Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 2 lutego 2026 19:55
Data zakończenia: 2 lutego 2026 20:12

Egzamin niezdany

Wynik: 13/40 punktów (32,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jeśli na liściach krzewów pojawiły się brązowe, nekrotyczne plamy o genezie grzybowej, to w celu ich ochrony należy zastosować środek chemiczny z grupy

A. fungicydów

B. nematocydów

C. insektycydów

D. akarycydów

Stosowanie insektycydów jako metody ochrony w przypadku brunatnych plam na liściach jest nieadekwatne, ponieważ insektycydy są przeznaczone do zwalczania szkodników, takich jak owady, a nie patogenów grzybowych. Oznaki grzybów na liściach sugerują, że choroba jest spowodowana infekcją, co wymaga zupełnie innego podejścia. Akarycydy, podobnie jak insektycydy, działają na organizmy żywe, jednak ich działanie koncentruje się na roztoczach, a nie na grzybach. Zastosowanie akarycydów w sytuacji, gdy przyczyną problemu są grzyby, również nie przyniesie oczekiwanych rezultatów. Z kolei nematocydy są preparatami stosowanymi do zwalczania nicieni, które atakują korzenie roślin, a nie liście. Dlatego ich użycie w przypadku choroby grzybowej, która objawia się plamami na liściach, jest niewłaściwe. Warto również zwrócić uwagę na fakt, że niektóre preparaty mogą być szkodliwe dla użytkowników lub środowiska, co podkreśla potrzebę świadomego i odpowiedzialnego podejścia do stosowania chemicznych środków ochrony roślin. Kluczowe jest zrozumienie, że skuteczna ochrona roślin wymaga znajomości biologii patogenów oraz zachowań szkodników, co pozwala na podejmowanie efektywnych działań na podstawie objawów fizycznych roślin.

Pytanie 2

Jaki jest maksymalny czas przechowywania zrolowanej darni w chłodne dni wiosenne oraz jesienne bez ryzyka jej uszkodzenia?

A. 3 doby

B. 2 doby

C. 0,5 doby

D. 7 dób

Zrolowana darń, która jest materiałem stosowanym w pracach ogrodniczych i budowlanych, może być przechowywana przez maksymalnie 2 doby w chłodne dni wiosenne i jesienne bez ryzyka uszkodzenia. W tym czasie darń ma możliwość pozyskiwania wody z gleby, co jest kluczowe dla jej zdrowia i prawidłowego wzrostu. W praktyce oznacza to, że jeśli zamierzamy zrolowaną darń przechować dłużej, należy zapewnić jej odpowiednie warunki, takie jak nawilżenie i odpowiednia temperatura, aby zminimalizować stres roślin. Dobrym przykładem jest przechowywanie darni w cieniu lub osłonięcie jej przed wiatrem, co może korzystnie wpłynąć na jej stan. W branży ogrodniczej zaleca się, aby nie odkładać użycia darni na później, a w przypadku dłuższych przerw, rozważyć dostarczenie jej wody poprzez systemy nawadniające. Pamiętajmy, że im dłużej darń jest zrolowana, tym większe ryzyko jej uszkodzenia, co może prowadzić do obumarcia roślin lub ich osłabienia.

Pytanie 3

Do wrzośców oraz kalmii należy odpowiednio przygotować podłoże

A. zasadowe i odpowiednio wilgotne

B. kwaśne i odpowiednio wilgotne

C. zasadowe i dosyć suche

D. kwaśne i dosyć suche

Przygotowanie gleby dla wrzośców i kalmii wymaga zrozumienia specyficznych potrzeb tych roślin. Jednym z najczęstszych błędów jest założenie, że rośliny te mogą prosperować w glebach zasadowych. Gleby zasadowe, z pH powyżej 7, nie tylko ograniczają dostępność niektórych składników odżywczych, ale mogą również prowadzić do stresu roślin, co objawia się słabym wzrostem i obniżoną odpornością na choroby. Z kolei gleby suche, a zwłaszcza te o niskiej wilgotności, będą miały negatywny wpływ na rozwój korzeni oraz ogólny stan roślin, szczególnie w przypadku młodych sadzonek, które są bardziej wrażliwe na zmiany w dostępności wody. Gdy gleba jest zbyt sucha, korzenie nie mają dostępu do wody, co może prowadzić do ich usychania i zahamowania wzrostu. Dlatego kluczowe jest zapewnienie odpowiedniego poziomu wilgotności oraz stworzenie kwaśnego środowiska poprzez dodanie organicznych materiałów, takich jak torf, które poprawiają strukturę gleby oraz jej właściwości retencyjne. W praktyce ważne jest, aby przed sadzeniem przeprowadzić dokładną analizę gleby, aby uniknąć typowych błędów, które mogą prowadzić do niepowodzeń w uprawie tych roślin.

Pytanie 4

Aby zwiększyć odporność roślin na mróz, konieczne jest użycie nawozów

A. azotowych

B. siarkowych

C. potasowych

D. magnezowych

Wybór nawozów siarkowych, magnezowych czy azotowych w celu podwyższenia mrozoodporności roślin jest nieadekwatny z kilku względów. Siarka, mimo że jest istotnym składnikiem w procesie syntezy białek oraz wytwarzania chlorofilu, nie ma bezpośredniego wpływu na mrozoodporność. Jej rola w roślinach koncentruje się bardziej na wspomaganiu ich wzrostu, a nie na zwiększaniu odporności na niskie temperatury. Z kolei nawozy magnezowe, chociaż niezbędne do prawidłowego przebiegu fotosyntezy i metabolizmu energetycznego, również nie poprawiają bezpośrednio zdolności roślin do przetrwania zimowych warunków. Co więcej, stosowanie nawozów azotowych w okresie przedzimowym może prowadzić do wzrostu wegetacji, co jest niekorzystne, ponieważ rośliny mogą stać się bardziej wrażliwe na mróz. W praktyce rolniczej często dochodzi do błędów w interpretacji potrzeby roślin, co skutkuje niewłaściwym doborem nawozów. Właściwe podejście do nawożenia powinno uwzględniać nie tylko aktualne potrzeby roślin, ale także ich zdolność do przetrwania w trudnych warunkach, co można osiągnąć jedynie poprzez zastosowanie nawozów potasowych. Kluczowe jest więc zrozumienie, że skuteczne nawożenie wymaga systematycznego podejścia i dostosowania do specyfiki roślin oraz warunków środowiskowych.

Pytanie 5

W trakcie instalacji oświetlenia w ogrodzie, pracownik doznał porażenia prądem. Jaką czynność powinno się wykonać na początku, udzielając mu pomocy przedmedycznej?

A. Zabezpieczyć teren wypadku

B. Zadzwonić po Pogotowie Energetyczne

C. Uwolnić pracownika spod napięcia prądu

D. Zgłosić sytuację bezpośredniemu przełożonemu

Podjęcie decyzji o powiadomieniu bezpośredniego przełożonego, zanim uwolnimy pracownika spod napięcia, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W przypadku porażenia prądem elektrycznym czas jest kluczowy. Opóźnienie w udzieleniu pomocy przez czekanie na reakcję przełożonego nie tylko naraża poszkodowanego na dalsze obrażenia, ale również może prowadzić do nieodwracalnych skutków zdrowotnych, takich jak uszkodzenie serca czy uszkodzenia tkanek. Wezwanie Pogotowia Energetycznego również nie jest pierwszym krokiem, który powinien być podjęty. Zanim zgłosimy sytuację, musimy najpierw zadbać o bezpieczeństwo poszkodowanego. Prawidłowe zabezpieczenie miejsca wypadku ma znaczenie, ale nie może być pierwszym działaniem w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia. Ważne jest, aby pamiętać, że przed przystąpieniem do jakiejkolwiek pomocy należy zawsze upewnić się, że miejsce zdarzenia jest bezpieczne, a nasze działania nie narażają nas samych na niebezpieczeństwo. Właściwe podejście do sytuacji awaryjnych opiera się na znajomości podstawowych zasad pierwszej pomocy oraz procedur bezpieczeństwa, które powinny być znane wszystkim pracownikom w środowisku, gdzie występuje ryzyko porażenia prądem.

Pytanie 6

Po zimie nierówności powierzchni na trawnikach powinny być eliminowane poprzez wiosenne

A. mulczowanie oraz wertykulację

B. wałowanie i piaskowanie

C. nawożenie oraz nawadnianie

D. koszenie i zbieranie liści

Koszenie i grabienie, nawożenie i podlewanie oraz mulczowanie i wertykulacja to działania, które w pewnym sensie mogą wpływać na kondycję trawnika, jednak nie są one wystarczające do skutecznego usunięcia nierówności po zimie. Koszenie i grabienie skupiają się głównie na usuwaniu nadmiaru trawy oraz liści, co nie wpływa na samą strukturę gleby. Choć regularne koszenie jest kluczowe dla utrzymania zdrowego trawnika, to w przypadku nierówności jego powierzchni, nie przynosi żadnych korzyści. Nawożenie i podlewanie są działaniami, które powinny być stosowane w odpowiednich okresach, ale nie pomagają w wyrównaniu gruntu. Nawożenie dostarcza składników odżywczych, co jest ważne dla wzrostu trawy, jednak nie ma wpływu na ukształtowanie powierzchni. Mulczowanie i wertykulacja mogą poprawić jakość trawnika poprzez usuwanie martwej materii organicznej i wspomaganie wzrostu trawy, jednak nie likwidują istniejących nierówności, a ich głównym celem jest poprawa struktury glebowej i aeracji. W praktyce, pominięcie wałowania i piaskowania prowadzi do ciągłych problemów z nierównościami, co może skutkować erozją, nieefektywnym zatrzymywaniem wody oraz rozwojem chwastów. Dlatego, aby uniknąć tych problemów, kluczowe jest zastosowanie odpowiednich metod, jak wałowanie i piaskowanie, które są zgodne z najlepszymi praktykami w pielęgnacji trawnika.

Pytanie 7

Jakie miejsce powinno się wybrać do zadołowania roślin z nagim systemem korzeniowym na czas zimy?

A. Zacienione, przewiewne, z glebą gliniastą

B. Zacienione, bezwietrzne, z lekkim podłożem

C. Nasłonecznione, bezwietrzne, z glebą gliniastą

D. Nasłonecznione, przewiewne, z glebą piaszczystą

Zadołowanie roślin z nagim systemem korzeniowym na okres zimy w zacienionym, bezwietrznym miejscu o lekkim podłożu jest kluczowe dla ich przetrwania. Takie warunki minimalizują ryzyko uszkodzeń korzeni spowodowanych mrozem oraz przyspieszają odnowę ich wilgotności. Lekkie podłoże, takie jak piaskowo-gliniaste, dobrze drenuje wodę, ale jednocześnie zatrzymuje pewną ilość wilgoci, co jest korzystne dla korzeni. W zacienieniu rośliny są chronione przed intensywnym działaniem słońca i mrozu, co zapobiega ich osłabieniu. Dodatkowo, brak wiatru w tym miejscu chroni rośliny przed utratą wilgoci, a także przed mechanicznymi uszkodzeniami. Przykładem stosowania tej praktyki są szkółki roślinne, które w okresie zimowym często stosują takie metody zadołowania, aby zapewnić roślinom optymalne warunki do regeneracji przed kolejnym sezonem wegetacyjnym. Warto również pamiętać o monitorowaniu stanu roślin, aby w razie potrzeby dostosować warunki ich przechowywania.

Pytanie 8

Cięcie pędu o szerokości 1 cm powinno być przeprowadzone

A. piłą spalinową

B. nożycami elektrycznymi

C. nożem ogrodniczym

D. sekatorem ręcznym

Odpowiedź "sekatorem ręcznym" jest całkiem trafna. Ten narzędzie jest super do precyzyjnego cięcia gałęzi i pędów roślinnych, a to sprawia, że idealnie nadaje się do cięcia pędów o grubości 1 cm. Sekatory mają ostre, stalowe ostrza, dzięki czemu cięcie jest czyste i szybkie, co oznacza, że rośliny mniej cierpią. W ogrodnictwie ogrodnicy używają ich do przycinania krzewów i drzew, co jest naprawdę ważne. Używając sekatora ręcznego, można lepiej kontrolować siłę nacisku, co jest kluczowe dla zdrowia roślin. Z doświadczenia wiem, że dobry sekator powinien mieć wygodną rączkę, bo dłuższa praca z nim może być męcząca. No i nie zapominajmy o regularnym ostrzeniu ostrzy, żeby dobrze działały – to naprawdę ma znaczenie w ogrodnictwie.

Pytanie 9

Jaki typ nawierzchni będzie najodpowiedniejszy na aleję spacerową w parku osiedlowym?

A. Kostka brukowa

B. Trawnik

C. Płyty betonowe ażurowe

D. Kostka z kamienia polnego

Kostka brukowa to naprawdę świetny wybór na nawierzchnię w parku osiedlowym. Jest estetyczna i praktyczna, co widać, gdy się na nią spojrzy. Bardzo trwała i odporna na różne warunki pogodowe, więc może służyć przez długo bez większych napraw. Można ją znaleźć w wielu kolorach i wzorach, co fajnie współgra z otoczeniem parku. Przy codziennych spacerach mieszkańców zapewnia dobrą przyczepność, a to ważne dla bezpieczeństwa. Pod względem technicznym, normy PN-EN 1338 potwierdzają, że ma dobre właściwości, jak odporność na ściskanie i zginanie. Oprócz tego układanie kostki w różne wzory może sprawić, że park będzie jeszcze bardziej atrakcyjny i przyjemny dla ludzi. Moim zdaniem, to super zwraca uwagę na estetykę miejsca.

Pytanie 10

Który z wymienionych instrumentów nie służy do pomiaru kątów w terenie?

A. Planimetr

B. Tachimetr

C. Teodolit

D. Niwelator

Wybór niwelatora, teodolitu lub tachimetru jako urządzenia, które nie jest przystosowane do pomiaru kątów, może wynikać z nieporozumienia co do funkcji i zastosowania tych przyrządów. Niwelator jest narzędziem, które, choć głównie służy do pomiaru różnic w wysokości, może również pośrednio wpływać na pomiary kątów poprzez ustalanie poziomu odniesienia. Teodolit, z kolei, jest klasycznym urządzeniem geodezyjnym, które umożliwia bezpośrednie pomiary kątów zarówno poziomych, jak i pionowych, co czyni go jednym z podstawowych narzędzi w geodezji. Tachimetr łączy w sobie funkcje teodolitu oraz pomiaru odległości, co sprawia, że jest niezwykle wszechstronny w terenie. Typowym błędem w myśleniu o tych przyrządach jest pomijanie ich złożonych funkcji pomiarowych i ich zastosowań w różnych kontekstach. Warto zrozumieć, że każdy z tych przyrządów ma swoje wyspecjalizowane zastosowania i odpowiednio dobrane metody pomiaru, co jest kluczowe w geodezyjnych i budowlanych projektach. Ignorowanie ich funkcji kątowych prowadzi do mylnych wniosków i może wpłynąć na jakość wykonywanych pomiarów w praktyce.

Pytanie 11

Ile wynosi projektowana rozstawa sadzenia lawendy wąskolistnej (Lavandula angustifolia) zgodnie z przedstawionym fragmentem projektu wykonawczego?

A. 0,25 × 0,25 m

B. 0,80 × 0,80 m

C. 0,20 × 0,20 m

D. 0,50 × 0,50 m

Odpowiedź 0,20 × 0,20 m jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z fragmentem projektu wykonawczego, rozstawa sadzenia lawendy wąskolistnej (Lavandula angustifolia) została precyzyjnie określona na 0,20 m na 0,20 m. W praktyce, taki rozstaw jest zalecany, aby zapewnić roślinom odpowiednią przestrzeń do wzrostu oraz optymalne warunki do rozwoju ich systemu korzeniowego. Mniejszy rozstaw sprzyja lepszemu zagęszczeniu roślin, co może być korzystne w przypadku gatunków takich jak lawenda, które preferują glebę dobrze przepuszczalną oraz pełne nasłonecznienie. Dostosowanie rozstawy do indywidualnych wymagań rośliny jest kluczowe w projektach ogrodniczych, ponieważ wpływa na dostęp światła, wilgotności oraz składników odżywczych w glebie. Warto zaznaczyć, że różne rośliny wymagają różnej rozstawy, co zostało również uwzględnione w projekcie – inne gatunki, takie jak Berberis thunbergii czy Hamamelis × intermedia, mają szersze rozstawy. Dzięki tej wiedzy można efektywnie planować i prowadzić uprawy, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie projektowania przestrzeni zielonych.

Pytanie 12

Kosiarka spalinowa, wykorzystywana do pielęgnacji miejskich terenów zielonych, ma na celu

A. pozbywanie się mchu i chwastów z trawnika

B. przycinanie żywopłotów

C. koszenie trawnika

D. ugniatanie i wyrównywanie powierzchni trawnika

Kosiarka spalinowa jest niezbędnym narzędziem w pielęgnacji terenów zieleni miejskiej, a jej podstawową funkcją jest koszenie trawników. Dzięki zastosowaniu silnika spalinowego, kosiarki te oferują większą moc i wydajność, co sprawia, że są idealne do pracy na dużych powierzchniach oraz w trudniejszych warunkach terenowych. Koszenie trawnika przy użyciu kosiarki spalinowej pozwala na uzyskanie równomiernej wysokości trawy, co jest kluczowe dla zdrowia roślin oraz estetyki przestrzeni publicznych. Regularne koszenie przyczynia się do lepszego wzrostu trawy, ponieważ stymuluje jej boczne przyrosty, co prowadzi do gęstszej i bardziej odpornej na choroby murawy. Warto również zauważyć, że stosowanie kosiarki spalinowej jest zgodne z zasadami dobrej praktyki zarządzania terenami zielonymi, które zalecają regularne utrzymanie trawnika, aby zapobiec rozwojowi chwastów oraz mchu. Dodatkowo, nowoczesne kosiarki spalinowe często wyposażone są w różne funkcje, takie jak regulacja wysokości cięcia, co umożliwia dostosowanie pracy do specyficznych potrzeb danego terenu.

Pytanie 13

Wskaż właściwości, jakimi powinna charakteryzować się rozsada roślin jednorocznych przeznaczona do zakupu w kwietnikach sezonowych?

A. Obfita i jednorodna

B. Krępa i jednorodna

C. Obfita i rozkrzewiona

D. Krępa i różnorodna pod względem wysokości

Kiedy myślimy o odpowiedziach, które są trochę na bakier z tym, co przeważnie powinno być w produkcji rozsady roślin jednorocznych, ważne jest, żeby zrozumieć, czemu wybujała i rozkrzewiona struktura (czyli te pierwsze i drugie odpowiedzi) nie są najlepsze. Wybujałość to często oznaka, że rośliny rosną za dużo, co może je osłabić i sprawić, że będą bardziej podatne na różne choroby czy szkodniki. W dodatku, takie rośliny wyglądają dość chaotycznie, co nie pasuje do zasady równowagi i harmonii w kwietnikach. Dodatkowo, rozkrzewienie też może prowadzić do walki o zasoby, co nie jest korzystne dla jakości rośliny. Co do czwartej odpowiedzi, zróżnicowanie wysokości roślin może być ciekawym pomysłem, ale w praktyce to może wyglądać chaotycznie i cała kompozycja traci na estetyce. W projektowaniu zieleni i ogrodów, wyrównanie wysokości oraz krępa budowa roślin to podstawa, żeby uzyskać trwały i ładny efekt. Właściwa rozsadza powinna być robiona z głową, by jak najlepiej spełniać swoje funkcje i ładnie wyglądać.

Pytanie 14

Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli określ, w jaki sposób należy przygotować mahonię do sprzedaży.

Nazwa łacińska	Forma sprzedaży
Berberis julianae	C
Calluna vulgaris	P
Mahonia aquifolium	B
Rosa „Polarstern"	bB

A. Bez bryły korzeniowej.

B. W pojemniku.

C. W doniczce.

D. Z bryłą korzeniową.

Sprzedaż roślin bez bryły korzeniowej, w pojemnikach czy doniczkach może wydawać się praktycznym rozwiązaniem, jednak takie podejście może prowadzić do wielu problemów w dalszym etapie użytkowania roślin. Rośliny bez bryły korzeniowej narażone są na stres związany z transplantacją, co może skutkować osłabieniem, a nawet obumarciem. Niestety, sprzedaż takich roślin często wiąże się z ich słabszymi wynikami wzrostu i wyższą podatnością na choroby. Odpowiedzi sugerujące sprzedaż w pojemnikach bądź doniczkach mogą być mylnie interpretowane jako właściwe, ale należy pamiętać, że nie wszystkie rośliny najlepiej czują się w takich warunkach. Pojemniki mogą również ograniczać rozwój systemu korzeniowego, co negatywnie wpływa na zdrowie rośliny. W branży ogrodniczej uznaje się, że sprzedaż roślin w formie bryły korzeniowej jest najlepszą praktyką, ponieważ wspiera ona ich naturalny rozwój, pozwala na zachowanie równowagi ekosystemu oraz zwiększa satysfakcję klientów, którzy oczekują zdrowych i dobrze rozwiniętych roślin. Ignorowanie tych faktów jest typowym błędem, który może prowadzić do rozczarowania zarówno sprzedawców, jak i klientów.

Pytanie 15

Aby przedstawić na planie w skali 1:50 budynek o długości 10 metrów oraz szerokości 5 metrów, trzeba narysować prostokąt o wymiarach

A. 5 cm i 2,5 cm

B. 50 cm i 25 cm

C. 20 cm i 10 cm

D. 2 cm i 1 cm

Odpowiedź 20 cm i 10 cm jest poprawna, ponieważ w skali 1:50 długość i szerokość rzeczywistego budynku, wynoszące odpowiednio 10 metrów i 5 metrów, muszą zostać przeliczone na wymiary rysunku. Skala 1:50 oznacza, że każdy 1 metr w rzeczywistości jest przedstawiany jako 2 centymetry na rysunku. Dlatego, aby obliczyć wymiary rysunku, należy pomnożyć rzeczywiste wymiary przez 2. Dla długości: 10 m x 2 cm/m = 20 cm oraz dla szerokości: 5 m x 2 cm/m = 10 cm. Taka praktyka jest zgodna z normami rysunku technicznego, które zalecają stosowanie odpowiednich skal, aby wizualizacja była jasna i zrozumiała. Przykładowo, w projektowaniu architektonicznym kluczowe jest, aby wszelkie elementy budynku były przedstawione w proporcjonalny sposób, co pozwala na lepsze zaplanowanie przestrzeni i ułatwia komunikację pomiędzy projektantami, inżynierami a klientami.

Pytanie 16

Podaj kolejność trawników od najniższej do najwyższej zalecanej wysokości koszenia.

A. Łąkowe, dywanowe, parkowe

B. Dywanowe, łąkowe, parkowe

C. Dywanowe, parkowe, łąkowe

D. Parkowe, łąkowe, dywanowe

Wszystkie niepoprawne odpowiedzi zawierają błędy w zrozumieniu zasad koszenia trawników, co prowadzi do nieodpowiedniego ustalenia ich uszeregowania. Trawniki dywanowe, ze względu na swoją intensywną eksploatację, powinny być koszone na najniższej wysokości, aby zapewnić ich gęstość i zdrowie. Odpowiednia wysokość koszenia jest kluczowa, aby uniknąć stresu dla roślin, co może prowadzić do ich osłabienia oraz zwiększonej podatności na choroby i szkodniki. Wysokie koszenie trawnika dywanowego, jak sugerują niektóre odpowiedzi, może skutkować nieestetycznym wyglądem oraz mniej trwałym splotem. Z kolei trawniki parkowe, które powinny być koszone nieco wyżej, odgrywają rolę w estetyzacji przestrzeni publicznej, a ich wysokość koszenia pozwala na lepsze zagęszczenie, co jest kluczowe w miejscach o dużym natężeniu ruchu. Koszenie ich na wysokość niższą niż zalecana może prowadzić do nieestetycznych łysych placków oraz spadku jakości trawnika. Na końcu, trawniki łąkowe, które są koszone na najwyższą wysokość, mają na celu zachowanie różnorodności biologicznej i minimalną interwencję w naturalny ekosystem. Ustalając niepoprawne uszeregowanie, można pominąć istotne aspekty dotyczące ochrony bioróżnorodności oraz estetyki przestrzeni zielonej. Właściwe zrozumienie tych zaleceń jest niezbędne dla właściwego zarządzania terenami zielonymi i zapewnienia ich długotrwałej użyteczności oraz atrakcyjności wizualnej.

Pytanie 17

Jaki gatunek rośliny jest zalecany do zakupu w celu tworzenia letnich dywanowych rabat kwiatowych?

A. Aster krzaczasty (Symphyotrichum dumosum)

B. Groszek pachnący (Lathyrus odoratus)

C. Lewkonia długopłatkowa (Matthiola longipetala)

D. Szałwia błyszcząca (Salvia splendens)

Szałwia błyszcząca (Salvia splendens) jest doskonałym wyborem do tworzenia letnich kwietników dywanowych z kilku powodów. Przede wszystkim, ta roślina charakteryzuje się intensywnym kwitnieniem, które trwa od wczesnego lata aż do pierwszych przymrozków. Jej żywe, czerwone, różowe lub białe kwiaty przyciągają owady zapylające, co jest korzystne dla ekologii ogrodu. Szałwia błyszcząca preferuje stanowiska słoneczne oraz dobrze przepuszczalne gleby, co sprawia, że jest idealna do letnich aranżacji. Warto także zaznaczyć, że roślina ta jest odporna na suszę, co czyni ją praktycznym wyborem w kontekście zmieniającego się klimatu. Przy planowaniu kompozycji kwietników, można łączyć szałwię z innymi roślinami o różnej wysokości oraz kolorystyce, co zapewnia dynamiczny i atrakcyjny wizualnie efekt. Przykładem mogą być połączenia z kwiatami jednorocznymi takimi jak petunie czy werbeny, które harmonizują z szałwią i tworzą efektowne dywany kwiatowe. W praktyce szałwia błyszcząca często znajduje zastosowanie w rabatach, na obrzeżach ścieżek oraz w pojemnikach, co podkreśla jej wszechstronność w aranżacji przestrzeni ogrodowej.

Pytanie 18

Podaj właściwą sekwencję działań technologicznych związanych z użyźnianiem gleby obornikiem na terenie, gdzie występują chwasty?

A. Usunięcie chwastów, rozłożenie obornika, przekopanie podłoża

B. Rozłożenie obornika, usunięcie chwastów, przekopanie podłoża

C. Usunięcie chwastów, przekopanie podłoża, rozłożenie obornika

D. Rozłożenie obornika, przekopanie podłoża, usunięcie chwastów

Wybór niepoprawnej kolejności działań przy użyźnianiu gleby może prowadzić do nieefektywnego wzrostu roślin oraz obniżenia jakości upraw. W przypadku, gdy najpierw rozłożony zostaje obornik, a następnie usunięte chwasty, następuje ryzyko, że chwasty będą korzystać z dodatnich składników odżywczych dostarczonych przez obornik, co prowadzi do ich intensywnego wzrostu. Chwasty, jako rośliny konkurencyjne, mogą w końcu zdominować uprawę, co skutkuje zmniejszeniem plonów. Z kolei przekopanie podłoża przed usunięciem chwastów może prowadzić do ich rozprzestrzenienia, ponieważ wiele chwastów ma zdolność do regeneracji z fragmentów korzeni po ich przekopaniu. Przekopanie podłoża na początku może również spowodować, że wzmożona aktywność mikroorganizmów w glebie, które rozkładają obornik, zostanie zaburzona. Właściwa sekwencja działań jest kluczowa dla zapewnienia, że proces użyźniania gleby będzie skuteczny. Ważnym błędem myślowym jest przekonanie, że najpierw należy zastosować obornik, co może wynikać z błędnego zrozumienia ról poszczególnych elementów w procesie uprawy. Aby uzyskać optymalne wyniki, kluczowe jest przestrzeganie ustalonych standardów i praktyk, które skupiają się na sekwencji działań dostosowanej do warunków konkretnego pola oraz rodzaju uprawy.

Pytanie 19

Która roślina, zgodnie z zamieszczonymi danymi w tabeli Przykładowa specyfikacja materiału szkółkarskiego przeznaczonego do sprzedaży, oferowana jest do sprzedaży w doniczkach?

Przykładowa specyfikacja materiału szkółkarskiego przeznaczonego do sprzedaży
Nazwa łacińska	Nazwa polska	Liczba szkółkowań	Wysokość rośliny/pnia (cm)	Forma sprzedaży	Uwagi /szt./
Berberis thunbergii	berberys Thunberga		40 - 50	P 9	50
Cercidiphyllum japonicum	grujecznik japoński	x2	150 - 200	B	10
Physocarpus opulifolius 'Diabolo'	pęcherznica kalinolistna 'Diabolo'		40 - 60	C 5	150
Viburnum opulus 'Roseum'	kalina koralowa 'Roseum'		Pa 120	C 25f	30

A. Berberys Thunberga (Berberis thunbergii).

B. Grujecznik japoński (Cercidiphyllum japonicum).

C. Pęcherznica kalinolistna ‘Diabolo’ (Physocarpus opulifolius 'Diabolo').

D. Kalina koralowa ‘Roseum’ (Viburnum opulus 'Roseum').

W przypadku pozostałych odpowiedzi, które nie są poprawne, można zauważyć pewne nieporozumienia dotyczące klasyfikacji roślin w branży szkółkarskiej. Pęcherznica kalinolistna ‘Diabolo’ (Physocarpus opulifolius 'Diabolo') oraz Grujecznik japoński (Cercidiphyllum japonicum) nie są oferowane w doniczkach, co zostało wskazane przez ich klasyfikację w tabeli. Pęcherznica jest zazwyczaj sprzedawana w formie sadzonek lub w doniczkach o większych pojemnościach, co może być mylone przez osoby nieznające specyfikacji. Grujecznik z kolei, ze względu na swoje rozmiary i wymagania, często dostępny jest w większych pojemnikach, co wyklucza go z opcji sprzedaży w standardowych doniczkach. Kalina koralowa ‘Roseum’ (Viburnum opulus 'Roseum') również nie jest oferowana w doniczkach, co może prowadzić do błędnych wniosków. Warto pamiętać, że każdy typ rośliny ma swoje specyficzne wymagania co do formy sprzedaży, a znajomość tych zasad jest kluczowa. Niestety, nieznajomość tych klasyfikacji może skutkować niewłaściwym wyborem roślin do projektów ogrodniczych, co prowadzi do nieefektywności w ich uprawie. Dlatego tak ważne jest, aby przed dokonaniem zakupu dokładnie zapoznać się z informacjami dostępnymi w specyfikacjach szkółkarskich.

Pytanie 20

Wieloletnim chwastem, którego eliminacja wymaga szczególnej uwagi przy przygotowywaniu gleby do sadzenia roślin, jest

A. żółtlica drobnokwiatowa

B. gwiazdnica pospolita

C. mak polny

D. skrzyp polny

Gwiazdnica pospolita (Stellaria media) jest rośliną jednoroczną, która nie wymaga tak intensywnego przygotowania podłoża jak skrzyp polny. Zwalczanie gwiazdnicy można przeprowadzić poprzez stosowanie różnych metod, takich jak mulczowanie czy mechaniczne usuwanie, co czyni ją mniej problematyczną w porównaniu z roślinami wieloletnimi. Mak polny (Papaver rhoeas) także nie jest chwastem wieloletnim, a jego obecność jest często postrzegana jako oznaka żyzności gleby. W przypadku maku, jego zwalczanie opiera się głównie na odpowiednim zarządzaniu uprawami, a nie na intensywnym przygotowaniu podłoża. Żółtlica drobnokwiatowa (Hypochaeris glabra) może być trudna do usunięcia, ale nie ma takich samych właściwości jak skrzyp polny, ponieważ jej korzenie nie są tak głęboko w glebie. Typowym błędem jest mylenie chwastów jednorocznych z wieloletnimi, co prowadzi do niewłaściwego planowania działań kontrolnych. Kluczowe jest zrozumienie różnic w biologi roślin, aby skutecznie podejść do problemu chwastów w ogrodnictwie i rolnictwie, co wymaga odpowiedniej wiedzy na temat cykli życiowych tych roślin oraz ich sposobów rozmnażania.

Pytanie 21

Jakie narzędzie jest wykorzystywane do pomiaru odległości na terenie płaskim?

A. węgielnicę

B. taśmę mierniczą

C. libellę

D. niwelator

Wykorzystanie niwelatora, węgielnicy czy libelli do pomiaru odległości w terenie płaskim opiera się na nieporozumieniu co do funkcji tych narzędzi. Niwelator jest używany do pomiaru różnic wysokości i do ustalania poziomu terenu, a nie do bezpośredniego pomiaru odległości poziomej. Użytkowanie niwelatora do mierzenia odległości może skutkować znacznymi błędami, ponieważ narzędzie to nie jest przystosowane do takich pomiarów, a jego głównym zadaniem jest określenie różnic w wysokości punktów. Węgielnica, z kolei, jest narzędziem do sprawdzania kątów prostych, a jej zastosowanie w pomiarze odległości jest również nieuzasadnione. Użytkownik mógłby pomyśleć, że węgielnica pomoże w określeniu proporcji i wymiarów, jednak jej funkcjonalność nie obejmuje pomiarów liniowych, co czyni ją nieodpowiednią w kontekście zadania. Libella działa na zasadzie poziomu i służy do sprawdzania równowagi oraz poziomu płaszczyzn, co również nie ma związku z bezpośrednim pomiarem odległości. Typowym błędem myślowym jest mylenie funkcji tych narzędzi i przypisywanie im zadań, do których nie są przeznaczone. Niezrozumienie zasad pomiarów geodezyjnych oraz ich narzędzi może prowadzić do nieefektywnego wykorzystania sprzętu, co w konsekwencji wpływa na jakość i dokładność wykonanych pomiarów.

Pytanie 22

Zgodnie z normą PN-71/B-01027 we fragmencie planu inwentaryzacyjnego zaznaczono

A. trzy drzewa iglaste do przesadzenia.

B. trzy drzewa iglaste przesadzone.

C. dwa drzewa liściaste do adaptacji.

D. dwa drzewa liściaste do przesadzenia.

Wybór odpowiedzi, w której wskazuje się na dwa drzewa liściaste do adaptacji lub do przesadzenia, bądź na trzy drzewa iglaste przesadzone, opiera się na nieprawidłowym zrozumieniu normy PN-71/B-01027 oraz symboliki zastosowanej w planie inwentaryzacyjnym. Zrozumienie, jakie drzewa są oznaczone do przesadzenia, wymaga analizy nie tylko samego oznaczenia, ale także kontekstu wizualnego, który dostarcza rysunek. W przypadku błędnych odpowiedzi, nie dostrzega się, że dwa drzewa liściaste nie zostały w ogóle wymienione w analizowanym fragmencie, co wskazuje na ich nieistotność w kontekście przesadzenia. Ponadto, stwierdzenie, że trzy drzewa iglaste zostały już przesadzone, jest mylnym wnioskiem. Oznaczenie z symbolem "X" jest jednoznaczne i wskazuje na drzewa, które powinny być przesadzone, a nie te, które już to przeszły. Takie błędne podejście może wynikać z braku znajomości praktyk w inwentaryzacji oraz zasad stosowanych w arborystyce. Ważne jest, aby w procesie analizy takich dokumentów kłaść nacisk na szczegółową analizę symboliki oraz zrozumienie, jakie działania są wymagane dla poszczególnych drzew, co ma kluczowe znaczenie dla ich dalszego wzrostu i zdrowia.

Pytanie 23

Jaką metodę nawadniania zaleca się dla krzewów ozdobnych, które rosną wzdłuż ogrodzenia przydomowego?

A. nawadnianie kropelkowe

B. deszczowanie

C. zamgławianie

D. nawadnianie zalewowe

Nawadnianie kropelkowe to naprawdę najlepszy sposób na podlewanie krzewów ozdobnych, zwłaszcza jeśli są posadzone blisko ogrodzenia. Ta metoda działa tak, że woda trafia prosto do korzeni roślin, przez co nie marnujemy jej i lepiej wykorzystujemy. Dzięki temu można dokładnie kontrolować, ile wody dostaje każda roślina. Z mojego doświadczenia, to ważne dla zdrowia roślin. Poza tym, nawadnianie kropelkowe pomaga ograniczyć chwasty i zmniejsza szanse na choroby grzybowe, które mogą się pojawić na mokrej ziemi. W praktyce można zamontować rury z małymi otworami, które będą stopniowo wypuszczać wodę, co pozwala na równomierne podlewanie. Myślę, że warto to stosować, bo pozwala zaoszczędzić wodę i czas, co jest naprawdę istotne w dzisiejszych czasach, gdy wszyscy staramy się dbać o środowisko.

Pytanie 24

Określ właściwości, jakimi powinna się odznaczać rozsadnik roślin jednorocznych przeznaczony do zadrzewiania kwietników dywanowych?

A. Wybujale rosnąca i wyrównana

B. Krępa i wyrównana

C. Wybujale rosnąca i rozkrzewiona

D. Krępa i o różnorodnej wysokości

Wybór odpowiedzi, które zakładają, że rozsada powinna być wybujała, jest nieprawidłowy, ponieważ bujne rośliny mogą nie osiągnąć stabilności potrzebnej do prawidłowego wzrostu w warunkach kwietników dywanowych. Rośliny o zbyt dużej wysokości i rozkrzewieniu mogą mieć trudności z utrzymaniem struktury, co prowadzi do ich przewracania się, zwłaszcza podczas silnych wiatrów lub opadów deszczu. Ponadto, zróżnicowana wysokość roślin w obrębie jednego kwietnika dywanowego wprowadza chaos i nieharmonijność, co stoi w sprzeczności z estetycznymi założeniami tego typu nasadzeń. Harmonijne kompozycje wymagają, aby wszystkie rośliny były na podobnym poziomie, co pozwala na uzyskanie jednolitego tła i wzmocnienie efektu wizualnego. W kontekście dobrych praktyk ogrodniczych, kluczowe znaczenie ma również zdrowie roślin, które powinny być wolne od chorób i szkodników, co jest znacznie łatwiejsze do osiągnięcia przy odpowiednich, krępych i wyrównanych sadzonkach. Dlatego wybierając rozsady do kwietników dywanowych, należy zwrócić szczególną uwagę na ich strukturę i wysokość, aby uzyskać jak najlepsze efekty w aranżacji przestrzeni ogrodowej.

Pytanie 25

Jakie owoce roślin mogą być pożywieniem dla ptaków?

A. Derenia białego (Cornus alba), berberysa Thunberga (Berberis thunbergii)

B. Lilaka pospolitego (Syringa vulgaris), tawuły japońskiej (Spiraeajaponica)

C. Wierzby purpurowej (Salix purpured), pięciornika krzewiastego (PotentillaJruticosa)

D. Krzewuszki ozdobnej (Weigelaflorida), żylistka szorstkiego (Deutńa scabra)

Wybór innych roślin jako potencjalnych źródeł pokarmu dla ptaków niestety wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące bioróżnorodności oraz ekologicznych ról poszczególnych gatunków roślin. Wierzba purpurowa i pięciornik krzewiasty nie są znane z produkcji owoców, które byłyby pożądane przez ptaki. Wierzby, chociaż mogą dostarczać pokarm w postaci pyłku i liści, nie produkują owoców w tradycyjnym sensie. Pięciornik, z kolei, kwitnie i wytwarza nasiona, ale te nie stanowią głównego źródła pożywienia dla ptaków. Lilak pospolity i tawuła japońska również nie dostarczają owoców, które byłyby chętnie konsumowane przez ptaki. W przypadku krzewuszki ozdobnej oraz żylistka szorstkiego, chociaż mogą być atrakcyjne wizualnie, nie są one znane z produkcji owoców, które miałyby znaczenie pokarmowe dla ptaków. Często mylenie właściwego rodzaju roślin z ich funkcjami w ekosystemie prowadzi do błędnych wniosków. Kluczowe jest zrozumienie, jakie rośliny rzeczywiście wspierają lokalną faunę, co można osiągnąć przez badanie ich właściwości i ekosystemowych ról. W praktyce, aby stworzyć przyjazne dla ptaków środowisko, należy wybierać rośliny, które produkują owoce lub nasiona, chętnie zjadane przez ptaki, jak pokazano w dobrych praktykach ogrodniczych wspierających bioróżnorodność.

Pytanie 26

Aby uzyskać formy topiaryczne takie jak bukszpan lub cis, w szkółce powinno się wykonać cięcie

A. sanitarne

B. prześwietlające

C. formujące

D. odmładzające

Odpowiedź 'formujące' jest prawidłowa, ponieważ cięcie formujące to zabieg, który ma na celu nadanie roślinom odpowiedniego kształtu oraz zachowanie ich naturalnej formy. W przypadku roślin topiarnych, takich jak bukszpan czy cis, kluczowe jest regularne formowanie ich poprzez odpowiednie przycinanie. Cięcie formujące powinno być przeprowadzane w odpowiednich terminach, zazwyczaj na wiosnę lub wczesną jesienią, co sprzyja regeneracji i intensywnemu wzrostowi nowych pędów. W praktyce, cięcie formujące polega na usuwaniu nadmiaru pędów, co pobudza rośliny do gęstszego wzrostu oraz ogranicza ich wysokość, co jest kluczowe dla zachowania pożądanych kształtów. Dobrą praktyką jest korzystanie z ostrych narzędzi, aby zminimalizować uszkodzenia roślin i przyspieszyć proces gojenia. Ponadto, podczas formowania warto pamiętać o harmonijnym kształtowaniu bryły korony, co przyczynia się do estetycznego wyglądu roślin oraz ich zdrowia. Zastosowanie cięcia formującego jest niezwykle istotne w projektowaniu ogrodów oraz w uprawie roślin ozdobnych, gdzie regularne formowanie wpływa na atrakcyjność wizualną przestrzeni.

Pytanie 27

Dendrometria to dziedzina nauki

A. badająca systematykę drzew i krzewów

B. dotycząca pomiarów drzew

C. zajmująca się uprawą krzewów

D. koncentrująca się na uprawie drzew

Kiedy mówimy o drzewach, ważne, żeby wiedzieć, że dendrometria to nie to samo co uprawa krzewów czy ich klasyfikacja. Uprawa krzewów to zupełnie inne zagadnienie i dotyczy głównie pielęgnacji roślin w ogrodach, a nie pomiarów. A systematyka drzew i krzewów to inna bajka, bo chodzi tu o ich identyfikację i klasyfikację. Z drugiej strony, w dendrometrii mierzymy wysokość i objętość drzew, co jest kluczowe w leśnictwie. Jeśli pomylimy te dziedziny, to możemy nie zrozumieć, jak ważne są te pomiary dla ekosystemów leśnych. Dendrometria daje nam potrzebne informacje, które pomagają w ochronie lasów i zachowaniu bioróżnorodności. A tak na marginesie, sporo z metod używanych w dendrometrii opiera się na międzynarodowych standardach, jak ISO, co pokazuje, jak ważne są precyzyjne pomiary w tej pracy.

Pytanie 28

Jak obecność lasów wpływa na temperaturę powietrza?

A. Latem, temperatura powietrza w lesie oraz na otwartych terenach jest na zbliżonym poziomie

B. Latem, temperatura powietrza w lesie osiąga wyższe wartości niż temperatura na otwartym terenie

C. Zimą, temperatura powietrza w lesie jest wyższa od temperatury na terenie otwartym

D. Zimą, temperatura powietrza w lesie jest niższa niż temperatura na terenie otwartym

Wiele osób może błędnie zakładać, że temperatura powietrza w lesie jest niższa niż na otwartej przestrzeni, zwłaszcza w zimie. Takie myślenie może wynikać z porównania dziennych temperatur i zjawiska, które nazywamy inwersją temperatury. W rzeczywistości w ciągu dnia, gdy słońce świeci, las może wydawać się chłodniejszy, jednak nocą jego struktura i obecność roślinności powodują, że powietrze nie wychładza się tak mocno jak na terenach otwartych. Innym biegunem myślenia jest porównywanie obszarów leśnych z przestrzeniami zurbanizowanymi, gdzie intensywna zabudowa może generować tzw. efekt miejskiej wyspy ciepła, prowadząc do nieprawidłowych wniosków. Kluczowe jest zrozumienie, że lasy pełnią rolę w stabilizacji temperatury, poprzez retencję ciepła i ochronę przed wiatrem. Ignorowanie tych aspektów prowadzi do uproszczeń w analizie mikroklimatów i ich wpływu na lokalne ekosystemy. Dlatego należy być ostrożnym w formułowaniu ogólnych stwierdzeń na temat temperatur, opierając się na lokalnych warunkach i specyfice danego obszaru. Zrozumienie tych zależności jest istotne dla projektów związanych z zarządzaniem środowiskiem oraz planowaniem przestrzennym.

Pytanie 29

Jakiego z wymienionych pierwiastków nadmiar w ziemi powoduje zbyt intensywny rozwój roślin, redukcję ich kwitnienia oraz owocowania, a także zwiększa ich podatność na choroby?

A. Żelaza

B. Fosforu

C. Potasu

D. Azotu

Nadmiar azotu w glebie jest jednym z najczęściej występujących problemów w uprawach rolnych. Azot, jako składnik nawozów mineralnych, jest kluczowy dla wzrostu roślin, ponieważ bierze udział w syntezie białek oraz DNA. Jednak jego nadmiar prowadzi do tzw. 'przerośnięcia' roślin, co objawia się intensywnym wzrostem zielonej masy, ale jednocześnie osłabia ich zdolność do kwitnienia i owocowania. Rośliny, które zbyt intensywnie rosną na skutek nadmiaru azotu, są często podatne na choroby grzybowe i szkodniki, ponieważ ich struktura fizyczna jest mniej odporna, a intensywny wzrost może prowadzić do opóźnienia w procesach dojrzewania. W praktyce, aby uniknąć negatywnych skutków nadmiaru azotu, rolnicy powinni stosować zbilansowane nawożenie, a także monitorować zawartość azotu w glebie, co jest zgodne z dobrymi praktykami agrotechnicznymi, jak np. stosowanie analizy gleby oraz odpowiednich schematów płodozmianu.

Pytanie 30

Jaki widok terenu przedstawia rysunek?

A. Perspektywiczny.

B. Przekrojowy.

C. Aksonometryczny.

D. Panoramiczny.

Wiedza na temat różnych typów rysunków technicznych jest kluczowa w wielu dziedzinach, w tym architekturze i inżynierii. W przypadku odpowiedzi, które zostały wybrane jako błędne, pojawiają się typowe nieporozumienia dotyczące charakterystyki poszczególnych typów widoków. Widok panoramiczny, na przykład, odnosi się do szerokiego ujęcia krajobrazu, które obejmuje znaczny obszar widzenia. Nie jest to jednak technika, która oddaje głębię przestrzeni, jak ma to miejsce w przypadku rysunku perspektywicznego. Z kolei widok przekrojowy ma na celu pokazanie wnętrza obiektu lub terenu, co jest zupełnie inną koncepcją, ponieważ nie prezentuje powierzchni zewnętrznej w kontekście ogólnym. Aksonometria z kolei to technika, która przedstawia obiekty bez zniekształceń perspektywicznych, co skutkuje tym, że nie oddaje ona prawdziwego charakteru przestrzenności. Wybierając jedną z tych odpowiedzi, można się łatwo pogubić w terminologii i zrozumieniu, jakie właściwości przypisuje się poszczególnym widokom. Często mylone pojęcia wynikają z braku zrozumienia zasady działania perspektywy, co może prowadzić do błędnych interpretacji w kontekście rysunków technicznych. Kluczowe jest, aby podczas analizy rysunków zwracać uwagę na ich cechy charakterystyczne oraz zastosowanie w praktyce, aby uniknąć takich nieporozumień.

Pytanie 31

Poprawa struktury i właściwości fizyko-chemicznych gleby, przed założeniem dywanowego kwietnika, realizowana jest przez

A. przekopanie i zmieszanie wierzchniej warstwy gleby z nawozami organicznymi

B. rozsypanie nawozów mineralnych, rozbicie brył oraz wyrównanie terenu

C. przekopanie gleby na głębokość 40 - 50 cm

D. użycie wału wgłębnego po rozsypaniu nawozów mineralnych

Rozsypanie nawozów mineralnych i wyrównanie powierzchni to za mało, żeby dobrze przygotować glebę pod kwietnik dywanowy. Owszem, nawozy mineralne dostarczają składników odżywczych, ale nie poprawiają struktury gleby jak organiczne. Może się zdarzyć, że ich stosowanie bez wcześniejszego przygotowania gleby doprowadzi do różnych problemów, jak na przykład zasolenie. A przekopywanie gleby na 40-50 cm, chociaż brzmi dobrze, to nie zawsze jest to konieczne. W delikatnych ekosystemach to może być nawet szkodliwe, bo zrywa naturalne warstwy gleby i może prowadzić do erozji. Zastosowanie wału po rozsypaniu nawozów też nie jest najlepszym pomysłem, bo nie wspiera naturalnych procesów w glebie. Trzeba pamiętać, że w ogrodnictwie ważna jest równowaga ekologiczna; więc lepiej dodawać organiczne substancje, które pomagają zachować zdrowie i różnorodność gleby, zamiast polegać tylko na mineralnych nawozach.

Pytanie 32

Projektując roślinne ozdoby na czas świąt Bożego Narodzenia, jakie elementy należy uwzględnić?

A. hortensję oraz azalię

B. poinsecję i zygokaktusa

C. azalię i poinsecję

D. hortensję oraz zygokaktusa

W projektowaniu dekoracji roślinnych na święta Bożego Narodzenia, dobór odpowiednich roślin jest kluczowy. Rośliny takie jak hortensja czy azalia, choć piękne, nie są typowymi roślinami bożonarodzeniowymi. Hortensje preferują umiarkowane warunki wilgotności i różnią się wymaganiami w zależności od pory roku. Zwykle kwitną latem, co czyni je mniej odpowiednimi do dekoracji w okresie świątecznym. Azalie również mają swoje specyficzne preferencje, a ich kwitnienie przypada na wiosnę, co sprawia, że nie będą wyglądać atrakcyjnie w grudniu. Wybór roślin, które nie odpowiadają charakterystyce sezonowej, może prowadzić do nieodpowiednich efektów wizualnych oraz szybkiego więdnięcia. Dodatkowo, hortensje są bardzo wrażliwe na zmiany temperatury i wilgotności, co czyni je trudnym wyborem w okresie zimowym. Zygokaktus, mimo że jest piękną rośliną, nie jest wystarczająco znany jako roślina wspierająca dekoracje bożonarodzeniowe w zestawieniach z innymi kwiatami letnimi. Ostatecznie, by właściwie zaprojektować dekoracje, należy uwzględnić sezonowość roślin i ich wymagania, co jest podstawą dobrych praktyk w projektowaniu roślinnych aranżacji świątecznych.

Pytanie 33

Jakie kształty korony drzew są zalecane do sadzenia wzdłuż wąskich dróg o dużym natężeniu ruchu samochodowego?

A. Szeroko rozłożyste.

B. Zwisające.

C. Wąskie, zwarte.

D. Nieregularne.

Wybór drzew o zwisającym pokroju korony do sadzenia wzdłuż wąskich ulic jest niewłaściwy ze względu na kilka kluczowych aspektów. Drzewa z takim pokrojem, jak wierzba płacząca, mają tendencję do rozrastania się w kierunku ziemi, co może stwarzać zagrożenie dla przechodniów oraz utrudniać ruch pojazdów. Ich szeroko rozłożona korona może również blokować światło słoneczne, co prowadzi do obniżenia jakości życia mieszkańców oraz do zjawiska tzw. miejskiej wyspy ciepła. Nieregularny pokrój korony, np. drzew owocowych, może wprowadzać chaos w przestrzeni miejskiej z uwagi na różnorodność form i kształtów, co w kontekście zarządzania przestrzenią miejską może prowadzić do problemów z estetyką i bezpieczeństwem. Ponadto, drzewa o szeroko rozłożystym pokroju, jak dąb szypułkowy, mogą stwarzać dodatkowe komplikacje związane z ich korzeniami, które mogą uszkadzać infrastrukturę drogową oraz chodniki. Takie drzewa wymagają również większej powierzchni dla ich zdrowego wzrostu, co w wąskich ulicach jest często niemożliwe do zrealizowania. W związku z tym, kluczowe jest zrozumienie, że dobór odpowiednich gatunków drzew powinien być oparty na analizie ich właściwości fizycznych oraz wpływu na otoczenie, co jest zgodne z aktualnymi praktykami zarządzania zielenią miejską.

Pytanie 34

Aby zredukować obecność młodych siewek komosy białej na trawniku, należy

A. systematycznie kosić trawnik

B. nawozić trawnik azotem

C. nawozić trawnik fosforem

D. przeprowadzić piaskowanie trawnika

Wykonywanie piaskowania trawnika, nawożenie azotem czy fosforem nie są skutecznymi metodami w ograniczaniu występowania młodych siewek komosy białej. Piaskowanie trawnika ma na celu poprawę struktury gleby oraz jej przepuszczalności, co jest korzystne dla wzrostu trawy, ale nie eliminuje istniejących nasion chwastów ani nie zmniejsza ich liczby. W przypadku nawożenia azotem, choć może to wspierać wzrost trawy, to jednocześnie sprzyja intensyfikacji wzrostu chwastów, w tym komosy białej, która doskonale adaptuje się do takich warunków. Z kolei nawożenie fosforem, choć ważne dla rozwoju korzeni, nie jest wystarczające w kontekście kontroli chwastów. Poprzez dostarczanie składników odżywczych, które sprzyjają wzrostowi roślin, możemy niechcący pogłębiać problem z chwastami, zamiast go rozwiązywać. Kluczowym błędem myślowym jest przekonanie, że nawożenie samo w sobie może regulować stosunki między gatunkami, co jest nieprawidłowe. Efektem niewłaściwego podejścia może być nie tylko wzrost komosy białej, ale także osłabienie traw, co negatywnie wpływa na cały ekosystem trawnika. Dlatego istotne jest przyjęcie całościowego podejścia do pielęgnacji trawnika, które uwzględnia nie tylko nawożenie, ale przede wszystkim regularne koszenie jako podstawową metodę kontroli chwastów.

Pytanie 35

Zgodnie z "Zaleceniami dla ozdobnego materiału szkółkarskiego" Związku Szkółkarzy Polskich, symbol Pa używany w specyfikacji roślin wskazuje na formę

A. krzewiastą

B. pienną

C. naturalną

D. wielopienną

Wybór odpowiedzi innej niż 'pienna' opiera się na nieporozumieniach związanych z terminologią stosowaną w szkółkarstwie. Forma naturalna, choć odnosi się do roślin w ich pierwotnej postaci, nie jest tym, co symbol 'Pa' reprezentuje. Rośliny naturalne, które nie były formowane ani przycinane, mogą nie spełniać wymagań estetycznych, które są kluczowe w projektowaniu ogrodów. Z kolei forma wielopienna, która sugeruje, że roślina może mieć kilka pni wyrastających z tego samego miejsca, jest mylona z formą pienną, co prowadzi do błędnych wniosków. W rzeczywistości, forma wielopienna oznacza, że roślina ma kilka niezależnych pni, co jest charakterystyczne dla niektórych gatunków krzewów, ale nie jest zgodne z definicją formy piennej. Ostatecznie, forma krzewiasta odnosi się do roślin, które rosną w formie krzewów, co również nie jest odpowiednie dla symbolu 'Pa'. Istotnym błędem jest również nieodróżnianie formy od klasyfikacji gatunków, co jest kluczowe dla zrozumienia specyfikacji roślin. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla praktyków w dziedzinie ogrodnictwa i architektury krajobrazu, którzy muszą podejmować właściwe decyzje dotyczące wyboru roślin do aranżacji przestrzeni.

Pytanie 36

Podaj właściwą sekwencję działań technologicznych związanych z użyźnianiem gleby obornikiem na obszarze porośniętym chwastami?

A. Rozłożenie obornika, usunięcie chwastów, przekopanie podłoża

B. Rozłożenie obornika, przekopanie podłoża, usunięcie chwastów

C. Usunięcie chwastów, rozłożenie obornika, przekopanie podłoża

D. Usunięcie chwastów, przekopanie podłoża, rozłożenie obornika

Poprawna kolejność działań związanych z użyźnianiem gleby obornikiem w terenie zachwaszczonym to najpierw usunięcie chwastów, następnie rozłożenie obornika i na końcu przekopanie podłoża. Usunięcie chwastów jest kluczowym krokiem, ponieważ chwasty konkurują z roślinami uprawnymi o dostęp do składników odżywczych, światła i wody. Ich obecność może znacząco obniżyć efektywność nawożenia, dlatego ich eliminacja pozwala na lepsze przyswajanie wartości odżywczych z obornika. Po usunięciu chwastów, obornik, będący cennym nawozem organicznym, powinien zostać równomiernie rozłożony na powierzchni gleby. Obornik dostarcza nie tylko azotu, fosforu i potasu, ale także poprawia strukturę gleby, zwiększając jej żyzność i zdolność do zatrzymywania wody. Na koniec, przekopanie podłoża zapewnia lepsze wymieszanie obornika z glebą, co sprzyja jego szybszemu rozkładowi oraz uwalnianiu składników pokarmowych. Takie podejście jest zgodne z zasadami agrotechniki i pozwala na efektywne przygotowanie gleby do przyszłych upraw.

Pytanie 37

Do odchwaszczenia kwietnika sezonowego należy użyć narzędzia przedstawionego na

A. ilustracji 4.

B. ilustracji 3.

C. ilustracji 2.

D. ilustracji 1.

Ilustracja 4 przedstawia motykę, która jest podstawowym narzędziem w ogrodnictwie, szczególnie przydatnym do odchwaszczania kwietników sezonowych. Jej charakterystyczna forma, z płaską, ostrą krawędzią, umożliwia skuteczne podcinanie chwastów tuż przy korzeniach, co jest kluczowe dla ich eliminacji. Motyka pozwala na precyzyjne dotarcie do korzeni chwastów, minimalizując ryzyko uszkodzenia roślin ozdobnych i innych pożądanych roślin w kwietniku. W praktyce, efektywne odchwaszczanie za pomocą motyki wymaga nie tylko odpowiedniego narzędzia, ale także techniki – zaleca się wykonywanie ruchów w stronę od siebie, aby zachować kontrolę nad narzędziem i uniknąć przypadkowego usunięcia pożądanych roślin. Ponadto, regularne odchwaszczanie pomaga w utrzymaniu zdrowia gleby, gdyż redukuje konkurencję o składniki odżywcze i wodę, co jest zgodne z dobrymi praktykami ogrodniczymi. Warto także pamiętać o zastosowaniu motyki w odpowiednich warunkach – najlepiej jest to robić w wilgotnych warunkach, gdy gleba jest lekko wilgotna, co ułatwia wyrywanie chwastów.

Pytanie 38

Gdzie należy umieszczać ławki?

A. w miejscu osłoniętym od wiatru

B. w strefie reprezentacyjnej, jeśli są to ławki z oparciem

C. na terenie o dużym nachyleniu

D. w miejscu skrzyżowania dróg

Ustawienie ławek w miejscach takich jak skrzyżowania dróg, obszary o znacznej pochyłości oraz reprezentacyjne lokalizacje bez odpowiedniego osłonięcia przed wiatrem może prowadzić do poważnych problemów związanych z komfortem i bezpieczeństwem użytkowników. W przypadku skrzyżowań dróg, kładzenie ławek w takich lokalizacjach nie tylko stwarza zagrożenie dla osób siadających na ławkach, ale także może prowadzić do zakłóceń w ruchu drogowym. Użytkownicy mogą być narażeni na niebezpieczeństwo, ponieważ nie będą posiadać wystarczającej przestrzeni do bezpiecznego przemieszczania się. W obszarach o znacznej pochyłości, ławki mogą być niewygodne, a nawet niebezpieczne, ponieważ mogą stwarzać ryzyko przewrócenia się, co jest szczególnie problematyczne dla osób starszych lub dzieci. Z kolei umieszczanie ławek w miejscach reprezentacyjnych, takich jak place czy parki, bez uwzględnienia osłony przed wiatrem, może zniechęcać do korzystania z tych przestrzeni, a nawet prowadzić do ich zaniedbania. Bardzo istotne jest zrozumienie, że dobra praktyka w projektowaniu przestrzeni publicznych koncentruje się na zapewnieniu komfortowego i bezpiecznego środowiska dla wszystkich użytkowników. Warto przy tym pamiętać, że nawet najbardziej estetyczne i reprezentacyjne lokalizacje nie będą spełniały swojego celu, jeśli użytkownicy nie będą mogli z nich komfortowo korzystać. Właściwe planowanie i projektowanie przestrzeni publicznych powinno uwzględniać różnorodne czynniki, aby stworzyć przyjazne i funkcjonalne wnętrza dla lokalnych społeczności.

Pytanie 39

Jakie symptomy mogą sugerować, że roślina była zbyt mało podlewana?

A. Zniekształcone liście, pokryte czarnym osadem

B. Zwiędnięte liście, pomarszczona skórka na pędach

C. Zmiana barwy liści, skórka oddzielająca się od pędu

D. Plamy na pędach, na liściach szary osad

Zmieniony kolor liści oraz odchodząca skórka od pędu mogą sugerować różne problemy zdrowotne roślin, ale niekoniecznie są one bezpośrednio związane z przesuszeniem. Zmiana koloru liści często wskazuje na zaburzenia odżywiania, takie jak niedobory azotu, żelaza czy innych składników odżywczych. W takich przypadkach roślina może reagować na niewłaściwe nawożenie lub na zbyt ubogie podłoże. Odchodząca skórka od pędu może być wynikiem ataku patogenów lub szkodników, co jest zupełnie innym problemem, który nie ma nic wspólnego z wilgotnością gleby. Z kolei liście zniekształcone i pokryte czarnym nalotem często są symptomem chorób grzybowych, takich jak pleśń czy czarna plamistość, które rozwijają się w warunkach wysokiej wilgotności i nie są typowe dla przesuszenia. Plamy na pędach oraz szary nalot na liściach mogą sugerować problemy z chorobami roślin, które mogą być efektem przepełnienia wodą, a nie jej niedoboru. Zrozumienie objawów i ich analizy w kontekście zmian w środowisku uprawy jest kluczowe dla prawidłowej diagnostyki i leczenia roślin, a nie skupianie się wyłącznie na jednym aspekcie, jakim jest wilgotność gleby. Dla prawidłowego rozwoju rośliny, konieczne jest holistyczne podejście, które uwzględnia zarówno nawadnianie, jak i odżywianie, ochronę przed szkodnikami i chorobami.

Pytanie 40

Jakie rośliny nadają się do zasadzenia w parku na stanowisku zacienionym oraz w glebie wilgotnej?

A. parzydło leśne (Aruncus dioicus)

B. krwawnik wiązówkowaty (Achillea filipendulina)

C. bodziszek popielaty (Geranium cinereum)

D. jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea)

Bodziec popielaty (Geranium cinereum) to roślina, która preferuje stanowiska słoneczne lub półcieniste i dobrze zdrenowane gleby. Jego wymagania glebowe i świetlne sprawiają, że nie nadaje się do sadzenia w głębokim cieniu ani w glebach o wysokiej wilgotności. Z kolei jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea) jest rośliną ciepłolubną, która dobrze rośnie w słońcu i umiarkowanie wilgotnych warunkach. Nie jest to roślina odpowiednia do cienistych miejsc, co ogranicza jej zastosowanie w parkach leśnych. Krwawnik wiązówkowaty (Achillea filipendulina) również preferuje stanowiska słoneczne i dobrze przepuszczalne gleby; jest to gatunek, który zazwyczaj nie toleruje nadmiaru wilgoci. Typowym błędem w doborze roślin jest ignorowanie specyficznych wymagań danego gatunku, co prowadzi do ich niewłaściwego umiejscowienia w ogrodzie. Rośliny, które są niewłaściwie dopasowane do warunków środowiskowych, mogą mieć trudności z wzrostem, co w ostateczności skutkuje ich osłabieniem lub obumieraniem. W projektowaniu krajobrazu kluczowe jest zrozumienie, jakie warunki panują w danym miejscu oraz jakie gatunki roślin najlepiej się w nich odnajdą, aby uniknąć niepowodzeń oraz niepotrzebnych kosztów związanych z ich wymianą lub pielęgnacją.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej