Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 22 kwietnia 2026 20:54
  • Data zakończenia: 22 kwietnia 2026 21:01

Egzamin zdany!

Wynik: 37/40 punktów (92,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jaką wiadomość należy umieścić w przedstawionym fragmencie kodu PHP zamiast znaków zapytania? $a=mysql_connect('localhost','adam','mojeHasło'); if(!$a) echo "?????????????????????????";

A. Błąd połączenia z serwerem SQL
B. Rekord został pomyślnie dodany do bazy
C. Wybrana baza danych nie istnieje
D. Błąd w przetwarzaniu zapytania SQL
W sytuacji, gdy nie udaje się nawiązać połączenia z serwerem baz danych MySQL, komunikat błędu powinien jasno wskazywać na problem związany z połączeniem. W kodzie PHP, używając funkcji mysql_connect(), jeśli połączenie się nie powiedzie, zwracany jest błąd, który powinien być odpowiednio obsłużony. W tym przypadku odpowiednia treść komunikatu powinna brzmieć 'Błąd połączenia z serwerem SQL'. Ważne jest, aby programiści dbali o poprawne komunikaty błędów, ponieważ ułatwiają one diagnozowanie problemów. Dobrą praktyką jest także stosowanie obsługi wyjątków, co zwiększa stabilność aplikacji. Przykład: zamiast używać mysql_connect(), zaleca się korzystanie z mysqli lub PDO, które oferują bardziej zaawansowane opcje zarządzania błędami oraz obsługę wyjątków. W przypadku użycia mysqli, mógłbyś to zrobić w następujący sposób: $mysqli = new mysqli('localhost', 'adam', 'mojeHasło'); if ($mysqli->connect_error) { echo 'Błąd połączenia z serwerem SQL: ' . $mysqli->connect_error; } Poprawne raportowanie błędów jest kluczowym elementem programowania, ponieważ pozwala na szybką identyfikację i naprawę potencjalnych problemów.
Pytanie 2

Jakiej kwerendy w bazie MariaDB należy użyć, aby wybrać artykuły, których ceny mieszczą się w przedziale domkniętym <10, 20>?

A. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena IN (10, 20)
B. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena > 10 AND Cena < 20
C. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20
D. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena LIKE 1%, 2%
Odpowiedź 'SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20;' jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator BETWEEN, który jest idealny do określenia wartości zawartych w obustronnie domkniętym przedziale. W tym przypadku zapytanie zwróci wszystkie artykuły, których cena jest równa 10 lub 20 oraz wszystkie wartości znajdujące się pomiędzy tymi dwoma wartościami. Operator BETWEEN jest standardowym sposobem na łatwe zapisywanie takich warunków w SQL, co czyni kod bardziej czytelnym i zrozumiałym. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy chcemy znaleźć produkty w określonym przedziale cenowym na stronie e-commerce. Tego typu kwerendy są bardzo powszechne w analizie danych i zarządzaniu bazami danych, a ich znajomość jest kluczowa dla efektywnego wykonywania zadań związanych z eksploracją danych. Zastosowanie BETWEEN w praktyce pozwala na automatyzację procesów wyszukiwania i filtrowania danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji zapytań w bazach danych.
Pytanie 3

Naciśnięcie przycisku o nazwie "niebieski" spowoduje uruchomienie podanego kodu JavaScript. Jaki będzie rezultat jego działania?

Ilustracja do pytania
A. Zmiana koloru tekstu "i skrypt" na niebieski
B. Zmiana koloru przycisku na niebieski
C. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst i skrypt" na niebieski
D. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst" na niebieski
Kod JavaScript przedstawiony w pytaniu korzysta z funkcji changeColor, która zmienia kolor tekstu elementu HTML. Funkcja ta przyjmuje parametr newColor, który w tym przypadku wynosi 'blue'. W momencie kliknięcia przycisku z atrybutem onClick, funkcja changeColor jest wywoływana z argumentem 'blue'. Kod wewnątrz funkcji używa metody document.getElementById aby uzyskać dostęp do elementu HTML o identyfikatorze 'para1'. Następnie zmienia kolor tekstu tego elementu, korzystając z właściwości style.color, na wartość przekazaną jako parametr, czyli 'blue'. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w JavaScript, gdzie oddziela się logikę skryptu od treści HTML. W efekcie, po kliknięciu przycisku, zmieniony zostanie kolor tekstu zawartego w elemencie o id 'para1', co w tym przypadku odnosi się do tekstu 'Przykładowy tekst'. Takie rozwiązania są powszechnie stosowane w dynamicznych aplikacjach webowych, umożliwiając dynamiczną interakcję użytkownika z zawartością strony.
Pytanie 4

Na ilustracji przedstawiono

Ilustracja do pytania
A. analizę poprawności kodu strony internetowej.
B. testy bezpieczeństwa strony.
C. analizę ruchu sieciowego między serwerem a przeglądarką.
D. testy funkcjonalne strony interenetowej.
Na zrzucie ekranu widać kartę „Network” w narzędziach deweloperskich przeglądarki (DevTools). To właśnie tutaj podglądamy, jak wygląda ruch sieciowy pomiędzy przeglądarką a serwerem. Każdy wiersz listy to jedno żądanie HTTP/HTTPS: dokument HTML, arkusz CSS, skrypt JS, grafika, font itp. W kolumnach masz m.in. Name (adres zasobu), Status (kody odpowiedzi HTTP, np. 200, 307), Type (rodzaj zasobu), Size (wielkość odpowiedzi) oraz Time (czas pobierania). U góry widać wykres czasowy, który pokazuje, kiedy poszczególne żądania były wysyłane i jak długo trwało ich obsłużenie. To jest klasyczna analiza ruchu sieciowego między serwerem a przeglądarką, a nie testy funkcjonalne czy bezpieczeństwa. W praktyce takie narzędzie wykorzystuje się do diagnozowania problemów z wydajnością strony (np. które pliki ładują się najdłużej), do sprawdzania, czy wszystkie zasoby ładują się poprawnie (brak błędów 404, 500), do inspekcji nagłówków HTTP (np. cache-control, content-type, CORS), a także do podglądu zapytań AJAX / Fetch/XHR wysyłanych przez skrypty JavaScript. Moim zdaniem znajomość tej zakładki to absolutna podstawa pracy front-end developera i testera, bo pozwala szybko zweryfikować, co naprawdę dzieje się „pod maską” podczas ładowania strony i komunikacji klient–serwer. Dobre praktyki w branży zalecają regularne korzystanie z DevTools przy optymalizacji czasu ładowania, analizie błędów sieciowych oraz przy debugowaniu REST API czy komunikacji z backendem.
Pytanie 5

Którego atrybutu należy użyć w miejscu trzech kropek w znaczniku HTML5 <blockquote>, aby zdefiniować źródło cytatu?

<blockquote ...="https://pl.wikipedia.org">
Pokojowa Nagroda Nobla jest przyznawana kandydatom, którzy wykonali największą lub najlepszą
pracę na rzecz braterstwa między narodami
</blockquote>
A. cite
B. href
C. alt
D. src
Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna. Atrybut 'cite' w znaczniku <blockquote> jest używany do definiowania źródła cytatu. Jest to zgodne z definicją tego atrybutu zawartą w specyfikacji HTML5. W praktyce, jeśli chcesz zacytować fragment tekstu z innego źródła na swojej stronie internetowej, możesz użyć znacznika <blockquote> i atrybutu 'cite' do określenia źródła cytatu, co jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi. Na przykład, <blockquote cite='https://www.example.com'> Tutaj umieść tekst cytatu </blockquote>. Dzięki temu, czytelnik może łatwo odnaleźć źródło cytowanego tekstu. Warto zaznaczyć, że choć atrybut 'cite' nie jest wyświetlany bezpośrednio na stronie, jest on użyteczny dla użytkowników technologii asystujących, takich jak czytniki ekranowe.
Pytanie 6

Przedstawiony fragment kodu PHP ma za zadanie umieścić dane znajdujące się w zmiennych $a, $b, $c w bazie danych, w tabeli dane. Tabela dane zawiera cztery pola, z czego pierwsze to autoinkrementowany klucz główny. Które z poleceń powinno być przypisane do zmiennej $zapytanie?

<?php
...
$zapytanie = "...";
mysqli_query($db, $zapytanie);
...
?>
A. SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;
B. INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');
C. SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;
D. INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');
Właściwe polecenie to 'INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');'. Użycie NULL w pierwszym polu pozwala na automatyczne ustawienie wartości klucza głównego, co jest zgodne z zasadą autoinkrementacji w bazach danych. Wartości zmiennych $a, $b i $c są wstawiane do kolejnych pól tabeli, co jest standardową praktyką w przypadku dodawania nowych rekordów do bazy danych. Dobrą praktyką jest również stosowanie przygotowanych zapytań, aby zminimalizować ryzyko ataków typu SQL injection. Można to osiągnąć za pomocą funkcji mysqli_prepare, co zwiększa bezpieczeństwo aplikacji. W kontekście standardów branżowych, PostgreSQL oraz MySQL stosują podobne zasady dotyczące wstawiania danych, co czyni tę wiedzę uniwersalną dla różnych systemów zarządzania bazami danych. Warto również zrozumieć, że wstawianie danych bezpośrednio przy użyciu zmiennych bez walidacji może prowadzić do błędów, dlatego zaleca się ich odpowiednie przetwarzanie przed wykonaniem zapytania.
Pytanie 7

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. wykluczenia.
B. sumy.
C. części wspólnej.
D. grupowania.
Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno. Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji. Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.
Pytanie 8

Skrypt PHP wyświetla aktualny czas w formacie godzina:minuta:sekunda, na przykład 15:38:20. Czas w tym formacie zostanie uzyskany dzięki funkcji

A. date("H:i:s");
B. time("G:m:s");
C. date("G:m:s");
D. time("H:i:s");
Funkcja date() w PHP jest używana do formatowania daty i czasu w różnych formatach. W przypadku wywołania date("H:i:s"), składa się ona z trzech elementów: 'H' reprezentuje godziny w 24-godzinnym formacie, 'i' to minuty, a 's' to sekundy. Dzięki takiemu formatowaniu, wynik będzie przedstawiał aktualny czas w formacie godzina:minuta:sekunda, co jest powszechnie używane w aplikacjach webowych do wyświetlania czasu. Na przykład, wywołując echo date("H:i:s"); w skrypcie PHP, użytkownik zobaczy aktualny czas na stronie internetowej. Warto również zauważyć, że korzystanie z funkcji date() jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu PHP, ponieważ pozwala na łatwe dostosowanie formatu czasu do potrzeb aplikacji i użytkowników. Dodatkowo, przy wdrażaniu systemów, które wymagają precyzyjnego czasu, warto również rozważyć strefy czasowe, co można osiągnąć za pomocą funkcji date_default_timezone_set().
Pytanie 9

Jaką cechę posiada format PNG?

A. bezstratna kompresja
B. brak wsparcia dla kanału alfa
C. zapis grafiki wektorowej
D. wsparcie dla animacji
Format PNG (Portable Network Graphics) jest popularnym formatem graficznym, który charakteryzuje się bezstratną kompresją. Oznacza to, że obraz zapisywany w tym formacie nie traci żadnych informacji ani jakości w procesie kompresji, co jest kluczowe w zastosowaniach wymagających wysokiej precyzji, takich jak grafika komputerowa, projektowanie stron internetowych oraz obróbka zdjęć. Bezstratna kompresja w formacie PNG opiera się na algorytmie DEFLATE, co sprawia, że pliki PNG zachowują maksymalną jakość wizualną. Przykładem praktycznego zastosowania PNG jest używanie go do przechowywania ikon, logo oraz innych grafik, które wymagają przezroczystości oraz wysokiej jakości. Dodatkowo format ten obsługuje kanały alfa, co pozwala na uzyskanie efektów przezroczystości w obrazach, czyniąc go niezwykle wszechstronnym narzędziem w projektowaniu graficznym. W branży internetowej stosowanie formatu PNG zyskuje na popularności z uwagi na jego wszechstronność i jakość, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w tworzeniu zasobów wizualnych.
Pytanie 10

Strona internetowa została zaprezentowana w taki sposób:

Rozdział 1

tekst

Podrozdział 1.1

tekst

Podrozdział 1.2

Jakie są poprawne znaczniki do tego formatu?
A. <h1>Rozdział 1<p>tekst <h2>Podrozdział 1.1<p>tekst <h2>Podrozdział 1.2
B. <ul><li>Rozdział 1<li>tekst<li>Podrozdział 1.1<li>tekst<li>Podrozdział 1.2</ul>
C. <h1>Rozdział 1</h1> <p>tekst</p> <h2>Podrozdział 1.1</h2> <p>tekst</p> <h2>Podrozdział 1.2</h2>
D. <big>Rozdział 1</big>tekst<big>Podrozdział 1.1</big>tekst<big>Podrozdział 1.2</big>
Odpowiedź zawierająca znaczniki <h1>, <p> oraz <h2> jest poprawna, ponieważ odzwierciedla właściwą strukturę dokumentu HTML. Znaczniki nagłówków <h1> i <h2> są kluczowe dla hierarchii treści na stronie, co ma istotne znaczenie z punktu widzenia SEO oraz dostępności. Właściwe stosowanie tych znaczników wpływa na to, jak wyszukiwarki indeksują zawartość strony, a także ułatwia nawigację osobom korzystającym z urządzeń asystujących. Na przykład, znacznik <h1> powinien być używany raz na stronę, aby wskazać główny temat, podczas gdy <h2> może być stosowany do podziału treści na sekcje. Dodatkowo, znaczniki <p> są przeznaczone do wyświetlania akapitów tekstu, co jest standardową praktyką w tworzeniu treści webowych. Warto również pamiętać o zachowaniu odpowiednich zasad semantyki HTML, co bezpośrednio przekłada się na poprawę doświadczeń użytkowników oraz wydajność strony.
Pytanie 11

Obiekt bazy danych, którego głównym przeznaczeniem jest drukowanie lub wyświetlanie zestawień danych, to

A. moduł.
B. makro.
C. formularz.
D. raport.
Poprawna odpowiedź to „raport”, bo właśnie ten obiekt bazy danych jest przeznaczony typowo do estetycznego drukowania lub wyświetlania gotowych zestawień danych. W typowych systemach bazodanowych, takich jak Microsoft Access czy różne narzędzia klasy RAD, formularze służą głównie do wprowadzania i edycji danych, kwerendy do ich wyszukiwania i filtrowania, a raporty do prezentacji wyników w uporządkowanej, czytelnej formie. Raport ma własny projekt układu: nagłówki, stopki, grupowanie po polach (np. po kliencie, dacie, dziale), sumy częściowe i końcowe, numerację stron, a często także pola obliczeniowe. To jest dokładnie to, czego potrzebujemy, gdy chcemy przygotować np. wydruk faktur, miesięczne zestawienie sprzedaży, raport obecności pracowników albo raport kasowy do działu księgowości. Z mojego doświadczenia raport traktuje się jako końcowy produkt pracy z danymi – użytkownika końcowego zwykle nie interesują tabele czy relacje, tylko czy dostanie przejrzysty wydruk lub PDF, który można wysłać dalej. Dobre praktyki mówią, żeby w raportach nie upychać logiki biznesowej ani skomplikowanych obliczeń, tylko oprzeć je na dobrze przygotowanych kwerendach. Raport powinien być możliwie prosty, czytelny i stabilny – tak, żeby zmiana sposobu liczenia odbywała się w warstwie zapytań, a nie w każdym raporcie osobno. W narzędziach BI (np. Power BI, Tableau, ale też klasyczne Crystal Reports) idea jest podobna: raport to warstwa prezentacji, która korzysta z danych z bazy, modelu analitycznego albo widoków SQL. W praktyce w firmach raporty są podstawą podejmowania decyzji, więc poprawne zrozumienie ich roli w bazie danych jest naprawdę kluczowe.
Pytanie 12

W języku JavaScript funkcja getElementById() odnosi się do

A. zmiennej liczbowej
B. klasy zdefiniowanej w CSS
C. elementu HTML o wskazanej nazwie klasy
D. elementu HTML o określonym id
Metoda getElementById() jest jedną z najczęściej używanych funkcji w JavaScript, która pozwala na bezpośrednie odwołanie się do elementu DOM (Document Object Model) za pomocą atrybutu id. Gdy wywołujemy tę metodę, przekazujemy jej jako argument ciąg znaków odpowiadający wartości atrybutu id danego elementu HTML. Przykładowo, jeśli mamy znacznik `<div id='myDiv'></div>`, możemy uzyskać do niego dostęp za pomocą `document.getElementById('myDiv')`. Jest to bardzo efektywny sposób na manipulowanie elementami strony, umożliwiający m.in. zmianę ich zawartości, stylu czy atrybutów. Dzięki tej metodzie programiści mogą szybko i łatwo modyfikować interfejs użytkownika oraz reagować na zdarzenia, co jest zgodne z zasadami responsywnego projektowania i tworzenia dynamicznych aplikacji webowych. Warto również pamiętać, że użycie unikalnych identyfikatorów w HTML jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na łatwiejszą nawigację po strukturze dokumentu i unika konfliktów z innymi elementami.
Pytanie 13

Kwerenda ALTER TABLE artykuly MODIFY cena float ma na celu wykonanie modyfikacji w tabeli artykuly?

A. zmienić nazwę kolumny cena na float
B. zmienić typ na float dla kolumny cena
C. wprowadzić kolumnę cena o typie float, o ile jeszcze nie istnieje
D. usunąć kolumnę cena, która jest typu float
Kwerenda ALTER TABLE artykuly MODIFY cena float ma na celu zmianę typu kolumny 'cena' w tabeli 'artykuly' na typ float. Typ float jest używany do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych, co jest szczególnie przydatne w przypadku cen, które mogą mieć ułamkowe wartości. Przykładem zastosowania tej kwerendy może być sytuacja, w której początkowo kolumna 'cena' była zdefiniowana jako typ integer, co ograniczałoby możliwość przechowywania wartości takich jak 19.99. Zmiana typu na float pozwala na większą precyzję, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu danymi finansowymi. Ważne jest, aby przed zmianą typu kolumny upewnić się, że wszystkie istniejące dane są zgodne z nowym typem, aby uniknąć błędów konwersji. Ostatecznie, korzystając z tego polecenia, dbamy o integralność danych oraz ich prawidłowe reprezentowanie, co jest kluczowe w każdej aplikacji związanej z zarządzaniem danymi.
Pytanie 14

CAPTCHA to metoda zabezpieczeń stosowana na stronach WWW, która umożliwia

A. potwierdzenie, że informacje z formularza są przesyłane przez człowieka
B. automatyczne wypełnienie formularza logowania danymi użytkownika
C. przyspieszenie logowania do aplikacji internetowej
D. ominięcie procesu autoryzacji w aplikacji internetowej
CAPTCHA, czyli Completely Automated Public Turing test to tell Computers and Humans Apart, to technika zabezpieczeń powszechnie stosowana na stronach internetowych, której celem jest rozróżnienie użytkowników ludzkich od automatycznych programów (botów). Mechanizm ten działa poprzez prezentację wyzwań, które są trudne do rozwiązania przez maszyny, ale relatywnie proste dla ludzi. Przykłady obejmują rozpoznawanie tekstu zniekształconego w obrazach, wybieranie obrazków pasujących do podanych kategorii, czy rozwiązywanie prostych zagadek logicznych. CAPTCHA jest bardzo istotnym narzędziem w ochronie przed spamem, atakami typu brute-force oraz innymi formami nadużyć, które mogą zagrażać bezpieczeństwu aplikacji internetowych. Zastosowanie CAPTCHA stało się standardem w branży IT i jest szeroko wspierane przez organizacje, takie jak Google, które opracowały popularny reCAPTCHA, integrujący technologię uczenia maszynowego do dalszego poprawienia skuteczności i użyteczności testów. Wdrożenie CAPTCHA w formularzach rejestracyjnych czy logowania znacząco zwiększa poziom bezpieczeństwa, jednocześnie zmniejszając ryzyko nadużyć oraz ochroniając dane użytkowników.
Pytanie 15

Aby poprawnie udokumentować poniższą linię kodu, trzeba po znakach // dodać komentarz: ```document.getElementById("napis").innerHTML = Date(); //```

A. wyświetlenie tekstu "Date()" w elemencie o id = napis
B. zmiana stylizacji atrybutu innerHTML
C. błędne informacje
D. wyświetlenie daty i czasu w elemencie o id = napis
Odpowiedź 'wyświetlenie daty i czasu w znaczniku o id = napis' jest poprawna, ponieważ linia kodu używa metody 'getElementById', która pozwala na dostęp do elementu HTML za pomocą jego identyfikatora. W tym przypadku, 'document.getElementById("napis")' odnosi się do elementu, którego identyfikator to 'napis'. Następnie, przypisując do atrybutu 'innerHTML' wynik funkcji 'Date()', kod wstawia bieżącą datę i czas jako zawartość tego elementu. Funkcja 'Date()' zwraca aktualną datę i czas w formacie czytelnym dla użytkownika, co czyni kod użytecznym w aplikacjach internetowych, gdzie użytkownik może chcieć zobaczyć bieżący czas. W praktyce, takie podejście jest często stosowane w aplikacjach do wyświetlania informacji o czasie, na przykład w kalendarzach czy aplikacjach do planowania. Warto również dodać, że użycie 'innerHTML' do aktualizacji zawartości elementu jest zgodne z najlepszymi praktykami w JavaScript, pod warunkiem, że nie wprowadza się niebezpiecznych danych z niezaufanych źródeł, co mogłoby prowadzić do ataków typu XSS.
Pytanie 16

Przedstawione zapytanie SELECT wykonane na tabeli przechowującej dane o uczestnikach konkursu ma za zadanie wybrać: 

SELECT MAX(wiek) - MIN(wiek) FROM uczestnicy;
A. średnią wartość wieku uczestników
B. różnicę wieku pomiędzy najstarszym a najmłodszym uczestnikiem
C. ilość najstarszych uczestników
D. najmłodszy i najstarszy wiek uczestników
Prawidłowa odpowiedź to różnica wieku pomiędzy najstarszym i najmłodszym uczestnikiem, ponieważ zapytanie SQL wykorzystuje funkcje agregujące MAX oraz MIN na kolumnie wieku. Funkcja MAX(wiek) zwraca najwyższą wartość wieku w zbiorze danych, co odpowiada wiekowi najstarszego uczestnika, podczas gdy MIN(wiek) zwraca najniższą wartość, czyli wiek najmłodszego uczestnika. Różnica tych dwóch wartości daje nam dokładny wynik, przedstawiający zakres wieku w grupie uczestników. Tego typu analizy są niezwykle przydatne w kontekście organizacji zawodów, gdzie zrozumienie różnorodności wiekowej może wpłynąć na planowanie sekcji rywalizacyjnych czy strategii marketingowych. Rekomenduje się, aby w praktyce wykorzystać podobne zapytania do analizy demografii uczestników, co może pomóc w lepszym dostosowaniu wydarzeń do potrzeb grupy docelowej oraz w analizie trendów w uczestnictwie w różnych kategoriach wiekowych.
Pytanie 17

Zmienna należąca do typu integer lub int jest w stanie przechować

A. ciąg znaków
B. liczbę całkowitą
C. liczbę rzeczywistą
D. znak
Typ zmiennych integer, czyli int, jest super ważny w programowaniu, bo służy do przechowywania liczb całkowitych. To takie liczby, co nie mają części dziesiętnych. Jest sporo języków programowania, które go używają, na przykład C++, Java czy Python. Głównie dzięki nim możemy efektywnie przechowywać i operować na tych liczbach. Wartości tego typu mogą być różne w zależności od systemu, na przykład w 32-bitowym typ int przechowuje liczby od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Używamy liczb całkowitych w różnych algorytmach, zwłaszcza tam, gdzie liczy się precyzja, jak w zliczaniu elementów albo w operacjach matematycznych. W standardzie C99 mamy różne typy całkowite, co pomaga w dokładnym określeniu, co potrzebujemy. Moim zdaniem, ogarnięcie typu integer to podstawa dla każdego, kto chce coś programować, bo na tym buduje się operacje matematyczne i logiczne.
Pytanie 18

W której superglobalnej tablicy w PHP należy przechowywać informacje dotyczące logowania użytkownika w sposób gwarantujący ich bezpieczeństwo?

A. $_COOKIE
B. $_SESSION
C. $_SERVER
D. $_FILES
Odpowiedź $_SESSION jest spoko, bo ta superglobalna tablica jest stworzona do trzymania danych związanych z sesjami, co jest mega ważne przy logowaniu. Fajna rzecz w $_SESSION jest taka, że informacje w niej są dostępne tylko podczas, gdy sesja jest aktywna, co poprawia bezpieczeństwo i chroni przed kradzieżą ciasteczek. Używając $_SESSION, można śmiało przechowywać dane logowania, jak ID użytkownika czy jego uprawnienia. Na przykład można użyć $_SESSION do zapamiętania, czy użytkownik jest zalogowany, co pomaga w kontrolowaniu dostępu do różnych części aplikacji. I według mnie, po zakończeniu sesji dobrze jest wyczyścić te dane, bo to dodatkowo zabezpiecza aplikację przed niechcianym dostępem. Ogólnie, korzystając z $_SESSION, programiści mogą się skupić na logice aplikacji, wiedząc, że dane są zarządzane w miarę bezpiecznie.
Pytanie 19

Które z pól edycyjnych zostało przedstawione w opisanym stylu, zakładając, że pozostałe atrybuty pola mają wartości domyślne, a użytkownik wpisał imię Krzysztof w przeglądarce?

Ilustracja do pytania
A. Pole 3
B. Pole 2
C. Pole 1
D. Pole 4
Dobrze, że dopasowałeś Pole 2 do stylu z kodu CSS. Widać, że dobrze ogarniasz te rzeczy! Ten padding 10px, co dałeś, naprawdę robi różnicę. Dzięki temu tekst ma więcej przestrzeni wokół siebie. A kolor tła Teal? Super wybór, bo to taki fajny pośredni odcień między niebieskim a zielonym. Biały tekst na tym tle jest świetnie widoczny, co jest mega ważne. No i brak obramowania, czyli border none, dodaje nowoczesności! Zaokrąglenie krawędzi, które ustawiłeś na 7px, sprawia, że pole wygląda przyjemniej. Takie rzeczy są często stosowane, by przygotować interfejsy, które są estetyczne i funkcjonalne. Jak projektujesz, pamiętaj o kontrastach, bo to naprawdę podnosi jakość aplikacji. Troska o estetykę i użyteczność to kluczowa sprawa. Dobra robota!
Pytanie 20

Który z przedstawionych obrazów został przetworzony przy użyciu podanego stylu CSS?

Ilustracja do pytania
A. Rys. B
B. Rys. D
C. Rys. A
D. Rys. C
Wybór Rys. A jako poprawnej odpowiedzi jest uzasadniony zastosowaniem właściwości CSS, które są użyte w stylu. Styl CSS określa padding na 5 pikseli, co oznacza, że wokół obrazu powinna być przestrzeń wynosząca dokładnie 5 pikseli. Właściwość border ustawia obramowanie na 1 piksel, w kolorze szarym i o stylu solid, co oznacza ciągłą linię otaczającą obraz. Z kolei border-radius o wartości 10 pikseli zaokrągla rogi obramowania, co nadaje całości bardziej zaokrąglony kształt. Wszystkie te cechy są widoczne na obrazie Rys. A. W praktyce stosowanie właściwości takich jak border-radius jest często używane w projektach webowych, aby uzyskać bardziej estetyczne i nowoczesne efekty wizualne. Zaokrąglone krawędzie są estetycznie przyjemniejsze dla użytkownika i mogą poprawić czytelność oraz odbiór wizualny strony. Znajomość tych właściwości CSS jest niezbędna dla każdego front-end developera, który dąży do tworzenia nowoczesnych i funkcjonalnych interfejsów użytkownika. Praktyczne zastosowanie tego stylu może być widoczne w projektach stron internetowych, aplikacjach sieciowych oraz w tworzeniu elementów UI, które zachowują spójność wizualną z resztą projektu.
Pytanie 21

Tabela filmy dysponuje kluczem głównym id oraz kluczem obcym rezyserlD. Tabela rezyserzy posiada klucz główny id. Obie tabele są połączone relacją jeden do wielu, gdzie rezyserzy są po stronie jeden, a filmy po stronie wiele. Jak należy zapisać kwerendę SELECT, aby połączyć tabele filmy i rezyserzy?

A. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserlD = rezyserzy.filmylD ...
B. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.id ...
C. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserlD = rezyserzy.id ...
D. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.filmylD ...
Poprawna odpowiedź: '... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserlD = rezyserzy.id ...' jest zgodna z zasadami łączenia tabel w relacyjnych bazach danych. W tym przypadku 'rezyserlD' jest kluczem obcym w tabeli 'filmy', który odnosi się do 'id' w tabeli 'rezyserzy', co oznacza, że jeden reżyser może być przypisany do wielu filmów. Dzięki temu połączeniu możemy uzyskać informacje o filmach razem z danymi reżyserów. W praktyce, aby uzyskać szczegółowe informacje o filmach oraz ich reżyserach, takie zapytanie umożliwia efektywne łączenie danych, co jest kluczowe w aplikacjach bazodanowych, które wymagają integracji danych z różnych źródeł. Zastosowanie kluczy obcych w relacyjnych bazach danych jest standardem i pozwala na zapewnienie integralności danych, a także optymalizację zapytań. Dobrą praktyką jest również dbałość o odpowiednie nazewnictwo kolumn, aby jasno wskazywały one na ich przeznaczenie oraz relacje między tabelami, co znacząco ułatwia późniejszą pracę z bazą.
Pytanie 22

Jaki typ komunikatu jest zawsze przesyłany wyłącznie w kierunku w dół, to jest od kierownika do pracownika?

A. Powierzenie zadania.
B. Poszukiwanie rozwiązań.
C. Uwagi dotyczące polityki organizacji.
D. Zgłaszanie.
Powierzenie zadania jest komunikatem, który jest zawsze przekazywany w sposób pionowy w dół, co oznacza, że jest przekazywany od przełożonego do podwładnego. Tego typu komunikacja jest kluczowa dla efektywnego zarządzania, ponieważ pozwala przełożonym na delegowanie odpowiedzialności i ustalanie oczekiwań wobec pracowników. Przykładem może być sytuacja, w której kierownik działu przydziela zadanie konkretnej osobie, określając cele, terminy oraz zasoby potrzebne do jego realizacji. W praktyce, powierzenie zadań jest zgodne z zasadami efektywnego zarządzania projektami, gdzie klarowność i zrozumienie oczekiwań są niezbędne do osiągnięcia sukcesu. Warto również zwrócić uwagę na standardy, takie jak PMBOK, które podkreślają znaczenie komunikacji w procesie zarządzania projektami, w tym precyzyjnego delegowania zadań. Dzięki temu powierzenie zadań nie tylko zapewnia jasność, ale także zwiększa zaangażowanie pracowników i ich odpowiedzialność za realizowane projekty.
Pytanie 23

Podany poniżej kod źródłowy w języku C++ ma na celu wypisywanie dla wprowadzonych dowolnych liczb całkowitych różniących się od zera:

int main(){
    int liczba;
    cin >> liczba;
    while (liczba != 0)
    {
        if ((liczba % 2) == 0)
            cout << liczba << endl;
        cin >> liczba;
    }
    return 0;
}
A. tylko liczby nieparzyste
B. wszystkie liczby
C. liczby pierwsze
D. jedynie liczby parzyste
Kod źródłowy napisany w języku C++ ma na celu wypisywanie tylko liczb parzystych. Funkcja main() wczytuje liczbę całkowitą za pomocą cin, a następnie wchodzi w pętlę while, która trwa tak długo, jak długo wczytana liczba nie jest równa zero. Wewnątrz pętli, zastosowano sprawdzenie warunku, który definiuje, czy liczba jest parzysta, poprzez operator modulo: (liczba % 2) == 0. Jeśli wynik tego działania jest równy zero, liczba jest parzysta i zostaje wypisana na ekranie. Wszelkie inne liczby (nieparzyste) nie są wyświetlane. Przykładem praktycznego zastosowania tego kodu może być program do analizy danych liczbowych, gdzie chcemy zebrać tylko liczby parzyste do dalszej obróbki, na przykład w statystyce lub w aplikacjach finansowych. Praktyczne podejście do programowania w C++ wymaga znajomości takich konstrukcji jak pętle i warunki, co jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi w branży oprogramowania.
Pytanie 24

Po wykonaniu instrukcji języka JavaScript  x = Math.ceil(2.4); wartość zmiennej x będzie wynosić

A. 4
B. 8
C. 2
D. 3
W tym przykładzie kluczowe jest zrozumienie, co dokładnie robi funkcja Math.ceil() w JavaScript. Ta funkcja zawsze zaokrągla liczbę w górę do najbliższej liczby całkowitej, i to niezależnie od tego, jak mała jest część ułamkowa. Dla wartości 2.4 najbliższa liczba całkowita „w górę” to 3, więc po wykonaniu instrukcji x = Math.ceil(2.4); zmienna x przyjmie wartość 3. Nie interesuje nas tu klasyczne zaokrąglanie matematyczne do „najbliższej” liczby, tylko zawsze w stronę dodatniej nieskończoności. W standardzie ECMAScript Math.ceil() jest jedną z podstawowych funkcji do pracy z liczbami, obok Math.floor() (zaokrąglenie w dół) i Math.round() (zaokrąglenie do najbliższej liczby całkowitej). Dla porównania: Math.floor(2.4) da 2, Math.round(2.4) też da 2, a tylko Math.ceil(2.4) zwróci 3. W praktyce webowej takie funkcje są często używane np. przy dzieleniu elementów na strony (paginacja), liczeniu ilości stron w wynikach wyszukiwania, obliczaniu liczby wierszy w siatce (grid), czy przy przeliczaniu miejsc w koszyku, kiedy musisz zawsze „doliczyć” pełną jednostkę. Moim zdaniem warto od razu wyrobić sobie nawyk, żeby przy liczbach zmiennoprzecinkowych w JavaScript pamiętać o różnicach między ceil, floor i round, bo to są podstawowe narzędzia przy każdym kalkulatorze, module cenowym, przeliczaniu czasu trwania, dzieleniu zadań na porcje itd. Dobra praktyka jest też taka, żeby zawsze jasno nazywać zmienne, np. totalPages = Math.ceil(itemsCount / itemsPerPage); – od razu widać, że chodzi o zaokrąglenie w górę. Podsumowując: poprawna odpowiedź to 3, bo Math.ceil() zawsze przesuwa wynik do najbliższej większej lub równej liczby całkowitej. Dla 2.4 jest to właśnie 3.
Pytanie 25

W bazie danych znajduje się tabela pracownicy z kolumnami: id, imie, nazwisko, pensja. W nowym roku postanowiono zwiększyć wynagrodzenie wszystkim pracownikom o 100 zł. Jak powinno wyglądać to w aktualizacji bazy danych?

A. UPDATE pensja SET 100;
B. UPDATE pensja SET +100;
C. UPDATE pracownicy SET pensja = 100;
D. UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;
Odpowiedź 'UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;' jest prawidłowa, ponieważ wprowadza właściwą składnię SQL, która aktualizuje pole 'pensja' w tabeli 'pracownicy'. To polecenie wykorzystuje operator przypisania '=', aby zaktualizować wartość 'pensja', dodając do niej 100 zł. W praktyce jest to typowy sposób na modyfikację danych w bazach danych relacyjnych, przy użyciu SQL. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że 'pensja' w tym kontekście odnosi się do istniejącej wartości w danym rekordzie, a nie do jakiejś stałej. Operator '+' w tym przypadku informuje system, że chcemy zwiększyć aktualną wartość o 100. Użycie tego typu składni jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu baz danych, co sprzyja przejrzystości i zrozumiałości kodu. Tego rodzaju aktualizacje są kluczowe w zarządzaniu danymi pracowników, zwłaszcza w kontekście systemów wynagrodzeń, gdzie regularne zmiany pensji są normą.
Pytanie 26

W języku SQL, w wyniku wykonania poniższego zapytania:

ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;
A. zostanie dodana kolumna grupa
B. zostanie usunięta kolumna grupa
C. zostanie zmieniona nazwa kolumny na grupa
D. zostanie zmieniona nazwa tabeli na grupa
Zapytanie SQL 'ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;' jest komendą, która służy do usunięcia kolumny o nazwie 'grupa' z tabeli 'osoba'. Komenda ta wykorzystuje instrukcję ALTER TABLE, która jest standardową konstrukcją SQL używaną do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W kontekście baz danych, usunięcie kolumny może być nieodwracalne, co oznacza, że wszystkie dane zawarte w tej kolumnie zostaną trwale usunięte. Przykładem zastosowania tej komendy może być sytuacja, w której kolumna 'grupa' nie jest już potrzebna, na przykład, po zmianie wymagań aplikacji lub po analogicznym przekształceniu modelu danych. Zgodnie z normami SQL, aby uniknąć błędów, przed wykonaniem takiej operacji warto wykonać kopię zapasową bazy danych. Warto również pamiętać, że niektóre systemy zarządzania bazami danych mogą wymagać dodatkowych opcji, aby zrealizować tę operację, na przykład, jeśli kolumna jest kluczem obcym lub jest związana z innymi strukturami. Podsumowując, użycie tej komendy skutkuje trwałym usunięciem kolumny 'grupa' z tabeli 'osoba'.
Pytanie 27

W języku JavaScript funkcja matematyczna Math.pow() jest wykorzystywana do obliczania

A. przybliżonej wartości liczby
B. bezwzględnej wartości liczby
C. pierwiastka kwadratowego z liczby
D. potęgi liczby
Funkcja Math.pow() w języku JavaScript służy do obliczania potęgi liczby, co oznacza, że zwraca wynik mnożenia danej liczby przez siebie określoną liczbę razy. Jej składnia to Math.pow(base, exponent), gdzie 'base' to liczba, którą chcemy podnieść do potęgi, a 'exponent' to wykładnik potęgi. Przykładowo, Math.pow(2, 3) zwróci 8, ponieważ 2^3=2*2*2=8. Użycie tej funkcji jest niezwykle powszechne w programowaniu, zwłaszcza w obliczeniach matematycznych, grafice komputerowej oraz w algorytmach naukowych. Zastosowanie Math.pow() jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ pozwala na klarowność i czytelność kodu. Warto dodać, że w ES6 możemy również używać operatora potęgowania **, co jest syntaktycznie prostsze i bardziej intuicyjne, np. 2 ** 3 również da nam 8.
Pytanie 28

Istnieje tabela o nazwie wycieczki z kolumnami: nazwa, cena oraz miejsca (reprezentujące liczbę dostępnych miejsc). Aby wyświetlić tylko nazwy wycieczek, których cena jest mniejsza od 2000 zł oraz mają co najmniej cztery wolne miejsca, należy użyć zapytania

A. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3
B. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 4
C. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 3
D. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 4
Twoja odpowiedź jest jak najbardziej na miejscu, bo trafnie wskazuje, jakie warunki trzeba spełnić, żeby uzyskać odpowiednie nazwy wycieczek. W tym zapytaniu SQL 'SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3' użyto operatora AND, co oznacza, że oba warunki muszą być spełnione naraz. Pierwszy mówi, że cena wycieczki musi być mniejsza niż 2000 zł, co pomaga znaleźć tańsze oferty. Drugi warunek wymaga, żeby było przynajmniej cztery wolne miejsca, co jest ważne, gdy ktoś myśli o podróżach z rodziną lub przyjaciółmi. Takie podejście jest zgodne z tym, co powinniśmy stosować, pisząc zapytania SQL, bo powinny być one precyzyjne i skuteczne. Warto też pamiętać o dobrym używaniu operatorów logicznych, żeby uzyskać oczekiwane rezultaty. Dlatego zrozumienie, jak te operatory działają oraz jak je zastosować w kontekście danych, jest kluczowe w pracy z bazami danych.
Pytanie 29

Algorytm przedstawiony dla tablicy n-elementowej t[n] ma na celu obliczenie sumy:

// K1
i = 0; wynik = 0;
// K2
while i < n do
// K3
wynik = wynik + t[i];
// K4
i = i + 2;
// K5
wypisz(wynik);
A. wszystkie elementy tablicy.
B. n-elementów tablicy.
C. elementów tablicy, których wartości są nieparzyste.
D. co drugi element tablicy.
To właśnie jest sedno tego algorytmu – on faktycznie sumuje co drugi element tablicy. Spójrz na ten fragment: „i = i + 2;”. To kluczowa linia! Po każdym dodaniu elementu do sumy, indeks zwiększa się o dwa, a nie o jeden, jak bywa w klasycznym przeglądaniu tablicy. W praktyce oznacza to, że najpierw bierzemy element t[0], potem t[2], potem t[4] i tak dalej, aż do końca tablicy. Taki sposób iteracji często spotyka się w zadaniach, gdzie zależy nam na analizie tylko parzystych indeksów, np. kiedy chcemy oddzielić wartości z pozycji parzystych od nieparzystych albo przy optymalizacjach związanych z przetwarzaniem dużych zbiorów danych. Co ciekawe, podobna konstrukcja pojawia się w algorytmach, gdzie trzeba obrobić strumień danych fragmentami, np. podczas przeglądania jednej połowy tablicy lub w algorytmach filtrujących sygnały. Z mojego doświadczenia wynika, że taki schemat jest nie tylko szybki, ale też czytelny dla innych programistów. Dobre praktyki zalecają zawsze wyraźnie pokazywać, które elementy są brane pod uwagę w pętli – tutaj jest to bardzo klarowne. Można byłoby to jeszcze rozwinąć, np. obsługując sytuacje, gdzie tablica ma nieparzystą liczbę elementów, ale generalnie, jeśli potrzebujesz sumy co drugiego elementu – taki algorytm jest idealny.
Pytanie 30

Jaką wartość zwróci poniższa instrukcja w JavaScript?

document.write(5==='5');
A. 1
B. true
C. false
D. 0
W przypadku użycia operatora porównania w JavaScript ważne jest zrozumienie różnic między operatorem podwójnego równości == a potrójnego równości ===. Operator == porównuje wartości po niejawnej konwersji typów danych co prowadzi do błędów gdy nie są one jednoznaczne. Przykładowo liczba 5 porównana z ciągiem '5' używając == może dać wartość true ponieważ konwertuje typy do jednego wspólnego formatu przed porównaniem. Jednak takie podejście jest ryzykowne i niezalecane w profesjonalnym programowaniu gdyż nie zapewnia pełnej zgodności typów. Operator === przeciwnie sprawdza zarówno typ danych jak i wartość co eliminuje problemy z nieoczekiwanymi konwersjami. W przedstawionym przykładzie porównanie liczby 5 z ciągiem '5' za pomocą === zwraca false ponieważ typy danych nie są zgodne. Niepoprawne zrozumienie tego mechanizmu może prowadzić do błędnych wniosków takich jak wyświetlenie wartości true lub 1 co jest nieprawidłowe. Zrozumienie różnic w działaniu tych operatorów jest kluczowe dla każdego programisty JavaScript aby unikać typowych błędów związanych z niejawnością konwersji typów i zapewniać większą przewidywalność i niezawodność kodu produkcyjnego. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w branży co przyczynia się do poprawy jakości kodu i jego długoterminowej konserwacji. Użycie === jest rekomendowane w celu zapewnienia pełnej zgodności typów i wartości co jest kluczowe w profesjonalnym środowisku programowania webowego. Przyzwyczajenie się do stosowania potrójnego równości zmniejsza ryzyko błędów logicznych i wspiera dobre praktyki programistyczne.
Pytanie 31

Jak określa się element, który został oznaczony znakiem zapytania w strukturze platformy .NET, a który pozwala na tworzenie indywidualnych aplikacji z wykorzystaniem frameworków oraz na przekształcanie kompilowanego kodu pośredniego na kod maszynowy procesora znajdującego się w komputerze?

Ilustracja do pytania
A. Wspólne środowisko programistyczne (CLP)
B. Infrastruktura językowa (CLI)
C. Biblioteka klas bazowych (BCL)
D. Wspólne środowisko uruchomieniowe (CLR)
Infrastruktura językowa (CLI) to specyfikacja definiująca standardy dla różnych komponentów platformy .NET, w tym wspólne środowisko uruchomieniowe, ale sama w sobie nie zajmuje się wykonaniem kodu. CLI określa zestaw wytycznych, które umożliwiają tworzenie kodu zgodnego z różnymi językami, lecz nie zajmuje się bezpośrednim przekształcaniem kodu pośredniego na kod maszynowy. Biblioteka klas bazowych (BCL) dostarcza zestaw klas, które ułatwiają programowanie, oferując gotowe funkcje do obsługi operacji we/wy, manipulacji danych czy pracy z siecią. BCL nie zajmuje się jednak uruchamianiem aplikacji ani kompilacją kodu. Wspólne środowisko programistyczne (CLP) jako termin nie jest częścią standardowej terminologii .NET i może być mylące. CLR jest jedynym z tych elementów, który pełni rolę środowiska wykonawczego, umożliwiając uruchamianie kodu na różnych platformach sprzętowych. Pomyłki w wyborze mogą wynikać z niedostatecznego zrozumienia ról poszczególnych komponentów w ekosystemie .NET. Zrozumienie tej struktury jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania możliwości platformy .NET i tworzenia wydajnego, bezpiecznego oprogramowania. Analizowanie ról i funkcji poszczególnych komponentów jest istotne dla pełnego zrozumienia, jak platforma umożliwia tworzenie interoperacyjnych aplikacji w różnych językach programowania.
Pytanie 32

W sklepie z farbami obowiązuje określony sposób obliczania kosztu farby: dla koloru niebieskiego i zielonego przy pojemności 2 litry cena farby wynosi cena bazowa + 20%. Wyrażenie logiczne w języku JavaScript, które weryfikuje tę zasadę, ma formę

A. kolor = 'niebieski' || kolor = 'zielony' && pojemnosc = 2
B. (kolor = 'niebieski' || kolor = 'zielony') || pojemnosc = 2
C. (kolor == 'niebieski' || kolor == 'zielony') && pojemnosc == 2
D. kolor == 'niebieski' && kolor == 'zielony' && pojemnosc == 2
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ stosuje właściwą składnię języka JavaScript i prawidłowo określa warunki, które muszą być spełnione, aby cena farby zwiększyła się o 20%. Wyrażenie '(kolor == 'niebieski' || kolor == 'zielony') && pojemnosc == 2' skutecznie sprawdza, czy zmienna 'kolor' przyjmuje wartość 'niebieski' lub 'zielony', a jednocześnie czy 'pojemnosc' wynosi 2. Użycie operatora logicznego '||' (lub) oraz '&&' (i) jest kluczowe w definiowaniu logiki warunkowej, co jest podstawą w programowaniu. Dzięki tej metodzie można z łatwością rozszerzyć logikę o inne kolory czy pojemności w przyszłości. Przykładem zastosowania tej logiki w praktyce może być tworzenie dynamicznego kalkulatora cen w aplikacji internetowej, gdzie użytkownicy wybierają różne kolory i pojemności, a program automatycznie oblicza cenę na podstawie zadanych reguł. Ważne jest przestrzeganie dobrych praktyk programistycznych, takich jak jasne nazewnictwo zmiennych i unikanie złożonych wyrażeń, co zwiększa czytelność kodu. Warto również pamiętać, że stosując operator '==' zamiast '=' unikamy przypisania wartości, co jest kluczowe w kontekście debugowania i poprawności działania skryptu.
Pytanie 33

Interpreter PHP zwróci błąd i zaniecha wykonania kodu, jeżeli programista

A. będzie definiował zmienne w obrębie warunku
B. nie umieści średnika po wyrażeniu w instrukcji if, jeśli za nim znajduje się sekcja else
C. będzie tworzył kod bez odpowiednich wcięć
D. pobierze wartość z formularza, w którym pole input nie zostało wypełnione
Niepostawienie średnika po wyrażeniu w instrukcji if, gdy następuje sekcja else, prowadzi do błędu składniowego w PHP. W języku PHP średnik jest używany do zakończenia instrukcji, co oznacza, że każda linia kodu, która stanowi osobną instrukcję, powinna być zakończona średnikiem. W przypadku używania instrukcji warunkowej if z sekcją else, zastosowanie średnika po pierwszej instrukcji (if) jest kluczowe. Przykładowo, poprawny kod wyglądałby tak: "if ($warunek) { //kod } else { //kod }". Jeśli pominiemy średnik po instrukcji if, interpreter PHP nie będzie w stanie prawidłowo zinterpretować kodu, co skutkuje błędem. Jest to zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dbałość o szczegóły w składni, aby uniknąć błędów podczas wykonywania skryptów. Praktyka ta jest istotna, szczególnie w większych projektach, gdzie błędy składniowe mogą prowadzić do trudnych do zdiagnozowania problemów.
Pytanie 34

W trakcie weryfikacji stron internetowych nie analizuje się

A. błędów składniowych w kodzie
B. funkcjonowania linków
C. źródeł pochodzenia narzędzi edytorskich
D. zgodności z różnymi przeglądarkami
W procesie walidacji stron internetowych kluczowym celem jest upewnienie się, że kod HTML, CSS i inne zasoby są zgodne z obowiązującymi standardami W3C (World Wide Web Consortium). Walidacja skutecznie identyfikuje błędy składniowe, które mogą wpływać na renderowanie strony, analizuje działanie linków, a także sprawdza, jak strona zachowuje się w różnych przeglądarkach. Jednak aspekty związane z pochodzeniem narzędzi edytorskich nie są istotnym elementem tego procesu. Narzędzia edytorskie, takie jak edytory tekstowe czy IDE, są jedynie środkiem do tworzenia kodu, a ich źródło nie powinno wpływać na to, czy strona jest poprawnie zaimplementowana. Na przykład, strona może być poprawnie zwalidowana niezależnie od tego, czy została zbudowana w popularnym edytorze, takim jak Visual Studio Code, czy innym mniej znanym narzędziu. Dlatego koncentrowanie się na źródłach narzędzi edytorskich w kontekście walidacji byłoby nieuzasadnione i nieprzydatne.
Pytanie 35

Jakiego typu w języku PHP można użyć do przechowywania wielu wartości z opcją ich indeksowania?

A. double
B. float
C. array
D. boolean
W PHP, jeśli chcesz przechowywać wiele wartości z możliwością ich indeksowania, to wybór pada na tablicę, czyli array. Tablice to naprawdę elastyczne struktury danych i mogą trzymać różne typy danych, takie jak liczby, teksty, obiekty, a nawet inne tablice. Fajną sprawą jest to, że możesz tworzyć tablice asocjacyjne, co oznacza, że przypisujesz wartości do konkretnych kluczy. Na przykład możesz stworzyć tablicę z imionami i numerami telefonów, jak w tym przykładzie: $contacts = array('Jan' => '123456789', 'Anna' => '987654321'). W PHP możesz łatwo dodawać i usuwać elementy, co jest super przydatne w programowaniu. A jakby tego było mało, tablice mogą być też wielowymiarowe, co sprawia, że idealnie nadają się do skomplikowanych danych, na przykład w bazach danych czy w aplikacjach webowych. Warto wiedzieć, że tablice w PHP są traktowane jako obiekty, więc masz dostęp do różnych funkcji, jak array_merge(), array_filter() czy array_map(). Dzięki nim manipulacja danymi staje się znacznie łatwiejsza. Tak więc odpowiedź 'array' to nie tylko dobry wybór, ale też kluczowa kwestia w programowaniu w PHP!
Pytanie 36

Polecenie SQL:

GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;
Zakładając, że użytkownik adam wcześniej nie posiadał żadnych uprawnień, to powyższe polecenie SQL przyzna mu prawa jedynie do:
A. dodawania oraz modyfikacji danych we wszystkich tabelach bazy sklep
B. tworzenia oraz modyfikacji struktury w tabeli sklep
C. dodawania oraz modyfikacji danych w tabeli sklep
D. tworzenia oraz modyfikacji struktury wszystkich tabel w bazie sklep
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ polecenie SQL 'GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;' przyznaje użytkownikowi 'adam' uprawnienia do tworzenia (CREATE) i zmiany (ALTER) struktury wszystkich tabel w bazie danych 'sklep'. W kontekście systemów zarządzania bazami danych (DBMS), uprawnienia 'CREATE' pozwalają użytkownikowi na tworzenie nowych obiektów, takich jak tabele, podczas gdy 'ALTER' umożliwia modyfikację istniejących obiektów. Dlatego użytkownik 'adam' zyskuje możliwość modyfikacji struktury każdej tabeli w bazie 'sklep', co obejmuje dodawanie lub usuwanie kolumn, zmiany typów danych oraz inne operacje związane z definicją tabel. Przykładowo, jeśli 'adam' chciałby dodać nową kolumnę do tabeli 'produkty', mógłby to zrobić dzięki uprawnieniom 'ALTER'. Z perspektywy najlepszych praktyk, przyznawanie takich uprawnień powinno być ograniczone do zaufanych użytkowników, aby zminimalizować ryzyko nieautoryzowanych zmian w strukturze bazy danych.
Pytanie 37

Podaj zapis w języku JavaScript, który sprawdzi, czy spełniony jest przynajmniej jeden z następujących warunków: 1) dowolna liczba naturalna a jest liczbą trzycyfrową, 2) dowolna liczba całkowita b jest liczbą ujemną?

A. ((a>99) && (a<1000)) && (b<0)
B. ((a>99) && (a<1000)) || (b<0)
C. ((a>99) || (a<1000)) || (b<0)
D. ((a>99) || (a<1000)) && (b<0)
Odpowiedź ((a>99) && (a<1000)) || (b<0) jest prawidłowa, ponieważ warunek ten skutecznie sprawdza, czy dowolna naturalna liczba a jest trzycyfrowa lub czy dowolna całkowita liczba b jest ujemna. Część wyrażenia (a>99) && (a<1000) weryfikuje, czy liczba a jest w przedziale od 100 do 999, co definiuje liczby trzycyfrowe. Z kolei druga część (b<0) sprawdza, czy liczba b jest mniejsza od zera. Całość połączona jest operatorem OR (||), co oznacza, że wystarczy spełnienie jednego z tych warunków, aby cały warunek był spełniony. W praktyce, takie wyrażenia są powszechnie stosowane w programowaniu, szczególnie w formularzach walidacyjnych, gdzie ważne jest, aby dane wprowadzone przez użytkowników spełniały określone kryteria. Dobrą praktyką jest dbałość o czytelność kodu i stosowanie odpowiednich nazw zmiennych, co ułatwia zrozumienie logiki działania aplikacji. Warto również pamiętać o testowaniu różnych przypadków, aby upewnić się, że warunki działają zgodnie z zamierzeniami, co jest kluczowe w zapewnieniu wysokiej jakości oprogramowania.
Pytanie 38

W języku PHP uzyskano wyniki kwerend z bazy danych przy użyciu polecenia mysql_query. Aby wydobyć z otrzymanej kwerendy pojedynczy wiersz danych, konieczne jest użycie polecenia

A. mysql_list_fields
B. mysql_fetch_row
C. mysql_field_len
D. mysql_fetch_lengths
Odpowiedź mysql_fetch_row jest poprawna, ponieważ to funkcja, która pozwala na pobranie pojedynczego wiersza danych z zasobu zwróconego przez mysql_query. Zwraca ona tablicę, która zawiera wartości poszczególnych pól w wierszu, co umożliwia ich dalsze przetwarzanie. Dzięki tej funkcji programista może łatwo iterować przez wyniki kwerendy, co jest kluczowe w przypadku przetwarzania danych z baz danych. Na przykład, po wykonaniu kwerendy SELECT, można użyć pętli while, aby pobierać kolejne wiersze danych i je wyświetlać. Dobrą praktyką jest również sprawdzenie, czy zasób kwerendy jest poprawny przed użyciem tej funkcji, co pozwoli uniknąć błędów w czasie wykonywania skryptu. Warto dodać, że w nowszych wersjach PHP zaleca się korzystanie z rozszerzenia mysqli lub PDO, które oferują bardziej zaawansowane możliwości i większe bezpieczeństwo przy pracy z bazami danych.
Pytanie 39

W języku PHP, po wykonaniu poniższego fragmentu kodu, w zmiennej o nazwie Nowy_Napis zostanie zapisany:

$Napis = "ZaWszE SpRaWdZ swoj KoD";
$Nowy_Napis = strtolower($Napis);
A. ZaWszE
B. zAwSZe sPrAwDz SWOJ kOd
C. ZAWSZE SPRAWDZ SWOJ KOD
D. zawsze sprawdz swoj kod
Odpowiedź 'zawsze sprawdz swoj kod' jest poprawna, ponieważ funkcja strtolower() w PHP konwertuje wszystkie znaki w łańcuchu na małe litery. W przypadku podanego kodu, zmienna $Napis zawiera tekst 'ZaWszE SpRaWdZ swoj KoD', który po zastosowaniu funkcji strtolower() przekształca się na 'zawsze sprawdz swoj kod'. Praktyczne zastosowanie tej funkcji jest bardzo istotne w kontekście normalizacji danych wejściowych, szczególnie w aplikacjach internetowych, gdzie wielkość liter może wpływać na sposób przechowywania, wyszukiwania lub porównywania tekstów. Warto również podkreślić, że w przypadku korzystania z baz danych, stosowanie jednolitej konwencji zapisu (np. zawsze małe litery) może zminimalizować ryzyko błędów i niejednoznaczności. Dobrymi praktykami jest także walidacja danych użytkowników oraz przygotowywanie ich do dalszego przetwarzania, co sprzyja lepszej organizacji kodu i efektywności aplikacji.
Pytanie 40

Reprezentacja znacznika HTML w formacie ```przejdź```

A. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o URL "hobby"
B. jest błędny, w atrybucie href należy wpisać adres URL
C. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik strona zostanie przewinięta do sekcji o nazwie "hobby"
D. jest błędny, użyto niewłaściwego znaku "#" w atrybucie href
W odpowiedziach, które wskazują na błędy w zapisie znacznika HTML, pojawiają się nieporozumienia dotyczące funkcji atrybutu href w tagu <a>. Niepoprawne są twierdzenia sugerujące, że użycie znaku '#' w atrybucie href jest błędne. Wręcz przeciwnie, znak '#' jest standardowym sposobem definiowania odnośników do identyfikatorów na tej samej stronie. Zastosowanie atrybutu href w takiej formie jest powszechnie akceptowane i stosowane w praktyce web developerskiej. Kolejnym błędnym wnioskiem jest stwierdzenie, że w atrybucie href należy podać pełny adres URL. W rzeczywistości, gdy celem jest nawigacja do sekcji na tej samej stronie, wystarczy użyć symbolu '#' i odpowiedniego identyfikatora. Dodatkowo, pominięcie praktyki użycia href do nawigacji wewnętrznej prowadzi do mniejszych korzyści w zakresie użyteczności strony. Użytkownicy oczekują, że będą mogli łatwo przemieszczać się pomiędzy różnymi sekcjami długich treści, a niewłaściwe podejście do definiowania odnośników może prowadzić do frustracji i obniżenia jakości doświadczeń użytkowników. Warto zatem zrozumieć, że poprawne stosowanie takich odnośników jest kluczowe dla skutecznego projektowania stron internetowych.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej