby wskazać, które rekordy mają zostać zmodyfikowane. INSERT natomiast zawsze tworzy nowy wiersz. Jeśli ktoś uważa, że INSERT „aktualizuje rekordy określoną wartością”, to tak naprawdę opisuje działanie UPDATE. W praktyce prowadzi to do błędów typu duplikowanie danych zamiast ich poprawiania.

Moim zdaniem największy błąd myślowy polega na wrzucaniu wszystkiego, co „coś zmienia w bazie”, do jednego worka. Tymczasem w dobrze zaprojektowanym systemie bazodanowym wyraźnie rozdziela się operacje na schemacie (CREATE, ALTER, DROP) od operacji na danych (INSERT, UPDATE, DELETE). Zrozumienie tej różnicy jest kluczowe, żeby pisać poprawne i bezpieczne zapytania SQL. INSERT INTO zawsze oznacza: dodaj nowy rekord do istniejącej tabeli, z wartościami zgodnymi z jej strukturą i ograniczeniami.

Pytanie 3

Gdy zmienna $x przechowuje dowolną dodatnią liczbę naturalną, poniższy kod źródłowy PHP ma na celu wyświetlenie:

$licznik = 0;
while ($licznik != $x) 
{
    echo $licznik;
    $licznik++;
}
A. kolejne liczby od 0 do x-1
B. liczby wprowadzane z klawiatury, aż do momentu wprowadzenia wartości x
C. przypadkowe liczby z zakresu (0, x)
D. kolejne liczby od x do 0
Analizując niepoprawne odpowiedzi, można zauważyć kilka błędnych założeń. Pierwsze z nich zakłada, że kod ma za zadanie wyświetlać liczby wczytywane z klawiatury, aż wczytana zostanie wartość x. Nie jest to poprawne, ponieważ nie ma tu żadnej interakcji z użytkownikiem - wszystko odbywa się automatycznie na podstawie zadeklarowanej wartości x. Druga błędna odpowiedź sugeruje, że liczby są wyświetlane od x do 0, co jest nieprawidłowe, ponieważ pętla zaczyna od 0 i kończy na x-1. Trzecia niepoprawna odpowiedź sugeruje, że kod generuje losowe liczby z przedziału (0, x). Nie jest to prawda, ponieważ nie ma tu żadnego mechanizmu generowania liczb losowych. To błędne przypuszczenie wynika prawdopodobnie z niewłaściwego zrozumienia mechanizmu pętli i operacji na zmiennych. Wszystkie te błędne odpowiedzi pokazują, jak ważne jest prawidłowe rozumienie podstawowych konstrukcji języka programowania i mechanizmów sterowania przepływem danych.

Pytanie 4

Spośród wymienionych formatów, który charakteryzuje się najszerszą rozpiętością tonalną?

A. BMP
B. PNG
C. JPEG
D. RAW
Odpowiedzi, które nie są poprawne, można analizować w kontekście ich technicznych ograniczeń. Format PNG, mimo że obsługuje przezroczystość i jest bezstratnym formatem, ma ograniczoną rozpiętość tonalną, co oznacza, że nie przechowuje tak dużej ilości informacji tonalnych jak RAW. Ponadto, jego główną funkcją jest przechowywanie obrazów z dużą ilością detali w mniej skomplikowanych kolorach, co czyni go mniej odpowiednim do profesjonalnej obróbki zdjęć w trudnych warunkach oświetleniowych. Format BMP, choć prosty i łatwy w użyciu, również nie wspiera zaawansowanej obróbki kolorów, a jego duża objętość plików powoduje, że nie jest praktyczny dla profesjonalnych zastosowań. BMP nie korzysta z kompresji, co sprawia, że pliki są znacznie większe niż w przypadku innych formatów, ale nie oferuje dodatkowych korzyści w zakresie tonalności. JPEG, pomimo szerokiego zastosowania w fotografii i sieci, jest formatem stratnym, co oznacza, że podczas kompresji traci część danych, a tym samym rozpiętość tonalna jest ograniczona. JPEG jest bardziej odpowiedni do codziennego użytku ze względu na mniejszy rozmiar plików, ale nie daje takiej elastyczności w edycji jak RAW, co czyni go niewłaściwym wyborem dla profesjonalnych fotografów poszukujących najwyższej jakości obrazu.

Pytanie 5

Jakie skutki przynosi wielokrotne uruchomienie poniższego kodu PHP?

if (!isset($_COOKIE["ciastko"]) 
 $zm = 1; 
 else 
 $zm = intval($_COOKIE["ciastko"]) + 1; 
setcookie("ciastko", $zm);
A. Liczenie liczby wejść na stronę.
B. Zapisywanie wartości 1 w ciasteczku przy każdym odświeżeniu strony.
C. Pokazanie ciasteczka z wartością zmiennej.
D. Przechowywanie informacji w ciasteczku tylko przy pierwszym otwarciu strony.
Poprawna odpowiedź to zliczanie liczby odwiedzin strony, ponieważ przedstawiony kod PHP wykorzystuje ciasteczka do przechowywania liczby wizyt. Kiedy użytkownik wchodzi na stronę, skrypt sprawdza, czy ciasteczko o nazwie 'ciastko' już istnieje. Jeśli nie, oznacza to, że jest to pierwsza wizyta użytkownika, więc zmienna '$zm' jest inicjowana na wartość 1. W przeciwnym razie, wartość ciasteczka jest odczytywana, konwertowana na liczbę całkowitą i zwiększana o jeden. Następnie nowa wartość jest zapisywana w ciasteczku. Takie podejście jest zgodne z praktykami związanymi z analizą ruchu na stronie, gdzie zliczanie odwiedzin jest kluczowe dla zrozumienia interakcji użytkowników z witryną. Może to być użyteczne w kontekście analizy statystyk odwiedzin, co jest istotne dla marketerów i administratorów stron internetowych. Ponadto, umiejętność zarządzania ciasteczkami jest niezbędna w kontekście bezpieczeństwa i prywatności użytkowników, co powinno być brane pod uwagę przy implementacji takich rozwiązań.

Pytanie 6

Jakie wartości zostaną wypisane po wykonaniu poniższego skryptu?

var x = 1;
var y;
/*0*/ ++y;
/*1*/ document.write(++x);
/*2*/ document.write(" ");
/*3*/ document.write(x--);
/*4*/ document.write(" ");
/*5*/ document.write(x);
A. 1 2 2
B. 2 1 1
C. 2 2 1
D. 1 2 1
Analizując wyniki działania skryptu, warto zwrócić uwagę na różnice wynikające z użycia operatorów preinkrementacji i postdekrementacji. Wiele osób mylnie interpretuje, jak te operatory wpływają na zmienną w danej kolejności operacji. Preinkrementacja (++x) zwiększa wartość zmiennej o 1 przed jej użyciem w wyrażeniu, co oznacza, że każda operacja wykonywana później będzie bazować na już zwiększonej wartości. Z kolei postdekrementacja (x--) najpierw używa bieżącej wartości zmiennej, a dopiero potem ją zmniejsza, co może prowadzić do błędnych założeń, jeśli nie jest się świadomym tej różnicy. Częstym błędem jest założenie, że obie operacje działają jednocześnie, co nie jest prawdą. Różnica ta jest kluczowa, ponieważ ma znaczący wpływ na kolejność wykonania operacji i rezultat końcowy. Przy programowaniu w JavaScript należy zatem nie tylko znać różnice między tymi operatorami, ale także dokładnie rozumieć, jak wpływają one na przepływ sterowania w kodzie. Znajomość tego mechanizmu pozwala unikać typowych błędów, które prowadzą do nieoczekiwanych wyników i problemów z debugowaniem kodu. Jest to nieodzowna wiedza w inżynierii oprogramowania, szczególnie przy optymalizacji i pisaniu efektywnego kodu.

Pytanie 7

W języku CSS atrybut font-size przyjmuje, zgodnie z nazwami, wartości

A. zaledwie big oraz small
B. z zestawu xx-small, x-small, medium, large, x-large, xx-large
C. jedynie small, smaller, large, larger
D. wyłącznie small, medium, large
Właściwość font-size w CSS pozwala na określenie rozmiaru czcionki za pomocą różnych wartości, w tym predefiniowanych słów kluczowych, które umożliwiają łatwe dostosowanie wielkości tekstu w dokumentach HTML. Oprócz typowych wartości takich jak small, medium i large, CSS oferuje również bardziej szczegółowe opcje, takie jak xx-small, x-small, x-large oraz xx-large. Dzięki temu projektanci mogą lepiej dopasować rozmiar tekstu do kontekstu wizualnego strony. Użycie tych wartości pozwala na uniknięcie problemów z uniwersalnością, gdyż są one zrozumiałe i zgodne z różnymi rozdzielczościami ekranów. Na przykład, podczas projektowania responsywnej witryny, zastosowanie wartości xx-large dla nagłówków oraz x-small dla przypisów skutecznie poprawia czytelność i estetykę. Zgodnie z najlepszymi praktykami, warto również rozważyć użycie jednostek względnych, takich jak em czy rem, co pozwala na jeszcze większą elastyczność w dostosowywaniu rozmiarów tekstu do preferencji użytkownika oraz rozmiaru ekranu.

Pytanie 8

Jednym z kluczowych identyfikatorów wpisu w bazie danych jest pole

A. klucza obcego
B. numeryczne
C. relacji
D. klucza podstawowego
Klucz podstawowy jest fundamentalnym elementem każdej relacyjnej bazy danych, ponieważ jednoznacznie identyfikuje każdy rekord w tabeli. Jego główną cechą jest unikalność, co oznacza, że żaden z rekordów w tabeli nie może mieć tego samego klucza podstawowego. Klucz podstawowy może składać się z jednego lub więcej atrybutów (kolumn), ale zawsze musi zapewniać jednoznaczność identyfikacji. Przykładem może być tabela 'Użytkownicy', gdzie 'ID_Użytkownika' działa jako klucz podstawowy, pozwalając na łatwe i szybkie wyszukiwanie konkretnych użytkowników. Zgodnie z najlepszymi praktykami projektowania baz danych, klucze podstawowe powinny być stabilne i niezmienne w czasie, aby uniknąć komplikacji związanych z aktualizacją wartości. Klucz podstawowy jest również kluczowy dla relacji między tabelami, ponieważ inne tabele mogą odwoływać się do niego poprzez klucze obce. Dzięki temu, struktura bazy danych staje się bardziej zorganizowana i lepiej znormalizowana, co z kolei prowadzi do zwiększonej wydajności i integralności danych.

Pytanie 9

W jaki sposób zostanie uporządkowana lista, stworzona z wszystkich kolumn tabeli uczniowie, zawierająca uczniów z średnią powyżej 5, która zostanie zwrócona jako rezultat przedstawionego zapytania?

Ilustracja do pytania
A. Rosnąco według parametru klasa
B. Malejąco według parametru klasa
C. Malejąco według parametru srednia
D. Rosnąco według parametru srednia
Sortowanie listy wynikowej w SQL jest kluczową operacją, wpływającą na prezentację danych użytkownikowi końcowemu. W kontekście przedstawionego pytania, kluczowym elementem było zrozumienie różnicy między sortowaniem rosnącym a malejącym. Odpowiedzi sugerujące sortowanie według parametru średnia wskazują na brak uwzględnienia kluczowej części zapytania dotyczącej klauzuli ORDER BY, która wyraźnie określała sortowanie według klasy. Błędne zrozumienie kierunku sortowania, czyli rosnąco lub malejąco, wskazuje na pominięcie znaczenia DESC w zapytaniu. DESC to skrót od descending, co oznacza porządek malejący, z kolei jej brak domyślnie oznaczałby sortowanie rosnące (ASC). SQL jest językiem, w którym precyzja składni ma kluczowe znaczenie, a drobne różnice w poleceniach mogą prowadzić do odmiennych wyników. Wybierając parametry sortowania, dobrze jest zrozumieć, jak wpływają one na sposób prezentacji danych. Częstym błędem jest nieuwzględnienie priorytetu sortowania, który w praktyce projektowania baz danych może mieć wpływ na wydajność zapytań, zwłaszcza gdy bazy danych zawierają duże ilości danych. Dlatego też, aby uniknąć typowych błędów, warto dokładnie analizować każde polecenie i jego wpływ na wynikowy zestaw danych.

Pytanie 10

W nagłówku dokumentu HTML umieszczono

<title>Strona miłośników psów</title>
Tekst ten pojawi się
A. w polu adresowym, przy podanym adresie URL
B. na pasku tytułowym przeglądarki
C. w zawartości strony, w pierwszym widocznym nagłówku
D. w zawartości strony, na banerze
Niektóre odpowiedzi, które nie dotyczą paska tytułu w przeglądarce, są błędne z kilku powodów. Na przykład, treść na banerze strony nie ma nic wspólnego z tagiem <title>, bo baner to tylko wizualna część strony. Tytuł strony nie znajdzie się na banerze, bo to całkiem inne miejsce. A i pole adresu, gdzie wpisujemy URL, służy tylko do nawigacji i nie pokazuje tytułu. Jak ktoś wpisuje adres, widzi tylko URL, a nie tag <title>. Oprócz tego, tytuł nie pojawia się w treści strony ani w głównym nagłówku (np. <h1>), bo jego głównym celem jest wyróżnienie strony i pomoc w SEO. Nagłówki odnoszą się do treści, a tytuł ma swoją funkcję. Dlatego ważne jest, żeby rozumieć rolę tagu <title>, bo to klucz do tworzenia estetycznych i funkcjonalnych stron.

Pytanie 11

W języku JavaScript funkcja getElementById odnosi się do

A. zmiennej numerycznej
B. elementu HTML z podanym id
C. klasy zdefiniowanej w CSS
D. elementu HTML z określoną nazwą klasy
Metoda getElementById w języku JavaScript jest kluczowym narzędziem do manipulacji DOM (Document Object Model), które pozwala deweloperom na łatwe odwoływanie się do konkretnych elementów HTML za pomocą ich atrybutu id. Dzięki temu, możemy dynamicznie zmieniać treść, style lub atrybuty tych elementów, co jest niezwykle przydatne w tworzeniu interaktywnych stron internetowych. Na przykład, jeśli mamy element HTML z atrybutem id='header', możemy użyć `document.getElementById('header')` do uzyskania do niego dostępu. To podejście jest zgodne z zasadami poprawnej struktury HTML, gdzie atrybut id powinien być unikalny w obrębie dokumentu. Rekomendowane jest, aby id było zrozumiałe i jasno określało zawartość elementu, co ułatwia późniejszą nawigację i skrypty, a także poprawia dostępność strony. W praktyce, korzystając z getElementById, możemy na przykład zmieniać tekst nagłówka: `document.getElementById('header').innerText = 'Nowy nagłówek';`.

Pytanie 12

Który zapis w języku JavaScript daje jednakowy rezultat do przedstawionego kodu?

x = 0;
x += 10;
A. x = 10; x = 0;
B. x = 0; x--; x *= 9;
C. x = 0; x++; x = x + 9;
D. x = 10; x = x + 10;
Doskonale! Wybrałeś prawidłową odpowiedź, która jest zgodna z przykładem kodu przedstawionym na zdjęciu. W JavaScript, zapis 'x = 0; x++; x = x + 9;' działa w następujący sposób: najpierw zmienna 'x' jest inicjalizowana wartością 0. Następnie, operator inkrementacji '++', zwiększa wartość zmiennej 'x' o 1. Końcowa instrukcja dodaje 9 do obecnej wartości zmiennej 'x', która wynosi 1. W rezultacie końcowa wartość zmiennej 'x' wynosi 10, co jest zgodne z kodem przedstawionym na zdjęciu. To jest praktyczne zastosowanie operatorów inkrementacji oraz dodawania w JavaScript, umożliwiające manipulację wartościami zmiennych. To jest ważne w kontekście algorytmów i operacji matematycznych. Warto zwrócić uwagę, że operator '++' jest skrótem dla 'x = x + 1', co jest zgodne ze standardami JavaScript.

Pytanie 13

W bazie danych wykonano następujące polecenia dotyczące uprawnień użytkownika adam. Po ich realizacji użytkownik adam uzyska uprawnienia do

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO adam
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam
A. usuwania tabeli lub jej rekordów
B. przeglądania tabeli klienci oraz dodawania do niej sektorów
C. modyfikowania danych i przeglądania tabeli klienci
D. tworzenia tabeli klienci oraz modyfikowania w niej danych
Analizując dostarczone polecenia SQL kluczowe jest zrozumienie jakie uprawnienia zostały przyznane użytkownikowi adam. Polecenie GRANT ALL PRIVILEGES przyznaje pełen zakres uprawnień do tabeli klienci co obejmuje operacje takie jak SELECT INSERT UPDATE DELETE oraz DROP. Jednakże w następnym kroku za pomocą polecenia REVOKE ograniczono specyficzne uprawnienia takie jak SELECT INSERT i UPDATE pozostawiając jedynie te które nie zostały wymienione co w tym przypadku oznacza usunięcie rekordów DELETE oraz całej tabeli DROP. Niezrozumienie znaczenia poszczególnych poleceń SQL oraz ich interakcji prowadzi do błędnych wniosków dotyczących zakresu możliwości użytkownika. Warto zwrócić uwagę że uprawnienia takie jak SELECT umożliwiają jedynie przeglądanie danych co nie jest zgodne z usunięciem danych ani tabeli. Podobnie INSERT pozwala na dodawanie nowych rekordów a nie ich usuwanie. UPDATE z kolei umożliwia modyfikację istniejących danych bez ich usunięcia. W kontekście zarządzania bazą danych ważne jest precyzyjne rozumienie jakie prawa są przyznawane i jakie konsekwencje to niesie dla bezpieczeństwa i operacyjności systemu bazodanowego. Niewłaściwe przypisanie uprawnień może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu lub modyfikacji danych co stanowi poważne zagrożenie dla integralności danych oraz stabilności systemu. Zrozumienie różnic między poszczególnymi uprawnieniami jest fundamentalne dla zarządzania bazą danych zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi i standardami bezpieczeństwa informatycznego. Poprawna interpretacja poleceń SQL jest kluczowa dla zapewnienia odpowiedniego poziomu kontroli dostępu i ochrony danych w systemach bazodanowych.

Pytanie 14

Integralność referencyjna w relacyjnych bazach danych oznacza, że

A. klucz główny lub klucz obcy nie mogą zawierać wartości NULL
B. wartość klucza głównego oraz klucza obcego nie może być pusta
C. każdemu kluczowi głównemu przyporządkowany jest dokładnie jeden klucz obcy w powiązanych tabelach
D. wartość klucza obcego w danej tabeli musi być albo równa wartości klucza głównego w związanej z nią tabeli albo równa wartości NULL
Wybór odpowiedzi sugerujących, że każdemu kluczowi głównemu odpowiada dokładnie jeden klucz obcy w tabeli lub tabelach powiązanych, jest błędny. W rzeczywistości, jeden klucz główny może być powiązany z wieloma kluczami obcymi w różnych rekordach. Na przykład, w bazie danych dotyczącej zamówień, klucz główny tabeli 'Klienci' może być referencjonowany przez wiele rekordów w tabeli 'Zamówienia', co oznacza, że ten sam klient może mieć wiele zamówień. Odpowiedzi sugerujące, że klucz główny lub klucz obcy nie zawierają wartości NULL, są również mylące. W praktyce, klucze obce mogą zawierać wartość NULL, co oznacza, że dany rekord nie musi mieć przypisanego odniesienia do innej tabeli. Przykładem mogą być zamówienia, które nie są jeszcze przypisane do żadnego klienta – w takim wypadku wartość klucza obcego (KlientID) może być NULL. Te nieprawidłowe odpowiedzi prowadzą do błędnych wniosków, które mogą wpłynąć na projektowanie baz danych oraz ich funkcjonalność. Zrozumienie, że klucze obce mogą być NULL oraz że jeden klucz główny może być powiązany z wieloma kluczami obcymi, jest kluczowe dla prawidłowego modelowania danych i zapewnienia spójności w bazach danych.

Pytanie 15

Jaką barwę przedstawia kolor zapisany w modelu RGB(0, 255, 0)?

A. żółtą
B. niebieską
C. czerwoną
D. zieloną
W modelu RGB kolor opisują składowe czerwona (R), zielona (G) i niebieska (B), każda od 0 do 255. Zapis RGB(0, 255, 0) to maksymalna składowa zielona i zerowe pozostałe, czyli czysty zielony. Dlatego RGB(0, 255, 0) oznacza barwę zieloną.

Pytanie 16

Podczas realizacji grafiki na stronę internetową konieczne jest wycięcie jedynie jej części. Jak nazywa się ta czynność?

A. kadrowanie
B. odwrócenie obrazu
C. zmiana rozmiaru
D. łącznie warstw
Kadrowanie to proces, który polega na przycinaniu obrazu w celu uzyskania określonego obszaru, eliminując zbędne fragmenty. W kontekście przygotowywania grafiki na stronę internetową, kadrowanie jest kluczowe, ponieważ pozwala na dostosowanie wymiarów obrazu do wymagań projektu, co jest szczególnie istotne w kontekście responsywnego designu. Przykładowo, jeśli mamy zdjęcie o wysokiej rozdzielczości, a chcemy je wykorzystać jako tło na stronie, kadrowanie pozwala nam wybrać najważniejszy fragment, który będzie najlepiej komponował się w ustalonym układzie. W praktyce kadrowanie nie tylko poprawia estetykę grafiki, ale także wpływa na jej wydajność, zmniejszając rozmiar pliku, co jest korzystne dla szybkości ładowania strony. Warto również zaznaczyć, że dobrym zwyczajem jest zachowanie proporcji obrazu podczas kadrowania, co można osiągnąć przy pomocy narzędzi takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, które oferują funkcje do precyzyjnego wycinania i dostosowywania wymiarów.

Pytanie 17

Jaki jest prawidłowy sposób deklaracji funkcji w języku JavaScript?

A.
void myFunction() { }
B.
func myFunction() { }
C.
def myFunction() { }
D.
function myFunction() { }
W JavaScripcie funkcję deklaruje się słowem kluczowym function, np. function myFunction() { }. Dlatego prawidłowa jest deklaracja z function.

Pytanie 18

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. td, th { background-color: Pink; }
B. tr:hover { background-color: Pink; }
C. tr { background-color: Pink; }
D. tr:active { background-color: Pink; }
Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 19

Do czego służy pole insert_id z biblioteki MySQLi w PHP?

A. do pobrania pierwszego wolnego indeksu
B. do uzyskania kodu błędu nieudanego wstawienia
C. do pobrania najwyższego indeksu bazy do inkrementacji
D. do uzyskania id ostatnio wstawionego wiersza
Pole insert_id z biblioteki MySQLi zwraca identyfikator (klucz AUTO_INCREMENT) OSTATNIO wstawionego wiersza - przydatne, gdy zaraz potem chcemy się do niego odwołać. Dlatego insert_id daje id ostatnio wstawionego wiersza.

Pytanie 20

W bibliotece mysqli w PHP, aby uzyskać najbardziej aktualny komunikat o błędzie, można użyć funkcji

A. mysqli_error()
B. mysqli_use_result()
C. mysqli_error_list()
D. mysqli_errno()
W kontekście użycia funkcji do uzyskania komunikatów o błędach w bibliotece mysqli, niektóre z odpowiedzi mogą prowadzić do nieporozumień. Na przykład, mysqli_use_result() jest funkcją, która służy do pobierania zestawu wyników z zapytania SELECT w trybie pamięci. Jej głównym zadaniem jest przetwarzanie wyników, a nie błędów, co czyni ją nieodpowiednią w tym kontekście. Użycie tej funkcji nie zapewnia informacji o błędach, czego można się spodziewać w przypadku zapytań, które mogą zakończyć się niepowodzeniem. Z kolei mysqli_errno() zwraca numer błędu związanego z ostatnią operacją, co może być przydatne, ale samo w sobie nie dostarcza opisu błędu, a tym samym nie spełnia wymagań dotyczących uzyskania ostatniego komunikatu o błędzie w formie tekstowej. Mimo że może być użyteczne w niektórych kontekstach, np. w logice warunkowej, nie jest w stanie dostarczyć pełnego opisu, którego można oczekiwać. Funkcja mysqli_error_list() zwraca tablicę wszystkich błędów związanych z ostatnią operacją, co również jest przydatne w określonych sytuacjach, jednak wciąż nie spełnia wymagań dotyczących prostego i bezpośredniego uzyskania ostatniego komunikatu o błędzie. Ostatecznie, przy wyborze metody obsługi błędów, kluczowe jest zrozumienie, że funkcje te mają różne zastosowania i nie każda z nich będzie odpowiednia w kontekście uzyskania pełnego opisu błędu. Podsumowując, wybór odpowiednich funkcji do obsługi błędów jest kluczowy dla efektywnego debugowania i poprawnego działania aplikacji opartych na PHP.

Pytanie 21

Obraz o rozdzielczości 72 PPI oznacza, że ma 72 piksele na:

A. cal
B. megabajt
C. milimetr
D. centymetr
Skrót PPI to „pixels per inch”, czyli piksele na CAL - więc 72 PPI oznacza 72 piksele przypadające na jeden cal długości obrazu. To miara gęstości obrazu rastrowego. Zapamiętaj: „inch” = cal, więc PPI zawsze odnosi się do cala, nie do centymetra czy milimetra.

Pytanie 22

Jak zapisać marginesy zewnętrzne: górny i dolny 20 px, lewy i prawy 40 px?

A.
margin: 20px 40px 40px 20px;
B.
margin: 20px 40px;
C.
margin: 40px 20px;
D.
margin: 20px 20px 40px 40px;
Kolejność ma znaczenie. margin: 40px 20px; ustawia odwrotnie (góra/dół 40, boki 20). Zapisy czterowartościowe margin: 20px 20px 40px 40px; i margin: 20px 40px 40px 20px; idą w kolejności góra-prawo-dół-lewo i dają inny układ niż wymagany. Poprawny jest margin: 20px 40px;.

Pytanie 23

W bazie danych dotyczącej sklepu znajduje się tabela artykuły, która posiada pole o nazwie nowy. Jak można zaktualizować to pole, aby dla każdego rekordu wprowadzić wartość TRUE, stosując odpowiednią kwerendę?

A. INSERT INTO artykuły VALUE nowy=TRUE
B. INSERT INTO nowy FROM artykuły SET TRUE
C. UPDATE nowy FROM artykuły VALUE TRUE
D. UPDATE artykuły SET nowy=TRUE
Odpowiedź UPDATE artykuły SET nowy=TRUE; jest poprawna, ponieważ wykorzystuje standardową składnię SQL do aktualizacji istniejących rekordów w tabeli. Kwerenda ta zmienia wartość pola 'nowy' na TRUE dla wszystkich rekordów w tabeli 'artykuły'. Metoda ta jest szeroko stosowana w praktyce, gdyż pozwala na masową aktualizację danych w bazie bez konieczności ich usuwania czy dodawania nowych rekordów. Z uwagi na fakt, że pole 'nowy' ma być uzupełnione dla wszystkich pozycji w tabeli, użycie kwerendy UPDATE jest najefektywniejszym i najbardziej intuicyjnym rozwiązaniem. Przykład zastosowania może obejmować sytuację, w której sklep wprowadza nową kategorię produktów, które są oznaczane jako 'nowe'. Stosowanie dobrze zdefiniowanych kwerend UPDATE jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych, ponieważ promuje integralność danych oraz umożliwia łatwą modyfikację i kontrolę nad bazą.

Pytanie 24

W CSS wprowadzono formatowanie

p > i {color: blue} 

Co oznacza, że tekst zapisany będzie w kolorze niebieskim

A. cały tekst akapitu bez względu na jego formatowanie
B. pogrubiony tekst akapitu
C. cały tekst nagłówków bez względu na ich formatowanie
D. pochylony tekst akapitu
W podanym przypadku, zapis CSS <code>p > i {color: blue}</code> odnosi się do selektora, który aplikuje kolor niebieski do elementu <code><i></code> znajdującego się bezpośrednio wewnątrz elementu <code><p></code>. Oznacza to, że tylko tekst, który jest otoczony znacznikiem <code><i></code> w danym paragrafie, zostanie wyróżniony kolorem niebieskim. Ten sposób selekcji jest zgodny z zasadą kaskadowości i specyficzności CSS, co jest kluczowym elementem w zarządzaniu stylem dokumentów HTML. W praktyce, używanie takich selektorów pozwala na precyzyjne formatowanie tekstu w obrębie większych struktur, co jest szczególnie ważne w skomplikowanych projektach webowych. Dobrym przykładem zastosowania tego stylu może być sytuacja, gdy chcemy wyróżnić cytaty lub słowa kluczowe w tekście paragrafu, stosując odpowiednie znaczniki HTML oraz style CSS, co zwiększa czytelność i estetykę treści.

Pytanie 25

Kolor Chartreuse przedstawiony w formie heksadecymalnej jako #7FFF00 odpowiada wartości RGB wynoszącej

A. rgb(128, 255, 0)
B. rgb(127, 255, 0)
C. rgb(192, 255, 0)
D. rgb(64, 255, 0)
Odpowiedź rgb(127, 255, 0) jest poprawna, ponieważ odpowiada wartościom RGB z koloru Chartreuse zapisanego w postaci heksadecymalnej #7FFF00. W systemie heksadecymalnym, pierwsze dwa znaki (7F) odpowiadają wartości czerwonej (R), drugie dwa znaki (FF) wartości zielonej (G), a ostatnie dwa znaki (00) wartości niebieskiej (B). Przekształcając te wartości na system dziesiętny, 7F w heksadecymalnym to 127 w dziesiętnym, FF to 255, a 00 to 0. Użycie tego koloru w projektach graficznych, web designie czy w aplikacjach mobilnych jest szerokie, zwłaszcza w kontekście tworzenia interfejsów użytkownika, gdzie Chartreuse może być wykorzystany jako kolor akcentujący, przyciągający uwagę. Dobrą praktyką jest stosowanie kolorów o wysokim kontraście dla elementów interaktywnych, co sprawia, że korzystanie z tak żywego koloru jak Chartreuse może poprawić użyteczność oraz estetykę projektu. Warto również zaznaczyć, że znajomość konwersji kolorów między różnymi modelami (HEXA, RGB, CMYK) jest kluczowa dla każdego projektanta wizualnego, z uwagi na różne zastosowania w druku i w mediach cyfrowych.

Pytanie 26

Jak określa się część strukturalnego języka zapytań, która dotyczy tworzenia zapytań do bazy danych za pomocą polecenia SELECT?

A. SQL DDL (ang. Data Definition Language)
B. SQL DML (ang. Data Manipulation Language)
C. SQL DCL (ang. Data Control Language)
D. SQL DQL (ang. Data Query Language)
SQL DQL, czyli Data Query Language, to podzbiór SQL, który koncentruje się na formułowaniu zapytań do baz danych, w szczególności za pomocą polecenia SELECT. DQL umożliwia użytkownikom wydobywanie danych z bazy w sposób, który jest zarówno elastyczny, jak i wydajny. Przykładem zastosowania DQL jest zapytanie, które pozwala na wyciągnięcie informacji o klientach z tabeli 'Klienci', gdzie warunki mogą być określone przez klauzule WHERE, ORDER BY lub GROUP BY. Dzięki DQL, można również stosować różne funkcje agregujące, takie jak COUNT, SUM, AVG, co pozwala na analizę danych na bardziej zaawansowanym poziomie. W praktyce, umiejętność posługiwania się DQL jest kluczowa dla analityków danych oraz programistów, którzy pracują z bazami danych, ponieważ umożliwia efektywne zarządzanie i raportowanie wyników. Poznanie DQL jest niezbędne dla każdego, kto zamierza skutecznie korzystać z systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle.

Pytanie 27

W dokumencie HTML zdefiniowano pewne elementy w klasie o nazwie "nomargin". W celu przeprowadzenia operacji na tych elementach za pomocą języka JavaScript, można wykorzystać funkcję

A. getElement("nomargin")
B. getElementsByTagName("nomargin")
C. getElementById("nomargin")
D. getElementsByClassName("nomargin")
Niepoprawność wybranych odpowiedzi wynika z niewłaściwego rozumienia zasad selekcji elementów w DOM przy użyciu JavaScript. Funkcja getElement("nomargin") nie istnieje w standardowym API JavaScript, co sprawia, że nie może zostać zastosowana do uzyskania elementów na stronie. Wybranie tej opcji świadczy o braku znajomości dostępnych metod w obiekcie document. Podobnie, zastosowanie getElementById("nomargin") jest niewłaściwe, ponieważ ta metoda działa jedynie na elementach, które mają unikalny identyfikator (id). Zgodnie z zasadami HTML, identyfikatory muszą być unikalne w obrębie dokumentu, co oznacza, że nie można przypisać tej samej wartości id wielu elementom. Dlatego wybór tej metody wskazuje na nieporozumienie dotyczące struktury HTML oraz zasad dotyczących unikalności identyfikatorów. Ponadto, getElementsByTagName("nomargin") jest również błędne, ponieważ ta metoda służy do selekcji elementów na podstawie ich nazwy tagu, a nie klasy. W praktyce, błędne podejście do selekcji może prowadzić do błędów w manipulacji DOM oraz obniżenia wydajności aplikacji, gdyż niewłaściwie wybrane metody mogą nie zwracać oczekiwanych wyników. Warto więc zapoznać się z dokumentacją i zrozumieć, jakie metody są dostępne oraz w jakim kontekście można je stosować, aby poprawnie działać w środowisku JavaScript.

Pytanie 28

Który z poniższych formatów plików graficznych wspiera przejrzystość?

A. PNG
B. BMP
C. NEF
D. JPG
Format PNG (Portable Network Graphics) jest jednym z najpopularniejszych formatów plików graficznych obsługujących przezroczystość. Jego główną zaletą jest możliwość zachowania kanału alfa, który umożliwia tworzenie obrazów z przezroczystymi elementami. PNG wykorzystuje bezstratną kompresję, co oznacza, że jakość obrazu nie ulega pogorszeniu podczas zapisywania i otwierania pliku. Format ten jest szczególnie ceniony w aplikacjach internetowych, ponieważ pozwala na uzyskanie estetycznych efektów, takich jak cienie, przezroczystość i delikatne przejścia kolorów. Warto również zauważyć, że PNG obsługuje głębię kolorów do 48 bitów, co umożliwia uzyskanie bogatych i szczegółowych obrazów. Standard PNG został opracowany w 1996 roku jako alternatywa dla formatu GIF, który był ograniczony do 256 kolorów oraz nie obsługiwał przezroczystości w sposób, który byłby zadowalający dla projektantów. Dzięki swoim właściwościom, PNG jest szeroko stosowany w grafice komputerowej, w tym w tworzeniu logo, ikon oraz w elementach interfejsów użytkownika, a także w fotografii cyfrowej, gdzie zachowanie jakości jest kluczowe.

Pytanie 29

Co powinno znaleźć się w dokumentacji UŻYTKOWNIKA aplikacji?

A. szczegółowy opis kodu źródłowego
B. instrukcja obsługi funkcji systemu
C. opis algorytmów zastosowanych w kodzie
D. opis użytych technologii i bibliotek
Dokumentacja UŻYTKOWNIKA jest pisana dla osoby obsługującej program, więc zawiera instrukcję obsługi jego funkcji - jak wykonać typowe zadania, krok po kroku, bez wnikania w kod. Dlatego znajdzie się w niej instrukcja obsługi funkcji systemu.

Pytanie 30

Tabela faktury w bazie danych zawiera pola: numer, data, id_klienta, wartość oraz status. Każdego dnia tworzony jest raport dotyczący faktur z dnia bieżącego. Zawiera on jedynie numery oraz wartości faktur. Która z poniższych kwerend SQL pozwoli na wygenerowanie tego raportu?

A. SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();
B. SELECT * FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();
C. SELECT numer, wartość FROM faktury;
D. SELECT * FROM faktury;
Aby wygenerować raport faktur z bieżącego dnia, kluczowe jest zastosowanie odpowiednich filtrów oraz wybranie tylko tych pól, które są istotne w kontekście raportu. Kwerenda SQL, która prawidłowo odpowiada na postawiony problem, to 'SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();'. Dzięki temu zapytaniu, system wyciąga z bazy danych jedynie numery i wartości faktur, które zostały wystawione w dniu dzisiejszym. Użycie funkcji CURRENT_DATE() pozwala na dynamiczne filtrowanie danych według aktualnej daty, co jest niezbędne do stworzenia codziennego raportu. W praktyce, taka kwerenda może być używana w aplikacjach do zarządzania finansami, gdzie użytkownicy chcą szybko uzyskać podsumowanie transakcji z danego dnia. Standardy SQL wymagają precyzyjnego określenia, które kolumny mają być wyświetlane, a także jakiego rodzaju dane mają być filtrowane. W związku z tym, zastosowanie warunku WHERE jest kluczowe, aby ograniczyć wyniki do faktur z dzisiaj, co zwiększa efektywność analizy danych.

Pytanie 31

Która praktyka ZWIĘKSZA czytelność kodu źródłowego?

A. unikanie jakichkolwiek komentarzy
B. pisanie jak najdłuższych linii w jednym wierszu
C. nadawanie zmiennym jednoliterowych nazw
D. stosowanie wcięć i opisowych nazw zmiennych
Czytelność kodu najbardziej poprawiają WCIĘCIA (pokazujące strukturę bloków) oraz OPISOWE nazwy zmiennych i funkcji, z których od razu wynika ich rola. Dzięki temu kod łatwiej zrozumieć i utrzymać. Dlatego czytelność zwiększa stosowanie wcięć i opisowych nazw.

Pytanie 32

Którego formatu użyć do zapisu ZDJĘCIA z kompresją STRATNĄ?

A. PNG
B. PCX
C. JPEG
D. GIF
Do zapisu ZDJĘĆ z kompresją stratną najlepszy jest JPEG - mocno zmniejsza plik kosztem niewidocznych dla oka detali, co przy fotografiach jest akceptowalne. Dlatego do zdjęcia ze stratną kompresją wybiera się JPEG.

Pytanie 33

Tabele Osoby i Adresy są połączone relacją jeden do wielu. Jakie zapytanie SQL należy zapisać, aby korzystając z tej relacji, prawidłowo wyświetlić nazwiska oraz przyporządkowane im miasta?

Ilustracja do pytania
A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id = Adresy.id;
B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy;
C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id = Adresy.id;
D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id = Adresy.id FROM Osoby, Adresy;
Prawidłowa odpowiedź opiera się na instrukcji SELECT z użyciem JOIN, co jest bardzo ważne przy pracy z relacyjnymi bazami danych. W tym przypadku, zapytanie SELECT jest używane do wyboru dwóch kolumn - 'nazwisko' i 'Miasto' - z połączonych tabel 'Osoby' i 'Adresy'. Wykorzystuje się tutaj złączenie (JOIN), które jest kluczowym konceptem w SQL umożliwiającym łączenie danych z różnych tabel w jednym zapytaniu. Odpowiednia składnia JOIN wymaga określenia dwóch tabel do połączenia oraz warunku łączenia, który w tym przypadku jest 'Osoby.Adresy_id = Adresy.id'. Ten warunek oznacza, że rekordy z obu tabel będą połączone, gdy wartość kolumny 'Adresy_id' w tabeli 'Osoby' będzie równa wartości kolumny 'id' w tabeli 'Adresy'. Jest to typowe użycie klucza obcego ('Adresy_id') do odwołania się do klucza głównego w innej tabeli ('id' w tabeli 'Adresy'). To jest dobry przykład pokazujący, jak praktycznie wykorzystuje się relacje pomiędzy tabelami w SQL.

Pytanie 34

Aby prawidłowo utworzyć relację typu m:n nienarażoną na redundancję danych, należy:

A. bezpośrednio połączyć klucze główne obu tabel
B. uporządkować przynajmniej jedną z tabel
C. bezpośrednio połączyć klucze obce obu tabel
D. utworzyć tabelę pośredniczącą (łączącą)
Relacji typu m:n (wiele do wielu) nie da się poprawnie odwzorować, łącząc dwie tabele bezpośrednio - kończy się to powielaniem danych. Rozwiązaniem jest tabela pośrednicząca (łącząca, asocjacyjna), która zawiera klucze obce wskazujące na obie tabele. Dzięki niej relacja m:n rozkłada się na dwie relacje typu 1:n, a każde powiązanie zapisujemy jako pojedynczy wiersz w tabeli łączącej. Taki model jest zgodny z normalizacją i nie wprowadza redundancji - dlatego poprawna jest tabela pośrednicząca.

Pytanie 35

Które z tabel będą poddane weryfikacji zgodnie z przedstawionym poleceniem?

CHECK TABLE pracownicy CHANGED;
A. Tabele, które zmieniły się w obecnej sesji
B. Tylko te tabele, które nie mogły być poprawnie zakończone
C. Wyłącznie tabele odnoszące się do innych
D. Tabele, które uległy zmianie od ostatniej kontroli lub nie zostały poprawnie zamknięte
Polecenie CHECK TABLE pracownicy CHANGED jest używane w systemach zarządzania bazami danych, aby sprawdzić stan tabeli 'pracownicy' w kontekście jej integralności i ewentualnych zmian, które miały miejsce od ostatniej kontroli. Poprawna odpowiedź odnosi się do przypadków, kiedy tabela mogła być zmieniona lub nie została prawidłowo zamknięta podczas ostatnich operacji, co może prowadzić do uszkodzenia danych lub naruszeń integralności. W praktyce, administratorzy baz danych często wykorzystują to polecenie jako część rutynowych procedur konserwacyjnych, aby zapewnić, że wszystkie tabele są w dobrym stanie. W przypadku dużych systemów z wieloma użytkownikami lub złożonymi transakcjami, regularne sprawdzanie tabel może zapobiec poważnym problemom w przyszłości. Dobre praktyki w zakresie zarządzania bazami danych obejmują również monitorowanie zmian oraz tworzenie kopii zapasowych przed dużymi operacjami, co wspiera bezpieczeństwo i integralność danych.

Pytanie 36

Jaką wartość w systemie RGB uzyskamy dla koloru zapisanego w kodzie heksadecymalnym: #1510FE?

A. rgb(15,10,FE)
B. rgb(21,16,254)
C. rgb(21,16,FE)
D. rgb(21,16,255)
Odpowiedź rgb(21,16,254) jest poprawna, ponieważ kolor zapisany w systemie heksadecymalnym #1510FE można rozłożyć na składowe RGB. W kodzie heksadecymalnym każdy z trzech kolorów (czerwony, zielony, niebieski) jest reprezentowany przez dwie cyfry. W przypadku #1510FE, pierwsze dwie cyfry (15) odnoszą się do wartości czerwonej, drugie dwie (10) do wartości zielonej, a ostatnie dwie (FE) do wartości niebieskiej. Te wartości musimy przeliczyć na system dziesiętny: czerwony to 21 (15 w systemie szesnastkowym to 21 w dziesiętnym), zielony to 16 (10 w szesnastkowym to 16 w dziesiętnym), a niebieski to 254 (FE w szesnastkowym to 254 w dziesiętnym). Tak więc końcowy wynik to rgb(21,16,254). W praktyce, znajomość konwersji kolorów jest kluczowa w projektowaniu graficznym, stron internetowych oraz aplikacji, gdzie precyzyjne odwzorowanie kolorów jest niezbędne dla uzyskania poprawnej estetyki i spójności wizualnej. Warto zaznaczyć, że standardy takie jak sRGB są powszechnie stosowane do definiowania kolorów w cyfrowych mediach, co zapewnia zgodność i przewidywalność w różnych urządzeniach wyświetlających te kolory.

Pytanie 37

W formularzu wartość z pola input o typie number została przypisana do zmiennej a i następnie przetworzona w skrypcie JavaScript w poniższy sposób. Jaki typ będzie miała zmienna z?

var z = parseFloat(a);
A. napisowego
B. zmiennoprzecinkowego
C. liczbowego, całkowitego
D. NaN
W języku JavaScript funkcja parseFloat() jest używana do konwersji wartości tekstowych na liczby zmiennoprzecinkowe. Podczas pobierania danych z pola input typu number, wartość często jest traktowana jako string i konieczne jest jej przekształcenie w liczbę, aby móc na niej wykonywać operacje matematyczne. Funkcja parseFloat() analizuje łańcuch znaków i próbuje wyodrębnić z niego liczbę zmiennoprzecinkową. Nawet jeśli podana wartość jest zapisana jako liczba całkowita, parseFloat() przekształci ją w liczbę zmiennoprzecinkową, co oznacza, że zmienna z będzie tego właśnie typu. Jest to standardowa praktyka w programowaniu w JavaScript, aby zapewnić, że dane numeryczne są przetwarzane w odpowiednim formacie. Konwersja na typ zmiennoprzecinkowy gwarantuje także, że wszelkie ułamki dziesiętne będą poprawnie obsługiwane, co jest kluczowe w wielu zastosowaniach, takich jak obliczenia finansowe czy prace związane z precyzyjnymi pomiarami. Warto zaznaczyć, że parseFloat() zwraca wartość NaN tylko wtedy, gdy dany ciąg nie zaczyna się od liczby, co czyni ten sposób konwersji bardzo elastycznym i często stosowanym w praktyce.

Pytanie 38

Która funkcja PHP zamieni słowo „kota” na „mysz” w napisie „ala ma kota”?

A.
replace("ala ma kota", "kota", "mysz");
B.
str_replace("kota", "mysz", "ala ma kota");
C.
replace("kota", "mysz", "ala ma kota");
D.
str_replace("ala ma kota", "kota", "mysz");
Pozostałe zapisy są błędne. Dwa z nich wywołują replace(), a takiej funkcji w PHP nie ma - do podmiany tekstu służy str_replace(). Wariant str_replace("ala ma kota", "kota", "mysz") używa właściwej funkcji, ale w złej kolejności: jako „szukane” podaje cały napis, „zamiennik” to „kota”, a tekstem źródłowym staje się „mysz” - efekt nie będzie taki, jak oczekiwano. Poprawna kolejność to szukane, zamiennik, tekst, czyli str_replace("kota", "mysz", "ala ma kota"), dlatego ostatnia odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 39

Jaki jest domyślny port serwera HTTP?

A. 21
B. 443
C. 8080
D. 80
Domyślnym portem usługi HTTP jest 80 - przeglądarka łączy się z nim automatycznie, gdy w adresie nie podano innego, dlatego adresów typu http://strona.pl nie trzeba uzupełniać o numer portu. Port to liczbowy „adres” usługi na serwerze; znajomość domyślnych portów ułatwia konfigurację i diagnozę sieci. Dla bezpiecznego HTTPS używa się portu 443. Dlatego domyślny port serwera HTTP to 80.

Pytanie 40

W przedstawionej definicji stylu CSS, powtarzanie dotyczy

body {
  background-image: url("rysunek.gif");
  background-repeat: repeat-y;
}
A. rysunku umieszczonego w tle strony w pionie.
B. rysunku umieszczonego znacznikiem img.
C. rysunku umieszczonego w tle strony w poziomie.
D. tła każdego ze znaczników akapitu.
Twoja odpowiedź jest na miejscu. To, co mówi 'background-repeat: repeat-y;' w CSS, oznacza, że tło będzie się powtarzać w pionie. Super sprawa, jeśli chcesz, by obraz w tle pokrywał całą wysokość elementu, niezależnie od tego, jak duży on jest. Używa się tego często w projektowaniu stron, żeby stworzyć fajne efekty wizualne, jak na przykład tło, które działa w pasku nawigacyjnym. Warto pamiętać, że powtarzanie tła to zaledwie jedna z wielu opcji, jakie mamy w CSS. Możesz również ustawiać pozycję tła czy jego rozmiar, żeby wszystko wyglądało tak, jak chcesz.