Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 12 kwietnia 2026 14:56
  • Data zakończenia: 12 kwietnia 2026 15:01

Egzamin zdany!

Wynik: 21/40 punktów (52,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu— sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W formularzu wartość z pola input o typie number została przypisana do zmiennej a, a następnie przetworzona w skrypcie JavaScript w sposób poniższy

var x = parseInt(a);

Jakiego typu jest zmienna x?

A. liczbowe, całkowite.
B. zmiennoprzecinkowego.
C. napisowego.
D. NaN
Odpowiedź "liczbowego, całkowitego" jest poprawna, ponieważ funkcja <span>parseInt()</span> w JavaScript konwertuje argument na liczbę całkowitą. Kiedy zmienna <span>a</span> zawiera wartość z pola <span>input</span> o typie <span>number</span>, to ta wartość jest już reprezentacją liczby, co oznacza, że <span>parseInt()</span> przyjmuje ją jako argument i zwraca wartość liczbową całkowitą. Przykładowo, jeżeli użytkownik wprowadzi 42, to <span>parseInt(42)</span> zwróci 42 jako liczbę całkowitą. Dobrą praktyką jest używanie <span>parseInt()</span> z drugim argumentem, który określa system liczbowy (np. <span>parseInt(a, 10)</span>), co zapobiega niejednoznaczności w interpretacji liczby. Warto również pamiętać, że w przypadku, gdy wartość wprowadzona do <span>a</span> nie jest liczbą całkowitą, <span>parseInt()</span> nadal zwróci liczbę całkowitą, obcinając część dziesiętną (np. <span>parseInt(4.9)</span> zwróci 4). Dlatego w kontekście powyższego pytania, zmienna <span>x</span> przyjmuje typ liczbowy, całkowity.
Pytanie 2

W jakim bloku powinien być umieszczony warunek pętli?

Ilustracja do pytania
A. Opcja D
B. Opcja B
C. Opcja A
D. Opcja C
Wybór innego bloku niż romb dla warunku pętli jest niezgodny z ogólnie przyjętymi standardami w modelowaniu procesów Rysunek schematu blokowego powinien wyraźnie przedstawiać logikę algorytmu aby zwiększyć jego przejrzystość i zrozumienie przez innych programistów lub analityków Wybór prostokąta jako bloku warunku jak w przypadku opcji A jest błędny ponieważ prostokąt jest typowo używany do reprezentacji operacji przetwarzania czyli bloków kodu które wykonują instrukcje bez decyzyjności Wybór elipsy z opcji B także jest nieodpowiedni ponieważ elipsa służy do oznaczania początku i końca procesu w schematach blokowych nie do przedstawiania warunków decyzyjnych Blok D jest symbolem dla danych wejściowych lub wyjściowych co nie ma związku z kontrolą przepływu w pętli Stosowanie nieodpowiednich symboli dla warunków decyzyjnych może prowadzić do błędnego zrozumienia i interpretacji schematu co w konsekwencji może wpłynąć na błąd w implementacji algorytmu Dlatego ważne jest aby stosować się do uznanych standardów i dobrych praktyk w modelowaniu procesów co ułatwia współpracę i komunikację w zespołach projektowych
Pytanie 3

W języku PHP do zmiennej a przypisano tekst, w którym wielokrotnie występuje słowo Kowalski. W celu zamiany wszystkich wystąpień słowa Kowalski na słowo Nowak w zmiennej a, należy użyć polecenia

A. $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a);
B. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski', $a);
C. $a = str_rep('Kowalski', 'Nowak', $a);
D. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski');
Odpowiedź $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a); jest na pewno dobra! Używasz funkcji str_replace, która w PHP jest mega przydatna do zamiany tekstu. W tym przypadku, pierwsza część to słowo, które chcesz zmienić ('Kowalski'), druga to nowy tekst, którym je zastępujesz ('Nowak'), a trzecia to zmienna, na której pracujesz. Funkcja zwraca nowy tekst, gdzie wszystkie 'Kowalski' stały się 'Nowakami'. To super rozwiązanie, bo str_replace działa na wszystkich przypadkach podanego słowa, co sprawia, że jest naprawdę użyteczna w przetwarzaniu tekstów. Na przykład, jak a zawiera 'Kowalski, Kowalski i Kowalski', to po tym poleceniu dostaniesz 'Nowak, Nowak i Nowak'. Użycie tej funkcji to świetna praktyka w programowaniu, bo pisanie przejrzystego i efektywnego kodu to podstawa.
Pytanie 4

W przedstawionym kodzie JavaScript występuje błąd logiczny. Program, zamiast informować, czy liczby są równe, nie działa prawidłowo. Wskaż, która odpowiedź dotyczy tego błędu.

var x = 5;
var y = 3;
if (x = y)
  document.getElementById("demo").innerHTML = "zmienne są równe";
else
  document.getElementById("demo").innerHTML = "zmienne się różnią";
A. Zmienne zostały błędnie zadeklarowane
B. Przed instrukcją else nie powinno być średnika
C. W instrukcji if znajduje się przypisanie zamiast operacji porównania
D. Polecenia w sekcjach if i else powinny zostać zamienione miejscami
W tym przypadku mamy do czynienia z częstym błędem w programowaniu, gdzie zamiast porównania użyto operatora przypisania. W języku JavaScript operator przypisania '=' służy do przypisywania wartości do zmiennej, natomiast do porównania dwóch wartości używa się operatora '==' dla równości lub '===' dla równości i sprawdzania typu. Użycie '=' w warunku if powoduje przypisanie wartości y do x, co zawsze zwróci true, jeśli y jest różne od zera. To prowadzi do nieoczekiwanych rezultatów w logice programu. Poprawnym zapisem w tym kontekście jest if (x == y). Warto pamiętać o dobrych praktykach, które zalecają używanie '===' zamiast '==' dla uzyskania lepszej precyzji i uniknięcia błędów spowodowanych niejawnych konwersji typów. To podejście minimalizuje ryzyko błędów logicznych i poprawia czytelność kodu. Regularne stosowanie takich dobrych praktyk zwiększa jakość kodu i ułatwia jego późniejszą konserwację oraz rozwój.
Pytanie 5

Wskaż polecenie, które zostało opisane w ramce.

Dla każdego przebiegu pętli aktualna wartość elementu tablicy jest przypisywana do zmiennej, a wskaźnik tablicy jest przesuwany o jeden, aż do osiągnięcia ostatniego elementu tablicy
A. while
B. next
C. for
D. foreach
Instrukcja 'foreach' jest używana do iteracji po elementach zbioru, takich jak tablice lub kolekcje, w sposób bardziej deklaratywny i zwięzły niż tradycyjne pętle 'for'. W wielu językach programowania, takich jak C#, Java czy PHP, pętla 'foreach' pozwala automatycznie przechodzić przez każdy element kolekcji, przypisując go do zmiennej tymczasowej bez konieczności jawnego zarządzania indeksem. Jest to szczególnie przydatne, gdy chcemy po prostu przetwarzać elementy jednej po drugiej, nie martwiąc się o ich indeksy. Przykładowo, w C# można użyć składni: 'foreach (var item in collection)', gdzie 'collection' jest kolekcją, a 'item' to zmienna reprezentująca aktualny element. Takie podejście jest uważane za standardową praktykę w sytuacjach, gdzie chcemy tylko odczytywać wartości. Korzystanie z 'foreach' sprzyja czytelności kodu i minimalizuje ryzyko błędów związanych z obsługą indeksów, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.
Pytanie 6

Aby przesłać informacje za pomocą funkcji mysqli_query) w skrypcie PHP, który dodaje do bazy danych dane uzyskane z formularza na stronie internetowej, jako jeden z argumentów trzeba użyć kwerendy

A. INSERT INTO
B. ALTER
C. SELECT
D. UPDATE
Wybór odpowiedzi 'INSERT INTO' jest poprawny, ponieważ służy do wstawiania nowych rekordów do bazy danych w systemie zarządzania bazą danych (DBMS). Kiedy chcemy przesłać dane z formularza w PHP, używamy tej kwerendy, aby określić, do której tabeli w bazie danych chcemy dodać nowe informacje oraz jakie wartości mają być wstawione w poszczególnych kolumnach. Przykładowo, jeśli mamy formularz rejestracji użytkownika, możemy użyć kwerendy: "INSERT INTO uzytkownicy (imie, email) VALUES ('Jan', '[email protected]')". Warto pamiętać o przygotowywaniu zapytań (prepared statements) w celu zabezpieczenia aplikacji przed atakami SQL Injection, co jest standardową dobrą praktyką w tworzeniu aplikacji webowych. Użycie kwerendy 'INSERT INTO' jest kluczowe, ponieważ pozwala na efektywne dodawanie nowych danych, co jest podstawową operacją w bazach danych.
Pytanie 7

Ile razy zostanie wykonany blok pętli napisanej w PHP, przy założeniu, że zmienna sterująca nie jest modyfikowana podczas działania pętli?

for($i=0; $i <=10; $i+=2) {
       . . . . . .
}
A. 6
B. 10
C. 0
D. 5
Poprawna odpowiedź to 6 ponieważ pętla for w PHP rozpoczyna się od wartości początkowej zmiennej sterującej i inkrementuje ją zgodnie z określonym krokiem aż do momentu spełnienia warunku końcowego Przy początkowej wartości zmiennej i równej 0 i warunku i<=10 oraz kroku i+=2 pętla wykonuje się dla wartości i równych 0 2 4 6 8 i 10 co daje 6 iteracji W takich przypadkach ważne jest aby zrozumieć jak działają podstawowe elementy składni pętli for oraz jakie jest znaczenie warunku końcowego i kroku iteracji W praktyce taki sposób iteracji jest użyteczny w sytuacjach gdzie przetwarzamy dane w określonych odstępach Warto również zwrócić uwagę że dobra praktyka programistyczna zakłada czytelność kodu i stosowanie jasnych komentarzy zwłaszcza gdy pętla ma bardziej złożoną logikę Dzięki temu kod jest łatwiejszy do zrozumienia i utrzymania przez innych programistów co jest kluczowe w pracy zespołowej oraz długoterminowym rozwijaniu projektu
Pytanie 8

Jaką formę przybierze data po wykonaniu poniższego kodu PHP?

<?php
echo date('l, dS F Y');
?>
A. Monday, 10th July 2017
B. Monday, 10th July 17
C. Monday, 10 July 2017
D. 10, Monday July 2017
W tym przykładzie funkcja date() w PHP przyjmuje ciąg znaków 'l dS F Y' jako parametr formatowania, co determinuje sposób wyświetlenia daty. Znak 'l' reprezentuje pełną nazwę dnia tygodnia, co w przypadku poniedziałku da 'Monday'. 'd' to dwucyfrowa reprezentacja dnia miesiąca, dodając 'S' uzyskujemy jego wersję z angielskim sufiksem porządkowym, np. '10th', co jest zgodne z odpowiedzią. 'F' reprezentuje pełną nazwę miesiąca, czyli 'July', a 'Y' to pełny rok, czyli '2017'. Kombinacja tych formatów pozwala na uzyskanie czytelnej i zgodnej ze standardami reprezentacji daty w języku angielskim, co jest często wykorzystywane w międzynarodowych projektach webowych. Takie formatowanie jest nie tylko intuicyjne dla użytkowników, ale także zgodne z dobrymi praktykami w zakresie czytelności i użyteczności w aplikacjach internetowych. PHP umożliwia elastyczne formatowanie dat, co jest bardzo przydatne w kontekście globalnych aplikacji wymagających różnych lokalizacji.
Pytanie 9

Wskaż definicję metody, którą należy wstawić w miejscu kropek, aby na stronie WWW wyświetlił się tekst: Jan Kowalski

<p id="wynik"></p>
<script type="text/javascript">
    var osoba = { nazwisko: "Kowalski", imie: "Jan" };
    …
    document.getElementById("wynik").innerHTML = osoba.dane();
</script>

osoba.dane = function() {
    return this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 A.

dane() = function() {
    return this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 B.

osoba.dane = function() {
    return imie+" "+nazwisko;
};                 C.

dane() = function {
    this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 D.
A. B.
B. C.
C. D.
D. A.
Fajnie, że wybrałeś dobrą odpowiedź! Metoda 'dane' jest powiązana z obiektem 'osoba', co pozwala ci używać słowa kluczowego 'this', żeby odwołać się do 'imię' i 'nazwisko'. To naprawdę ważna zasada w programowaniu obiektowym. 'This' to taki klucz, dzięki któremu możesz wskazać, z którego obiektu korzystasz w danej chwili. W tym przypadku odnosisz się do obiektu 'osoba'. Wyobraź sobie, że tworzysz aplikację i chcesz pokazać informacje o użytkowników, na przykład na stronie profilu. Dzięki metodzie 'dane', która jest częścią obiektu 'osoba', możesz łatwo wyświetlić imię i nazwisko. O to chodzi w programowaniu!
Pytanie 10

Wskaż zapytanie, w którym dane są uporządkowane.

A. SELECT nazwisko FROM firma WHERE pensja > 2000 LIMIT 10;
B. SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie WHERE klasa = 2;
C. SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;
D. SELECT DISTINCT produkt, cena FROM artykuly;
Odpowiedź wskazująca na zapytanie "SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;" jest prawidłowa, ponieważ zawiera klauzulę ORDER BY, która służy do sortowania rekordów w wynikach zapytania. W tym przypadku dane są sortowane według kolumny 'wiek', co pozwala na uzyskanie uporządkowanej listy mieszkańców, którzy mają więcej niż 18 lat. Sortowanie danych jest kluczowym aspektem w zarządzaniu bazami danych, umożliwiającym łatwiejsze wyszukiwanie oraz analizę informacji. Przykładem zastosowania może być generowanie raportów, gdzie istotne jest uporządkowanie danych, na przykład według wieku, aby zobaczyć, jak rozkłada się wiek mieszkańców w danej grupie. Dodatkowo, stosowanie sortowania zgodnie z przyjętymi standardami SQL zwiększa czytelność oraz efektywność zapytań, a także ułatwia rozwiązywanie problemów związanych z przetwarzaniem danych.
Pytanie 11

Aby uruchomić skrypt JavaScript, potrzebne jest oprogramowanie

A. serwera WWW
B. debuggera JavaScript
C. przeglądarki internetowej
D. serwera MySQL
Aby uruchomić skrypt JavaScript, niezbędne jest posiadanie przeglądarki internetowej, która obsługuje JavaScript. Przeglądarki takie jak Chrome, Firefox, Safari czy Edge zawierają silniki JavaScript, które interpretują i wykonują skrypty na stronach internetowych. Przykładowo, gdy użytkownik wchodzi na stronę internetową, która wykorzystuje JavaScript do dynamicznego ładowania treści lub interakcji z użytkownikiem, przeglądarka przetwarza skrypty w czasie rzeczywistym, co wpływa na doświadczenie użytkownika. Przeglądarki regularnie aktualizują swoje silniki, co przyczynia się do poprawy wydajności i bezpieczeństwa. Dodatkowo, korzystanie z narzędzi deweloperskich w przeglądarkach, takich jak konsola JavaScript, umożliwia programistom testowanie i debugowanie skryptów w łatwy sposób. W kontekście standardów webowych, JavaScript jest kluczowym elementem technologii front-end, współpracując z HTML i CSS, aby zapewnić interaktywność i responsywność stron internetowych. Warto również zauważyć, że niektóre frameworki, takie jak React czy Angular, również opierają się na JavaScript, co podkreśla jego znaczenie w nowoczesnym web developmencie.
Pytanie 12

Interpreter PHP zgłosi błąd i nie zrealizuje kodu, jeśli programista:

A. nie umieści średnika po wyrażeniu w instrukcji if, gdy po nim występuje sekcja else
B. będzie definiował zmienne w obrębie warunku
C. będzie pisać kod bez zastosowania wcięć
D. pobierze dane z formularza, w którym pole input pozostało puste
W przypadku instrukcji warunkowej if w PHP, każdy blok kodu, który jest wykonywany w przypadku prawdziwego warunku, powinien być poprawnie zakończony średnikiem, z wyjątkiem konstrukcji, które są wstawiane bezpośrednio w ramy instrukcji, jak else. Jeżeli programista nie postawi średnika po wyrażeniu if, a następnie użyje sekcji else, to interpreter PHP zgłosi błąd składniowy. Jest to istotne, ponieważ każda linia kodu w PHP, która wykonuje jakąkolwiek operację, musi być zakończona średnikiem, co jest standardową praktyką w językach programowania. Przykład poprawnej konstrukcji: if ($warunek) { // kod } else { // kod }. W przypadku braku średnika może to prowadzić do nieprzewidzianych błędów w kodzie, co z kolei wpłynie na stabilność aplikacji. Przestrzeganie takich zasad jest kluczowe dla osiągnięcia dobrej jakości kodu oraz jego łatwości w utrzymaniu.
Pytanie 13

W jakim formacie będzie wyświetlana data po uruchomieniu przedstawionego kodu?

<?php
  echo date'l, dS F Y');
?>
A. Poniedziałek, 10th lipca 2017
B. Poniedziałek, 10th lipca 17
C. Poniedziałek, 10 lipca 2017
D. 10, poniedziałek lipca 2017
Przy analizie podanego kodu PHP, kluczowym elementem jest sposób, w jaki funkcja date() interpretuje format daty. W kodzie występuje błąd składniowy, ponieważ użycie funkcji date() powinno być w postaci date('format'). Zakładając, że błąd zostanie naprawiony na date('I, dS F Y'), funkcja ta zwraca datę w określonym formacie. 'I' oznacza pełną nazwę dnia tygodnia, 'dS' to dzień miesiąca z odpowiednim suffix, 'F' to pełna nazwa miesiąca, a 'Y' to rok w formacie czterocyfrowym. Przykładowe wyjście dla daty 10 lipca 2017 roku będzie wyglądać tak: 'Monday, 10th July 2017'. Użycie 'dS' generuje dodatek 'th' dla dni 10, 11 i 12 oraz 'st', 'nd', 'rd' dla innych dni, co jest zgodne z konwencją zapisu dat w języku angielskim. Warto podkreślić, że PHP korzysta z własnej biblioteki do zarządzania datami i czasem, co zapewnia dużą elastyczność w formatowaniu dat. Przykłady zastosowania tej funkcji można znaleźć w dokumentacji PHP, co czyni ją niezbędnym narzędziem w codziennym programowaniu.
Pytanie 14

Aby w PHP uzyskać dostęp do danych formularza przesyłanych w sposób bezpieczny, należy użyć tablicy

A. $_FILES
B. $_SERVER
C. $_POST
D. $_SESSION
W języku PHP tablica $_POST jest kluczowym narzędziem do obsługi danych przesyłanych za pomocą metody POST, która jest jedną z najczęściej stosowanych metod przesyłania formularzy w aplikacjach webowych. Odpowiedź ta jest prawidłowa, ponieważ $_POST umożliwia dostęp do danych wprowadzonych przez użytkownika w formularzu, które są wysyłane na serwer. Metoda POST jest bezpieczniejsza od metody GET, ponieważ nie ujawnia danych w URL, co jest istotne w kontekście prywatności i bezpieczeństwa. Przykłady zastosowania obejmują formularze logowania, gdzie dane użytkownika, takie jak hasło, są przesyłane do serwera. Stosując $_POST, programista może w łatwy sposób przetwarzać te dane, walidować je, a następnie zapisać w bazie danych lub wykonać inne operacje. W dobrych praktykach programistycznych zaleca się również stosowanie odpowiednich zabezpieczeń, takich jak filtrowanie i walidacja danych, aby uniknąć ataków typu SQL Injection czy XSS. Użycie $_POST jest kluczowe w tworzeniu nowoczesnych i bezpiecznych aplikacji internetowych.
Pytanie 15

Aby utworzyć tabelę w języku SQL, należy użyć polecenia

A. INSERT TABLE
B. ALTER TABLE
C. CREATE TABLE
D. ADD TABLE
Odpowiedź 'CREATE TABLE' jest poprawna, ponieważ w języku SQL to polecenie jest używane do tworzenia nowych tabel w bazie danych. Umożliwia definiowanie struktury tabeli, w tym nazw kolumn, typów danych oraz ograniczeń, takich jak klucze główne czy unikalność. Przykładowe użycie polecenia 'CREATE TABLE' może wyglądać następująco: 'CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50));'. W tym przykładzie tworzymy tabelę 'pracownicy' z trzema kolumnami: 'id', 'imie' oraz 'nazwisko'. Warto zaznaczyć, że zgodnie z najlepszymi praktykami, przed wykonaniem polecenia warto sprawdzić, czy tabela o danej nazwie już istnieje, aby uniknąć błędów związanych z podwójnym tworzeniem. Zapewnienie odpowiedniej struktury bazy danych już na etapie jej tworzenia przekłada się na lepszą wydajność oraz łatwiejsze zarządzanie danymi w przyszłości.
Pytanie 16

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie (100, 200>, należy użyć następującego zapisu:

A. If (liczba > 100 || liczba <=200)
B. If (liczba > 100 && liczba <=200)
C. If (liczba < 100 && liczba <=200)
D. If (liczba < 100 || liczba >=200)
Patrząc na błędne podejścia w odpowiedziach, można zauważyć kilka istotnych nieporozumień związanych z operatorami logicznymi i porównawczymi. Na przykład przy 'if (liczba > 100 || liczba <= 200)' użycie operatora '||' (OR) prowadzi do tego, że warunek może być spełniony nawet wtedy, gdy liczba jest poniżej 100. To znaczy, że każda liczba mniejsza niż 100 oraz każda większa niż 200 będzie się kwalifikować, co kompletnie mija się z celem. Podobnie 'if (liczba < 100 || liczba >= 200)' pomija wartości w przedziale od 100 do 200. Tutaj użycie '&&' byłoby kluczowe, bo wymaga spełnienia obu warunków jednocześnie. Trzeba też zauważyć, że 'if (liczba < 100 && liczba <= 200)' wprowadza dodatkowe zamieszanie, bo pierwszy warunek koliduje z drugim, co czyni go logicznie błędnym. Dlatego poprawne formułowanie warunków w JavaScript jest podstawą dla każdego programisty. Jakiekolwiek błędne zrozumienie operatorów może prowadzić do poważnych problemów w działaniu aplikacji, więc warto to dobrze przyswoić.
Pytanie 17

Jak nazywa się metoda, która pozwala na nawiązanie asynchronicznego połączenia między klientem a serwerem oraz umożliwia wymianę danych bez przeładowania całej strony WWW?

A. AJAX
B. PHP
C. XML
D. YBScript
AJAX, czyli Asynchronous JavaScript and XML, to naprawdę fajna technika, która pozwala na komunikację między klientem a serwerem bez konieczności przeładowywania całej strony. To znaczy, że możemy wysyłać i odbierać dane w tle, co jest mega wygodne. Dzięki temu możemy np. aktualizować tylko część strony, kiedy użytkownik coś kliknie. Dużo nowoczesnych aplikacji, jak Gmail, korzysta z AJAX, żeby dynamicznie ładować i wysyłać e-maile. W praktyce, gdy użytkownik wysyła wiadomość, to nie musi czekać, aż załaduje się cała strona, żeby zobaczyć nową treść. AJAX współpracuje z różnymi technologiami, jak JSON, co ułatwia wymianę danych w formacie, który JavaScript bez problemu przetwarza. Generalnie, standardy webowe mówią, że warto korzystać z AJAX, bo poprawia to wydajność i responsywność aplikacji. Dlatego jest to narzędzie, które każdy nowoczesny deweloper stron powinien mieć w swoim arsenale.
Pytanie 18

Kwalifikatory dostępu, takie jak private, protected oraz public, określają mechanizm

A. polimorfizmu
B. hermetyzacji
C. rekurencji
D. przeładowania
Kwalifikatory dostępu, takie jak private, protected i public, są naprawdę ważne w programowaniu obiektowym. Hermetyzacja, czyli ukrywanie szczegółów implementacji, pozwala na lepszą ochronę danych. Dzięki kwalifikatorom dostępu, programista może decydować, co jest dostępne dla innych klas. Na przykład, w klasie `Samochod`, możemy ustawić pole `prędkość` jako `private`. To znaczy, że inne klasy nie mogą go zmieniać bezpośrednio. Zamiast tego, tworzysz metody publiczne, jak `dodajPrędkość()` i `pobierzPrędkość()`, które pozwalają na kontrolowanie dostępu. To jest dobre, bo można dodać jakieś sprawdzenie, zanim zmienisz `prędkość`. Hermetyzacja jest kluczowa, gdy budujesz większe systemy, bo pozwala utrzymać porządek w kodzie i ułatwia pracę zespołową, gdzie różni programiści mogą pracować nad swoimi zadaniami bez obaw o to, że zepsują coś w kodzie innych.
Pytanie 19

Celem testów związanych ze skalowalnością oprogramowania jest ocena, czy aplikacja

A. posiada odpowiednią funkcjonalność
B. jest chroniona przed nieautoryzowanymi operacjami, np. dzieleniem przez zero
C. jest właściwie udokumentowana
D. potrafi funkcjonować przy założonym i wyższym obciążeniu
Twoja odpowiedź o zdolności aplikacji do działania przy dużym obciążeniu to bardzo ważny temat w testach skalowalności. W skrócie, chodzi o to, jak system radzi sobie, gdy użytkowników lub operacji przybywa. To kluczowe, bo przecież każdy z nas nie lubi, gdy aplikacja się zacina, prawda? Przykładowo, testy obciążeniowe symulują sytuację, kiedy jest dużo jednoczesnych użytkowników, żeby sprawdzić, czy wszystko działa jak należy. Dobrze jest też monitorować, jak aplikacja się sprawuje w trakcie takich testów i analizować, gdzie mogą być wąskie gardła. Z moim doświadczeniem, zrozumienie tych rzeczy jest niezbędne do utrzymania dobrej jakości usług. Można też spojrzeć na standardy, takie jak ISO/IEC 25010, które podkreślają, jak ważna jest jakość oprogramowania, w tym jego zdolność do skalowania. To sprawia, że twoja odpowiedź ma duże znaczenie!
Pytanie 20

Poniższe zapytanie SQL ma na celu:

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;
A. ustawić wartość pola Uczen na 1
B. zwiększyć o jeden wartość kolumny id_klasy dla wszystkich wpisów w tabeli Uczen
C. zwiększyć o jeden wartość pola Uczen
D. przypisać wartość kolumny id_klasy jako 1 dla wszystkich wpisów w tabeli Uczen
Polecenie SQL "UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;" jest poprawne, ponieważ wskazuje na aktualizację kolumny 'id_klasy' w tabeli 'Uczen'. Wartość kolumny dla każdego rekordu w tabeli zostanie zwiększona o jeden. Działanie to jest przydatne w sytuacjach, gdy chcemy zaktualizować dane, na przykład po przesunięciu uczniów do wyższej klasy w systemie edukacyjnym. Przy takim podejściu, wszyscy uczniowie w danym roku szkolnym mogą zostać automatycznie przeniesieni do następnej klasy bez konieczności edytowania rekordów pojedynczo, co zwiększa efektywność i zmniejsza ryzyko błędów. Ta praktyka jest zgodna z zasadami optymalizacji baz danych, gdzie operacje masowe są preferowane dla ich wydajności. Ponadto, dobrym nawykiem jest tworzenie kopii zapasowych przed przeprowadzeniem masowych aktualizacji, aby uniknąć nieodwracalnych zmian w przypadku błędów.
Pytanie 21

Wypisanie tekstu w języku JavaScript nie jest możliwe przy użyciu

A. własności innerHTML
B. funkcji MessageBox()
C. metody document.write()
D. metody window.alert()
W kontekście JavaScriptu w przeglądarce kluczowe jest rozumienie, jakie dokładnie narzędzia udostępnia środowisko uruchomieniowe, a jakie pochodzą z innych technologii czy języków. Częsty błąd polega na mieszaniu pojęć z różnych platform: ktoś programował kiedyś w C#, Delphi czy nawet w jakimś starszym systemie okienkowym i automatycznie zakłada, że funkcja MessageBox() będzie także dostępna w JavaScripcie. Tymczasem standardowe API przeglądarki definiuje inne mechanizmy do wyświetlania komunikatów. Właściwość innerHTML jest elementem DOM i absolutnie można za jej pomocą „wypisać” tekst na stronie. W praktyce sprowadza się to do modyfikacji zawartości konkretnego elementu HTML. Jeśli pobierzemy np. paragraf przez document.getElementById i ustawimy jego innerHTML na jakiś tekst, to użytkownik od razu zobaczy tę zmianę. Część osób myśli, że to coś „bardziej zaawansowanego” i nie traktuje tego jako zwykłego wypisywania, ale w realnych projektach właśnie tak się pokazuje dane: wyniki obliczeń, komunikaty, odpowiedzi z serwera itp. Metoda window.alert() jest prostym, ale w pełni poprawnym sposobem wyświetlania tekstu. Nie umieszcza treści w strukturze HTML, tylko pokazuje systemowe okienko dialogowe. Nadal jednak jest to forma prezentacji tekstu użytkownikowi, więc jak najbardziej spełnia definicję „wypisania tekstu” w kontekście zadania. Błędne przekonanie, że „prawdziwe” wypisywanie to tylko coś, co pojawia się w treści strony, jest po prostu zbyt wąskim podejściem. Document.write() z kolei jest mechanizmem historycznym, ale technicznie pozwala wstrzyknąć tekst do dokumentu podczas jego ładowania. W wielu nowych materiałach odradza się jego używanie, ponieważ utrudnia utrzymanie kodu i może nadpisać zawartość strony po załadowaniu, jednak to nie zmienia faktu, że tekst jest nim realnie wypisywany. Mylenie „złej praktyki” z „brakiem możliwości” to kolejny typowy błąd. Funkcja MessageBox() nie jest częścią standardowego API JavaScriptu w przeglądarce. Jeżeli nie zdefiniujemy jej sami w kodzie, interpreter zgłosi błąd. Właśnie dlatego to ona jest jedynym poprawnym wyborem jako mechanizm, którego nie da się użyć do wypisania tekstu w typowym środowisku webowym. Dobrą praktyką jest zawsze sprawdzanie dokumentacji konkretnego języka i platformy, a nie opieranie się na intuicji wyniesionej z innych technologii.
Pytanie 22

Jakie zadanie wykonuje funkcja agregująca AVG w poniższym zapytaniu? 

SELECT AVG(cena) FROM uslugi;
A. wyznaczyć największą cenę za usługi
B. obliczyć średnią arytmetyczną cen wszystkich usług
C. zsumować ceny wszystkich usług
D. sprawdzić, ile usług znajduje się w tabeli
Dobra robota z odpowiedzią! Funkcja AVG w SQL służy do obliczania średniej z wartości w danej kolumnie, tutaj mamy kolumnę 'cena' w tabeli 'uslugi'. Korzystając z AVG, możesz łatwo dowiedzieć się, jaki jest średni koszt usług, co jest mega pomocne w analizowaniu wydatków. Moim zdaniem, średnia arytmetyczna ma spore znaczenie w raportach finansowych, przy podejmowaniu decyzji w biznesie i śledzeniu trendów rynkowych. Fajnie jest też wiedzieć, że ta funkcja ignoruje wartości NULL, co sprawia, że wyniki są bardziej wiarygodne, kiedy nie wszystkie usługi mają podane ceny. Warto pamiętać, że najlepiej używać funkcji agregujących z klauzulami GROUP BY, żeby móc dokładniej analizować, na przykład średnie ceny w różnych kategoriach usług.
Pytanie 23

Po wykonaniu poniższego kodu JavaScript, który operuje na wcześniej przygotowanej tablicy liczby, w zmiennej wynik znajduje się suma

var wynik = 0;
for (i = 0; i < 100; i++)
  if (liczby[i] % 2 == 0)
    wynik += liczby[i];
A. parzystych elementów tablicy
B. dodatnich elementów tablicy
C. wszystkich elementów tablicy
D. nieparzystych elementów tablicy
Przedstawiony kod JavaScript oblicza sumę wszystkich parzystych elementów tablicy liczby. W języku JavaScript operator modulo (%) jest używany do obliczania reszty z dzielenia. W tym przypadku liczby[i] % 2 == 0 sprawdza, czy dany element tablicy liczby jest parzysty. Jeśli reszta z dzielenia przez 2 wynosi 0, oznacza to, że liczba jest parzysta. Dlatego każda parzysta liczba z tablicy jest dodawana do zmiennej wynik. Warto zauważyć, że pętla for przechodzi przez pierwsze 100 elementów tablicy, co sugeruje, że tablica liczby musi mieć co najmniej 100 elementów. Tego typu operacje są często wykorzystywane w praktycznych zastosowaniach, takich jak analiza danych, gdzie konieczne jest filtrowanie i przetwarzanie określonych wartości z dużych zbiorów danych. Dobre praktyki zalecają, aby zrozumieć zarówno składnię, jak i zastosowanie operacji warunkowych i pętli, co jest kluczowe w efektywnym programowaniu. Takie rozwiązania są fundamentem optymalnego przetwarzania danych, a ich zrozumienie umożliwia tworzenie bardziej złożonych algorytmów.
Pytanie 24

Jakie znaczniki należy zastosować, aby umieścić kod w języku PHP w pliku z rozszerzeniem php?

A. <php> ........... </php>
B. <?php>........... <php?>
C. <?php ........... ?>
D. <php ........... />
Odpowiedź <?php ........... ?> jest poprawna, ponieważ to właśnie te znaczniki służą do wstawiania kodu PHP w plikach o rozszerzeniu .php. Znak zapytania przed 'php' informuje serwer, że dalsza część kodu jest napisana w tym języku, a zamknięcie znacznika za pomocą '?>' sygnalizuje koniec tej sekcji. To podejście jest zgodne z zaleceniami PHP, które podkreślają znaczenie wyraźnego oddzielenia kodu HTML od PHP. Przykładowo, możemy wstawić kod PHP wewnątrz pliku HTML, co pozwala na dynamiczne generowanie treści: <html><body><?php echo 'Witaj, świecie!'; ?></body></html>. Ponadto, używanie tych znaczników pozwala na łatwą integrację z innymi językami skryptowymi oraz szersze możliwości w zakresie zarządzania danymi, takich jak interakcje z bazami danych. Warto również pamiętać o dobrych praktykach, takich jak stosowanie pętli i warunków w PHP, aby tworzyć bardziej zaawansowane aplikacje webowe. Takie umiejętności są niezbędne w programowaniu backendowym, co czyni tę wiedzę kluczową dla każdego dewelopera.
Pytanie 25

Który z przedstawionych ciągów znaków nie pasuje do wzorca wyrażenia regularnego określonego poniżej?

(([A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})?)
A. Kasprowicza
B. Nowakowska-Kowalska
C. Jelenia Góra
D. Kowalski
Wzorce wyrażeń regularnych stosowane są do dokładnego dopasowywania lub przekształcania tekstu. Podany wzorzec wymaga, by ciąg tekstu zaczynał się dużą literą, po której następuje co najmniej dwie małe litery, opcjonalnie kontynuowane przez myślnik i kolejną sekwencję dużej i co najmniej dwóch małych liter. Błędem jest uznanie za poprawne ciągów zawierających odstęp, jak Jelenia Góra, który nie spełnia tego wymogu, gdyż spacja nie jest dozwolona w środku wzorca. Typowym błędnym przekonaniem jest myślenie, że każda sekwencja zaczynająca się dużą literą będzie pasować, co nie jest prawdą, ponieważ struktura musi być jednorodna bez przerw, takich jak spacje. Wyrażenia regularne są użyteczne w programowaniu przy walidacji danych wejściowych, gdzie musimy sprawdzić, czy dane spełniają określone kryteria. Często stosuje się je do filtrowania danych lub wyszukiwania specyficznych informacji w ciągach tekstowych. Zrozumienie ich logiki pomaga unikać błędów i skutecznie analizować tekst, co jest kluczowe w pracy z danymi w IT. Praktyka z wyrażeniami regularnymi pozwala lepiej kontrolować i przetwarzać skomplikowane struktury tekstowe, co jest nieocenioną umiejętnością w zawodach związanych z programowaniem i analizą danych.
Pytanie 26

W którym z przedstawionych bloków powinien być umieszczony warunek pętli?

Ilustracja do pytania
A. Rys. A
B. Rys. D
C. Rys. B
D. Rys. C

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rysunek C przedstawia romb który w diagramach przepływu jest standardowo używany do reprezentowania decyzji lub warunków warunku pętli. Pętle w programowaniu są często oparte na warunkach które decydują o ich kontynuacji lub zakończeniu. Umiejscowienie warunku w rombie pozwala na wyrażenie warunku logicznego który może być testowany jako prawda lub fałsz co jest kluczowe dla działania pętli takich jak while czy for. Przykładem może być pętla while która kontynuuje swoje działanie tak długo jak warunek w rombie jest spełniony. W ten sposób romb ułatwia wizualne i logiczne śledzenie decyzji w algorytmie co jest zgodne z dobrymi praktykami programowania takimi jak przejrzystość i czytelność kodu. Użycie rombu zgodnie z konwencją diagramów przepływu poprawia także zrozumienie algorytmu przez innych programistów co zwiększa efektywność współpracy w zespołach deweloperskich. Stosowanie tego symbolu jest również wspierane przez standardy takie jak UML co czyni go uniwersalnym narzędziem w modelowaniu procesów.
Pytanie 27

Aby zwiększyć wydajność operacji w bazie danych, należy skupić się na polach, które są często wyszukiwane lub sortowane

A. dodać więzy integralności
B. stworzyć oddzielną tabelę przechowującą wyłącznie te pola
C. utworzyć indeks
D. dodać klucz obcy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Utworzenie indeksu w bazie danych jest kluczowym krokiem w optymalizacji operacji wyszukiwania i sortowania. Indeksy działają jak spis treści w książce, umożliwiając szybsze odnajdywanie danych bez konieczności przeszukiwania całej tabeli. Gdy zapytania często wykorzystują konkretne kolumny do filtracji lub sortowania, indeksowanie tych kolumn znacznie przyspiesza wydajność. Na przykład, jeśli często wyszukujesz klientów według ich nazwisk, utworzenie indeksu na kolumnie nazwiska pozwoli bazie danych szybko zlokalizować odpowiednie rekordy. Standardy branżowe, takie jak SQL Server czy MySQL, zalecają stosowanie indeksów zwłaszcza na dużych tabelach, gdzie operacje skanowania mogą być czasochłonne. Dobrą praktyką jest również monitorowanie wydajności i regularne dostosowywanie indeksów w zależności od zmieniających się wzorców zapytań. Należy jednak pamiętać, że nadmierna liczba indeksów może wpłynąć negatywnie na operacje zapisu, dlatego kluczowe jest znalezienie odpowiedniej równowagi.
Pytanie 28

Jaki jest wynik wykonania pętli for w poniższym kodzie PHP, jeśli chodzi o wypisanie liczb?

<?php
 for($i=5; $i>1; $i-=2)
echo ($i%2) . " " ;
?
>
A. 1 0 1 0
B. 1 1
C. 1 0 1
D. 1 0

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pętla for w kodzie PHP inicjuje zmienną i wartością 5 i iteruje dopóki i jest większe niż 1 zmniejszając wartość i o 2 w każdej iteracji. Wewnętrznie pętla wyświetla wartość wyrażenia i % 2 czyli resztę z dzielenia i przez 2. W przypadku początkowej wartości i równej 5 reszta z dzielenia 5 przez 2 wynosi 1. Następnie wartość i jest zmniejszana o 2 dając 3 dla której reszta dzielenia przez 2 również wynosi 1. W ostatniej iteracji i przyjmuje wartość 1 i pętla się kończy ponieważ warunek i > 1 nie jest już spełniony. Dlatego wynikiem działania tej pętli jest 1 1. Warto zauważyć że użycie operatora modulo jest powszechną praktyką w programowaniu do określania parzystości liczby. Często wykorzystuje się go w algorytmach które wymagają naprzemiennego wykonania operacji lub filtrowania danych. Kod demonstruje także jak efektywnie kontrolować przepływ pętli za pomocą warunku zakończenia i modyfikacji zmiennej sterującej co jest kluczowe w optymalizacji algorytmów.
Pytanie 29

Kwerenda

ALTER TABLE artykuly MODIFY cena float;
ma na celu dokonanie zmian w tabeli artykuly.
A. zmienić nazwę kolumny cena na float
B. usunąć kolumnę o nazwie cena typu float
C. zmienić typ kolumny cena na float
D. dodać kolumnę o nazwie cena z typem float, jeżeli jeszcze nie istnieje

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź o zmianie typu na float dla kolumny cena jest całkiem na miejscu! W pracy z bazami danych ważne jest, żeby odpowiednio zarządzać typami danych w tabelach. Typ float to coś, co często wykorzystuje się do przechowywania wartości liczbowych, które mają część dziesiętną. To istotne przy cenach, które często muszą być dokładnie przedstawione, na przykład do dwóch miejsc po przecinku. Wspomniana kwerenda ALTER TABLE to świetne narzędzie do zmiany struktury tabeli, i to jest zgodne z dobrymi praktykami zarządzania bazami, zwłaszcza z zasadą elastyczności. Dzięki temu można dostosować tabelę do zmieniających się potrzeb bez potrzeby przebudowy całej bazy. Wiesz, takie operacje są dość typowe, ale trzeba uważać, by nie stracić danych czy mieć jakieś niezgodności. Dlatego zawsze warto zrobić kopię zapasową i testować zmiany w środowisku testowym. Zrozumienie takich operacji pomoże ci w lepszym zarządzaniu bazami danych i ich optymalizacji.
Pytanie 30

Który modyfikator jest związany z opisem podanym poniżej?

Metoda oraz zmienna jest dostępna wyłącznie dla innych metod własnej klasy.
A. public
B. protected
C. private
D. static

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Modyfikator dostępu private w językach programowania takich jak Java i C# umożliwia ukrywanie szczegółów implementacji danej klasy przed jej użytkownikami. Deklarowanie zmiennych i metod jako private chroni je przed nieumyślnymi zmianami z zewnątrz, co zwiększa bezpieczeństwo i integralność danych. Daje to kontrolę nad tym, jak dane są używane i modyfikowane, co jest kluczowe w projektowaniu solidnych systemów. Prywatne elementy są dostępne jedynie w obrębie klasy, co pozwala zachować enkapsulację, jedną z podstaw programowania obiektowego. Dzięki temu, można łatwo modyfikować wewnętrzne mechanizmy klasy, bez wpływu na inne części programu, które z niej korzystają. Używanie private umożliwia również tworzenie metod pomocniczych, które są niewidoczne dla użytkowników zewnętrznych, ale wspomagają działanie publicznych interfejsów. To podejście zgodne ze standardami projektowania, takimi jak zasada najmniejszej wiedzy, która zaleca ograniczanie dostępu do niezbędnego minimum dla poprawy modularności i utrzymania kodu. Przykładem może być klasa KontoBankowe, gdzie saldo konta jest prywatne, a dostęp do jego zmiany odbywa się poprzez metody publiczne, co pozwala na weryfikację operacji finansowych.
Pytanie 31

Który składnik nie jest wymagany do instalacji i uruchomienia systemu CMS Joomla!?

A. baza danych
B. serwer WWW
C. platforma .NET
D. parser PHP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazana została platforma .NET jako element, który nie jest wymagany do instalacji i działania Joomla!. Ten CMS jest napisany w PHP i z założenia działa w klasycznym stosie LAMP/LEMP, czyli Linux/Windows + serwer WWW (najczęściej Apache lub Nginx) + PHP + baza danych (MySQL/MariaDB, czasem PostgreSQL). Joomla! korzysta z interpretera PHP do wykonywania całej logiki aplikacji: obsługi logowania, generowania szablonów, pracy z bazą danych, modułów, komponentów itd. Serwer WWW (HTTP) odpowiada za przyjmowanie żądań z przeglądarki i przekazywanie ich do PHP, a baza danych przechowuje treści, użytkowników, konfigurację, menu, artykuły i całą resztę danych dynamicznych. Platforma .NET to zupełnie inny ekosystem technologiczny, typowy dla aplikacji pisanych w C#, ASP.NET, .NET Core, działających np. na IIS. Joomla! nie jest aplikacją .NET, więc nie potrzebuje środowiska uruchomieniowego .NET ani serwera IIS, żeby działać. W praktyce, w typowej firmie hostingowej, gdy chcesz uruchomić Joomla!, patrzysz czy jest obsługa PHP w odpowiedniej wersji, dostęp do bazy MySQL/MariaDB oraz czy serwer WWW pozwala na friendly URLs (mod_rewrite lub odpowiednik). To są realne wymagania. Można oczywiście postawić Joomla! także na Windowsie, ale dalej korzystasz z PHP i serwera WWW, a nie z ASP.NET. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: jeśli CMS jest napisany w PHP, to kluczowe są PHP, serwer HTTP i baza danych, a nie platformy typowe dla innych języków, jak .NET czy Java.
Pytanie 32

Która z pętli w PHP umożliwia przeprowadzenie operacji na wszystkich elementach tablicy z automatycznym nadawaniem indeksów jej elementom?

A. foreach
B. do...while
C. while
D. for

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to 'foreach', ponieważ jest to specjalna pętla w języku PHP, która została stworzona z myślą o iteracji po elementach tablicy. Umożliwia ona wykonanie operacji na każdym elemencie tablicy bez potrzeby manualnego zarządzania indeksami, co jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy nie znamy z góry liczby elementów w tablicy. Dzięki 'foreach' iteracja wygląda czytelnie i zwięźle, co znacząco poprawia czytelność kodu. Przykład zastosowania: jeśli mamy tablicę z nazwiskami, możemy użyć pętli 'foreach', aby wypisać każde nazwisko na ekranie. Dodatkowo, 'foreach' jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, ponieważ ogranicza ryzyko wystąpienia błędów związanych z błędnymi indeksami i ułatwia utrzymanie kodu. Warto również zauważyć, że 'foreach' działa zarówno na tablicach numerycznych, jak i asocjacyjnych, co czyni ją elastycznym narzędziem dla programistów.
Pytanie 33

Określ słowo kluczowe w języku C++, które umieszcza się przed wbudowanym typem danych, aby ograniczyć zakres do liczb wyłącznie nieujemnych.

A. long
B. short
C. unsigned
D. const

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Słowo 'unsigned' w C++ to naprawdę ważna rzecz, bo mówi kompilatorowi, że dany typ może trzymać tylko liczby dodatnie. Kiedy dodasz 'unsigned' przed takim typem jak 'int', 'short' albo 'long', to zakres wartości się zmienia. Na przykład, 'unsigned int' może mieć wartości od 0 do 4 294 967 295, a 'int' to od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Dzięki temu programiści mogą korzystać z większej ilości wartości, co jest super przy takich rzeczach jak liczniki czy indeksy w tablicach. Kiedy używasz 'unsigned', to twój kod jest nie tylko bardziej efektywny, ale też bezpieczniejszy, bo unikasz pomyłek z liczbami, które nie powinny być ujemne. Z mojego doświadczenia, warto czasem sięgnąć po to słowo kluczowe w odpowiednich sytuacjach, bo naprawdę poprawia przejrzystość i jakość kodu.
Pytanie 34

Zdefiniowana jest tabela o nazwie wycieczki z atrybutami nazwa, cena oraz miejsca (jako liczba dostępnych miejsc). Aby wyświetlić jedynie nazwy tych wycieczek, dla których cena jest mniejsza niż 2000 złotych i które mają co najmniej cztery wolne miejsca, należy użyć zapytania

A. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena<2000 OR miejsca>3;
B. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena<2000 AND miejsca>4;
C. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena<2000 AND miejsca>3;
D. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena<2000 OR miejsca>4;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie SQL, które pozwala na wyświetlenie nazw wycieczek, dla których cena jest niższa niż 2000 złotych i które mają przynajmniej cztery wolne miejsca, jest poprawnie sformułowane jako: SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena<2000 AND miejsca>3. W tym zapytaniu używamy klauzuli SELECT, aby wskazać, że interesuje nas tylko kolumna 'nazwa'. Warunki zawarte w klauzuli WHERE filtrują wyniki na podstawie określonych kryteriów. Operator AND zapewnia, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie, co oznacza, że interesują nas tylko te wycieczki, które są tańsze niż 2000 zł i mają więcej niż 3 wolne miejsca. Technicznie rzecz biorąc, operator < jest używany do porównywania wartości, a operator > do określenia, że liczba miejsc musi być większa od 3. Przykładem działania tego zapytania może być sytuacja, w której w tabeli wycieczki znajdują się dane o takich wycieczkach jak: 'Wakacje w górach' (cena: 1800 zł, miejsca: 5) oraz 'Wczasy nad morzem' (cena: 2200 zł, miejsca: 2). W wyniku działania zapytania uzyskamy jedynie 'Wakacje w górach', ponieważ spełnia ono oba kryteria. Tego rodzaju zapytania są powszechnie stosowane w systemach baz danych, aby efektywnie przeszukiwać i filtryzować dane zgodnie z wymaganiami użytkownika.
Pytanie 35

Która wartość tekstowa nie pasuje do podanego w ramce wzorca wyrażenia regularnego?

(([A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,})?)
A. Kasprowicza
B. Jelenia Góra
C. Kowalski
D. Nowakowska-Kowalska

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wyrażenie regularne, które zostało podane w pytaniu, to [A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,}-[A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,}. Wyrażenie to jest używane do walidacji polskich nazwisk, gdzie pierwsza litera musi być dużą literą z zakresu A-Z oraz polskimi znakami diakrytycznymi, następnie muszą występować co najmniej dwa znaki małe, również z zestawu polskich liter. Po pierwszej części, która odpowiada za pierwsze nazwisko, mamy opcjonalny fragment, który zaczyna się od znaku '-', co oznacza, że można podać drugie nazwisko, które także musi spełniać te same warunki. Przykład poprawnych wartości to Kowalski oraz Nowakowska-Kowalska. Wartość 'Jelenia Góra' nie pasuje do tego wzorca, ponieważ zawiera spację, która nie jest dozwolona w tym kontekście. Dodatkowo, spację można interpretować jako rozdzielenie dwóch słów, co wykracza poza przyjęty format. W związku z tym, prawidłowa odpowiedź to 'Jelenia Góra'.
Pytanie 36

Baza danych zawiera tabelę artykuły z polami: nazwa, typ, producent, cena. Aby wyświetlić wszystkie nazwy artykułów wyłącznie typu pralka, dla których cena jest z przedziału 1 000 PLN i 1 500 PLN, należy zastosować polecenie

A. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ='pralka' AND cena FROM 1000 TO 1500;
B. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ=,pralka' AND cena BETWEEN 1000 AND 1500;
C. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ=,pralka' OR cena BETWEEN 1000 AND 1500;
D. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ=,pralka' OR cena BETWEEN 1000 OR 1500;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 'SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ='pralka' AND cena BETWEEN 1000 AND 1500;'. To zapytanie SQL w sposób właściwy wyszukuje wszystkie nazwy artykułów z tabeli 'artykuły', które mają typ 'pralka' oraz cenę mieszczącą się w przedziale od 1000 do 1500 PLN. Użycie operatora 'BETWEEN' jest standardem w SQL i pozwala na określenie zakresu wartości, co w tym przypadku jest kluczowe, aby uwzględnić wszystkie możliwe ceny w tym przedziale. Jest to bardziej efektywne niż stosowanie operatorów porównania, takich jak '>', '<', ponieważ 'BETWEEN' automatycznie wlicza granice. Przykład zastosowania takiego zapytania może być użyty w systemach zarządzania zamówieniami, gdzie często zachodzi potrzeba analizy produktów w określonych przedziałach cenowych, co umożliwia skuteczne podejmowanie decyzji zakupowych oraz optymalizację stanów magazynowych.
Pytanie 37

Liczba 0x142, przedstawiona w kodzie JavaScript, przyjmuje formę

A. dziesiętną
B. szesnastkową
C. dwójkową
D. ósemkową

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Liczba 0x142 jest zapisana w systemie szesnastkowym, co oznacza, że jest reprezentowana w bazie 16. W systemie szesnastkowym posługujemy się cyframi od 0 do 9 oraz literami od A do F, gdzie A odpowiada 10, B to 11, C to 12, D to 13, E to 14, a F to 15 w systemie dziesiętnym. Przykład zastosowania tego systemu można zauważyć w programowaniu oraz w różnych standardach, takich jak HTML, gdzie kolory są często reprezentowane w formacie szesnastkowym, np. #FFFFFF dla bieli. Można także spotkać się z systemem szesnastkowym w adresacji pamięci oraz w reprezentacji liczb dużych, co jest szczególnie przydatne w kontekście programowania niskopoziomowego i systemów wbudowanych. Zrozumienie różnych systemów liczbowych, w tym szesnastkowego, jest niezbędne dla każdego programisty, szczególnie podczas pracy z danymi binarnymi, hex i podczas obliczeń niskopoziomowych.
Pytanie 38

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. jest tylko jeden rodzaj.
B. nie istnieje.
C. musi być zadeklarowany na początku skryptu.
D. ma miejsce poprzez przypisanie wartości.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku JavaScript typ zmiennej jest dynamicznie określany na podstawie wartości przypisanej do tej zmiennej. Oznacza to, że nie ma potrzeby deklarowania typu zmiennej przed jej użyciem. Na przykład, możemy stworzyć zmienną 'x' i przypisać jej wartość liczbową: 'let x = 10;'. W późniejszym czasie możemy przypisać do niej wartość tekstową: 'x = 'Hello!';' bez jakichkolwiek błędów. To zjawisko wpisuje się w koncepcję typowania dynamicznego, która jest cechą języków takich jak JavaScript. Dzięki temu programiści mogą pisać bardziej elastyczny kod, co jest szczególnie przydatne w projektach, gdzie wymagania mogą się szybko zmieniać. Praktyczne zastosowanie tego podejścia w JavaScript pozwala na tworzenie funkcji, które mogą przyjmować różne typy danych, co zwiększa ich uniwersalność i użyteczność. Warto również zauważyć, że dobrym zwyczajem jest stosowanie odpowiednich konwencji nazw zmiennych oraz ich dokumentowanie, aby zwiększyć czytelność kodu w projektach zespołowych.
Pytanie 39

W JavaScript wynik operacji przyjmuje wartość NaN, jeśli skrypt próbował wykonać

A. operację arytmetyczną, a zmienna miała postać napisu
B. operację arytmetyczną na dwóch zmiennych liczbowych dodatnich
C. funkcję sprawdzającą długość napisu, a zawartość zmiennej była liczbą
D. funkcję parseFloat zamiast parseInt na zmiennej typu liczbowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W JavaScript, wartość NaN (Not-a-Number) jest wynikiem, który pojawia się, gdy operacja arytmetyczna nie może zostać wykonana z powodu nieprawidłowego typu danych. Gdy skrypt próbuje wykonać operacje matematyczne na zmiennej, która jest napisem (string), a nie liczbą, wynikiem jest NaN. Na przykład, wyrażenie '5' + 5 zwróci '55', ponieważ operator '+' w tym przypadku działa jako konkatenacja napisów. Jeżeli jednak spróbujemy wykonać operację, taką jak 'a' * 2, wówczas wynikiem będzie NaN, ponieważ nie można pomnożyć napisu przez liczbę. Zgodnie ze standardem ECMAScript, NaN jest jedyną wartością, która nie jest równa samej sobie, co można sprawdzić za pomocą metody isNaN(). W praktyce, aby uniknąć tego problemu, programiści często stosują funkcje konwertujące, takie jak parseFloat() i parseInt(), aby upewnić się, że operacje są wykonywane na liczbach. Przykładowo, parseFloat('3.14') zwróci 3.14, co umożliwia poprawne przeprowadzenie działań matematycznych.
Pytanie 40

Która komenda algorytmu odpowiada graficznej wizualizacji bloku przedstawionego na ilustracji?

Ilustracja do pytania
A. Wypisz n
B. n <- n + 5
C. n > 20
D. Wykonaj podprogram sortowania tablicy t

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Blok przedstawiony na rysunku to romb który symbolizuje operację decyzyjną w schemacie blokowym algorytmu. Taki blok decyzyjny jest używany do przedstawienia pytania które ma dwie możliwe odpowiedzi: prawda lub fałsz. W kontekście programowania instrukcja warunkowa pozwala na podjęcie decyzji w zależności od spełnienia określonego warunku. W tym przypadku wyrażenie n>20 jest warunkiem logicznym który weryfikuje czy wartość zmiennej n jest większa niż 20. Jeśli warunek ten jest spełniony algorytm wykonuje określoną sekwencję instrukcji natomiast w przeciwnym razie może przejść do innego fragmentu kodu. Tego typu struktury są powszechnie stosowane w programowaniu proceduralnym i obiektowym oraz są kluczowym elementem w tworzeniu algorytmów elastycznych i responsywnych na różne scenariusze operacyjne. Stanowią także fundamentalną część logiki w systemach takich jak automatyczne kontrolery procesów gdzie decyzje muszą być podejmowane dynamicznie w oparciu o zmienne warunki wejściowe. Zrozumienie i umiejętność implementacji bloków decyzyjnych jest niezbędne dla każdego programisty co ułatwia tworzenie efektywnych i skalowalnych rozwiązań technologicznych.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej