Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik logistyk
Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
Data rozpoczęcia: 7 stycznia 2026 08:41
Data zakończenia: 7 stycznia 2026 08:53

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przedsiębiorca złożył wniosek do Głównego Inspektora Transportu Drogowego o wydanie świadectwa zatrudnionemu kierowcy, niebędącemu obywatelem państwa UE. W drodze decyzji administracyjnej wydano świadectwo kierowcy ważne od 15.06.2017 r. Na podstawie fragmentu ustawy ustal, do kiedy będzie ważne świadectwo, jeżeli zostało wystawione na możliwie maksymalny okres czasu?

Fragment ustawy o transporcie drogowym

Rozdział 4a

Świadectwo kierowcy

Art. 32a. Do kierowcy niebędącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zatrudnionego przez przedsiębiorcę mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonującego międzynarodowy transport drogowy rzeczy, stosuje się przepisy Unii Europejskiej dotyczące świadectwa kierowcy.

Art. 32b. 1. Główny Inspektor Transportu Drogowego, w drodze decyzji administracyjnej, wydaje, odmawia wydania, zmienia albo cofa świadectwo kierowcy.

2. Świadectwo kierowcy wydaje się na wniosek przedsiębiorcy, posiadającego licencję wspólnotową, złożony na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego.

3. Świadectwo kierowcy wraz z wypisem ze świadectwa kierowcy wydaje się przedsiębiorcy na okres do 5 lat.

A. Do 15.06.2021 r.

B. Do 31.12.2021 r.

C. Do 31.12.2022 r.

D. Do 15.06.2022 r.

Poprawna odpowiedź wskazuje na datę 15.06.2022 r., co wynika z przepisów zawartych w art. 32b ust. 3 ustawy o transporcie drogowym. Świadectwo kierowcy, które zostało wydane na maksymalny okres, jest ważne przez 5 lat od daty jego wydania. W przypadku tego konkretnego świadectwa, datą wydania jest 15.06.2017 r., co oznacza, że jego ważność kończy się dokładnie 15.06.2022 r. Jest to istotne z praktycznego punktu widzenia, ponieważ kierowcy muszą być świadomi terminu ważności swoich dokumentów, aby uniknąć potencjalnych problemów prawnych związanych z transportem. Warto również zauważyć, że w branży transportowej regularne odnawianie świadectw i certyfikatów oraz przestrzeganie terminów wydania nowych dokumentów jest kluczowym elementem zarządzania ryzykiem oraz zapewnienia zgodności z przepisami prawa. Tym samym, znajomość okresów ważności świadectw pomoże w planowaniu działań związanych z zatrudnianiem kierowców oraz w ich dalszym kształceniu.

Pytanie 2

Która z poniższych czynności nie może być zlecona do wykonania w ramach umowy spedycji?

A. Produkcja opakowań transportowych

B. Konwojowanie ładunku

C. Odprawa celna

D. Przechowywanie ładunku

Produkcja opakowań transportowych nie jest czynnością, która może być zlecona do realizacji w ramach umowy spedycji, ponieważ umowa ta koncentruje się głównie na organizacji transportu towarów oraz zarządzaniu procesami logistycznymi związanymi z przewozem. W ramach takich działań spedycja może zajmować się odprawą celną, konwojowaniem ładunku oraz jego przechowywaniem, jednak produkcja opakowań wykracza poza te obowiązki. Zlecanie produkcji opakowań transportowych leży w gestii producentów opakowań oraz firm zajmujących się ich projektowaniem i wytwarzaniem. Przykłady działania w zakresie spedycji obejmują współpracę z firmami zajmującymi się transportem, magazynowaniem oraz odprawą celną, co jest kluczowe dla zapewnienia płynności łańcucha dostaw.

Pytanie 3

Transport benzyny lotniczej przy użyciu platformy wagonowej w zbiorniku-cysternie musi spełniać normy wynikające z przepisów prawnych określonych w regulacjach

A. IATA-DGR

B. ADR

C. IMDG-CODE

D. RID

Wybór odpowiedzi IATA-DGR, ADR lub IMDG-CODE wskazuje na nieporozumienie dotyczące kontekstu transportu benzyny lotniczej. IATA-DGR odnosi się do przewozu towarów niebezpiecznych drogą powietrzną, co jest nieadekwatne w przypadku transportu kolejowego. Z kolei ADR, czyli Umowa Europejska dotycząca Międzynarodowego Przewozu Drogowego Towarów Niebezpiecznych, dotyczy transportu drogowego, a nie kolejowego. Choć przepisy te również obejmują substancje niebezpieczne, nie mają one zastosowania w kontekście przewozu kolejowego, co czyni tę odpowiedź niewłaściwą. IMDG-CODE, z drugiej strony, dotyczy transportu morskiego, co również nie jest adekwatne dla przewozu za pomocą wagonów kolejowych. Typowe błędy popełniane przy wyborze tych odpowiedzi często wynikają z mylenia różnych rodzajów transportu oraz braku zrozumienia specyfiki regulacji dotyczących przewozu niebezpiecznych towarów w różnych środkach transportu. Kluczowe jest zrozumienie, że każda regulacja ma swoje ściśle określone zastosowanie, co podkreśla znaczenie znajomości przepisów oraz ich właściwego stosowania w praktyce, aby zapewnić bezpieczeństwo i zgodność z prawem.

Pytanie 4

Dokument przewozowy CIM to pismo wykorzystywane w transporcie

A. międzynarodowym kolejowym

B. krajowym kolejowym

C. krajowym drogowym

D. międzynarodowym drogowym

Niewłaściwe odpowiedzi odnoszą się do różnych form transportu, niezgodnych z definicją listu przewozowego CIM. Przede wszystkim transport drogowy, zarówno krajowy, jak i międzynarodowy, reguluje zupełnie inny zestaw dokumentów, takich jak CMR (Convention on the Contract for the International Carriage of Goods by Road). CMR jest specyficzny dla transportu drogowego i nie ma zastosowania w kontekście przewozów kolejowych. Odpowiedź dotycząca transportu kolejowego krajowego również jest błędna, ponieważ list CIM dotyczy wyłącznie przewozów międzynarodowych, co jest kluczowym elementem jego definicji. Warto zauważyć, że w krajowym transporcie kolejowym stosuje się inne dokumenty, takie jak list przewozowy SMGS (Smerniej Miejscowy Gospodarzy Transportu), który reguluje przewozy w krajach byłego ZSRR. Stosowanie niewłaściwych dokumentów może prowadzić do komplikacji w procesach celnych oraz do odpowiedzialności prawnej. Kluczowym błędem myślowym jest mylenie różnych rodzajów transportu i dokumentacji z nimi związanej oraz przypisywanie ich do niewłaściwych konwencji. Aby uniknąć takich pomyłek, warto zapoznać się z międzynarodowymi standardami dotyczącymi transportu, które pomagają w zrozumieniu, jakie dokumenty są wymagane w różnych sytuacjach transportowych.

Pytanie 5

Tablica przedstawiona na ilustracji informuje o przewozie

A. materiałów niebezpiecznych.

B. towarów szybko psujących się.

C. ładunków w ramach uproszczonych procedur celnych.

D. ładunków w ramach bimodalnego przewozu krajowego.

Tablica przedstawiona na ilustracji informuje o przewozie ładunków w ramach uproszczonych procedur celnych, co jest ściśle związane z systemem TIR. Skrót TIR oznacza "Transports Internationaux Routiers" i jest międzynarodowym systemem umożliwiającym przewóz towarów przez granice państw z minimalnymi kontrolami celnymi. Przykładowo, gdy towar transportowany jest z Europy do Azji, dzięki systemowi TIR, przewoźnik nie musi przechodzić szczegółowych kontroli na każdej granicy, co znacząco przyspiesza cały proces transportowy. Uproszczone procedury celne w ramach TIR są zgodne z międzynarodowymi standardami, takimi jak Konwencja TIR z 1975 roku, która promuje współpracę pomiędzy państwami i usprawnienie wymiany towarów. Dzięki temu systemowi, przewoźnicy mogą zaoszczędzić czas i koszty, co jest kluczowe w dynamicznym świecie logistyki.

Pytanie 6

Zezwolenie na jednokrotny przejazd, w okresie do 7 dni, pojazdu samochodowego ponadnormatywnego, zgodnie z Kodeksem drogowym, wydaje

Fragment Kodeksu drogowego – Prawo o ruchu drogowym
Art. 64.
1.	Ruch pojazdu lub zespołu pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach o drogach publicznych, albo którego wymiary lub masa wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych, przewidzianych w przepisach niniejszej ustawy, jest dozwolony tylko pod warunkiem uzyskania zezwolenia.
2.	Zezwolenia na przejazd, o których mowa w ust. 1, wydaje się: 1) na czas nieokreślony; 2) na czas określony w zezwoleniu; 3) na jednokrotny przejazd w wyznaczonym czasie po ustalonej trasie; 4) na jednokrotny przejazd po drogach krajowych, w wyznaczonym czasie, pojazdu przekraczającego granicę państwa przy wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3.	Zezwolenia, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, wydaje starosta.
4.	Zezwolenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, wydaje Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad lub upoważniona przez niego państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna, po uzgodnieniu z właściwymi dla trasy przejazdu zarządami dróg, jeżeli istnieje możliwość wyznaczenia trasy przejazdu, w szczególności ze względu na stan techniczny drogi i innych obiektów budowlanych położonych w jej pobliżu.
4a.	Zezwolenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, wydaje naczelnik urzędu celnego.

A. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.

B. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji.

C. wojewoda.

D. starosta.

Zezwolenie na przejazd pojazdu ponadnormatywnego jest mega ważne dla transportu drogowego. Wiesz, zgodnie z prawem, to Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, czyli GDDKiA, jest odpowiedzialny za wydawanie takich zezwoleń. To znaczy, że muszą dbać o bezpieczeństwo na drogach i starać się, żeby ruch przebiegał sprawnie, zwłaszcza gdy przewozimy duże rzeczy. Na przykład, jeśli transportujesz jakiś ciężki sprzęt budowlany, który wychodzi poza standardowe wymiary, to musisz wcześniej zdobyć zezwolenie. Dzięki temu można lepiej zaplanować trasę i skontaktować się z zarządami dróg, które czasami mają swoje ograniczenia. Warto też pamiętać, że uzyskanie takiego zezwolenia to dobra praktyka w branży, bo wszyscy powinniśmy zachować przepisy i myśleć o bezpieczeństwie innych kierowców.

Pytanie 7

Która z formuł handlowych INCOTERMS 2010 wymaga najmniej działań od sprzedającego?

A. CPT (Carriage Paid to)

B. EXW (Ex Works)

C. FOB (Free on Board)

D. DDP (Delivered Duty Paid)

EXW (Ex Works) to jedna z formuł INCOTERMS 2010, która nakłada na sprzedającego najmniejsze obowiązki. Zgodnie z tą formułą, sprzedający dostarcza towar w ustalonym miejscu (zwykle w swoim zakładzie) i jest odpowiedzialny jedynie za zapewnienie towaru, a wszelkie koszty i ryzyko związane z transportem oraz odprawą celną spoczywają na kupującym. To podejście jest szczególnie korzystne dla sprzedających, którzy chcą ograniczyć swoje zobowiązania transportowe i ryzyko związane z dostawą. Na przykład, w przypadku małych przedsiębiorstw, które produkują lokalnie, mogą one używać EXW, aby sprzedawać swoje produkty klientom z zagranicy bez konieczności organizowania transportu. Z drugiej strony, kupujący w takich sytuacjach powinien być dobrze zaznajomiony z procesem transportu międzynarodowego oraz przepisami celnymi, aby móc sprawnie przejąć odpowiedzialność za towar. Użycie EXW w praktyce wymaga zrozumienia lokalnych regulacji oraz umiejętności organizacyjnych, aby zrealizować cały proces transportu efektywnie.

Pytanie 8

Każdy środek transportu przewożący substancje niebezpieczne powinien być zaopatrzony w podstawowy zestaw ratunkowy, który zawiera

A. klin pod koła, dwa znaki ostrzegawcze stojące, kamizelkę ostrzegawczą, okulary i rękawice ochronne dla każdego członka załogi oraz przynajmniej jedną latarkę

B. klin pod koła, dwa stojące znaki ostrzegawcze, co najmniej dwie kamizelki ostrzegawcze oraz latarkę dla każdego członka załogi

C. dwa kliny pod koła, znak ostrzegawczy stojący, kamizelkę ostrzegawczą, rękawice oraz okulary ochronne dla każdego członka załogi

D. co najmniej jeden klin pod koła, dwa stojące znaki ostrzegawcze oraz dla każdego członka załogi: kamizelka ostrzegawcza, rękawice ochronne, okulary ochronne i latarka

W analizowanych odpowiedziach można dostrzec kilka kluczowych błędów, które wynikają z niepełnego zrozumienia wymogów dotyczących wyposażenia pojazdów przewożących materiały niebezpieczne. Przede wszystkim, niektóre z propozycji pomijają istotne elementy, które są konieczne do zapewnienia bezpieczeństwa. Na przykład, w przypadku braku latarki w zestawie awaryjnym, załoga może stanąć przed poważnymi trudnościami w identyfikacji zagrożeń w nocy lub w warunkach ograniczonej widoczności. Kolejnym problemem jest pomijanie minimalnych wymagań dotyczących ilości i rodzaju znaków ostrzegawczych, które powinny być obecne. Prawidłowe oznakowanie jest kluczowe dla zminimalizowania ryzyka wypadków, ponieważ informuje innych uczestników ruchu o specyfice transportowanego ładunku. W odpowiedziach, które sugerują mniejszą ilość klinów pod koła, można dostrzec typowy błąd polegający na niedocenianiu znaczenia stabilizacji pojazdu w sytuacjach awaryjnych. W kontekście transportu materiałów niebezpiecznych, każdy element wyposażenia musi być traktowany jako część całościowego systemu bezpieczeństwa, który ma na celu ochronę zarówno załogi, jak i osób postronnych. Zrozumienie tych wymogów jest kluczowe dla efektywnego zarządzania ryzykiem i zgodności z przepisami prawnymi.

Pytanie 9

Korzystając z fragmentu rozporządzenia Ministra Infrastruktury, określ maksymalną masę dla pojazdu członowego składającego się z trójosiowego pojazdu silnikowego i trójosiowej naczepy, przewożącego 40-stopowy kontener ISO w transporcie kombinowanym na odległość 130 km.

Fragment Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia

§ 3. 1. Dopuszczalna masa całkowita pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 2 – 20, nie może przekraczać w przypadku:

1) pojazdu składowego zespołu pojazdów:

a) przyczepy o jednej osi, z wyjątkiem naczepy – 10 ton,

b) przyczepy o dwóch osiach, z wyjątkiem naczepy – 18 ton,

c) przyczepy o liczbie osi większej niż dwie, z wyjątkiem naczepy – 24 ton;

2) zespołu pojazdów, złożonego z pojazdu samochodowego mającego łącznie co najmniej 5 osi, w którym pojazdem ciągnącym jest pojazd samochodowy – 40 ton, z wyjątkiem pojazdu członowego mającego 5 lub 6 osi składającego się z:

a) ciągnika siodłowego o dwóch osiach i naczepy o trzech osiach, uczestniczących w operacjach transportu intermodalnego, przewożących jeden lub więcej kontenerów lub wymiennych nadwozi, o maksymalnej długości całkowitej wynoszącej do 45 stóp (13,72m) –42 tony,

b) ciągnika siodłowego o trzech osiach i naczepy o dwóch lub trzech osiach, uczestniczących w operacjach transportu intermodalnego, przewożących jeden lub więcej kontenerów lub wymiennych nadwozi, o maksymalnej długości całkowitej wynoszącej do 45 stóp (13,72 m) – 44tony,

c) ciągnika siodłowego o dwóch osiach i naczepy o trzech osiach przystosowanej technicznie do operacji transportu intermodalnego, uczestniczących w operacjach transportu intermodalnego – 42 tony,

d) ciągnika siodłowego o trzech osiach i naczepy o dwóch lub trzech osiach przystosowanej technicznie do operacji transportu intermodalnego, uczestniczących w operacjach transportu intermodalnego – 44 tony;

3) zespołu pojazdów mającego 3 osie – 28 ton.

A. 44 t

B. 24 t

C. 25 t

D. 42 t

Odpowiedź 44 t jest poprawna, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami, szczególnie w kontekście transportu kombinowanego, maksymalna masa dla zestawu składającego się z trójosiowego pojazdu silnikowego i trójosiowej naczepy przewożącej 40-stopowy kontener ISO wynosi 44 tony. Taki limit masy wynika z przepisów regulujących transport drogowy i kolejowy, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa oraz efektywności transportu. W praktyce oznacza to, że przy planowaniu transportu należy uwzględnić nie tylko masę ładunku, ale także całkowitą masę zestawu. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest optymalizacja procesów logistycznych w firmach transportowych, gdzie zbyt duża masa zestawu może prowadzić do naruszenia przepisów i nałożenia kar. Dodatkowo, znajomość maksymalnych mas umożliwia lepsze planowanie tras oraz dobór odpowiednich pojazdów do przewożenia kontenerów, co wpływa na efektywność operacyjną.

Pytanie 10

Każda jednostka logistyczna posiada swój identyfikator, którym jest

A. GLN

B. SSCC

C. ITF

D. GS1

SSCC, czyli Serial Shipping Container Code, jest numerem identyfikacyjnym przeznaczonym do jednoznacznego identyfikowania jednostek logistycznych, takich jak palety czy kontenery, w łańcuchu dostaw. To kod składający się z 18 cyfr, który wspiera efektywną wymianę informacji między różnymi podmiotami zaangażowanymi w proces logistyczny. Dzięki SSCC możliwe jest śledzenie i zarządzanie jednostkami transportowymi w czasie rzeczywistym, co zwiększa przejrzystość i dokładność operacji logistycznych. Przykładem zastosowania SSCC jest jego użycie w systemach zarządzania magazynem (WMS) oraz w automatycznych systemach identyfikacji, takich jak skanery kodów kreskowych, które umożliwiają szybkie skanowanie i rejestrowanie towarów. SSCC jest częścią większego systemu standardów GS1, który promuje globalną wymianę danych i standardyzację w logistyce. Zastosowanie SSCC przyczynia się do optymalizacji procesów logistycznych oraz poprawy śledzenia produktów podczas transportu, co jest kluczowe w utrzymaniu wysokiej jakości usług w obszarze dostaw.

Pytanie 11

Przekazanie towaru do odbiorcy za pośrednictwem punktów przeładunkowych, gdzie ładunki są przenoszone z większych środków transportu na mniejsze, realizowane jest z użyciem modelu

A. sztafetowego

B. promienistego

C. wahadłowego

D. obwodowego

Pomimo tego, że modele transportowe w logistyce są istotne dla efektywnego dostarczania towarów, koncepcje, które nie uwzględniają modelu sztafetowego, są niewłaściwe w kontekście opisanego pytania. Model obwodowy zakłada, że transport odbywa się w formie zamkniętej pętli, co nie pozwala na efektywne przeładowanie towarów, a raczej skupia się na stałej trasie, co w praktyce ogranicza elastyczność i reakcję na zmieniające się potrzeby klientów. Model promienisty, z kolei, koncentruje się na centralnym punkcie dostaw, skąd towary są rozprowadzane w promieniu, co może prowadzić do nieefektywnego rozdzielania ładunków oraz zwiększonego czasu dostawy. Model wahadłowy to podejście, które polega na regularnym kursowaniu między dwoma punktami, co sprawdza się w przypadku stałych tras, ale nie pozwala na sprawne przetwarzanie różnych ładunków w punktach przeładunkowych. W praktyce, wybór odpowiedniego modelu transportu powinien opierać się na analizie specyfiki łańcucha dostaw, potrzeb klientów oraz charakterystyki przewożonych towarów, co oznacza, że ignorowanie modelu sztafetowego w tym kontekście prowadzi do mylnych wniosków i nieoptymalnych rozwiązań.

Pytanie 12

Rysunek przedstawia model przewozu

A. obwodowego.

B. wahadłowego.

C. promienistego.

D. sztafetowego.

Model przewozu promienistego to naprawdę fajny sposób na uporządkowanie transportu. Chodzi w nim o to, że ładunki wychodzą z jednego miejsca i trafiają do różnych punktów. Chyba nie ma lepszej metody na planowanie tras, bo można w ten sposób zaoszczędzić czas i zrobić to wszystko sprawniej. To często widać w komunikacji miejskiej, gdzie tramwaje i autobusy startują z jednego centrum i kursują do różnych dzielnic. Firmy zajmujące się logistyką też go wykorzystują, żeby szybko dostarczać towar z magazynów do sklepów. Takie organizowanie transportu to naprawdę podstawa efektywności.

Pytanie 13

Firma transportowa wynajęła 4 naczepy kłonicowe na czas 5 godzin. Koszt wypożyczenia jednej naczepy na godzinę wynosi 50,00 zł netto. Jaka będzie całkowita kwota brutto, za którą wystawiona zostanie faktura za korzystanie z naczep, jeśli przysługuje jej 10% rabatu, a usługa objęta jest stawką VAT wynoszącą 23%?

A. 1 230,00 zł

B. 1 107,00 zł

C. 900,00 zł

D. 1 000,00 zł

Obliczanie kosztów wynajmu naczep wymaga zrozumienia kilku kluczowych elementów, które mogą prowadzić do błędnych wniosków. W przypadku kosztów wynajmu naczep kluczowe jest prawidłowe oszacowanie zarówno wartości netto, jak i późniejszego dodania podatku VAT. Jeśli ktoś pomija rabat lub nie uwzględnia podatku VAT, może dojść do znacznych rozbieżności w obliczeniach. Przykładowo, jeżeli ktoś oblicza koszt wynajmu bez uwzględnienia rabatu, może dojść do wniosku, że kwota 1 000,00 zł jest ostateczna, co jest nieprawidłowe. Kluczowym błędem jest także mylenie wartości brutto z wartością netto. Koszt 900,00 zł po uwzględnieniu rabatu musi być poddany dalszym obliczeniom, aby uzyskać wartość brutto z uwzględnieniem podatku VAT. Niektóre osoby mogą również mylnie zastosować inny procent VAT lub złą stawkę rabatu, co prowadzi do całkowicie błędnych wyników. Niezwykle istotne jest zrozumienie podziału kosztów, jak również umiejętność stosowania różnorodnych stawek podatkowych w praktyce, aby uniknąć tych powszechnych pułapek. Właściwe obliczenia pomagają w lepszym zarządzaniu finansami przedsiębiorstwa oraz w przestrzeganiu przepisów prawnych, co jest kluczowe w każdej branży, w tym w transporcie.

Pytanie 14

Jeżeli zamawiający uiszcza opłatę za zdolność przewozową pojazdu niezależnie od ilości oraz objętości ładunku, to oznacza, że mamy do czynienia z przewozem

A. drobnicowym

B. całopojazdowym

C. tranzytowym

D. intermodalnym

Odpowiedź 'całopojazdowy' jest poprawna, ponieważ odnosi się do sytuacji, w której zleceniodawca płaci za cały pojazd, niezależnie od ilości i objętości przewożonego towaru. W praktyce oznacza to, że ładunek zajmuje całą przestrzeń ładunkową pojazdu, co czyni transport bardziej efektywnym w przypadku dużych przesyłek. W transporcie całopojazdowym zleceniodawca ma pełną kontrolę nad przewożonym towarem, co zmniejsza ryzyko uszkodzeń i zwiększa bezpieczeństwo. Przykładowo, przewóz samochodów osobowych z jednego salonu do drugiego, gdzie używa się samochodu ciężarowego o odpowiedniej ładowności, jest klasycznym przykładem transportu całopojazdowego. Taki sposób transportu jest zgodny z praktykami branżowymi, które często preferują tego rodzaju przewozy w celu optymalizacji kosztów i czasu dostawy, a także w celu zminimalizowania przestojów. Warto zaznaczyć, że w transporcie całopojazdowym kluczowe jest odpowiednie zabezpieczenie ładunku oraz dostosowanie pojazdu do specyfiki towaru, co podnosi standardy przewozu.

Pytanie 15

Firma transportowa przy obliczaniu opłaty za przewóz stosuje prowizję w wysokości 20% wartości przewożonego ładunku. Klienci, którzy korzystają z usług regularnie, otrzymują 10% zniżki na wyliczone przewoźne. Oblicz wartość przewoźnego dla klienta, który zlecił przewóz ładunku o wartości 200 000,00 zł.

A. 20 000,00 zł

B. 60 000,00 zł

C. 36 000,00 zł

D. 44 000,00 zł

Aby obliczyć wysokość przewoźnego dla stałego klienta, należy najpierw ustalić prowizję, która wynosi 20% wartości ładunku. Wartość ładunku w tym przypadku wynosi 200 000,00 zł, co oznacza, że prowizja wynosi 40 000,00 zł (20% z 200 000,00 zł). Następnie, jako stały klient, przysługuje mu 10% rabatu od obliczonego przewoźnego. Rabat ten można obliczyć na podstawie wartości 40 000,00 zł, co daje 4 000,00 zł (10% z 40 000,00 zł). Ostatecznie, po odjęciu rabatu od pierwotnej kwoty, wysokość przewoźnego wynosi 36 000,00 zł (40 000,00 zł - 4 000,00 zł). Praktyczne zastosowanie tej kalkulacji jest istotne w obszarze logistyki i transportu, gdzie znajomość zasad naliczania prowizji i rabatów pozwala na lepsze zarządzanie kosztami oraz budowanie relacji z klientami. Zrozumienie mechanizmów wyceny usług transportowych jest kluczowe dla efektywnego planowania budżetu oraz strategii marketingowych przedsiębiorstw transportowych.

Pytanie 16

W celu transportu mieszanki betonowej, powinno się użyć samochodu ciężarowego o nadwoziu typu

A. skrzynia

B. izoterma

C. uniwersalnego

D. specjalnego

Odpowiedź 'specjalnego' jest poprawna, ponieważ do przewozu mieszanki betonowej najczęściej wykorzystuje się samochody ciężarowe o nadwoziu przystosowanym do transportu betonu, zwane betonomieszarkami. Te pojazdy są wyposażone w bębny obrotowe, które zapewniają nieprzerwane mieszanie betonu, co zapobiega jego zastygnięciu w czasie transportu. W praktyce, betonomieszarki są projektowane zgodnie z normami dotyczącymi transportu materiałów budowlanych, co zapewnia nie tylko bezpieczeństwo, ale również efektywność dostaw. Dodatkowo, dzięki zastosowaniu odpowiednich materiałów i technologii, betonomieszarki minimalizują ryzyko kontaminacji mieszanki, co jest kluczowe dla jakości betonu. W branży budowlanej, korzystanie z pojazdów specjalistycznych, takich jak betonomieszarki, jest standardem, ponieważ gwarantuje to, że mieszanka betonowa dotrze na miejsce budowy w odpowiedniej konsystencji i czasie.

Pytanie 17

Czas wyładunku ze statku 25 kontenerów, zgodnie z przedstawionym opisem czynności, wynosi

Opis czynności podczas rozładunku kontenerowca
- przemieszczenie chwytni suwnicy nadbrzeżnej do ładowni po kontener – 38 s - zaryglowanie kontenera do chwytni suwnicy nadbrzeżnej – 15 s - podniesienie kontenera z ładowni na wysokość 30 metrów z prędkością 2 m/s - przemieszczenie kontenera nad nabrzeże 80 metrów z prędkością 2 m/s - opuszczenie kontenera na naczepę terminalową 18 metrów z prędkością 1,5 m/s

A. 125 min

B. 120 min

C. 50 min

D. 30 min

W przypadku błędnego wyboru odpowiedzi, warto zastanowić się nad przyczynami, które mogły prowadzić do mylnych wniosków. Odpowiedzi takie jak 30 minut, 120 minut czy 125 minut opierają się na nieprawidłowych założeniach dotyczących czasu wyładunku. Na przykład, wybierając 30 minut, można zakładać, że czas na wyładunek jednego kontenera jest znacznie krótszy, co nie odzwierciedla rzeczywistego czasu wynoszącego 120 sekund na kontener. Takie podejście prowadzi do nieprawidłowych zrozumień efektywności operacyjnej w logistyce. Z kolei wybór 120 minut sugeruje, że osoba myśląca w ten sposób nie uwzględniła faktu, że czas wyładunku dla 25 kontenerów nie może być dłuższy niż całkowity czas potrzebny na ich wyładunek. Ponadto, 125 minut jest wartością, która przekracza logiczne obliczenia, co wskazuje na brak znajomości podstawowych zasad matematycznych w kontekście tego zadania. Aby uniknąć takich błędów, kluczowe jest zrozumienie podstawowych zasad obliczeń i umiejętność analizy danych w kontekście rzeczywistych operacji logistycznych. Regularne ćwiczenie tego rodzaju obliczeń oraz znajomość praktycznych standardów branżowych mogą znacząco poprawić umiejętności analityczne w zarządzaniu łańcuchem dostaw i procesami portowymi.

Pytanie 18

System Globalnego Pozycjonowania daje możliwość firmom transportowym

A. nadzoru nad pojazdem.

B. zwolnienia z używania tachografu.

C. zapisu danych z tachografów.

D. przeciążenia ruchu pojazdów.

Wybór odpowiedzi dotyczącej archiwizacji tarczek tachografu, kongestii pojazdów czy zwolnienia ze stosowania tachografu pokazuje pewne nieporozumienia dotyczące roli GPS w transporcie. Tarczki tachografu służą do rejestrowania czasu pracy kierowców oraz czasu jazdy, a ich archiwizacja jest procesem, który nie jest bezpośrednio związany z monitorowaniem przy użyciu GPS. Ważne jest zrozumienie, że tachograf i GPS to różne systemy, z których każdy ma swoją specyfikę i zastosowania. Kongestia pojazdów odnosi się do problemu zatorów drogowych i nie jest bezpośrednio kontrolowana przez systemy pozycjonowania, które są bardziej skoncentrowane na lokalizacji i monitorowaniu. Co więcej, zwolnienie ze stosowania tachografu dotyczy określonych warunków i typów pojazdów, a nie jest związane z technologią GPS. Często mylące może być także myślenie, że nowoczesne technologie, takie jak GPS, mogą zastąpić tradycyjne metody ewidencji i regulacji pracy kierowców, co jest błędne. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla prawidłowego wykorzystania technologii w zarządzaniu transportem.

Pytanie 19

Jak długo trzeba poczekać na załadunek jednej paletowej jednostki ładunkowej (pjł) przez wózek widłowy, gdy średni czas jednego cyklu wynosi 5 minut? O której najpóźniej kierowca powinien podstawić pojazd do załadunku, mając na uwadze, że wyjazd z ładunkiem zaplanowano na godzinę 7:00, a do załadunku czeka 24 pjł?

A. 5:00

B. 5:30

C. 6:00

D. 6:30

Odpowiedź 5:00 jest poprawna, ponieważ średni czas jednego cyklu pracy wózka widłowego przy załadunku jednej paletowej jednostki ładunkowej wynosi 5 minut. Przy załadunku 24 pjł czas potrzebny na załadunek wyniesie: 24 pjł x 5 minut/pjł = 120 minut, co przekłada się na 2 godziny. Planowany wyjazd z ładunkiem na godzinę 7:00 oznacza, że wózek widłowy musi być podstawiiony do załadunku najpóźniej o godzinie 5:00. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w logistyce, gdzie precyzyjne planowanie i czasowe zarządzanie są kluczowe dla efektywności operacyjnej. Rozważając ten problem w kontekście zarządzania łańcuchem dostaw, warto zwrócić uwagę na potrzebę uwzględnienia dodatkowego czasu na ewentualne opóźnienia lub problemy, co czyni wcześniejsze podstawienie wózka widłowego jeszcze bardziej uzasadnionym. W praktyce oznacza to, że kierowcy muszą mieć świadomość czasów cykli operacyjnych, aby efektywnie planować swoje działania.

Pytanie 20

Z punktu widzenia kryteriów ekonomicznych transport dzieli się na

A. regularny oraz nieregularny

B. krajowy lub międzynarodowy

C. zarobkowy a także niezarobkowy

D. wewnętrzny oraz zewnętrzny

Odpowiedź 'zarobkowy i niezarobkowy' jest poprawna, ponieważ kryterium ekonomiczne transportu odnosi się do sposobu, w jaki przewóz towarów i osób generuje dochody. Transport zarobkowy to taki, który ma na celu osiągnięcie zysku, na przykład poprzez działalność przewozową świadczoną przez przedsiębiorstwa transportowe. Przykładem może być transport drogowy, morski czy lotniczy, gdzie usługi są świadczone na rzecz klientów w zamian za opłatę. Z kolei transport niezarobkowy to przewóz, który nie generuje przychodu, na przykład transport publiczny subsydiowany przez państwo, czy przewozy związane z działalnością nonprofit. Zrozumienie tej klasyfikacji jest kluczowe dla analizy rynku transportowego oraz planowania efektywnych strategii logistycznych, które uwzględniają zarówno potrzeby klientów, jak i aspekty ekonomiczne działalności transportowej. W praktyce, znajomość tych kategorii pozwala firmom lepiej dostosowywać swoje usługi do oczekiwań rynkowych oraz efektywniej alokować zasoby.

Pytanie 21

Jakie są właściwe etapy realizacji procesu transportowego?

A. Dojazd pojazdu do miejsca załadunku — załadunek oraz zabezpieczenie ładunku — transport — rozładunek — powrót pojazdu z miejsca rozładunku do bazy lub nowego punktu załadunku

B. Dojazd pojazdu do miejsca załadunku — załadunek oraz zabezpieczenie ładunku — transport — powrót pojazdu z miejsca rozładunku do bazy lub nowego punktu załadunku — rozładunek

C. Załadunek oraz zabezpieczenie ładunku — dojazd pojazdu do miejsca załadunku — transport — rozładunek — powrót pojazdu z miejsca rozładunku do bazy lub nowego punktu załadunku

D. Dojazd pojazdu do punktu załadunku — rozładunek — transport — załadunek oraz zabezpieczenie ładunku — powrót pojazdu z miejsca rozładunku do bazy lub nowego punktu załadunku

Analiza błędnych koncepcji w przedstawionych odpowiedziach ujawnia szereg istotnych nieporozumień związanych z procesem przewozowym. W wielu odpowiedziach pojawia się pomylenie kolejności czynności, co może prowadzić do nieefektywności oraz potencjalnych zagrożeń. Na przykład, uwzględnienie rozładunku przed załadunkiem i zabezpieczeniem ładunku wprowadza chaos w logistyce, ponieważ nie można rozładować towaru, który nie został wcześniej załadowany. Takie podejście może skutkować nie tylko opóźnieniami, ale również stwarzaniem ryzyka uszkodzenia towarów. Ponadto, błędne odpowiedzi wskazują na pomijanie kluczowego etapu, jakim jest zabezpieczenie ładunku. Ten element jest niezbędny do zapewnienia bezpieczeństwa przewożonego towaru, a jego pominięcie może prowadzić do poważnych incydentów. W praktyce, efektywny proces przewozowy wymaga staranności na każdym etapie oraz przestrzegania norm, takich jak przepisy dotyczące transportu ciężarowego i zarządzania ładunkiem. Ostatecznie, ważne jest, aby mieć świadomość, że każdy element procesu przewozowego jest ze sobą powiązany i jego prawidłowe wykonanie ma kluczowe znaczenie dla sukcesu całej operacji logistycznej.

Pytanie 22

Uchwała warszawska z 1929 roku odnosi się do międzynarodowego transportu

A. lotniczego

B. morskiego

C. kolejowego

D. drogowego

Wybór odpowiedzi dotyczącej przewozu samochodowego, morskiego czy kolejowego wynika z nieporozumienia dotyczącego zakresu regulacji prawnych. Konwencje międzynarodowe dotyczące transportu, takie jak CMR (dotycząca transportu drogowego) czy konwencja Haskoska (dotycząca transportu morskiego), mają swoje własne zasady i regulacje. Te dokumenty zajmują się specyfiką poszczególnych środków transportu, dostosowując przepisy do różnych okoliczności, jakie mogą wystąpić podczas przewozu. Na przykład, przewóz drogowy reguluje zasady odpowiedzialności przewoźnika w kontekście uszkodzenia towaru, co nijak ma się do realiów transportu lotniczego, gdzie odpowiedzialność jest określona na innej podstawie. Kluczowe jest zrozumienie, że każdy z tych środków transportu podlega innym normom prawnym, co jest wynikiem odmiennych warunków i wyzwań związanych z ich użytkowaniem. Błędem jest zakładanie, że jedna konwencja może obejmować różne formy transportu na równych zasadach. Niezrozumienie tej różnorodności może prowadzić do mylnego wniosku o pokrewieństwie regulacji dotyczących różnych środków transportu, co z kolei stawia w trudnej sytuacji zarówno przewoźników, jak i ich klientów.

Pytanie 23

Klient zamówił 5 t cukierków, które są pakowane w jednostkowych opakowaniach po 400 g, a następnie w kartonach zawierających 50 jednostkowych opakowań. Ile kartonów jest potrzebnych do skompletowania zamówienia dla klienta?

A. 40 kartonów

B. 100 kartonów

C. 1 250 kartonów

D. 250 kartonów

Odpowiedź 250 kartonów jest poprawna, ponieważ do obliczenia liczby kartonów potrzebnych do przygotowania ładunku dla odbiorcy należy zastosować kilka kroków. Odbiorca zamówił 5 ton cukierków, co w przeliczeniu na gramy wynosi 5 000 kg, czyli 5 000 000 g. Każde opakowanie jednostkowe ma masę 400 g, zatem liczba potrzebnych opakowań wynosi 5 000 000 g / 400 g = 12 500 opakowań. Opakowania te są następnie pakowane w kartony, gdzie w jednym kartonie mieści się 50 opakowań. Dlatego potrzebna liczba kartonów wynosi 12 500 opakowań / 50 opakowań na karton = 250 kartonów. W praktyce, takie obliczenia są kluczowe dla logistyki i zarządzania łańcuchem dostaw, aby zagwarantować właściwe pakowanie i transport towarów zgodnie z zamówieniami klientów oraz standardami branżowymi, co jest niezbędne dla efektywności operacyjnej.

Pytanie 24

Ile kilometrów przejedzie pojazd w czasie 3 h i 24 min przy średniej prędkości 70 km/h?

A. 238 km

B. 194 km

C. 146 km

D. 96 km

Jak obliczamy, to 70 km/h przez 3 godziny i 24 minuty daje nam 238 km. Żeby to ogarnąć, trzeba najpierw przeliczyć czas na godziny. To znaczy 3 godziny i 24 minuty to 3 + (24/60) godziny, co wychodzi 3,4 godziny. Potem korzystamy ze wzoru na drogę: droga to prędkość x czas, więc wychodzi 70 km/h razy 3,4 godziny, co daje 238 km. Takie obliczenia są naprawdę przydatne, czy to w logistyce, czy w planowaniu podróży. Warto wiedzieć, jak działa prędkość i czas, bo to ułatwia wiele rzeczy. Nasze codzienne życie oraz technologie, jak GPS, też opierają się na tych zasadach, więc to mega ważna umiejętność.

Pytanie 25

Na podstawie tabeli określ, ile platform kolejowych o długości ładunkowej 18 660 mm należy podstawić do załadunku 6-ciu kontenerów typu 1B

Typ kontenera	Podstawowe wymiary w mm
Typ kontenera	Długość	Szerokość	Wysokość
1A	12 192	2 438	2 438
1B	9 125	2 438	2 438
1C	6 058	2 438	2 438
1D	2 991	2 438	2 438

A. 3 platformy kolejowe.

B. 6 platform kolejowych.

C. 1 platformę kolejową.

D. 9 platform kolejowych.

Wybór innej liczby platform kolejowych, niż 3, wykazuje podstawowe nieporozumienie w zakresie obliczeń związanych z transportem kolejowym. Na przykład, stwierdzenie, że wystarczy jedna platforma, jest błędne, ponieważ wielkość ładunku znacznie przekracza dostępne przestrzenie ładunkowe. Każda platforma ma ograniczoną długość ładunkową, a nieprawidłowe założenie o wystarczającej długości platformy prowadzi do niewłaściwych wniosków. W obliczeniach nie można pominąć konieczności zaokrąglania wyników obliczeń w górę, co jest kluczowe dla uniknięcia sytuacji, w której część ładunku znajduje się poza platformą, co może prowadzić do zagrożeń dla bezpieczeństwa. Ponadto, błędna interpretacja wymagań dotyczących rozkładu ładunku na platformach może skutkować nieefektywnym wykorzystaniem przestrzeni oraz zwiększyć ryzyko uszkodzeń podczas transportu. W kontekście logistyki kolejowej, istotne jest, aby dobrze rozumieć zasady obliczania potrzebnych materiałów transportowych oraz praktyczne aspekty związane z właściwym załadunkiem, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży. Kluczowe jest zatem, aby nie tylko znać standardy, ale także umieć je zastosować w praktyce, co pozwoli na skuteczne planowanie i realizację operacji transportowych.

Pytanie 26

Który akt prawny określa zasady podejmowania i wykonywania krajowego oraz międzynarodowego transportu drogowego?

Akt prawny	Charakterystyka
A. Prawo o ruchu drogowym	Ustawa regulująca przepisy i zasady obowiązujące uczestników ruchu drogowego.
B. Ustawa Prawo przewozowe	Akt prawny regulujący przewóz osób i rzeczy, wykonywany odpłatnie na podstawie umowy, przez uprawnionych do tego przewoźników, z wyjątkiem transportu morskiego, lotniczego i konnego.
C. Ustawa o transporcie drogowym	Akt prawny regulujący zasady prowadzenia zarobkowego transportu drogowego oraz zasady działania Inspekcji Transportu Drogowego.
D. Ustawa o czasie pracy kierowców	Ustawa regulująca czas pracy kierowców wykonujących przewóz drogowy, zatrudnionych na podstawie stosunku pracy oraz obowiązki pracodawców w zakresie wykonywania przewozów drogowych.

A. B.

B. A.

C. D.

D. C.

Odpowiedź C jest poprawna, ponieważ Ustawa o transporcie drogowym rzeczywiście określa zasady podejmowania i wykonywania krajowego oraz międzynarodowego transportu drogowego. Ustawa ta reguluje nie tylko kwestie dotyczące przewozu towarów i osób, ale także zasady działania Inspekcji Transportu Drogowego, która nadzoruje przestrzeganie przepisów w tej dziedzinie. Przykładowo, w kontekście międzynarodowego transportu drogowego, ustawa określa wymagania dotyczące licencji przewoźnika, certyfikatów oraz norm dotyczących czasu pracy kierowców. Te regulacje mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa na drogach, a także ochrony interesów konsumentów. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla osób pracujących w branży transportowej, które muszą być świadome obowiązujących przepisów oraz standardów, aby uniknąć sankcji prawnych. Ponadto, znajomość przepisów prawnych jest istotna dla skutecznego zarządzania flotą pojazdów oraz planowania tras transportowych.

Pytanie 27

Zgodnie z którą formułą handlową Incoterms 2010 sprzedający zobowiązany jest pozostawić towar do dyspozycji kupującego w miejscu jego powstania lub miejscu, w którym towar znajduje się w momencie podpisania kontraktu?

	Formuła handlowa	Charakterystyka formuły
A.	Delivered at Terminal (DAT)	Formuła oznacza, że sprzedający odpowiada za dowiezienie towaru do określonego terminalu i jego rozładunek. Sprzedający ponosi koszty i ryzyko związane z dostawą towaru do określonego terminalu.
B.	Delivered at Place (DAP)	Formuła oznacza, że sprzedający odpowiada za dostarczenie towaru do określonego miejsca, natomiast jego rozładunek jest w gestii kupującego. Sprzedający ponosi koszty i ryzyko związane z dostawą towaru do określonego miejsca.
C.	Free Carrier (FCA)	Formuła oznacza, że obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru przewoźnikowi ustalonemu i opłaconemu przez kupującego. W momencie przekazania towaru przewoźnikowi, ryzyko utraty czy uszkodzenia towaru przechodzi ze sprzedającego na kupującego.
D.	Ex Works (EXW)	Formuła oznacza, że sprzedający wypełnia swoje obowiązki związane z dostawą, gdy udostępni towar kupującemu w swojej siedzibie, a kupujący organizuje transport, ponosi jego koszty oraz ryzyko na całej trasie.

A. D.

B. B.

C. A.

D. C.

Odpowiedź D jest strzałem w dziesiątkę! Mówi ona o zasadzie Ex Works (EXW) z Incoterms 2010. To tak, że sprzedający musi przygotować towar w swoim miejscu, gdzie prowadzi działalność. W praktyce, to znaczy, że jego obowiązki się kończą, jak tylko odda towar kupującemu. Na przykład, jak producent maszyn postawi urządzenie w swoim zakładzie, to kupujący musi wziąć na siebie transport i wszystkie wydatki z tym związane. To rozwiązanie jest super dla tych, którzy wolą mieć pełną kontrolę nad transportem, ale tym samym narażają się na większe ryzyko, bo od momentu wydania towaru to oni są odpowiedzialni. W rzeczywistości często spotyka się EXW w krajowych transakcjach, zwłaszcza wtedy, gdy kluczowe jest, żeby towar był dostępny tam, gdzie się go produkuje.

Pytanie 28

Zgodnie z regulacjami zatwierdzonymi przez lekarza weterynarii, dokumentacja dotycząca trasy transportu zwierząt kopytnych

A. jest przekazywana Inspekcji Transportu Drogowego

B. zostaje u powiatowego lekarza weterynarii

C. jest dołączana do dokumentów towarzyszących przesyłce

D. zostaje w siedzibie przewoźnika

Zgodnie z przepisami, plan trasy przewozu zwierząt kopytnych należy dołączyć do dokumentów towarzyszących przesyłce, co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa i dobrostanu zwierząt. Dokumentacja ta jest kluczowa dla zapewnienia nadzoru nad transportem zwierząt, a jej brak może prowadzić do licznych problemów prawnych oraz naruszeń przepisów. Przykładem zastosowania tej praktyki może być sytuacja, w której przewoźnik musi wykazać przed organami kontroli, że przestrzega wymogów dotyczących transportu zwierząt, takich jak trasa, czas transportu oraz warunki przewozu. Wprowadzenie i przestrzeganie takiej procedury jest zgodne z międzynarodowymi standardami, takimi jak Rozporządzenie (WE) nr 1/2005 dotyczące ochrony zwierząt podczas transportu. Dobrą praktyką jest również zapewnienie, aby wszystkie dokumenty były dostępne dla inspekcji w trakcie transportu, co znacznie zwiększa transparentność i bezpieczeństwo całego procesu.

Pytanie 29

Jaką procedurę celną powinno się wybrać w związku z czasowym wwozem do strefy celnej Unii Europejskiej towarów spoza Unii w celu ich naprawy?

A. Uszlachetniania biernego

B. Odprawy czasowej

C. Składu celnego

D. Uszlachetniania czynnego

Wybór procedury uszlachetniania czynnego jest właściwy, gdy towary nieunijne są czasowo przywożone na obszar celny Unii Europejskiej w celu ich naprawy lub modyfikacji. Procedura ta pozwala na wprowadzenie towarów do obrotu w UE, jednocześnie zapewniając możliwość ich późniejszego wywozu, bez konieczności uiszczania należności celnych za towary, które nie są przeznaczone do konsumpcji na rynku unijnym. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której przedsiębiorstwo importuje maszyny do naprawy – po zakończeniu prac naprawczych maszyny powinny być wywiezione z UE. Procedura ta jest zgodna z regulacjami unijnymi, które określają zasady dotyczące uszlachetniania towarów, a także z międzynarodowymi standardami celnymi. W praktyce, przedsiębiorcy muszą złożyć odpowiednie dokumenty celne, które określają szczegóły dotyczące towarów, ich wartości oraz planowanych prac naprawczych. Ponadto, warto zaznaczyć, że po zakończeniu uszlachetniania, towar musi wrócić do kraju eksportu lub, w przeciwnym razie, musi zostać uiszczona należność celna.

Pytanie 30

Kierowca w danym dniu wykonywał czynności w następującej kolejności:
− załadunek towaru na pojazd przez 1 godzinę,
− prowadzenie pojazdu z ładunkiem przez 3 godziny,
− rozładunek towaru przez 1,5 godziny,
− prowadzenie pojazdu bez ładunku przez 6 godzin.
Najpóźniej w którym momencie i w jakim minimalnym wymiarze kierowca powinien skorzystać z przerwy zgodnie z przedstawionym fragmentem ustawy o czasie pracy kierowcy?

Fragment Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców

(…)

Art. 13. 1. Po sześciu kolejnych godzinach pracy kierowcy przysługuje przerwa przeznaczona na odpoczynek w wymiarze nie krótszym niż 30 minut, w przypadku gdy liczba godzin pracy nie przekracza 9 godzin oraz w wymiarze nie krótszym niż 45 minut, w przypadku gdy liczba godzin pracy wynosi więcej niż 9 godzin. Przerwa może być dzielona na okresy krótsze trwające co najmniej 15 minut każdy, wykorzystywane w trakcie sześciogodzinnego czasu pracy lub bezpośrednio po tym okresie.

(…)

A. Po zakończonym rozładunku w wymiarze 30 minut.

B. Po 1,5 godzinie jazdy bez ładunku w wymiarze 45 minut.

C. Po 0,5 godzinie jazdy bez ładunku w wymiarze 45 minut.

D. Po zakończonej jeździe z ładunkiem w wymiarze 30 minut.

Chyba popełniłeś błąd, bo wybrana odpowiedź nie jest najlepsza. Z mojego doświadczenia, to często wynika z tego, że nie do końca rozumiemy przepisy o czasie pracy kierowców i zasady bezpieczeństwa. Jeśli myślisz, że przerwę trzeba wziąć po rozładunku albo po 1,5 godziny jazdy bez ładunku, to pomijasz ważny kawałek informacji o maksymalnym czasie jazdy bez odpoczynku. Przepisy mówią jasno, że przerwę trzeba stosować po sześciu godzinach pracy. To znaczy, że nie można tego wyłącznie wiązać z zakończeniem konkretnej czynności, jak np. rozładunek. Czasami, jak długa jazda, decyzje o przerwach powinny być podejmowane na podstawie całkowitego czasu pracy, a nie tylko częściowego, żeby nie wpaść w kłopoty. Wiele osób myli czas jazdy z czasem pracy i stąd biorą się błędne wnioski o konieczności odpoczynku. Dlatego ważne jest, żeby zrozumieć te zasady, bo to kluczowe dla bezpieczeństwa na drodze.

Pytanie 31

Zgodnie z Ustawą o transporcie drogowym licencję na wykonywanie transportu drogowego towarów na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej udziela

Fragment Ustawy o transporcie drogowym
Art. 7. 1. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana lub cofnięcie licencji następuje w drodze decyzji administracyjnej.
2. Organem właściwym w sprawach udzielenia, odmowy udzielenia, zmiany lub cofnięcia licencji w zakresie transportu drogowego jest:
1) w krajowym transporcie drogowym — starosta właściwy dla siedziby przedsiębiorcy, z zastrzeżeniem pkt. 2;
2) w przewozach taksówkowych:
a) na obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt. 1 — wójt, burmistrz lub prezydent miasta,
b) na obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt. 2 — wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy dla siedziby lub miejsca zamieszkania przedsiębiorcy,

A. Główny Inspektor Transportu Drogowego.

B. wójt.

C. prezydent miasta.

D. starosta.

Wybór 'starosta' to strzał w dziesiątkę! Zgodnie z Ustawą o transporcie drogowym, to on jest odpowiedzialny za wydawanie licencji na transport towarów w Polsce. Starosta, jako przedstawiciel samorządu, musi oglądać wnioski od firm i podejmować decyzje dotyczące licencji. Tak praktycznie, jak przedsiębiorca chce prowadzić usługi transportowe, to koniecznie musi złożyć wniosek do starosty. Ten oceni, czy spełnia wymagania techniczne i finansowe, a także ma prawo kontrolować, czy wszystko odbywa się zgodnie z przepisami. Fajnie jest znać zasady dotyczące transportu w Polsce, żeby mieć pewność, że nie będzie żadnych problemów z licencjonowaniem i prowadzeniem działalności.

Pytanie 32

Aby przetransportować jednorodny ładunek o wadze 15 ton, jaki tabor powinien być użyty?

A. dostawczy

B. średniotonażowy

C. wysokotonażowy

D. niskotonażowy

Odpowiedź 'wysokotonażowy' jest prawidłowa, ponieważ przewóz ładunku o masie 15 ton wymaga zastosowania taboru, który jest w stanie bezpiecznie i efektywnie transportować takie ciężary. Wysokotonażowe pojazdy, takie jak ciężarówki o ładowności powyżej 12 ton, są projektowane do przewozu ciężkich ładunków, co zapewnia nie tylko zgodność z przepisami, ale również minimalizuje ryzyko uszkodzenia ładunku oraz pojazdu. W praktyce, użycie wysokotonażowego taboru jest standardem w branży transportowej, co potwierdzają wytyczne takich organizacji jak Międzynarodowy Związek Transportu Drogowego (IRU). Przykładem zastosowania wysokotonażowego taboru jest transport materiałów budowlanych, gdzie często przewożone są duże ilości betonu, stali czy innych materiałów, które znacznie przekraczają ładowność pojazdów dostawczych. Ponadto, stosowanie odpowiednich pojazdów znacznie wpływa na optymalizację kosztów transportu oraz skrócenie czasu dostawy, co jest kluczowe w logistyce.

Pytanie 33

W miesiącu czerwcu firma transportowa zrealizowała przewóz 200 t ładunku na odległość 1 000 km. Jaka jest cena 1 tkm, jeśli całkowite wydatki na transport wyniosły 50 000,00 zł?

A. 0,25 zł/tkm

B. 40,00 tkm/zł

C. 0,20 zł/tkm

D. 4,00 tkm/zł

Analiza kosztów transportu może być zrobiona na wiele sposobów, ale niektóre z nich są po prostu nietrafione. Na przykład, odpowiedzi 0,20 zł/tkm i 4,00 tkm/zł nie biorą pod uwagę właściwego wyliczenia tkm. Koszt jednostkowy nie powinien być niższy niż 0,25 zł/tkm, bo przy takim przewozie 200 ton na 1 000 km, musimy to policzyć dobrze. Odpowiedź 40,00 tkm/zł też jest błędna, bo myli jednostki – to nie to samo, co koszt. Ważne, żeby zrozumieć, że cena za tkm nie może być traktowana jako odwrotność jednostki transportowej, bo to tylko komplikuje analizy finansowe. Jak nie mamy pojęcia o podstawowych zasadach rachunkowości w transporcie, to łatwo wpakować się w poważne błędy w budżetowaniu. A to z kolei wpłynie na rentowność działań. Dlatego tak ważne jest, żeby dokładnie liczyć tkm i być świadomym, że każdy błąd w obliczeniach może przynieść spore konsekwencje finansowe.

Pytanie 34

Jaki jest czas podróży kierowcy na trasie 300 km, jeśli jechał ze średnią prędkością 60 km/h, uwzględniając obowiązkową przerwę oraz uczestnictwo w przeładunku trwającym 1 godzinę?

A. 6 h 30 min

B. 5 h 45 min

C. 6 h 45 min

D. 7 h 30 min

Aby obliczyć czas trwania kursu kierowcy na trasie 300 km przy średniej prędkości 60 km/h, najpierw należy obliczyć czas przejazdu. Czas przejazdu można obliczyć ze wzoru: czas = odległość / prędkość. W naszym przypadku: 300 km / 60 km/h = 5 godzin. Należy również uwzględnić przerwę obowiązkową, która w zależności od przepisów może wynosić 45 minut po przejechaniu 4,5 godziny. W takiej sytuacji dodajemy 45 minut do czasu przejazdu. Po dodaniu przerwy czas podróży wynosi 5 godzin 45 minut. Następnie dodajemy czas przeładunku, który wynosi 1 godzinę. W sumie daje to 5 godzin 45 minut + 1 godzina, co daje 6 godzin 45 minut. Takie obliczenia są zgodne z przepisami dotyczącymi czasu pracy kierowców oraz dobrymi praktykami w zakresie zarządzania czasem w transporcie drogowym.

Pytanie 35

Jakim terminem nazywa się pojazd złożony z ciągnika oraz naczepy niskopodwoziowej, używany do transportu kontenerów na terminalu?

A. Rolltrailer

B. Wózek widłowy

C. Obrotowy

D. Reachstacker

Rolltrailer to taki specjalny pojazd, który naprawdę ułatwia życie w transporcie. Składa się z ciągnika i naczepy niskopodwoziowej, i jest zaprojektowany z myślą o przewożeniu kontenerów w terminalach portowych i logistycznych. Dzięki jego konstrukcji ładowanie i rozładowanie kontenerów jest o wiele łatwiejsze i bezpieczniejsze. To narzędzie jest naprawdę kluczowe w branży transportowej, bo pozwala na transport standardowych kontenerów. A co najlepsze, jego ruchoma platforma sprawia, że można nim łatwo manewrować w ciasnych przestrzeniach terminalowych. W praktyce to oznacza, że rolltrailery są używane do przewożenia kontenerów pomiędzy różnymi punktami w obrębie terminali i do ich ładowania oraz rozładowywania. Jak to zwykle bywa w logistyce, dzięki tym pojazdom operacje stają się bardziej efektywne, a bezpieczeństwo pracy rośnie, co zmniejsza ryzyko uszkodzenia ładunków. Użycie rolltrailera jest naprawdę zgodne z najlepszymi praktykami w branży, co czyni go super ważnym elementem w nowoczesnych operacjach terminalowych.

Pytanie 36

Firma zamierza zrealizować transport 960 ton towarów w nadchodzących 30 dniach. Czas trwania jednego kursu pojazdu wynosi 3 dni. Ile pojazdów o ładowności 24 ton powinno posiadać przedsiębiorstwo, aby zrealizować planowane przewozy, jeżeli ładowność pojazdu wykorzystywana jest średnio w 80%?

A. 3 pojazdami

B. 5 pojazdami

C. 2 pojazdami

D. 4 pojazdami

Aby obliczyć potrzebną liczbę pojazdów do przewozu 960 ton ładunku w ciągu 30 dni, należy uwzględnić ładowność pojazdów oraz efektywność ich wykorzystania. Ładowność jednego pojazdu wynosi 24 tony, a przy założeniu 80% wykorzystania mamy do dyspozycji 19,2 tony na kurs (24 tony * 0,8). W ciągu 30 dni każdy pojazd może wykonać 10 kursów (30 dni / 3 dni na kurs). Zatem całkowita ilość ładunku, który jeden pojazd może przewieźć w ciągu 30 dni wynosi 192 tony (19,2 tony * 10 kursów). Aby przewieźć 960 ton, potrzebujemy 5 pojazdów (960 ton / 192 tony na pojazd). Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w logistyce, gdzie planowanie floty uwzględnia zarówno ładowność, jak i dostępność pojazdów. Optymalne planowanie przewozów pozwala na maksymalne wykorzystanie zasobów, co z kolei przekłada się na efektywność operacyjną i minimalizację kosztów.

Pytanie 37

Firma transportowa średnio w skali miesiąca realizuje pracę przewozową na poziomie 882 000 tonokilometrów (tkm). W doborze środków transportu używa 7 pojazdów, których ładowność jest wykorzystywana przeciętnie w 70%. Jaką ilość pracy przewozowej w przeciągu miesiąca zrealizuje przedsiębiorstwo przy 7 pojazdach, na tych samych trasach, jeśli wykorzystanie ładowności wzrośnie do 80%?

A. 1 008 000 tkm

B. 945 000 tkm

C. 1 071 000 tkm

D. 899 000 tkm

Aby obliczyć nową wartość pracy przewozowej, można zastosować poniższą metodę. Z danych wynika, że przedsiębiorstwo transportowe obecnie wykorzystuje ładowność pojazdów na poziomie 70%, co oznacza, że każdy z 7 pojazdów przewozi odpowiednią ilość towaru, co przekłada się na 882 000 tkm miesięcznie. Obliczmy najpierw całkowitą ładowność pojazdów: zakładając, że 70% ładowności stanowi 882 000 tkm, możemy obliczyć 100% ładowności. Całkowita ładowność przy 70% wynosi 882 000 tkm / 0,7 = 1 260 000 tkm. Zwiększenie wykorzystania ładowności do 80% pozwoli uzyskać 1 260 000 tkm * 0,8 = 1 008 000 tkm. Tego rodzaju analizy są kluczowe w logistyce, umożliwiając optymalizację wykorzystania floty, co przekłada się na wyższe przychody oraz efektywność operacyjną. W praktyce, przedsiębiorstwa transportowe powinny regularnie analizować swoje wskaźniki wykorzystania ładowności, aby maksymalizować rentowność oraz minimalizować koszty operacyjne.

Pytanie 38

Cross-docking to proces polegający na

A. naklejaniu banderol na produkty lub ich opakowania

B. transportowaniu towarów przez terytorium danego kraju

C. przeładowaniu oraz wysyłce towarów do odbiorcy bezpośrednio po ich dostarczeniu do magazynu, bez potrzeby ich składowania

D. zwiększeniu liczby pojazdów na drogach, co jest wynikiem zakorkowania niektórych odcinków dróg

Cross-docking to nowoczesna metoda zarządzania łańcuchem dostaw, która polega na efektywnym przetwarzaniu towarów poprzez ich szybkie przeładowanie i wysyłkę do odbiorcy zaraz po dostarczeniu do magazynu, bez potrzeby ich składowania. Przykładem zastosowania cross-dockingu może być logistyka w centrach dystrybucyjnych, gdzie towary są przyjmowane, sortowane i natychmiast kierowane do odbiorców, co ogranicza czas przestoju. Metoda ta pozwala na znaczną redukcję kosztów magazynowania, zwiększa efektywność operacyjną i skraca czas realizacji zamówień, co jest niezwykle ważne w dzisiejszym szybko zmieniającym się rynku. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, cross-docking może obejmować różne kategorie produktów, w tym świeże produkty spożywcze, które wymagają szybkiej dystrybucji. Wdrożenie odpowiednich technologii, takich jak systemy zarządzania magazynem (WMS) oraz automatyzacja procesów, jest kluczowe dla sukcesu tej strategii.

Pytanie 39

Przedsiębiorca wynajął wóz podnośnikowy wraz z kierowcą na 5 dni. Dobowy czas pracy kierowcy wynosi 8 godzin. Korzystając z cennika oblicz, łączny koszt najmu maszyny z kierowcą.

Cennik
Rodzaj usługi	Stawka
najem wozu podnośnikowego	200,00 zł/dzień
praca kierowcy	25,00 zł/godzinę

A. 1 125,00 zł

B. 1 800,00 zł

C. 2 000,00 zł

D. 8 000,00 zł

Wybór niepoprawnych odpowiedzi może wynikać z kilku typowych błędów w obliczeniach oraz nieprawidłowego zrozumienia tematu kosztów wynajmu maszyn. Często zdarza się, że osoby rozwiązujące tego typu pytania nie uwzględniają pełnego zakresu kosztów związanych z wynajmem, skupiając się jedynie na jednym elemencie, na przykład na kosztach wynajmu wozu lub kosztach pracy kierowcy, co prowadzi do zaniżenia lub zawyżenia ostatecznego wyniku. Warto zrozumieć, że każdy aspekt kosztów, w tym stawki dzienne za wynajem oraz wynagrodzenie za pracę kierowcy, powinien być dokładnie obliczony i zsumowany. Ponadto, przy takich obliczeniach ważne jest, aby dokładnie przeanalizować, jak czas pracy wpływa na całkowity koszt, uwzględniając liczbę godzin oraz dni pracy. Nieprawidłowe odpowiedzi mogą również wynikać z pominięcia istotnych danych lub błędnego zrozumienia struktury cenowej usług, co jest kluczowe w praktyce budowlanej i wynajmu maszyn. Zrozumienie jak obliczać te koszty, jest nie tylko istotne dla podejmowania decyzji finansowych, ale również dla efektywnego planowania i zarządzania projektami.

Pytanie 40

Na podstawie cennika oblicz wartość netto usługi przewozu na odległość 100 km materiałów budowlanych o masie 20 t.

Cennik
Rodzaj ładunku	Masa ładunku [kg]	Stawka netto za 1 km [zł]
Neutralny	1 000 ÷ 2 999	3,60
	3 000 ÷ 5 999	3,80
	6 000 ÷ 14 999	4,20
	15 000 ÷ 24 000	4,80
Niebezpieczny	1 000 ÷ 2 999	4,60
	3 000 ÷ 5 999	4,80
	6 000 ÷ 14 999	5,20
	15 000 ÷ 24 000	5,80

A. 360,00 zł

B. 580,00 zł

C. 520,00 zł

D. 480,00 zł

Odpowiedź 480,00 zł to dobra decyzja. Zobacz, to wynika z tego, że obliczenia bazują na stawce netto za kilometr dla ładunku ważącego 20 ton i przewożonego na odległość 100 km. W branży transportowej mamy różne stawki, które zmieniają się w zależności od typu ładunku i jego masy. Na przykład, dla materiałów budowlanych, które są uznawane za neutralne, stawka wynosi 4,80 zł za kilometr. Więc, żeby obliczyć całkowity koszt przewozu, trzeba pomnożyć tę stawkę przez liczbę kilometrów – w tym przypadku 4,80 zł/km razy 100 km daje nam 480,00 zł. To taki standard w transporcie, który pozwala jasno ustalać koszty i pomaga w planowaniu budżetu na transport. Fajnie, że rozumiesz, jak ważne są dokładne obliczenia, bo to pomaga uniknąć nieporozumień w przyszłości.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej