Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie
Kwalifikacja: BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych
Data rozpoczęcia: 9 lutego 2026 23:47
Data zakończenia: 9 lutego 2026 23:52

Egzamin niezdany

Wynik: 1/40 punktów (2,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na rysunku przedstawiono zestaw do wykonywania otworów w

A. panelach drewnianych.

B. płytkach szklanych.

C. panelach PVC.

D. płytkach ceramicznych.

Wybór odpowiedzi dotyczącej paneli drewnianych, paneli PVC czy płytek szklanych nie jest właściwy z kilku powodów. Po pierwsze, wiertło diamentowe, które jest widoczne na zdjęciu, nie jest przeznaczone do obróbki drewna ani do materiałów kompozytowych, jak PVC. Drewno jest materiałem o znacznie niższej twardości, co sprawia, że do wiercenia w nim stosuje się wiertła spiralne lub wiertła do drewna, które mają zupełnie inną konstrukcję i nie wymagają diamentowych krawędzi tnących. W przypadku paneli PVC, które są często używane w budownictwie, wiertła diamentowe również nie są zalecane ze względu na ryzyko zniszczenia materiału, a zamiast tego stosuje się wiertła o ostrzach z tworzywa sztucznego. Podobnie w przypadku płytek szklanych, które są delikatnym materiałem, do ich obróbki stosuje się specjalne wiertła, które mają za zadanie zminimalizować ryzyko pęknięć, a wiertła diamentowe mogą być zbyt agresywne. Wybierając narzędzie do wiercenia, istotne jest, aby dostosować je do właściwości materiału, co jest zgodne z zasadami inżynieryjnymi i najlepszymi praktykami w zakresie obróbki materiałów. Zrozumienie właściwego zastosowania narzędzi jest kluczowe dla uzyskania pożądanych efektów oraz uniknięcia uszkodzeń materiałów roboczych.

Pytanie 2

Jaki układ warstw jest odpowiedni dla podłogi sprężystej, realizowanej na stropie?

A. Podkład, izolacja z papy, ślepa podłoga na legarach, deszczułki podłogowe

B. Izolacja ze styropianu, wylewka, posadzka z desek z drewna iglastego

C. Podkład, izolacja z papy, posadzka z deszczułek podłogowych

D. Wylewka samopoziomująca, posadzka z deszczułek podłogowych

Inne odpowiedzi nie spełniają wymagań dotyczących stworzenia efektywnej podłogi o właściwościach sprężystych. Niektóre z nich zakładają zastosowanie wylewki samopoziomującej, co jest niewłaściwe w kontekście podłóg sprężystych, ponieważ wylewki tego typu są twarde i nieprzystosowane do elastyczności, jaką powinny mieć podłogi w pomieszczeniach mieszkalnych. Izolacja ze styropianu, wspomniana w jednej z odpowiedzi, może być używana, ale w kontekście podłogi sprężystej musi być odpowiednio dobrana, aby nie wpływała negatywnie na właściwości akustyczne. Ponadto, stosowanie desek z drewna iglastego, chociaż estetyczne, może prowadzić do problemów z wygodą użytkowania, gdyż nie zapewniają one odpowiedniej elastyczności. Kluczowym błędem jest także pominięcie podkładu, który jest istotny dla stabilizacji całej struktury. Te aspekty pokazują, jak ważne jest zrozumienie właściwości materiałów budowlanych oraz ich odpowiednie dobieranie w kontekście zamierzonych funkcji. Wybierając niewłaściwe rozwiązania, można nie tylko obniżyć komfort użytkowania podłogi, ale także doprowadzić do problemów technicznych w przyszłości, takich jak pęknięcia czy niewłaściwa izolacja akustyczna.

Pytanie 3

Jeśli w dokumentacji producenta napisano, że do przygotowania 25 kg kleju wymaga się 4 litry wody, to ile wody jest potrzebne do przygotowania 75 kg kleju?

A. 75 litrów

B. 12 litrów

C. 100 litrów

D. 8 litrów

Aby obliczyć ilość wody potrzebnej do rozrobienia 75 kg kleju, należy zastosować proporcję wynikającą z danych zawartych w instrukcji producenta. Wskazano, że do przygotowania 25 kg kleju wykorzystuje się 4 litry wody. Możemy więc ustalić, że na każdy kilogram kleju przypada 0,16 litra wody (4 litry / 25 kg). W przypadku 75 kg kleju, potrzebujemy zatem 75 kg * 0,16 l/kg = 12 litrów wody. Tego typu obliczenia są kluczowe w przemyśle budowlanym i rzemiosłach, gdzie precyzyjne proporcje składników mają istotny wpływ na jakość finalnych produktów. W praktyce, dokładne rozcieńczanie klejów i innych preparatów chemicznych jest objęte standardami, które zapewniają nie tylko skuteczność, ale również bezpieczeństwo pracy. Używanie niewłaściwych proporcji może prowadzić do problemów z wytrzymałością kleju oraz jego właściwościami użytkowymi, co w dłuższej perspektywie może skutkować kosztownymi naprawami lub koniecznością wymiany uszkodzonych elementów.

Pytanie 4

Fragment okładziny ściany z płyt gipsowo-kartonowych, który miał izolację akustyczną wykonaną z wełny mineralnej, został podtopiony. Jakie działania należy podjąć, aby naprawić tę szkodę?

A. wymienić zalany fragment okładziny wraz z izolacją akustyczną

B. pomalować zaciek, który powstał na płycie gipsowo-kartonowej, preparatem przeciwwilgociowym

C. nawiercić otwory w okładzinie i wprowadzić środek hydrofobowy

D. odkręcić zalaną płytę gipsowo-kartonową, aby umożliwić odparowanie wody z akustycznej izolacji

Nawiercanie otworów w okładzinie i wprowadzanie środka hydrofobowego może wydawać się atrakcyjną metodą, jednak jest to podejście, które w praktyce może prowadzić do poważnych problemów. Otwory w okładzinie nie są w stanie skutecznie eliminować wody z wełny mineralnej, która po nasiąknięciu traci swoje właściwości akustyczne oraz izolacyjne. Dodatkowo, wprowadzenie środka hydrofobowego nie gwarantuje pełnej ochrony przed wilgocią, a w niektórych przypadkach może spowodować dodatkowe problemy, takie jak tworzenie się pleśni w zamkniętej przestrzeni. Stosowanie preparatów przeciwwilgociowych na zacieku na płycie gipsowo-kartonowej również nie jest właściwe, ponieważ może jedynie maskować problem, ale nie eliminuje skutków zalania. Z kolei odkręcenie zalanej płyty w celu odparowania wody jest niewłaściwym działaniem, które może prowadzić do dalszego uszkodzenia konstrukcji. Dlatego najlepszym i najbezpieczniejszym rozwiązaniem w takich sytuacjach jest pełna wymiana zalanego materiału, co zapewnia zachowanie właściwości akustycznych oraz integralności konstrukcyjnej budynku.

Pytanie 5

Szczelność połączenia podłogi z murami w łazienkach gwarantuje warstwa

A. podkładu z zaprawy cementowej wygładzonej

B. izolacji z folii polietylenowej, podniesionej na mur

C. izolacji z tworzywa styropianowego, umieszczonej przy ścianie

D. podkładu z płyt gipsowych, zamontowanych wzdłuż muru

Podkład z zaprawy cementowej zatartej na gładko, chociaż może wydawać się odpowiednim materiałem do wykończenia podłogi, nie spełnia roli izolacyjnej w kontekście szczelności połączenia z ścianą w pomieszczeniach mokrych. Zaprawa cementowa, będąc materiałem porowatym, nie zapewnia efektywnej bariery przeciwwilgociowej i może prowadzić do wchłaniania wilgoci. Woda, która przenika przez takie materiały, może powodować zmiany strukturalne oraz uszkodzenia zarówno podłogi, jak i ścian, co w dłuższej perspektywie prowadzi do poważnych problemów budowlanych. Zastosowanie styropianu jako izolacji przy ścianie również jest nieodpowiednie. Choć styropian ma dobre właściwości termiczne, nie jest to materiał odpornościowy na działanie wody, co może skutkować jego degradacją w wilgotnym środowisku. Izolacja z folii polietylenowej, wywinięta na ścianę, tworzy nieprzepuszczalną barierę dla wilgoci, co jest kluczowe dla zachowania integralności konstrukcji. Podkład z płyt gipsowych, ułożonych wzdłuż ściany, także nie jest właściwym rozwiązaniem, ponieważ płyty gipsowe są materiałami chłonnymi, które łatwo absorbują wodę, co prowadzi do ich zniszczenia w wilgotnym środowisku. Dlatego też, podejmując decyzje dotyczące izolacji w miejscach narażonych na wilgoć, zawsze należy kierować się sprawdzonymi rozwiązaniami, które zapewniają maksymalną ochronę przed wodą.

Pytanie 6

W pomieszczeniu na podłodze należy ułożyć płytki ceramiczne o nasiąkliwości 4÷6%. Na podstawie danych zawartych w tabeli określ klasę płytek, których można użyć, aby został spełniony warunek wymaganej nasiąkliwości.

Klasy płytek ceramicznych ze względu na nasiąkliwość E
nasiąkliwość [%]	E ≤ 3	3 < E ≤ 6	6 < E ≤ 10	E > 10
klasa płytki	AI	AIIa	AIIb	AIII

A. AI

B. AIIa

C. AIIb

D. AIII

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to klasa AIIa, która obejmuje płytki ceramiczne o nasiąkliwości od 3% do 6%. W kontekście zastosowań budowlanych, wybór płytek o odpowiedniej nasiąkliwości jest kluczowy dla zapewnienia ich trwałości oraz odporności na działanie wilgoci. Płytki o nasiąkliwości w przedziale 4÷6% są wystarczająco wytrzymałe, aby być stosowane w pomieszczeniach o umiarkowanej wilgotności, takich jak kuchnie czy łazienki. Klasa AIIa jest zgodna z normą PN-EN 14411, która definiuje wymagania dotyczące płytek ceramicznych, w tym ich nasiąkliwość, wytrzymałość oraz zastosowanie w różnych warunkach. Użycie płytek klasy AIIa gwarantuje, że materiał będzie odporny na działanie wody i zminimalizuje ryzyko uszkodzeń spowodowanych wilgocią, co jest szczególnie istotne w przestrzeniach narażonych na kontakt z wodą.

Pytanie 7

Jeżeli na opakowaniu tapety znajduje się symbol graficzny przedstawiony na rysunku, to znaczy, że

A. klej nakłada się bezpośrednio na ścianę.

B. tapeta jest odporna na szorowanie.

C. tapeta wymaga zwilżenia wodą.

D. klej nakłada się bezpośrednio na spodnią warstwę tapety.

Zrozumienie, w jaki sposób stosować klej do tapet, jest kluczowe, a niepoprawne odpowiedzi mogą prowadzić do nieefektywnych i problematycznych wyników podczas montażu. Na przykład, nakładanie kleju bezpośrednio na spodnią warstwę tapety może wydawać się wygodne, ale w rzeczywistości jest to metoda, która często prowadzi do nieodpowiedniego przylegania tapety. W przypadku wielu tapet, zwłaszcza tych o różnorodnej strukturze, klej nałożony na tapetę może nie rozprowadzić się równomiernie, co skutkuje pojawieniem się bąbelków powietrza lub złym przyleganiem do ściany. Ponadto, twierdzenie, że tapeta wymaga zwilżenia wodą, jest mylące. Chociaż niektóre tapety mogą wymagać zwilżenia w celu ułatwienia aplikacji, większość nowoczesnych tapet jest zaprojektowana tak, aby być aplikowaną na suchej powierzchni, co upraszcza proces montażu. Również mówienie, że tapeta jest odporna na szorowanie, nie ma związku z techniką aplikacji kleju i nie wpływa na to, jak tapeta powinna być umieszczona na ścianie. W rzeczywistości odporność na szorowanie dotyczy tylko tego, jak tapeta reaguje na czyszczenie po jej nałożeniu, a nie metody aplikacji. Takie nieporozumienia mogą prowadzić do frustracji i dodatkowych kosztów związanych z korekcją błędów w montażu.

Pytanie 8

Jakie środki stosuje się do eliminacji starych powłok olejnych i ftalowych?

A. fluaty

B. gruntowniki dyspersyjne

C. pasty zawierające środki alkaliczne

D. impregnaty hydrofobizujące

Gruntowniki dyspersyjne, fluaty oraz impregnaty hydrofobizujące są stosunkowo różne w swoim działaniu i zastosowaniach, co prowadzi do nieporozumień w kontekście usuwania powłok olejnych i ftalowych. Gruntowniki dyspersyjne są preparatami, które zwykle stosuje się do wzmocnienia podłoża i poprawy przyczepności farb na powierzchniach porowatych. Ich właściwości skupiają się na tworzeniu warstwy gruntującej, a nie na usuwaniu istniejących powłok. Fluaty, z kolei, są stosowane w procesach utwardzania i nie mają zdolności do degradacji starych powłok, a ich rola koncentruje się na ochronie powierzchni przed wilgocią i korozją. Impregnaty hydrofobizujące działają na zasadzie tworzenia warstwy ochronnej, która odpycha wodę, co jest przydatne w kontekście konserwacji materiałów budowlanych, ale nie przynosi korzyści w kontekście usuwania starych powłok. Błędne podejście do kwestii doboru preparatów wynika często z mylnej interpretacji ich właściwości i przeznaczenia. Kluczowe w procesie usuwania powłok jest zrozumienie, że skuteczność danego środka opiera się na jego zdolności do chemicznego rozkładu zanieczyszczeń, co jedynie pasty alkaliczne mogą zapewnić. Pozostałe wymienione preparaty są pomocne w różnych procesach, ale nie w kontekście oczyszczania przed nałożeniem nowych powłok, co może prowadzić do osłabienia trwałości końcowego wykończenia oraz jej estetyki.

Pytanie 9

Na rysunku przedstawiono przekrój okładziny ściennej wykonanej z

A. listew drewnianych.

B. listew panelowych.

C. płyt metalowych.

D. płyt szklanych.

Odpowiedzi, które nie wskazują na płyty szklane, opierają się na błędnych założeniach dotyczących charakterystyki materiałów budowlanych. Płyty metalowe, mimo iż mogą być stosowane w różnych systemach okładzin, nie mają gładkiej, jednolitej powierzchni, która jest typowa dla szkła. Zazwyczaj w konstrukcjach metalowych występują łączenia, spawy oraz różne struktury powierzchni, które są łatwo zauważalne. Z kolei listwy panelowe, które często stosuje się w wykończeniach wnętrz, charakteryzują się widocznymi krawędziami i usłojeniem, co również nie koresponduje z gładkością płyt szklanych. Odpowiedzi dotyczące listew drewnianych zawierają podobne błędy; drewno ma swoje unikalne słoje oraz nierówności, które są bardzo różne od idealnie gładkiej powierzchni szkła. Często pojawiające się myślenie, że materiały takie jak metal czy drewno mogą zastąpić szkło w kontekście estetyki oraz funkcjonalności, prowadzi do mylnych wniosków na temat ich zastosowania. W budownictwie i aranżacji wnętrz ważne jest, aby dobierać materiały zgodnie z ich właściwościami oraz zamierzonym efektem wizualnym, co powinno być brane pod uwagę przy ocenie odpowiedzi.

Pytanie 10

Profile UW powinny być instalowane w ścianach wykonanych z materiałów ceramicznych?

A. śrubami metrycznymi

B. wkrętami do metalu

C. wkrętami do drewna

D. kołkami rozporowymi

Użycie śrub metrycznych do montażu profili UW na ceramicznych ścianach jest nieodpowiednie, ponieważ nie zapewniają one odpowiedniego mocowania w materiałach takich jak ceramika. Śruby metryczne wymagają gwintowanych otworów, co w przypadku ceramiki może prowadzić do pęknięć i uszkodzeń, a tym samym osłabienia struktury ściany. W przypadku wkrętów do drewna, ich zastosowanie jest również niewłaściwe, ponieważ nie są one zaprojektowane do mocowania w twardych materiałach ceramicznych. Mogą one łatwo się ślizgać lub łamać, nie oferując wystarczającej siły trzymania, co jest kluczowe dla stabilności profili UW. Z kolei wkręty do metalu, mimo że mają zastosowanie w innych kontekstach, również nie są zalecane w przypadku montażu do ceramicznych ścian. Wkręty te mogą nie wytwarzać wystarczającej siły rozporowej, co prowadzi do ryzyka odspajania się mocowania od ściany. W praktyce, nieprawidłowy dobór elementów montażowych może skutkować nie tylko uszkodzeniem materiału, ale również zagrożeniem dla bezpieczeństwa użytkowników. Zatem, kluczowe jest stosowanie właściwych technik montażu, zgodnych z najlepszymi praktykami branżowymi, aby zapewnić długotrwałą i bezpieczną konstrukcję.

Pytanie 11

Krawędzie poziome sąsiadujących płyt gipsowo-kartonowych powinny być względem siebie przesunięte w pionie przynajmniej o

A. 20 cm

B. 40 cm

C. 30 cm

D. 10 cm

Wybór odpowiedzi w zakresie 10 cm, 20 cm lub 30 cm opiera się na niewłaściwym zrozumieniu zasad dotyczących montażu płyt gipsowo-kartonowych. Przesunięcie styków na mniejsze odległości, takie jak 10 cm czy 20 cm, może prowadzić do poważnych problemów strukturalnych. Tego typu podejście nie tylko osłabia spójność całej konstrukcji, ale także zwiększa ryzyko pęknięć i uszkodzeń w miejscach łączeń, szczególnie w warunkach zmiennych temperatur i wilgotności, co może prowadzić do wykruszeń materiału oraz konieczności kosztownych napraw. W praktyce, takie nieprawidłowe rozmieszczenie styków będzie wpływać negatywnie na estetykę wykończenia, ponieważ wszelkie nierówności czy pęknięcia będą bardziej widoczne. Typowym błędem myślowym jest przekonanie, że mniejsze przesunięcie styków nie wpłynie na trwałość ściany. W rzeczywistości, zgodnie z normami budowlanymi, w tym PN-EN 13964 oraz wytycznymi producentów płyt gipsowo-kartonowych, stosowanie się do zasad przesunięcia styków na poziomie 40 cm jest kluczowe dla zapewnienia długotrwałej funkcjonalności i estetyki konstrukcji. Przesunięcie styków w pionie powinno być traktowane jako podstawowy element dobrego wykonawstwa w branży budowlanej.

Pytanie 12

W jaki sposób aplikuje się i równomiernie rozprowadza lakier podczas malowania drewnianej podłogi z desek?

A. W poprzek włókien drewna

B. Wzdłuż włókien drewna

C. Metodą na krzyż

D. W dowolnych kierunkach

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Lakierowanie drewnianej podłogi wzdłuż włókien drewna jest kluczowym krokiem, który zapewnia optymalną przyczepność oraz estetykę wykończenia. Włókna drewna stanowią naturalne kierunki, które wpływają na sposób, w jaki lakier wnika w powierzchnię. Nakładając lakier wzdłuż włókien, czynimy to w sposób, który pozwala na lepszą penetrację oraz ogranicza ryzyko odspajania się powłoki. Dodatkowo, takie podejście minimalizuje powstawanie smug i niedoskonałości, co jest szczególnie istotne w kontekście estetyki podłóg drewnianych. Dobrą praktyką jest stosowanie pędzla lub wałka o odpowiedniej grubości i gęstości, który umożliwia równomierne rozprowadzenie lakieru. Warto także pamiętać o tym, aby podczas aplikacji lakieru zachować właściwy odstęp czasowy, który pozwala na odpowiednie wyschnięcie każdej warstwy. W przypadku podłóg drewnianych najlepiej stosować lakiery wodne, które są bardziej przyjazne dla środowiska i szybciej schną, co ułatwia proces malowania.

Pytanie 13

Powierzchnie drewniane, przed nałożeniem powłoki lakierniczej, wymagają dokładnego

A. zaimpregnowania

B. zabejcowania

C. wygładzenia

D. wystrugania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podłoża drewniane wymagają starannego wyszlifowania przed nałożeniem powłok lakierniczych, ponieważ proces ten ma kluczowe znaczenie dla uzyskania gładkiej i trwałej powierzchni. Wyszlifowanie pomaga usunąć wszelkie nierówności, zadziorne krawędzie oraz zanieczyszczenia, co pozwala na lepsze przyleganie lakieru. Ponadto, szlifowanie umożliwia otwarcie porów drewna, co sprzyja lepszemu wchłanianiu lakierów i zwiększa ich trwałość. W praktyce, na początku należy użyć papieru ściernego o niższej granulacji (np. 80-120), aby usunąć większe nierówności, a następnie przejść do drobniejszego papieru (np. 180-240) w celu uzyskania gładkiej powierzchni. Warto zaznaczyć, że zgodnie z normami branżowymi, przed nałożeniem powłok lakierniczych, przygotowanie podłoża jest równie istotne, jak sam proces aplikacji, ponieważ nieprawidłowe przygotowanie może prowadzić do łuszczenia się farby, pojawiania się pęcherzyków czy nierównomiernego koloru.

Pytanie 14

Płyt z jakiego materiału użyto do wykonania ściany przedstawionej na fotografii?

A. OSB.

B. MDF.

C. pilśniowych.

D. paździerzowych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Płyty OSB, czyli Oriented Strand Board, mają całkiem ciekawą budowę. Jest to efekt układania długich wiórów drewna w warstwy i sklejania ich żywicami pod dużym ciśnieniem. Używa się ich w budownictwie, głównie w konstrukcjach szkieletowych. Dobrze sprawdzają się jako materiał na podłogi, ściany i dachy. Są naprawdę wytrzymałe i odporne na zmiany wilgotności, co czyni je świetnym wyborem do użytku wewnętrznego oraz w miejscach, gdzie jest umiarkowana wilgotność. Z mojego doświadczenia wynika, że projektanci i deweloperzy chętnie sięgają po te płyty, bo oferują dobry stosunek jakości do ceny. Co ciekawe, są produkowane zgodnie z różnymi normami, dzięki czemu ich jakość i bezpieczeństwo użytkowania są na wysokim poziomie. Ich konstrukcja pozwala na szybkie i łatwe łączenie, co znacznie przyspiesza budowę.

Pytanie 15

Powierzchnie świeżo nałożonych tynków mineralnych, które zostały zagruntowane mlekiem wapiennym, przed nałożeniem powłoki emulsyjnej, wymagają

A. szlifowania

B. impregnowania

C. szpachlowania

D. fluatowania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fluatowanie to kluczowy proces przygotowawczy powierzchni z nowych tynków mineralnych przed nałożeniem powłok emulsyjnych. Polega on na nałożeniu cienkiej warstwy mleka wapiennego, co ma na celu wzmocnienie podłoża oraz poprawę przyczepności kolejnych warstw. Mleko wapienne działa jako środek wiążący, który zabezpiecza tynk przed niekorzystnym wpływem wilgoci i innych czynników atmosferycznych. W praktyce, fluatowanie przyczynia się do stworzenia stabilnej i jednorodnej powierzchni, co jest szczególnie istotne w kontekście dalszych prac malarskich czy tynkarskich. W branży budowlanej zaleca się stosowanie fluatowania w zgodzie z normami, co zapewnia długotrwałość oraz estetykę wykonanych powierzchni. Warto również zwrócić uwagę, że odpowiednie przygotowanie podłoża przyczynia się do redukcji ryzyka powstawania pęknięć oraz łuszczenia się farb i powłok, co przekłada się na niższe koszty eksploatacji i remontów w przyszłości.

Pytanie 16

Aby wizualnie obniżyć wysokie i niewielkie wnętrze przy tapetowaniu, należy zastosować tapetę

A. gładką

B. w pionowe pasy

C. wzorzystą

D. w poziome pasy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór tapety w pasy poziome do tapetowania wysokiego, ale wąskiego pomieszczenia jest szczególnie skuteczną techniką optycznego obniżania jego postrzeganego wysokości. Pasy poziome, poprzez swój układ, kierują wzrok dookoła pomieszczenia, co sprawia, że wydaje się ono szersze i niższe. Zastosowanie tej techniki jest zgodne ze standardami aranżacji wnętrz, które zalecają używanie wzorów i kolorów, które harmonizują z proporcjami przestrzeni. Przykładowo, w mniejszych pomieszczeniach, takich jak sypialnie czy biura, gdzie ograniczona przestrzeń może powodować uczucie klaustrofobii, tapeta w pasy poziome może przyczynić się do stworzenia wrażenia większej przestronności. Warto również zwrócić uwagę na kolory - jasne odcienie w pasach poziomych dodatkowo potęgują efekt optycznego powiększenia, a ciemniejsze mogą wprowadzać elegancki, ale przytulny klimat. Ta technika jest szeroko stosowana w praktyce dekoratorskiej i architektonicznej, co potwierdzają liczne publikacje i poradniki branżowe.

Pytanie 17

Na zdjęciu przedstawiono panele ścienne typu

A. MDF

B. HDF

C. OSB

D. PVC

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Panele PVC, czyli panele wykonane z polichlorku winylu, są jednym z najpopularniejszych rozwiązań w budownictwie i aranżacji wnętrz. Ich charakterystyczna budowa, w tym system łączenia na zatrzask, zapewnia szybki i łatwy montaż, co jest istotne w przypadku prac wykończeniowych. Panele te cechują się dużą odpornością na wilgoć, co sprawia, że doskonale sprawdzają się w pomieszczeniach narażonych na działanie wody, takich jak łazienki czy kuchnie. Dodatkowo, panele PVC są łatwe w utrzymaniu czystości i dostępne w różnych wzorach i kolorach, co pozwala na dopasowanie ich do każdego stylu wnętrza. W praktyce, stosowanie paneli PVC w projektach wykończeniowych jest zgodne z aktualnymi standardami, które promują wykorzystanie materiałów odpornych na działanie czynników zewnętrznych. Wybierając panele PVC, inwestujemy w trwałość i estetykę, co jest zgodne z dobrą praktyką architektoniczną.

Pytanie 18

Jakie narzędzie należy zastosować do wykonania otworu w płytce gresowej dla puszki elektrycznej?

A. otwornicy diamentowej

B. piły brzeszczotowej

C. otwornicy widiowej

D. piły otwornicy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Otwornica diamentowa jest narzędziem, które jest idealne do wycinania otworów w twardych materiałach, takich jak płytki gresowe. Dzięki diamentowym segmentom, otwornica ta jest w stanie efektywnie i precyzyjnie przecinać twarde tworzywa, co jest kluczowe w kontekście instalacji elektrycznych, gdzie wymagany jest wysoki standard dokładności. Parametry techniczne otwornicy diamentowej pozwalają na wykonanie otworów o różnych średnicach, co umożliwia dopasowanie do specyficznych wymagań projektowych. W praktyce, zastosowanie otwornicy diamentowej przy wycinaniu otworów pod puszki elektryczne zapewnia minimalną ilość uszkodzeń samej płytki, co jest niezbędne dla estetyki wykończenia. Warto także zaznaczyć, że stosowanie otwornic diamentowych jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które zalecają wykorzystanie odpowiednich narzędzi w zależności od materiału, co przekłada się na bezpieczeństwo i jakość pracy.

Pytanie 19

W jaki sposób należy nanosić warstwę lakieru na powierzchnię drewnianego elementu?

A. Rozprowadzać lakier pociągnięciami najpierw w kierunku prostopadłym, a następnie równolegle do włókien drewna

B. Rozprowadzać lakier pociągnięciami najpierw w kierunku równoległym, a potem prostopadle do włókien drewna

C. Rozprowadzać lakier pociągnięciami w kierunku prostopadłym do włókien drewna

D. Rozprowadzać lakier pociągnięciami w kierunku równoległym do włókien drewna

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozprowadzanie lakieru wzdłuż włókien drewna jest kluczowym krokiem w procesie aplikacji powłok lakierowych. Taka technika zapewnia równomierne pokrycie, minimalizując ryzyko powstawania smug i zacieków, które mogą obniżyć estetykę wykończonego elementu. W przypadku drewna, które ma naturalną strukturę i włókna, naniesienie lakieru wzdłuż tych włókien pozwala na lepszą penetrację preparatu, co z kolei zwiększa przyczepność oraz trwałość powłoki. Przykładowo, w przypadku mebli drewnianych, które są narażone na codzienne użytkowanie, zastosowanie odpowiedniej techniki aplikacji może znacząco wpłynąć na ich odporność na uszkodzenia mechaniczne oraz działanie wilgoci. Praktyka ta jest zgodna z zaleceniami producentów lakierów, którzy często podkreślają, że aplikacja powinna być wykonywana zgodnie z kierunkiem włókien drewna, aby uzyskać optymalne efekty. Dodatkowo, warto zwrócić uwagę na wybór odpowiednich narzędzi, takich jak pędzle syntetyczne lub wałki, które również wpływają na jakość nałożonej powłoki.

Pytanie 20

Jaką ilość kleju do tapet należy zakupić, aby pokryć ściany w pomieszczeniu o wysokości 3,0 m i wymiarach podstawy 20,0 × 30,0 m, jeśli normatywne zużycie według producenta wynosi 0,42 kg na każde 10 m² powierzchni tapetowanej?

A. 6,3 kg

B. 126,0 kg

C. 12,6 kg

D. 75,6 kg

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć ilość kleju do tapet, musimy najpierw obliczyć powierzchnię, którą zamierzamy pokryć. Wysokość pomieszczenia wynosi 3,0 m, a wymiary posadzki to 20,0 m × 30,0 m. Powierzchnia ścian do tapetowania będzie wynosić 2*(20,0 m + 30,0 m) * 3,0 m = 2*(50,0 m) * 3,0 m = 300,0 m². Następnie, według normy producenta, zużycie kleju wynosi 0,42 kg na każde 10 m². Obliczamy ilość kleju potrzebną do pokrycia całej powierzchni: (300,0 m² / 10 m²) * 0,42 kg = 12,6 kg. Z tego względu, poprawna odpowiedź to 12,6 kg. W praktyce, zawsze warto uwzględnić dodatkową ilość kleju na ewentualne poprawki czy błędy, co może być przydatne przy większych projektach tapetowania. Zachowanie takiej zasady przekłada się na efektywność i oszczędność czasu.

Pytanie 21

Jakie będą koszty robocizny za tapetowanie dwóch ścian o długości 5,0 m każda, w pomieszczeniu o wysokości 2,5 m, gdy stawka robocizny wynosi 25,00 zł/m²?

A. 125,00 zł

B. 1250,00 zł

C. 312,50 zł

D. 625,00 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć koszty robocizny za wytapetowanie dwóch ścian o długości 5,0 m każda oraz wysokości 2,5 m, należy najpierw obliczyć całkowitą powierzchnię do pokrycia. Powierzchnia jednej ściany wynosi 5,0 m * 2,5 m = 12,5 m². Zatem dwie ściany to 12,5 m² * 2 = 25,0 m². Przy stawce robocizny wynoszącej 25,00 zł/m², koszt robocizny za tapetowanie wynosi 25,0 m² * 25,00 zł/m² = 625,00 zł. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być planowanie budżetu remontowego. Zrozumienie kosztów robocizny jest kluczowe w procesie budowlanym i remontowym, co pozwala na bardziej precyzyjne planowanie wydatków oraz uniknięcie nieprzyjemnych niespodzianek w trakcie realizacji projektu. Dobrą praktyką w branży jest zawsze uwzględnianie dodatkowych kosztów, takich jak materiały, co pozwala na pełniejsze przygotowanie się do zadania."

Pytanie 22

Oblicz koszt realizacji 10 m² warstwy wyrównawczej na betonowej podstawie o grubości 40 mm, jeżeli cena jednostkowa wykonania 100 m² warstwy o grubości 20 mm wynosi 1 200 zł?

A. 240 zł

B. 800 zł

C. 600 zł

D. 120 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć koszt wykonania 10 m² warstwy wyrównawczej na podkładzie betonowym o grubości 40 mm, musimy najpierw ustalić jednostkowy koszt wykonania m² tej warstwy przy zastosowanej grubości. Cena jednostkowa dla warstwy o grubości 20 mm wynosi 1200 zł za 100 m², co daje nam 12 zł za m². Gdy zwiększamy grubość do 40 mm, koszt wzrasta dwukrotnie, ponieważ materiał i robocizna proporcjonalnie do grubości będą również dwukrotnie droższe. W związku z tym koszt wykonania 1 m² warstwy o grubości 40 mm wynosi 12 zł x 2 = 24 zł. Następnie, aby obliczyć koszt dla 10 m², mnożymy 24 zł przez 10 m², co daje 240 zł. Tego rodzaju obliczenia są typowe w praktyce budowlanej, gdzie grubość materiału ma bezpośredni wpływ na koszty wykonania. Zrozumienie tych zależności jest kluczowe w odpowiednim planowaniu budżetów projektów budowlanych i remontowych.

Pytanie 23

W podkładzie cementowym podłogi wzdłuż poprzecznej osi pomieszczenia umieszczono pasek szkła w celu

A. wykonania dylatacji podkładu

B. zwiększenia ścieralności podkładu

C. wykonania izolacji podkładu

D. zwiększenia wytrzymałości podkładu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wtopienie paska szkła w podkład cementowy to naprawdę ważny krok, bo chodzi o dylatacje. To jest coś, co w budownictwie się robi, żeby uniknąć pęknięć, które mogą się pojawić przez zmiany temperatury. Jak temperatura rośnie, to posadzki się rozszerzają, a jak spada, to się kurczą. Dlatego te dylatacje są niezbędne. Dzięki paskowi szkła materiał może się swobodnie poruszać, a jednocześnie całość ładnie wygląda. W dużych halach przemysłowych to praktyka standardowa, zgodna z normami budowlanymi, co sprawia, że podłoga jest trwała i stabilna. To rozwiązanie naprawdę ma sens i jest zgodne z wytycznymi o posadzkach cementowych, które mówią, jak ważne są dylatacje, żeby uniknąć uszkodzeń.

Pytanie 24

Najbardziej podatne na uszkodzenia mechaniczne oraz w największym stopniu nasiąkliwe jest podłoże

A. betonowe

B. metalowe

C. cementowe

D. gipsowe

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź gipsowa jest prawidłowa, ponieważ gips, jako materiał budowlany, charakteryzuje się niską odpornością na uszkodzenia mechaniczne oraz wysoką nasiąkliwością. To oznacza, że gips łatwo ulega uszkodzeniom wskutek uderzeń czy nacisku. W praktyce oznacza to, że gipsowe podłoża są często stosowane w pomieszczeniach, gdzie nie są narażone na intensywne obciążenia, na przykład w aranżacjach wnętrz, formach dekoracyjnych czy w budownictwie tradycyjnym. Ponadto, gips jest materiałem podatnym na wchłanianie wilgoci, co sprawia, że w miejscach o dużej wilgotności, takich jak łazienki, wymaga szczególnej ochrony lub zastosowania specjalnych odmian gipsu odpornych na wilgoć. W kontekście dobrych praktyk budowlanych istotne jest, aby przy projektowaniu wnętrz brać pod uwagę właściwości materiałów, a gipsowe elementy stosować tam, gdzie ich właściwości estetyczne przeważają nad wadami strukturalnymi. Znajomość tych właściwości jest kluczowa dla inżynierów i projektantów wnętrz, aby unikać błędów w konstrukcji i zapewnić trwałość podłoża.

Pytanie 25

Pianka polietylenowa umieszczana pod panelami podłogowymi HDF pełni rolę izolacyjną

A. przeciwwilgociową

B. przeciwwodną

C. termiczną

D. akustyczną

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pianka polietylenowa układana pod panelami podłogowymi HDF rzeczywiście pełni funkcję akustyczną, co oznacza, że pomaga w redukcji hałasów powstających w trakcie użytkowania podłogi. Działa jako bariera dźwiękowa, zmniejszając przenikanie dźwięków między pomieszczeniami, co jest istotne w przypadku mieszkań i budynków wielorodzinnych. W praktyce, zastosowanie pianki o odpowiedniej grubości i gęstości może znacząco wpłynąć na komfort akustyczny w pomieszczeniu. Zgodnie z normami obowiązującymi w budownictwie, takie jak PN-EN ISO 717-2, ocenia się poziom izolacyjności akustycznej podłóg, co ma kluczowe znaczenie dla jakości życia mieszkańców. Używanie pianki polietylenowej jako podkładu pod panele HDF jest również zgodne z dobrą praktyką, ponieważ poprawia ergonomię użytkowania, zmniejsza odczuwalność uderzeń nóg na twardej powierzchni oraz chroni panele przed uszkodzeniami mechanicznymi. Warto zauważyć, że odpowiedni dobór materiału podkładowego jest kluczowy dla zachowania estetyki i funkcjonalności podłogi przez długi czas.

Pytanie 26

Ile wynosi maksymalna dopuszczalna wartość odchylenia od poziomu powierzchni podkładu podłogowego ułożonego w pomieszczeniu o wymiarach posadzki 3,0×3,0 m, zgodnie z zamieszczonymi wytycznymi?

Wytyczne dotyczące wykonywania i odbioru płyt podłogowych
(fragment)

Dopuszczalne odchylenie od poziomu powierzchni podkładu podłogowego
z płyt gipsowo-kartonowych wynosi 2 mm/m i nie może przekroczyć 5 mm
na całej długości lub szerokości podkładu.

A. 4 mm

B. 5 mm

C. 6 mm

D. 2 mm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 5 mm jest poprawna, ponieważ zgodnie z obowiązującymi normami dotyczącymi podkładów podłogowych, maksymalne dopuszczalne odchylenie poziomu podkładu na całej długości lub szerokości pomieszczenia o wymiarach 3,0×3,0 m nie powinno przekraczać 5 mm. Tego typu wytyczne są kluczowe w kontekście wykonania i odbioru podłóg, ponieważ zbyt duże odchylenia mogą prowadzić do problemów z układaniem finalnych warstw podłogowych, takich jak panele czy płytki. W praktyce oznacza to, że przed przystąpieniem do układania podłogi, należy starannie zbadać poziom podkładu, aby upewnić się, że jest zgodny z normami. Przykładowo, gdyby odchylenie przekraczało 5 mm, mogłoby skutkować nierównym ułożeniem podłogi, co w konsekwencji prowadzi do uszkodzeń lub przedwczesnego zużycia materiałów wykończeniowych. Dlatego ważne jest, aby stosować się do tych wytycznych, aby zapewnić trwałość i estetykę podłóg oraz uniknąć kosztownych napraw.

Pytanie 27

Deszczułki podłogowe są klasyfikowane jako materiały do wykańczania podłóg

A. z tworzyw sztucznych

B. drewnianych

C. drewnopochodnych

D. mineralnych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Deszczułki podłogowe są klasyfikowane jako materiały drewniane, co oznacza, że są wykonane z naturalnego drewna. Drewno, jako surowiec, jest cenione za swoje właściwości estetyczne oraz użytkowe, takie jak trwałość, odporność na ścieranie oraz łatwość w obróbce. W praktyce deszczułki podłogowe znajdują zastosowanie w różnorodnych przestrzeniach, zarówno mieszkalnych, jak i komercyjnych. W obiektach mieszkalnych często stosowane są w salonach i sypialniach, gdzie nadają ciepły i przytulny charakter. W obiektach komercyjnych, takich jak hotele czy restauracje, deszczułki podłogowe mogą być używane w miejscach o dużym natężeniu ruchu, co wymaga zastosowania materiałów o wyższej klasie odporności na ścieranie. Warto również zauważyć, że deszczułki podłogowe podlegają normom jakości, które określają ich parametry techniczne, takie jak twardość, odporność na wilgoć oraz stabilność wymiarową. Dobrą praktyką jest regularne konserwowanie podłóg drewnianych, co przyczynia się do ich dłuższej żywotności oraz zachowania estetyki.

Pytanie 28

Korozja znajdująca się pod powłoką malarską na ścianie w salonie może być spowodowana jej

A. popękaniem

B. zabrudzeniem

C. zawilgoceniem

D. zatłuszczeniem

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Korozja podpowłokowa na pomalowanej powierzchni ściany w pokoju dziennym jest bezpośrednio związana z jej zawilgoceniem. W przypadku, gdy ściana jest narażona na długotrwałe działanie wilgoci, woda może przenikać przez farbę i podłoże, prowadząc do osłabienia struktury malowanej powierzchni. Wilgoć sprzyja rozwojowi grzybów i pleśni, co prowadzi do dalszych uszkodzeń powłoki malarskiej. Praktyczne przykłady pokazują, że w pomieszczeniach o dużej wilgotności, takich jak kuchnie czy łazienki, zastosowanie farb odpornych na wilgoć oraz odpowiednia wentylacja są kluczowe dla zapobiegania korozji podpowłokowej. Dobre praktyki branżowe wskazują, że przed malowaniem należy dokładnie ocenić stan powierzchni oraz zastosować impregnację w celu zminimalizowania absorpcji wilgoci. Właściwe utrzymanie poziomu wilgotności w pomieszczeniach jest zatem fundamentalne dla długotrwałej ochrony powłok malarskich.

Pytanie 29

Fluatowanie wykorzystuje się do

A. zagęszczenia produktów malarskich

B. neutralizacji nowego tynku

C. ochrony elewacji budynku

D. uzupełnienia wgłębień w podłożu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fluatowanie to proces polegający na aplikacji preparatów fluoru na świeżo nałożony tynk, w celu neutralizacji jego pH oraz poprawy właściwości fizykochemicznych. Świeży tynk charakteryzuje się wysokim odczynem alkalicznym, co może prowadzić do niekorzystnych zmian w strukturze materiału oraz negatywnie wpływać na jego estetykę. Działanie fluatujące przyczynia się do zwiększenia trwałości tynku, co jest kluczowe w kontekście eksploatacji budynków. Przykłady zastosowania fluatowania to, m.in., elewacje budynków mieszkalnych i użyteczności publicznej, które po zastosowaniu tej metody wykazują lepszą odporność na czynniki atmosferyczne oraz zmniejszone ryzyko powstawania wykwitów solnych. Warto także zaznaczyć, że fluatowanie jest zgodne z rekomendacjami branżowymi, takimi jak normy PN-EN dotyczące ochrony budynków przed degradacją. Dobrze przeprowadzony proces fluatowania wpływa na długotrwałość i estetykę elewacji, co jest ważnym elementem w budownictwie oraz konserwacji obiektów budowlanych.

Pytanie 30

Na zdjęciu przedstawiono sufit wykończony

A. tynkiem gipsowym.

B. płytami gipsowo-kartonowymi.

C. tynkiem mineralnym.

D. płytami z tworzyw drzewnych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to płyty gipsowo-kartonowe, które są powszechnie stosowane w budownictwie do wykończenia sufitów, ścian oraz innych powierzchni. Płyty te charakteryzują się lekkością, łatwością w obróbce i montażu, co czyni je popularnym wyborem wśród fachowców. Obserwowane na zdjęciu szpachlowane łączenia między płytami oraz gładka, jednolita faktura są cechami charakterystycznymi dla tego materiału. Dodatkowo, płyty gipsowo-kartonowe mają bardzo dobre właściwości akustyczne, co pozwala na redukcję hałasu w pomieszczeniach. Warto również zwrócić uwagę na ich właściwości ognioodporne, co czyni je odpowiednim rozwiązaniem do budynków użyteczności publicznej, gdzie wymagana jest przestrzeganie norm bezpieczeństwa. Aby zapewnić trwałość i estetykę, płyty te powinny być stosowane zgodnie z aktualnymi standardami budowlanymi, a ich montaż powinien być przeprowadzany przez wykwalifikowanych specjalistów, co pozwoli uniknąć typowych problemów związanych z odkształceniem czy pękaniem powierzchni.

Pytanie 31

Przed nałożeniem tapety na powierzchnię betonową, należy ją

A. nawilżyć wodą.

B. zagruntować.

C. wygładzić.

D. pokryć tynkiem.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zagruntowanie betonu przed przyklejeniem tapety to naprawdę ważny krok, który pozwala klejowi lepiej się trzymać i stabilizuje podłoże. To tak jakby przygotować sobie solidny fundament. Gruntowanie polega na nałożeniu specjalnego preparatu, który zmniejsza chłonność podłoża i tworzy lepszą powierzchnię dla kleju. Beton jest porowaty i jeśli nie zagruntujemy, to klej może zacząć wsiąkać w podłoże, co nie jest dobrym pomysłem. Można użyć gruntów na bazie wody albo rozpuszczalników, zależnie od tego, jaki klej mamy zamiar zastosować. Użycie odpowiedniego gruntu to nie tylko dobry styl w tapetowaniu, ale też sposób na wydłużenie żywotności i poprawienie wyglądu ścian. Bez gruntowania możemy zrujnować cały efekt końcowy, więc naprawdę nie warto tego pomijać.

Pytanie 32

Jaką długość powinny mieć bryty tapety, które będą docinane bez raportu do tapetowania ściany o wysokości 2,5 m?

A. 249 cm

B. 248 cm

C. 251 cm

D. 250 cm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Długość docinanych brytów tapety powinna wynosić 250 cm, ponieważ wysokość ściany wynosi 2,5 metra, co odpowiada 250 centymetrom. W praktyce, przy wytapetowaniu ścian, należy zawsze uwzględnić dodatkowy margines na ułożenie tapety, szczególnie na górze i dole, gdzie tapeta będzie przycinana. W standardowych praktykach w branży wykończeniowej, zaleca się zostawienie około 1-2 cm zapasu, aby móc dostosować tapetę do ewentualnych nierówności na ścianie. Użycie długości 250 cm jest zgodne z normami oraz zaleceniami producentów tapet, którzy często podają wymiary i zasady dotyczące montażu. Ostatecznie, podawana długość zapewnia, że tapeta będzie dobrze przylegać do powierzchni, co jest kluczowe dla estetyki i trwałości wykończenia. Zastosowanie tej długości ułatwia także proces wtapetowania, ponieważ minimalizuje ryzyko błędów podczas cięcia i aplikacji materiału.

Pytanie 33

Jaką funkcję pełni woda w farbie emulsyjnej?

A. utwardzania

B. wypełniania

C. rozcieńczania

D. tworzenia powłoki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Woda w farbie emulsyjnej pełni kluczową rolę jako rozcieńczalnik, co ma zasadnicze znaczenie dla właściwości aplikacyjnych i estetycznych farby. W procesie produkcji farb emulsyjnych, woda pozwala na uzyskanie odpowiedniej konsystencji, co ułatwia aplikację na powierzchniach. Dzięki temu farba może być łatwiej nakładana pędzlem, wałkiem czy natryskiem, co wpływa na efektywność pracy malarzy i wykonawców. Ponadto, woda jako rozcieńczalnik umożliwia uzyskanie pożądanej lepkości, co jest krytyczne dla równomiernego pokrycia powierzchni oraz zapewnienia odpowiedniej grubości powłoki. Woda również wpływa na czas schnięcia i właściwości krycia farby. Zgodnie z normami branżowymi, stosowanie wody w farbach emulsyjnych jest standardem, co czyni je bardziej ekologicznymi, w porównaniu do farb rozpuszczalnikowych. Warto również zauważyć, że po wyschnięciu farby woda odparowuje, a pozostałe składniki tworzą trwałą, elastyczną powłokę, co jest szczególnie istotne w kontekście długoterminowej trwałości i odporności na warunki atmosferyczne.

Pytanie 34

Które z poniższych rodzajów cieczy nie rozpuszczają substancji tworzących powłokę, a jedynie je rozcieńczają?

A. Dyspersje

B. Rozcieńczalniki

C. Rozpuszczalniki

D. Emulsje

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozcieńczalniki są substancjami, które służą do redukcji lepkości cieczy powłokotwórczych, a ich główną funkcją nie jest rozpuszczanie, lecz rozrzedzanie. Zazwyczaj stosuje się je w kontekście farb, lakierów i innych materiałów powłokotwórczych, gdzie pozwalają na osiągnięcie odpowiedniej konsystencji przed aplikacją. Na przykład, w przypadku farb na bazie rozpuszczalników organicznych, dodanie rozcieńczalnika umożliwia łatwiejsze nanoszenie produktu na powierzchnię, poprawiając jego rozprowadzanie i przyczepność. W branży malarskiej standardy jakości wymagają, aby rozcieńczalniki były zgodne z przepisami i normami ochrony środowiska, co ma na celu zminimalizowanie emisji lotnych związków organicznych (LZO). Dobrze dobrany rozcieńczalnik może również wpływać na czas schnięcia i trwałość powłoki, dlatego ważne jest, aby stosować materiały rekomendowane przez producentów.

Pytanie 35

Jak powinno się przygotować powierzchnię płyty pilśniowej do naklejenia tapety samoprzylepnej?

A. Zagruntować go klejem do tapet winylowych

B. Pokryć go parafiną

C. Wyszlifować go papierem ściernym

D. Pomalować go farbą emulsyjną

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowe przygotowanie spodu płyty pilśniowej do przyklejenia tapety samoprzylepnej polega na pomalowaniu jej farbą emulsyjną. Farba emulsyjna tworzy na powierzchni płyty gładką i równomierną warstwę, która skutecznie zwiększa przyczepność kleju tapetowego do podłoża. Dzięki temu tapeta dobrze przylega i jest mniej podatna na odklejanie się w wyniku zmian temperatury czy wilgotności. Warto zastosować farbę emulsyjną, ponieważ jest ona łatwa w aplikacji, szybko schnie i nie wydziela szkodliwych substancji. Przykładem praktycznym jest malowanie podłoża przed aplikacją tapety w przestrzeniach takich jak biura, mieszkania czy sklepy, gdzie estetyka i trwałość wykończenia mają kluczowe znaczenie. W kontekście standardów, stosowanie farb emulsyjnych zgodnych z normami ochrony środowiska, takimi jak Ecolabel, jest korzystne zarówno dla użytkowników, jak i dla środowiska.

Pytanie 36

Element przedstawiony na rysunku służy do mocowania

A. listew boazeryjnych na własne pióro.

B. listew boazeryjnych na obce pióro.

C. łaty montażowej.

D. elementów rusztu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Element przedstawiony na zdjęciu, służy do mocowania listew boazeryjnych na własne pióro, co jest istotnym rozwiązaniem w stolarce. Pióro w tym kontekście oznacza, że jedna z listew ma występ, który idealnie pasuje do rowka drugiej listwy. Tego typu złącza są szeroko stosowane w produkcji mebli i wykończenia wnętrz, zapewniając estetyczne i trwałe połączenie. W praktyce oznacza to, że wykorzystując ten rodzaj złącza, możemy osiągnąć nie tylko odpowiednią stabilność konstrukcji, ale również estetykę wykończenia. Ponadto, standardy branżowe wskazują na konieczność stosowania elementów o wysokiej precyzji wykonania, co jest zapewnione przez ten typ złącza. Dobre praktyki stolarstwa zalecają używanie złączy na własne pióro, gdyż pozwala to na łatwe demontaż i ponowny montaż, co jest korzystne w przypadku renowacji lub zmiany aranżacji wnętrza.

Pytanie 37

Ile wynosi powierzchnia ściany przeznaczonej do wykonania okładziny z paneli, jeżeli w ościeżach drzwi i okna nie zostanie wykonana okładzina?

A. 8,80 m2

B. 9,60 m2

C. 10,4 m2

D. 8,00 m2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Powierzchnia ściany przeznaczonej do wykonania okładziny wynosi 8,00 m2, co wynika z obliczenia całkowitej powierzchni ściany i odjęcia powierzchni otworów drzwiowego i okiennego. W praktyce, przy planowaniu prac wykończeniowych, niezwykle ważne jest uwzględnienie takich detali, aby uniknąć niepotrzebnych kosztów i strat materiałowych. Na przykład, standardowe otwory w drzwiach mają wymiary około 0,9 m szerokości na 2,0 m wysokości, co daje powierzchnię 1,8 m2, natomiast okno o typowych wymiarach 1,2 m na 1,2 m ma powierzchnię 1,44 m2. Sumując, 1,8 m2 + 1,44 m2 = 3,24 m2, co od całkowitej powierzchni ściany, np. 11,24 m2, daje 8,00 m2. Takie podejście do obliczeń jest zgodne z zasadami sztuki budowlanej, ponieważ precyzyjne określenie powierzchni okładzin ma kluczowe znaczenie dla estetyki oraz efektywności energetycznej budynku.

Pytanie 38

Boazerię drewnianą najlepiej zamontować

A. na ścianie w piwnicy.

B. jedynie na suficie w łazience.

C. na ścianie i na suficie w łazience.

D. na ścianie oraz na suficie pomieszczenia.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Boazerię drewnianą najlepiej wykonać na ścianie i na suficie pokoju, ponieważ te elementy wystroju zapewniają nie tylko estetykę, ale również funkcjonalność. Drewniane boazerie są doskonałą izolacją termiczną i akustyczną, co wpływa na komfort użytkowania pomieszczeń. W pokojach dz dziennych, takich jak salon czy sypialnia, boazeria może stworzyć przytulną atmosferę oraz nadać wnętrzu elegancki charakter. Ponadto, drewno jako materiał naturalny, wprowadza ciepło do aranżacji. Warto również zwrócić uwagę na odpowiednie zabezpieczenie drewna przed wilgocią i działaniem niekorzystnych warunków atmosferycznych, co jest szczególnie istotne w przypadku pomieszczeń o wysokiej wilgotności. Dobrą praktyką jest stosowanie lakierów i olejów, które chronią drewno, a także regularne konserwacje, które przedłużają jego żywotność. W związku z tym, zastosowanie boazerii w pokojach jest zgodne z aktualnymi trendami oraz standardami w zakresie aranżacji wnętrz.

Pytanie 39

Jakie materiały wykorzystuje się do pokrycia podłóg w sanitariatach teatru?

A. Szlichtę cementową

B. Płytki gresowe

C. Kostkę drewnianą

D. Wykładzinę dywanową

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór płytek gresowych jako materiału na posadzki w sanitariatach budynku teatru jest uzasadniony ich właściwościami technicznymi oraz estetycznymi. Płytki gresowe charakteryzują się wysoką odpornością na wilgoć, co jest kluczowe w pomieszczeniach narażonych na intensywne użytkowanie i kontakt z wodą. Dodatkowo, gres jest materiałem o niskiej nasiąkliwości, co minimalizuje ryzyko pojawienia się pleśni i grzybów. W kontekście standardów budowlanych, płytki te spełniają wymogi techniczne, takie jak klasę antypoślizgowości, co jest istotne dla bezpieczeństwa użytkowników. Przykładem zastosowania płytek gresowych mogą być toalety publiczne, gdzie ich łatwość w utrzymaniu czystości oraz estetyka przyciągają uwagę. Również w teatrach, gdzie estetyka i trwałość są priorytetowe, gres doskonale sprawdza się dzięki swojej różnorodności wzorów i kolorów, co pozwala na harmonijne wkomponowanie podłóg w ogólną koncepcję architektoniczną budynku.

Pytanie 40

Jeden z paneli w podłodze układanej na KLIK został trwale zniszczony. Jakie działania należy podjąć, aby przywrócić pierwotny wygląd podłogi?

A. Wymienić wszystkie panele na nowe

B. Wyszpachlować uszkodzenie i polakierować

C. Wyciąć uszkodzenie i wstawić wstawkę

D. Wymienić uszkodzony panel na nowy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wymiana uszkodzonego panelu na nowy jest najskuteczniejszym sposobem na przywrócenie pierwotnego wyglądu posadzki. W przypadku zastosowań takich jak podłogi układane na systemie KLIK, kluczowe jest, aby każdy panel zachowywał swoje właściwości estetyczne i funkcjonalne. Wymiana tylko jednego uszkodzonego elementu pozwala zachować integralność całej podłogi, co jest istotne z punktu widzenia zarówno estetyki, jak i praktyczności. Wymiana panelu polega na starannym demontażu uszkodzonego elementu oraz na wprowadzeniu nowego, co wymaga umiejętności i precyzji. Dobrą praktyką jest również dobór panelu o identycznej kolorystyce i wzorze, aby uniknąć widocznych różnic w wyglądzie. Warto także zwrócić uwagę na odpowiednie materiały do montażu oraz zasady ich łączenia, co zapewni długotrwałość i odporność na uszkodzenia. Dlatego profesjonalne podejście do tego typu naprawy jest kluczowe, aby zrealizować trwałe i estetyczne rozwiązanie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej