Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 12 czerwca 2026 08:29
  • Data zakończenia: 12 czerwca 2026 08:41

Egzamin niezdany

Wynik: 14/40 punktów (35,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Narzędzie phpMyAdmin służy do administrowania serwerem:

A. plików
B. WWW
C. baz danych
D. FTP
phpMyAdmin to napisane w PHP narzędzie webowe do administrowania serwerem BAZ DANYCH MySQL/MariaDB - obsługujesz je przez przeglądarkę. Pozwala bez znajomości poleceń konsolowych tworzyć i usuwać bazy oraz tabele, przeglądać i edytować rekordy, uruchamiać zapytania SQL, importować i eksportować dane czy zarządzać użytkownikami. Dlatego znajdziesz je w panelu niemal każdego hostingu. Zapamiętaj: phpMyAdmin = graficzna administracja bazą danych.

Pytanie 2

Z jakim problemem wiąże się poziom izolacji transakcji Repeatable Read (powtarzalny odczyt)?

A. z niepowtarzalnymi odczytami
B. z brudnymi odczytami
C. z odczytami widmowymi (phantom reads)
D. z utratą aktualizacji
Pozostałe problemy są eliminowane na tym lub niższych poziomach. Brudne odczyty (dirty reads - czytanie niezatwierdzonych danych) i niepowtarzalne odczyty (zmiana odczytanego wiersza) są już WYKLUCZONE przez Repeatable Read. Utrata aktualizacji to inny problem współbieżności. Z Repeatable Read wiążą się odczyty widmowe.

Pytanie 3

Który operator w PHP oznacza sumę logiczną (logiczne LUB)?

A.
||
B.
+
C.
!
D.
&&
Sumę logiczną (logiczne LUB) zapisuje się w PHP operatorem || - wyrażenie jest prawdziwe, gdy CHOĆ JEDEN warunek jest spełniony, np. ($wiek < 7) || ($wiek > 65). Działa „leniwie”: jeśli pierwszy warunek jest prawdą, drugiego już nie sprawdza. Zapamiętaj: || to „lub” (wystarczy jeden), a && to „i” (oba naraz).

Pytanie 4

Funkcją przedstawionego kodu PHP będzie wypełnienie tablicy

$tab = array();
for ($i = 0; $i < 10; $i++) {
    $tab[$i] = rand(-100, 100);
}

foreach ($tab as $x) {
    if ($x < 0) echo "$x ";
}
A. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości ujemnych
B. Kolejnymi liczbami od 0 do 9 i wypisanie ich
C. Kolejnymi liczbami od -100 do 100 i wypisanie wartości ujemnych
D. 100 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości dodatnich
Kod w języku PHP użyty w pytaniu generuje tablicę o rozmiarze 10, wypełniając ją losowymi wartościami w zakresie od -100 do 100. Służy do tego funkcja rand(), która generuje liczby pseudolosowe. Następnie kod przechodzi przez każdą wartość tablicy przy użyciu pętli foreach i sprawdza czy wartość jest mniejsza od zera. Jeśli tak, wyświetla ją na ekranie za pomocą funkcji echo. To podejście pozwala na łatwe filtrowanie i wyświetlanie tylko tych wartości, które spełniają określone kryteria, co jest częstą praktyką w analizie danych. Przykładowe zastosowania tego rodzaju kodu można spotkać w systemach, które wymagają analizy danych statystycznych, takich jak badanie trendów w danych finansowych czy analizie wyników testów. Standardy programistyczne sugerują, aby kod był czytelny i dobrze udokumentowany, co zwiększa jego zrozumiałość i ułatwia późniejszą konserwację. Podczas pracy z funkcją rand() pamiętaj, że generowane liczby są pseudolosowe, co oznacza, że przy każdym uruchomieniu tego samego skryptu wyniki mogą się różnić. Prawidłowe użycie pętli i instrukcji warunkowych jest kluczowe w efektywnym przetwarzaniu danych w języku PHP.

Pytanie 5

W analizowanym fragmencie algorytmu wykorzystano

Ilustracja do pytania
A. trzy bloki operacyjne (procesy).
B. jedną pętlę.
C. dwie pętle.
D. jeden blok decyzyjny.
Na tym schemacie blokowym mamy jedną pętlę, co oznacza, że jeden z kroków powtarza się aż do momentu, kiedy spełni się określony warunek. Pętle to podstawa programowania, bo dzięki nim możemy wielokrotnie coś robić, co jest super przydatne. Używamy ich na przykład do sortowania danych w tablicy albo przetwarzania informacji w aplikacjach. Warto pamiętać, żeby nie robić zbyt skomplikowanych pętli, bo mogą potem sprawiać problemy, co do łatwości w utrzymaniu kodu. Dobrze jest też dodawać komentarze do warunków kończących pętle, bo to znacznie poprawia czytelność. Na prezentowanym schemacie pętla jest przedstawiona jako połączenie bloku decyzyjnego z wcześniejszym krokiem, co pokazuje, że proces się powtarza – to całkiem typowe w takich schematach.

Pytanie 6

Jakie będzie wynikowe wyjście po uruchomieniu tego skryptu PHP?

<?php
$kolory = array("czarny", "zielony", "niebieski", "biały");
rsort($kolory);
$ile = count($kolory);
for($x = 0; $x < $ile; $x++)
{
  echo $kolory[$x].", ";
}
?>
A. zielony, niebieski, czarny, biały
B. biały, czarny, niebieski, zielony
C. biały, niebieski, zielony, czarny
D. czarny, zielony, niebieski, biały
W przypadku podanego skryptu PHP błędne odpowiedzi wynikają z niewłaściwej interpretacji działania funkcji rsort(). Zadaniem tej funkcji jest sortowanie elementów tablicy w porządku malejącym na podstawie wartości ASCII pierwszego znaku każdego elementu. Jeśli przyjrzymy się tablicy zawierającej słowa czarny zielony niebieski biały funkcja rsort() ułoży je w odwrotnej kolejności alfabetycznej zaczynając od słów których pierwsze litery mają wyższą wartość ASCII. Typowym błędem może być niezrozumienie że rsort() działa na całych wartościach łańcuchów a nie tylko na pierwszych literach. Należy również pamiętać że funkcje sortujące takie jak rsort() nie zwracają nowej tablicy lecz modyfikują istniejącą co czasem może prowadzić do niepoprawnych założeń dotyczących oryginalnych danych. Innym częstym błędem jest zakładanie że rsort() zachowuje porządek elementów o tej samej wartości początkowej co nie jest prawdą jeśli dwa elementy miałyby tę samą pierwszą literę rsort() może zmienić ich kolejność względem siebie. Właściwe zrozumienie działania funkcji sortujących w PHP jest niezbędne aby uniknąć błędów logicznych i zapewnić że nasze aplikacje działają zgodnie z oczekiwaniami.

Pytanie 7

Aby wstawić w napisie (zmiennej typu string) złamanie linii, należy użyć znaku:

A.
\t
B.
\b
C.
\\
D.
\n
Sekwencja \n to tak zwany znak nowej linii (newline). W napisie ukośnik wsteczny rozpoczyna sekwencję sterującą, a litera po nim określa jej znaczenie - \n oznacza przejście do nowej linii. Dzięki temu można formatować wieloliniowy tekst zapisany w jednej zmiennej, bez fizycznego entera w kodzie. To powszechna konwencja w wielu językach (m.in. JavaScript, PHP, C). Dlatego do złamania linii w napisie służy właśnie \n.

Pytanie 8

Funkcja zapisana w języku PHP wygląda tak patrz ramka): Jej celem jest

Ilustracja do pytania
A. zwrócenie wartości 1, gdy liczba jest parzysta
B. wypisanie liczby nieparzystej
C. zwrócenie wartości 0, gdy liczba jest parzysta
D. wypisanie liczby parzystej
Funkcja w języku PHP jest zapisana w taki sposób że przyjmuje jeden argument liczba i sprawdza czy jest on parzysty. Używa operatora modulo % który zwraca resztę z dzielenia. Jeśli liczba podzielona przez 2 daje resztę równą 0 oznacza to że jest parzysta. W takim przypadku funkcja zwraca wartość 1. W przeciwnym razie czyli gdy liczba jest nieparzysta funkcja zwraca 0. Takie podejście jest częstym wzorcem w programowaniu gdyż pozwala na szybkie i efektywne sprawdzenie parzystości liczby. Stosowanie operatora modulo jest standardem w wielu językach programowania dzięki czemu kod jest zrozumiały i łatwo go przenieść między różnymi platformami. W praktyce takie funkcje mogą być używane w algorytmach gdzie konieczne jest filtrowanie danych na podstawie parzystości lub innych podobnych kryteriów. Dobre praktyki w kodowaniu w PHP obejmują również jasne nazywanie funkcji i zmiennych co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Można także zastanowić się nad rozszerzeniem funkcji o dodatkowe sprawdzania lub logikę w zależności od potrzeb projektu.

Pytanie 9

Aby przywrócić bazę danych MS SQL z kopii zapasowej, należy zastosować polecenie:

A.
DBCC CHECKDB
B.
REBACKUP DATABASE
C.
RESTORE DATABASE
D.
SAVE DATABASE
W MS SQL Server bazę odtwarza się z kopii poleceniem RESTORE DATABASE, podając nazwę bazy i plik kopii, np. RESTORE DATABASE sklep FROM DISK = 'c:\sklep.bak'. Jest ono odwrotnością BACKUP DATABASE, które tworzy kopię. Używa się go po awarii lub przy przenoszeniu bazy. Dlatego do przywrócenia bazy z kopii służy RESTORE DATABASE.

Pytanie 10

Co daje użytkownikowi nadanie w MySQL roli DBManager?

A. możliwość monitorowania serwera
B. wszystkie operacje na bazach danych
C. wszystkie operacje na bazach i na użytkownikach serwera
D. tworzenie kont użytkowników i ustawianie haseł
Pozostałe opisy są zbyt wąskie lub zbyt szerokie. Samo monitorowanie serwera to znacznie mniej niż pełne zarządzanie bazami. Tworzenie kont i ustawianie haseł oraz „operacje na użytkownikach serwera” to uprawnienia administracyjne wykraczające poza DBManager (bliższe roli administratora kont). DBManager daje wszystkie operacje na bazach danych.

Pytanie 11

Aby umieścić aplikację PHP w sieci, należy przesłać jej pliki źródłowe na serwer przy użyciu protokołu

A. HTTP
B. NNTP
C. SMTP
D. FTP
Inne odpowiedzi, które zaznaczyłeś, nie są do końca trafione. Protokół NNTP, czyli Network News Transfer Protocol, służy do przesyłania wiadomości w grupach dyskusyjnych, a to nie ma nic wspólnego z przenoszeniem plików. Z kolei SMTP, czyli Simple Mail Transfer Protocol, jest do wysyłania e-maili – znowu nie to, czego potrzebujemy przy aplikacjach. HTTP, chociaż jest super istotnym protokołem w sieci, to nie ma zaplecza do publikowania plików na serwerze. To raczej do przesyłania danych między przeglądarkami a serwerami. Wiesz, typowym błędem wielu osób jest mylenie tych protokołów i ich zastosowania. Dlatego ważne, żeby zrozumieć, jak to wszystko działa i do czego się nadaje. W praktyce zawsze najlepiej stawiać na FTP lub jego bezpieczniejsze wersje, żeby dobrze ogarnąć pliki aplikacji na serwerze.

Pytanie 12

Deklarując var x="true"; w języku JavaScript, jakiego typu zmienną się tworzy?

A. Logicznego
B. Nieokreślonego (undefined)
C. String (ciąg znaków)
D. Liczbowego
Odpowiedzi wskazujące na inne typy danych, takie jak typ logiczny czy liczbowy, zawierają istotne nieporozumienia dotyczące sposobu, w jaki JavaScript zarządza danymi. Typ logiczny w tym kontekście oznaczałby, że zmienna mogłaby przyjmować tylko wartości 'true' lub 'false', co jest mylnym założeniem, ponieważ 'true' jest tutaj częścią tekstu, a nie wartością logiczną. Z kolei typ liczbowy byłby właściwy dla zmiennych takich jak 1, 2 czy 3, które reprezentują liczby całkowite lub zmiennoprzecinkowe. W przypadku zadeklarowanej zmiennej 'var x="true";', wartość, która jest przypisywana, jest w rzeczywistości ciągiem tekstowym, mimo że zawiera słowo kluczowe 'true'. Typ danych 'undefined' z kolei oznacza, że zmienna została zadeklarowana, ale nie przypisano jej żadnej wartości, co również nie odpowiada sytuacji przedstawionej w pytaniu. Zrozumienie typów danych w JavaScript jest kluczowe dla unikania błędów typowych, zwłaszcza w kontekście zmiennych, które mogą być używane w różnych operacjach. W praktyce, to zrozumienie typów pozwala programistom lepiej zarządzać danymi i pisać bardziej niezawodny kod. Warto również pamiętać, że JavaScript automatycznie konwertuje typy w wielu sytuacjach, co może prowadzić do niezamierzonych rezultatów, dlatego proszę zwracać szczególną uwagę na przypisania i operacje wykonywane na zmiennych.

Pytanie 13

W którym pliku konfiguracyjnym serwera Apache ustawia się przekierowanie 301 (z jednego URL na inny)?

A.
.htaccess
B.
conf.php
C.
configuration.php
D.
apacheConf
Przekierowania (np. trwałe 301) na serwerze Apache ustawia się w pliku .htaccess - to plik konfiguracyjny katalogu, w którym definiuje się reguły przepisywania adresów. Dlatego przekierowanie 301 ustawia się w .htaccess.

Pytanie 14

Jednym z atrybutów tabeli ksiazki jest pole czyWypozyczona, które może mieć dwie wartości: true lub false. Jaki typ danych będzie najbardziej odpowiedni dla tego pola?

A. DOUBLE
B. CHAR
C. VARCHAR(5)
D. BOOLEAN
Odpowiedź 'BOOLEAN' jest poprawna, ponieważ jest to typ danych, który idealnie odpowiada na potrzeby pola 'czyWypozyczona', które przyjmuje jedynie dwie wartości: true (prawda) oraz false (fałsz). W przypadku baz danych, typ BOOLEAN jest optymalny do reprezentowania stanów logicznych, co pozwala na efektywniejsze zarządzanie danymi oraz ich przetwarzanie. Przykładowo, w systemie zarządzania biblioteką, pole 'czyWypozyczona' może być używane do szybkiego filtrowania książek, które są aktualnie dostępne lub wypożyczone. Użycie typu BOOLEAN eliminuje potrzebę zbędnych konwersji typu, zwiększa czytelność kodu oraz ułatwia optymalizację zapytań SQL. W praktyce, stosowanie typu BOOLEAN jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania baz danych, które promują przejrzystość i zgodność z modelowaniem danych. Warto również zauważyć, że w niektórych systemach zarządzania bazami danych (np. PostgreSQL) typ BOOLEAN jest natywnie obsługiwany, co dodatkowo wpływa na wydajność operacji na danych.

Pytanie 15

Aby zadeklarować pole klasy, do którego dostęp mają jedynie metody tej klasy, a które nie jest dostępne dla klas pochodnych, należy użyć kwalifikatora dostępu

A. publiczny
B. publikowany
C. prywatny
D. chroniony
Kluczem jest tu sformułowanie „dostęp mają jedynie metody tej klasy” oraz wykluczenie klas pochodnych. Modyfikator public robi dokładnie odwrotność - otwiera pole na cały program, więc odwoła się do niego każdy kod, łącznie z obcymi klasami; o żadnym ukryciu danych nie ma mowy. Kuszący bywa protected, bo faktycznie ogranicza dostęp, ale o jeden poziom za mało: pole chronione widzą metody tej klasy oraz wszystkich klas dziedziczących, a w pytaniu klasy pochodne mają być właśnie odcięte. „Publikowany” to z kolei pułapka - taki modyfikator dostępu nie występuje w popularnych językach obiektowych (Java, C#, C++, PHP), więc nie ma czego z nim porównywać. Pozostaje private, który zamyka pole w obrębie jednej klasy i jako jedyny spełnia oba warunki: dostęp tylko z metod tej klasy i brak dostępu dla potomków.

Pytanie 16

Do następnego poziomu można przejść, gdy: punkty = 20, paczki co najmniej 3, dystans = 200 m. Który warunek (JS) to sprawdza?

A.
punkty == 20 && paczki == 3 && dystans == 200
B.
punkty == 20 || paczki >= 3 || dystans == 200
C.
punkty == 20 && paczki >= 3 && dystans == 200
D.
punkty == 20 || paczki == 3 || dystans == 200
Awans wymaga spełnienia WSZYSTKICH warunków naraz, więc łączymy je &&: punkty równe 20, paczki co najmniej 3 (paczki >= 3) i dystans 200 - czyli punkty == 20 && paczki >= 3 && dystans == 200. Dlatego ten warunek jest poprawny.

Pytanie 17

Jak brzmi nazwa metody sortowania, która polega na wielokrotnym analizowaniu kolejnych elementów tablicy oraz zamianie miejscami sąsiadujących elementów, aby utrzymać porządek według ustalonej reguły?

A. Sortowanie bąbelkowe
B. Sortowanie kubełkowe
C. Sortowanie przez wybór
D. Sortowanie szybkie
Sortowanie bąbelkowe, znane także jako Bubble Sort, to jedna z najprostszych metod sortowania, która polega na wielokrotnym przechodzeniu przez tablicę i porównywaniu par sąsiadujących elementów. Jeśli dany element jest większy od swojego sąsiada, następuje ich zamiana miejscami. Ta metoda sprawdza tablicę wielokrotnie, aż do momentu, gdy nie są już potrzebne żadne zamiany, co oznacza, że tablica jest posortowana. Przykładem zastosowania sortowania bąbelkowego mogą być sytuacje, gdy mamy do czynienia z niewielkimi zbiorami danych, na przykład w aplikacjach edukacyjnych, które mają na celu naukę podstaw algorytmiki. Warto pamiętać, że mimo swojej prostoty, sortowanie bąbelkowe ma złożoność czasową O(n²), co sprawia, że nie jest efektywne dla dużych zbiorów danych. Mimo to, jego zrozumienie stanowi dobry punkt wyjścia do nauki bardziej zaawansowanych algorytmów sortujących."

Pytanie 18

Który modyfikator dostępu daje dostęp do pola w obrębie klasy oraz w klasach dziedziczących (a nie z zewnątrz)?

A. prywatny
B. opublikowany
C. publiczny
D. chroniony
Modyfikator chroniony (ang. protected) udostępnia pole lub metodę w obrębie własnej klasy oraz we wszystkich klasach po niej dziedziczących, ale zamyka dostęp dla kodu z zewnątrz. To pośredni poziom między prywatnym a publicznym, przydatny przy projektowaniu hierarchii klas. Dlatego dostęp dla klasy i jej potomków daje modyfikator chroniony.

Pytanie 19

W każdej iteracji wartość bieżącego elementu tablicy jest przypisywana do zmiennej, a wskaźnik przesuwa się o jeden - aż do ostatniego elementu. Opis ten pasuje do instrukcji:

A.
switch
B.
if
C.
next
D.
foreach
Opisane zachowanie - „weź bieżący element, przypisz do zmiennej, przejdź do następnego, aż do końca” - to dokładnie pętla foreach. Iteruje ona po wszystkich elementach tablicy (lub kolekcji), w każdym obrocie udostępniając wartość (a opcjonalnie i klucz), np. foreach ($tab as $element) { echo $element; }. Programista nie musi sam pilnować indeksu ani warunku końca - pętla robi to automatycznie, co czyni ją wygodniejszą od klasycznego for przy przeglądaniu tablic. Dlatego opis pasuje do instrukcji foreach.

Pytanie 20

W języku JavaScript zmienna i, która ma przechowywać wynik dzielenia równy 1, powinna być zadeklarowana jako

A. var i = Number(3/2)
B. var i = 3/2
C. var i = parseInt(3/2)
D. var i = parseFloat(3/2)
Odpowiedź "var i = parseInt(3/2);" jest prawidłowa, ponieważ funkcja parseInt konwertuje podaną wartość na liczbę całkowitą, w tym przypadku wynik dzielenia 3/2 wynosi 1.5. Funkcja ta zaokrągla wynik w dół do najbliższej liczby całkowitej, co skutkuje wartością 1, która jest następnie przypisywana do zmiennej i. W praktyce, użycie parseInt jest często spotykane w sytuacjach, gdy zachodzi potrzeba uzyskania liczby całkowitej z wartości zmiennoprzecinkowej, na przykład podczas obliczeń wymagających całkowitych jednostek, takich jak liczba produktów w koszyku. Ponadto, ważne jest również, aby rozumieć, że parseInt przyjmuje drugi argument, który określa podstawę liczbową, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, aby unikać niejednoznaczności w interpretacji wartości. W związku z tym, używanie parseInt w kontekście takich operacji jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi i pozwala na uniknięcie nieprzewidzianych błędów w obliczeniach.

Pytanie 21

W języku JavaScript zdefiniowano funkcję potega. Funkcja ta

function potega(a, b = 2) { ... return wynik; }
A. nie zwraca wartości
B. wymaga podania dwóch argumentów przy wywołaniu
C. może być wywołana z jedną wartością
D. nie przyjmuje żadnych argumentów
W JavaScript funkcja może przyjmować parametry, zwracać wartości i być wywoływana z różną liczbą argumentów. Odpowiedź, że funkcja potega nie przyjmuje parametrów, jest nieprawidłowa. W kodzie widzimy, że przyjmuje dwa parametry (a, b), z czego drugi ma wartość domyślną. Funkcja w JavaScript może zwracać wartość poprzez instrukcję return, co jest standardową praktyką w celu uzyskania wyniku operacji. Zatem stwierdzenie, że nie zwraca żadnej wartości, jest błędne. W kodzie widoczna jest instrukcja return, co oznacza, że funkcja zwraca wynik. Koncepcja, że funkcja wymaga podania dwóch parametrów przy wywołaniu, również jest błędna, ponieważ jeden z parametrów ma przypisaną wartość domyślną i może być pominięty podczas wywołania funkcji. Wartości domyślne w JavaScript pozwalają na bardziej elastyczne użycie funkcji, co jest ugruntowaną praktyką od czasu wprowadzenia standardu ES6, umożliwiając łatwe zarządzanie brakującymi argumentami bez komplikowania kodu.

Pytanie 22

Jakie wyrażenie należy umieścić w miejsce ??? w pętli napisanej w języku C++, aby na ekranie zostały wyświetlone wyłącznie elementy tablicy tab?

int tab[6];
for (int i = 0; ???; i++)
    cout << tab[i];
A. i <= 6
B. i < 6
C. i > 6
D. i >= 6

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór wyrażenia i < 6 jako warunku w pętli for jest poprawny, ponieważ tablica tab została zadeklarowana z sześcioma elementami, co oznacza, że indeksy tej tablicy wahają się od 0 do 5. W języku C++ indeksy tablic zaczynają się od zera, co jest standardową konwencją w wielu językach programowania, takich jak C, C++, Java czy Python. Dzięki zastosowaniu wyrażenia i < 6 w warunku pętli for, zapewniamy, że iteracja obejmuje wszystkie dopuszczalne indeksy tablicy, tj. 0, 1, 2, 3, 4 i 5. Jest to kluczowe dla uniknięcia błędów typu out-of-bounds, które mogą prowadzić do nieprzewidywalnego zachowania programu lub jego awarii. W praktyce, podczas pracy z tablicami, bardzo ważne jest upewnienie się, że indeksy używane w pętli mieszczą się w zakresie długości tablicy. Taki sposób iteracji jest zgodny z dobrymi praktykami programistycznymi, które kładą nacisk na bezpieczeństwo i niezawodność kodu. Ponadto, stosowanie wyraźnych warunków w pętlach poprawia czytelność kodu, co jest istotne w większych projektach, w których kod jest utrzymywany przez zespoły programistyczne.

Pytanie 23

Zdefiniowano funkcję w języku PHP:

function policz($Z) { 
while($Z < 5) {
$Z += 2 * $Z + 1;
}
return $Z;
}
Funkcja policz została wywołana z parametrem $Z = 1. Jaki rezultat zostanie zwrócony?
A. 7
B. 13
C. 4
D. 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja policz w języku PHP działa na zmiennej $Z, która jest inicjowana wartością 1. W pętli while sprawdzany jest warunek, czy $Z jest mniejsze niż 5. W przypadku, gdy $Z wynosi 1, warunek jest spełniony, a funkcja przechodzi do ciała pętli. Wewnątrz pętli $Z jest aktualizowane poprzez wyrażenie $Z += 2 * $Z + 1. Oznacza to, że do $Z dodawana jest wartość 2 * $Z + 1, co dla $Z = 1 daje 2 * 1 + 1 = 3. Po pierwszym kroku $Z osiąga wartość 4. Pętla while sprawdza ponownie warunek: 4 < 5, co również jest prawdą. W drugim kroku $Z = 4, więc $Z zostaje zaktualizowane do 4 + 2 * 4 + 1, co daje 4 + 8 + 1 = 13. Po tym kroku $Z staje się 13 i pętla while zakończy działanie, ponieważ 13 nie jest już mniejsze niż 5. Funkcja zwraca wartość 13, co czyni tę odpowiedź poprawną. Tego typu operacje są typowe w sytuacjach, gdzie potrzeba wielokrotnego aktualizowania wartości na podstawie obliczeń matematycznych, a ich zrozumienie jest kluczowe w programowaniu.

Pytanie 24

Z ilustracji można odczytać, że użytkownik bazy danych posiada uprawnienia do:

Ilustracja do pytania
A. wyświetlania, aktualizacji i usuwania danych.
B. wyświetlania, dodawania i aktualizacji danych.
C. dodawania, aktualizacji i usuwania danych.
D. wyświetlania, dodawania i usuwania danych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na ilustracji widać listę uprawnień do bazy danych w typowym narzędziu administracyjnym (bardzo podobne okno można spotkać np. w phpMyAdminie). Zaznaczone są pola SELECT, UPDATE i DELETE, a niezaznaczone INSERT oraz FILE. W praktyce oznacza to, że użytkownik może odczytywać dane (SELECT), modyfikować istniejące rekordy (UPDATE) oraz je usuwać (DELETE), ale nie ma prawa dodawać nowych wierszy (INSERT) ani operować na plikach na serwerze (FILE). Dlatego poprawna odpowiedź to: „wyświetlania, aktualizacji i usuwania danych”. SELECT odpowiada za wyświetlanie/odczyt danych, UPDATE za aktualizację rekordów, a DELETE za kasowanie danych w tabelach. W administracji bazą danych takie precyzyjne rozróżnienie uprawnień jest jedną z podstawowych dobrych praktyk bezpieczeństwa: użytkownik powinien mieć dokładnie takie prawa, jakich potrzebuje do pracy (zasada najmniejszych uprawnień – least privilege). Na przykład: typowy użytkownik aplikacji raportującej potrzebuje zwykle tylko SELECT, bo ma jedynie oglądać dane. Pracownik działu obsługi klienta może mieć SELECT i UPDATE, aby poprawiać błędne dane klientów, ale niekoniecznie DELETE, żeby przypadkiem nie usuwać rekordów. Z kolei konto techniczne używane przez skrypty migracyjne albo instalator systemu może mieć pełen zestaw: SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE. Moim zdaniem warto od razu kojarzyć te nazwy z typowymi poleceniami SQL, bo później, przy pisaniu zapytań w kodzie (PHP, JavaScript z backendem, itp.), dokładnie te same słowa kluczowe pojawiają się w instrukcjach. Jeśli system pokazuje uprawnienia tak jak na obrazku, zawsze patrz najpierw, które checkboxy są zaznaczone, i od razu tłumacz je sobie na: odczyt, dodawanie, zmiana, usuwanie danych.

Pytanie 25

Przyjmując, że użytkownik Adam nie miał dotychczas żadnych uprawnień, polecenie SQL przyzna mu prawa jedynie do

GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;
A. dodawania i modyfikacji danych we wszystkich tabelach bazy sklep
B. tworzenia oraz modyfikowania struktury w tabeli sklep
C. dodawania i modyfikacji danych w tabeli sklep
D. tworzenia i zmiany struktury wszystkich tabel w bazie sklep

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
To, co zaznaczyłeś, jest jak najbardziej na miejscu. W tym SQL-u, 'GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;' dajesz użytkownikowi, czyli adamowi, możliwości tworzenia i zmieniania struktury wszystkich tabel w bazie 'sklep'. Słowo 'CREATE' pozwala mu na tworzenie nowych tabel, a 'ALTER' umożliwia mu wprowadzanie zmian w tych istniejących, na przykład dodawanie czy usuwanie kolumn. Ważne, żeby ogarnąć, że 'sklep.*' oznacza wszystkie tabele w danej bazie, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych. No bo jakby adam miał ochotę dodać nową tabelę albo zmodyfikować istniejącą, to musi mieć odpowiednie uprawnienia. Przykładem może być sytuacja, gdy administrator daje programiście dostęp do zmian w strukturze tabel, żeby móc dodać nowe funkcje do aplikacji – to naprawdę ważne dla rozwoju systemu.

Pytanie 26

W PHP zmienna typu float może przyjmować wartości

A. zmiennoprzecinkowe.
B. logiczne.
C. nieliczbowe.
D. jedynie całkowite.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'zmiennoprzecinkowe' jest poprawna, ponieważ w języku PHP zmienne typu float służą do przechowywania liczb rzeczywistych, które mogą mieć część dziesiętną. W PHP typ float jest bardzo przydatny w wielu zastosowaniach, takich jak obliczenia finansowe, naukowe czy inżynieryjne, gdzie dokładność pomiarów ma kluczowe znaczenie. Przykładem może być obliczanie wartości procentowych, średnich czy skomplikowanych operacji matematycznych, w których konieczne jest uwzględnienie wartości dziesiętnych. W praktyce, aby zadeklarować zmienną typu float, wystarczy przypisać jej wartość z częścią dziesiętną, na przykład: $cena = 19.99; Warto pamiętać, że w PHP zmienne typu float mogą być nieco niedokładne na skutek sposobu przechowywania liczb w pamięci komputera, co może prowadzić do błędów zaokrągleń, dlatego w krytycznych obliczeniach zaleca się stosowanie typów precyzyjnych lub bibliotek do obliczeń matematycznych.

Pytanie 27

Dla jakiej wartości zmiennej x instrukcja warunkowa w JavaScript jest spełniona?

if ((x < -5) || (x > 2))
    x++;
A. 3
B. 2
C. -4
D. -1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W danym przykładzie mamy do czynienia z instrukcją warunkową w języku JavaScript, która sprawdza, czy zmienna x spełnia jedno z dwóch warunków: x jest mniejsze od -5 lub x jest większe od 2. Operator logiczny OR (||) oznacza, że wystarczy spełnienie jednego z tych warunków, aby kod wewnętrzny został wykonany. Dla wartości x równej 3, warunek (x > 2) jest spełniony, ponieważ 3 jest większe od 2. W rezultacie instrukcja x++ zostanie wykonana, co oznacza inkrementację zmiennej x, czyli zwiększenie jej wartości o 1. Jest to przykład typowego zastosowania operatorów logicznych w programowaniu do kontroli przepływu programu. W praktyce umiejętność stosowania takich instrukcji jest kluczowa w tworzeniu kodu zdolnego do dynamicznej reakcji na różne warunki wejściowe. Ponadto, użycie operatora inkrementacji jest zgodne z najlepszymi praktykami w optymalizacji kodu, gdyż jest to szybki i efektywny sposób na modyfikację wartości liczbowych.

Pytanie 28

bool gotowe=true;
cout<<gotowe;
Jakie będzie wyjście w wyniku wykonania podanych poleceń?

A. 1
B. 0
C. Tak
D. Nie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Po wykonaniu poleceń na ekranie zobaczysz '1'. Zmienna 'gotowe' jest ustawiona jako typ bool i ma wartość true. W C++ typ bool może mieć dwie wartości: true lub false. Kiedy zmienną bool wyświetlamy przy użyciu cout, to 'true' pokazuje się jako '1', a 'false' jako '0'. To jest zgodne z zasadami C++, które mówią, że wartości logiczne są traktowane jako liczby całkowite. Z mojego doświadczenia, zrozumienie tego, jak C++ interpretuje różne typy danych, jest naprawdę istotne w programowaniu, bo pomaga lepiej ogarnąć działanie kodu, a także poprawić algorytmy. Na przykład, jeśli programista ma świadomość, że true to 1, może wykorzystać tę wiedzę przy operacjach na liczbach lub podczas tworzenia warunków. To fajnie działa, zwłaszcza gdy zaczynamy tworzyć bardziej złożone struktury danych.

Pytanie 29

W formularzu wartość z pola input o typie number została przypisana do zmiennej a, a następnie przetworzona w skrypcie JavaScript w sposób poniższy

var x = parseInt(a);

Jakiego typu jest zmienna x?

A. NaN
B. liczbowe, całkowite.
C. zmiennoprzecinkowego.
D. napisowego.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "liczbowego, całkowitego" jest poprawna, ponieważ funkcja <span>parseInt()</span> w JavaScript konwertuje argument na liczbę całkowitą. Kiedy zmienna <span>a</span> zawiera wartość z pola <span>input</span> o typie <span>number</span>, to ta wartość jest już reprezentacją liczby, co oznacza, że <span>parseInt()</span> przyjmuje ją jako argument i zwraca wartość liczbową całkowitą. Przykładowo, jeżeli użytkownik wprowadzi 42, to <span>parseInt(42)</span> zwróci 42 jako liczbę całkowitą. Dobrą praktyką jest używanie <span>parseInt()</span> z drugim argumentem, który określa system liczbowy (np. <span>parseInt(a, 10)</span>), co zapobiega niejednoznaczności w interpretacji liczby. Warto również pamiętać, że w przypadku, gdy wartość wprowadzona do <span>a</span> nie jest liczbą całkowitą, <span>parseInt()</span> nadal zwróci liczbę całkowitą, obcinając część dziesiętną (np. <span>parseInt(4.9)</span> zwróci 4). Dlatego w kontekście powyższego pytania, zmienna <span>x</span> przyjmuje typ liczbowy, całkowity.

Pytanie 30

Jakim słowem kluczowym w języku z rodziny C można przypisać alternatywną nazwę dla już istniejącego typu danych?

A. typedef
B. enum
C. union
D. switch

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Słowo kluczowe 'typedef' w języku C służy do definiowania alternatywnych nazw dla istniejących typów danych. Dzięki temu programiści mogą tworzyć bardziej czytelny i zrozumiały kod, który jest łatwiejszy w utrzymaniu. Na przykład, jeśli mamy złożony typ danych, taki jak struktura, możemy użyć 'typedef', aby uprościć jego użycie w kodzie. Przykład użycia: 'typedef struct { int x; int y; } Point;' pozwala na użycie 'Point' zamiast 'struct { int x; int y; }' w dalszej części programu, co zwiększa czytelność. Ponadto, stosowanie 'typedef' jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w C, które rekomendują jasność i zwięzłość kodu. Używanie alternatywnych nazw może również ułatwić późniejsze modyfikacje kodu, ponieważ zmiana definicji typu danych w jednym miejscu automatycznie propaguje zmiany w całym kodzie, co jest istotne w większych projektach. Przykłady zastosowania 'typedef' można znaleźć w bibliotekach C, gdzie definiuje się typy dla wskaźników czy tablic, co przyczynia się do lepszego zrozumienia kodu. Warto zaznaczyć, że 'typedef' nie zmienia samego typu danych, a jedynie wprowadza nową nazwę, co jest kluczowe dla zachowania zgodności z normami języka.

Pytanie 31

Warunek zapisany w PHP wyświetli liczbę, jeśli

if ($liczba % 2 == 0)
{
    echo $liczba;
}
A. jest ona liczbą pierwszą
B. jest ona dodatnia
C. wynik dzielenia liczby przez 2 wynosi 0
D. jest ona parzysta

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Warunek zapisany w języku PHP używa operatora modulo (%) do sprawdzenia, czy dana liczba jest parzysta. Operator modulo zwraca resztę z dzielenia liczby przez inną liczbę co w przypadku parzystości oznacza że reszta z dzielenia liczby przez 2 wynosi 0. W praktyce wykorzystuje się to do sprawdzenia czy liczba jest podzielna przez 2 bez reszty co jest definicją liczby parzystej. W kodowaniu warunki te są przydatne w algorytmach które wymagają działania na liczbach parzystych lub nieparzystych jak np. filtrowanie danych czy sortowanie. Dobre praktyki programistyczne sugerują wykorzystywanie tego typu operacji w przypadku gdy istnieje potrzeba optymalizacji warunków logicznych w kodzie. Umiejętność rozpoznawania i implementacji takich wzorców kodowania jest kluczowa dla pisania efektywnego i czytelnego kodu. Dzięki temu łatwiej można zarządzać dużymi zbiorami danych i operować na nich w sposób zautomatyzowany co jest podstawą w dzisiejszych aplikacjach webowych.

Pytanie 32

Zmienna należąca do typu integer lub int jest w stanie przechować

A. znak
B. ciąg znaków
C. liczbę całkowitą
D. liczbę rzeczywistą

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ zmiennych integer, czyli int, jest super ważny w programowaniu, bo służy do przechowywania liczb całkowitych. To takie liczby, co nie mają części dziesiętnych. Jest sporo języków programowania, które go używają, na przykład C++, Java czy Python. Głównie dzięki nim możemy efektywnie przechowywać i operować na tych liczbach. Wartości tego typu mogą być różne w zależności od systemu, na przykład w 32-bitowym typ int przechowuje liczby od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Używamy liczb całkowitych w różnych algorytmach, zwłaszcza tam, gdzie liczy się precyzja, jak w zliczaniu elementów albo w operacjach matematycznych. W standardzie C99 mamy różne typy całkowite, co pomaga w dokładnym określeniu, co potrzebujemy. Moim zdaniem, ogarnięcie typu integer to podstawa dla każdego, kto chce coś programować, bo na tym buduje się operacje matematyczne i logiczne.

Pytanie 33

Kod umieszczony w ramce spowoduje wyświetlenie liczb

Ilustracja do pytania
A. 1 3 5 7 9
B. 2 4 6 8 10
C. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
D. 2 4 6 8

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to 2 4 6 8 10 co wynika z działania przedstawionego kodu PHP. Pętla for rozpoczyna się od wartości zmiennej x równej 1 i zwiększa ją o jeden przy każdej iteracji aż do osiągnięcia wartości 10 włącznie. Instrukcja if($x % 2 != 0) continue oznacza że dla każdej nieparzystej liczby x wykonanie reszty kodu pętli jest pomijane i kontynuowane jest od kolejnej iteracji. Oznacza to że tylko liczby parzyste są wypisywane na ekranie co zgadza się z przedstawioną odpowiedzią. W praktyce taka konstrukcja jest używana do filtrowania danych gdzie chcemy przetwarzać tylko określone warunki. Stosowanie operatora modulo % jest standardową techniką do sprawdzania podzielności liczb co jest często wykorzystywane w programowaniu np. do selekcji danych lub w algorytmach kryptograficznych. Dobrą praktyką jest również używanie instrukcji continue gdy chcemy zminimalizować zagnieżdżenie kodu i poprawić jego czytelność poprzez eliminację zbędnych bloków else. Użycie pętli for z takim warunkiem pozwala na efektywne przetwarzanie dużych zbiorów danych co jest kluczowe w aplikacjach wymagających wysokiej wydajności.

Pytanie 34

Jakie polecenie pozwala na kontrolowanie oraz optymalizację bazy danych?

A. mysqlimport
B. mysqlcheck
C. mysqldump
D. mysqlshow

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'mysqlcheck' jest poprawna, ponieważ jest to narzędzie służące do sprawdzania i optymalizacji baz danych MySQL. Umożliwia ono użytkownikom weryfikację integralności tabel, a także optymalizację struktury bazy danych, co jest kluczowe dla zapewnienia jej wydajności. Funkcja ta jest niezwykle przydatna w przypadku dużych baz danych, gdzie regularne sprawdzanie i optymalizacja mogą znacząco wpłynąć na szybkość wykonywania zapytań. W praktyce, mysqlcheck można uruchomić z różnymi opcjami, na przykład '-a' do automatycznej optymalizacji, co pozwala na zautomatyzowanie procesu konserwacji bazy. Ponadto, zgodnie z zaleceniami dobrych praktyk w zarządzaniu bazami danych, regularne korzystanie z mysqlcheck może pomóc w identyfikacji potencjalnych problemów przed ich eskalacją, co z kolei minimalizuje ryzyko awarii systemu i utraty danych.

Pytanie 35

Który sposób utworzenia tablicy w JavaScript jest składniowo NIEPOPRAWNY?

A.
var liczby = [1, 2, 3];
B.
var liczby = new Array(1, 2, 3);
C.
var liczby = new Array[1, 2, 3];
D.
var liczby = [3];

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tablicę w JavaScript tworzy się na dwa poprawne sposoby: literałem w nawiasach kwadratowych, np. <code><span class="code-keyword">var</span> <span class="code-variable">liczby</span> <span class="code-text">=</span> <span class="code-text">[</span><span class="code-number">1</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-number">2</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-number">3</span><span class="code-text">]</span><span class="code-text">;</span></code>, albo konstruktorem z nawiasami OKRĄGŁYMI, np. <code><span class="code-keyword">var</span> <span class="code-variable">liczby</span> <span class="code-text">=</span> <span class="code-keyword">new</span> <span class="code-function">Array</span><span class="code-text">(</span><span class="code-number">1</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-number">2</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-number">3</span><span class="code-text">)</span><span class="code-text">;</span></code>. Zapis <code><span class="code-keyword">new</span> <span class="code-variable">Array</span><span class="code-text">[</span><span class="code-number">1</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-number">2</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-number">3</span><span class="code-text">]</span></code> jest błędny – po słowie <code><span class="code-keyword">new</span> <span class="code-variable">Array</span></code> wywołanie konstruktora wymaga nawiasów okrągłych, a kwadratowe oznaczają indeksowanie/literał i tu nie pasują. Dlatego to ten zapis jest niepoprawny.

Pytanie 36

Aby zweryfikować konfigurację w pliku php.ini, można uruchomić skrypt PHP, który zawiera zapis

A. <?php echo phpversion(); ?>
B. <?php phpcredits(); ?>
C. <?php phpinfo(); ?>
D. <?php ini_set(); ?>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź <?php phpinfo(); ?> jest poprawna, ponieważ funkcja phpinfo() generuje szczegółowy raport na temat konfiguracji PHP, w tym informacje o zainstalowanych rozszerzeniach, wersji PHP, oraz ustawieniach w pliku php.ini. W praktyce, ta funkcja jest niezwykle przydatna przy diagnozowaniu problemów związanych z konfiguracją serwera, ponieważ dostarcza pełen wgląd w aktualne ustawienia środowiska, co pozwala na szybkie zidentyfikowanie ewentualnych niezgodności. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której programista chce sprawdzić, czy określone rozszerzenie PHP jest aktywne lub jakie są wartości domyślne dla różnych dyrektyw, takich jak memory_limit czy upload_max_filesize. Dobrą praktyką w sytuacjach produkcyjnych jest ograniczenie dostępu do skryptów wywołujących phpinfo(), aby nie ujawniać wrażliwych informacji o serwerze osobom nieupoważnionym. Myśląc o bezpieczeństwie aplikacji, warto usunąć takie skrypty po zakończeniu diagnostyki.

Pytanie 37

Wywoływanie funkcji przez samą siebie to

A. dziedziczenie
B. hermetyzacja
C. rekurencja
D. iteracja

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rekurencja to technika programistyczna, w której funkcja wywołuje samą siebie w celu rozwiązania problemu. Jest to potężne narzędzie, które pozwala na rozwiązywanie złożonych problemów przez ich dzielenie na mniejsze, bardziej przystępne podproblemy. Przykładem zastosowania rekurencji może być obliczanie silni liczby naturalnej, gdzie silnia n (n!) jest definiowana jako n * (n-1)! dla n > 0, a 1! = 1. W praktyce, rekurencja jest często wykorzystywana w algorytmach związanych z przeszukiwaniem struktur danych, takich jak drzewa czy grafy, gdzie takie podejście pozwala na eleganckie i czytelne rozwiązania. Dobrą praktyką w programowaniu rekurencyjnym jest zawsze definiowanie warunku zakończenia, aby uniknąć niekończących się wywołań, co mogłoby prowadzić do przepełnienia stosu. Rekurencja jest zgodna z zasadami programowania funkcyjnego, które promuje czystość i modularność kodu, co sprzyja jego testowalności i ponownemu wykorzystaniu.

Pytanie 38

Zdefiniowano poniższą funkcję w PHP:

function policz($Z) {
    while($Z < 5) {
        $Z += 2 * $Z + 1;
    }
    return $Z;
}
Funkcję policz wywołano z wartością argumentu $Z = 1. Jaki rezultat zostanie zwrócony?
A. 1
B. 13
C. 7
D. 4

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest na miejscu. Funkcja 'policz' w PHP działa jak pętla, która powoli zwiększa wartość zmiennej $Z, dopóki nie jest większa niż 5. W każdej iteracji dodaje do niej wynik z wyrażenia 2 * $Z + 1. Zaczynamy z $Z równym 1. W pierwszej iteracji wychodzi 3 ($Z = 2 * 1 + 1), a w drugiej – 13 ($Z = 2 * 3 + 1). Kiedy $Z przekracza 5, pętla się zatrzymuje, a funkcja 'policz' zwraca 13. Rozumiejąc, jak to działa, łatwiej przewidywać, co się stanie w podobnych funkcjach.

Pytanie 39

Wskaż pętlę w języku JavaScript, która wypisze sześć kolejnych liczb parzystych.

A. for(i=2;i<12;i++) {i++; document.write(i);}
B. for(i=2;i<=12;i++) {i=i+2; document.write(i);}
C. for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}
D. for(i=2;i<12;i+=2) {document.write(i);}

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to pętla for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}, ponieważ jest ona skonstruowana w sposób, który pozwala na wyświetlenie sześciu kolejnych liczb parzystych, zaczynając od 2 do 12 włącznie. Pętla for składa się z trzech głównych części: inicjalizacji (i=2), warunku (i<=12) oraz inkrementacji (i+=2). Inicjalizacja ustawia zmienną i na 2, co jest pierwszą liczbą parzystą. Warunek i<=12 zapewnia, że pętla będzie kontynuowana do momentu, gdy i osiągnie wartość większą niż 12, co oznacza, że ostatnią liczbą, która zostanie wyświetlona, będzie 12. Inkrementacja i+=2 powoduje, że przy każdej iteracji wartość i zwiększa się o 2, co pozwala na przechodzenie pomiędzy kolejnymi liczbami parzystymi (2, 4, 6, 8, 10, 12). Taki sposób konstrukcji pętli jest zgodny z zasadami programowania w JavaScript oraz pozwala na efektywne i kontrolowane wyświetlanie danych na stronie. Istotne jest również, że wykorzystanie metody document.write() jest jedną z prostszych form wyświetlania danych w JavaScript, aczkolwiek w praktyce jest zalecane korzystanie z bardziej nowoczesnych metod, takich jak manipulacja DOM, aby uniknąć nadpisywania całej zawartości strony.

Pytanie 40

Który typ komunikatu jest przesyłany WYŁĄCZNIE „w dół” - od kierownika do pracownika?

A. zgłaszanie
B. poszukiwanie rozwiązań
C. powierzenie zadania
D. uwagi dotyczące polityki organizacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Komunikacja „w dół” płynie od przełożonego do podwładnego, a jej typowym przykładem jest POWIERZENIE ZADANIA - kierownik przydziela pracownikowi obowiązek do wykonania. Dlatego komunikatem „w dół” jest powierzenie zadania.