Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik geodeta
Kwalifikacja: BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami
Data rozpoczęcia: 23 kwietnia 2026 20:58
Data zakończenia: 23 kwietnia 2026 21:11

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Która z zasad dotyczących ewidencji gruntów i budynków zobowiązuje organy do weryfikowania zgodności danych ewidencyjnych z rzeczywistym stanem faktycznym i prawnym oraz do wprowadzania wszelkich zmian tych danych?

A. Jednolitości

B. Jawności

C. Aktualności

D. Wiarygodności

Zasada aktualności w prowadzeniu ewidencji gruntów i budynków jest kluczowa, ponieważ zapewnia, że dane ewidencyjne odzwierciedlają rzeczywisty stan prawny i faktyczny nieruchomości. Organy odpowiedzialne za ewidencję są zobowiązane do regularnego weryfikowania informacji i aktualizowania ich w przypadku jakichkolwiek zmian, co ma na celu utrzymanie integralności i użyteczności systemu ewidencyjnego. Przykładem zastosowania tej zasady jest sytuacja, gdy dokonuje się sprzedaży nieruchomości lub zmiany jej przeznaczenia. W takich przypadkach konieczne jest niezwłoczne wprowadzenie zmian w ewidencji, aby uniknąć nieporozumień prawnych oraz zapewnić przejrzystość dla przyszłych użytkowników danych. Zasada ta jest zgodna z najlepszymi praktykami w zarządzaniu informacjami o nieruchomościach, które podkreślają konieczność bieżącej aktualizacji danych, co jest szczególnie istotne w kontekście rozwoju urbanistycznego oraz planowania przestrzennego.

Pytanie 2

Dane zawarte w ewidencji gruntów oraz budynków dotyczą między innymi

A. wpisu obiektu do rejestru zabytków

B. samoistnych posiadaczy

C. danych z lokalnego planu zagospodarowania przestrzennego

D. informacji dotyczących ochrony środowiska

Wybór odpowiedzi dotyczących danych ochrony środowiska jako informacji wykazywanych w ewidencji gruntów i budynków jest nieprawidłowy, ponieważ ewidencja ta koncentruje się na aspektach związanych z nieruchomościami, a nie bezpośrednio na ochronie środowiska. Ochrona środowiska to szerszy temat, który obejmuje różne regulacje i akty prawne, ale nie jest bezpośrednio związany z ewidencją gruntów. Dodatkowo, odpowiedź dotycząca samoistnych posiadaczy również jest błędna, ponieważ ewidencja gruntów i budynków dotyczy przede wszystkim formalnego stanu prawnego i nie zajmuje się bezpośrednio kwestiami posiadania, które regulowane są w innych aktach prawnych. W przypadku wpisu nieruchomości do rejestru zabytków, można zauważyć, że to właśnie te informacje są kluczowe dla ochrony obiektów historycznych, co powinno być priorytetem w kontekście zarządzania przestrzenią. Ponadto, dane z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, mimo że są istotne w kontekście planowania urbanistycznego, również nie stanowią bezpośredniej części ewidencji gruntów i budynków, która skupia się na aspektach prawnych związanych z własnością i użytkowaniem nieruchomości. Zrozumienie różnic między tymi obszarami jest kluczowe dla właściwego zarządzania i administracji w kontekście prawa nieruchomości.

Pytanie 3

Który z poniższych dokumentów stanowi podstawę do zmiany oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej?

A. Potwierdzenie zameldowania

B. Wypis z rejestru gruntów

C. Zaświadczenie o płaceniu podatków

D. Opinia rzeczoznawcy majątkowego

Wypis z rejestru gruntów to naprawdę ważny dokument. Służy jako główny dowód na to, że to, co masz, to rzeczywiście Twoja nieruchomość. Bez niego trudno byłoby coś zmienić w księdze wieczystej. Wiesz, ten dokument zawiera wszystkie istotne informacje o nieruchomości, jak położenie, powierzchnia, a nawet kto jest właścicielem. Na przykład, jeśli chcesz sprzedać swoją nieruchomość, nowy właściciel musi pokazać aktualny wypis, żeby wszystko było jasne i zgodne z prawem. Jak masz z tym problem, to mogą pojawić się różne kłopoty prawne, a nikt tego nie chce. No i generalnie, trzymanie się dobrych praktyk przy dokumentacji nieruchomości to klucz do spokojnego handlu na rynku. Tylko dzięki temu możemy czuć się bezpiecznie jako właściciele.

Pytanie 4

Jeśli końcowe punkty odcinka drogi mają kilometraż 10,8 + 75,00 oraz 14,3, to jaka jest długość tego odcinka?

A. 7 510 m

B. 3 425 m

C. 3 475 m

D. 7 150 m

Wybór niewłaściwych odpowiedzi może wynikać z kilku typowych błędów w obliczeniach lub interpretacji problemu. Często zdarza się, że osoby rozwiązujące zadania tego typu mylą jednostki miary, co prowadzi do zafałszowanych wyników. Na przykład, niektórzy mogą myśleć, że 7 510 m to długość, która mogłaby odpowiadać różnicy odcinka, jednakże nie uwzględniają oni odpowiedniego zestawienia wartości punktów początkowych i końcowych. Przy przeliczeniach z kilometrów na metry, ważne jest, aby pamiętać, że 1 km równa się 1 000 m. Inny błąd, który może wystąpić, to niewłaściwe dodawanie kilometrów zamiast odejmowania ich od siebie. Ponadto, nieuwaga przy wskazywaniu punktów wyjścia i końca może prowadzić do całkowicie błędnych wyników. W inżynierii drogowej lub geodezji, precyzyjne obliczenia są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz sprawności transportu. Dlatego niezwykle istotne jest, aby podczas obliczeń zawsze stosować poprawne metody i uważnie analizować podawane dane.

Pytanie 5

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 6

Głębokość dna rzeki mierzono w ciągu pięciu dni, odnosząc wyniki do poziomu lustra wody. W celu zredukowania obserwacji do stanu wody w pierwszym dniu monitorowano pobliski wodowskaz. Ile wyniesie poprawka do wyników sondowań, wykonanych dnia 5 sierpnia?

Dzień	1 sierpnia	2 sierpnia	3 sierpnia	4 sierpnia	5 sierpnia
Stan wodowskazu	250 cm	251 cm	253 cm	258 cm	248 cm
Redukcja stanu na dzień 1 sierpnia	0 cm	-1 cm	-3 cm	-8 cm	-2 cm

A. -2 cm

B. +8 cm

C. -8 cm

D. +2 cm

Poprawka do wyników sondowań wynosi +2 cm, co oznacza, że głębokość rzeki zmierzona 5 sierpnia była o 2 cm większa niż w dniu 1 sierpnia. Taka sytuacja miała miejsce, ponieważ stan wodowskazu w dniu 5 sierpnia był niższy o 2 cm w porównaniu do stanu z dnia pierwszego. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy jest kluczowe w hydrobiologii i hydrologii, gdzie monitorowanie stanu wód ma znaczenie dla oceny środowiska. Wykorzystując stany wody z wodowskazów, możemy dostosować pomiary do aktualnych warunków hydrologicznych, co jest niezbędne w badaniach naukowych oraz w inżynierii lądowej. Zgodnie z zasadami pomiarów hydrologicznych, ważne jest, aby wszystkie wyniki były skorygowane w stosunku do uzgodnionego punktu odniesienia, co pozwala na uzyskanie dokładnych i porównywalnych danych. Użycie poprawnych metod obliczeń oraz zapisywanie warunków pomiarowych to elementy dobrej praktyki w tej dziedzinie.

Pytanie 7

Jakim symbolem literowym w systemie ewidencji oznaczane są użytki ekologiczne, które są pastwiskami?

A. E Ps

B. Ps-E

C. Ps E

D. E-Ps

Odpowiedź E-Ps jest na dobrej drodze, bo to oznaczenie jednoznacznie wskazuje na użytki ekologiczne, które są klasyfikowane jako pastwiska. W praktyce, jak się z tym spotkałem, oznaczanie użytków w bazach danych jest oparte na dosyć ustalonych zasadach, które pomagają w ogarnianiu danych o gruntach. Dzięki symbolowi E-Ps łatwiej jest zidentyfikować tereny, które mają charakter pastwisk ekologicznych. Dobrym przykładem jest to, że trzeba monitorować te tereny, żeby ocenić ich stan ekologiczny i w razie potrzeby podejmować działania ochronne. W zarządzaniu użytkami ekologicznymi warto regularnie aktualizować bazę danych o tych gruntach, co z kolei pozwala lepiej planować działania związane z ich użytkowaniem i ochroną. Moim zdaniem, zrozumienie tego całego oznaczania w ewidencji gruntów jest naprawdę ważne dla osób zajmujących się zarządzaniem przestrzennym i ekologią.

Pytanie 8

Na podstawie szkicu dokumentacyjnego łuku kołowego trasy oblicz kąt, który należy odłożyć od stycznej głównej PW ze stanowiska w punkcie P w celu wytyczenia punktu S metodą biegunową.

A. 17,7964g

B. 4,4491g

C. 8,8982g

D. 50,0000g

Odpowiedź 4,4491g jest na pewno dobra, bo wynika z dokładnego liczenia, które opiera się na schemacie łuku kołowego trasy. Zauważ, że kąt α równy 17,7964g trzeba podzielić przez dwa, żeby dostać wartość kąta do odłożenia od stycznej głównej PW. To jest standardowa praktyka w wytyczaniu punktów metodą biegunową, gdzie liczy się precyzyjny pomiar i dobre zrozumienie kątów. Jeśli chodzi o punkt S, to ważne, żeby wiedzieć, że odłożenie kąta o wartości 8,8982g to tylko etap. Ostateczne przeliczenie na kąt 4,4491g to wynik podziału, co bardzo ważne dla dokładności w geodezji. Takie obliczenia są naprawdę potrzebne, gdy planujemy różne inwestycje budowlane, bo dokładne wytyczanie punktów wpływa na jakość całego projektu.

Pytanie 9

Dokumentem, na podstawie którego ustala się przebieg granicy, jest

A. odpis z księgi wieczystej

B. pisemne oświadczenie właściciela

C. wyciąg z rejestru gruntów

D. szkic graniczny

Szkic graniczny jest dokumentem geodezyjnym, który ma kluczowe znaczenie w ustalaniu przebiegu granicy nieruchomości. Zawiera on szczegółowe informacje na temat granic działki, w tym współrzędne punktów granicznych, a także ich oznaczenia w terenie. Opracowanie szkicu granicznego jest często wynikiem prac geodezyjnych, które obejmują pomiar i analizę terenu oraz ustalenie granic między nieruchomościami na podstawie przepisów prawa. W praktyce szkic graniczny jest niezbędny do rejestracji granic w odpowiednich rejestrach, co ma znaczenie zarówno dla właścicieli nieruchomości, jak i dla potencjalnych nabywców. Przykładem zastosowania szkicu granicznego może być sytuacja, gdy właściciel działki chce przeprowadzić budowę, a więc musi dokładnie znać przebieg granicy, aby uniknąć naruszenia cudzych praw. Szkic graniczny jest również istotny w przypadku sporów dotyczących granic nieruchomości, kiedy to może być wykorzystany jako dowód w postępowaniu sądowym. Dobrą praktyką jest regularne aktualizowanie szkiców w miarę zmieniających się warunków własnościowych i geodezyjnych.

Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 11

Czarnoziemy, uznawane za najlepsze gleby uprawne, są klasyfikowane jako gleby typu

A. III a

B. VI

C. I

D. IV a

Czarnoziemy to jedne z najbardziej żyznych gleb na świecie, klasyfikowane jako gleby orne najwyższej jakości, co znajduje potwierdzenie w ich zaliczeniu do klasy I. Gleby te charakteryzują się wysoką zawartością próchnicy, co przyczynia się do ich doskonałej struktury i zdolności do zatrzymywania wody oraz składników odżywczych. Dzięki tym właściwościom, czarnoziemy są niezwykle cenione w rolnictwie, szczególnie w uprawie zbóż, rzepaku, buraków cukrowych czy warzyw. W polskich warunkach klimatycznych, czarnoziemy występują w obszarach o korzystnym mikroklimacie, co dodatkowo zwiększa ich potencjał produkcyjny. W praktyce, rolnicy stosują różnorodne metody agrotechniczne, aby maksymalizować plony z tych gleb, jak na przykład odpowiednie płodozmiany czy nawożenie organiczne, które wspierają utrzymanie żyzności gleby. Czarnoziemy są zatem kluczowe dla bezpieczeństwa żywnościowego oraz zrównoważonego rozwoju rolnictwa.

Pytanie 12

Na mapie wykonanej w skali 1:500 zaznaczono działkę o powierzchni 480 mm2. Jaka jest rzeczywista powierzchnia tej działki w terenie?

A. 0,0240 ha

B. 0,2400 ha

C. 0,0012 ha

D. 0,0120 ha

Aby obliczyć rzeczywistą powierzchnię działki w terenie, należy zastosować regułę przeliczenia powierzchni z mapy w skali 1:500. Skala ta oznacza, że 1 mm na mapie odpowiada 500 mm w rzeczywistości. W przypadku działki o powierzchni 480 mm², najpierw przekształcamy jednostki. Powierzchnię tę należy pomnożyć przez kwadrat skali: 480 mm² * (500 mm/1 mm)² = 480 mm² * 250000 = 120000000 mm². Następnie przeliczamy jednostki z milimetrów kwadratowych na hektary, wiedząc, że 1 ha = 10000 m², a 1 m² = 10^6 mm². Dlatego 120000000 mm² to 120000000 mm² / 1000000 mm² = 120 m², co dalej przelicza się na hektary: 120 m² / 10000 m² = 0,0120 ha. Takie obliczenia są istotne w kontekście planowania przestrzennego oraz wyceny nieruchomości, gdzie precyzyjne określenie powierzchni działki jest kluczowe do dalszych decyzji inwestycyjnych oraz rozwoju lokalnego.

Pytanie 13

Który z wymienionych podmiotów nie jest uwzględniany w ewidencji gruntów oraz budynków?

A. Użytkownika wieczystego nieruchomości

B. Jednostki organizacyjnej sprawującej trwały zarząd nieruchomością

C. Osoby, której przysługuje lokatorskie spółdzielcze prawo do lokalu

D. Właściciela nieruchomości

Osoba, której przysługuje lokatorskie spółdzielcze prawo do lokalu, nie jest wskazywana w ewidencji gruntów i budynków, ponieważ nie jest właścicielem nieruchomości, lecz jedynie ma prawo do korzystania z lokalu. Lokatorskie spółdzielcze prawo jest specyficzną formą prawa, które dotyczy mieszkań w spółdzielniach, gdzie członkowie spółdzielni posiadają prawo do korzystania z lokalu, ale nie mają pełnych uprawnień właściciela nieruchomości. W praktyce oznacza to, że spółdzielnia jest właścicielem nieruchomości, a lokatorzy są jedynie użytkownikami, co sprawia, że w ewidencji gruntów nie są ujmowani jako podmioty uprawnione. Dobrymi praktykami w tej kwestii są prawidłowa interpretacja przepisów dotyczących ewidencji oraz umiejętność rozróżnienia pomiędzy różnymi formami praw do nieruchomości, co jest kluczowe w zakresie zarządzania nieruchomościami oraz obrotu prawnego. Warto również znać różnice pomiędzy prawem własności a prawami użytkowania, co ma praktyczne znaczenie w kontekście regulacji prawnych oraz praw lokatorów.

Pytanie 14

Na podstawie informacji podanych na rysunku oblicz współrzędne punktu matematycznego rozjazdu zwyczajnego.

A. XM = 200,00 YM = 181,51

B. XM = 181,51 YM = 181,51

C. XM = 200,00 YM = 118,00

D. XM = 202,34 YM = 118,00

Wybierając błędne odpowiedzi, jak XM = 200,00 czy YM = 181,51, widać, że coś poszło nie tak w obliczeniach. Ważne jest, by punkt M był dobrze wyznaczony między A i P, bo to wpływa na rzeczywistą lokalizację. Na przykład, z XM = 200,00 sugerujesz, że jesteś zbyt blisko granicy, co nie pasuje do rysunku. Ponadto, zestawienie YM = 181,51 może pokazywać, że źle odczytałeś wysokość, co prowadzi do błędnych wniosków. Z mojego doświadczenia, w takich zadaniach najczęściej pojawia się błąd w obliczaniu średniej lub pomijanie ważnych danych, które zmieniają wynik. Inżynierowie muszą być czujni, by unikać takich uproszczeń, bo solidne podstawy teoretyczne są kluczowe w projektach budowlanych.

Pytanie 15

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 16

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 17

W jaki sposób na mapie ewidencyjnej zostanie przedstawiona droga krajowa numer 66?

A. K66

B. dr. kraj. 66

C. Dk66

D. dr. kraj. nr 66

Oznaczenia dróg krajowych w Polsce, takie jak dr. kraj. nr 66, dr. kraj. 66 oraz Dk66, są niezgodne z przyjętymi standardami w dokumentacji ewidencyjnej. Użycie skrótu 'dr.' w kontekście dróg krajowych jest nieprawidłowe, ponieważ w oficjalnym oznaczeniu nie stosuje się tej formy. Zamiast tego, przyjęto jednoznaczne skróty, które są łatwe do zinterpretowania i zgodne z normami krajowymi. Dodatkowo, skrót Dk66 może sugerować, że jest to inny typ drogi, co wprowadza w błąd użytkowników map i dokumentacji. Właściwe oznaczenie, jak K66, nie tylko ułatwia lokalizację drogi, ale również wspiera procesy zarządzania ruchem drogowym, które są niezbędne dla bezpieczeństwa i efektywności transportu. Zastosowanie niewłaściwych skrótów może prowadzić do nieporozumień, a w skrajnych przypadkach, do błędów w planowaniu i realizacji projektów infrastrukturalnych. Ponadto, błędne interpretacje oznaczeń mogą wpływać na koordynację działań służb odpowiedzialnych za utrzymanie oraz rozwój infrastruktury drogowej, co jest szczególnie istotne w kontekście integracji systemów transportowych na poziomie krajowym oraz europejskim. Zrozumienie i stosowanie odpowiednich oznaczeń jest kluczowe dla profesjonalistów zajmujących się planowaniem i zarządzaniem transportem.

Pytanie 18

Jakie z wymienionych informacji są zawarte w II dziale księgi wieczystej?

A. Zestawienie spraw dotyczących własności

B. Zakazy w dysponowaniu nieruchomością

C. Identyfikatory nieruchomości

D. Dane na temat właściciela nieruchomości

Błędne odpowiedzi, takie jak "Spis spraw związanych z własnością" czy "Ograniczenia w rozporządzaniu nieruchomością", wskazują na nieporozumienia dotyczące struktury i funkcji księgi wieczystej. Pierwsza odpowiedź sugeruje, że spis spraw ma charakter formalny, jednak w księdze wieczystej nie ma takiej sekcji odnoszącej się do ogólnych spraw związanych z własnością. Księgi wieczyste są zorganizowane w sposób, który ma na celu zapewnienie jednoznaczności i przejrzystości informacji dotyczących konkretnej nieruchomości, a nie ogólnego zestawienia spraw dotyczących własności. Ograniczenia w rozporządzaniu nieruchomością, z kolei, dotyczą III działu księgi wieczystej. Do tego działu wpisywane są różnego rodzaju obciążenia, takie jak hipoteki czy służebności, które mogą ograniczać pełne prawo dysponowania nieruchomością przez jej właściciela. Pojęcia te często są mylone, co jest wynikiem niewłaściwego zrozumienia struktury ksiąg wieczystych i ich funkcji w obrocie nieruchomościami. Aby uniknąć takich nieporozumień, warto zaznajomić się z zasadami, jakie rządzą funkcjonowaniem ksiąg wieczystych, które mogą różnić się w zależności od jurysdykcji, ale w Polsce mają jedną, ustandaryzowaną formę, dostępną w Kodeksie cywilnym oraz ustawie o księgach wieczystych.

Pytanie 19

Rejestr gruntów to dokument, który tworzy się dla wszystkich działek ewidencyjnych mieszczących się w granicach

A. obrębu ewidencyjnego

B. kompleksu

C. jednostki ewidencyjnej

D. gminy

Rejestr gruntów jest narzędziem niezbędnym do prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, a jego opracowanie odbywa się na poziomie obrębu ewidencyjnego. Obręb ewidencyjny to podstawowa jednostka podziału na gruntach, w której prowadzi się szczegółowe dane dotyczące działek. W każdym obrębie ewidencyjnym znajdują się informacje o granicach działek, ich właścicielach, a także o wszelkich obciążeniach, jakie mogą dotyczyć danej nieruchomości. Przykładowo, w sytuacji planowania inwestycji budowlanej, inwestorzy oraz projektanci muszą znać stan ewidencji gruntów w danym obrębie, aby móc ocenić, jakie działki są dostępne i jakie mają obciążenia prawne. Standardy branżowe zalecają regularne aktualizowanie rejestru, aby zapewnić jego zgodność z rzeczywistością, co jest kluczowe w kontekście zarządzania nieruchomościami i planowania przestrzennego.

Pytanie 20

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 21

Wskaż organ kompetentny do wydania zamieszczonego postanowienia opiniującego wstępny projekt podziału działki.

Nasz znak: AIU 7327 / P / 26 / 06

P O S T A N O W I E N I E

Na podstawie art. 93 ust. 1, 2a i 4 i art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 z późn. zm.) oraz art. 123 i 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1257)

p o s t a n a w i a m

zaopiniować p o z y t y w n i e przedstawiony wstępny projekt podziału działki nr 5012/1, położonej przy ul. Brzeskiej w Malinie, polegający na podziale nieruchomości zabudowanej pięcioma budynkami mieszkalnymi czterorodzinnymi w celu zniesienia współwłasności oraz wydzieleniu wewnętrznych dróg dojazdowych, obsługujących wydzielone lokale wraz z przynależnymi do nich działkami.

A. Marszałek.

B. Starosta.

C. Wójt.

D. Wojewoda.

Wybór wójta jako organu kompetentnego do wydania postanowienia opiniującego wstępny projekt podziału działki jest zgodny z polskim prawem administracyjnym. Wójt, jako przedstawiciel gminy, dysponuje odpowiednimi uprawnieniami do zarządzania nieruchomościami w granicach swojej jurysdykcji. Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, wójt jest odpowiedzialny za podejmowanie decyzji dotyczących podziału działek oraz wydawanie stosownych postanowień. W praktyce oznacza to, że wójt może opiniować wnioski o podział działek, analizując ich zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz innymi regulacjami prawnymi. Takie podejście zapewnia, że każdy podział działki odbywa się zgodnie z przepisami, co ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozwoju przestrzennego gminy. Dodatkowo, wójt współpracuje z innymi organami, np. starostwem powiatowym, co umożliwia efektywne zarządzanie przestrzenią oraz ochronę interesów lokalnej społeczności.

Pytanie 22

Jakie dane należy podać, dodając nowy obiekt budowlany do operatu ewidencyjnego, korzystając z arkusza danych ewidencyjnych budynku?

A. Powierzchnię użytkową każdej z kondygnacji z osobna

B. Liczbę kondygnacji zarówno naziemnych, jak i podziemnych budynku

C. Datę rozpoczęcia realizacji budowy

D. Głębokość fundamentów

Wprowadzenie informacji takich jak powierzchnia użytkowa każdej kondygnacji osobno, data rozpoczęcia budowy czy głębokość fundamentów, chociaż ważne, nie mają pierwszorzędnego znaczenia przy wprowadzaniu danych do operatu ewidencyjnego budynku. Powierzchnia użytkowa jest istotna przy kalkulacji kosztów eksploatacyjnych, jednak nie jest kluczową informacją ewidencyjną, która określa podstawowe cechy budynku. Data rozpoczęcia budowy, mimo że przydatna z perspektywy zarządzania projektem, nie jest informacją, która wpływa na strukturalne zrozumienie budynku w kontekście ewidencji. Głębokość fundamentów, z drugiej strony, jest informacją techniczną, ale nie odnosi się bezpośrednio do ewidencji budynków w sposób, który byłby porównywalny z kondygnacjami. W praktyce, często dochodzi do pomyłek przy klasyfikacji obiektów budowlanych, gdzie nieuwzględnienie liczby kondygnacji prowadzi do błędnych informacji w zajmowanych dokumentach. Rozumienie struktury budynku ma fundamentalne znaczenie dla jego późniejszego użytkowania oraz zarządzania. Dlatego tak istotne jest skupienie się na informacjach, które mają bezpośrednie przełożenie na klasyfikację i ewidencję budynków, co pozwala na bardziej efektywne planowanie i zarządzanie obiektami w przyszłości.

Pytanie 23

Który z dokumentów powinien stanowić dla geodety podstawę do wyznaczenia lokalizacji i oznaczenia nieruchomości gruntowej?

A. Oświadczenie właściciela nieruchomości

B. Plan zagospodarowania przestrzennego

C. Odpis z księgi wieczystej

D. Wypis z rejestru gruntów

Plan zagospodarowania przestrzennego, będący dokumentem określającym przeznaczenie terenu i zasady jego zagospodarowania, nie jest odpowiednim narzędziem do ustalenia położenia konkretnej nieruchomości gruntowej. Chociaż zawiera cenne informacje o potencjalnym użytkowaniu terenów, jego głównym celem jest planowanie przestrzenne, a nie precyzyjne określenie granic czy położenia działek. Wiele osób myli plan zagospodarowania przestrzennego z dokumentami geodezyjnymi, co prowadzi do nieporozumień i błędnych konkluzji przy planowaniu działań związanych z nieruchomościami. Istotne jest, aby zrozumieć, że odpis z księgi wieczystej, mimo że zawiera informacje o prawie własności oraz obciążeniach nieruchomości, nie dostarcza danych dotyczących geograficznego położenia działek. W przypadku oświadczenia właściciela nieruchomości, jego subiektywny charakter może wprowadzać niepewność i brak obiektywizmu w ustaleniu stanu faktycznego. Tego typu dokumenty często nie są wystarczająco precyzyjne i mogą prowadzić do sporów dotyczących granic nieruchomości. Podczas pracy geodezyjnej kluczowe jest opieranie się na wiarygodnych i obiektywnych źródłach informacji, co czyni wypis z rejestru gruntów najodpowiedniejszym rozwiązaniem w kontekście ustalania położenia i oznaczenia nieruchomości gruntowej.

Pytanie 24

W celu obliczenia przemieszczenia poziomego p punktu kontrolowanego P wykonano dwa okresowe pomiary kąta β (pierwotny i wtórny) oraz pomiar odległości punktu P od stanowiska instrumentu w punkcie A. Na podstawie wyników pomiarów oraz wzoru oblicz wielkość przemieszczenia punktu P.

Wzór na przemieszczenie: \( p = d_P \cdot \frac{AB}{\rho} \)

Wyniki pomiarów:
\( d_P = 82,2300 \, \text{m} \)
\( \beta_I = 0^g04^c08,0^{cc} \)
\( \beta_{II} = 0^g04^c17,6^{cc} \)
\( \rho = 63,6620^g \)

A. 0,0960 m

B. 0,0540 m

C. 0,0012 m

D. 0,0053 m

Odpowiedzi takie jak 0,0960 m, 0,0053 m oraz 0,0540 m wskazują na błędne podejście do obliczeń związanych z przemieszczeniem poziomym. W przypadku tych odpowiedzi, najczęściej popełnianym błędem jest niewłaściwe zrozumienie roli wzoru p = dp * (Δβ / ρ). Użytkownicy mogą pomylić jednostki miary, co jest częstą przyczyną błędów w geodezyjnych obliczeniach. Ponadto, brak przeliczenia kątów na radiany może prowadzić do znacznych nieścisłości w końcowym wyniku. W kontekście geodezji, każde pomiar musi być przeprowadzany zgodnie z określonymi normami, w tym odpowiednim przeliczeniem jednostek oraz zastosowaniem właściwych technik pomiarowych. W przypadku pomiarów kątowych, nawet niewielkie błędy w odczycie mogą prowadzić do dużych różnic w obliczeniach, co wskazuje na konieczność precyzyjnego podejścia do każdego aspektu pomiaru. Użycie niewłaściwych wartości odległości lub błędne obliczenie różnicy kątów może w rezultacie znacząco zaniżyć lub zawyżyć wskazanie przemieszczenia, a tym samym wpływać na dokładność dalszych analiz i projektów budowlanych. W geodezji, praktyka i teoria muszą iść w parze, a zrozumienie zasad obliczeń jest kluczowe dla zapewnienia dokładności i efektywności w realizacji projektów inżynieryjnych.

Pytanie 25

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 26

Wywłaszczenie nieruchomości może nastąpić jedynie na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz

A. poprzedniego właściciela nieruchomości

B. spółdzielni mieszkaniowej

C. wspólnoty gruntowej

D. jednostki samorządu terytorialnego

Odpowiedź, która wskazuje na jednostkę samorządu terytorialnego jako podmiot uprawniony do wywłaszczenia, jest zgodna z obowiązującym prawem. Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, wywłaszczenie może dotyczyć nie tylko Skarbu Państwa, ale również jednostek samorządu terytorialnego, które są odpowiedzialne za realizację zadań publicznych. Przykładem może być sytuacja, gdy gmina potrzebuje terenu pod budowę drogi, parku czy innej infrastruktury. W takim przypadku, aby zrealizować inwestycję służącą ogółowi mieszkańców, gmina może dokonać wywłaszczenia, zapewniając jednocześnie odszkodowanie dla właściciela nieruchomości. Dobrą praktyką w takich sytuacjach jest prowadzenie konsultacji z mieszkańcami oraz transparentność procesu, co pozwala na minimalizację oporów społecznych i konfliktów. Wiedza na temat procedur związanych z wywłaszczeniem jest kluczowa dla wszelkich organów samorządowych, aby efektywnie i zgodnie z prawem realizować swoje zadania publiczne.

Pytanie 27

Nieruchomość może być wywłaszczona na rzecz gminy, jeśli jest konieczna do realizacji budowy

A. drogi publicznej

B. prywatnego ośrodka zdrowia

C. pawilonu handlowego

D. stacji benzynowej

Wywłaszczenie nieruchomości na rzecz gminy jest możliwe w sytuacjach, gdy nieruchomość jest niezbędna do realizacji celów publicznych, takich jak budowa dróg publicznych. Prawo wywłaszczenia opiera się na przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami, które przewidują, że nieruchomości mogą być wywłaszczane na cele inwestycyjne związane z rozwojem infrastruktury publicznej. Przykładem może być sytuacja, gdy gmina planuje budowę nowej drogi, której realizacja wymaga nabycia gruntów od prywatnych właścicieli. W takim przypadku, jeżeli nie można osiągnąć porozumienia z właścicielami, gmina ma prawo przeprowadzić proces wywłaszczenia z zachowaniem przepisów dotyczących odszkodowań. Dobre praktyki w zakresie wywłaszczenia obejmują również transparentność w komunikacji z mieszkańcami oraz sprawiedliwe i adekwatne odszkodowania. Warto zauważyć, że wywłaszczenie nieruchomości jest ostatecznością, a gminy powinny dążyć do minimalizacji negatywnego wpływu na społeczności lokalne.

Pytanie 28

Gdy geodeta dokonywał pomiaru wysokościowego osnowy realizacyjnej, uzyskał teoretyczną sumę różnicy wysokości [Δh_t] równą 1,230 m oraz praktyczną sumę różnicy wysokości [Δh_p] wynoszącą 1,250 m, to jaka jest wartość odchyłki f _Δh?

A. f Δh = - 20 mm

B. f Δh = - 10 mm

C. f Δh = + 20 mm

D. f Δh = + 10 mm

Błędne odpowiedzi wynikają z nieprawidłowych obliczeń lub zrozumienia pojęcia odchyłki w kontekście różnicy wysokości. Wartość odchyłki f Δh powinno się obliczać jako różnicę między sumą praktyczną a sumą teoretyczną, a nie na odwrót. Otrzymywanie wartości ujemnej, jak -10 mm lub -20 mm, sugeruje, że pomiar praktyczny byłby niższy niż teoretyczny, co w tym przypadku nie ma miejsca. Często zdarza się, że pomiarowcy mylą się w interpretacji wyników, co prowadzi do błędnych wniosków. Praktyka geodezyjna wymaga znajomości standardów, takich jak normy ISO dotyczące pomiarów geodezyjnych, które podkreślają znaczenie dokładności i precyzji w obliczeniach. Błędne podejścia mogą również wynikać z braku zrozumienia, jak różne czynniki, takie jak warunki atmosferyczne czy właściwości sprzętu, mogą wpływać na wyniki pomiarów. Przykładem może być sytuacja, w której geodeta nie uwzględnia wpływu refrakcji atmosferycznej, co może prowadzić do systematycznych błędów w odczytach wysokości. Aby skutecznie unikać takich błędów, kluczowe jest ciągłe doskonalenie umiejętności i regularne szkolenie w zakresie nowoczesnych technik pomiarowych oraz stosowanie odpowiednich narzędzi i technologii.

Pytanie 29

Jakie informacje powinien zawierać dokument zatytułowany "Zestawienie wartości przemieszczeń pionowych", który jest przekazywany zamawiającemu w dokumentacji technicznej?

A. Zmierzone wysokości poszczególnych punktów

B. Koordynaty badanych punktów

C. Zmiany wysokości punktów w czasie

D. Zmiany odległości między różnymi punktami

Odpowiedzi związane z 'Współrzędnymi punktów badanych', 'Zmierzoną wysokością punktów' oraz 'Zmianami odległości między różnymi punktami' wskazują na pewne nieporozumienia w kontekście wymaganych danych w dokumentacji technicznej dotyczącej przemieszczeń pionowych. Współrzędne punktów badanych są istotne w kontekście lokalizacji, ale nie przedstawiają dynamiki przemieszczeń, a jedynie statyczne położenie. Zmierzone wysokości punktów również nie wyczerpują tematu, ponieważ nie informują o ich zmianach w czasie, co jest kluczowym aspektem analizy przemieszczeń. Z kolei zmiany odległości między punktami mogą być użyteczne w kontekście geodezyjnym, jednak nie są bezpośrednio związane z monitorowaniem przemieszczeń pionowych. Kluczowym błędem myślowym jest zatem pomylenie pomiarów statycznych z dynamicznymi; w przypadku przemieszczeń pionowych istotne jest uchwycenie ich ewolucji w czasie. Dlatego dokumentacja powinna koncentrować się na zmianach wysokości, aby odpowiednio ocenić potencjalne zagrożenie dla stabilności konstrukcji. Zrozumienie tej różnicy jest kluczowe dla prawidłowego podejścia do analizy geodezyjnej i wszelkich działań projektowych.

Pytanie 30

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 31

Jakie informacje o budynku, podczas inwentaryzacji geodezyjnej, nie są analizowane pod kątem zgodności z planem zagospodarowania terenu oraz decyzją o pozwoleniu na budowę?

A. Liczba kondygnacji

B. Kubatura

C. Wymiary

D. Usytuowanie na działce

Kubatura budynku, choć istotna z punktu widzenia oceny efektywności energetycznej czy kosztów eksploatacji, nie jest bezpośrednio związana z projektem zagospodarowania terenu ani decyzją pozwolenia na budowę. Te dokumenty koncentrują się głównie na aspektach związanych z usytuowaniem budynku na działce, jego wymiarach oraz liczbie kondygnacji, co wpływa na zgodność z lokalnymi przepisami i planami zagospodarowania przestrzennego. Przykładowo, jeżeli budynek został zaprojektowany zgodnie z zatwierdzonym projektem i nie narusza przepisów dotyczących minimalnych odległości od granic działki czy wysokości, to jego kubatura nie jest kwestią podlegającą analizie. W praktyce, podczas inwentaryzacji geodezyjnej, szczegółowe pomiary kubatury mogą być użyteczne w kontekście obliczeń związanych z technologią budowlaną lub późniejszymi etapami użytkowania, ale nie wpływają na legalność realizacji budowy.

Pytanie 32

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 33

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 34

Jaki jest maksymalny termin zgłoszenia zmian w danych ewidencyjnych do organu zajmującego się ewidencją gruntów i budynków po ich zaistnieniu?

A. 30 dni

B. 7 dni

C. 3 dni

D. 14 dni

Odpowiedź 30 dni jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami prawa, po zaistnieniu zmian w danych ewidencyjnych, takich jak zmiana właściciela, podział działki czy zmiana przeznaczenia nieruchomości, ciążą na właścicielu obowiązki związane z aktualizacją tych danych. Termin 30 dni jest standardowym okresem, w jakim właściciele nieruchomości są zobowiązani do zgłoszenia takich zmian do organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków. Przykładowo, jeśli ktoś sprzeda działkę, nowy właściciel musi zgłosić tę transakcję w odpowiednich urzędach, aby uniknąć konsekwencji prawnych i finansowych, takich jak grzywny czy problemy z uzyskaniem kredytu hipotecznego. Zgłoszenie zmian w wymaganym terminie ma także kluczowe znaczenie dla zachowania aktualności danych w publicznych rejestrach, co wpływa na przejrzystość i bezpieczeństwo obrotu nieruchomościami. Przepisy te są zgodne z dobrą praktyką w zarządzaniu danymi ewidencyjnymi, co zapewnia ochronę praw właścicieli oraz umożliwia efektywne funkcjonowanie rynku nieruchomości.

Pytanie 35

Jakie urządzenia powinny być wykorzystane do przeniesienia wysokości "w górę" lub "w dół"?

A. Niwelator, tyczka, szpilka

B. Niwelator, taśma, łata

C. Dalmierz, ruletka, łata

D. Węgielnica, tyczka, taśma

Wybór zestawu przyrządów składającego się z niwelatora, taśmy i łaty jest optymalny do przenoszenia wysokości w terenie budowlanym. Niwelator to precyzyjne urządzenie służące do pomiaru różnic wysokości, umożliwiające ustalenie poziomu w różnych punktach. W połączeniu z łatą, która jest długim i płaskim elementem, pozwala na dokładne określenie różnic w wysokości. Taśma pomiarowa jest niezbędna do określenia odległości między punktami, co jest kluczowe w procesie pomiaru. Przykładowo, w przypadku budowy fundamentów lub innych elementów infrastruktury, należy precyzyjnie przenieść wysokość z jednego punktu do drugiego, aby zachować odpowiednie rzędne. Stosowanie tego zestawu narzędzi jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, zapewniając dokładność i efektywność pracy. Ponadto, w praktyce budowlanej, niwelatory mogą być używane w połączeniu z teodolitem w celu bardziej zaawansowanych pomiarów kątowych i wysokościowych, co further zwiększa precyzję działania.

Pytanie 36

Procedurę wywłaszczeniową można rozpocząć, gdy nieruchomość

A. nie jest przeznaczona do realizacji celu publicznego

B. ma niezdefiniowany status prawny

C. należy do Skarbu Państwa

D. może być uzyskana na podstawie umowy

Wybranie odpowiedzi, że wywłaszczenie jest możliwe tylko wtedy, gdy nieruchomość można kupić w drodze umowy, nie jest dobrym posunięciem. Wywłaszczenie to coś, co dzieje się, gdy nie da się dogadać z właścicielem nieruchomości w sprawie jej nabycia. Zwykle wywłaszcza się, gdy dana nieruchomość jest potrzebna do realizacji czegoś ważnego dla społeczności, a negocjacje się nie udają. Kluczowa jest też świadomość, że jak nieruchomość ma nieuregulowany stan prawny, to to może być powód, żeby zacząć proces wywłaszczenia. Ważne jest, żeby wiedzieć, że nieruchomości należące do Skarbu Państwa nie można wywłaszczać w tradycyjnym sensie, bo to już właściwie własność instytucji państwowej. I na koniec, nieruchomość, która nie ma być użyta do celów publicznych, nie spełnia warunków do wywłaszczenia, bo to się głównie wiąże z potrzebami społeczeństwa. Rozumienie tych kwestii to klucz do poprawnych decyzji w sprawach prawnych związanych z administracją i wywłaszczeniem.

Pytanie 37

Dla poniższego ustawienia obiektów projektowanych najlepiej założyć osnowę realizacyjną w kształcie

A. trójkątów.

B. dowolnym.

C. kwadratów.

D. wieloboków.

Udzielenie odpowiedzi w postaci kwadratów jest trafnym wyborem ze względu na właściwości geometrii i układu przestrzennego. Kwadratowa osnowa realizacyjna ma wiele zalet, które wpływają na efektywność procesów pomiarowych oraz realizacyjnych. Na przykład, w kontekście budowy lub inwentaryzacji obiektów, kwadratowa siatka ułatwia precyzyjne rozplanowanie przestrzeni, ponieważ jej symetria i równość boków minimalizują błędy pomiarowe. Kwadraty są również zgodne z zasadami geodezyjnymi, które preferują regularne kształty, aby zapewnić jednolitą dokładność pomiarów. Przykładowo, w pracach geodezyjnych na dużych obszarach, takich jak budowy dróg czy infrastruktury miejskiej, zastosowanie osnowy w kształcie kwadratów pozwala na łatwe projektowanie i kontrolę wszystkich elementów. Dobrą praktyką jest również stosowanie kwadratowych pól do analizy danych geodezyjnych, co znacząco przyspiesza proces weryfikacji i analizy. Warto również zauważyć, że w przypadku osnowy realizacyjnej, która jest niewłaściwie dostosowana do układu obiektów, mogą wystąpić trudności w precyzyjnej lokalizacji punktów kontrolnych, co wpływa na jakość całego projektu.

Pytanie 38

W wyniku podziału działki numer 17 wydzielono drogę konieczną. Jakiego rodzaju jest to prawo?

A. Użytkowanie wieczyste.

B. Służebność gruntowa.

C. Służebność przesyłu.

D. Użytkowanie.

Służebność gruntowa jest kluczowym pojęciem w prawie cywilnym, które odnosi się do praw do korzystania z obcego gruntu. W przypadku wydzielenia drogi koniecznej, która jest niezbędna do umożliwienia dostępu do innej nieruchomości, mamy do czynienia z klasycznym przykładem służebności gruntowej. Jest to prawo, które umożliwia właścicielowi gruntu obciążonego (np. działki, przez którą przebiega droga) wyrażenie zgody na korzystanie z tej drogi przez właściciela gruntu władnącego. Praktyczne zastosowanie służebności gruntowej można dostrzec w sytuacjach, gdy jedna nieruchomość nie ma bezpośredniego dostępu do drogi publicznej. Wtedy, na podstawie służebności, właściciel tej nieruchomości zyskuje prawo przejazdu przez działkę sąsiada. Takie regulacje są zgodne z zasadami funkcjonowania rynku nieruchomości oraz prawem cywilnym, które przewiduje różne formy korzystania z gruntów w sposób, który nie narusza praw innych właścicieli. Dlatego zrozumienie znaczenia służebności gruntowej jest niezbędne dla wszystkich osób zajmujących się obrotem nieruchomościami oraz planowaniem przestrzennym.

Pytanie 39

Na podstawie przedstawionego fragmentu planu zagospodarowania działki oblicz dane liczbowe potrzebne do wytyczenia w terenie położenia punktu nr 1 metodą wcięć liniowych z bazy 36-37.

A. d36-1 = 30,414 m; d37-1 = 20,615 m

B. d36-1 = 11,180 m; d37-1 = 16,708 m

C. d36-1 = 11,180 m; d37-1 = 40,311 m

D. d36-1 = 18,110 m; d37-1 = 40,311 m

W przypadku tych niepoprawnych odpowiedzi, widać kilka istotnych błędów, które prowadzą do błędnych wniosków. Wiele z nich opiera się na złym założeniu o odległościach między punktami. Może to być spowodowane błędną interpretacją wzorów matematycznych albo pomyłkami w samych pomiarach. Na przykład odpowiedzi, które sugerują zbyt duże lub zbyt małe odległości, mogą mówić o niepoprawnym użyciu wzorów geodezyjnych. To jest kluczowe, kiedy mówimy o wytyczaniu punktów. Zrozumienie, jak oblicza się odległości w układzie współrzędnych, jest podstawą do uzyskania dobrych wyników. W praktyce, błąd w obliczeniach może prowadzić do poważnych problemów na etapie realizacji projektów budowlanych. Dlatego warto podejść do obliczeń z dużą uwagą i wiedzą opartą na normach branżowych. To nie tylko kwestia złego obliczenia, ale także braku zrozumienia, jak te obliczenia wpływają na cały projekt. W geodezji kluczowe jest uwzględnienie wszystkich czynników, które mogą wpłynąć na dokładność pomiarów, by uniknąć niepotrzebnych komplikacji w przyszłości.

Pytanie 40

Który z poniższych warunków nie jest wymagany dla osnowy realizacyjnej?

A. Układ współrzędnych osnowy został określony

B. Gęstość oraz rozmieszczenie punktów powinny być dostosowane do potrzeb realizacji inwestycji

C. Lokalizacja punktów zapewnia ich stabilność i trwałość

D. Punkty osnowy są wyznaczone za pomocą metod satelitarnych techniką GPS

Odpowiedź wskazująca, że punkty osnowy są wyznaczone za pomocą metod satelitarnych techniką GPS, jest poprawna, ponieważ nie jest to wymóg dla osnowy realizacyjnej. Osnowa realizacyjna to zestaw punktów geodezyjnych, które mogą być wyznaczane różnymi metodami, w tym tradycyjnymi pomiarami triangulacyjnymi czy tachimetrycznymi. Technika GPS jest jedną z nowoczesnych metod, która znacząco ułatwia i przyspiesza proces wyznaczania punktów, jednak nie jest obligatoryjna. W praktyce wiele osnowy realizacyjnej może być tworzonych na podstawie pomiarów klasycznych, co w niektórych sytuacjach może być bardziej precyzyjne, szczególnie w obszarach o ograniczonej widoczności dla sygnałów satelitarnych. Standardy SGP10 (System Geodezyjny Planu 10) wskazują, że elastyczność w wyborze metod wyznaczania punktów jest kluczowa dla dopasowania do specyfiki lokalizacji oraz wymagań inwestycji, co czyni tę odpowiedź prawidłową.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej