Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik żywienia i usług gastronomicznych
Kwalifikacja: HGT.12 - Organizacja żywienia i usług gastronomicznych
Data rozpoczęcia: 5 lutego 2026 11:24
Data zakończenia: 5 lutego 2026 11:44

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który z podanych składników stanowi źródło pełnowartościowego białka?

A. Orzechy włoskie

B. Jogurt owocowy

C. Kasza jęczmienna

D. Fasola czerwona

Orzechy włoskie, fasola czerwona i kasza jęczmienna to produkty, które choć mogą być wartościowym elementem diety, nie są źródłem białka pełnowartościowego. Orzechy włoskie są cenione za wysoką zawartość tłuszczów nienasyconych, ale ich zawartość białka jest ograniczona pod względem jakościowym, gdyż nie dostarczają wszystkich niezbędnych aminokwasów. Podobnie fasola czerwona, mimo że zawiera białko roślinne, jest uboga w metioninę, co czyni ją niepełnowartościowym źródłem białka. Kasza jęczmienna, chociaż bogata w błonnik i inne składniki odżywcze, również nie dostarcza wszystkich niezbędnych aminokwasów w odpowiednich proporcjach. Wybór białka pełnowartościowego jest kluczowy w kontekście zdrowia i diety, szczególnie dla osób, które mogą nie dostarczać wystarczającej ilości białka poprzez inne źródła, takie jak mięso czy nabiał. Błędem jest myślenie, że wszystkie źródła białka są równoważne; ważne jest, aby zrozumieć różnice między białkiem pełnowartościowym a niepełnowartościowym. Właściwe zrozumienie tego zagadnienia jest kluczowe dla efektywnego planowania diety i zapewnienia organizmowi niezbędnych składników odżywczych.

Pytanie 2

Na rysunku przedstawiono szczypce do serwowania

A. ślimaków.

B. szparagów.

C. homara.

D. tortu.

Te szczypce do serwowania szparagów, które widzisz na obrazku, są naprawdę przydatne w kuchni. Mają ząbkowany koniec, co sprawia, że łatwo można je chwytać i podawać szparagi bez ryzyka ich złamania. Robi się je z materiałów, które dobrze znoszą wysokie temperatury, więc są idealne do dań, które były gotowane na parze czy grillowane. Jak dla mnie, używanie takich narzędzi to nie tylko ułatwienie, ale też świetny sposób na estetyczne podanie potraw. A w profesjonalnych kuchniach to już wręcz norma – odpowiednie narzędzia to podstawa, żeby jedzenie wyglądało i smakowało dobrze. Fajnie też, że używając takich szczypiec, utrzymuje się porządek w kuchni i zmniejsza ryzyko zanieczyszczenia potraw, co jest szczególnie ważne, gdy serwuje się zimne dania.

Pytanie 3

Do spożywania śniadania w stylu wiedeńskim należy zapewnić widelce oraz noże do stołu?

A. średnie

B. specjalne

C. duże

D. małe

Odpowiedź 'średnie' jest prawidłowa, ponieważ w kontekście serwowania śniadania wiedeńskiego, które często obejmuje różnorodne potrawy, takie jak jajka, wędliny, sery i wypieki, użycie średnich sztućców jest najbardziej odpowiednie. Średnie widelce i noże stołowe są zaprojektowane tak, aby były uniwersalne i wygodne w użyciu dla większości dań serwowanych podczas śniadania. W gastronomii standardy dotyczące wielkości sztućców są ściśle określone, a średnie sztućce są zazwyczaj rekomendowane do dań, które wymagają precyzyjnego cięcia i nakładania. Na przykład, serwując jajka sadzone, stosowanie średniego noża umożliwia łatwe krojenie, a widelec odpowiedniej wielkości zapewnia wygodne podnoszenie potrawy. Warto również zauważyć, że wielkość sztućców powinna być dostosowana do rodzaju posiłku oraz kontekstu, w jakim jest podawany, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży gastronomicznej.

Pytanie 4

Jakim obiektem gastronomicznym o charakterze żywieniowym jest

A. bar aperitif

B. bar mleczny

C. kawiarnia

D. smażalnia

Bar mleczny to typowy zakład gastronomiczny, który specjalizuje się w serwowaniu dań szybkich oraz prostych potraw, zazwyczaj z wykorzystaniem produktów mlecznych, takich jak pierogi, placki czy zupy. Działa w oparciu o tradycję polskiej gastronomii, oferując smaczne, ale jednocześnie przystępne cenowo posiłki. Bar mleczny, jako instytucja, promuje społecznościowy model żywienia, gdzie klienci mogą cieszyć się zdrowym posiłkiem w nieformalnej atmosferze. Wszyscy pracownicy są zobowiązani do przestrzegania standardów sanitarno-epidemiologicznych, co podkreśla znaczenie jakości przygotowywanych potraw. Przykłady dobrych praktyk obejmują sezonowe menu, które wzbogaca ofertę o lokalne składniki, oraz systematyczne szkolenia dla personelu w zakresie higieny i obsługi klienta. Rozwój barów mlecznych w Polsce świadczy o ich rosnącej popularności jako miejsca, gdzie każdy może zjeść zdrowo i smacznie, a ich funkcjonowanie wspiera lokalną gospodarkę.

Pytanie 5

Korzystając z danych zamieszczonych w tabeli, oblicz wartość energetyczną 1 porcji zupy kalafiorowej.

Normatyw surowcowy na 1 porcję zupy kalafiorowej		Wartość energetyczna 100 g produktu [kcal]
Nazwa produktu	Ilość [g/ml]	Wartość energetyczna 100 g produktu [kcal]
włoszczyzna	100	25
kalafior	100	22
śmietana 18%	15	184
ziemniaki	60	77

A. 261,80 kcal

B. 250,00 kcal

C. 120,80 kcal

D. 308,00 kcal

Zupa kalafiorowa ma wartość energetyczną wynoszącą 120,80 kcal. To wynik tego, że liczy się sumę kaloryczności wszystkich składników, które wrzucamy do garnka. Żeby to zrobić, trzeba wiedzieć, ile kalorii ma każdy z nich, a w przypadku zupy kalafiorowej to głównie kalafior, cebula, bulion i przyprawy, a może i jakieś dodatki. Kalafior sam w sobie jest dość niskokaloryczny, dlatego zupa wychodzi lżejsza niż te, które robimy na przykład z mięsem czy śmietaną. Możemy znaleźć kaloryczność składników w tabelach kalorycznych, co jest fajne przy planowaniu diety, bo zdrowe jedzenie jest naprawdę ważne. Moim zdaniem, fajnie jest wiedzieć, jak obliczać kalorie w potrawach, bo to pomaga dostosować jedzenie do własnych potrzeb zdrowotnych i żywieniowych.

Pytanie 6

Świadczenie usług kulinarnych dla klientów stanowi działalność gastronomiczną

A. kulturalna

B. rozrywkowa

C. podstawowa

D. uzupełniająca

Wybór odpowiedzi, która klasyfikuje działalność cateringową jako rozrywkową, podstawową lub kulturalną, jest nieprawidłowy, ponieważ te kategorie nie oddają właściwego charakteru usług cateringowych w kontekście działalności restauracyjnej. Działalność rozrywkowa dotyczy organizowania wydarzeń, które mają na celu zapewnienie zabawy lub relaksu, ale niekoniecznie łączy się z dostarczaniem jedzenia. Z kolei działalność podstawowa odnosi się do kluczowych operacji gastronomicznych, takich jak przygotowywanie i serwowanie posiłków w lokalu, co także nie obejmuje usług cateringowych, które są bardziej złożonym procesem wymagającym dodatkowych zasobów i organizacji. Kategoria kulturalna odnosi się do działań promujących sztukę, dziedzictwo kulturowe czy edukację, które również nie są bezpośrednio związane z funkcjonowaniem usług cateringowych. Pojawiające się błędne koncepcje wynikają z mylenia różnych aspektów działalności gastronomicznej oraz braku zrozumienia, w jaki sposób różne usługi mogą wspierać główną działalność restauracji. Warto zwrócić uwagę, że usługi cateringowe często wymagają od restauracji nie tylko odpowiednich zasobów, ale także umiejętności zarządzania logistyką oraz dostosowywania oferty do specyficznych potrzeb klientów, co czyni je działalnością uzupełniającą, a nie podstawową czy rozrywkową.

Pytanie 7

Na płaskim talerzu o średnicy 21 cm powinno się serwować

A. grzanki.

B. masło.

C. deser.

D. chleb.

Podawanie deseru na płaskim talerzu o średnicy 21 cm jest zgodne z zasadami estetyki serwowania potraw i funkcjonalności naczyń. Deser, jako finalna część posiłku, powinien być prezentowany w sposób, który podkreśla jego walory smakowe i wizualne. Użycie talerza o odpowiednich wymiarach pozwala na efektowne przedstawienie potrawy, co jest kluczowe w kontekście gastronomii i doświadczeń kulinarnych. Na takim talerzu można z łatwością umieścić małe porcje ciast, musów czy owoców, co sprzyja ich atrakcyjności. Ponadto, zgodnie z zasadami sztuki kulinarnej, talerz powinien być odpowiednio oczyszczony i udekorowany, co zwiększa estetykę i jakość podania. Używanie talerzy o standardowej wielkości, takiej jak 21 cm, sprzyja także ujednoliceniu serwowania w restauracjach, co jest zgodne z zasadami HACCP dotyczącego bezpieczeństwa żywności.

Pytanie 8

Który produkt należy do grupy "pustych kalorii", dostarczających organizmowi tylko węglowodanów przyswajalnych?

Produkt (100 g)	Węglowodany (g)
Produkt (100 g)	Ogółem [g]	Błonnik [g]
Kasza jęczmienna	75,0	6,2
Jogurt	4,7	0
Jabłka	12,1	1,8
Krówki	77,4	0

A. Krówki.

B. Kasza jęczmienna.

C. Jogurt.

D. Jabłka.

Wybór jabłek, kaszy jęczmiennej lub jogurtu jako produktów dostarczających "puste kalorie" jest nieprawidłowy i wynika z błędnych założeń dotyczących ich wartości odżywczej. Jabłka, będące źródłem naturalnych cukrów, są również bogate w błonnik, który wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego oraz pomaga w regulacji poziomu glukozy we krwi. Kasza jęczmienna, z kolei, to produkt pełnoziarnisty, który dostarcza nie tylko węglowodanów, ale również białka i niezbędnych minerałów, takich jak magnez czy żelazo, a także błonnika, co czyni ją korzystnym dla zdrowia wyborem. Jogurt, zwłaszcza ten naturalny, to źródło probiotyków, które wspierają florę bakteryjną jelit oraz dostarczają białka i wapnia. Wybór tych produktów jako "pustych kalorii" może wynikać z niepełnej wiedzy na temat wartości odżywczych, co jest powszechnym błędem w ocenie żywności. Warto zwrócić uwagę na różnice między produktami wysokoprzetworzonymi, takimi jak krówki, a świeżymi produktami roślinnymi czy pełnoziarnistymi, które oferują znacznie więcej korzyści zdrowotnych. Edukacja na temat wartości odżywczych produktów jest kluczowym elementem świadomego odżywiania i zdrowego stylu życia.

Pytanie 9

Tworząc typową kartę menu dla restauracji, początek listy proponowanych dań powinien obejmować grupę

A. przekąsek gorących

B. dań z mięsa

C. przekąsek zimnych

D. dań wegetariańskich

Odpowiedź 'przekąsek zimnych' jest prawidłowa, ponieważ w standardowej karcie menu restauracji zaleca się zaczynanie od potraw, które są lekkie i łatwe do spożycia, a przekąski zimne idealnie spełniają te kryteria. Wprowadzenie gości w świat kulinariów za pomocą zimnych przekąsek, takich jak sałatki, tatar czy różnorodne deski serów, pozwala na stworzenie zachęcającej atmosfery. Dobrą praktyką jest również klasyfikacja potraw według ich ciężkości, co umożliwia gościom stopniowe odkrywanie menu. W wielu renomowanych restauracjach można zaobserwować, że zimne przekąski są często pierwszym krokiem w degustacji, co może prowadzić do wyboru dań głównych i deserów. Dodatkowo, zimne przekąski mogą być często przygotowane wcześniej i podawane na zimno, co zwiększa efektywność pracy kuchni oraz umożliwia lepsze zarządzanie czasem podczas szczytowych godzin obsługi.

Pytanie 10

Zgodnie z zasadami substytucji produktów spożywczych, rybę można zastąpić

A. oliwkami

B. kaszą

C. pieczarkami

D. mlekiem

Zastępowanie ryby innymi produktami spożywczymi, takimi jak oliwki, kasza czy pieczarki, wiąże się z szeregiem niepoprawnych założeń dotyczących wartości odżywczych i kulinarnych tych składników. Oliwki, chociaż są smacznym dodatkiem do wielu potraw, nie dostarczają białka ani takich samych kwasów tłuszczowych omega-3, które są obecne w rybach. Ich głównym atutem jest zawartość zdrowych tłuszczy, przede wszystkim jednonienasyconych, ale nie mogą one zastąpić ryby pod względem wartości odżywczych. Kasza z kolei jest źródłem węglowodanów i błonnika, ale nie zaspokaja zapotrzebowania na białko w taki sposób, jak ryby. W diecie wegetariańskiej lub wegańskiej kasza może być używana jako dodatek, ale nie możemy uznać jej za równoważną zamianę. Pieczarki, mimo że są bogate w niektóre witaminy i minerały, nie mogą dostarczyć białka w ilości wymaganej do zastąpienia ryby. Często pojawia się błędne przekonanie, że każdy produkt roślinny może w pełni zastąpić źródło białka, jakim są ryby, podczas gdy w rzeczywistości wymaga to starannego łączenia różnych składników, aby osiągnąć odpowiednią równowagę odżywczą. Kluczowe jest, aby przy planowaniu diety brać pod uwagę nie tylko smak, ale i wartości odżywcze, co jest zgodne z zasadami zdrowego żywienia.

Pytanie 11

Niskie spożycie pokarmów będących źródłem żelaza w szczególności podnosi ryzyko wystąpienia

A. próchnicy

B. celiakii

C. anemii

D. cukrzycy

Niskie spożycie produktów będących źródłem żelaza głównie zwiększa ryzyko wystąpienia anemii, ponieważ żelazo jest kluczowym składnikiem hemoglobiny, białka odpowiedzialnego za transport tlenu w krwi. Niedobór żelaza prowadzi do zmniejszenia liczby czerwonych krwinek, co skutkuje anemią. Osoby z anemią mogą doświadczać objawów takich jak zmęczenie, osłabienie, bladość skóry oraz zawroty głowy. Aby zapobiec anemii, zaleca się wprowadzenie do diety produktów bogatych w żelazo, takich jak czerwone mięso, ryby, soczewica oraz zielone warzywa liściaste. Dobrą praktyką jest również łączenie źródeł żelaza z witaminą C, co zwiększa jego przyswajalność. Regularne badania krwi mogą pomóc w monitorowaniu poziomu hemoglobiny oraz żelaza, co jest zgodne z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dotyczącymi zdrowia publicznego.

Pytanie 12

Oblicz, korzystając z zamieszczonego normatywu surowcowego, wartość energetyczną 1 porcji surówki z porów.

Normatyw surowcowy na 10 porcji surówki z porów
Nazwa surowca	Ilość [g]	Wartość energetyczna w 100 g [kcal]
Por	1 000	60,90
Jabłko	400	52,10
Majonez	150	679,70
Śmietana 18%	150	189,00
Sok z cytryny, sól	do smaku	xxx

A. 817,40 kcal

B. 212,05 kcal

C. 208,40 kcal

D. 609,00 kcal

Żeby obliczyć, ile energii ma jedna porcja surówki z porów, trzeba dobrze podejść do obliczeń i uwzględnić, ile jest składników i ile energii każdy z nich ma. Każdy składnik dzielimy przez liczbę porcji, dzięki czemu dostajemy kalorie na jedną porcję. Potem sumujemy te wartości i wychodzi nam łącznie 212,05 kcal na porcję. To się zgadza z tym, co mówi norma. Ważne jest też to, że składniki takie jak sok z cytryny czy sól, co są dodawane do smaku, nie mają swoich wartości energetycznych, więc przy obliczeniach ich się nie liczy. Znalezienie takiej wartości energetycznej jest istotne w diecie, bo musimy wiedzieć, ile kalorii mają potrawy, żeby dobrze ustalić plany żywieniowe.

Pytanie 13

Na podstawie danych zawartych w tabeli, oblicz średnią ważoną rację dla mieszkańców internatu, w której 40% stanowią dziewczęta, a chłopcy 60%.

Racje pokarmowe dla produktów zbożowych
Grupa ludności	Racja pokarmowa dla produktów zbożowych w g
Dziewczęta 16 – 20 lat	290
Chłopcy 16 – 20 lat	380

A. 335 g

B. 670 g

C. 228 g

D. 344 g

Aby zrozumieć, dlaczego odpowiedzi takie jak 335 g, 670 g czy 228 g są niepoprawne, warto zwrócić uwagę na błędną interpretację pojęcia średniej ważonej. Średnia ważona wymaga pomnożenia wartości przez ich odpowiednie wagi, a nie jedynie sumowania wartości bez uwzględnienia proporcji. W przypadku odpowiedzi 335 g, można zauważyć, że mogło dojść do pomyłki przy obliczeniach, gdzie zamiast zastosować odpowiednie procentowe udziały, użyto wartości bezpośrednich, co prowadzi do niewłaściwego wyniku. Odpowiedź 670 g może wynikać z mylnego założenia, że należy zsumować wartości dla dziewcząt i chłopców bez ich ważenia, co nie oddaje rzeczywistości i nie uwzględnia różnic w liczebności grup. Natomiast odpowiedź 228 g może sugerować, że osoba obliczająca średnią mogła użyć niewłaściwych wskaźników lub po prostu błędnie zrozumieć dane dotyczące racji pokarmowych. Kluczowe w obliczeniach średniej ważonej jest zrozumienie, że każda grupa ma inną wagę w obliczeniach, co jest fundamentalne w analizach statystycznych i dietetycznych. Niezrozumienie tej koncepcji prowadzi do powszechnych błędów w obliczeniach, dlatego ważne jest stosowanie właściwych technik analizy danych w praktyce.

Pytanie 14

Urządzenie przedstawione na zdjęciu to

A. podgrzewacz.

B. bemar.

C. kociołek.

D. schładzacz.

Urządzenie przedstawione na zdjęciu to podgrzewacz do talerzy, które odgrywa kluczową rolę w gastronomii, szczególnie w restauracjach oraz podczas cateringów. Jego głównym zadaniem jest utrzymywanie talerzy w odpowiedniej temperaturze przed podaniem potraw, co jest istotne dla jakości serwowanych dań. Właściwe podgrzewanie talerzy zapobiega ich szybkiemu chłodzeniu, co wpływa na smak i prezentację potraw. Podgrzewacze są zazwyczaj wyposażone w półki, na których umieszczane są talerze, oraz elementy grzewcze, które emitują ciepło. To urządzenie jest zgodne z normami sanitarno-epidemiologicznymi, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa żywności. W praktyce, korzystanie z podgrzewaczy do talerzy jest standardem w profesjonalnych kuchniach, gdzie dąży się do zachowania wysokiej jakości usług gastronomicznych. Dzięki zastosowaniu podgrzewaczy, restauracje mogą zapewnić, że dania są serwowane w optymalnych warunkach, co pozytywnie wpływa na zadowolenie klientów i postrzeganą jakość lokalu.

Pytanie 15

Białko, które pełni rolę w budowie oraz odbudowie komórek i tkanek, to

A. fibrynogen

B. kolagen

C. mioglobina

D. hemoglobina

Kolagen to białko strukturalne, które odgrywa kluczową rolę w budowie oraz regeneracji komórek i tkanek. Jest głównym składnikiem tkanki łącznej, co sprawia, że jest niezbędny dla zdrowia skóry, kości, chrząstek, ścięgien i więzadeł. W organizmie człowieka kolagen stanowi około 30% całkowitej masy białkowej, co czyni go najważniejszym białkiem w organizmie. W praktyce kolagen wykorzystywany jest w medycynie estetycznej do wypełniania zmarszczek, a także w ortopedii do regeneracji uszkodzonych tkanek. Dobre praktyki wskazują na znaczenie odpowiedniej diety, bogatej w witaminę C oraz aminokwasy, które wspierają syntezę kolagenu. Ponadto, suplementacja kolagenem staje się coraz bardziej popularna w celu poprawy jakości skóry oraz wspierania zdrowia stawów, co jest potwierdzone przez liczne badania kliniczne, które dowodzą jego skuteczności w poprawie elastyczności skóry i redukcji bólu stawów.

Pytanie 16

Który produkt po spożyciu dostarczy organizmowi człowieka najwięcej węglowodanów nieprzyswajalnych?

Produkt [100 g]	Węglowodany ogółem [g]	Błonnik [g]
Banan	23,5	1,7
Porzeczka czerwona	13,8	7,7
Chleb żytni razowy	51,5	5,9
Kasza jęczmienna	75,0	6,2

A. Kasza jęczmienna.

B. Porzeczka czerwona.

C. Banan.

D. Chleb żytni razowy.

Porzeczka czerwona to owoc o wysokiej zawartości błonnika pokarmowego, który w przypadku tego produktu wynosi 7,7 g na 100 g. Błonnik, będący rodzajem węglowodanów nieprzyswajalnych, odgrywa kluczową rolę w prawidłowym funkcjonowaniu układu pokarmowego. Jego obecność w diecie wspiera procesy trawienne, a także przyczynia się do regulacji poziomu glukozy we krwi, co jest istotne dla osób z cukrzycą. Warto również zauważyć, że błonnik pomaga w utrzymaniu uczucia sytości, co może wspierać kontrolę masy ciała. Porzeczka czerwona, oprócz wysokiej zawartości błonnika, jest źródłem wielu witamin, w tym witaminy C i antyoksydantów, co czyni ją wartościowym elementem diety. Zastosowanie porzeczek w codziennym żywieniu, zarówno w formie świeżych owoców, jak i przetworów, pozytywnie wpływa na zdrowie i samopoczucie. Uwzględniając porzeczkę w diecie, można przyczynić się do zwiększenia spożycia błonnika i poprawy ogólnej jakości diety.

Pytanie 17

W restauracji oferta dań i napojów dedykowana dzieciom powinna być umieszczona w karcie

A. specjalnej

B. standardowej

C. okolicznościowej

D. dnia

Odpowiedź 'specjalnej' jest prawidłowa, ponieważ w kontekście gastronomicznym, szczególnie w restauracjach, należy zapewnić zróżnicowaną ofertę dla dzieci, która nie tylko spełnia ich oczekiwania, ale również jest dostosowana do ich potrzeb żywieniowych. Karta specjalna dla dzieci powinna zawierać zdrowe i atrakcyjne potrawy, które zainteresują młodszych gości, takie jak mini pizze, kluski z sosem czy owoce w ciekawych formach. Przygotowanie takiej karty jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które podkreślają znaczenie uwzględnienia różnych grup wiekowych w ofercie gastronomicznej. Przykładem może być stworzenie kolorowych i zabawnych opisów potraw, co zachęci dzieci do spróbowania nowych smaków. Dodatkowo, karty specjalne mogą zawierać informacje na temat alergenów, co jest kluczowe w dbaniu o bezpieczeństwo dzieci. Wprowadzenie takiej oferty w restauracji może również wpłynąć na decyzje rodziców o wyborze lokalu, co potencjalnie zwiększa liczbę klientów.

Pytanie 18

Który z poniższych jest elementem analizy SWOT w zarządzaniu lokalem gastronomicznym?

A. Naczynia

B. Sprzęt

C. Budżet

D. Okazje

W analizie SWOT, ważne jest, aby dokładnie rozróżniać jej elementy. Budżet, choć kluczowy w zarządzaniu każdym lokalem gastronomicznym, nie jest częścią analizy SWOT. Budżetowanie dotyczy planowania finansowego, kontrolowania kosztów i optymalizacji przepływów pieniężnych, co jest bardziej związane z wewnętrznym zarządzaniem finansami niż z analizą strategiczną. Choć jest to istotny element prowadzenia restauracji, nie wpisuje się w definicję mocnych, słabych stron, szans czy zagrożeń. Sprzęt, podobnie jak budżet, jest istotny dla codziennej operacyjności lokalu gastronomicznego, ale nie stanowi części analizy SWOT. Sprzęt może wpływać na efektywność operacyjną i jakość usług, co może być rozważane w kontekście mocnych lub słabych stron, ale sam w sobie nie jest odrębną kategorią w analizie SWOT. Naczynia, jako element wyposażenia lokalu, również nie są bezpośrednio związane z analizą SWOT. Choć mogą wpływać na estetykę i prezentację dań, co może być rozważone w kategorii mocnych lub słabych stron, nie stanowią samodzielnej kategorii analizy SWOT. W kontekście SWOT kluczowe jest zrozumienie, że dotyczy ona szerokiej perspektywy strategicznej, a nie pojedynczych elementów operacyjnych czy finansowych. Często mylone są pojęcia analizy strategicznej z bieżącym zarządzaniem zasobami, co prowadzi do nieporozumień w rozumieniu narzędzi takich jak SWOT.

Pytanie 19

Ile kilogramów chleba odpowiada 2 kg kaszy, jeśli według tabeli wymiany produktów 100 g kaszy można zastąpić 135 g chleba?

A. 13,50 kg

B. 1,35 kg

C. 27,00 kg

D. 2,70 kg

Aby obliczyć, ile kilogramów chleba zastąpi 2 kg kaszy, należy skorzystać z informacji podanej w tabeli zamiany produktów, która mówi, że 100 g kaszy zastępuje 135 g chleba. Zatem, jeśli mamy 2 kg kaszy, co odpowiada 2000 g, należy najpierw obliczyć, ile to jest jednostek po 100 g. Dzielimy 2000 g przez 100 g, co daje 20 jednostek. Następnie, dla każdej jednostki kaszy mamy 135 g chleba. Dlatego mnożymy 20 jednostek przez 135 g chleba, co daje 2700 g chleba. Przeliczając to na kilogramy, otrzymujemy 2,70 kg. Tego rodzaju zamiany są szczególnie istotne w dietetyce oraz kulinariach, gdzie precyzyjne przeliczenia mogą wpływać na wartości odżywcze potraw. Użycie takich tabel zamiany produktów jest powszechną praktyką w branży gastronomicznej i dietetycznej, umożliwiającą optymalizację składników w posiłkach.

Pytanie 20

Korzystając z normatywu surowcowego zamieszczonego w tabeli, oblicz zapotrzebowanie surowcowe na 55 porcji mleczka czekoladowego.

Normatyw surowcowy na 5 porcji mleczka czekoladowego
Nazwa surowca	J.m.	Ilość
Mleko	ml	500
Jaja	szt.	3
Cukier	g	35
Czekolada	g	75

A. Mleko 5,5 l, jaja 33 szt., cukier 0,385 kg, czekolada 0,825 kg

B. Mleko 5,5 l, jaja 165 szt., cukier 3,85 kg, czekolada 8,25 kg

C. Mleko 27,5 l, jaja 165 szt., cukier 1,93 kg, czekolada 4,13 kg

D. Mleko 27,5 l, jaja 33 szt., cukier 19,3 kg, czekolada 41,3 kg

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ do obliczenia zapotrzebowania surowcowego na 55 porcji mleczka czekoladowego zastosowano właściwą metodologię. Podstawowa zasada polega na tym, że ilość surowców potrzebnych na 5 porcji należy pomnożyć przez 11, co wynika z prostego przeliczenia (55 podzielone przez 5). Uzyskując takie wyniki, otrzymujemy 5,5 litra mleka, 33 sztuki jaj, 0,385 kilograma cukru oraz 0,825 kilograma czekolady. Taki sposób obliczeń jest zgodny z normatywami surowcowymi stosowanymi w branży gastronomicznej i kulinarnej, gdzie precyzyjne obliczenia są kluczowe dla zapewnienia odpowiedniej jakości produktów oraz efektywności ich produkcji. Dzięki stosowaniu normatywów, kucharze mogą dokładnie oszacować potrzebne ilości surowców, co minimalizuje marnotrawstwo i pozwala lepiej zarządzać kosztami operacyjnymi. Dbanie o odpowiednie proporcje składników jest również istotne z punktu widzenia zdrowotnego, ponieważ każda zmiana ilości składników może wpłynąć na wartość odżywczą końcowego produktu.

Pytanie 21

Narzędzie przedstawione na ilustracji służy do konsumpcji

A. ostryg.

B. steków.

C. homarów.

D. ślimaków.

Odpowiedź "ślimaków" jest poprawna, ponieważ narzędzie przedstawione na ilustracji to specjalistyczne szczypce do ślimaków. Takie szczypce zostały zaprojektowane z myślą o ułatwieniu konsumpcji tych delikatnych skorupiaków. Dzięki nim można bezpiecznie uchwycić muszlę ślimaka, co pozwala na skuteczne wyciągnięcie mięsa przy pomocy widelca. W kulinariach europejskich, szczególnie w kuchni francuskiej, konsumpcja ślimaków jest popularna, a użycie odpowiednich narzędzi jest kluczowe dla komfortu jedzenia. Ponadto, posługiwanie się szczypcami do ślimaków jest zgodne z dobrymi praktykami gastronomicznymi, które zalecają korzystanie z odpowiednich akcesoriów w celu zapewnienia estetyki i higieny spożywania potraw. Warto również zaznaczyć, że przyrządzanie ślimaków, na przykład w maśle czosnkowym, jest sztuką kulinarną, która wymaga nie tylko odpowiednich narzędzi, ale również znajomości technik ich obróbki.

Pytanie 22

Na podstawie danych zamieszczonych w cenniku, oblicz cenę brutto jednodniowego szkolenia dla 50 osób w sali konferencyjnej, z dwiema przerwami kawowymi i lunchem.

Cennik oferty konferencyjnej
Usługa	J. m.	Cena brutto
Sala konferencyjna dla 40 osób	doba	600,00 zł
Sala konferencyjna dla 80 osób	doba	700,00 zł
Zestaw przekąsek i napojów na jedną przerwę kawową	1 osoba	10,00 zł
Zestaw dań i napojów na lunch bufetowy	1 osoba	70,00 zł

A. 4 700,00 zł

B. 4 600,00 zł

C. 5 100,00 zł

D. 5 200,00 zł

Poprawna odpowiedź to 5 200,00 zł, co wynika z dokładnego wyliczenia wszystkich kosztów związanych z organizacją jednodniowego szkolenia dla 50 osób. W pierwszej kolejności należy uwzględnić koszt wynajmu sali konferencyjnej, który jest podany dla 80 osób. Przypuszczając, że koszt ten jest stały niezależnie od liczby uczestników, przyjmujemy go do obliczeń. Następnie doliczamy dwa koszty przerw kawowych oraz lunchu. Każda przerwa kawowa oraz lunch mają swoje określone ceny jednostkowe, które mnożymy przez liczbę uczestników. Po zsumowaniu wszystkich składników, otrzymujemy wartość 5 200,00 zł. Obliczenia takie są typowe w branży eventowej, gdzie precyzyjne szacowanie kosztów jest kluczowe dla efektywnego zarządzania budżetem. Przykładem dobrej praktyki jest wczesne ustalanie wszystkich składników kosztowych oraz ich stałych wartości, co ułatwia planowanie i daje możliwość uniknięcia nieprzewidzianych wydatków.

Pytanie 23

Na którym rysunku przedstawiono termos transportowy?

A. A.

B. B.

C. D.

D. C.

Wybór odpowiedzi innej niż A może prowadzić do nieporozumień dotyczących funkcji i zastosowania urządzeń przedstawionych na rysunkach. Rysunek B, przedstawiający ekspres do kawy, jest często mylony z termosami, zwłaszcza w kontekście przechowywania napojów. Jednak ekspres do kawy służy do parzenia kawy, a jego główną funkcją jest przygotowanie napoju, a nie długotrwałe przechowywanie. Z tego powodu ekspres nie jest odpowiedni do transportu napojów przez dłuższy czas. Rysunek C, przedstawiający urządzenie do gotowania ryżu, skupia się na innej funkcjonalności - przyrządzaniu jedzenia, a nie na przechowywaniu płynów. Podobnie, rysunek D, który ilustruje podgrzewacz do potraw, jest używany głównie do utrzymywania temperatury potraw w trakcie serwowania, a nie do ich transportu. Oba te urządzenia mają zupełnie inną funkcję niż termos, co może wprowadzić w błąd osoby, które nie są zaznajomione z ich zastosowaniem. Kluczowym błędem myślowym w tym przypadku jest mylenie urządzeń do gotowania i serwowania z urządzeniami przeznaczonymi do transportu. Zrozumienie różnic pomiędzy tymi kategoriami urządzeń jest istotne dla prawidłowego ich zastosowania w praktyce.

Pytanie 24

Do ozdabiania bocznych części stołów należy zastosować

A. skirtingi

B. napperony

C. laufry

D. moltony

Laufry to elementy, które często mylone są ze skirtingami, jednak ich przeznaczenie jest inne. Laufry zazwyczaj służą jako dekoracyjne elementy, które umieszcza się na stołach w celu podkreślenia ich estetyki, ale nie zakrywają boków stołu. Używanie laufrów jako zastępstwa skirtingów może prowadzić do niepełnej ochrony i estetyki, ponieważ nie zapewniają one takiego samego efektu wizualnego. Napperony natomiast to tekstylia leżące na wierzchu stołów, które mają na celu ochronę ich powierzchni oraz dekorację, jednak nie mają zastosowania w kontekście bocznych powierzchni. Użycie napperonów w miejsce skirtingów skutkuje brakiem odpowiedniego wykończenia, co może psuć ogólny wygląd aranżacji. Moltony są materiałami używanymi do ochrony stołów przed uszkodzeniami mechanicznymi i zabrudzeniami, ale ich funkcja nie obejmuje dekoracji. Skorzystanie z moltonów w kontekście dekoracyjnym to typowy błąd, ponieważ ich działanie jest przede wszystkim praktyczne, a nie estetyczne. Warto zauważyć, że decyzje dotyczące wyboru odpowiednich dekoracji powinny być oparte na ich funkcjach, co pozwoli uniknąć nieporozumień i zapewnić wysoki standard organizowanych wydarzeń.

Pytanie 25

Jakie monosacharydy uzyskamy poprzez hydrolizę maltozy?

A. Glukoza-glukoza

B. Galaktoza-glukoza

C. Galaktoza-fruktoza

D. Fruktoza-glukoza

Hydroliza maltozy nie prowadzi do powstania galaktozy ani fruktozy, ponieważ te monosacharydy nie są składnikami disacharydu maltozy. Galaktoza jest składnikiem laktozy, a jej rozkład wymaga innego procesu enzymatycznego. Fruktoza, z kolei, jest monosacharydem, który występuje głównie w sacharozie, a nie w maltozie. Wybierając odpowiedzi, które wskazują na powstanie galaktozy lub fruktozy, można wprowadzić się w błąd, myśląc, że różne disacharydy mogą prowadzić do różnych monosacharydów bez zrozumienia ich struktury chemicznej oraz mechanizmu hydrolizy. Ważne jest, aby pamiętać, że procesy biochemiczne są specyficzne i wymagają odpowiednich enzymów, które działają na konkretne wiązania glikozydowe. W przypadku maltozy jedynie enzymy zdolne do rozkładu O-glikozydowych wiązań glukozy będą prowadzić do uzyskania glukozy, a nie innych cukrów prostych. Pominięcie tych podstawowych zasad biochemii może prowadzić do błędnych wniosków oraz nieefektywnego stosowania wiedzy w praktycznych zastosowaniach, takich jak dieta czy przemysł spożywczy.

Pytanie 26

Korzystając z tabeli określ, która witamina występuje w największej ilości w 100 g czarnej porzeczki.

Zawartość witamin w 100 g czarnej porzeczki
Witamina A	14,00 μg
Witamina E	1,00 mg
Witamina B₁	0,062 mg
Witamina B₂	0,032 mg
Witamina B₅	0,398 mg
Witamina C	182,60 mg

A. Tokoferol.

B. Retinol.

C. Kwas pantotenowy.

D. Kwas askorbinowy.

Biorąc pod uwagę dostępne odpowiedzi, często można spotkać się z nieporozumieniami co do roli i znaczenia różnych witamin. Retinol, znany również jako witamina A, jest kluczowy dla zdrowia wzroku, funkcji immunologicznych oraz rozwoju komórek, lecz jego obecność w czarnej porzeczce jest znacznie ograniczona. Tokoferol, czyli witamina E, pełni rolę przeciwutleniacza, chroniąc komórki przed uszkodzeniem, ale również występuje w znacznie mniejszych ilościach w tym owocu. Kwas pantotenowy, znany jako witamina B5, jest niezbędny w metabolizmie energetycznym, jednak jego stężenie w czarnej porzeczce nie jest porównywalne z ilością kwasu askorbinowego. Wybór odpowiedzi, która nie jest kwasem askorbinowym, często wynika z braku zrozumienia, jakie witaminy są charakterystyczne dla poszczególnych owoców oraz ich właściwości zdrowotnych. Zrozumienie różnic w stężeniach witamin i ich funkcji w organizmie jest kluczowe dla prawidłowego podejścia do diety. Dlatego ważne jest, aby kształcić się w zakresie wartości odżywczych żywności i ich wpływu na zdrowie, co przyczyni się do świadomego podejmowania decyzji żywieniowych.

Pytanie 27

Zorganizowanie obsługi bufetowej wymaga wyznaczenia osób do

A. zbierania brudnej zastawy stołowej

B. prezentowania dań na półmiskach

C. serwowania zupy z wazy

D. podawania potraw serwisem francuskim

Zarządzanie obsługą bufetową to złożony proces, który wymaga przemyślenia wielu aspektów, a wybór odpowiedzi na pytanie o zadania kelnerów jest kluczowy. Serwowanie zupy z wazy, choć jest jednym z elementów obsługi gastronomicznej, nie jest typową praktyką w kontekście bufetu, gdzie goście samodzielnie sięgają po jedzenie. W sytuacjach, gdy zupa jest serwowana z wazy, należy pamiętać, że to wymaga dodatkowego nadzoru i interakcji z gośćmi, co jest czasochłonne i może wpłynąć na płynność obsługi. Podawanie potraw serwisem francuskim jest również niezgodne z ideą bufetu, ponieważ ten styl wymaga zaangażowania kelnera w prezentację dań, co ogranicza samodzielność gości i wprowadza element formalności, który nie jest zgodny z luźną atmosferą bufetu. Prezentowanie dań na półmiskach może być wykonalne, niemniej jednak w praktyce bufetowej to goście często sami wybierają to, co chcą zjeść, a nie są obsługiwani przez kelnerów w tradycyjny sposób. W kontekście praktycznym, nieodpowiednie zrozumienie ról kelnerów w obsłudze bufetowej może prowadzić do chaosu, a goście mogą czuć się zdezorientowani lub niedostatecznie obsłużeni. Kluczowe jest, aby zrozumieć, że w bufecie głównym celem jest umożliwienie gościom samodzielnego wyboru potraw, a nie ich aktywne serwowanie przez personel.

Pytanie 28

Po lewej stronie gościa znajduje się kelner

A. pokazuje butelkę z winem

B. umieszcza sosjerkę z sosem

C. prezentuje główny składnik dania na półmisku

D. serwuje danie na talerzu w odpowiednich porcjach

Ustawianie sosjerki z sosem na stole nie jest odpowiednim działaniem na początku serwowania potrawy. Takie podejście może prowadzić do nieporozumień, ponieważ sosy są zazwyczaj podawane po głównym daniu, aby uniknąć zanieczyszczenia smaków oraz zapewnić optymalne doświadczenie kulinarne. Ponadto, prezentacja butelki z winem jest elementem, który dotyczy doboru napoju, a nie samego jedzenia. Choć dobór wina do potrawy jest ważny, to nie jest to kluczowy moment serwowania posiłku, a raczej uzupełnienie całego doświadczenia gastronomicznego. Serwowanie wyporcjowanego dania na talerzu to również nieodpowiednia praktyka w kontekście podanego pytania, ponieważ talerz z daniem powinien być wydany w sposób, który umożliwia gościom interakcję z daniem, co jest lepiej realizowane przez podanie na półmisku. Kluczowym elementem jest zrozumienie, że w profesjonalnej obsłudze gastronomicznej chodzi o zaspokajanie potrzeb gościa w sposób, który jest estetyczny i przemyślany. Przyjmowanie błędnych założeń na temat serwowania dań może prowadzić do obniżenia standardów obsługi oraz jakości doświadczenia kulinarnego, co z kolei wpływa na opinie gości i reputację lokalu.

Pytanie 29

Jakie jest główne zadanie barmanów podczas imprezy okolicznościowej?

A. Dekorowanie sali

B. Przygotowywanie potraw

C. Obsługa gości przy stolikach

D. Przygotowywanie i serwowanie napojów alkoholowych i bezalkoholowych

Główne zadanie barmanów podczas imprezy okolicznościowej to przygotowywanie i serwowanie zarówno napojów alkoholowych, jak i bezalkoholowych. Barmani są kluczowymi postaciami w organizacji tego typu wydarzeń, ponieważ ich umiejętności wpływają na atmosferę i zadowolenie gości. Przygotowanie koktajli wymaga nie tylko znajomości przepisów, ale także kreatywności i umiejętności dostosowania się do indywidualnych potrzeb klientów. W branży gastronomicznej mówi się o tym, że dobrze przygotowany drink to połowa sukcesu każdej imprezy. Barmani powinni również znać podstawowe zasady serwowania napojów, takie jak odpowiednia temperatura serwowania czy dekorowanie kieliszków. Ich rolą jest również dbanie o estetykę miejsca pracy oraz utrzymanie porządku. Praktyczne przykłady pokazują, że barmani często są również odpowiedzialni za zarządzanie zapasami alkoholu i innych składników, co wymaga od nich umiejętności organizacyjnych i dokładności. Dobry barman potrafi także doradzić gościom, jakie napoje będą najlepiej pasować do serwowanych potraw, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży gastronomicznej.

Pytanie 30

Dieta eliminująca z diety potrawy poddane obróbce cieplnej, oparta głównie na spożywaniu owoców i warzyw, nazywa się

A. semiwegetarianizm

B. witarianizm

C. weganizm

D. lakto wegetarianizm

Witarianizm to dieta, która wyklucza pokarmy poddane obróbce termicznej, skupiając się na spożywaniu surowych owoców, warzyw, orzechów i nasion. Ta forma diety opiera się na założeniu, że surowe jedzenie zachowuje więcej wartości odżywczych i enzymów, które są niezbędne dla zdrowia. Witarianie wierzą, że gotowanie niszczy te składniki, co może prowadzić do obniżenia wartości odżywczej posiłków. Przykładem praktycznego zastosowania witarianizmu jest przygotowywanie posiłków z świeżych składników, takich jak sałatki, smoothie czy tzw. „raw foods”, które są pełne witamin, minerałów i przeciwutleniaczy. Warto zauważyć, że witarianizm może wymagać starannego zaplanowania diety, aby uniknąć niedoborów żywieniowych, dlatego zaleca się konsultację z dietetykiem, który pomoże w zbilansowaniu posiłków i zapewnieniu odpowiedniego spożycia białka oraz innych istotnych składników odżywczych. Witarianizm jest również zgodny z trendami zdrowego stylu życia oraz z zasadami zrównoważonego rozwoju, które promują lokalne i ekologiczne produkty.

Pytanie 31

Ile wynosi wartość energetyczna jogurtu owocowego zawierającego 45 g białka, 10 g węglowodanów i 0 g tłuszczu?

A. 310 kcal

B. 270 kcal

C. 445 kcal

D. 220 kcal

Wybór odpowiedzi 220 kcal jest jak najbardziej trafny i zgodny z zasadami obliczania wartości energetycznej produktów spożywczych. W praktyce zawodowej, kiedy obliczamy kaloryczność np. dla etykiet czy jadłospisów, korzysta się z ustalonych wartości energetycznych makroskładników: 1 g białka to 4 kcal, 1 g węglowodanów również 4 kcal, a 1 g tłuszczu to aż 9 kcal. W tym zadaniu mamy 45 g białka (czyli 45 x 4 = 180 kcal) i 10 g węglowodanów (10 x 4 = 40 kcal), a tłuszczu w ogóle nie ma, więc nie dodajemy nic więcej. Suma: 180 + 40 = 220 kcal. To jest najczęściej stosowana metoda zarówno w dietetyce, jak i technologii żywności. Czasami ktoś próbuje stosować inne współczynniki (np. 3,75 kcal/g dla węglowodanów), ale przyjęło się na rynku spożywczym używać właśnie tych okrągłych wartości. Moim zdaniem, dobrze pamiętać tę zasadę, bo przydaje się i w kuchni, i w technikum, i już na praktykach. Często produkty 'light' mają właśnie tak zredukowaną wartość kaloryczną przez obniżenie ilości tłuszczu – jak w tym przypadku. To też pokazuje, że nawet bez tłuszczu produkt może mieć sporo energii, jeśli jest dużo białka. Bardzo praktyczna wiedza na co dzień!

Pytanie 32

Ile białka zwierzęcego dostarczy organizmowi człowieka 1 porcja leniwych pierogów sporządzonych zgodnie z zamieszczonym w tabeli normatywem surowcowym?

Normatyw surowcowy na 1 porcję pierogów leniwych
Lp.	Nazwa surowca	[g]	Zawartość białka w 100 g produktu [g]
1	Ser twarogowy tłusty	200	18
2	Jaja	50	12
3	Mąka pszenna	30	10
4	Margaryna	20	-
5	Bułka tarta	10	-
6	Cukier	15	-

A. 30,00 g

B. 45,00 g

C. 42,00 g

D. 27,00 g

Odpowiedź 42,00 g jest prawidłowa, ponieważ do obliczenia ilości białka zwierzęcego w porcji leniwych pierogów należy uwzględnić jedynie białko pochodzące z produktów zwierzęcych, takich jak ser twarogowy i jajka. Wartości te są określone na podstawie analizy składników, gdzie każdy z nich ma określoną zawartość białka. Ser twarogowy dostarcza około 11-15 g białka na 100 g produktu, a jedno jajko zawiera około 6-7 g białka. Po zsumowaniu białka z tych składników uzyskujemy wartość 42,00 g dla jednej porcji. W praktycznym zastosowaniu ta wiedza jest niezwykle istotna, szczególnie w dietetyce, gdzie precyzyjne obliczenia wartości odżywczych są kluczowe dla planowania diety. Utrzymywanie odpowiedniej podaży białka zwierzęcego jest ważne dla budowy i regeneracji tkanek, co jest szczególnie istotne w diecie osób aktywnych fizycznie oraz sportowców. Znajomość wartości odżywczych produktów pozwala na skuteczniejsze planowanie posiłków oraz zaspokajanie indywidualnych potrzeb żywieniowych.

Pytanie 33

Przedstawione na rysunku urządzenie służy do sporządzania

A. grzanego wina.

B. napojów mieszanych.

C. gorącej czekolady.

D. soków owocowych.

Urządzenie przedstawione na zdjęciu to mikser do napojów, który jest zaprojektowany do przygotowywania różnorodnych napojów mieszanych, takich jak milkshaki, smoothie czy koktajle. Jego charakterystyczną cechą jest wysoka, wąska konstrukcja naczynia, co umożliwia efektywne mieszanie składników oraz uzyskanie pożądanej konsystencji. Miksery tego typu są powszechnie stosowane zarówno w domach, jak i w barach czy restauracjach, gdzie serwuje się napoje. Oprócz standardowych napojów alkoholowych i bezalkoholowych, mikser pozwala na tworzenie kreatywnych miksów z owoców, warzyw, nabiału oraz różnych dodatków, co wzbogaca ofertę gastronomiczną. Zastosowanie miksera do napojów w gastronomii nie tylko skraca czas przygotowania, ale także zwiększa jakość oraz atrakcyjność wizualną serwowanych napojów. Warto również zauważyć, że korzystając z miksera, można dostosować składniki do indywidualnych preferencji, co jest zgodne z rosnącym trendem personalizacji w branży gastronomicznej.

Pytanie 34

Jaką rolę pełni błonnik pokarmowy w organizmie człowieka?

A. podwyższa poziom cholesterolu we krwi

B. reguluje równowagę kwasowo-zasadową

C. zwiększa ruchliwość jelit

D. wpływa na prawidłowy rytm serca

Wiele osób mylnie sądzi, że błonnik pokarmowy wpływa na inne aspekty zdrowia, takie jak rytm pracy serca, poziom cholesterolu czy równowagę kwasowo-zasadową. Na przykład, chociaż błonnik może pomóc w obniżeniu poziomu cholesterolu we krwi poprzez wiązanie się z kwasami żółciowymi i ich usuwanie z organizmu, nie powoduje on bezpośredniego zwiększenia zawartości cholesterolu. Przeciwnie, odpowiednia ilość błonnika w diecie może wspierać zdrowie serca. Kolejnym powszechnym błędnym przekonaniem jest wpływ błonnika na rytm pracy serca, który zależy głównie od innych czynników, takich jak poziom aktywności fizycznej, dieta bogata w kwasy omega-3 oraz styl życia. W odniesieniu do równowagi kwasowo-zasadowej, błonnik nie ma bezpośredniego wpływu na pH krwi, ponieważ organizm reguluje tę równowagę w sposób złożony, głównie poprzez działania nerek i układu oddechowego. Stąd, nieuzasadnione jest przekonanie, że błonnik może regulować te procesy. Zrozumienie roli błonnika pokarmowego w organizmie jest kluczowe dla uniknięcia tych mylnych koncepcji i skutecznego zastosowania diety w dążeniu do zdrowia.

Pytanie 35

Jaką potrawę należy przenieść z półmiska na talerz, używając płaskiego chwytu sztućców?

A. Knedle ze śliwkami

B. Naleśniki z dżemem

C. Jaja garnirowane

D. Jabłka pieczone

Naleśniki z dżemem to potrawa, którą serwuje się z półmiska na talerz za pomocą płaskiego chwytu sztućców, ponieważ ich konsystencja jest odpowiednia do takiego rodzaju podania. Przy użyciu płaskiego widelca lub łopatki można łatwo zsunąć naleśnik na talerz, minimalizując ryzyko zerwania lub deformacji potrawy. W praktyce, przy serwowaniu delikatnych potraw jak naleśniki, kluczowe jest, aby zachować ich integralność. Płaski chwyt sztućców pozwala na kontrolowane i precyzyjne przenoszenie potrawy, co jest zgodne z zasadami etykiety stołowej. Oprócz tego, właściwe serwowanie wpływa na estetykę prezentacji jedzenia, co jest istotne w kontekście kulinarnym i gastronomicznym. Warto zauważyć, że stosowanie płaskiego chwytu sztućców jest również efektywne w przypadku innych potraw o podobnej strukturze, co sprawia, że umiejętność ta jest niezwykle przydatna w kuchni i restauracji.

Pytanie 36

Całkowity koszt przygotowania 100 zestawów śniadaniowych wyniósł 400,00 zł. Jaką wartość ma cena gastronomiczna netto za 1 zestaw, jeśli ustalona marża gastronomiczna wynosi 250%?

A. 6,50 zł

B. 20,50 zł

C. 14,00 zł

D. 10,00 zł

W przypadku nieprawidłowych odpowiedzi na to pytanie, można zauważyć kilka typowych błędów myślowych. Często przyczyną błędów jest nieprawidłowe zrozumienie pojęcia marży oraz jej wpływu na cenę sprzedaży. Warto zaznaczyć, że marża gastronomiczna nie jest po prostu dodatkiem do kosztu, ale raczej procentowym zwiększeniem kosztu, które odzwierciedla zyski z działalności. Użytkownicy mogą mylić obliczenia, stosując marżę bezpośrednio do kosztu bez uwzględnienia, że musi być ona zastosowana do kosztu plus zysku. Na przykład, przy niepoprawnych obliczeniach, niektórzy mogą wyliczyć cenę jednego zestawu jako 10,00 zł, co sugeruje, że koszt jednostkowy został pominięty lub zignorowany. W innych przypadkach, obliczenia 20,50 zł mogą sugerować, że użytkownik mógł zbyt wysoko oszacować marżę lub błędnie zrozumieć, jak wpływa ona na końcową cenę. Podobnie, odpowiedź 6,50 zł również wskazuje na błędne przeliczenie kosztów i marży. Niezrozumienie struktury kosztów oraz ich relacji z marżą jest kluczowym aspektem, który może prowadzić do niewłaściwego ustalania cen i w konsekwencji do problemów z rentownością działalności gastronomicznej. W branży gastronomicznej prawidłowe kalkulacje cen są nie tylko ważne dla pokrycia kosztów, ale również dla uzyskania zysków, co podkreśla znaczenie rzetelnych obliczeń i znajomości zasad ekonomii w działalności gastronomicznej.

Pytanie 37

Do kategorii składników odżywczych, które po spożyciu w ludzkim organizmie mają działanie regulujące, należy

A. białko

B. tłuszcz

C. retinol

D. laktoza

Białko, laktoza i tłuszcz, mimo że są ważnymi składnikami pokarmowymi, nie należą do grupy substancji wykazujących bezpośrednie działanie regulujące w kontekście biologicznym, jak ma to miejsce w przypadku retinolu. Białko jest kluczowe dla budowy i naprawy tkanek, ale jego główną funkcją jest zapewnienie organizmowi aminokwasów, które są niezbędne do syntezy enzymów i hormonów. Nie jest jednak substancją, która działa bezpośrednio na regulację procesów metabolicznych. Laktoza, będąca cukrem mlecznym, jest źródłem energii, ale jej metabolizm nie ma charakteru regulacyjnego; wiele osób ma nietolerancję laktozy, co dodatkowo wskazuje na jej ograniczone działanie w kontekście regulacji. Tłuszcze, choć również niezbędne dla funkcjonowania organizmu, pełnią głównie rolę energetyczną i są ważne dla wchłaniania niektórych witamin, ale nie działają regulująco w takim sensie jak witaminy. Typowym błędem myślowym jest utożsamianie znaczenia składników odżywczych z ich funkcją regulacyjną. W rzeczywistości tylko niektóre związki, jak witaminy i minerały, mają bezpośredni wpływ na procesy biochemiczne, co czyni je kluczowymi dla utrzymania równowagi metabolicznej organizmu.

Pytanie 38

Aby przygotować 4 porcje kawy latte, wykorzystano 160 ml espresso oraz 1 200 ml mleka. Jaką ilość kawy i mleka trzeba przygotować dla 17 osób?

A. Kawy 6 800 ml, mleka 5 100 ml

B. Kawy 680 ml, mleka 510 ml

C. Kawy 680 ml, mleka 5 100 ml

D. Kawy 6 800 ml, mleka 510 ml

Odpowiedź, w której wskazano 680 ml kawy i 5100 ml mleka, jest poprawna, ponieważ opiera się na przeliczeniu ilości składników potrzebnych do przygotowania porcji kawy latte dla 17 osób. W oryginalnym zadaniu ustalono, że do sporządzenia 4 porcji kawy latte wykorzystano 160 ml kawy espresso oraz 1200 ml mleka. Zatem na jedną porcję kawy latte przypada 40 ml kawy espresso i 300 ml mleka (160 ml/4 i 1200 ml/4). Aby przygotować kawę dla 17 osób, należy pomnożyć te wartości przez 17, co daje 680 ml kawy (40 ml x 17) oraz 5100 ml mleka (300 ml x 17). Takie przeliczenie jest typowe w gastronomii, gdzie precyzyjne obliczenia składników są kluczowe dla uzyskania stałej jakości napojów oraz potraw. Przykład ten ilustruje znaczenie umiejętności obliczania proporcji w kuchni, co jest niezbędne szczególnie w przypadku większych zamówień lub wydarzeń, takich jak imprezy cateringowe czy spotkania towarzyskie.

Pytanie 39

Aby serwować jajka garnirowane z półmiska na talerz klienta, należy używać serwisu

A. francuskiego

B. niemieckiego

C. rosyjskiego

D. angielskiego

Serwis francuski jest uznawany za jeden z najbardziej eleganckich i formalnych sposobów podawania potraw w gastronomii. W tym systemie goście są obsługiwani przy stole, a potrawy, takie jak jajka garnirowane, są serwowane bezpośrednio z półmiska. Taki sposób serwowania pozwala na większą interakcję między kelnerem a gośćmi, co tworzy przyjemną atmosferę. Przykładem praktycznego zastosowania serwisu francuskiego może być elegancka kolacja, gdzie potrawy są prezentowane w sposób artystyczny i estetyczny. Zgodnie z zasadami serwisu francuskiego, kelner powinien być odpowiednio przeszkolony w zakresie etykiety i technik serwowania, aby w odpowiedni sposób zaprezentować danie oraz zaspokoić oczekiwania gości. Warto również wspomnieć, że serwis ten wymaga odpowiedniej zastawy stołowej oraz wyspecjalizowanej obsługi, co czyni go idealnym dla restauracji o wysokim standardzie.

Pytanie 40

Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli oblicz cenę brutto jednego zestawu śniadaniowego.

Zestaw śniadaniowy dla 80 osób
Potrawa, dodatek, napój	Wartość brutto [zł]
pasta twarogowa ze szczypiorkiem i rzodkiewką	154,50
pieczywo mieszane	124,40
kakao	65,00

A. 34,39 zł

B. 4,30 zł

C. 42,99 zł

D. 5,38 zł

Wybór jednej z niepoprawnych opcji wynikał najprawdopodobniej z nieporozumienia w zakresie obliczeń związanych z ceną brutto zestawu śniadaniowego. Wiele osób może skupić się na sumowaniu wartości pojedynczych składników, jednak kluczowym krokiem jest rozważenie, że cena brutto, którą obliczamy, powinna być podzielona przez liczbę osób korzystających z danego zestawu. Przykładowo, odpowiedzi 42,99 zł i 34,39 zł mogą być wynikiem nieprawidłowego zsumowania wszystkich kosztów bez podziału na liczbę gości. Z kolei odpowiedzi 5,38 zł i 4,30 zł mogły zostać wybrane, mylnie zakładając, że obliczenia dotyczą jednostkowych cen składników, a nie całkowitego kosztu zestawu. Ważne jest, aby zrozumieć, że błędne podejście do kalkulacji może prowadzić do zafałszowania rzeczywistych kosztów serwowanych posiłków, co jest problemem w zarządzaniu finansami w gastronomii. Dlatego tak istotne jest, aby stosować właściwe metody obliczania kosztów i stosować podejście oparte na analizie jednostkowej, które uwzględnia zarówno ceny składników, jak i liczbę osób, dla których przygotowujemy posiłki, co w dłuższej perspektywie przyczynia się do efektywnego zarządzania kosztami oraz rentowności działalności gastronomicznej.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej