Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 28 kwietnia 2026 08:56
  • Data zakończenia: 28 kwietnia 2026 09:18

Egzamin niezdany

Wynik: 7/40 punktów (17,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:active { background-color: Pink; }
B. td, th { background-color: Pink; }
C. tr:hover { background-color: Pink; }
D. tr { background-color: Pink; }
Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.
Pytanie 2

Jakie z wymienionych par znaczników HTML działają w ten sam sposób na stronie internetowej, jeżeli żadne style CSS nie zostały określone?

A. <p> oraz <h2>
B. <b> oraz <big>
C. <meta> oraz <title>
D. <b> oraz <strong>
Odpowiedź <b> i <strong> jest poprawna, ponieważ oba znaczniki służą do podkreślania ważności tekstu, aczkolwiek ich semantyka różni się nieco. Znacznik <b> jest używany do pogrubienia tekstu bez dodatkowego znaczenia semantycznego, natomiast <strong> nie tylko pogrubia tekst, ale dodatkowo wskazuje, że dany fragment jest istotny w kontekście treści. To rozróżnienie jest ważne w kontekście dostępności i SEO, ponieważ wyszukiwarki oraz technologie asystujące mogą traktować tekst oznaczony jako <strong> jako bardziej znaczący. Przykładem zastosowania może być nagłówek artykułu, w którym ważne informacje są wyróżnione znacznikiem <strong>, a nie tylko wizualnie poprzez <b>. Standardy W3C promują stosowanie znaczników z odpowiednią semantyką, co wspiera lepszą strukturę dokumentu HTML oraz jego interpretację przez różne urządzenia. Dlatego zaleca się stosowanie <strong> tam, gdzie chcemy przekazać znaczenie, zamiast używać <b> bez głębszego sensu.
Pytanie 3

W CSS zapis selektora

p > i { color: red;}
wskazuje, że kolorem czerwonym będzie wyróżniony
A. tylko ten tekst znacznika <p>, który ma przypisaną klasę o nazwie i
B. każdy tekst w znaczniku <p> z wyjątkiem tych w znaczniku <i>
C. jedynie tekst w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>
D. wszystkie teksty w znaczniku <p> lub każdy tekst w znaczniku <i>
Odpowiedzi, które nie uznają znaczenia operatora > oraz kontekstu, w jakim elementy <i> są umieszczone, mogą prowadzić do błędnych wniosków. Przykładowo, stwierdzenie, że każdy tekst w znaczniku <p> za wyjątkiem tych w znaczniku <i> zostanie sformatowany, jest niezgodne z zasadami działania CSS, ponieważ selektor ten nie wyklucza jedynie <i>, lecz odnosi się do hierarchii struktury DOM. W praktyce, jeśli <i> nie jest bezpośrednim dzieckiem <p>, to nie będzie objęte regułą. Z kolei pomylenie selektorów może skutkować tym, że nie osiągniemy zamierzonych efektów stylizacji, co jest częstym problemem w projektach webowych. Ponadto, odpowiedzi sugerujące, że selektor dotyczy wszystkich elementów <p> lub że dotyczy on klasy <i>, wynikają z niepełnego zrozumienia podstaw CSS. Należy pamiętać, że klasy są definiowane w osnowie HTML, a nie w kontekście selektorów bezpośrednich. Właściwe zrozumienie selektorów jest kluczowe dla efektywnego stylizowania i organizacji kodu, a także dla osiągnięcia zamierzonych efektów wizualnych na stronach internetowych.
Pytanie 4

W języku HTML, aby dodać na stronę obrazek przechowywany w formacie JPG, należy użyć znacznika

A. <table>
B. <img>
C. <src>
D. <jpg>
Aby wstawić na stronę obraz zapisany w formacie JPG, w języku HTML stosuje się znacznik <img>. Jest to jeden z podstawowych znaczników używanych do osadzania grafiki na stronach internetowych. W skład tego znacznika wchodzą atrybuty, które pozwalają na określenie źródła obrazu, jego alternatywnego opisu oraz dodatkowych parametrów, takich jak rozmiary czy wyrównanie. Atrybut 'src' jest kluczowy, ponieważ wskazuje ścieżkę do pliku graficznego, na przykład <img src='obraz.jpg' alt='Opis obrazu'>. Atrybut 'alt' jest bardzo ważny z punktu widzenia dostępności, ponieważ umożliwia wyświetlenie tekstu alternatywnego w przypadku, gdy obraz nie może być załadowany. Ponadto, zgodnie z wytycznymi W3C, znacznik <img> jest samodzielny, co oznacza, że nie wymaga pary znaczników otwierającego i zamykającego. Warto również dodać, że stosowanie odpowiednich formatów obrazów, takich jak JPG czy PNG, ma znaczenie dla jakości i wydajności ładowania strony, co jest kluczowe z perspektywy SEO. Użycie poprawnych znaczników i atrybutów może znacząco wpłynąć na pozycję strony w wynikach wyszukiwania.
Pytanie 5

Projektant stworzył logo dla witryny internetowej. Jest to czarny symbol na przezroczystym tle. Aby zachować wszystkie cechy obrazu i umieścić go na stronie, projektant powinien zapisać obraz w formacie

A. CDR
B. PNG
C. JPEG
D. BMP
Format PNG (Portable Network Graphics) jest idealnym rozwiązaniem dla grafiki internetowej, zwłaszcza gdy zależy nam na zachowaniu przezroczystości tła, co jest kluczowe w przypadku logotypów. PNG obsługuje kompresję bezstratną, co oznacza, że nie utracimy jakości obrazu przy zapisywaniu go. To szczególnie ważne w kontekście logo, które często musi być skalowane do różnych rozmiarów, a wszelkie zniekształcenia mogą wpłynąć na jego rozpoznawalność. Dodatkowo, format PNG pozwala na uzyskanie pełnej gamy kolorów, w tym przezroczystości w formacie RGBA. W praktyce oznacza to, że możesz umieścić czarny znak na dowolnym tle, a jego kształt zawsze zachowa wyrazistość oraz ostrość. Warto również zauważyć, że PNG jest wspierany przez wszystkie nowoczesne przeglądarki internetowe i systemy operacyjne, co czyni go wszechstronnym wyborem dla twórców stron internetowych. Standard PNG, opublikowany przez W3C, jest uznawany za jedno z najbardziej efektywnych rozwiązań dla grafiki w sieci.
Pytanie 6

Która z zasad walidacji strony internetowej jest nieprawidłowa?

A. Jeżeli w poleceniu występuje kilka atrybutów, ich kolejność powinna być uporządkowana alfabetycznie np. ```<img alt="..." src="/.."/>```
B. Wyłączanie tagów musi następować w odwrotnej sekwencji do ich włączenia, np. ```<p> ... <big>...</big></p>```
C. Tagi, poza samozamykającymi się, funkcjonują do momentu ich wyłączenia znakiem "/", np. ```<p> ..</p>```
D. W tagach nie jest brana pod uwagę różnica między dużymi a małymi literami, np. ```<p>``` i ```<P>``` to ten sam tag.
Koncepcje zawarte w niepoprawnych odpowiedziach są oparte na błędnym zrozumieniu zasad działania znaczników HTML. W kontekście wyłączania znaczników, ważne jest, aby pamiętać, że znacznik startowy powinien być zawsze zamknięty odpowiednim znacznikiem końcowym, co oznacza, że struktura dokumentu musi być prawidłowo zagnieżdżona. Zasada dotycząca wyłączania znaczników w odwrotnej kolejności jest nieprawidłowa, ponieważ znaczniki nie są stosowane w taki sposób, a ich zamykanie powinno być zgodne z ich zagnieżdżeniem. Rozumienie tej zasady jest kluczowe dla tworzenia poprawnej struktury dokumentu HTML. Warto również zauważyć, że HTML nie rozróżnia wielkich i małych liter w znacznikach, co jest istotnym uproszczeniem, ale nie oznacza, że można je mieszać w sposób dowolny. Zastosowanie spójnych konwencji nazewnictwa, takich jak używanie małych liter, jest wskazane dla zachowania czytelności kodu. Rozumienie tych zasad jest kluczowe dla efektywnego projektowania stron internetowych oraz dla utrzymania wysokiej jakości kodu. W przypadku, gdy znacznik nie jest poprawnie zamknięty, może to prowadzić do błędów w renderowaniu strony oraz problemów z jej dostępnością. Dlatego kluczowe jest stosowanie się do zasad poprawności kodu i jego semantyki.
Pytanie 7

Jakie skutki przyniesie zastosowanie przedstawionego formatowania CSS dla nagłówka trzeciego stopnia?

<style> h3 { background-color: grey; } </style> ... <h3 style="background-color: orange;"> Rozdział 1.2.2. </h3>
A. tło będzie pomarańczowe
B. tło będzie szare
C. kolor tekstu będzie szary
D. kolor tekstu będzie pomarańczowy
W tym przykładzie pokazano dwa różne sposoby stylizacji za pomocą CSS: styl wbudowany i styl zewnętrzny. Styl wbudowany ma wyższy priorytet, bo jest przypisany bezpośrednio do elementu HTML, a to oznacza, że w nagłówku trzeciego stopnia kolor tła będzie pomarańczowy. To ma sens, bo czasem musimy przeskoczyć ogólne reguły stylizacji, żeby wprowadzić jakieś szczególne zmiany. Używanie stylów wbudowanych może być jednak ryzykowne, bo jak się ich nagromadzi, to ciężko się potem w tym połapać. Dlatego lepiej korzystać z zewnętrznych stylów – są bardziej uporządkowane i pozwalają na łatwe powtarzanie kodu CSS. Ważne jest też, żeby nie łączyć HTML z CSS w sposób, który wprowadza zamęt, bo to ułatwia życie i sprawia, że kod jest bardziej zrozumiały. Wiedza na temat priorytetów w CSS jest kluczowa dla każdego, kto chce dobrze projektować strony i mieć wszystko ładnie poukładane.
Pytanie 8

Który znacznik ma zastosowanie w sekcji body dokumentu HTML?

A. <h2>
B. <meta>
C. <title>
D. <link>
W tym pytaniu często myli się dwa podstawowe obszary dokumentu HTML: sekcję <head> oraz sekcję <body>. To jest taki klasyczny błąd początkujących – wszystko wygląda jak „znaczniki HTML”, więc kusi, żeby wrzucać je wszystkie do jednego worka, a jednak każdy ma swoje konkretne miejsce i przeznaczenie. Sekcja <body> służy do umieszczania treści widocznej dla użytkownika: nagłówków, akapitów, obrazów, list, przycisków, formularzy. Natomiast <head> zawiera metadane, konfigurację i informacje pomocnicze dla przeglądarki, wyszukiwarek i innych narzędzi. Znacznik <link> jest elementem typowym dla sekcji <head>. Służy między innymi do podłączania arkuszy stylów CSS (np. <link rel="stylesheet" href="style.css">), ikon strony (favicon) czy innych zasobów powiązanych z dokumentem. Umieszczanie <link> w <body> jest sprzeczne z dobrą praktyką i specyfikacją – przeglądarka zwykle to „przełknie”, ale jest to zły nawyk i może powodować problemy z wydajnością i walidacją kodu. Podobnie <title> to znacznik, który definiuje tytuł strony wyświetlany na karcie przeglądarki oraz używany przez wyszukiwarki. On musi się znajdować w <head>. Nie jest elementem treści, którą widzi użytkownik w samym obszarze strony, tylko opisem dokumentu. Wstawienie <title> do <body> łamie strukturę dokumentu, a część narzędzi i walidatorów wskaże to jako błąd. Znacznik <meta> również należy wyłącznie do sekcji <head>. Służy do przekazywania metadanych, na przykład informacji o kodowaniu znaków (<meta charset="UTF-8">), opisu strony, słów kluczowych, ustawień dla robotów wyszukiwarek czy danych dla mediów społecznościowych (Open Graph). To są dane konfiguracyjne, a nie zawartość strony. Typowym błędnym myśleniem jest traktowanie wszystkich tych znaczników jako „zwykłych elementów HTML, które można dać gdziekolwiek”. W nowoczesnym podejściu kładzie się duży nacisk na semantykę: każdy element ma swoje logiczne miejsce. Dzięki temu kod jest czytelny, zgodny ze standardami W3C, lepiej interpretowany przez wyszukiwarki i narzędzia wspomagające. Dlatego w sekcji <body> powinniśmy umieszczać takie znaczniki jak <h1>–<h6>, <p>, <div>, <section>, <article>, <nav> i inne elementy treści, natomiast <link>, <title> i <meta> pozostają w <head>, bo pełnią zupełnie inną rolę niż widoczna zawartość strony.
Pytanie 9

Jakie będzie działanie po naciśnięciu przycisku oznaczonego jako "niebieski", który uruchamia podany kod JavaScript?

<p id="para1">Przykładowy tekst</p><p> i skrypt</p>
<button onClick="changeColor('blue');">niebieski</button>

<script type="text/javascript">
function changeColor(newColor)
{
var elem = document.getElementById("para1");
elem.style.color = newColor;
}
</script>
A. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst i skrypt" na niebieski
B. Zmiana koloru tekstu "i skrypt" na niebieski
C. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst" na niebieski
D. Zmiana barwy przycisku na niebieski
Przy analizie działania kodu przedstawionego w pytaniu istotne jest zrozumienie jak JavaScript oddziałuje z elementami DOM (Document Object Model). Istnieje powszechne nieporozumienie polegające na założeniu że funkcje JavaScript automatycznie działają na wszystkie elementy o podobnej treści. W rzeczywistości kod używa metody document.getElementById która jednoznacznie identyfikuje element na podstawie jego unikalnego Id. W omawianym przypadku odnosi się to do elementu paragrafu z identyfikatorem para1. Pozostałe fragmenty tekstu takie jak i skrypt nie są objęte tym działaniem gdyż nie są częścią identyfikowanego elementu. Popularnym błędem jest również zakładanie że przycisk zmienia swój własny kolor styli po naciśnięciu co w tym przypadku nie ma miejsca ponieważ kod bezpośrednio modyfikuje jedynie własności stylu określonego elementu przez jego Id. Warto zwrócić uwagę że dla złożonych manipulacji DOM w kontekście większych aplikacji webowych używa się bardziej zaawansowanych technik jak selektory CSS lub biblioteki takie jak jQuery które umożliwiają selekcję wielu elementów jednocześnie. Zrozumienie tych podstawowych zasad jest kluczowe dla poprawnego rozumienia i implementacji funkcji JavaScript w nowoczesnych aplikacjach webowych i zgodne z najlepszymi praktykami w branży.
Pytanie 10

Który z poniższych kodów XHTML sformatuje tekst zgodnie z podanym przykładem?

Ala ma kota
a kot ma Alę

A. <p>Ala ma <b>kota</b> <br/> a <b>kot</b> ma Alę</p>
B. <p>Ala ma <b>kota</i><br/> a <b>kot</b> ma Alę</p>
C. <p>Ala ma <b>kota <br /> a <i>kot</i> ma Alę</p>
D. <p>Ala ma <b>kota</b> <br/> a <i>kot</i> ma Alę</p>
W przypadku pozostałych odpowiedzi można zauważyć kilka kluczowych błędów w sformatowaniu kodu. W pierwszej z nich użyty znacznik <br /> jest poprawny, jednak wada polega na tym, że znacznik <i> jest zamknięty w nieodpowiedni sposób, co narusza zasady XHTML. W XHTML każdy otwierający znacznik musi być zamknięty, a niepoprawne zamknięcie może prowadzić do błędów w renderowaniu strony. Prawidłowe jest zamknięcie znacznika <i> jako </i>, a nie <b>. Kolejna odpowiedź zawiera również błąd w zamykaniu znaczników, a użycie <b> dla <i> kot </i> wprowadza niezgodność, co utrudnia interpretację kodu przez przeglądarki. Warto zwrócić uwagę, że kluczowym elementem pracy z XHTML jest stałe utrzymywanie porządku w kodzie, aby zapewnić jego czytelność i poprawność. Niepoprawne sformatowanie może prowadzić do nieprzewidzianych rezultatów i utrudnień w szczególności w większych projektach, gdzie każdy błąd może być skumulowany. Wreszcie, w ostatniej odpowiedzi pominięto zamknięcie znacznika <br>, co również jest istotnym błędem. Standardy XHTML przewidują, że wszystkie znaczniki muszą być poprawnie zamknięte, co zapewnia ich prawidłową interpretację przez serwery oraz przeglądarki internetowe. Dlatego tak ważne jest przestrzeganie zasad i dobrych praktyk kodowania, aby unikać problemów z renderingiem oraz zgodnością z różnymi przeglądarkami.
Pytanie 11

Wskaż fragment kodu HTML5, który zostanie uznany przez walidator za niepoprawny?

A. <p class="stl"><style>.a{color:#F00}</style>tekst</p>
B. <p class="stl" style="color: #F00">tekst</p>
C. <p class="stl">tekst</p>
D. <p class="stl" id="a">tekst</p>
Odpowiedzi <p class="stl" id="a">tekst</p>, <p class="stl" style="color: #F00">tekst</p> oraz <p class="stl">tekst</p> są poprawne i zgodne z standardami HTML5. Element <p> jest ogólnym znacznikiem używanym do definiowania paragrafów, a jego właściwe użycie obejmuje dodanie klas i identyfikatorów, co może być przydatne do stylizacji i skryptów. Użycie klasy 'stl' w pierwszym przykładzie pozwala na łatwe stylizowanie tego elementu w arkuszach stylów, co jest zgodne z zasadami modularności i ponownego użycia kodu. W przypadku drugiego przykładu, zastosowanie atrybutu style pozwala na bezpośrednie zastosowanie stylu, co jest właściwym podejściem w kontekście prostych aplikacji, chociaż w praktyce lepiej jest unikać inline styles ze względu na trudności w utrzymaniu kodu. Ostatni przykład, czyli <p class="stl">tekst</p>, nie zawiera żadnych dodatkowych atrybutów, ale także jest poprawny i może być używany w wielu kontekstach, gdzie stylizacja nie jest wymagana. Błędne jest myślenie, że elementy HTML5 są jedynie kontenerami treści - ich semantyka i zastosowanie klasy, identyfikatorów oraz stylów mają kluczowe znaczenie dla efektywności i organizacji kodu, co powinno być brane pod uwagę przy projektowaniu stron internetowych.
Pytanie 12

W HTML atrybut alt elementu img służy do określenia

A. treści, która zostanie pokazana, gdy grafika nie może być załadowana
B. opisu, który pojawi się pod grafiką
C. lokalizacji i nazwy pliku źródłowego grafiki
D. parametrów grafiki, takich jak wymiary, ramka, wyrównanie
Istnieje wiele nieporozumień dotyczących roli atrybutu <b>alt</b> w znaczeniu <b>img</b>. Niektórzy mogą błędnie sądzić, że atrybut ten służy do definiowania parametrów grafiki, takich jak rozmiar czy obramowanie. Warto jednak zauważyć, że rozmiar i obramowanie obrazów są regulowane przez inne atrybuty HTML oraz style CSS, a nie przez atrybut <b>alt</b>. Atrybut ten nie ma również nic wspólnego z podpisami pod grafiką, które można osiągnąć za pomocą elementów takich jak <b>figure</b> i <b>figcaption</b>. Kolejnym błędnym podejściem jest mylenie atrybutu <b>alt</b> ze ścieżką do pliku źródłowego grafiki, co jest regulowane przez atrybut <b>src</b>. Atrybut <b>alt</b> nie dostarcza informacji o lokalizacji pliku, ale raczej o jego zawartości w przypadku, gdy nie jest on dostępny. Takie błędne interpretacje mogą prowadzić do nieprawidłowego zrozumienia zagadnień dostępności i optymalizacji treści w sieci, co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych. Dlatego istotne jest, aby dokładnie poznawać funkcje każdego z atrybutów HTML oraz stosować je zgodnie z ich przeznaczeniem, co przyczyni się do lepszej dostępności i jakości tworzonych treści.
Pytanie 13

Funkcja colspan umożliwia łączenie komórek tabeli w układzie poziomym, natomiast rowspan w układzie pionowym. Która z poniższych tabel odpowiada fragmentowi kodu w języku HTML?

Ilustracja do pytania
A. Odpowiedź A
B. Odpowiedź C
C. Odpowiedź B
D. Odpowiedź D
Polecenie rowspan w języku HTML służy do łączenia komórek tabeli w pionie. W podanym fragmencie kodu HTML, atrybut rowspan jest użyty z wartością 2 w pierwszej komórce pierwszego wiersza. Oznacza to, że ta komórka będzie się rozciągać na dwa wiersze, co jest widoczne w odpowiedzi B. Tabelę HTML można wykorzystać do tworzenia złożonych struktur danych, gdzie rowspan jest kluczowe w przypadku, gdy chcemy zminimalizować liczbę komórek i lepiej zorganizować dane w pionowe bloki. Użycie rowspan jest zgodne ze standardami HTML5, które zalecają semantyczne i logiczne układanie danych. Praktyczne zastosowanie rowspan można znaleźć w projektach takich jak raporty finansowe czy skomplikowane formularze, gdzie często wymagane jest łączenie komórek w pionie. W projektowaniu stron internetowych zaleca się stosowanie tabel w przypadkach rzeczywistych danych tabelarycznych, a nie do układu strony, co jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi dostępności WCAG.
Pytanie 14

Który z poniższych zapisów CSS zmieni tło bloku na odcień niebieskiego?

A. div {shadow:blue;}
B. div {border-color:blue;}
C. div {color:blue;}
D. div {background-color:blue;}
Tu niestety coś poszło nie tak. Odpowiedzi, które próbujesz zaznaczyć, nie ustawiają tła na kolor niebieski. Na przykład 'border-color:blue;' jest błędne, bo dotyczy tylko koloru obramowania, a nie tła. Więc, nawet jeśli obramowanie będzie niebieskie, tło pozostanie takie samo, co nie spełnia wymogów pytania. Z kolei 'shadow:blue;' to też nie to, bo właściwość 'shadow' nie jest standardowa w CSS. Jak chcesz dodać cień, powinieneś użyć 'box-shadow', co pozwala na dodanie efektu cienia do elementu. I jeszcze 'color:blue;' jest złe, bo 'color' dotyczy koloru tekstu, a nie tła. Więc, chociaż tekst będzie niebieski, tło i tak zostanie w domyślnym kolorze, a to nie odpowiada pytaniu. Zrozumienie tych właściwości jest super ważne, żeby dobrze stylizować strony i tworzyć estetyczne interfejsy.
Pytanie 15

W języku MySQL należy wykorzystać polecenie REVOKE, aby użytkownikowi anna cofnąć możliwość wprowadzania zmian wyłącznie w definicji struktury bazy danych. Polecenie, które służy do odebrania tych uprawnień, ma następującą formę

A. REVOKE CREATE INSERT DELETE ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'
B. REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'
C. REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'
D. REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'
Wybór innego podejścia do odbierania uprawnień użytkownikowi 'anna' jest niewłaściwy z kilku powodów. Po pierwsze, REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost' jest zbyt ogólnie sformułowane, jako że odbiera wszystkie przydzielone uprawnienia, w tym te, które mogą być konieczne do wykonywania podstawowych operacji na danych. Taki ruch mógłby całkowicie zablokować użytkownika w interakcji z tabelą, co nie odzwierciedla zamierzonego celu, jakim jest jedynie ograniczenie możliwości modyfikacji struktury. Drugą nieodpowiednią propozycją jest REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'. Ta komenda również jest błędna, ponieważ wprowadza uprawnienie UPDATE, które nie jest związane z zarządzaniem strukturą bazy danych. Odbieranie tego uprawnienia sprawiłoby, że użytkownik nie mógłby wprowadzać danych do tabeli, co jest sprzeczne z intencją ograniczenia jedynie modyfikacji struktury. Kolejną niewłaściwą odpowiedzią jest REVOKE CREATE INSERT DELETE ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost', która również nie spełnia wymogów, ponieważ odbiera uprawnienia związane z wstawianiem i usuwaniem danych, co jest istotne dla pracy z danymi w tabeli. W kontekście zarządzania bazami danych, istotne jest, aby precyzyjnie określać, jakie uprawnienia są odbierane, a także dokładnie rozumieć ich zastosowanie oraz potencjalne konsekwencje ich odebrania.
Pytanie 16

W HTML-u utworzono formularz. Jaki efekt działania poniższego kodu zostanie pokazany przez przeglądarkę, jeśli w drugie pole użytkownik wprowadził tekst "ala ma kota"?

<form>
    <select>
        <option value="v1">Kraków</option>
        <option value="v2">Poznań</option>
        <option value="v3">Szczecin</option>
    </select><br>
    <input type="password" />
</form>
Ilustracja do pytania
A. C
B. D
C. A
D. B
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z kilku powodów związanych z różnym renderowaniem elementów formularza HTML. Odpowiedź A pokazuje zastosowanie checkboxów, które są używane do wyboru wielu opcji z zestawu, ale nie są obecne w podanym kodzie HTML. Kod formularza zawiera element select, co sugeruje użycie rozwijanego menu, a nie checkboxów. Tym samym, A jest niepoprawna, ponieważ nie odzwierciedla struktury kodu. W odpowiedzi C widoczny jest poprawny element select, jednak pole hasła nie jest zamaskowane co nie jest zgodne z typowym zachowaniem pola input typu password w przeglądarkach. Hasła wprowadzane do formularzy są z reguły maskowane w celu ochrony danych użytkownika. Odpowiedź D przedstawia przyciski radiowe, które są stosowane, gdy użytkownik może wybrać tylko jedną opcję z grupy, co również nie odpowiada strukturze kodu HTML gdzie użyto rozwijanego menu poprzez element select. W HTMLu nie ma przycisków radiowych, co czyni tę odpowiedź niepoprawną. Typowe błędy myślowe prowadzące do wyboru nieprawidłowych odpowiedzi obejmują nieznajomość standardowego odwzorowania elementów HTML w przeglądarkach oraz brak zrozumienia różnicy między rodzajami pól wyboru i ich zastosowaniami. Znajomość tych podstawowych zasad pozwala na prawidłowe zrozumienie działania kodu HTML i jego reprezentacji w interfejsie użytkownika.
Pytanie 17

Polecenie MySQL pokazane poniżej spowoduje, że użytkownikowi tkowal zostaną odebrane określone uprawnienia:

REVOKE DELETE, UPDATE ON pracownicy FROM 'tkowal'@'localhost';
A. przydzielone uprawnienia do wszelkich zmian struktury tabeli pracownicy
B. odebrane uprawnienia do usuwania i dodawania rekordów w tabeli pracownicy
C. odebrane uprawnienia do usuwania i modyfikacji danych w tabeli pracownicy
D. przydzielone uprawnienia do usuwania oraz aktualizacji danych w tabeli pracownicy
Polecenie REVOKE w MySQL jest używane do cofania praw dostępu, które wcześniej zostały przyznane użytkownikowi. W zapytaniu REVOKE DELETE UPDATE ON pracownicy FROM tkowal@localhost cofamy prawa do usuwania i aktualizowania danych w tabeli pracownicy użytkownikowi o nazwie tkowal. To konkretne polecenie wskazuje, że wspomniane uprawnienia były wcześniej nadane temu użytkownikowi i teraz administrator bazy danych postanowił je cofnąć. Revoke jest kluczowe w zarządzaniu bezpieczeństwem i kontrolą dostępu w systemach baz danych zwłaszcza gdy potrzeby biznesowe lub polityka bezpieczeństwa wymagają ograniczenia możliwości użytkowników MySQL. Praktycznym przykładem może być sytuacja w której pracownik o niższym poziomie uprawnień nie powinien modyfikować lub usuwać kluczowych danych w bazie co zabezpiecza dane przed nieautoryzowanymi zmianami. Dobre praktyki branżowe zalecają regularne przeglądy uprawnień i ich aktualizację tak aby były one zgodne z aktualnymi potrzebami operacyjnymi i polityką bezpieczeństwa organizacji. Zarządzanie uprawnieniami w bazach danych jest fundamentalnym elementem bezpieczeństwa IT.
Pytanie 18

Najłatwiejszym i najmniej czasochłonnym sposobem na przetestowanie funkcjonowania strony internetowej w różnych przeglądarkach oraz ich wersjach jest

A. testowanie strony w programie Internet Explorer, zakładając, że inne przeglądarki będą kompatybilne
B. zainstalowanie na kilku maszynach różnych przeglądarek i przeprowadzenie testu witryny
C. skorzystanie z narzędzia do walidacji kodu HTML
D. użycie emulatora przeglądarek internetowych, np. Browser Sandbox
Wykorzystywanie walidatora języka HTML do testowania witryny w różnych przeglądarkach nie jest wystarczającą metodą. Walidatory są narzędziami, które sprawdzają poprawność kodu HTML pod kątem zgodności ze standardami W3C, ale nie oceniają, jak rzeczywiście strona będzie działać w różnych przeglądarkach. Możliwe jest, że strona przejdzie test walidacji, ale w rzeczywistości może wyświetlać się inaczej w różnych przeglądarkach z powodu różnych silników renderujących. Instalowanie różnych przeglądarek na wielu komputerach również nie jest efektywnym rozwiązaniem, gdyż wymaga znacznych nakładów czasu i zasobów, a także trudności w utrzymaniu aktualizacji i wersji. Testowanie jedynie w programie Internet Explorer, zakładając, że inne przeglądarki będą działać podobnie, jest mylne, gdyż różnice w implementacji standardów HTML, CSS i JavaScript w różnych przeglądarkach mogą prowadzić do nieoczekiwanych błędów. Takie podejście może skutkować poważnymi problemami z użytecznością, a także obniżyć jakość doświadczenia użytkownika. Istnieje zatem ryzyko, że aplikacja webowa nie będzie działać prawidłowo na kluczowych platformach, co w dzisiejszym zróżnicowanym środowisku przeglądarek stanowi istotne zagrożenie dla reputacji i funkcjonalności witryny.
Pytanie 19

W formularzu HTML użyto znacznika <input>. Pole to będzie służyło do wprowadzania maksymalnie

<input type="password" size="30" maxlength="20">
A. 20 znaków, które są widoczne w trakcie wprowadzania
B. 20 znaków, które nie są widoczne w polu tekstowym
C. 30 znaków, które są widoczne w trakcie wprowadzania
D. 30 znaków, które nie są widoczne w polu tekstowym
Odpowiedzi sugerujące, że w polu tekstowym mogą być widoczne znaki, są nieprawidłowe z kilku istotnych powodów. Przede wszystkim znaczenie atrybutu 'type' w znaczniku <input> jest kluczowe. Użycie 'type="password"' jednoznacznie wskazuje, że wprowadzone znaki będą maskowane, co ma na celu ochronę prywatności użytkownika. Odpowiedzi wskazujące na 30 znaków, które są widoczne, są całkowicie błędne, ponieważ atrybut 'size' definiuje szerokość pola, a nie maksymalną liczbę znaków, które można wprowadzić. To może prowadzić do mylnego wrażenia, że użytkownik ma pełen wgląd w wprowadzane dane, co nie jest zgodne z zamierzeniem tego typu pól. Oprócz tego, maksymalna liczba znaków 'maxlength' nie ma żadnego wpływu na to, czy znaki są widoczne, czy nie. Typowe błędy myślowe związane z tym zagadnieniem mogą obejmować niepoprawne zrozumienie roli atrybutów 'size' i 'maxlength'. Kluczowe jest, aby użytkownicy rozumieli, że odpowiednie projektowanie formularzy powinno zawsze uwzględniać bezpieczeństwo danych oraz ich ochronę, zwłaszcza w przypadku haseł. Dobre praktyki w zakresie UX/UI zalecają korzystanie z pól typu 'password' w sytuacjach wymagających ochrony danych, co przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa aplikacji webowych.
Pytanie 20

Zadanie "drzewo kontekstowe" w edytorze WYSIWYG Adobe Dreamweaver jest przeznaczone do

A. określenia kaskadowych arkuszy stylów powiązanych z witryną
B. pokazania interaktywnego drzewa struktury HTML dla treści statycznych i dynamicznych
C. tworzenia szablonu strony internetowej
D. formatowania treści za pomocą dostępnych znaczników
Definiowanie kaskadowych arkuszy stylów (CSS) i formatowanie tekstu przy użyciu znaczników są ważnymi aspektami tworzenia stron internetowych, jednak nie są one funkcjami drzewka kontekstowego w Adobe Dreamweaver. Arkusze stylów są używane do określenia prezentacji strony, co jest kluczowe w kontekście rozdzielania treści od jej wyglądu, ale nie są one bezpośrednio związane z wizualizacją struktury HTML. Użytkownicy często mylą te koncepcje, sądząc, że narzędzie do edycji struktury jest także odpowiedzialne za stylizację. Ponadto, formatowanie tekstu za pomocą znaczników, takich jak <b>, <i> czy <p>, jest również oddzielnym procesem, który nie ma bezpośredniego związku z analizą struktury dokumentu. Często mylnie zakłada się, że edytor wizualny zajmuje się wszystkimi aspektami tworzenia strony internetowej, co prowadzi do nieporozumień. Tworzenie szablonów stron internetowych to kolejny złożony temat, który jest odrębny od funkcji drzewka kontekstowego. Szablony mają na celu ułatwienie tworzenia spójnych i zorganizowanych stron, ale nie są one funkcją edytora HTML. Użytkownicy powinni zrozumieć, że chociaż wszystkie te elementy są ważne, to ich funkcje są różne, a drzewo kontekstowe skupia się na wizualizacji struktury dokumentu HTML.
Pytanie 21

W zaprezentowanym fragmencie algorytmu wykorzystano

Ilustracja do pytania
A. jeden blok decyzyjny
B. dwie pętle
C. jedną pętlę
D. trzy bloki operacyjne (procesy)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na tym diagramie widać jedną pętlę, co jest dość ważne w programowaniu. Pętla pozwala na powtarzanie pewnych działań, aż spełni się jakiś warunek. Tu mamy blok decyzyjny, który mówi, czy proces ma trwać, czy się zakończyć. To dość powszechnie używane podejście, zwłaszcza w algorytmach, jak na przykład sortowanie czy obróbka danych. Warto zwrócić uwagę, by dobrze zrozumieć, jak działają pętle, szczególnie te oparte na warunkach, jak while czy for. Pozwoli to uniknąć problemów z niekończącymi się pętlami, które mogą sprawić, że program przestanie działać. Z mojego doświadczenia, ogarnać te struktury to kluczowy skill dla każdego, kto chce działać w IT.
Pytanie 22

Zamieszczony kod HTML formularza zostanie wyświetlony przez przeglądarkę w sposób:

<form>
stanowisko: <input type="text"><br>
obowiązki: <br>
<input type="checkbox" name="obowiazek1" value="1" disabled checked>sporządzanie dokumentacji<br>
<input type="checkbox" name="obowiazek2" value="2" checked>pisanie kodu<br>
<input type="checkbox" name="obowiazek3" value="3">testy oprogramowania<br>
</form>

A.

stanowisko: obowiązki: sporządzanie dokumentacji
pisanie kodu
testy oprogramowania

B.

stanowisko:
obowiązki:
sporządzanie dokumentacji
pisanie kodu
testy oprogramowania

C.

stanowisko:
obowiązki:
sporządzanie dokumentacji
pisanie kodu
testy oprogramowania

D.

stanowisko:
obowiązki:
sporządzanie dokumentacji
pisanie kodu
testy oprogramowania
A. A.
B. D.
C. C.
D. B.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dokładnie tak powinien wyglądać ten formularz! Zwróć uwagę, jak HTML interpretuje znaczniki <br> – one wymuszają przejście do nowej linii, więc w kodzie wyjściowym każda sekcja obowiązków pojawi się osobno, pod sobą. To, że jeden z checkboxów ma atrybuty disabled oraz checked, powoduje, że jest domyślnie zaznaczony, ale nie można go odznaczyć ani zaznaczyć ponownie – to ważny niuans, bo czasem zapomina się, że disabled nie oznacza tylko „wyszarzony”, ale też „nie bierz udziału w wysyłaniu formularza”. Takie wykorzystanie checkboxów jest powszechne, szczególnie jeśli chcesz pokazać użytkownikowi pewne stałe informacje (np. obowiązek, którego nie można uniknąć). Z mojego doświadczenia, bardzo często w praktycznych projektach „disabled” stosuje się np. przy wymaganych oświadczeniach, gdzie użytkownik ma tylko do wglądu informację, że coś już jest włączone i nie może tego zmienić. No i jeszcze – checked przy pisaniu kodu powoduje, że checkbox jest domyślnie zaznaczony, co jest zgodne z kodem źródłowym. Same nazwy pól (czyli atrybuty name i value) zostaną wysłane do serwera tylko dla tych pól, które nie są disabled i użytkownik je zaznaczył. To też jest bardzo praktyczna rzecz, bo pozwala precyzyjnie sterować tym, co trafia do backendu. Moim zdaniem taka forma zapisu formularza to dobry punkt wyjścia do dalszej rozbudowy – łatwo dodać tutaj walidację, obsługę JavaScript czy zastosować style CSS. Trzymanie się tej składni ułatwia też potem pracę zespołową, bo jest czytelna i zgodna z oczekiwaniami innych programistów. Podsumowując, wybrałeś opcję najbliższą temu, co wyświetli przeglądarka na bazie danego kodu HTML – i to jest podejście zgodne ze standardami, doceniane w branży.
Pytanie 23

W HTML umieszczono formularz. Jakie skutki działania tego kodu zostaną pokazane przez przeglądarkę, jeśli użytkownik w drugim polu wprowadzi wartość "ala ma kota"?

Ilustracja do pytania
A. Efekt 2
B. Efekt 1
C. Efekt 3
D. Efekt 4

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Efekt 2 jest prawidłowy, ponieważ kod HTML używa elementu select do stworzenia listy rozwijanej z trzema opcjami: Kraków, Poznań i Szczecin. Użytkownik może wybrać jedną z tych opcji, co jest standardowym zastosowaniem elementu select w formularzach HTML. Drugim elementem jest pole input typu password które maskuje wpisywany tekst. W formularzach HTML pole typu password jest używane do ukrywania wprowadzanego tekstu co jest szczególnie ważne przy wprowadzaniu danych wrażliwych takich jak hasła. Gdy użytkownik wpisuje hasło widoczne są tylko znaki maskujące często kropki lub gwiazdki co zapewnia prywatność danych. Stosowanie takich elementów jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania interfejsów użytkownika w sieci co zwiększa bezpieczeństwo i wygodę użytkowania formularzy. Właściwe korzystanie z elementów HTML jak select i input type=password jest kluczowe w tworzeniu efektywnych i bezpiecznych stron internetowych co jest szczególnie istotne w kontekście e-commerce i aplikacji bankowych.
Pytanie 24

Domyślny użytkownik, który posiada pełne uprawnienia do zarządzania bazą danych w systemie MySQL, to

A. admin
B. sysadmin
C. root
D. mysqld

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to „root”, ponieważ w domyślnej instalacji MySQL to właśnie użytkownik root ma pełne, administracyjne uprawnienia do całego serwera baz danych. Jest to odpowiednik konta administratora systemu operacyjnego, ale w kontekście samego MySQL. Użytkownik root może tworzyć i usuwać bazy danych, zakładać nowych użytkowników, nadawać i odbierać im uprawnienia, wykonywać kopie zapasowe, przywracać dane, a także zmieniać konfigurację na poziomie serwera SQL. Z mojego doświadczenia wynika, że w środowiskach produkcyjnych raczej unika się codziennej pracy na koncie root, mimo że technicznie jest to możliwe. Zgodnie z dobrymi praktykami bezpieczeństwa tworzy się osobne konta z ograniczonymi uprawnieniami, np. użytkownika, który ma dostęp tylko do jednej konkretnej bazy i tylko do odczytu albo do odczytu i zapisu. Konto root zostawia się wyłącznie do zadań administracyjnych, takich jak migracje, zmiana schematu bazy, naprawa tabel czy zarządzanie użytkownikami. W praktyce, podczas pierwszej instalacji MySQL albo MariaDB, instalator prosi o ustawienie hasła dla użytkownika root – i to hasło powinno być mocne, unikalne i dobrze zabezpieczone. W środowiskach serwerowych często dodatkowo ogranicza się możliwość logowania rootem z zewnątrz, np. tylko z localhost, aby utrudnić ewentualne ataki z sieci. Warto też pamiętać, że w MySQL użytkownik identyfikowany jest nie tylko nazwą, ale też hostem, więc „root@localhost” to inny użytkownik niż „root@%”. W pracy zawodowej spotyka się też sytuację, że root ma wyłączone logowanie hasłem i używa się uwierzytelniania systemowego lub pluginów, ale to już bardziej zaawansowane scenariusze. Kluczowe jest to, że root jest kontem nadrzędnym, z pełnią praw, i trzeba z nim obchodzić się ostrożnie, bo jedno nieuważne polecenie może usunąć całą bazę produkcyjną.
Pytanie 25

Jakim kodem określa się kolor czerwony?

A. #EE0000
B. #00EEEE
C. #0000EE
D. #00EE00

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to #EE0000, co jest kodem szesnastkowym reprezentującym kolor czerwony w systemie RGB. W tym kodzie, wartość R (czerwony) wynosi 238, co oznacza maksymalne nasycenie tego koloru. Wartości G (zielony) i B (niebieski) są ustawione na 0, co oznacza, że brak tych kolorów powoduje, że czerwony staje się dominujący. Kolory w formacie szesnastkowym są powszechnie stosowane w projektowaniu stron internetowych oraz w grafice komputerowej, ponieważ umożliwiają precyzyjne określenie kolorów. Na przykład, w CSS można użyć tego kodu, aby ustawić kolor tła przycisku: 'background-color: #EE0000;'. Taka praktyka pozwala na łatwe i konsekwentne utrzymanie estetyki wizualnej projektu. Warto również zaznaczyć, że w kontekście kolorów, czerwony często symbolizuje energię, pasję i akcję, co czyni go popularnym wyborem w marketingu i reklamie, gdzie przyciągnięcie uwagi jest kluczowe.
Pytanie 26

Baza danych MySQL została uszkodzona. Które z poniższych działań nie przyczyni się do jej naprawy?

A. Utworzenie nowej bazy i przeniesienie do niej tabel
B. Odtworzenie bazy z kopii zapasowej
C. Próba naprawy za pomocą polecenia REPAIR
D. Wykonanie replikacji bazy danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wykonanie replikacji bazy danych nie pomoże w naprawie uszkodzonej bazy MySQL, ponieważ replikacja jest procesem, który tworzy kopię danych z jednej bazy danych do drugiej. Gdy źródłowa baza danych jest uszkodzona, replikacja jedynie skopiuje te uszkodzone dane do bazy docelowej, co prowadzi do dalszych problemów. Zamiast naprawić uszkodzenia, replikacja może nawet pogorszyć sytuację, ponieważ błędne dane zostaną powielone. W praktyce, zanim podejmie się próbę replikacji, konieczne jest ustalenie, czy źródłowa baza danych jest w dobrym stanie. Warto również zwrócić uwagę na standardy zarządzania bazami danych, które zalecają regularne wykonywanie kopii zapasowych oraz monitorowanie stanu bazy danych. W przypadku uszkodzeń zawsze lepiej jest najpierw spróbować naprawić bazę lub przywrócić ją z kopii zapasowej, zanim podejmie się działania związane z replikacją, aby uniknąć propagacji błędów.
Pytanie 27

Aby strona internetowa poprawnie dostosowała się do urządzeń mobilnych, należy określić rozmiar czcionki

A. w procentach
B. w pikselach
C. tylko z wykorzystaniem znaczników big i small
D. w milimetrach

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby witryna internetowa prawidłowo skalowała się na urządzeniach mobilnych, zaleca się definiowanie wielkości czcionki w procentach. Używanie procentów zapewnia elastyczność i responsywność interfejsu użytkownika, co jest kluczowe w kontekście różnorodności rozmiarów ekranów. Procentowe jednostki (np. 100%, 150%) są relatywne do rodzica (elementu, w którym się znajdują), co pozwala na automatyczne dostosowywanie się do zmieniających się warunków wyświetlania. Takie podejście jest zgodne z zasadami responsywnego projektowania, które kładzie nacisk na dostosowanie zawartości do różnych rozmiarów ekranów. Ponadto, używanie procentów w połączeniu z jednostkami em i rem, które również są skalowalne, pozwala na tworzenie bardziej dostępnych i przyjaznych dla użytkownika interfejsów. Przykładem może być zdefiniowanie wielkości czcionki nagłówka jako 120%, co sprawi, że będzie ona 20% większa od wielkości czcionki tekstu bazowego, co poprawi czytelność na mniejszych urządzeniach. Warto również zauważyć, że takie podejście wspiera standardy dostępności, co jest istotne w kontekście SEO i doświadczenia użytkownika.
Pytanie 28

Kolor Chartreuse przedstawiony w formie heksadecymalnej jako #7FFF00 odpowiada wartości RGB wynoszącej

A. rgb(127, 255, 0)
B. rgb(192, 255, 0)
C. rgb(128, 255, 0)
D. rgb(64, 255, 0)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź rgb(127, 255, 0) jest poprawna, ponieważ odpowiada wartościom RGB z koloru Chartreuse zapisanego w postaci heksadecymalnej #7FFF00. W systemie heksadecymalnym, pierwsze dwa znaki (7F) odpowiadają wartości czerwonej (R), drugie dwa znaki (FF) wartości zielonej (G), a ostatnie dwa znaki (00) wartości niebieskiej (B). Przekształcając te wartości na system dziesiętny, 7F w heksadecymalnym to 127 w dziesiętnym, FF to 255, a 00 to 0. Użycie tego koloru w projektach graficznych, web designie czy w aplikacjach mobilnych jest szerokie, zwłaszcza w kontekście tworzenia interfejsów użytkownika, gdzie Chartreuse może być wykorzystany jako kolor akcentujący, przyciągający uwagę. Dobrą praktyką jest stosowanie kolorów o wysokim kontraście dla elementów interaktywnych, co sprawia, że korzystanie z tak żywego koloru jak Chartreuse może poprawić użyteczność oraz estetykę projektu. Warto również zaznaczyć, że znajomość konwersji kolorów między różnymi modelami (HEXA, RGB, CMYK) jest kluczowa dla każdego projektanta wizualnego, z uwagi na różne zastosowania w druku i w mediach cyfrowych.
Pytanie 29

Przedstawiona linia kreskowa w stylu obramowania CSS jest określona własnością

Ilustracja do pytania
A. double
B. solid
C. doted
D. dashed

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobrze zrozumiałeś temat. Linia kreskowa w stylu CSS jest określana właściwością 'dashed'. Jest to jedna z kilku wartości, które można przypisać właściwości 'border-style' w języku CSS, aby manipulować wyglądem obramowania elementu. Stosowanie różnych styli linii pozwala na tworzenie bardziej skomplikowanych i estetycznie przyjemnych projektów. Na przykład, styl 'dashed' może być używany do zaznaczania linków lub przycisków, aby zwrócić uwagę użytkownika. Ważne jest jednak, aby zawsze pamiętać o utrzymaniu konsekwencji w projektowaniu stron internetowych. Dobre praktyki zalecają, aby wybierać styl obramowania, który najlepiej pasuje do ogólnego stylu strony. Podsumowując, właściwość 'border-style' jest kluczowym narzędziem w projektowaniu stron internetowych.
Pytanie 30

W HTML, aby uzyskać rezultat jak w podanym przykładzie, należy użyć struktury `

Duży tekst zwykły tekst

A. <p><big>Duży tekst</p> zwykły tekst
B. <p><big>Duży tekst</big> zwykły tekst</p>
C. <p><strike>Duży tekst</strike> zwykły tekst</p>
D. <p><strike>Duży tekst zwykły tekst</p>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź <p><big>Duży tekst</big> zwykły tekst</p> jest poprawna, ponieważ wykorzystuje znacznik <big>, który jest zgodny z semantyką HTML i odpowiednio formatuje tekst, zwiększając jego rozmiar. Warto zauważyć, że użycie znacznika <big> jest zgodne z praktykami, które rekomendują wykorzystanie odpowiednich znaczników do modelowania treści w dokumentach HTML. Taki zabieg nie tylko pozwala na lepszą prezentację tekstu, ale także ułatwia dostępność strony, co jest istotne w kontekście WCAG (Web Content Accessibility Guidelines). Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której chcemy wyróżnić istotne informacje w tekście, np. nagłówki sekcji lub kluczowe dane. Zastosowanie <big> w tym kontekście zwiększa czytelność oraz zwraca uwagę użytkowników, co jest szczególnie ważne w długich dokumentach. Warto również pamiętać, że stosowanie znaczników odpowiadających ich przeznaczeniu wspiera SEO, gdyż wyszukiwarki lepiej interpretują strukturę treści. Z tego powodu, używanie semantycznych i odpowiednich znaczników, takich jak <big>, jest kluczowe dla tworzenia poprawnych i funkcjonalnych stron internetowych.
Pytanie 31

Na obrazie przedstawiono projekt układu bloków witryny internetowej. Zakładając, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, ich formatowanie w CSS, oprócz ustawionych szerokości, powinno zawierać właściwość

BLOK 1BLOK 2
BLOK 3BLOK 4
BLOK 5
A. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków.
B. float: left dla wszystkich bloków.
C. clear: both dla bloku 5 oraz float: left jedynie dla 1 i 2 bloku.
D. clear: both dla wszystkich bloków.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobra robota, odpowiedź jest na pewno poprawna! Żeby uzyskać taki układ bloków jak na obrazku, musisz użyć w CSS `float: left` dla wszystkich bloków. To świetny sposób na ułożenie elementów w poziomie. Jak bloki mają stałą szerokość, to wtedy ułożą się obok siebie od lewej do prawej, tak jak na rysunku. To narzędzie jest naprawdę przydatne dla web developerów, zwłaszcza kiedy pracują nad responsywnymi layoutami. Warto pamiętać, że `float: left` zadziała tylko wtedy, gdy bloki mają określoną szerokość. Jeśli jej nie ustawisz, to mogą się nieustawić tak jakbyś chciał. Wtedy trzeba pomyśleć o innych opcjach, jak Flexbox czy CSS Grid.
Pytanie 32

Poniżej znajduje się fragment kodu w języku HTML. Przedstawia on definicję listy:

Ilustracja do pytania
A. C
B. B
C. D
D. A

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź C jest poprawna ponieważ przedstawiony fragment kodu HTML definiuje uporządkowaną listę zagnieżdżoną W tym kodzie zauważamy że główna lista jest uporządkowana oznaczona jako ol co definiuje elementy listy jako numerowane po kolei Elementy li w tej liście to punkty jeden dwa i trzy Na szczególną uwagę zasługuje fakt że drugi element li zawiera zagnieżdżoną nieuporządkowaną listę ul co jest zgodne ze standardami HTML dotyczącymi zagnieżdżania list Zgodnie z dobrymi praktykami zagnieżdżanie list w HTML powinno być stosowane w sposób przejrzysty i logiczny co ułatwia czytelność i zrozumienie kodu oraz jego późniejsze modyfikacje Praktycznym zastosowaniem takich struktur jest organizowanie treści w dokumentach internetowych w sposób hierarchiczny co ułatwia zarówno użytkownikom przeglądanie zawartości jak i programistom zarządzanie kodem Zrozumienie zagnieżdżania list jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych które są nie tylko estetyczne ale także funkcjonalne i dostępne dla szerokiej grupy odbiorców
Pytanie 33

Które z podanych formatów NIE JEST zapisane w języku CSS?

Ilustracja do pytania
A. A
B. D
C. B
D. C

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź C jest prawidłowa, ponieważ atrybut bgcolor jest przestarzałą metodą określania koloru tła w HTML i nie jest częścią CSS. CSS (Cascading Style Sheets) zostało stworzone, aby oddzielić prezentację dokumentu od jego struktury. Korzystanie z CSS pozwala na lepsze zarządzanie stylem i spójność w wyglądzie wielu stron internetowych. Atrybuty HTML związane z wyglądem, takie jak bgcolor, zostały zastąpione przez deklaracje w CSS. Na przykład w CSS można ustawić kolor tła całej strony za pomocą selektora body i właściwości background-color. Takie podejście jest bardziej elastyczne i zgodne z nowoczesnymi standardami. Dzięki CSS możliwe jest stosowanie zaawansowanych stylizacji, takich jak gradienty czy obrazy tła, które nie były dostępne w prostych atrybutach HTML. Przy projektowaniu stron internetowych zaleca się, aby unikać przestarzałych atrybutów HTML, które mogą być niekompatybilne z nowoczesnymi przeglądarkami i powodować problemy z dostępnością.
Pytanie 34

Edytor, który realizuje zasady WYSIWYG, powinien umożliwiać

A. przetwarzanie plików dźwiękowych przed ich umieszczeniem na stronie internetowej
B. osiągnięcie podobnego rezultatu tworzonej strony do jej wizualizacji w przeglądarce internetowej
C. tworzenie elementów podstawowej grafiki wektorowej
D. publikację serwisów na serwerze przy użyciu wbudowanego klienta FTP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Edytor WYSIWYG (What You See Is What You Get) jest narzędziem, które umożliwia użytkownikom tworzenie treści internetowych w sposób intuicyjny, bez konieczności znajomości kodu HTML czy CSS. Kluczowym założeniem tego typu edytora jest to, że użytkownik widzi na ekranie dokładny obraz tego, co będzie wyświetlane w przeglądarce. Uzyskanie zbliżonego wyniku tworzonej strony do jej obrazu w przeglądarce internetowej oznacza, że edytor powinien umożliwiać podgląd na żywo oraz edytowanie treści w sposób, który bezpośrednio odzwierciedla rezultaty. Przykładem takiego edytora jest WordPress, który pozwala na tworzenie stron za pomocą edytora blokowego, gdzie użytkownik może na bieżąco widzieć, jak jego strona będzie wyglądać. Standardy, takie jak HTML5 oraz CSS3, są kluczowe w kontekście tworzenia responsywnych i interaktywnych stron, a edytory WYSIWYG powinny wspierać te standardy, aby zapewniać zgodność z nowoczesnymi praktykami webowymi. Dodatkowo, funkcje takie jak przeciąganie i upuszczanie elementów, możliwość dodawania multimediów oraz formatowania tekstu są nieodłącznymi elementami, które przyczyniają się do efektywności edytorów WYSIWYG.
Pytanie 35

W celu przeniesienia strony internetowej na serwer, można wykorzystać program

A. FileZilla
B. Go!Zilla
C. Bugzilla
D. CloneZilla

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
FileZilla to oprogramowanie typu FTP (File Transfer Protocol), które jest powszechnie używane do przesyłania plików pomiędzy lokalnym komputerem a serwerem. Jest to narzędzie open-source, które obsługuje zarówno FTP, jak i SFTP (SSH File Transfer Protocol), co czyni je wszechstronnym rozwiązaniem dla transferu plików w bezpieczny sposób. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi użytkownika, który przypomina popularne menedżery plików, użytkownicy mogą łatwo przeglądać lokalne i zdalne systemy plików, co znacznie ułatwia transfer danych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której deweloper webowy musi przesłać pliki witryny internetowej do nowego serwera. W takim przypadku FileZilla pozwala na szybki i efektywny transfer z minimalnym ryzykiem błędów. Ponadto, FileZilla wspiera różne protokoły uwierzytelniania, co zwiększa bezpieczeństwo przesyłanych plików. Używanie FileZilla jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, ponieważ narzędzie to jest regularnie aktualizowane i wspiera standardy bezpieczeństwa, co czyni je niezawodnym wyborem dla profesjonalnych administratorów systemów.
Pytanie 36

W języku SQL zrealizowano polecenia GRANT przedstawione w ramce. Kto uzyska prawo do przeglądania oraz modyfikowania danych?

GRANT ALL ON frmy TO 'adam'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON frmy TO 'anna'@'localhost';
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON frmy TO 'tomasz'@'localhost';
A. Tomasz oraz Anna
B. Adam oraz Anna
C. Jedynie Tomasz
D. Tomasz i Adam

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że prawo do przeglądania i zmiany danych mają Tomasz i Adam, jest prawidłowa, ponieważ wynikają one z poleceń GRANT wykonanych w SQL. Adam otrzymuje pełne prawa do bazy danych 'frmy' dzięki komendzie 'GRANT ALL', co oznacza, że może zarówno przeglądać, jak i modyfikować wszelkie dane w tej bazie. Z kolei Tomasz, dzięki przyznanym mu uprawnieniom SELECT, INSERT i UPDATE, również ma możliwość przeglądania danych oraz ich zmiany. Ta sytuacja odzwierciedla kluczowe aspekty zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych, gdzie precyzyjne przydzielanie ról i dostępów jest fundamentalne dla zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danych. Praktyczne zastosowania takich operacji obejmują sytuacje, w których administratorzy baz danych muszą zróżnicować dostęp do danych w zależności od ról użytkowników, co jest zgodne z zasadami minimalnych uprawnień, które są standardem w branży IT.
Pytanie 37

Podczas zapisywania hasła użytkownika w serwisie WWW, na przykład w bankowości internetowej, aby zabezpieczyć je przed odczytaniem, zazwyczaj stosuje się funkcję

A. cyklometrycznych
B. abstrakcyjnych
C. mieszających
D. klucza

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Użycie klucza do zabezpieczania haseł użytkowników jest standardową praktyką w dziedzinie bezpieczeństwa informatycznego. Klucz, który może być generowany na podstawie hasła lub stanowić odrębny, losowy ciąg znaków, jest stosowany w procesach szyfrowania. Dzięki temu, nawet jeśli dane hasło zostanie przechwycone, bez klucza nie jest możliwe jego odczytanie. W praktyce powszechnie wykorzystuje się algorytmy kryptograficzne, takie jak AES (Advanced Encryption Standard), które wymagają kluczy do szyfrowania i deszyfrowania informacji. W kontekście hasła użytkownika, stosuje się także techniki takie jak hashowanie, gdzie dane są przekształcane w unikalny skrót. Przykładem jest funkcja bcrypt, która nie tylko przechowuje hasło, ale i dodaje sól, co dodatkowo utrudnia ataki słownikowe. Takie podejście do zarządzania hasłami jest zgodne z najlepszymi praktykami, jak OWASP Password Storage Cheat Sheet, która zaleca unikanie przechowywania haseł w formie czystego tekstu oraz stosowanie silnych algorytmów kryptograficznych.
Pytanie 38

Wybierz prawidłowy sposób umieszczania komentarzy w kodzie źródłowym HTML

A. <!-- informacje komentarza -->
B. "" informacje komentarza ""
C. /* informacje komentarza */
D. -- informacje komentarza --

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawny komentarz w HTML musi być zapisany dokładnie w formie: <!-- treść komentarza -->. To jest jedyny format zgodny ze specyfikacją HTML (HTML5, ale też starsze wersje). Przeglądarka traktuje wszystko, co znajduje się między ciągiem znaków <!-- a -->, jako komentarz, czyli tego nie wyświetla użytkownikowi i nie interpretuje jako kod. Dzięki temu można w kodzie zostawiać sobie uwagi, opisy sekcji, tymczasowo coś „wyłączyć” albo oznaczyć fragment do późniejszej edycji. W praktyce stosuje się np.: <!-- Nawigacja główna strony --> albo <!-- TODO: dodać link do panelu logowania -->. Moim zdaniem komentarze są szczególnie ważne w większych projektach, bo po miesiącu naprawdę trudno pamiętać, po co była jakaś dziwna konstrukcja w HTML. Warto też wiedzieć, że w HTML nie stosujemy ani //, ani /* */ jak w JavaScript czy CSS. To są inne języki, inne reguły. Jeżeli wstawisz coś w stylu <!-- <p>Tekst</p> -->, to cały ten akapit jest ignorowany przez przeglądarkę, co jest wygodne przy testowaniu. Dobra praktyka jest też taka, żeby nie przesadzać z ilością komentarzy, ale tam gdzie struktura jest mniej oczywista (np. zagnieżdżone divy, rozbudowane formularze), lepiej dodać krótki, konkretny opis. W projektach komercyjnych często używa się komentarzy do oznaczania sekcji layoutu, np. <!-- HEADER START -->, <!-- FOOTER END -->, co ułatwia pracę całemu zespołowi. W skrócie: tylko zapis z nawiasami ostrymi i myślnikami, czyli <!-- ... -->, jest w HTML prawidłowy i rozpoznawany jako komentarz.
Pytanie 39

Selektor CSS a:link {color:red} użyty w kaskadowych arkuszach stylów określa

A. klasę
B. identyfikator
C. pseudoklasę
D. pseudoelement

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, którą wybrałeś, to pseudoklasa. W CSS jest to typowa sprawa, bo selektor a:link to właśnie przykład użycia pseudoklas. Dzięki nim możesz stylizować różne elementy na podstawie ich stanu lub tego, jak się zachowują w dokumencie. Na przykład, selektor a:link definiuje styl dla linków, które jeszcze nie zostały odwiedzone - więc jeśli ktoś kliknął na link, zmienia się jego wygląd. Używając pseudoklas, możesz znacznie poprawić estetykę stron i sprawić, że będą bardziej przyjazne dla użytkowników. Pomyśl o takich pseudoklasach jak :hover, co zmienia styl, gdy najedziemy kursorem, albo :active, która wprowadza zmiany podczas klikania. To naprawdę dobra technika, żeby nadać stronom fajny, dynamiczny charakter. Rozumienie pseudoklas to istotna sprawa w web designie, a to, co się zgadza z tym, co mówi W3C, to dodatkowy atut.
Pytanie 40

W której superglobalnej tablicy w PHP należy przechowywać informacje dotyczące logowania użytkownika w sposób gwarantujący ich bezpieczeństwo?

A. $_SESSION
B. $_FILES
C. $_COOKIE
D. $_SERVER

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź $_SESSION jest spoko, bo ta superglobalna tablica jest stworzona do trzymania danych związanych z sesjami, co jest mega ważne przy logowaniu. Fajna rzecz w $_SESSION jest taka, że informacje w niej są dostępne tylko podczas, gdy sesja jest aktywna, co poprawia bezpieczeństwo i chroni przed kradzieżą ciasteczek. Używając $_SESSION, można śmiało przechowywać dane logowania, jak ID użytkownika czy jego uprawnienia. Na przykład można użyć $_SESSION do zapamiętania, czy użytkownik jest zalogowany, co pomaga w kontrolowaniu dostępu do różnych części aplikacji. I według mnie, po zakończeniu sesji dobrze jest wyczyścić te dane, bo to dodatkowo zabezpiecza aplikację przed niechcianym dostępem. Ogólnie, korzystając z $_SESSION, programiści mogą się skupić na logice aplikacji, wiedząc, że dane są zarządzane w miarę bezpiecznie.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej