Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik elektryk
  • Kwalifikacja: ELE.05 - Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych
  • Data rozpoczęcia: 22 stycznia 2026 08:00
  • Data zakończenia: 22 stycznia 2026 08:09

Egzamin niezdany

Wynik: 13/40 punktów (32,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Którego z przedstawionych na rysunkach urządzeń elektrycznych należy użyć jako zabezpieczenia silnika trójfazowego przed skutkami przeciążeń?

Ilustracja do pytania
A. C.
B. A.
C. B.
D. D.
Wybór nieprawidłowej odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji poszczególnych urządzeń elektrycznych. Stycznik modułowy, przedstawiony na rysunku B, nie jest przeznaczony do ochrony silników przed przeciążeniami, lecz służy głównie do załączania i wyłączania obwodów elektrycznych w systemach automatyki. Jego działanie opiera się na podziale obwodów, a nie na monitorowaniu temperatury silnika, co sprawia, że nie jest w stanie efektywnie zabezpieczyć silnika przed przegrzaniem. Również przekaźnik, który możemy zobaczyć na rysunku C, ma zastosowanie w detekcji i kontrolowaniu stanu obwodów, ale nie jest przystosowany do bezpośredniego zabezpieczania silników przed przeciążeniem. Jego rola jest bardziej związana z sygnalizowaniem stanu obwodu niż z jego ochroną. Z kolei wyłącznik nadprądowy, przedstawiony na rysunku D, jest używany do ochrony przed zwarciami i przeciążeniami, ale jego działanie jest oparte na pomiarze prądu, a nie na monitorowaniu temperatury. Zrozumienie, w jaki sposób każde z tych urządzeń funkcjonuje oraz jakie ma zastosowanie, jest kluczowe w projektowaniu systemów zabezpieczeń. Użycie niewłaściwego urządzenia może prowadzić do sytuacji, w której silnik jest narażony na uszkodzenia, co może skutkować poważnymi konsekwencjami finansowymi i operacyjnymi.
Pytanie 2

Który z poniższych środków ostrożności nie jest wymagany do bezpiecznego przeprowadzenia prac na linii napowietrznej odłączonej od zasilania?

A. Używanie sprzętu izolacyjnego
B. Zarządzanie pracą w grupie
C. Uziemienie odłączonej linii
D. Ogrodzenie obszaru pracy
Prace przy linii napowietrznej wyłączonej spod napięcia wymagają przestrzegania określonych zasad bezpieczeństwa, które zapewniają ochronę pracowników i minimalizują ryzyko wystąpienia niebezpiecznych sytuacji. Wykonywanie pracy zespołowo jest kluczowym elementem, ponieważ zespół wzajemnie się wspiera, co pozwala na szybsze reagowanie w przypadku niespodziewanych okoliczności. Pracownicy powinni być świadomi otoczenia i potencjalnych zagrożeń, co skutkuje zwiększoną ochroną. Uziemienie wyłączonej linii jest kolejnym kluczowym środkiem ostrożności. Uziemienie nie tylko chroni przed przypadkowym porażeniem, ale także zapewnia, że w przypadku jakiejkolwiek nieprzewidzianej sytuacji, nie wystąpi niebezpieczne napięcie. Ogrodzenie miejsca wykonywania pracy również odgrywa ważną rolę; zabezpiecza obszar przed dostępem osób nieuprawnionych, co jest zgodne z zasadami BHP. Błędne jest przekonanie, że te środki są zbędne, ponieważ każdy moment pracy przy instalacjach elektrycznych wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem, nawet jeśli linia jest wyłączona. Standardy BHP oraz normy krajowe wyraźnie wskazują, że zabezpieczenie miejsca pracy i stosowanie odpowiednich procedur są nie tylko zalecane, ale wręcz wymagane, aby zapewnić maksymalne bezpieczeństwo w miejscu pracy.
Pytanie 3

Zmierzone parametry rezystancji cewki stycznika umiejscowionej w obwodzie sterującym silnikiem wynoszą 0 Ω. Na tej podstawie można wnioskować, że

A. cewka stycznika jest uszkodzona
B. przewód neutralny jest odłączony
C. przewód fazowy jest odłączony
D. cewka stycznika działa prawidłowo
Prawidłowe zrozumienie funkcji cewki stycznika i interpretacji wyników pomiarów rezystancji jest kluczowe w diagnostyce układów elektronicznych. Twierdzenie, że przewód neutralny jest odłączony, nie ma związku z pomiarem rezystancji cewki. W przypadku odłączenia przewodu neutralnego, cewka nie mogłaby być zasilana, ale pomiar rezystancji nie będzie wynosił 0 Ω, lecz wykazywałby nieskończoność, ponieważ nie byłoby obwodu zamkniętego. Analogicznie, stwierdzenie, że przewód fazowy jest odłączony, jest również nieprawidłowe. Odłączenie przewodu fazowego skutkuje brakiem zasilania, co także nie przejawia się w pomiarze rezystancji, a raczej w braku reakcji cewki. Odpowiedź twierdząca, że cewka stycznika jest sprawna, jest sprzeczna z zasadami elektrycznymi, ponieważ rezystancja wynosząca 0 Ω wskazuje na zwarcie, co jednoznacznie sugeruje usterkę. Ważne jest, aby przed rozpoczęciem diagnostyki zrozumieć, że analizowane pomiary muszą być interpretowane w kontekście całego układu oraz jego zasad działania. Niezrozumienie tych zasad może prowadzić do błędnych diagnoz, co w efekcie obniża skuteczność prac konserwacyjnych i zwiększa ryzyko awarii sprzętu elektrycznego.
Pytanie 4

Który przekrój przewodu jest najczęściej używany do tworzenia obwodów gniazd wtyczkowych w podtynkowych instalacjach mieszkaniowych?

A. 2,5 mm2
B. 1 mm2
C. 4 mm2
D. 1,5 mm2
Przewód o przekroju 2,5 mm2 jest standardowo stosowany w obwodach gniazd wtyczkowych w instalacjach elektroenergetycznych w budownictwie mieszkaniowym. Taki przekrój zapewnia odpowiednią przewodność elektryczną oraz bezpieczeństwo użytkowania, co jest niezwykle istotne, biorąc pod uwagę maksymalne obciążenia, które mogą wystąpić w codziennym użytkowaniu. Przykładowo, w przypadku podłączenia urządzeń elektrycznych, takich jak odkurzacze czy piekarniki, które mogą wymagać wyższego poboru prądu, przewód 2,5 mm2 spełnia normy bezpieczeństwa i nie doprowadza do przegrzewania się instalacji. Zgodnie z normami PN-IEC 60364, stosowanie przewodów o mniejszym przekroju może prowadzić do nieefektywności energetycznej i zwiększonego ryzyka pożaru. Ważne jest również, aby pamiętać o odpowiednim doborze zabezpieczeń, takich jak bezpieczniki, które powinny być dostosowane do przekroju przewodu oraz przewidywanego obciążenia.
Pytanie 5

Jaki typ przewodów jest zalecany do stosowania w instalacjach na zewnątrz budynków?

A. Przewody z miedzi beztlenowej
B. Przewody aluminiowe
C. Przewody do instalacji wewnętrznych
D. Przewody o podwyższonej odporności na UV
Wybór odpowiednich przewodów do instalacji zewnętrznych jest kluczowy, aby zapewnić ich trwałość i bezpieczeństwo. Przewody aluminiowe, choć lżejsze i tańsze, są mniej odporne na korozję i mają niższą przewodność elektryczną w porównaniu do przewodów miedzianych. Aluminiowe przewody mogą być stosowane w niektórych przypadkach, ale wymagają szczególnej uwagi podczas montażu, aby zminimalizować ryzyko utleniania się i utraty połączeń. Przewody z miedzi beztlenowej charakteryzują się wysoką przewodnością i są często stosowane w audiofilskich zastosowaniach, gdzie zależy nam na minimalizacji strat sygnału. Jednak w kontekście instalacji zewnętrznych ich odporność na czynniki atmosferyczne nie różni się znacząco od standardowych przewodów miedzianych. Przewody do instalacji wewnętrznych są projektowane z myślą o innych warunkach eksploatacyjnych. Nie są one przystosowane do odporności na promieniowanie UV, zmiany temperatury czy wilgotności. Użycie takich przewodów na zewnątrz może prowadzić do ich szybkiej degradacji, co z kolei zwiększa ryzyko awarii systemu. Dlatego ważne jest, aby zawsze stosować przewody odpowiednie do specyficznych warunków środowiskowych, w jakich będą eksploatowane.
Pytanie 6

Jakie stopnie ochrony są wymagane dla oprawy, którą należy zastąpić uszkodzoną oprawę w instalacji oświetlenia, zamontowaną w chodniku przed werandą budynku jednorodzinnego?

Ilustracja do pytania
A. IP23; IK03
B. IP 67; IK 02
C. IP 23; IK 10
D. IP 67; IK 09
Wybór innego stopnia ochrony niż IP 67; IK 09 nie spełnia wymogów dla oprawy oświetleniowej w chodniku przed werandą. Na przykład, oprawa oznaczona stopniem IP 23 (pierwsza odpowiedź) oferuje jedynie częściową ochronę przed dostępem do niebezpiecznych części oraz ochronę przed kroplami wody padającymi pod kątem do 60°. Taki stopień ochrony jest niewystarczający w kontekście instalacji na zewnątrz, gdzie oprawa może być narażona na intensywne opady deszczu, a nawet zalania. Z kolei odpowiedź IP 67; IK 02 wskazuje na pełną ochronę przed kurzem i wodą, lecz stopień IK 02 oznacza niską odporność na uderzenia, co jest nieodpowiednie w kontekście chodnika, gdzie oprawa może być narażona na mechaniczne uderzenia, np. od przejeżdżających pojazdów. Ważne jest, aby rozumieć znaczenie odpowiednich stopni ochrony w kontekście lokalizacji i potencjalnych zagrożeń. W niektórych przypadkach, sucha i osłonięta lokalizacja może wymagać mniejszych standardów, jednak w strefach o dużym ryzyku uszkodzeń mechanicznych i wodnych, takich jak chodniki, konieczne jest zastosowanie wyższych standardów. Zastosowanie niewłaściwych stopni ochrony może prowadzić do awarii oprawy, co nie tylko zwiększa koszty konserwacji, ale również stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa użytkowników przechodzących w pobliżu.
Pytanie 7

Podczas serwisowania urządzenia wymieniono uszkodzony silnik bocznikowy prądu stałego. W trakcie próbnego uruchamiania silnika zauważono, że jego prędkość obrotowa jest wyższa od wartości nominalnej. Co może być przyczyną tego zjawiska?

A. Brak obciążenia na silniku
B. Uszkodzenie w połączeniu uzwojenia twornika z zasilaczem
C. Zwarcie w obwodzie wzbudzenia silnika
D. Uszkodzenie w połączeniu uzwojenia bocznikowego z zasilaczem
Myślenie, że przerwa w połączeniu uzwojenia twornika z zasilaniem może prowadzić do wzrostu prędkości obrotowej jest błędne. Tak naprawdę silnik po prostu stanie, bo nie dostaje zasilania. Wydaje się, że uszkodzenie twornika wpływa na prędkość, ale to nie tak. Brak prądu oznacza, że silnik nie ma szans pracować. Co do zwarcia w obwodzie wzbudzenia, to można by pomyśleć, że to zwiększy prędkość, ale w praktyce zazwyczaj kończy się to uszkodzeniem silnika. Być może myślisz, że przerwa w uzwojeniu bocznikowym nie wpłynie na pracę silnika, ale to naprawdę kluczowa rzecz, jeśli chodzi o stabilność i regulację prędkości. A ta koncepcja o braku obciążenia silnika, chociaż brzmi sensownie, nie wyjaśnia wzrostu prędkości, który może się zdarzyć, gdy nie ma wzbudzenia; obciążenie na pewno ma znaczenie, ale w sytuacjach takich jak problemy z wzbudzeniem, to brak wzbudzenia może prowadzić do niekontrolowanego przyspieszania. Ogólnie rzecz biorąc, zarządzanie prędkością silników prądu stałego wymaga dobrego zrozumienia, jak różne elementy współdziałają, żeby wszystko działało jak trzeba.
Pytanie 8

Który z wymienionych materiałów eksploatacyjnych nie jest konieczny do wykorzystania przy przezwajaniu trójfazowego silnika indukcyjnego o mocy 7,5 kW?

A. Drut nawojowy
B. Lakier izolacyjny
C. Łożysko igiełkowe
D. Izolacja żłobkowa
Wybór lakieru izolacyjnego, drutu nawojowego czy izolacji żłobkowej jako niezbędnych materiałów eksploatacyjnych podczas przezwajania silnika indukcyjnego może wynikać z niepełnego zrozumienia procesu przezwajania. Lakier izolacyjny pełni kluczową rolę w ochronie uzwojeń przed wilgocią, kurzem oraz innymi czynnikami zewnętrznymi, które mogą prowadzić do degradacji izolacji i skrócenia żywotności silnika. Ponadto, drut nawojowy, mający odpowiednie parametry, jest niezbędny do odbudowy uzwojeń w silniku. Zastosowanie niewłaściwego drutu lub jego niewłaściwe nawinięcie może prowadzić do nadmiernych strat energii, a nawet uszkodzenia silnika w trakcie jego działania. Izolacja żłobkowa zapewnia odpowiednią separację pomiędzy uzwojeniami a rdzeniem, a jej brak może prowadzić do zwarć, co jest jedną z najczęstszych przyczyn awarii silników elektrycznych. Ignorowanie tych aspektów może skutkować nie tylko obniżeniem sprawności urządzenia, ale również poważnymi uszkodzeniami, które niosą za sobą wysokie koszty naprawy. Dlatego kluczowe jest przestrzeganie standardów branżowych, takich jak IEC 60034, które definiują wymagania dotyczące materiałów używanych w silnikach elektrycznych oraz ich konserwacji.
Pytanie 9

Który z układów przedstawionych na rysunkach po dołączeniu do zacisków A, B, C przekształtnika zasilanego z sieci napięcia przemiennego nie zapewni jego ochrony przeciwprzepięciowej?

Ilustracja do pytania
A. C.
B. D.
C. B.
D. A.
Układ przedstawiony na rysunku C. nie zapewnia ochrony przeciwprzepięciowej, ponieważ składa się wyłącznie z rezystorów połączonych równolegle. Rezystory te mają za zadanie jedynie ograniczenie prądu, ale nie potrafią skutecznie tłumić przepięć, które mogą wystąpić w wyniku nagłych zmian napięcia w sieci zasilającej. W praktyce, stosowanie rezystorów w takich układach jest niewystarczające dla zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony. Dla skutecznej ochrony przed przepięciami należy wykorzystać elementy takie jak warystory lub diody Zenera, które są zaprojektowane do absorpcji i odprowadzania nadmiarowego napięcia, co chroni wrażliwe komponenty w układzie. Stosowanie takich rozwiązań jest zgodne z normami takimi jak IEC 61643-11, które definiują wymagania dla urządzeń ochrony przeciwprzepięciowej w instalacjach elektrycznych.
Pytanie 10

W instalacji elektrycznej w łazience pojawiła się potrzeba dodania gniazda wtyczkowego w pierwszej strefie ochronnej, które ma być zasilane z obwodu zabezpieczonego przez SELV o napięciu nieprzekraczającym 25 V AC. Gdzie powinno być umieszczone źródło zasilania dla tego gniazda?

A. W obrębie strefy 1
B. W obrębie strefy 0
C. Tylko na zewnątrz strefy 2
D. Na zewnątrz stref 0 i 1
Wybór odpowiedzi związanych z montażem źródła zasilania w strefach 1 lub 0 jest błędny, głównie z powodu ignorowania zasad ochrony elektrycznej w kontekście wilgotnego otoczenia, jakim jest łazienka. Montaż w strefie 1, która znajduje się nad strefą 0, jest niebezpieczny, ponieważ w tej strefie istnieje podwyższone ryzyko kontaktu z wodą, co mogłoby prowadzić do sytuacji zagrożenia porażeniem prądem. Zgodnie z przepisami, w strefach, gdzie można spodziewać się kontaktu z wodą, jak strefa 0 czy strefa 1, zabronione jest umieszczanie elementów, które nie są odpowiednio zaprojektowane do pracy w takich warunkach. Dodatkowo, umieszczanie źródła zasilania w strefie 0, gdzie kontakt z wodą jest najbardziej prawdopodobny, stanowi poważne naruszenie norm bezpieczeństwa. Takie podejście może prowadzić do mylnego założenia, że zasilanie niskonapięciowe jest całkowicie bezpieczne we wszystkich warunkach, co jest nieprawidłowe. W praktyce, przestrzeganie zasad wyznaczonych przez normy, takie jak PN-EN 60364, jest kluczowe dla zapobiegania wypadkom oraz zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników instalacji elektrycznych w łazienkach.
Pytanie 11

Który z silników może pracować przy obciążeniu długotrwałym w układzie połączeń pokazanym na rysunku?

A.5,5 kW400/690 V
Δ/Y		IP55S22920 obr/min
B.1,5 kW400/690 V
Δ/Y		IP45S11430 obr/min
C.5,5 kW230/400 V
Δ/Y		IP55S12920 obr/min
D.1,5 kW230/400 V
Δ/Y		IP45S21430 obr/min
Ilustracja do pytania
A. D.
B. B.
C. C.
D. A.
Odpowiedź B jest poprawna, ponieważ przedstawiony silnik jest przystosowany do pracy w układzie "gwiazda" przy napięciu 400 V, co jest typowe dla sieci trójfazowej. Silnik o napięciu 400/690 V, jak oznaczone w odpowiedzi B, można z powodzeniem podłączyć w konfiguracji gwiazdy, co umożliwia mu pracę przy obciążeniu długotrwałym. Taki rodzaj połączenia jest powszechnie stosowany w przemyśle, ponieważ pozwala na efektywne wykorzystanie mocy oraz minimalizuje ryzyko przegrzewania się silnika. W praktyce, silniki przystosowane do pracy w układzie gwiazda są często wykorzystywane w aplikacjach wymagających stabilnej i długotrwałej pracy, takich jak pompy, wentylatory czy kompresory. Wybór silnika odpowiedniego do warunków pracy, zgodnego z normami IEC, jest kluczowy dla zapewnienia niezawodności i efektywności operacyjnej. Warto również pamiętać, że silniki muszą być dobrane zgodnie z wymaganiami aplikacji, które mogą obejmować różne parametry, takie jak moment obrotowy, prędkość czy klasa izolacji.
Pytanie 12

Jaki przyrząd jest wykorzystywany do pomiarów rezystancji izolacyjnej kabli elektrycznych?

A. Pirometr
B. Megaomomierz
C. Waromierz
D. Anemometr
Megaomomierz to naprawdę ważne urządzenie, które pomaga mierzyć rezystancję izolacji, zwłaszcza w elektryce. Jego głównym zadaniem jest sprawdzanie, w jakim stanie są przewody, co jest mega istotne dla bezpieczeństwa naszych instalacji. Zazwyczaj działa przy napięciach od 250 do 5000 V, co daje nam pewność, że jakość izolacji jest na odpowiednim poziomie. Z mojego doświadczenia, regularne pomiary rezystancji izolacji są kluczowe. Powinno się to robić według norm, jak PN-EN 61557, bo to może pomóc w wykryciu problemów, takich jak zwarcia czy upływy prądu. Przecież nikt nie chce mieć nieprzyjemności związanych z awariami czy zagrożeniem dla bezpieczeństwa. Dobrze jest więc pamiętać o konserwacji i systematycznych kontrolach, bo to pozwala uniknąć drogich napraw i utrzymać instalację elektryczną w dobrym stanie.
Pytanie 13

Które elementy na zamieszczonym schemacie układu prostownikowego stanowią zabezpieczenie przed przepięciami komutacyjnymi?

A. Obwody R2C2
B. Bezpieczniki F3
C. Obwody R1C1
D. Bezpieczniki F2
W prostownikach i ogólnie w układach energoelektronicznych bardzo łatwo pomylić elementy odpowiedzialne za ochronę przed przepięciami z tymi, które chronią przed zwarciem czy przeciążeniem. Na schemacie mamy kilka grup elementów: obwody R1C1, obwody R2C2 oraz bezpieczniki F2 i F3. Wszystkie wyglądają „jakieś zabezpieczenia”, ale ich funkcje są zupełnie różne. Kluczowe jest zrozumienie, czym są przepięcia komutacyjne. Pojawiają się one wtedy, gdy prąd płynący przez element indukcyjny (np. uzwojenie transformatora, dławik, silnik) jest nagle przełączany lub przerywany. Indukcyjność „broni się” przed gwałtowną zmianą prądu, generując krótkotrwałe, wysokie skoki napięcia. Te impulsy mogą przebijać izolację, niszczyć diody, tyrystory, tranzystory mocy. Do ich ograniczania stosuje się układy RC, nazywane gasikami, snubberami, które montuje się bezpośrednio tam, gdzie zachodzi komutacja. Właśnie taką rolę pełnią obwody R2C2 – są skojarzone z częścią prostownikową i ich zadaniem jest tłumienie przepięć w momencie przełączania prądów. Natomiast obwody R1C1 w wielu schematach pełnią inną funkcję: mogą służyć jako układy filtrujące, formujące napięcie sterujące, kompensujące zakłócenia o wysokiej częstotliwości po stronie sterowania czy ograniczające zakłócenia przewodzone do sieci. One też wpływają na kształt przebiegów, ale nie są typowym zabezpieczeniem przed przepięciami komutacyjnymi w obwodzie mocy. Typowy błąd myślowy polega na tym, że każdy RC w układzie traktuje się jako „zabezpieczenie przed przepięciami”, co nie zawsze jest prawdą – liczy się miejsce wpięcia i kontekst pracy. Jeszcze częściej myli się zabezpieczenia przeciwprzepięciowe z bezpiecznikami topikowymi. Bezpieczniki F2 i F3 są przeznaczone do ochrony nadprądowej: zadziałają przy zwarciu, przeciążeniu, długotrwałym zbyt dużym prądzie. Ich zadaniem jest odłączyć obwód, żeby nie doszło do przegrzania przewodów, transformatora, prostownika. Nie reagują one na krótkie impulsy napięciowe o dużej wartości, bo energia tych impulsów jest zbyt mała, żeby przepalić topik. Dlatego bezpiecznik nie „gasi” przepięć komutacyjnych, tylko chroni instalację i urządzenie przed skutkami zwarć. Z mojego doświadczenia wielu uczniów patrzy na oznaczenie F i automatycznie zakłada, że to element „od wszystkich zagrożeń”. W rzeczywistości ochrona przed przepięciami to głównie odpowiednio dobrane układy RC, warystory, diody transilowe, a ochrona nadprądowa to bezpieczniki, wyłączniki nadprądowe czy wyłączniki silnikowe. Rozróżnienie tych funkcji jest kluczowe przy analizie schematów i przy późniejszej diagnostyce uszkodzeń.
Pytanie 14

Kontrolę instalacji elektrycznej, znajdującej się w pomieszczeniach o wysokiej wilgotności (75÷100%), w zakresie efektywności ochrony przed porażeniem elektrycznym należy przeprowadzać co najmniej raz na

A. 2 lata
B. 3 lata
C. 4 lata
D. 1 rok
Instalacje elektryczne w pomieszczeniach wilgotnych, takich jak łazienki czy piwnice, wymagają szczególnej uwagi w kontekście ochrony przeciwporażeniowej. Wilgotność powietrza w takich miejscach może prowadzić do zwiększonego ryzyka porażenia prądem, dlatego też zgodnie z obowiązującymi normami i zaleceniami, takie instalacje powinny być poddawane kontroli co najmniej raz w roku. Regularne przeglądy pozwalają na wczesne wykrywanie potencjalnych usterek, takich jak uszkodzenia izolacji, niewłaściwe zabezpieczenia czy korozja elementów instalacji. Przykładem może być kontrola stanu gniazdek elektrycznych, które w miejscach o wysokiej wilgotności narażone są na działanie wody, co może prowadzić do zwarć. Warto również zwrócić uwagę na zastosowanie odpowiednich zabezpieczeń, takich jak różnicowoprądowe wyłączniki zabezpieczające (RCD), które mogą istotnie zwiększyć poziom bezpieczeństwa. Przestrzeganie tych zasad jest zgodne z normami, takimi jak PN-IEC 60364, które określają wymagania dotyczące instalacji elektrycznych w miejscach narażonych na wilgoć.
Pytanie 15

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 16

W tabeli zestawiono znamionowe prądy różnicowe IΔn wyłączników różnicowoprądowych oraz wyniki pomiarów rezystancji uziemień RA w różnych warunkach środowiskowych dla instalacji zasilanych z układu sieciowego, którego schemat przedstawiono na rysunku. W której instalacji stan techniczny uziemienia powoduje nieskuteczność ochrony przeciwporażeniowej?

IΔn, mARA, ΩWarunki
środowiskowe
A.100200W1
B.300100W1
C.100100W2
D.300200W2
Ilustracja do pytania
A. C.
B. A.
C. D.
D. B.
Wybór odpowiedzi A, B lub C może wynikać z niepełnego zrozumienia roli uziemienia w systemach elektrycznych i jego wpływu na ochronę przeciwporażeniową. Każda z tych odpowiedzi sugeruje, że stan techniczny uziemienia nie ma znaczącego wpływu na efektywność ochrony przed porażeniem prądem, co jest błędnym podejściem. W rzeczywistości, uziemienie jest kluczowym elementem systemu bezpieczeństwa elektrycznego, gdyż zapewnia ścieżkę powrotną dla prądów zwarciowych i redukuje ryzyko wystąpienia niebezpiecznych napięć na obudowach urządzeń elektrycznych. Normy takie jak PN-IEC 60364 jednoznacznie wskazują, że rezystancja uziemienia powinna być utrzymywana na poziomie, który gwarantuje skuteczne działanie wyłączników różnicowoprądowych. Pojęcie skuteczności ochrony przeciwporażeniowej jest często mylone z ogólną sprawnością instalacji elektrycznej, co prowadzi do błędnych wniosków. Dodatkowo, typowym błędem myślowym jest ignorowanie wpływu warunków otoczenia, takich jak wilgotność gleby czy obecność substancji chemicznych, które mogą wpływać na właściwości uziemienia. Z tego powodu, opieranie się na nieaktualnych pomiarach lub zaniedbanie regularnych kontroli stanu technicznego systemu uziemienia może prowadzić do sytuacji, gdzie użytkownicy pozostają narażeni na niebezpieczeństwo mimo zastosowania różnorodnych zabezpieczeń. Kluczowe jest zatem, aby zrozumieć, że skuteczność ochrony przeciwporażeniowej jest ściśle związana z odpowiednim stanem uziemienia, co powinno być zawsze brane pod uwagę w analizach ryzyka i projektowaniu instalacji elektrycznych.
Pytanie 17

Który z poniższych wyłączników nadprądowych powinien być zastosowany do zabezpieczenia obwodu zasilającego trójfazowy silnik klatkowy o następujących parametrach znamionowych: P = 11 kW, U = 400 V, cos φ = 0,73, η = 80%?

A. S303 C40
B. S303 C32
C. S303 C25
D. S303 C20
Wybór niewłaściwego wyłącznika nadprądowego może prowadzić do poważnych konsekwencji, zarówno dla samego silnika, jak i dla całego układu zasilania. W przypadku wyłączników S303 C25 i S303 C20, ich prąd znamionowy jest zbyt niski w stosunku do obliczonego prądu silnika, który wynosi około 18,5 A. Użycie wyłącznika C25, który ma prąd znamionowy 25 A, może prowadzić do częstych wyłączeń podczas normalnej pracy silnika, co w dłuższej perspektywie może prowadzić do niepotrzebnego stresu mechanicznego oraz uszkodzenia silnika. Podobnie, wybór C20 jest jeszcze bardziej ryzykowny, ponieważ jego prąd znamionowy nie tylko nie zapewnia odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa, ale także zwiększa ryzyko wyłączeń przy normalnych obciążeniach. Ponadto, wyłącznik C40, mimo że posiada większy prąd znamionowy niż potrzebny, również nie jest odpowiedni, ponieważ jego wartość może prowadzić do zbyt późnych reakcji w przypadku przeciążenia, co zwiększa ryzyko uszkodzeń. W praktyce, dobór wyłączników nadprądowych powinien zawsze brać pod uwagę zarówno prąd znamionowy urządzenia, jak i charakterystykę pracy obwodu, aby zapewnić nie tylko ochronę, ale również optymalną wydajność systemu. Zgodnie z normami IEC 60947-2, istotne jest, aby wyłącznik był dostosowany do rzeczywistych warunków pracy, co w tym przypadku oznacza konieczność wyboru wyłącznika, który ma odpowiednio wyższy prąd znamionowy niż obliczony prąd silnika.
Pytanie 18

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 19

Jaki sprzęt gaśniczy powinien zostać użyty do gaszenia pożaru w rozdzielnicy elektrycznej, której nie można odłączyć od zasilania?

A. Gaśnicę płynową
B. Gaśnicę proszkową
C. Hydronetkę
D. Tłumicę
Gaśnica proszkowa jest najskuteczniejszym narzędziem do gaszenia pożarów, które mają miejsce w obszarze rozdzielnic elektrycznych, zwłaszcza gdy nie można ich wyłączyć spod napięcia. Działa na zasadzie przerwania reakcji chemicznej, a jej proszek gaśniczy skutecznie tłumi ogień, nie przewodząc prądu elektrycznego. W przypadku pożaru rozdzielnicy elektrycznej, klasyfikowanego jako pożar klasy C, gaśnice proszkowe są rekomendowane przez normy PN-EN 2 oraz PN-EN 3, które określają środki gaśnicze odpowiednie do różnych rodzajów pożarów. Użycie gaśnicy proszkowej nie tylko minimalizuje ryzyko porażenia prądem, ale także nie powoduje uszkodzeń sprzętu elektrycznego, co jest kluczowe w przypadkach, gdy urządzenia muszą pozostać w ruchu. Przykłady zastosowania obejmują sytuacje w zakładach przemysłowych, gdzie pożar rozdzielnicy może prowadzić do poważnych strat materialnych, a zastosowanie odpowiednich środków gaśniczych jest kluczowe dla szybkiej reakcji oraz minimalizacji strat.
Pytanie 20

Jakie maksymalne napięcie elektryczne należy wykorzystać do zasilania lampy oświetleniowej zlokalizowanej w łazience w strefie 0?

A. 230 V AC
B. 12 V AC
C. 110 V DC
D. 50 V AC
Zasilanie lampy oświetleniowej w łazience, szczególnie w strefie 0, musi być zgodne z zasadami bezpieczeństwa, które mają na celu minimalizację ryzyka porażenia prądem elektrycznym. Maksymalna wartość napięcia, która jest bezpieczna do zastosowania w tym obszarze, wynosi 12 V AC. Tego rodzaju zasilanie jest skuteczne w eliminacji ryzyka niebezpiecznych sytuacji, jakie mogą wystąpić w wilgotnym środowisku. Przykładem zastosowania 12 V AC może być instalacja oświetlenia LED w kabinie prysznicowej lub nad wanną, gdzie bezpośredni kontakt z wodą stwarza dodatkowe zagrożenie. Zgodnie z normami IEC 60364, stosowanie niskiego napięcia, takiego jak 12 V, w obszarach o podwyższonym ryzyku, jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników. Oprócz tego, systemy oświetleniowe zasilane niskim napięciem są często bardziej energooszczędne i umożliwiają zastosowanie rozwiązań z zakresu inteligentnego budownictwa, takich jak zdalne sterowanie oświetleniem.
Pytanie 21

W obwodzie gniazd jednofazowych zabezpieczonym wyłącznikiem nadprądowym CLS6 B20, zmierzona impedancja pętli zwarcia ZL-N wynosi 0,1 Ω. Na podstawie zamieszczonej tabeli dobierz najmniejszy prąd znamionowy poprzedzającego wyłącznik zabezpieczenia topikowego tak, aby była zachowana selektywność zadziałania zabezpieczeń.

Ilustracja do pytania
A. 50 A
B. 80 A
C. 63 A
D. 35 A
Wybór prądu znamionowego 50 A, 35 A lub 80 A dla zabezpieczenia topikowego w kontekście selektywności zadziałania zabezpieczeń nie jest prawidłowy, ponieważ każdy z tych wyborów nie spełnia kryteriów wymaganych do zapewnienia optymalnej ochrony obwodów. W przypadku prądu 50 A, zabezpieczenie topikowe będzie miało zbyt niski prąd znamionowy w porównaniu do prądu zwarcia, co może prowadzić do zadziałania obu zabezpieczeń, zamiast jedynie wyłącznika nadprądowego. To zjawisko nazywane jest brakiem selektywności, co skutkuje zbędnym wyłączeniem zasilania w większej części instalacji. Wybór 35 A również jest niewłaściwy, ponieważ zabezpieczenie to nie zadziała w sytuacji wystąpienia zwarcia, jeśli prąd zwarcia przekroczy jego wartość, co prowadzi do niebezpiecznej sytuacji, gdy inne obwody mogą pozostać zasilane, co jest sprzeczne z zasadami bezpieczeństwa. Z kolei wybór 80 A jest całkowicie pomyłkowy, ponieważ zabezpieczenie topikowe może nie zareagować w odpowiednim czasie, narażając instalację na uszkodzenia spowodowane przeciążeniem lub zwarciem. Zgodnie z zasadami ochrony i normami, takimi jak PN-EN 60947-2, kluczowe jest, aby dobrać prąd znamionowy zabezpieczeń w taki sposób, aby zapewnić odpowiednie reakcje w sytuacjach awaryjnych, co nie jest spełnione w przypadku tych trzech odpowiedzi.
Pytanie 22

Symbol zabezpieczenia instalacji elektrycznej, pokazany na rysunku, odnosi się do wyłącznika

Ilustracja do pytania
A. różnicowoprądowego.
B. bezpiecznikowego.
C. silnikowego.
D. nadprądowego.
Wyboru innej odpowiedzi niż wyłącznik różnicowoprądowy może prowadzić do wielu nieporozumień w zakresie ochrony instalacji elektrycznych. Na przykład wyłącznik nadprądowy jest przeznaczony głównie do ochrony przed przeciążeniem i zwarciem, co oznacza, że działa na podstawie pomiaru prądu w obwodzie, ale nie reaguje na wycieki prądu do ziemi. To fundamentalna różnica, która jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników. Z kolei wyłącznik silnikowy, chociaż posiada funkcje zabezpieczające, jest dedykowany do ochrony silników elektrycznych i nie ma zastosowania w kontekście ochrony przed porażeniem elektrycznym, co czyni go nieodpowiednim wyborem w tym przypadku. Bezpiecznikowy system zabezpieczeń, choć również ma swoje miejsce w instalacjach elektrycznych, nie zapewnia dynamicznego działania ani szybkiej reakcji na wycieki prądu, co jest kluczowe w kontekście życia ludzkiego. Często pojawia się mylne przekonanie, że różne rodzaje zabezpieczeń mogą być stosowane zamiennie, co jest nieprawdziwe. W praktyce, aby skutecznie zapewnić bezpieczeństwo, należy stosować odpowiednie urządzenia zgodnie z ich przeznaczeniem oraz z obowiązującymi normami, co podkreśla znaczenie wyłączników różnicowoprądowych jako niezbędnego elementu w każdej instalacji elektrycznej.
Pytanie 23

Jakie urządzenie gaśnicze powinno być użyte do gaszenia pożaru w rozdzielnicy elektrycznej, której nie można odłączyć od zasilania?

A. Hydronetkę.
B. Tłumicę.
C. Gaśnicę cieczy.
D. Gaśnicę proszkową.
Gaśnice proszkowe są skutecznym narzędziem do gaszenia pożarów klasy C, które obejmują gazy palne oraz pożary elektryczne. W przypadku pożaru rozdzielnicy elektrycznej, której nie można wyłączyć spod napięcia, stosowanie gaśnicy proszkowej jest zalecane ze względu na jej właściwości. Proszek gaśniczy, najczęściej bazujący na wodorofosforanie amonu, skutecznie tłumi płomienie, nie przewodząc prądu, co czyni go bezpiecznym w kontakcie z urządzeniami pod napięciem. Przykładowo, w sytuacji awaryjnej, gdy nie można zredukować napięcia elektrycznego, użycie gaśnicy proszkowej pozwala na szybkie i efektywne działanie, minimalizując ryzyko porażenia prądem. W praktyce, standardy bezpieczeństwa, takie jak normy NFPA i EN 3, jasno wskazują, że gaśnice proszkowe powinny być używane w takich sytuacjach, co czyni je najlepszym wyborem w kontekście ochrony przeciwpożarowej w obiektach z instalacjami elektrycznymi.
Pytanie 24

Badania instalacji odgromowej w obiekcie budowlanym ujawniły rezystancję uziomu równą 35 Ω. Aby uzyskać zalecaną rezystancję uziomu na poziomie 10 Ω, należy

A. wydłużyć uziom szpilkowy
B. powiększyć średnicę przewodu odgromowego
C. usunąć zaciski probiercze
D. zwiększyć średnicę zwodów w instalacji odgromowej
Odpowiedzi sugerujące zwiększenie średnicy przewodu odgromowego, likwidację zacisków probierczych czy zmiany w średnicy zwodów w instalacji odgromowej są błędne, ponieważ nie odnoszą się bezpośrednio do obniżenia rezystancji uziomu. Zwiększenie średnicy przewodu odgromowego może wprawdzie poprawić przewodnictwo elektryczne samego przewodu, ale nie wpływa na opór uziomu, który zależy od jego kontaktu z ziemią. Ponadto, likwidacja zacisków probierczych prowadziłaby do utraty możliwości pomiarowych i diagnozowania stanu uziomu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa. Zmiana średnicy zwodów, chociaż może poprawić ich wytrzymałość na wyładowania, nie ma wpływu na rezystancję uziomu. Typowym błędem jest mylenie pojęć związanych z odprowadzaniem prądu i rezystancją uziomu. Przy projektowaniu systemów odgromowych należy pamiętać, że kluczowym czynnikiem jest bezpośredni kontakt z ziemią oraz efektywne odprowadzanie ładunków, co można osiągnąć jedynie poprzez odpowiednie wydłużenie uziomu. W wielu przypadkach, to właśnie długość i głębokość uziomu w gruncie są decydującymi czynnikami wpływającymi na jego rezystancję.
Pytanie 25

Na podstawie zamieszczonych w tabeli danych łożysk dobierz łożysko do silnika o średnicy wału d = 12 mm, średnicy wewnętrznej tarczy łożyskowej D = 28 mm i szerokości tarczy łożyskowej B = 8 mm.

SymbolWymiary podstawowe
d [mm]D [mm]B [mm]r [mm]
6700101530,1
62003090,6
6001122880,3
630137121
A. 6301
B. 6200
C. 6001
D. 6700
Nieprawidłowy wybór łożysk, takich jak 6200, 6700 lub 6301, wiąże się z błędnymi założeniami dotyczącymi parametrów łożysk oraz ich zastosowania. Łożysko 6200 ma większą średnicę wewnętrzną wynoszącą 10 mm, co sprawia, że nie pasuje do wału o średnicy 12 mm. Podobnie, łożysko 6700, z wewnętrzną średnicą 10 mm, również nie spełnia wymagań. Również łożysko 6301, mające średnicę wewnętrzną 12 mm, ma zewnętrzną średnicę 37 mm, co przekracza podane ograniczenia. Wybór łożyska powinien opierać się na ścisłym porównaniu wymiarów wewnętrznych i zewnętrznych oraz szerokości, co jest podstawą w inżynierii mechanicznej. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich niepoprawnych wyborów, obejmują ignorowanie specyfikacji technicznych oraz nieścisłości w zrozumieniu wymagań zastosowania łożysk. W przemyśle, znajomość wymagań dotyczących tolerancji i pasowania jest kluczowa dla uniknięcia uszkodzeń i zwiększenia efektywności operacyjnej. Warto zatem zawsze przeglądać katalogi producentów, aby upewnić się, że wybrane łożysko spełnia wszystkie wymagania konstrukcyjne i eksploatacyjne.
Pytanie 26

Aby zapewnić skuteczną ochronę przed porażeniem prądem dla użytkowników gniazd wtyczkowych z prądem nieprzekraczającym 32 A, należy je chronić wyłącznikiem różnicowoprądowym o nominalnym prądzie różnicowym wynoszącym

A. 1 000 mA
B. 30 mA
C. 100 mA
D. 500 mA
Wybór wyłącznika różnicowoprądowego o prądzie różnicowym 100 mA, 500 mA lub 1 000 mA jest niewłaściwy w kontekście ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym w obwodach gniazd wtyczkowych. Wyłączniki o wyższych wartościach prądu różnicowego są przeznaczone głównie do ochrony obwodów przed pożarem spowodowanym prądami upływowymi, a nie do natychmiastowej ochrony osób. Wyłącznik o prądzie różnicowym 100 mA może być stosowany w obwodach, gdzie ochrona przed porażeniem nie jest kluczowa, jak w przypadku dedykowanych obwodów zasilających urządzenia przemysłowe, w których ryzyko kontaktu z człowiekiem jest ograniczone. Prąd różnicowy 500 mA i 1 000 mA to wartości, które są zbyt wysokie dla skutecznej ochrony ludzi, co może prowadzić do tragicznych konsekwencji w przypadku wystąpienia porażenia elektrycznego. Użytkownicy często mylą te wartości, sądząc, że im wyższy prąd różnicowy, tym lepsza ochrona, co jest błędnym rozumowaniem. W rzeczywistości, niższe wartości prądu różnicowego, takie jak 30 mA, są kluczowe dla zapewnienia szybkiej reakcji w sytuacjach zagrożenia życia i zdrowia. Ochrona przed porażeniem powinna być zawsze priorytetem w projektowaniu instalacji elektrycznych, co jest zgodne z normami i najlepszymi praktykami w branży.
Pytanie 27

Którą z wymienionych wielkości można zmierzyć przyrządem pokazanym na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Barwę światła.
B. Poziom olśnienia.
C. Strumień świetlny.
D. Natężenie oświetlenia.
Natężenie oświetlenia jest wielkością, którą możemy zmierzyć przy pomocy luksomierza, który jest przedstawiony na powyższym zdjęciu. Przyrząd ten jest zaprojektowany do określania ilości światła docierającego do danej powierzchni, co jest kluczowe w wielu zastosowaniach, od projektowania wnętrz po inżynierię oświetleniową. Luksomierze są powszechnie wykorzystywane w branży budowlanej i architektonicznej, gdzie odpowiedni poziom oświetlenia jest istotny dla komfortu użytkowników oraz efektywności pracy. Zgodnie z normami ISO, natężenie oświetlenia powinno być dostosowane do specyficznych warunków użytkowych, co czyni pomiar luksomierzem niezbędnym narzędziem dla architektów i projektantów. Na przykład, w biurach wymagane jest natężenie oświetlenia wynoszące od 300 do 500 luksów w zależności od typu wykonywanych zadań. To pokazuje, jak ważne jest precyzyjne określenie natężenia oświetlenia, aby zapewnić odpowiednie warunki pracy.
Pytanie 28

Jaką maksymalną wartość impedancji pętli zwarcia można zastosować w trójfazowym układzie elektrycznym o napięciu nominalnym 230/400 V, aby zapewnić skuteczność ochrony przeciwporażeniowej w przypadku uszkodzenia izolacji, gdy wyłączenie tego obwodu ma być realizowane przez instalacyjny wyłącznik nadprądowy C10?

A. 7,7 Ω
B. 8,0 Ω
C. 4,6 Ω
D. 2,3 Ω
Wybór wartości impedancji pętli zwarcia wyższej niż 2,3 Ω w kontekście zapewnienia skutecznej ochrony przeciwporażeniowej jest nieprawidłowy z kilku powodów. Po pierwsze, każda wartość impedancji, która przekracza tę wartość, skutkuje niższym prądem zwarciowym, co wydłuża czas wyłączenia zasilania przez wyłącznik nadprądowy. Dla przykładu, przy impedancji 4,6 Ω prąd zwarciowy wynosi jedynie około 87 A, co może spowodować, że wyłącznik C10 nie zareaguje wystarczająco szybko, co zwiększa ryzyko porażenia. Ponadto, wartość 7,7 Ω oraz 8,0 Ω stawia instalację w strefie ryzyka, gdyż czas wyłączenia może przekroczyć bezpieczne limity określone w normach, co jest sprzeczne z zasadami ochrony elektrycznej. Wartości te są również niezgodne z zaleceniami wynikającymi z dyrektyw unijnych i krajowych przepisów prawa budowlanego, które nakładają obowiązek przeprowadzenia analizy ryzyka oraz projektowania instalacji zgodnie z zasadami bezpieczeństwa. W praktyce, projektanci i wykonawcy powinni zawsze dążyć do zminimalizowania impedancji pętli zwarcia, aby zapewnić maksymalną ochronę użytkowników. Nieprzestrzeganie tej zasady może prowadzić do poważnych konsekwencji, zarówno dla użytkowników, jak i dla samej instalacji elektrycznej.
Pytanie 29

Który z podanych przewodów elektrycznych powinno się zastosować do wykonania przyłącza elektrycznego ziemnego budynku jednorodzinnego z napowietrzną linią 230/400 V?

A. YAKY 4×10
B. AAFLwsXSn 50
C. AFL 6 120
D. AsXS 4×70
Wybór przewodu YAKY 4×10 jako odpowiedniego do wykonania przyłącza elektrycznego ziemnego budynku jednorodzinnego z linią napowietrzną 230/400 V jest właściwy z kilku powodów. Przewód YAKY to przewód aluminiowy, który charakteryzuje się wysoką odpornością na czynniki zewnętrzne oraz niską wagą, co ułatwia jego montaż. Zastosowanie przewodu 4×10 oznacza, że ma on cztery żyły, z czego trzy są fazowe, a jedna to żyła neutralna, co jest standardem w instalacjach jednofazowych i trójfazowych. W przypadku przyłącza ziemnego, przewód ten powinien być również osłonięty, co zapewnia bezpieczeństwo użytkowania. YAKY 4×10 spełnia normy PN-EN 60502-1, co czyni go odpowiednim wyborem z punktu widzenia przepisów i dobrych praktyk. Przykładem zastosowania YAKY 4×10 jest przyłącze do domów jednorodzinnych, gdzie przewód ten może być układany w ziemi, zapewniając odpowiednią odporność na uszkodzenia i długowieczność. Warto również zauważyć, że ze względu na stosunkowo niską wartość oporu przewodzenia, przewód ten pozwala na efektywne przesyłanie energii elektrycznej przy minimalnych stratach.
Pytanie 30

Jakie działania mogą przyczynić się do poprawy współczynnika mocy?

A. Podniesienie kwalifikacji personelu obsługującego maszyny elektryczne
B. Wyłączenie silników oraz transformatorów działających przy niskim obciążeniu
C. Uzyskanie w Zakładzie Energetycznym wyższego przydziału mocy
D. Zwiększenie częstotliwości regularnych przeglądów urządzeń elektrycznych
Wszystkie pozostałe działania, takie jak zwiększenie częstotliwości przeglądów maszyn elektrycznych, podnoszenie kwalifikacji pracowników czy uzyskiwanie większego przydziału mocy w Zakładzie Energetycznym, nie prowadzą bezpośrednio do poprawy współczynnika mocy, co może prowadzić do błędnych wniosków w zakresie zarządzania energetycznego. Zwiększenie częstotliwości przeglądów maszyn elektrycznych, chociaż istotne dla utrzymania ich sprawności i wydajności, nie wpływa na współczynnik mocy sam w sobie. Główne korzyści związane z przeglądami dotyczą zapobiegania awariom i przedłużenia żywotności sprzętu, a nie bezpośredniej poprawy PF. Podnoszenie kwalifikacji pracowników jest z pewnością korzystne dla ogólnej efektywności operacyjnej zakładu, jednak nie jest to działanie, które bezpośrednio wpłynie na poprawę współczynnika mocy. Natomiast uzyskanie większego przydziału mocy w Zakładzie Energetycznym może wręcz prowadzić do zwiększenia obciążeń, co często skutkuje pogorszeniem współczynnika mocy. Właściwa strategia zarządzania mocą powinna koncentrować się na optymalizacji istniejącego sprzętu oraz eliminacji nieefektywnych operacji, zamiast na zwiększaniu przydziału mocy, co może prowadzić do niepotrzebnych kosztów.
Pytanie 31

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 32

Która z podanych okoliczności powoduje obniżenie prędkości obrotowej silnika trójfazowego z pierścieniami w trakcie jego działania?

A. Zmniejszenie obciążenia silnika
B. Przerwa w zasilaniu jednej fazy
C. Zwiększenie napięcia zasilającego
D. Zwarcie pierścieni ślizgowych
Wzrost napięcia zasilania teoretycznie powinien zwiększać prędkość obrotową silnika, ponieważ wyższe napięcie prowadzi do większego momentu obrotowego. Jednak w praktyce, zbyt wysokie napięcie może prowadzić do uszkodzenia izolacji uzwojeń silnika i w konsekwencji do jego awarii. Dlatego też, obciążenie silnika w rzeczywistości ma mniejszy wpływ na prędkość obrotową, niż mogłoby się wydawać. Spadek obciążenia silnika może prowadzić do pewnego wzrostu prędkości, ale nie jest to związane ze zmniejszeniem prędkości obrotowej, a raczej z jej stabilnością. Przy zbyt małym obciążeniu silnik może pracować nierówno, co również nie prowadzi do obniżenia prędkości, lecz do wibracji i hałasu. Zwarcie pierścieni ślizgowych z kolei powoduje, że silnik przestaje działać prawidłowo, co można zauważyć w postaci znacznego spadku wydajności, ale nie jest to przyczyna zmniejszenia prędkości obrotowej w sposób bezpośredni. Wiedza na temat odpowiednich warunków pracy silników elektrycznych oraz ich zabezpieczeń jest kluczowa dla efektywnego ich użytkowania. Warto zauważyć, że w sytuacjach awaryjnych, takich jak przerwa w zasilaniu jednej fazy, właściwe zabezpieczenia mogą znacznie zwiększyć bezpieczeństwo systemu oraz zminimalizować ryzyko uszkodzeń.
Pytanie 33

Trójfazowy silnik indukcyjny, obciążony połową swojej mocy znamionowej, działa z prędkością n = 1450 obr/min. W pewnym momencie doszło do spadku prędkości obrotowej, co spowodowało charakterystyczne "buczenie" silnika. Jakie mogły być przyczyny tego zakłócenia w pracy silnika?

A. Podwojony moment obciążenia
B. Kilku procentowy wzrost napięcia zasilania
C. Odłączenie przewodu ochronnego od zacisku PE
D. Brak napięcia w jednej z faz
Wzrost napięcia zasilającego, choć może wpływać na działanie silnika, nie jest przyczyną, która wywołuje charakterystyczne "buczenie". Przy kilkuprocentowym wzroście napięcia, silnik mógłby pracować bardziej efektywnie, ale nie spowodowałoby to nagłego zmniejszenia prędkości. Dwukrotny wzrost momentu obciążenia również nie jest właściwym wyjaśnieniem. Silnik indukcyjny ma swoje limity mocy i momentu, a przy takim obciążeniu mógłby po prostu zwolnić, a nie wydawać dźwięki, które są wynikiem innego rodzaju zakłóceń. Dodatkowo, odłączenie przewodu ochronnego od zacisku PE nie prowadzi do buczenia, ale raczej do zwiększonego ryzyka porażenia prądem oraz potencjalnych uszkodzeń. Ta sytuacja może skutkować poważnymi konsekwencjami dla bezpieczeństwa użytkowników oraz sprzętu, jednak nie jest bezpośrednio związana z problemem pracy silnika. Zrozumienie właściwego działania silników trójfazowych wymaga analizy ich budowy oraz działania, a także zrozumienia, że stabilność napięcia i równomierne obciążenie fazowe są kluczowe dla ich efektywnej pracy.
Pytanie 34

Do zadań realizowanych w trakcie inspekcji podczas pracy silnika elektrycznego prądu stałego nie wchodzi kontrolowanie

A. stanu szczotek
B. odczytów aparatury kontrolno-pomiarowej
C. intensywności drgań
D. konfiguracji zabezpieczeń
Odpowiedź "stanu szczotek" jest w porządku. Wiesz, że podczas przeglądania silnika elektrycznego prądu stałego nie sprawdza się bezpośrednio stanu szczotek. Sprawdzanie ich to część konserwacji, a to z kolei oznacza, że trzeba je wymieniać co jakiś czas i kontrolować. Zmiana szczotek powinna być robiona według tego, co mówi producent oraz z zachowaniem odpowiednich zasad bezpieczeństwa. Oczywiście, kontrola stanu szczotek jest ważna, ale nie robi się tego na co dzień, gdy silnik pracuje. W trakcie oględzin silnika trzeba zwrócić uwagę na parametry robocze, takie jak to, co pokazuje aparatura kontrolno-pomiarowa, poziom drgań i ustawienia zabezpieczeń. Te rzeczy mają ogromny wpływ na bezpieczeństwo i wydajność silnika. Na przykład, regularne sprawdzanie parametrów przez system monitoringu i ich analiza mogą pomóc uniknąć większych awarii i poprawić efektywność działania.
Pytanie 35

Z uwagi na ryzyko uszkodzenia izolacji uzwojeń, używanie bezpieczników w obwodzie przekładnika jest zabronione?

A. prądowego po stronie pierwotnej
B. napięciowego po stronie wtórnej
C. prądowego po stronie wtórnej
D. napięciowego po stronie pierwotnej
Wybór bezpieczników w obwodzie przekładników prądowych po stronie pierwotnej, wtórnej czy napięciowej jest problematyczny i oparty na kilku błędnych założeniach. Przykładowo, stosowanie bezpieczników po stronie wtórnej może wydawać się rozsądne, jednak niesie ono ryzyko uszkodzenia izolacji uzwojeń. Działanie bezpiecznika w sytuacji zwarcia prowadzi do nagłego wzrostu napięcia w obwodzie wtórnym, co może uszkodzić izolację oraz wpłynąć na dokładność pomiarów. Podobnie, umieszczanie bezpieczników na stronie pierwotnej, w kontekście przekładników napięciowych, również stwarza niebezpieczeństwo dla urządzeń zabezpieczających, ponieważ naraża je na nadmierne napięcia i przepięcia. Warto zauważyć, że przekładniki prądowe i napięciowe są projektowane z myślą o zachowaniu wysokiej niezawodności w transporcie informacji o prądzie i napięciu do systemów pomiarowych. Bezpieczniki w istocie mogą zakłócać ten proces, wprowadzając dodatkowe ryzyko i zmniejszając niezawodność całego systemu. W praktyce, należy stosować odpowiednie metody zabezpieczeń i monitorowania, które są zgodne z normami branżowymi, aby uniknąć tych problemów. Normy te, jak IEC 61850, podkreślają znaczenie prawidłowego doboru zabezpieczeń oraz ich integracji z systemami monitorującymi, co jest kluczowe dla utrzymania bezpieczeństwa i efektywności w instalacjach elektrycznych.
Pytanie 36

Jaki prąd znamionowy powinien mieć bezpiecznik zainstalowany w piecu elektrycznym z możliwością przełączania mocy grzejnej za pomocą łączników P1 i P2, zasilanym z sieci 230 V i grzałkami o oporze 60 Ω każda, którego schemat przedstawiono na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. 6 A
B. 20 A
C. 10 A
D. 16 A
Wybór prądu znamionowego dla bezpiecznika w piecu elektrycznym to nie tylko kwestia obliczenia maksymalnego prądu, ale także zrozumienia zasad bezpieczeństwa i efektywności energetycznej. W przypadku odpowiedzi 10 A, należy zauważyć, że taki prąd znamionowy jest niewystarczający dla obciążenia, które generuje piec. Podczas normalnej pracy urządzenia prąd może osiągać wartości zbliżone do obliczonego 11,5 A, co oznacza, że bezpiecznik zadziała, co spowoduje jego wyłączenie. Taki wybór mógłby prowadzić do niepotrzebnych przestojów oraz zwiększonej awaryjności systemu. W przypadku odpowiedzi 20 A, choć na pierwszy rzut oka wydaje się, że zapewnia odpowiednią ochronę, może prowadzić do niebezpieczeństwa związane z nadmiernym obciążeniem instalacji. Zbyt wysoki prąd znamionowy sprawia, że zabezpieczenie nie będzie skutecznie chronić obwodu przed zwarciem lub przeciążeniem, co w skrajnych przypadkach może prowadzić do uszkodzenia urządzenia lub pożaru. Zatem wybór 6 A również jest błędny, ponieważ znacząco zaniża wartość znamionową, co z kolei grozi zadziałaniem zabezpieczenia przy wyższych obciążeniach. Kluczowe jest, aby dobór bezpieczników opierał się na standardach branżowych oraz rzeczywistych warunkach pracy urządzenia, co zapewnia nie tylko bezpieczeństwo, ale również efektywność operacyjną.
Pytanie 37

W jakim celu stosuje się kompensację mocy biernej w instalacjach przemysłowych?

A. Zwiększenia napięcia znamionowego
B. Zmniejszenia strat energii i poprawy współczynnika mocy
C. Zmniejszenia prędkości obrotowej silników
D. Zwiększenia częstotliwości prądu
Wśród błędnych koncepcji dotyczących kompensacji mocy biernej, często pojawia się przekonanie, że ma ona wpływ na częstotliwość prądu w instalacji. W rzeczywistości częstotliwość prądu jest określana przez dostawcę energii i nie jest bezpośrednio związana z działaniami kompensacyjnymi. Podobnie, kompensacja mocy biernej nie wpływa na napięcie znamionowe w instalacji. Napięcie znamionowe to wartość określona przez specyfikacje sieci energetycznej i urządzeń, które są do niej podłączone. Zwiększenie napięcia znamionowego wymagałoby zmian w konstrukcji urządzeń lub dostosowania sieci przesyłowej, a nie samej kompensacji mocy biernej. Kolejnym błędnym przekonaniem jest wpływ kompensacji na prędkość obrotową silników. Prędkość ta jest zależna od konstrukcji silnika i częstotliwości zasilania, a nie bezpośrednio od mocy biernej. Kompensacja mocy biernej jest więc działaniem ukierunkowanym na poprawę efektywności energetycznej i zmniejszenie strat energii, a nie na modyfikację parametrów elektrycznych takich jak częstotliwość, napięcie czy prędkość obrotowa silników.
Pytanie 38

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 39

Podczas wymiany uszkodzonego przewodu PEN w instalacji o napięciu do 1 kV, która jest trwale zamontowana, należy pamiętać, aby nowy przewód miał przekrój co najmniej

A. 16 mm2 Cu lub 16 mm2 Al
B. 16 mm2 Cu lub 10 mm2 Al
C. 10 mm2 Cu lub 16 mm2 Al
D. 10 mm2 Cu lub 10 mm2 Al
Zastosowanie nieodpowiednich przekrojów przewodów w instalacjach elektrycznych prowadzi do wielu problemów, w tym do zwiększonego ryzyka awarii i zagrożeń związanych z bezpieczeństwem. Wybór przewodu 16 mm2 Cu lub 16 mm2 Al, jak wskazano w pierwszej opcji, jest niepoprawny, ponieważ nie uwzględnia różnic w przewodności między miedzią a aluminium. Miedź ma znacznie lepsze właściwości przewodzące niż aluminium, co oznacza, że przewody miedziane mogą być cieńsze przy tej samej dopuszczalnej obciążalności prądowej. Kolejna błędna opcja, czyli 10 mm2 Cu lub 10 mm2 Al, również nie spełnia wymogów bezpieczeństwa, ponieważ przewody aluminiowe o przekroju 10 mm2 nie są wystarczające do prawidłowego funkcjonowania w instalacjach o napięciu do 1 kV, co jest wyraźnie określone w normach branżowych. Najczęstsze błędy myślowe prowadzące do takich wniosków wynikają z braku zrozumienia różnic w materiałach oraz ich właściwości elektrycznych. Użytkownicy często mylą minimalne przekroje z maksymalnymi wartościami, co prowadzi do niewłaściwej kalkulacji wymagań dla instalacji. W praktyce, ignorowanie norm dotyczących przekrojów przewodów może prowadzić do przegrzewania się, a w skrajnych przypadkach do pożarów, dlatego kluczowe jest stosowanie się do obowiązujących standardów i wytycznych w celu zapewnienia bezpieczeństwa zarówno ludzi, jak i mienia.
Pytanie 40

Najtrudniejsze okoliczności gaszenia łuku elektrycznego występują w obwodzie o charakterze

A. rezystancyjnym, przy przepływie prądu przemiennego
B. rezystancyjnym, przy przepływie prądu stałego
C. indukcyjnym, przy przepływie prądu stałego
D. indukcyjnym, przy przepływie prądu sinusoidalnego
Obwody rezystancyjne, zarówno przy prądzie stałym, jak i przemiennym, charakteryzują się innymi zasadami działania, które wpływają na zjawisko gaszenia łuku elektrycznego. W przypadku obwodów rezystancyjnych, prąd elektryczny ma tendencję do zmniejszania się, co prowadzi do łatwiejszego gaszenia łuku. W obwodach z przepływem prądu zmiennego, zjawisko gaszenia łuku jest dodatkowo wspomagane przez cykliczne przechodzenie prądu przez zero. Ludzie często myślą, że wszystkie obwody działają na podobnych zasadach, jednak kluczowym aspektem jest różnica w charakterystyce indukcyjnej i rezystancyjnej. W obwodach indukcyjnych, obecność reaktancji indukcyjnej powoduje dążenie do utrzymania łuku za sprawą nagromadzonej energii w polu elektromagnetycznym. Dlatego w zastosowaniach przemysłowych, takich jak zasilanie silników elektrycznych, gdzie obwody są dość często indukcyjne, musimy projektować zabezpieczenia, które radzą sobie z trudnościami gaszenia łuku. Ignorowanie tych różnic prowadzi do poważnych problemów w systemach zabezpieczeń i może skutkować awariami w instalacjach. Kluczowe jest zrozumienie, że obwody indukcyjne wymagają specjalnych metod gaszenia, takich jak zastosowanie łuków gaszących lub technologii MMC (Modular Multilevel Converter), które są zgodne z normami IEEE i IEC. Takie podejście minimalizuje ryzyko oraz zwiększa bezpieczeństwo w codziennych operacjach elektrycznych.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej