Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 6 maja 2026 14:21
  • Data zakończenia: 6 maja 2026 14:37

Egzamin niezdany

Wynik: 8/40 punktów (20,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jak można zaznaczyć komentarz w kodzie PHP?

A. <!-- …. -->
B. /* … */
C. <? … ?>
D. /? … ?/
Komentarze w kodzie PHP można umieszczać za pomocą znaków /* … */. Jest to standardowy sposób na dodawanie notatek, które są ignorowane przez interpreter PHP. Komentarze wieloliniowe są szczególnie przydatne w przypadku, gdy chcemy opisać większe fragmenty kodu lub wyłączyć sekcje kodu bez ich usuwania. Na przykład, możemy umieścić w komentarzach informacje o autorze, dacie powstania lub szczegóły dotyczące funkcjonalności danej funkcji. Dobrą praktyką jest również dokumentowanie ważnych informacji dotyczących zmiennych czy parametrów funkcji, co ułatwia przyszłą konserwację kodu. Warto pamiętać, że użycie komentarzy jest kluczowe w pracy zespołowej lub w projektach długoterminowych, gdzie zrozumienie kodu przez innych programistów może być kluczowe dla sukcesu projektu. Ponadto, stosowanie komentarzy zgodnie z dobrymi praktykami programowania zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego późniejsze modyfikacje oraz debugowanie.

Pytanie 2

Jakie narzędzie jest używane do organizowania oraz przedstawiania danych z wielu rekordów w celu ich wydruku lub dystrybucji?

A. formularz
B. makropolecenie
C. raport
D. kwerenda
Raport to narzędzie, które umożliwia zgrupowanie i prezentowanie informacji z wielu rekordów, co jest kluczowe w kontekście analizy danych oraz podejmowania decyzji biznesowych. Tworzenie raportów pozwala na syntetyzowanie informacji, co sprawia, że są one bardziej zrozumiałe dla odbiorców. W praktyce raporty mogą być wykorzystywane do monitorowania wyników sprzedaży, analiz finansowych, badań rynkowych czy oceny efektywności działań marketingowych. Dzięki zastosowaniu narzędzi do raportowania, takich jak systemy Business Intelligence, możliwe jest generowanie szczegółowych zestawień oraz wizualizacji, które wspierają decyzje strategiczne. Dobre praktyki w zakresie raportowania obejmują jasne definiowanie celów raportu, dobór odpowiednich wskaźników KPI oraz zastosowanie wizualizacji danych, co pozwala na lepsze zrozumienie przedstawianych informacji. W kontekście standardów branżowych, raporty powinny być tworzone zgodnie z zasadami klarowności, precyzji i adekwatności, aby skutecznie odpowiadały na potrzeby użytkowników.

Pytanie 3

W kolumnie, która pełni funkcję klucza głównego w tabeli, powinny się znajdować

A. wartości unikalne.
B. inny typ niż inne kolumny.
C. ciągłe numery.
D. liczby.
Kolumna, która pełni rolę klucza głównego w tabeli, powinna mieć unikalne wartości. To takie ważne w projektowaniu baz danych. Klucz główny to coś, co pozwala jasno zidentyfikować każdy rekord w tabeli. Czyli dla każdego wpisu w tej kolumnie musi być jedna, jedyna wartość, która nie powtarza się w innych wierszach. Na przykład w tabeli użytkowników kolumna 'ID' często jest kluczem głównym. Dzięki temu, jak chcemy znaleźć konkretnego użytkownika, to robimy to bez żadnych pomyłek, szukając go za pomocą tego jedynego identyfikatora. W praktyce używanie unikalnych wartości w kluczu głównym jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych. To pomaga zredukować zbędne dane i zwiększa ich poprawność. No bo nie ma co ukrywać, unikalność klucza głównego to podstawa skutecznego zarządzania danymi i zapewnia porządek w aplikacjach bazodanowych. To zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 4

Jakie wartości zostaną wypisane przez funkcję wypisz(2) zaimplementowaną w JavaScript?

function wypisz(a)
{
    for (var i=1; i<6; i++)
    {
        a++;
        if ((a%2==0)|| (a%3==0))
        document.write(a+" " );
    }
}
A. 3 4 6 8
B. 3 4 6
C. 6
D. 2 3 4 6
Jak analizujemy tę funkcję wypisz, to ważne jest, aby zrozumieć, jak pętla for działa oraz jakie liczby spełniają warunki w if. W przypadku, gdy ktoś myśli, że funkcja wypisze tylko 6, to musi wiedzieć, że poprawna odpowiedź 3 to tak naprawdę cały zestaw liczb 3, 4 i 6. Wypisanie tylko 6 to błąd, bo musimy uwzględnić inne wartości, które też spełniają warunek. Opcja, że ma być wypisane 3, 4, 6 i 8, wydaje się mylna, bo 8 wcale się nie pojawia w pętli, więc ten warunek a%2==0 || a%3==0 nie ma tu zastosowania. Podobnie, myślenie, że 2, 3, 4, 6 będą wypisane, to fałsz, bo 2 nigdy nie jest sprawdzane. Na początku a jest równe 2, a po pierwszym obiegu pętli, a++ daje 3, która spełnia warunek, ale 2 zostaje zignorowane w tej kolejności. To jest prosty błąd wynikający z nieuważności, bo trzeba zwrócić uwagę, że inkrementacja dzieje się przed sprawdzeniem условия w if. Warto to zrozumieć, bo to daje solidne podstawy do lepszego programowania i umiejętności pisania bardziej skomplikowanego kodu JavaScript.

Pytanie 5

Jaką wartość zobaczymy po wykonaniu poniższego kodu JavaScript?

<script>
document.write(Math.round(4.51)+Math.pow(2,3));
</script>
A. 12
B. 14
C. 11
D. 13
Analizując różne odpowiedzi na pytanie dotyczące wartości wyświetlanej przez kod JavaScript musimy zrozumieć podstawowe operacje matematyczne i funkcje wbudowane w języku JavaScript. Jednym z typowych błędów jest niewłaściwe zrozumienie działania funkcji Math.round oraz Math.pow. Math.round odpowiada za zaokrąglenie liczby do najbliższej liczby całkowitej co może prowadzić do błędnych wniosków jeśli nie uwzględnimy specyfiki jej działania. Na przykład liczba 4.51 zostanie zaokrąglona do 5 ponieważ przekracza połowę wartości między 4 a 5. Kolejna funkcja Math.pow wykonuje działania potęgowe co oznacza że przychodzące argumenty traktuje jako podstawę i wykładnik. W przypadku Math.pow(2 3) podnosimy 2 do trzeciej potęgi co daje 8. Jeśli pominiemy tę operację lub niewłaściwie ją zrozumiemy możemy błędnie oszacować wynik jako mniejszy lub większy niż jest w rzeczywistości. Innym błędem może być nieprawidłowe zsumowanie wyników z powyższych funkcji co może prowadzić do wyświetlenia wartości innych niż oczekiwane. Kluczowe jest rozumienie podstawowych zasad matematyki i ich implementacji w kodzie JavaScript co pozwala na precyzyjne tworzenie logiki aplikacji i unikanie typowych błędów logicznych które mogą wpływać na działanie całego programu. Praktyczne podejście do testowania i debugowania takich operacji pomaga w unikaniu pomyłek i gwarantuje poprawne działanie kodu w różnych sytuacjach.

Pytanie 6

Każde informacje, które odnoszą się do innych informacji, określane są jako

A. databus.
B. metalanguage.
C. markup language.
D. metadata.
Odpowiedzi takie jak 'databus', 'metalanguage' oraz 'markup language' nie są odpowiednie w kontekście pytania o dane opisujące inne dane. Termin 'databus' odnosi się do architektury komunikacyjnej, która umożliwia przesyłanie danych pomiędzy różnymi aplikacjami lub systemami, ale nie odnosi się do opisu danych. 'Metalanguage' z kolei to język używany do opisu innego języka, co również nie pasuje do definicji metadanych. Użycie metalanguage może być przydatne w kontekście analizy języków programowania czy gramatyk formalnych, jednak nie wiąże się bezpośrednio z przekazywaniem informacji o danych. Z kolei 'markup language' odnosi się do języków znaczników, takich jak HTML czy XML, które służą do formatowania tekstu i strukturyzacji dokumentów, a nie do opisywania danych. Chociaż te języki mogą wykorzystywać metadane do opisu swojej struktury, same w sobie nie spełniają funkcji metadanych. Często mylnie uważa się, że wszystkie te terminy są ze sobą związane, jednak kluczowa różnica polega na tym, że metadane to informacje o danych, podczas gdy pozostałe odpowiedzi dotyczą różnych aspektów technologii informacyjnej i komunikacyjnej. Prawidłowe zrozumienie tych terminów jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi oraz ich analizy w kontekście nowoczesnych rozwiązań IT.

Pytanie 7

Aby móc edytować nakładające się na siebie pojedyncze fragmenty grafiki, przy zachowaniu niezmienności pozostałych elementów, powinno się zastosować

A. histogram
B. kanał alfa
C. warstwy
D. kadrowanie
Wykorzystanie warstw w edytorach graficznych, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, pozwala na wydajne zarządzanie i edytowanie poszczególnych fragmentów obrazu. Warstwy umożliwiają oddzielne manipulowanie elementami, co jest niezwykle istotne, gdy chcemy edytować część obrazu bez wpływania na jego pozostałe elementy. Przykładowo, podczas pracy nad projektem graficznym możemy na jednej warstwie umieścić tekst, na innej obrazek, a na trzeciej tło. Dzięki temu edytując jedną z warstw, pozostałe pozostają nietknięte. Istotnym aspektem pracy z warstwami jest ich hierarchia, która pozwala na ustalanie porządku wyświetlania – warstwy wyższe w hierarchii przykrywają te niższe. Warstwy są również wykorzystywane do tworzenia efektów takich jak przezroczystość czy cienie, co zwiększa głębię i atrakcyjność wizualną projektu. W branży graficznej stosowanie warstw stało się najlepszą praktyką, ponieważ zwiększa elastyczność pracy i ułatwia wprowadzanie poprawek bez ryzyka utraty danych oryginalnych.

Pytanie 8

DOM oferuje funkcje i atrybuty, które w JavaScript umożliwiają

A. przesyłanie danych formularza bezpośrednio do bazy danych
B. wykonywanie operacji na zmiennych przechowujących wartości liczbowe
C. pobieranie i modyfikowanie elementów strony załadowanej w przeglądarce
D. manipulowanie łańcuchami zadeklarowanymi w kodzie
Manipulacja łańcuchami, wysyłanie danych formularzy do baz danych oraz operacje na zmiennych liczbowych to pojęcia, które nie są bezpośrednio związane z funkcjonalnościami DOM. Przykładowo, manipulacja łańcuchami odnosi się do operacji na stringach w JavaScript, takich jak łączenie, dzielenie czy modyfikowanie tekstu, co nie ma związku z strukturą dokumentu HTML. W przypadku formularzy, wysyłanie danych do bazy danych jest zazwyczaj realizowane przez backend, a nie bezpośrednio przez DOM. DOM może jednak wspierać ten proces, umożliwiając zebranie danych w formularzach, ale to skrypty po stronie serwera zajmują się obsługą i przechowywaniem tych danych. Operacje na zmiennych liczbowych również są częścią podstawowej składni JavaScript, ale nie mają związku z manipulowaniem strukturą dokumentu. Często podczas nauki programowania zdarza się mylić koncepcje związane z różnymi warstwami aplikacji, co prowadzi do nieporozumień. Kluczowe jest zrozumienie, że DOM jest narzędziem do interakcji z dokumentem strony w przeglądarkach, a nie do manipulacji danymi czy zmiennymi w ogólnym sensie. Właściwe zrozumienie roli DOM w kontekście aplikacji webowych jest istotne dla efektywnego rozwoju złożonych interfejsów użytkownika.

Pytanie 9

Jakiego języka można użyć do obsługi połączenia z bazą danych MySQL podczas rozwijania aplikacji webowej?

A. PHP
B. CSS
C. HTML
D. XHTML
PHP jest językiem skryptowym, który jest szeroko stosowany do tworzenia dynamicznych aplikacji internetowych, a jego zdolność do interakcji z bazami danych, takimi jak MySQL, czyni go idealnym narzędziem do obsługi połączeń z bazą danych. PHP umożliwia programistom wysyłanie zapytań SQL do bazy danych, wykonywanie operacji CRUD (tworzenie, odczyt, aktualizacja, usuwanie) oraz przetwarzanie wyników, co jest kluczowe w nowoczesnym tworzeniu aplikacji webowych. Przykładowy kod PHP do nawiązania połączenia z bazą danych MySQL może wyglądać następująco: $conn = new mysqli('localhost', 'username', 'password', 'database');. W przypadku niepowodzenia połączenia, można użyć if ($conn->connect_error) { die('Connection failed: ' . $conn->connect_error); }. PHP wspiera również różne techniki zabezpieczeń, takie jak przygotowywanie zapytań, co znacząco zwiększa bezpieczeństwo aplikacji przed atakami typu SQL Injection. Dokumentacja PHP oraz standardy, takie jak PSR (PHP Standards Recommendations), dostarczają programistom niezbędnych wytycznych, aby tworzyć wydajne i bezpieczne aplikacje. Dzięki swojej elastyczności i wszechstronności, PHP stał się językiem pierwszego wyboru dla programistów zajmujących się tworzeniem aplikacji internetowych z interfejsem do baz danych.

Pytanie 10

Którą kwerendę należy wykonać, aby zaktualizować wszystkim rekordom z tabeli pracownicy wartość w kolumnie plec na K, przyjmując na potrzeby zadania, że każde imię żeńskie kończy się literą a?

A. ALTER TABLE pracownicy SET plec='K' WHERE imie LIKE '%a';
B. UPDATE pracownicy SET plec='K' WHERE imie='%a';
C. UPDATE pracownicy SET plec='K' WHERE imie LIKE '%a';
D. ALTER TABLE pracownicy SET plec='K' WHERE imie='%a';
W tym zadaniu łatwo się potknąć na dwóch rzeczach: pomyleniu operacji na strukturze tabeli z operacjami na danych oraz na nieprawidłowym użyciu wzorca tekstowego. W SQL istnieje dość wyraźny podział na instrukcje służące do definiowania struktury bazy (DDL) oraz te, które manipulują rekordami (DML). ALTER TABLE należy do tej pierwszej grupy. Używa się go do dodawania kolumn, zmiany typu danych, ustawiania kluczy obcych, czasem indeksów. Nie ma on mechanizmu typu SET kolumna='wartość' z warunkiem WHERE, który modyfikuje poszczególne wiersze. Próba napisania ALTER TABLE ... SET plec='K' WHERE imie LIKE '%a' po prostu nie jest zgodna ze składnią SQL i nie zadziała w żadnym normalnym systemie bazodanowym. Drugi typ błędu dotyczy użycia WHERE imie='%a'. W wielu językach programowania znak % kojarzy się z operacjami na łańcuchach albo z formatowaniem, ale w czystym SQL porównanie z operatorem = oznacza ścisłą równość, bez żadnych wildcardów. Wyrażenie imie = '%a' oznacza: imie ma być dokładnie dwuznakowym ciągiem składającym się z procenta i litery „a”. Żadne „dowolne znaki przed a” się tu nie pojawiają. Do dopasowywania wzorców tekstowych służy operator LIKE, a dopiero przy LIKE znaczek % ma specjalne znaczenie – „dowolny ciąg znaków”. To jest bardzo typowe nieporozumienie: ktoś pamięta, że w LIKE używa się % i _ jako wildcardów, i odruchowo wrzuca % także przy zwykłym =. Z mojego doświadczenia wynika, że dobrym nawykiem jest rozdzielenie w głowie: UPDATE + SET + WHERE – do zmiany danych; ALTER TABLE – tylko do zmian struktury. A przy wyszukiwaniu tekstów: jeśli chcę sztywne porównanie, używam =, jeśli szukam po fragmencie, używam LIKE z % (wieloznak) lub _ (pojedynczy znak). W praktyce webowej błędne użycie tych konstrukcji może prowadzić do sytuacji, że kwerenda nic nie zwraca albo nie aktualizuje żadnego rekordu, a programista długo szuka błędu np. po stronie PHP czy JavaScript, zamiast zacząć od samego SQL-a. Warto też pamiętać, że aktualizacje bez poprawnego WHERE są niebezpieczne, bo mogą zmienić wszystkie rekordy w tabeli, więc warunek oparty na właściwie użytym LIKE jest kluczowy zarówno dla poprawności, jak i bezpieczeństwa danych.

Pytanie 11

W systemie baz danych sklepu komputerowego znajduje się tabela o nazwie komputery. Aby stworzyć raport, który wyświetla dane z tabeli dla komputerów z co najmniej 8 GB pamięci oraz procesorem Intel, można użyć kwerendy

A. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = "Intel" OR pamiec >= 8
B. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = "Intel" AND pamiec >= 8
C. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = "Intel" AND pamiec < 8
D. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = "Intel" OR pamiec < 8
Odpowiedź "SELECT * FROM komputery WHERE procesor = 'Intel' AND pamiec >= 8;" jest poprawna, ponieważ wykorzystuje operator AND do jednoczesnego spełnienia dwóch warunków: procesor musi być równy 'Intel', a pamięć musi wynosić co najmniej 8 GB. Taki zapis jest zgodny z najlepszymi praktykami w programowaniu zapytań SQL, którymi są m.in. precyzyjność oraz jednoznaczność. Dzięki użyciu operatora AND, zapytanie filtruje wyniki w sposób, który jest zgodny z wymaganiami użytkownika. W praktyce, takie kwerendy są niezwykle ważne dla analizy danych w bazach danych, ponieważ umożliwiają wyodrębnienie specyficznych informacji, które są krytyczne dla podejmowania decyzji biznesowych. Na przykład, w kontekście sklepu komputerowego, analiza komputerów z określonymi parametrami technicznymi może pomóc w lepszym dostosowaniu oferty do potrzeb klientów. Ponadto, rozumienie składni SQL oraz umiejętność formułowania efektywnych zapytań to kluczowa umiejętność dla specjalistów w dziedzinie zarządzania danymi.

Pytanie 12

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Inwersja.
B. Progowanie.
C. Barwienie.
D. Krzywe.
Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 13

Który z poniższych kodów HTML odpowiada przedstawionej tabeli? Dla uproszczenia pominięto zapis dotyczący stylu obramowania tabeli oraz komórek?

Ilustracja do pytania
A. Rys. B
B. Rys. C
C. Rys. A
D. Rys. D
Poprawna odpowiedź to Rys. B ponieważ wykorzystuje atrybut rowspan="2" który łączy dwie komórki w pierwszej kolumnie w jeden wiersz Koncepcja rowspan umożliwia efektywne zarządzanie strukturą danych w tabeli HTML pozwalając na oszczędność miejsca i uniknięcie zduplikowanych komórek W praktyce rowspan jest niezwykle przydatny w projektach gdzie dane muszą być prezentowane w sposób zorganizowany i czytelny Dobre zrozumienie tego atrybutu jest kluczowe w tworzeniu responsywnych i estetycznych stron internetowych Zastosowanie rowspan zgodne jest ze standardami W3C co czyni kod bardziej zgodnym z wieloma przeglądarkami i urządzeniami Warto również pamiętać że prawidłowe użycie atrybutów takich jak rowspan poprawia dostępność strony co jest ważnym aspektem współczesnego projektowania stron internetowych Wiedza o tym jak zarządzać strukturą tabel i używać odpowiednich atrybutów wpływa na lepsze doświadczenie użytkownika Jest to również istotne w kontekście SEO gdyż poprawna semantyka HTML może wpłynąć na lepsze indeksowanie witryny przez wyszukiwarki

Pytanie 14

Algorytm przedstawiony na rysunku można zapisać w języku JavaScript za pomocą instrukcji

A. for(i = 0; i > 10; i++)

B. var i = 0;
   while(i <= 10)
     i += 2;

C. var i = 0;
   do
     i++;
   while(i > 10);

D. var i = 0;
   do
     i = i + 2;
   while(i < 10);
Ilustracja do pytania
A. A.
B. B.
C. C.
D. D.
Niestety, wybrana odpowiedź nie jest poprawna. Przeanalizujmy błędy w pozostałych odpowiedziach. Wszystkie niepoprawne odpowiedzi nie odzwierciedlają prawidłowo logiki przedstawionej na diagramie przepływu. Mogą nie inicjalizować zmiennej 'i' na 0, nie zwiększać jej wartości o 2 za każdym obrotem pętli lub nie sprawdzać, czy 'i' jest mniejsze lub równe 10. Takie błędy są często wynikiem niezrozumienia działania pętli i operatorów w języku JavaScript. Pętla 'while' powinna wykonywać określony kod, dopóki jej warunek jest spełniony. Operator '+=' to skrócona forma zapisu operacji dodawania i przypisania. Jeśli zmienna 'i' jest zwiększana o 2, powinniśmy użyć 'i += 2', a nie 'i++' lub 'i--', które odpowiednio zwiększają lub zmniejszają wartość 'i' o 1. Ważne jest, aby zrozumieć znaczenie i zastosowanie różnych operatorów i instrukcji w języku JavaScript, aby prawidłowo odwzorować algorytmy na kod.

Pytanie 15

W języku CSS zapis selektora

p > i { color: red; }
wskazuje, że kolorem czerwonym będzie sformatowany
A. wszystkie teksty w znaczniku <p> oprócz tych w znaczniku <i>
B. tylko ten tekst w znaczniku <p>, który ma przypisaną klasę o nazwie i
C. wszystki tekst w znaczniku <p> lub wszelkie treści w znaczniku <i>
D. jedynie ten tekst w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>
Zapis selektora CSS p > i mówi, że styl ma być zastosowany tylko do elementów <i>, które są bezpośrednimi dziećmi znacznika <p>. W praktyce oznacza to tyle, że jeśli w <p> mamy <i>, to tylko ten <i> weźmie czerwony kolor. To jest w porządku, bo w CSS style mogą się dziedziczyć, ale można je też dokładnie określić z użyciem selektorów. Znak '>' wskazuje na relację rodzic-dziecko, co jest istotne, gdy patrzymy na strukturę dokumentu HTML. Na przykład, w kodzie: <p>To jest <i>przykład</i> tekstu.</p>, słowo „przykład” będzie czerwone. Dodatkowo, korzystanie z takich selektorów to dobra praktyka, bo ogranicza wpływ stylów tylko do konkretnego kontekstu, co bardzo ułatwia zrozumienie kodu. Tego typu selektory pomagają unikać niechcianych efektów, które mogą się zdarzyć przy bardziej ogólnych zasadach CSS, a także poprawiają wydajność przeglądarki przy stylizacji.

Pytanie 16

Co robi funkcja przedstawiona w kodzie JavaScript?

function tekst() {
var h = location.hostname;
document.getElementById("info").innerHTML = h;
}
A. pokazać na przycisku lokalizację hosta, a po jego naciśnięciu umożliwić przejście do określonej lokalizacji
B. umożliwić przejście do wskazanej lokalizacji hosta
C. wyświetlić w elemencie o id = "info" adres hosta wskazany przez pierwszy odnośnik
D. wyświetlić w elemencie o id = "info" nazwę hosta, z którego pochodzi wyświetlona strona
Nieprawidłowe odpowiedzi wynikają z błędnego zrozumienia działania obiektu Location oraz manipulacji DOM w JavaScript. Jedna z odpowiedzi sugeruje, że funkcja umożliwia przejście do wskazanej lokalizacji hosta, co nie jest zgodne z działaniem location.hostname. Metoda ta jedynie pobiera nazwę hosta, nie wykonuje żadnych operacji nawigacyjnych. Innym błędnym założeniem jest twierdzenie, że funkcja wyświetla adres hosta wskazany pierwszym odnośnikiem. W rzeczywistości, location.hostname zwraca nazwę hosta aktualnej strony, a nie żadnego odnośnika w dokumencie. Kolejna błędna odpowiedź dotyczy umieszczenia tej nazwy na przycisku. Kod wyraźnie pokazuje, że manipulacja dotyczy elementu o id info, a nie przycisku, nie ma więc nic wspólnego z interakcją użytkownika poprzez kliknięcie. Takie nieporozumienia mogą wynikać z niedostatecznej znajomości specyfikacji obiektu Location oraz technik manipulacji DOM w JavaScript, co jest kluczowe dla efektywnego tworzenia dynamicznych i responsywnych stron internetowych. Poprawne zrozumienie pozwala tworzyć aplikacje, które są zarówno funkcjonalne, jak i bezpieczne dla użytkowników, co jest istotne w kontekście współczesnych standardów webowych.

Pytanie 17

Na przedstawionej grafice widać fragment bazy danych. Jakie kwerendę należy zastosować, aby uzyskać nazwy produktów zakupionych przez klienta o id = 1?

Ilustracja do pytania
A. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje ON nr_produktu = nr_klienta WHERE nr_klienta = 1
B. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty USING(nr_produktu) JOIN transakcje USING(nr_transakcji) WHERE nr_klienta = 1
C. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty USING(nr_produktu) WHERE nr_klienta = 1
D. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty JOIN transakcje WHERE nr_klienta = 1
Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego zrozumienia struktury bazy danych oraz sposobu łączenia tabel. Błędem w połączeniach JOIN jest nieprawidłowe określenie warunków łączenia tabel co prowadzi do niekompletnych lub błędnych wyników. W przypadku bazy danych relacyjnej kluczowe jest aby każda tabela była prawidłowo połączona przez klucz obcy co zapewnia integralność danych. Źle skonstruowane zapytania mogą powodować problemy wydajnościowe jak również zwracać niewłaściwe informacje co jest szczególnie problematyczne w środowisku produkcyjnym. Typowe błędy myślowe obejmują nieprawidłowe zrozumienie pojęcia klucza obcego jako mechanizmu łączącego tabele oraz błędne stosowanie klauzuli WHERE bez uwzględnienia pełnej relacji między tabelami. Również użycie niewłaściwych aliasów czy nieprecyzyjnych warunków może prowadzić do nieoptymalnych zapytań. Dlatego też ważne jest zrozumienie działania JOIN oraz jego wpływu na zapytania SQL aby móc skutecznie projektować systemy bazodanowe które są skalowalne i efektywne w działaniu.

Pytanie 18

Symbol, który pojawia się przed adresem w pasku adresowym przeglądarki internetowej lub przy tytule otwartej karty, określany jest mianem

A. favicon
B. iConji
C. emoticon
D. webicon
Wybór odpowiedzi, która nie jest faviconem, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące terminologii oraz funkcji tych elementów w kontekście web designu. Emotikon, na przykład, to graficzny symbol stosowany w komunikacji online, służący do wyrażania emocji, a nie jako symbol identyfikacyjny strony w przeglądarkach. Webicon i iConji to również pojęcia nieistniejące w kontekście standardów internetowych, co może sugerować mylenie ich z przyjętymi terminami. W rzeczywistości, favicon ma na celu przede wszystkim identyfikację witryny, co wpływa na doświadczenia użytkowników i pozytywne postrzeganie marki. Użytkownicy często polegają na ikonach przeglądarki, aby szybko zidentyfikować i nawigować między otwartymi kartami, co czyni favicon niezwykle ważnym w kontekście użyteczności strony. Ignorując ten aspekt, projektanci mogą wprowadzać w błąd użytkowników lub obniżać komfort korzystania z serwisu. Właściwe zrozumienie tego, czym jest favicon oraz jego znaczenia w kontekście projektowania stron, jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i rozpoznawalnych witryn internetowych.

Pytanie 19

Wskaż sposób oznaczania komentarzy wielowierszowych w kodzie PHP.

A. // treść komentarza
B. <!-- treść komentarza -->
C. /* treść komentarza*/
D. / treść komentarza/
W PHP składnia komentarzy jest bardzo konkretna i dość ściśle określona, więc drobna pomyłka w znakach powoduje, że interpreter nie potraktuje fragmentu jako komentarza, tylko jako zwykły tekst kodu – co zwykle kończy się błędem składni. Wiele osób myli pojęcia z innych technologii, np. z HTML albo z ogólnego zapisu tekstowego, i stąd biorą się nietrafione odpowiedzi. Znak // w PHP oznacza komentarz, ale tylko jednowierszowy. Oznacza to, że wszystko od // do końca danej linii jest ignorowane, ale już kolejna linia jest znowu normalnym kodem. To jest bardzo wygodne do krótkich dopisków obok instrukcji, np. $x = 5; // liczba elementów. Nie można jednak w ten sposób w prosty sposób opisać większego bloku, który zajmuje kilka wierszy, bo każdy z nich musiałby zaczynać się od //. Technicznie da się, ale jest to nieczytelne i w większych projektach wygląda zwyczajnie słabo. Zapis / treść komentarza/ wygląda trochę jak intuicyjna próba „otoczenia” tekstu ukośnikami, ale w składni PHP nie ma takiej konstrukcji. Pierwszy ukośnik jest traktowany jako początek operatora dzielenia, a dalsza część jako coś zupełnie innego, więc interpreter zgłosi błąd. To typowy błąd: ktoś kojarzy, że są jakieś ukośniki przy komentarzach, ale nie pamięta dokładnej kolejności i ilości znaków. Z kolei <!-- treść komentarza --> to składnia komentarza z języka HTML, a nie z PHP. W plikach .php często mieszamy kod PHP z kodem HTML i wtedy łatwo się pomylić, ale warto to rozdzielać w głowie: gdy jesteśmy „w środku” PHP, czyli pomiędzy znacznikami <?php i ?>, obowiązują zasady komentarzy z PHP: //, # oraz /* */. Natomiast gdy piszemy czysty HTML (poza blokiem PHP), wtedy używamy komentarza <!-- -->. Przenoszenie składni HTML do PHP po prostu nie zadziała, bo interpreter PHP tego nie rozumie. Dobra praktyka jest taka, żeby świadomie wybierać rodzaj komentarza: // lub # do krótkich, jednowierszowych uwag oraz /* */ do dłuższych opisów, dokumentacji funkcji i klas. Mieszanie składni z różnych technologii albo wymyślanie własnych „ozdobnych” wariantów kończy się błędami i trudnym do utrzymania kodem. W programowaniu webowym, szczególnie w PHP, precyzyjna składnia komentarzy to drobiazg, ale bez niej szybko pojawiają się trudne do zlokalizowania problemy, więc warto mieć to dobrze poukładane.

Pytanie 20

W przedstawionym kodzie PHP przeprowadzono operację na bazie danych. Jaką funkcję należy wywołać, aby uzyskać liczbę wierszy, które zostały zmienione w tabeli?

$zapytanie="UPDATE kadra SET stanowisko='Programista' WHERE id < 10"; mysqli_query($db, $zapytanie);
A. mysqli_use_result()
B. mysqli_field_count()
C. mysqli_num_rows()
D. mysqli_affected_rows()
Wybór innych funkcji zamiast mysqli_affected_rows() prowadzi do nieporozumień dotyczących ich przeznaczenia i zastosowania. Przykładowo, funkcja mysqli_num_rows() jest używana w kontekście kwerend SELECT, gdzie zwraca liczbę wierszy w zestawie wyników. Nie może być zastosowana po operacjach modyfikujących bazę danych, takich jak UPDATE, ponieważ nie dostarcza informacji o efektach tych operacji. Z kolei mysqli_use_result() jest przeznaczona do przetwarzania zestawów wyników z zapytań, co znowu nie odnosi się do sytuacji, w której chcemy znać liczbę zmienionych wierszy. Funkcja mysqli_field_count() zwraca liczbę kolumn w ostatnim zapytaniu, które zwróciło rezultat, co również nie ma zastosowania w kontekście zapytań modyfikujących. Typowym błędem myślowym jest mieszanie funkcji związanych z różnymi rodzajami zapytań. Ważne jest, aby rozumieć, jak różne funkcje w PHP dotyczące MySQL są ze sobą powiązane i jakie mają specyficzne zastosowania. Nieprawidłowe użycie tych funkcji może prowadzić do błędnych wniosków o stanie bazy danych i utrudniać debugowanie aplikacji. W związku z tym kluczowym elementem efektywnego zarządzania bazami danych jest znajomość odpowiednich funkcji oraz ich funkcji i ograniczeń.

Pytanie 21

W formularzu dokumentu PHP znajduje się pole <input name="im" />. Po wpisaniu przez użytkownika ciągu „Janek”, aby dodać wartość tego pola do bazy danych, w tablicy $_POST będzie obecny element

A. Janek z indeksem im
B. Janek z kolejnym numerem indeksu
C. im z indeksem Janek
D. im z kolejnym numerem indeksu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przypadku formularzy w PHP, każdy element formularza jest przekazywany do tablicy superglobalnej $_POST po przesłaniu formularza. W analizowanej sytuacji, pole input o nazwie 'im' zostało wypełnione wartością 'Janek'. Po przesłaniu formularza do serwera, PHP automatycznie tworzy odpowiedni wpis w tablicy $_POST. Nazwa pola, czyli 'im', staje się kluczem w tablicy $_POST, natomiast wartość wprowadzona przez użytkownika, czyli 'Janek', staje się wartością tego klucza. Dlatego w tablicy $_POST znajdziemy element o kluczu 'im', którego wartość wynosi 'Janek'. W praktyce, dostęp do wartości można uzyskać w następujący sposób: $im = $_POST['im']; co przypisze zmiennej $im wartość 'Janek'. To zachowanie jest zgodne z dokumentacją PHP i standardowymi praktykami programowania w tym języku. Dobrze jest również pamiętać o zabezpieczeniach i walidacji danych pochodzących z formularzy, aby uniknąć potencjalnych ataków, takich jak SQL Injection.

Pytanie 22

Która z pętli w PHP umożliwia przeprowadzenie operacji na wszystkich elementach tablicy z automatycznym przypisaniem indeksów tych elementów?

A. for
B. do...while
C. while
D. foreach

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'foreach' jest poprawna, ponieważ ta konstrukcja w języku PHP została stworzona specjalnie do iteracji po elementach tablicy. Zastosowanie 'foreach' pozwala na komfortowe i czytelne przeglądanie każdego elementu tablicy bez potrzeby ręcznego zarządzania indeksami, co jest szczególnie przydatne w przypadku tablic asocjacyjnych, gdzie klucze mogą być dowolnymi typami danych. Przykład zastosowania 'foreach': dla tablicy $fruits = ['jabłko', 'banan', 'gruszka']; używamy pętli: foreach ($fruits as $fruit) { echo $fruit; } To pozwala na wypisanie każdego owocu w tablicy. Warto również podkreślić, że 'foreach' jest bardziej wydajny i bardziej intuicyjny niż inne pętle, takie jak 'for' czy 'while', które wymagają dodatkowego zarządzania indeksami. W praktyce, 'foreach' jest standardem w iteracji tablic w PHP i jego użycie jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 23

Przedstawiono fragment HTML, który nie przechodzi poprawnej walidacji. Błąd walidacyjny tego kodu dotyczy

<!DOCTYPE html>
<html>
 <head>
  <title>Test</title>
 </head>
 <body>
  <img src="obraz.gif alt="Obrazek">
  <h1>Rozdział 1</h1>
  <p>To jest tekst paragrafu, ... </p>
  <br>
  <img src="obraz.gif" alt="Obrazek">

 </body>
</html>
A. powtórzenia nazwy pliku graficznego.
B. niedomknięcia znacznika br.
C. niedomknięcia znacznika img.
D. braku cudzysłowu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Błąd walidacji w kodzie HTML na obrazku wynikał z braku cudzysłowu. W HTML atrybuty powinny być zawsze otoczone cudzysłowami, są to pojedyncze (' ') lub podwójne (" "), co jest wymogiem poprawnej walidacji kodu. Atrybuty, którym nie przydzielono wartości, mogą powodować problemy w przeglądarkach, co z kolei prowadzi do błędów walidacji. Dlatego zawsze należy pamiętać o otoczeniu atrybutów cudzysłowami, aby zapewnić poprawne działanie strony internetowej. Prawidłowo zapisany atrybut w tagu HTML powinien wyglądać tak: <img src="obrazek.jpg">. W praktyce niezgodność z tą konwencją może prowadzić do nieprawidłowego wyświetlania strony lub jej elementów. Dlatego zawsze warto zwracać uwagę na poprawność składni podczas pisania kodu HTML.

Pytanie 24

Za pomocą zapytania SQL trzeba uzyskać z bazy danych nazwiska pracowników, którzy pełnią funkcję kierownika, a ich wynagrodzenie mieści się w przedziale jednostronnie domkniętym (3000, 4000>. Która klauzula sprawdza ten warunek?

A. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 OR pensja < 4000
B. WHERE kierownik = true AND pensja > 3000 AND pensja <= 4000
C. WHERE kierownik = true OR pensja > 3000 OR pensja <= 4000
D. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 AND pensja <= 4000

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź WHERE kierownik = true AND pensja > 3000 AND pensja <= 4000 jest poprawna, ponieważ precyzyjnie definiuje warunki, które muszą być spełnione, aby zwrócić odpowiednich pracowników. Klauzula WHERE jest fundamentalnym elementem zapytań SQL, który pozwala na filtrację wyników na podstawie określonych kryteriów. W tym przypadku, warunek 'kierownik = true' zapewnia, że tylko pracownicy pełniący rolę kierowników zostaną uwzględnieni w wynikach. Dodatkowo, użycie operatorów porównania '>' oraz '<=' dla pensji umożliwia dokładne zdefiniowanie przedziału, w którym pensja musi się mieścić. W praktyce, w kontekście baz danych, taka filtracja pozwala na efektywne zarządzanie danymi oraz generowanie raportów zgodnych z wymaganiami analizy. Stosowanie tego typu warunków w zapytaniach SQL jest zgodne z najlepszymi praktykami, gdyż umożliwia precyzyjne i wydajne wyszukiwanie danych, co jest kluczowe w zarządzaniu informacjami w złożonych systemach bazodanowych.

Pytanie 25

Jak powinna wyglądać prawidłowa, zgodna ze standardami języka HTML, forma samozamykającego się znacznika, który odpowiada za łamanie linii?

A. <br> </br>
B. <br/>
C. </br>
D. </ br>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapis samozamykającego się znacznika <br/> jest zgodny z aktualnym standardem HTML, który definiuje, jak powinny być tworzone elementy w dokumentach HTML. Znacznik <br/> służy do łamania linii i jest powszechnie stosowany w tekstach, aby wymusić nową linię w obrębie bloku tekstowego. W HTML5, który jest aktualnie przyjętym standardem, znaczniki samozamykające się, takie jak <br/>, nie wymagają dodatkowego zamknięcia. Znak '/' przed '>' wskazuje, że jest to znacznik samozamykający. Przykłady użycia tego znacznika można znaleźć w różnych kontekstach, na przykład w formularzach, gdzie chcemy oddzielić pola tekstowe, czy w treści artykułów, gdzie chcemy kontrolować formatowanie tekstu. Warto również zaznaczyć, że wcześniejsze wersje HTML, takie jak XHTML, wymagały użycia '/' w takich znacznikach, co mogło prowadzić do nieporozumień. Wiedza na temat poprawnego użycia znaczników HTML jest kluczowa dla tworzenia semantycznego i zgodnego kodu, co ma wpływ na dostępność oraz SEO stron internetowych.

Pytanie 26

W kodzie CSS zapis ```a[target="_blank"] {color:yellow;}``` spowoduje, że kolor żółty zostanie przypisany do tekstu

A. linków, które otwierają się w nowej karcie
B. tekstów w paragrafie
C. wszystkich linków
D. linków, które są otwierane w tej samej karcie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca odnośników, które otwierają się w osobnej karcie, jest poprawna, ponieważ selektor CSS 'a[target="_blank"]' precyzyjnie odnosi się do elementów <a> (odnośników), które mają atrybut target ustawiony na '_blank'. W HTML, atrybut target z wartością '_blank' informuje przeglądarkę, aby otworzyła link w nowej karcie lub oknie. W związku z tym, reguła CSS 'a[target="_blank"] {color:yellow;}' zmienia kolor tekstu tych konkretnych odnośników na żółty. Dobre praktyki w projektowaniu stron internetowych sugerują, aby wizualnie wyróżniać odnośniki otwierające się w nowej karcie, aby użytkownicy byli świadomi tego, że nowa zawartość zostanie otwarta, co zwiększa przejrzystość i użyteczność strony. Przykładem może być formularz kontaktowy, gdzie odnośniki do polityki prywatności mogą być otwierane w nowej karcie, a ich wyróżnienie kolorem może poprawić nawigację po stronie.

Pytanie 27

Wskaż właściwy sposób zapisu instrukcji w języku JavaScript.

A. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " ; 3.14 );
B. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " + 3.14 );
C. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " . 3.14 );
D. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " 3.14 );

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 'document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " + 3.14);'. Ta instrukcja w języku JavaScript umożliwia wyświetlenie tekstu oraz wartości liczbowej na stronie internetowej. Kluczowym elementem jest operator konkatenacji '+', który służy do łączenia ze sobą dwóch lub więcej stringów. W tym przypadku łączymy tekst z wartością liczby π. Użycie podwójnych cudzysłowów do otoczenia tekstu jest poprawne, a znaki ucieczki (backslash) przed cudzysłowami wewnętrznymi zapewniają, że JavaScript prawidłowo interpretuje je jako część tekstu, a nie zakończenie stringa. W praktyce często korzysta się z tego typu zapisów do dynamicznego generowania treści na stronach internetowych, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego oraz dobrymi praktykami w zakresie czytelności kodu. Warto również zauważyć, że 'document.write' jest funkcją, którą należy stosować ostrożnie, gdyż może nadpisywać istniejącą zawartość strony, jeśli użyta zostanie po załadowaniu DOM. Dlatego w nowoczesnych aplikacjach webowych preferowane są inne metody, takie jak manipulacja DOM poprzez metody 'appendChild' lub 'innerHTML'.

Pytanie 28

Na podstawie fragmentu dokumentu HTML, określ co należy wpisać w miejsce kropek w odnośniku w menu, aby przenosił on do rozdziału 2.

Fragment menu
<a ...>Rozdział 2</a>

Fragment dalej w dokumencie
<h1 id="r2" name="sekcja2" class="rozdzial2">Rozdział 2<h1>
A. href = "r2"
B. href = "#r2"
C. href = "#sekcja2"
D. href = "sekcja2"

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Wybrałeś 'href="#r2"', co jest poprawne, ponieważ w HTML, atrybut 'href' w tagu 'a' służy do określenia miejsca docelowego odnośnika. W tym przypadku, miejsce docelowe to identyfikator (id) elementu na tej samej stronie. Przed identyfikatorem umieszcza się znak '#', który informuje przeglądarkę, że ma poszukać elementu z danym 'id' na tej samej stronie. W tym konkretnym przypadku, 'r2' jest identyfikatorem rozdziału 2 na stronie, dlatego 'href="#r2"' skieruje odnośnik do tego rozdziału. W praktyce, używanie identyfikatorów pozwala na tworzenie skomplikowanych stron z wieloma sekcjami, gdzie odsyłacze umożliwiają łatwe i szybkie nawigowanie. To jest zgodne ze standardami i dobrymi praktykami dla tworzenia stron internetowych.

Pytanie 29

W SQL, aby zmienić dane w tabeli, wykorzystuje się instrukcję

A. JOIN
B. SELECT
C. CREATE
D. UPDATE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'UPDATE' jest poprawna, ponieważ w języku SQL polecenie to służy do modyfikacji danych w istniejących rekordach tabeli. Umożliwia aktualizację wartości w jednym lub więcej polach w wybranych wierszach, których identyfikacja może być dokonana poprzez zastosowanie klauzuli WHERE. Na przykład, aby zaktualizować nazwisko użytkownika w tabeli 'Użytkownicy', można użyć polecenia: 'UPDATE Użytkownicy SET nazwisko = 'NoweNazwisko' WHERE id = 1;'. Dobrą praktyką jest zawsze uwzględnienie klauzuli WHERE, aby uniknąć przypadkowego zaktualizowania wszystkich rekordów w tabeli. Polecenie UPDATE jest częścią standardu SQL i szeroko stosowane w codziennej pracy z bazami danych, co czyni je kluczowym narzędziem w zarządzaniu danymi. Warto również pamiętać, że przed wykonaniem aktualizacji zaleca się wykonanie kopii zapasowej danych, aby zabezpieczyć się przed niezamierzonymi zmianami.

Pytanie 30

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie (100, 200>, należy użyć następującego zapisu:

A. If (liczba > 100 && liczba <=200)
B. If (liczba < 100 && liczba <=200)
C. If (liczba > 100 || liczba <=200)
D. If (liczba < 100 || liczba >=200)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wyrażenie warunkowe 'if (liczba > 100 && liczba <= 200)' jest całkiem dobrze skonstruowane. Precyzyjnie wskazuje, że interesują nas liczby od 101 do 200, z tym że 200 jest uwzględniona, a 100 już nie. Operator '&&' (AND) działa tutaj, bo musi być spełniony zarówno pierwszy, jak i drugi warunek, co jest bardzo istotne w tym przypadku. W praktyce takie warunki można często spotkać w aplikacjach webowych, szczególnie przy walidacji danych. Na przykład w formularzach, gdzie użytkownicy muszą podać wartości mieszczące się w danym zakresie. Umiejętne korzystanie z operatorów logicznych to dobra praktyka w programowaniu. Dzięki temu kod jest bardziej czytelny oraz łatwiejszy do utrzymania. Warto też pamiętać, że różne biblioteki i frameworki mają własne metody walidacji, ale znajomość podstawowych zasad programowania w JavaScript jest kluczowa, żeby móc je dobrze wykorzystywać.

Pytanie 31

Tabela gory zawiera dane o polskich szczytach oraz górach, w których się one znajdują. Jakie zapytanie należy wykonać, aby zobaczyć Koronę Gór Polskich, czyli najwyższy szczyt w każdym z pasm górskich?

A. SELECT pasmo, szczyt FROM gory GROUP BY wysokosc;
B. SELECT pasmo, szczyt, MAX(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo;
C. SELECT pasmo, szczyt, MAX(wysokosc) FROM gory;
D. SELECT pasmo, szczyt, wysokosc FROM gory;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrana kwerenda SELECT pasmo, szczyt, MAX(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo; jest poprawna, ponieważ umożliwia uzyskanie najwyższego szczytu w każdym pasmie górskim. W tym przypadku użycie funkcji agregującej MAX pozwala na zidentyfikowanie maksymalnej wartości kolumny 'wysokosc' dla każdej grupy utworzonej przez 'pasmo'. Podczas stosowania klauzuli GROUP BY, dane są dzielone na różne grupy na podstawie wartości w kolumnie 'pasmo', a następnie dla każdej grupy obliczana jest maksymalna wysokość szczytu. Taki sposób zorganizowania danych jest zgodny z najlepszymi praktykami SQL, które rekomendują wykorzystanie funkcji agregujących w połączeniu z grupowaniem, aby uzyskać zwięzłe i precyzyjne wyniki. Przykładowo, po wykonaniu tej kwerendy, otrzymamy listę pasm górskich wraz z najwyższymi szczytami, co jest niezbędne do analizy geograficznej i turystycznej.

Pytanie 32

W poniższym zapytaniu SQL znak „*” wskazuje, że w wyniku tego zapytania zostaną zwrócone:

SELECT * FROM mieszkancy WHERE imie = 'Anna';
A. zostaną wyświetlone wszystkie kolumny tabeli mieszkańcy
B. wszystkie rekordy z tabeli mieszkańcy będą widoczne
C. warunek dotyczący imienia zostanie pominięty
D. zostanie pokazane pole zatytułowane „*” (gwiazdka)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W zapytaniu SQL, operator '*' jest używany do oznaczania wszystkich kolumn w tabeli. W kontekście zapytania 'SELECT * FROM mieszkancy WHERE imie = 'Anna';', zapytanie to zwraca wszystkie kolumny z tabeli 'mieszkancy', które spełniają warunek określony w klauzuli WHERE, czyli te rekordy, w których pole 'imie' ma wartość 'Anna'. Przykład zastosowania: jeśli tabela 'mieszkancy' zawiera kolumny takie jak 'id', 'imie', 'nazwisko', 'adres', to wynik zapytania będzie zawierał wszystkie te kolumny dla osób o imieniu 'Anna'. Używanie '*' w zapytaniach jest powszechnie stosowaną praktyką, ale w dobrych praktykach programistycznych zaleca się określanie, które kolumny są faktycznie potrzebne w wyniku, aby zoptymalizować zapytania i zmniejszyć ilość przesyłanych danych, szczególnie w większych bazach danych.

Pytanie 33

W przypadku uszkodzenia serwera bazy danych, aby jak najszybciej przywrócić pełną funkcjonalność bazy danych, należy skorzystać z

A. opisów struktur danych w tabelach.
B. najnowszej wersji instalacyjnej serwera.
C. kompletnej listy użytkowników serwera.
D. aktualnej wersji kopii zapasowej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór aktualnej wersji kopii zapasowej jako najefektywniejszej metody przywrócenia działania bazy danych po awarii serwera jest zgodny z najlepszymi praktykami w zarządzaniu danymi. Kopie zapasowe stanowią kluczowy element strategii ochrony danych i powinny być regularnie tworzone, aby minimalizować ryzyko utraty informacji. W przypadku uszkodzenia serwera bazy danych, przywrócenie z najnowszej kopii zapasowej, która zawiera wszystkie aktualne dane, jest najskuteczniejszym sposobem odzyskania sprawności systemu. Kopie zapasowe można tworzyć na różne sposoby, w tym pełne, przyrostowe i różnicowe, co pozwala na elastyczność w zarządzaniu danymi. Zgodnie z rekomendacjami takich standardów jak ISO 27001, organizacje powinny wdrażać procedury tworzenia i zarządzania kopiami zapasowymi. Przykładowo, w przypadku awarii, administratorzy mogą szybko przywrócić bazę danych do stanu sprzed awarii, co znacząco ogranicza przestoje i straty finansowe związane z utratą danych.

Pytanie 34

W formularzu HTML wykorzystano znacznik <input>. Wyświetlane pole będzie przeznaczone do wprowadzania maksymalnie

Ilustracja do pytania
A. 20 znaków, które są widoczne podczas wpisywania
B. 30 znaków, które nie są widoczne w polu tekstowym
C. 30 znaków, które są widoczne podczas wpisywania
D. 20 znaków, które nie są widoczne w polu tekstowym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podany znacznik <input> definiuje element formularza HTML typu password. Gdy używasz typu password, wprowadzone znaki są maskowane, zazwyczaj używając symboli takich jak kropki lub gwiazdki, co oznacza, że nie są widoczne podczas wprowadzania. Atrybut maxlength określa maksymalną liczbę znaków, które użytkownik może wprowadzić. W tym przypadku wartość maxlength równa 20 oznacza, że użytkownik może wprowadzić do 20 znaków, nawet jeśli więcej znaków można by zobaczyć w polu dzięki atrybutowi size. Rozdzielając te dwa aspekty, atrybut size określa jedynie widoczną szerokość pola, co w przypadku tego inputu wynosi 30, ale nie wpływa na ilość możliwych do wpisania znaków. Zastosowanie pola password jest powszechne w formularzach logowania, gdzie bezpieczeństwo wprowadzanych danych jest priorytetem. Użycie maxlength pozwala kontrolować długość hasła, co może być częścią strategii zabezpieczeń, eliminując zbyt długie lub zbyt krótkie hasła, które są łatwiejsze do złamania. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa aplikacji webowych.

Pytanie 35

Kod JavaScript uruchomiony w wyniku kliknięcia przycisku ma na celu <img id="i1" src="obraz1.gif"> <button onclick="document.getElementById('i1').src='obraz2.gif'"> test</button>

A. ukryć obraz2.gif
B. wyświetlić obraz2.gif obok obraz1.gif
C. zmienić styl obrazu o id równym i1
D. zamienić obraz1.gif na obraz2.gif

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'zamienić obraz1.gif na obraz2.gif' jest poprawna, ponieważ kod JavaScript w przycisku jest odpowiedzialny za zmianę źródła obrazu. W momencie kliknięcia przycisku, funkcja `document.getElementById('i1').src='obraz2.gif'` przypisuje nowe źródło do elementu o identyfikatorze 'i1', co efektywnie powoduje wyświetlenie obraz2.gif zamiast obraz1.gif. Tego typu manipulacje DOM są powszechnie stosowane w interaktywnych aplikacjach webowych, gdzie użytkownik wchodzi w interakcję z różnymi elementami. Przykładem zastosowania tej techniki może być tworzenie galerii zdjęć, gdzie użytkownik klika na miniaturkę, a główny obrazek zostaje zmieniony na wybrane zdjęcie. Warto również zauważyć, że ta zmiana jest realizowana bez potrzeby reładowania strony, co znacząco poprawia doświadczenie użytkownika. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie tworzenia dynamicznych interfejsów użytkownika.

Pytanie 36

Jednostka ppi (pixels per inch) oznacza

A. określa rozdzielczość obrazów rastrowych
B. jest jednostką rozdzielczości skanerów definiującą częstość próbkowania obrazu
C. określa rozdzielczość obrazów tworzonych przez drukarki oraz plotery
D. jest parametrem wyznaczającym rozdzielczość cyfrowych urządzeń dokonujących pomiarów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "określa rozdzielczość obrazów rastrowych" jest prawidłowa, ponieważ jednostka ppi (pixels per inch) jest kluczowym wskaźnikiem dla obrazów rastrowych, które składają się z pikseli. PPI definiuje gęstość pikseli w odniesieniu do jednostki długości, co ma bezpośredni wpływ na jakość i szczegółowość obrazu. Im wyższa wartość ppi, tym więcej pikseli przypada na cal, co skutkuje wyraźniejszymi i bardziej szczegółowymi obrazami. Na przykład, w druku wysokiej jakości, często stosuje się wartości ppi w zakresie 300 lub wyżej, co pozwala na uzyskanie wyrazistych detali. W kontekście grafiki komputerowej i edycji zdjęć, ppi jest również ważne przy ustalaniu rozmiaru druku oraz jakości obrazu, co jest zgodne z praktykami branżowymi. Ponadto, standardy takie jak sRGB i Adobe RGB określają, jak ppi wpływa na reprodukcję kolorów i detali w druku i wyświetlaniu cyfrowym, co czyni te informacje niezwykle istotnymi dla profesjonalnych grafików i fotografów.

Pytanie 37

Podczas edytowania grafiki w programie do obróbki rastrowej należy usunąć kolory z obrazu, aby uzyskać wizualizację w odcieniach szarości. W tym celu można zastosować funkcję

A. szumu RGB
B. filtru rozmycia
C. desaturacji
D. kadrowania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Desaturacja to proces, który polega na usunięciu kolorów z obrazu, co skutkuje uzyskaniem jego wersji w odcieniach szarości. W kontekście edytorów grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop lub GIMP, desaturacja jest kluczową funkcją, umożliwiającą szybkie przekształcenie zdjęcia kolorowego w monochromatyczne. Tego typu operacje są szczególnie przydatne w fotografii czarno-białej, w grafice artystycznej oraz w projektowaniu, gdzie kolor może odwracać uwagę od kompozycji lub detali. Aby wykonać desaturację, wystarczy zastosować odpowiednią funkcję menu, co pozwala na łatwe i efektywne pozbycie się kolorów. Dobrą praktyką jest również eksploracja różnych metod desaturacji, takich jak konwersja do skali szarości lub użycie filtrów, które mogą dać różne efekty wizualne. Warto również zaznaczyć, że desaturacja nie jest tym samym co konwersja do odcieni szarości, gdyż może zachować pewne informacje o luminancji, które są istotne w kontekście dalszej obróbki obrazu.

Pytanie 38

body{
background-image: url"rysunek.gif");
background-repeat: repeat-y;
}
W przedstawionej definicji stylu CSS, powtarzanie dotyczy

A. rysunku znajdującego się w tle strony w pionie
B. rysunku umieszczonego w tle strony w poziomie
C. rysunku osadzonego znacznikiem img
D. tła każdego znacznika akapitu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W definicji stylu CSS, zastosowane tło z rysunkiem 'rysunek.gif' jest powtarzane w pionie dzięki właściwości 'background-repeat: repeat-y'. Oznacza to, że obrazek będzie powielany wzdłuż osi Y, co skutkuje tym, że obrazek jest umieszczany jeden nad drugim, tworząc wrażenie ciągłości. Aby lepiej zrozumieć działanie tej właściwości, warto przyjrzeć się innym ustawieniom tła. Na przykład, właściwość 'background-repeat: repeat' powtarza obraz zarówno w poziomie, jak i w pionie, natomiast 'background-repeat: no-repeat' zapobiega jakimkolwiek powtórzeniom. W standardach CSS, takich jak CSS3, definiowanie tła w ten sposób jest zgodne z zasadami, które pozwalają na elastyczne projektowanie stron internetowych. W praktyce, użycie powtarzającego się tła może być przydatne w przypadku prostych wzorów, które mają stworzyć efekt wizualny, nie obciążając jednocześnie zbytnio zasobów, co jest istotne dla wydajności ładowania strony.

Pytanie 39

Którą czynność gwarantującą poprawne wykonanie przedstawionego kodu Java Script, należy wykonać przed pętlą?

var text;
for ( var i = 0; i < tab.length; i++ ) {
  text += tab[i] + "<br>";
}
A. Zadeklarować zmienną i.
B. Sprawdzić czy text j est typu znakowego.
C. Sprawdzić rozmiar tabeli tab.
D. Zainicjować zmienną text.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobrze! Prawidłową odpowiedzią jest 'Zainicjować zmienną text'. W języku JavaScript, przed rozpoczęciem pętli, istotne jest zainicjowanie zmiennej, która będzie używana do akumulacji wyników. Zmienna 'text' w tym przypadku spełnia tę rolę. Jej prawidłowe zainicjowanie, czyli przypisanie jej początkowej wartości, zazwyczaj pustego ciągu znaków ('text = "";'), jest kluczowe dla poprawnej pracy kodu. Pozwala to na uniknięcie błędów związanych z niezdefiniowaną zmienną. Jest to standardowa procedura stosowana w wielu językach programowania, nie tylko w JavaScript. Zrozumienie i zastosowanie tej praktyki pomaga w pisaniu czystego i efektywnego kodu.

Pytanie 40

Które wyrażenie należy wstawić w miejsce ??? w pętli zapisanej w języku C++, aby zostały wyświetlone jedynie elementy tablicy tab

int tab[6];
for (int i = 0; ???; i++)
cout << tab[i];
A. i < 6
B. i <= 6
C. i >= 6
D. i > 6

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'i < 6' jest super, bo w kontekście pętli for w C++ oznacza, że ta pętla będzie działać tak długo, jak zmienna i jest mniejsza od 6. Dzięki temu uda się wyświetlić wszystkie elementy tablicy tab, które są od 0 do 5, czyli w sumie mamy sześć elementów. W praktyce pętle for są bardzo przydatne do przetwarzania tablic, bo ułatwiają przechodzenie przez wszystkie ich elementy. Jak używamy tej konstrukcji, to programista ma pewność, że nie przekroczy granic tablicy, co jest mega ważne dla stabilności apki. Dobrze jest stosować warunki, które jasno określają, do jakiego miejsca pętla ma działać, żeby kod był bardziej czytelny i bezpieczny. W bardziej rozbudowanych programach można pomyśleć o użyciu kontenerów STL, jak std::vector, które same ogarniają rozmiar i iterację.