Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 15:21
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 15:31

Egzamin niezdany

Wynik: 14/40 punktów (35,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Cookie stworzony za pomocą polecenia PHP

setcookie("osoba", "Anna Kowalska", time() + (3600 * 24));

A. wygaśnie po dobie od momentu jego utworzenia

B. wygaśnie po jednej godzinie od momentu jego utworzenia

C. będzie przechowywany na serwerze przez 24 godziny

D. będzie przechowywany na serwerze przez jedną godzinę

Wybór odpowiedzi, że ciasteczko wygaśnie po jednej godzinie od jego utworzenia, jest błędny, ponieważ czas wygaśnięcia ciasteczka jest jasno określony w wywołaniu funkcji setcookie(). Przypisanie wartości time() + (3600 * 24) oznacza, że ciasteczko będzie ważne przez 24 godziny, a nie jedną. Pojęcia związane z czasem życia ciasteczek są kluczowe w kontekście zarządzania sesjami i stanami użytkowników w aplikacjach webowych. Wiele osób myli jednostki czasu, co prowadzi do nieprawidłowych założeń dotyczących działania ich aplikacji. Kolejny błąd polega na przeświadczeniu, że ciasteczka są przechowywane na serwerze, gdy w rzeczywistości są one zapisywane na komputerze użytkownika. Serwer ustala zasady dotyczące ciasteczek, ale ich fizyczne miejsce przechowywania to urządzenie klienckie. Często zdarza się również, że użytkownicy nie są świadomi, jak długo ciasteczka mogą pozostać aktywne, co wpływa na ich doświadczenia i może prowadzić do nieporozumień w kontekście logowania czy ustawień prywatności. W związku z tym właściwe zrozumienie działania i życia ciasteczek jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania aplikacji oraz ochrony danych użytkowników.

Pytanie 2

Wskaż NIEPRAWIDŁOWY opis optymalizacji kodu wygenerowanego przez program

A. Jej celem jest sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi

B. Jej celem jest zwiększenie efektywności programu

C. W celu przyspieszenia wykonania kodu przez procesor może być przeprowadzana na różnych etapach działania

D. Powinna prowadzić do zmiany kodu źródłowego w taki sposób, aby działał on szybciej

Optymalizacja kodu wynikowego programu to proces, który ma na celu poprawienie jego wydajności, a nie sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi. W praktyce oznacza to, że optymalizacja skupia się na zwiększeniu efektywności działania aplikacji poprzez różne techniki, takie jak eliminacja zbędnych operacji, zmniejszenie zużycia pamięci, czy też poprawa szybkości wykonywania kodu. Przykładem może być wykorzystanie algorytmów o lepszej złożoności czasowej, co przekłada się na szybsze działanie programów w praktycznych zastosowaniach, takich jak gry komputerowe czy aplikacje webowe. W branży programistycznej stosuje się różnorodne narzędzia i standardy, takie jak analizy profili, które pomagają w identyfikowaniu wąskich gardeł wydajnościowych. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że optymalizacja to nie tylko poprawa działania programu, ale także dostosowanie go do określonych wymagań użytkowników i systemów, na których będzie uruchamiany.

Pytanie 3

Jaką wartość zobaczymy po wykonaniu poniższego kodu JavaScript?

<script> 
 document.write(Math.round(4.51)+Math.pow(2,3)); 
 </script>

A. 11

B. 13

C. 14

D. 12

W przedstawionym kodzie JavaScript użyto dwóch metod wbudowanych obiektu Math Math.round i Math.pow. Math.round zaokrągla wartość do najbliższej liczby całkowitej. W przypadku liczby 4.51 zostanie to zaokrąglone do 5 ponieważ 0.51 jest bliżej 1 niż 0. Math.pow wykonuje potęgowanie czyli podnosi liczbę do określonej potęgi. W przypadku Math.pow(2 3) mamy do czynienia z potęgowaniem 2 do potęgi 3 co jest równe 8 ponieważ 2 * 2 * 2 = 8. Następnie te dwie wartości są dodawane do siebie co daje 5 + 8 = 13. Wartość 13 jest wyświetlana na stronie za pomocą document.write co jest prostym sposobem na wypisywanie wyników w kontekście przeglądarki. W praktyce jednak korzystanie z document.write jest odradzane na rzecz bardziej nowoczesnych rozwiązań jak manipulacja DOM czy używanie innerHTML. Dzięki tym metodom możemy skutecznie zarządzać i wyświetlać dane na stronach internetowych co jest kluczowe w nowoczesnym tworzeniu stron WWW. Zrozumienie działania takich funkcji wbudowanych pozwala na efektywne rozwiązywanie problemów związanych z obliczeniami w języku JavaScript co jest bardzo przydatne w pracy programisty.

Pytanie 4

W języku PHP znajduje się instrukcja pętli umieszczona w ramce. Ile razy zostanie wykonana ta pętla, o ile zmienna kontrolna nie jest zmieniana w jej wnętrzu, a także nie dodano instrukcji przerywającej pętlę, takiej jak break?

A. 10 powtórzeń

B. 11 powtórzeń

C. 9 powtórzeń

D. 100 powtórzeń

Pętla for w języku PHP została skonstruowana z trzech części: inicjalizacji zmiennej sterującej $i=10 warunku zakończenia $i<=100 oraz modyfikatora $i+=10. Analizując te elementy widzimy że pętla zaczyna się od wartości 10 i przy każdym przejściu zwiększa $i o 10 aż do osiągnięcia wartości 100 włącznie. Oznacza to że pętla wykona się dla wartości 10 20 30 40 50 60 70 80 90 oraz 100 co daje łącznie 10 powtórzeń. Takie podejście jest efektywne i zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi które zakładają wyraźne określenie warunków wejściowych i wyjściowych pętli. W praktyce stosowanie pętli for dla iteracji o znanym zakresie jest preferowane ze względu na swoją przejrzystość i czytelność. Warto też dodać że pętle for są mniej podatne na błędy wynikające z nieodpowiedniego modyfikowania zmiennej sterującej co jest częstym problemem w przypadku pętli while. Przy programowaniu w PHP ważne jest aby zawsze sprawdzać poprawność warunków zapętlających by uniknąć pułapek związanych z nieskończonymi pętlami.

Pytanie 5

Wskaż polecenie SQL, które dodaje kolumnę miesiacSiewu do już istniejącej tabeli rośliny

A. UPDATE rosliny ADD miesiacSiewu int

B. CREATE TABLE rosliny {miesiacSiewu int}

C. ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int

D. INSERT INTO rosliny Values (miesiacSiewu int)

Pierwsza niepoprawna odpowiedź wykorzystuje polecenie 'UPDATE rosliny ADD miesiacSiewu int;', ale to zupełnie nie to, bo UPDATE jest do zmieniania już istniejących rekordów, a nie do dodawania kolumn. Kolejna odpowiedź, w której jest 'CREATE TABLE rosliny {miesiacSiewu int};', to też zły pomysł. CREATE TABLE jest do tworzenia nowych tabel, co w tym przypadku nie ma sensu, bo tabela 'rosliny' już przecież jest. Stworzenie nowej tabeli zamiast zmieniania tej istniejącej tylko by skomplikowało sprawę. Ostatnia odpowiedź z 'INSERT INTO rosliny Values (miesiacSiewu int);' też nie pasuje, bo INSERT INTO jest do dodawania nowych rekordów, a nie do kolumn. Do tego to 'miesiacSiewu int' nie powinno się tam znaleźć, bo w poleceniu INSERT powinny być rzeczywiste dane, a nie definicje typów. Te niepoprawne odpowiedzi pokazują różne rzeczy w SQL, ale żadna z nich nie osiąga celu dodania kolumny do istniejącej tabeli.

Pytanie 6

W relacyjnych systemach baz danych, gdy dwie tabele są powiązane przez ich klucze główne, mamy do czynienia z relacją

A. 1..n

B. 1..1

C. n..1

D. n..n

W relacyjnych bazach danych, relacja 1..1 oznacza, że każdemu rekordowi w pierwszej tabeli odpowiada dokładnie jeden rekord w drugiej tabeli, a odwrotnie. Gdy tabele są połączone kluczem głównym, zapewnia to unikalność powiązań między nimi. Przykładami takich relacji mogą być tabele 'Pracownicy' i 'Konta', gdzie każdy pracownik ma jedno konto, a każde konto należy do jednego pracownika. Relacja 1..1 jest typowa w sytuacjach, gdy jedna tabela zawiera szczegółowe informacje o obiektach reprezentowanych w drugiej tabeli. Z perspektywy projektowania baz danych, stosowanie relacji 1..1 pomaga w minimalizowaniu redundancji danych oraz zwiększa spójność informacji. Praktyczne podejście do projektowania bazy danych sugeruje, aby relacje 1..1 były wykorzystywane tam, gdzie konieczne jest zapewnienie jednoznacznego powiązania danych, co wspiera integralność danych zgodnie z normami ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability).

Pytanie 7

Który operator w PHP oznacza sumę logiczną (logiczne LUB)?

||

&&

Pozostałe operatory oznaczają co innego. && to iloczyn logiczny (logiczne ORAZ) - wymaga obu warunków, czyli przeciwieństwo „lub”. ! to NEGACJA (odwraca wartość logiczną). + to dodawanie arytmetyczne. Sumę logiczną daje ||.

Pytanie 8

Aby umieścić reguły CSS bezpośrednio w dokumencie HTML (wewnętrzny arkusz stylów), w sekcji <head> stosuje się znacznik:

<css>

<link>

<style>

<script>

Wewnętrzny arkusz stylów umieszcza się w znaczniku <style> wewnątrz sekcji <head>. Reguły CSS zapisane między <style> a </style> obowiązują w całym dokumencie. To wygodne dla pojedynczej strony, choć przy wielu podstronach lepszy jest arkusz zewnętrzny. Dlatego style wpisane bezpośrednio w dokumencie obejmuje znacznik <style>.

Pytanie 9

Którym słowem kluczowym połączyć wyniki dwóch zapytań SELECT w jeden zbiór?

AS

JOIN

DISTINCT

UNION

Pozostałe słowa robią co innego. JOIN łączy tabele POZIOMO (dokłada kolumny powiązanych wierszy), a nie scala zbiorów wierszy. DISTINCT usuwa duplikaty w jednym zapytaniu, a AS nadaje alias. Wyniki dwóch SELECT zespala UNION.

Pytanie 10

Program napisany w PHP ma na celu obliczenie średniej pozytywnych ocen ucznia w zakresie od 2 do 6.
Warunek selekcji ocen w pętli liczącej średnią powinien zawierać wyrażenie logiczne

A. $ocena > 2 or $ocena < 6

B. $ocena >= 2 or $ocena <= 6

C. $ocena >= 2 and $ocena <= 6

D. $ocena > 2 and $ocena < 6

Wybór odpowiedzi $ocena >= 2 and $ocena <= 6 jest poprawny, ponieważ precyzyjnie określa zakres, w jakim dopuszczalne są oceny ucznia. Operator logiczny 'and' zapewnia, że obie części warunku muszą być spełnione jednocześnie: ocena musi być większa lub równa 2 oraz mniejsza lub równa 6. Taki sposób definiowania zakresu jest zgodny z dobrymi praktykami programowania, gdzie ważne jest, aby warunki logiki były jednoznaczne i precyzyjne. Dla przykładu, w kontekście obliczania średniej, wykorzystanie tego warunku pozwala na uwzględnienie wszystkich ocen, które są zgodne z regulaminem szkoły, co jest kluczowe dla uzyskania dokładnego wyniku. W praktyce, przy implementacji tego typu logiki w PHP, możemy spotkać się z używaniem podobnych zapytań w kontekście przetwarzania danych uczniów, co podkreśla znaczenie poprawnego definiowania warunków w programach. Dodatkowo, stosowanie takich wyrażeń pozwala na łatwe rozbudowywanie kodu, gdyż łatwo można dodawać nowe warunki lub modyfikować istniejące, co wpisuje się w założenia elastyczności i czytelności kodu.

Pytanie 11

Dla strony internetowej stworzono grafikę rysunek.jpg o wymiarach: szerokość 200 px, wysokość 100 px. Jak można wyświetlić tę grafikę jako miniaturę – pomniejszoną z zachowaniem proporcji, używając znacznika?

A. <img src="rysunek.png" style="width: 50px">

B. <img src="rysunek.png" style="width: 25px; height:25px;">

C. <img src="rysunek.png">

D. <img src="rysunek.png" style="width: 25px; height:50px;">

Pozostałe odpowiedzi niestety nie trzymają się zasady zachowania proporcji, jak zmniejszamy grafikę. W pierwszej opcji, <img src="rysunek.png" style="width: 25px; height:50px"> zestawione wartości szerokości i wysokości są krzywe, co powoduje zniekształcenie obrazu. Oryginalny rysunek ma proporcje 2:1, a tu wychodzi 1:2, co może wprowadzać ludzi w błąd. W trzeciej opcji, <img src="rysunek.png"> brak wskazania szerokości i wysokości sprawia, że obrazek wyświetla się w swoim pierwotnym rozmiarze, a to nie jest cel, bo chcemy mieć miniaturę. A ostatnia odpowiedź, <img src="rysunek.png" style="width: 25px; height:25px;"> ustala jednakowe wymiary, przez co wychodzi kwadratowa miniaturka, co nie zgadza się z oryginalnymi proporcjami. Generalnie, niepoprawne odpowiedzi mogą wynikać z braku zrozumienia, dlaczego dbanie o proporcje w grafikach jest takie ważne. To kluczowe zagadnienie w projektowaniu stron, bo dobre proporcje to podstawa estetyki i funkcjonalności wizualnych elementów na stronie.

Pytanie 12

Aby zaprojektować kształt logo dla strony WWW sposobem przedstawionym na obrazie, należy zastosować funkcję

A. wykluczenia.

B. różnicy.

C. części wspólnej.

D. sumy.

Niestety, wybrana odpowiedź jest niepoprawna. Zamiast 'różnicy', 'sumy' czy 'części wspólnej', poprawnym rozwiązaniem jest 'wykluczenie'. Na obrazie mamy do czynienia z dwoma kształtami, z których fioletowy jest nałożony na czerwony. Wynik to kształt pokazujący tylko te części czerwonego kształtu, które nie pokrywają się z fioletowym. Właśnie tak działa operacja wykluczenia w grafice komputerowej - wynikowa forma zawiera tylko te elementy jednego obiektu, które nie nakładają się z drugim. Operacje różnicy, sumy czy części wspólnej miałyby inne efekty. 'Różnica' usunęłaby część czerwonego kształtu pokrywającą się z fioletowym, 'suma' utworzyłaby kształt zawierający całość obu kształtów, a 'część wspólna' wytworzyłaby kształt pokrywający się z oboma kształtami. Odnoszenie się do niewłaściwych operacji może prowadzić do znacznych błędów w projektowaniu graficznym.

Pytanie 13

Które z poniższych twierdzeń o definicji funkcji pokazanej w ramce jest prawdziwe?

function czytajImie(){
   var imie=null;
   do {
     imie=prompt("podaj imie: ");
     if (imie.length<3)
     alert("wprowadzony tekst jest niepoprawny");
   } while(imie.length<3);
}

A. Pętla zostanie uruchomiona tylko raz

B. Funkcja zawiera pętlę, która powtarza się 3 razy

C. Wczytanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie miał co najmniej 3 znaki

D. Tekst będzie wczytywany do czasu podania liczby większej niż 3

Błędne rozumienie działania pętli do-while może prowadzić do przekonania że pętla wykona się określoną ilość razy lub że zakończy się w momencie spełnienia innych warunków co jest typowym błędem wśród osób początkujących Pętla do-while w języku JavaScript wykonuje blok kodu przynajmniej raz a następnie sprawdza warunek kontynuacji co oznacza że nie jest ograniczona do stałej ilości iteracji jak mogłoby sugerować stwierdzenie o trzykrotnym powtórzeniu Warunek długości tekstu mniejszej niż 3 jest kluczowy dla jej działania i wymusza iterację aż do momentu gdy zostanie wprowadzony prawidłowy ciąg znaków co wyklucza możliwość że pętla wykona się tylko raz chyba że już za pierwszym razem zostanie wprowadzony tekst spełniający warunki Kolejnym nieporozumieniem może być błędne postrzeganie warunku jako związanego z wprowadzeniem liczby podczas gdy w rzeczywistości funkcja operuje na długości tekstu co jest częstym zagadnieniem przy walidacji danych tekstowych przy użyciu funkcji prompt Ważnym aspektem jest zrozumienie że pętle tego typu są używane tam gdzie wymagana jest walidacja danych wprowadzanego tekstu co jest praktyką szeroko akceptowaną w branży programistycznej z uwagi na konieczność zapewniania poprawności danych przed ich dalszym przetwarzaniem

Pytanie 14

Wskaż stwierdzenie, które nie jest prawdziwe dla następującej definicji funkcji w języku C++?

void zamien( float &x, float &y){
     float tmp;
     tmp = x;
     x = y;
     y = tmp;
 }

A. Funkcja odwołuje się do parametrów przez referencję.

B. Funkcja zwraca wartość.

C. Funkcja posiada dwa parametry.

D. Funkcja nie zwraca wartości.

Niestety, wybrałeś odpowiedź, która nie jest właściwa. Poprawna odpowiedź w tym przypadku to 'Funkcja zwraca wartość', co jest nieprawdziwe dla podanej definicji funkcji w C++. Mówimy tutaj o funkcji typu 'void', która z zasady nie zwraca nic. Typ 'void' oznacza, że nie mamy zwracanego typu. Poza tym, stwierdzenia, że funkcja nie ma parametrów czy nie odnosi się do nich przez referencję, też są błędne. W rzeczywistości, funkcja ma dwa parametry typu float, które są przekazywane przez referencję. To naprawdę istotne, bo pomaga w modyfikacji wartości zmiennych, które przekazujemy do funkcji. Zrozumienie tego jest ważne w C++, żeby lepiej zarządzać pamięcią i danymi.

Pytanie 15

W języku PHP funkcja trim służy do

A. usuwania białych znaków lub innych znaków wymienionych w parametrze z obu końców tekstu

B. redukcji tekstu o zdefiniowaną w parametrze liczbę znaków

C. określenia długości tekstu

D. porównywania dwóch tekstów i zwracania ich wspólnej części

Analizując inne odpowiedzi, można zauważyć, że każda z nich opiera się na mylnych założeniach dotyczących funkcji trim. Wyznaczanie długości napisu to funkcjonalność, którą realizuje funkcja strlen. Użytkownicy mogą mylić te dwie funkcje, jednak trim nie zwraca liczby znaków w łańcuchu, a jedynie przekształca jego zawartość poprzez usunięcie białych znaków. Porównywanie dwóch napisów i wypisywanie ich części wspólnej to z kolei funkcjonalność, którą można zrealizować przy pomocy funkcji takich jak strcmp lub strcasecmp, które są dedykowane do porównań łańcuchów i operacji na nich. Pomijając funkcjonalności porównawcze, zrozumienie, że trim nie zmniejsza napisu o wskazaną liczbę znaków, lecz usuwa tylko białe znaki z końców, jest kluczowe dla poprawnego korzystania z tej funkcji. Takie podejście może prowadzić do błędnych interpretacji, gdyż funkcja trim działa na zasadzie operacji na końcach łańcucha, a nie na konkretnych pozycjach. Dlatego istotne jest, aby użytkownicy PHP zdobyli wiedzę na temat specyfikacji poszczególnych funkcji, aby uniknąć takich nieporozumień, co w praktyce ułatwia rozwój i utrzymanie kodu.

Pytanie 16

Podaj słowo kluczowe w języku C++, które umieszczane przed wbudowanym typem danych, umożliwia przyjmowanie jedynie nieujemnych wartości liczbowych?

A. const

B. unsigned

C. long

D. short

Słowo kluczowe 'unsigned' w języku C++ jest używane do deklaracji zmiennych, które będą przechowywać tylko wartości nieujemne. Oznacza to, że zmienna zadeklarowana jako 'unsigned int' będzie miała zakres od 0 do 4 294 967 295 (dla 32-bitowej reprezentacji), co podwaja maksymalną wartość w porównaniu do standardowego 'int', który może przyjmować wartości od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Zastosowanie 'unsigned' jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdzie negatywne wartości nie mają sensu, jak w przypadku liczników, indeksów tablic czy operacji na bitach. Przykład zastosowania: w pętli for, gdy iterujemy przez elementy tablicy, możemy użyć 'unsigned int' dla indeksu, aby upewnić się, że nie przyjmiemy błędnej wartości indeksu, co mogłoby prowadzić do nieprzewidzianych błędów. W praktyce, stosowanie 'unsigned' wspiera bezpieczeństwo i integralność danych, a także zwiększa zakres wartości, które można przechowywać.

Pytanie 17

Który znacznik wyświetli tekst jako PRZEKREŚLONY (np. nieaktualny)?

<s>

<sub>

<em>

<b>

Pozostałe znaczniki dają inny efekt. <b> pogrubia tekst, <em> wyświetla go kursywą, a <sub> tworzy indeks dolny. Przekreślenie tekstu daje <s> (lub semantyczny <del>).

Pytanie 18

W programie INKSCAPE / COREL, aby uzyskać efekt przedstawiony w napisie, należy

A. posłużyć się funkcją gradientu

B. skorzystać z funkcji wstaw / dopasuj tekst do ścieżki

C. zastosować funkcję wykluczenia z kołem

D. wykorzystać funkcję sumy z kołem

Funkcja wstaw dopasuj tekst do ścieżki w programach takich jak Inkscape czy CorelDraw pozwala na precyzyjne zarządzanie tekstem wzdłuż dowolnie wybranej krzywej lub obiektu ścieżki To narzędzie umożliwia tworzenie estetycznie atrakcyjnych projektów, które wykorzystują nieregularne kształty do formowania tekstu Jest to szczególnie przydatne w projektowaniu graficznym przy tworzeniu logo banerów czy innych materiałów reklamowych gdzie tekst musi podążać za określonym kształtem lub konturem Korzystanie z tej funkcji wymaga zrozumienia podstawowych pojęć takich jak ścieżki krzywe i ich edycja Projektant może stworzyć ścieżkę ręcznie za pomocą narzędzi rysunkowych lub wykorzystać istniejący kształt Następnie funkcja dopasowania automatycznie układa wybrany tekst wzdłuż tej ścieżki jednocześnie pozwalając na dostosowanie jego położenia i orientacji Kluczowe jest zrozumienie że edytowane ścieżki mogą być dowolnie modyfikowane a tekst będzie się dynamicznie dostosowywał co pozwala na kreatywne eksperymentowanie z formą i stylem Tekst zachowuje swoją czytelność i proporcje co jest istotne w kontekście czytelności i estetyki gotowego projektu

Pytanie 19

Który z akapitów został sformatowany zgodnie z przedstawionym stylem, zakładając, że pozostałe właściwości akapitu mają wartości domyślne?

A. Odpowiedź C

B. Odpowiedź B

C. Odpowiedź D

D. Odpowiedź A

Paragraf oznaczony jako C został poprawnie sformatowany według przedstawionego stylu CSS. Styl ten określa kilka kluczowych właściwości: padding na poziomie 20 pikseli, kolor tekstu jako niebieski, pogrubienie tekstu ustawione na 900 oraz obramowanie o grubości 1 piksela z pełną linią. Padding określa wewnętrzne wcięcie, które wpływa na zwiększenie odległości między tekstem a krawędzią kontenera, co widać w odpowiedzi C jako przestrzeń wokół tekstu. Kolor tekstu zmienia się na niebieski, co również jest zgodne z wyglądem tej odpowiedzi. Font-weight ustawiony na 900 oznacza, że tekst powinien być wyraźnie pogrubiony, co jest zauważalne w porównaniu do innych opcji. Obramowanie wokół tekstu jest delikatne, ale widoczne, co odpowiada deklaracji border: 1px solid. Te właściwości są zgodne z powszechnymi praktykami projektowania stron internetowych, gdzie czytelność i estetyka odgrywają kluczową rolę. Praktyczne zastosowanie takich reguł CSS można znaleźć w projektowaniu intuicyjnych interfejsów użytkownika, gdzie spójność stylów ułatwia nawigację.

Pytanie 20

Jakie zadanie wykonuje funkcja napisana w JavaScript?

function fun1(a,b)
{
    if ( a % 2 != 0 ) a++;
    for(n=a; n<=b; n+=2)
        document.write(n);
}

A. zwrócenie parzystych wartości liczb od a do b

B. wypisanie wszystkich liczb w zakresie od a do b

C. wypisanie liczb parzystych w przedziale od a do b

D. sprawdzenie, czy liczba a jest liczbą nieparzystą; jeśli tak, to jej wypisanie

Analiza niepoprawnych odpowiedzi wymaga zrozumienia, dlaczego poszczególne opcje nie pasują do działania funkcji fun1. W pierwszym przypadku, opcja dotycząca sprawdzania, czy liczba a jest nieparzysta i jej wypisywania, nie jest zgodna z logiką funkcji. Chociaż funkcja sprawdza, czy a jest nieparzysta, to nie wypisuje jej, lecz zmienia ją na parzystą, co wskazuje, że jej celem nie jest wypisywanie liczby a, ale przygotowanie jej do dalszej iteracji. Wypisanie wszystkich liczb z przedziału od a do b również nie jest prawidłowe, ponieważ funkcja nie iteruje po wszystkich liczbach, lecz wyłącznie po liczbach parzystych. Warto zauważyć, że funkcja pomija wszystkie liczby nieparzyste, co wyklucza tę opcję. Kolejna możliwa odpowiedź sugeruje zwracanie wartości parzystych liczb od a do b, jednak funkcja nie wykorzystuje żadnej procedury zwracania wartości, a jej konstrukcja wskazuje na bezpośrednie wypisywanie wyników, co wyklucza tę możliwość. Typowy błąd myślowy to niepoprawne rozumienie działania pętli for oraz operacji wypisywania danych w kontekście przeglądarki internetowej, co jest istotne z punktu widzenia dynamicznych aplikacji webowych. Zrozumienie, jak działa operator modulo i jego rola w wyznaczaniu parzystości liczb, jest kluczowe dla poprawnego interpretowania takich fragmentów kodu. Wskazane jest również, aby programiści byli świadomi różnicy między wypisywaniem a zwracaniem wyników, co często prowadzi do nieporozumień w kontekście funkcji i metod w JavaScript i innych językach programowania.

Pytanie 21

W danym środowisku programistycznym, aby uzyskać dostęp do listy błędów składniowych po nieudanej kompilacji, należy użyć kombinacji klawiszy

A. Ctrl+W, O

B. Ctrl+W, E

C. Ctrl+W, T

D. Ctrl+W, N

W środowisku Visual Studio zrozumienie, które skróty klawiaturowe przypisane są do specyficznych funkcji, jest kluczowe dla efektywnej pracy programisty. Odpowiedzi błędne sugerują inne kombinacje klawiszy, które nie są przypisane do wyświetlania listy błędów. Na przykład Ctrl+W, O często jest skojarzone z otwieraniem konkretnej funkcjonalności czy widoku w innych programach, ale w Visual Studio nie odpowiada za listę błędów. Podobnie Ctrl+W, T i Ctrl+W, N również odnoszą się do innych zadań, takich jak otwieranie okna Zarządzania Zadaniami czy Notyfikacji. Błędne przyporządkowanie tych funkcji może wynikać z braku znajomości specyficznych dla Visual Studio skrótów lub z mylnego przenoszenia wiedzy z innego oprogramowania, które może używać podobnych kombinacji do innych celów. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że wszystkie zintegrowane środowiska programistyczne działają w podobny sposób lub że skróty klawiszowe są unifikowane pomiędzy różnymi platformami i aplikacjami. Dlatego tak ważne jest, by każdy korzystający z Visual Studio zapoznał się z dokumentacją i dostępnymi skrótami klawiaturowymi, aby móc efektywnie nawigować i korzystać z funkcji oferowanych przez to zaawansowane narzędzie.

Pytanie 22

W przedstawionym kodzie PHP, co powinno się wyświetlić zamiast znaków zapytania?

$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkancy');
 if(!$x)
 echo "???????????????????????";

A. Nieprawidłowe hasło do bazy danych

B. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania

C. Zapytanie zostało zrealizowane pomyślnie

D. Niepoprawna nazwa bazy danych

W przypadku odpowiedzi Nieprawidłowe hasło do bazy danych taki komunikat pojawiłby się raczej na wcześniejszym etapie procesu nawiązywania połączenia z bazą danych a nie podczas przetwarzania samego zapytania SQL Błąd związany z hasłem jest związany z funkcją mysql_connect a nie z mysql_query co wskazuje na niepoprawne zrozumienie sekwencji działań w PHP Podobnie odpowiedź Nieprawidłowa nazwa bazy danych sugeruje problem na etapie nawiązywania połączenia z bazą danych zanim jakiekolwiek zapytanie zostanie wykonane Takie błędy zwykle wynikają z podania niepoprawnych parametrów w funkcji łączącej z bazą danych a nie podczas wykonywania zapytania Dodatkowo wybór tej odpowiedzi wskazuje na brak zrozumienia jak działa mechanizm wyboru bazy danych w PHP Odpowiedź Zapytanie przetworzono pomyślnie jest logicznie błędna w kontekście użycia bloku if(!x) który wyraźnie wskazuje na reakcję na niepowodzenie zadania więc nie może być wybrana jako prawidłowa w sytuacji gdy oczekiwane jest wystąpienie błędu Takie błędy myślowe często wynikają z niezrozumienia struktury warunkowej w PHP oraz sposobu obsługi błędów Praktyczną wskazówką jest zawsze testowanie i logowanie komunikatów zwracanych przez funkcje PHP co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi i pozwala unikać takich pomyłek

Pytanie 23

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Inwersja.

B. Barwienie.

C. Progowanie.

D. Krzywe.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 24

Który opis dotyczy metody POST przesyłania formularza?

A. jest zalecana przy przesyłaniu danych wrażliwych (hasło, numer karty)

B. ma ograniczenie długości adresu do 255 znaków

C. dane są przesyłane w adresie URL, widoczne dla użytkownika

D. można ją zapisać jako zakładkę w przeglądarce

Pozostałe opisy dotyczą metody GET. To GET przesyła dane w URL (widoczne dla użytkownika), pozwala zapisać żądanie jako zakładkę i ma ograniczoną długość adresu. POST ukrywa dane w treści żądania, więc jest zalecana dla danych wrażliwych.

Pytanie 25

Której metody JavaScript użyć, aby wyświetlić okno z POLEM do wpisania danych oraz przyciskami OK i Anuluj?

prompt();

alert();

confirm();

message();

Metoda prompt() wyświetla okno z POLEM do wpisania tekstu oraz przyciskami OK i Anuluj, a po zatwierdzeniu zwraca wpisaną wartość (lub null po anulowaniu), np. let imie = prompt("Podaj imię:");. Zapamiętaj: prompt = zapytaj użytkownika o DANE.

Pytanie 26

Która jednostka rozmiaru w CSS jest WZGLĘDNA (skaluje się względem rozmiaru odniesienia)?

em

pt

px

cm

Jednostki względne skalują się w stosunku do innej wartości, dzięki czemu układ łatwiej dopasować do urządzenia. em odnosi się do rozmiaru czcionki elementu (a rem do rozmiaru korzenia dokumentu); podobnie względne są procenty. Dlatego względną jednostką spośród podanych jest em.

Pytanie 27

Który kod da: „pogrubiony” pogrubione, „pochylony” kursywą, a „górnym indeksie” w górnym indeksie?

<i>pogrubiony</i> <b>pochylony</b> lub w <sub>górnym indeksie</sub>

<b>pogrubiony <i>pochylony</i></b> lub w <sub>górnym indeksie</sub>

<i>pogrubiony <b>pochylony lub w</i> <sup>górnym indeksie</sup>

<b>pogrubiony</b> <i>pochylony</i> lub w <sup>górnym indeksie</sup>

Każdy efekt ma swój znacznik: pogrubienie to <b>, kursywa <i>, a górny indeks <sup> (np. x<sup>2). Poprawny zapis to <b>pogrubiony</b> <i>pochylony</i> ... <sup>górnym indeksie</sup>. Zapamiętaj: <sup> = superscript (góra), <sub> = subscript (dół).

Pytanie 28

Informacje o ciasteczkach (cookies) są w PHP przechowywane w tablicy:

$_SERVER

$_COOKIE

$_POST

$_GET

Pozostałe tablice superglobalne przechowują inne dane. $_GET zawiera parametry przekazane w adresie URL (po znaku „?”), a $_POST - pola formularza wysłanego metodą POST; obie dotyczą bieżącego żądania, a nie ciasteczek. $_SERVER gromadzi informacje o środowisku i żądaniu, takie jak adres serwera, nagłówki czy ścieżki - również nie przechowuje cookies. Wartości ciasteczek znajdują się w $_COOKIE, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 29

W języku HTML zapis < spowoduje w przeglądarki wyświetlenie znaku

A. >

B. "

C. &

D. <

W przypadku odpowiedzi, które nie są poprawne, warto zaznaczyć, że wyspecjalizowane znaki mają różne encje HTML, a odpowiedzi, które sugerują inne znaki, nieodpowiednio interpretują zasady użycia. Znak > jest stosowany do reprezentowania większości, a jego encja to >. Użycie znaku > w sytuacji, gdy chcemy wyświetlić go dosłownie, również wymaga zastosowania encji, co sprawia, że ta odpowiedź jest błędna w kontekście pytania dotyczącego znaku <. Znak & jest z kolei używany do wprowadzania encji w HTML i jego książkowa reprezentacja to &. Gdybyśmy spróbowali wyświetlić & bez użycia encji, przeglądarka mogłaby zinterpretować go jako początek nowej encji, co prowadziłoby do błędów w renderowaniu. Ostatni znak " również wymaga encji, aby był wyświetlany poprawnie, ponieważ jego bezpośrednie użycie mogłoby prowadzić do problemów z interpretacją atrybutów w znacznikach. W każdym z tych przypadków musimy stosować odpowiednie encje HTML dla zachowania integralności kodu oraz poprawności wyświetlania treści w przeglądarkach, co jest kluczowe w projektowaniu z wykorzystaniem HTML.

Pytanie 30

Testy aplikacji webowej, mające na celu ocenę wydajności aplikacji oraz bazy danych, a także architektury serwera i konfiguracji, noszą nazwę testów

A. użyteczności

B. bezpieczeństwa

C. funkcjonalnych

D. kompatybilności

Testy użyteczności zajmują się tym, jak łatwo i intuicyjnie użytkownicy mogą korzystać z aplikacji. Obejmują analizę interfejsu użytkownika oraz ogólne wrażenia z korzystania. Choć oczywiście są ważne, to nie mają bezpośredniego związku z testowaniem skalowalności czy tego, jak działa architektura serwera. Z kolei testy funkcjonalne sprawdzają, czy aplikacja działa tak, jak powinna, testując jej funkcje w kontekście poszczególnych zadań, ale też nie obejmują tego, jak aplikacja radzi sobie pod dużym obciążeniem. Testy bezpieczeństwa są o tym, jak znaleźć luki w zabezpieczeniach aplikacji, a nie odnoszą się do skalowalności ani architektury systemu. Często ludzie błędnie mylą cele różnych testów, co prowadzi do wyboru złych odpowiedzi. Ważne jest, żeby zrozumieć, że każdy test ma swoją specyfikę i cele, które pomagają zapewnić, że aplikacja nie tylko działa, ale żeby działała efektywnie w różnych warunkach i na różnych platformach. Dlatego dobrze jest znać kontekst testów kompatybilności, bo to kluczowe do projektowania i wdrażania aplikacji internetowych, które mogą sprostać wymaganiom użytkowników.

Pytanie 31

Do czego wykorzystywany jest program debugger?

A. do analizy działającego programu w celu odnalezienia błędów

B. do badania kodu źródłowego w celu wykrycia błędów składniowych

C. do interpretacji kodu w wirtualnej maszynie Java

D. do przetwarzania kodu napisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy

Pomimo że niektóre odpowiedzi mogą wydawać się bliskie prawdy, należy zrozumieć istotne różnice między funkcjami debuggera a innymi narzędziami w ekosystemie programistycznym. Interpretacja kodu w wirtualnej maszynie Java nie jest zadaniem debuggera, lecz specyficzną funkcją maszyny wirtualnej, która wykonuje programy napisane w języku Java. Ta odpowiedź myli koncepcję uruchamiania kodu z jego analizą i diagnostyką. Z kolei analiza kodu źródłowego w celu odnalezienia błędów składniowych odnosi się do działania kompilatora, który sprawdza poprawność składniową przed uruchomieniem programu, podczas gdy debugger działa na już uruchomionym kodzie. Tłumaczenie kodu zapisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy to proces kompilacji, który ma miejsce przed wykonaniem programu. Debugger, zamiast tego, koncentruje się na dynamicznej analizie działania programu, co jest kluczowe podczas testowania i naprawiania błędów. Zrozumienie tych różnic jest niezbędne, aby poprawnie wykorzystać narzędzia dostępne w procesie tworzenia oprogramowania oraz aby unikać typowych błędów myślowych, takich jak mylenie etapu kompilacji z etapem wykonania.

Pytanie 32

CAPTCHA to technika zabezpieczeń stosowana na stronach WWW, która pozwala:

A. pominąć proces uwierzytelniania w aplikacji

B. automatycznie wypełnić formularz danymi użytkownika

C. przyspieszyć logowanie do aplikacji internetowej

D. potwierdzić, że dane z formularza wysyła człowiek, a nie program

Pozostałe odpowiedzi przeczą celowi CAPTCHY. Nie przyspiesza ona logowania - wręcz przeciwnie, dokłada dodatkowy krok do wykonania przez użytkownika. Nie pomija też uwierzytelniania: to osobny mechanizm, który nie zastępuje sprawdzania tożsamości, lecz blokuje automaty. Automatyczne wypełnianie formularza danymi to zadanie menedżera haseł lub przeglądarki, a nie CAPTCHY, która ma utrudniać działanie botom. CAPTCHA służy do potwierdzenia, że formularz wypełnia człowiek, dlatego to ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 33

Po awarii serwera bazy danych, aby jak najszybciej przywrócić pełne działanie bazy, konieczne jest wykorzystanie

A. najświeższej wersji instalacyjnej serwera

B. opisu struktur danych w tabelach

C. kompletnej listy użytkowników serwera

D. aktualnej wersji kopii zapasowej

Próbując zrozumieć, dlaczego inne odpowiedzi są nieprawidłowe, warto zwrócić uwagę na ich naturę. Użycie najnowszej wersji instalacyjnej serwera nie jest wystarczające w przypadku awarii bazy danych. Instalacja serwera bez danych może prowadzić do całkowitej utraty informacji. Serwer z aktualną wersją oprogramowania nie przywróci funkcjonalności, jeśli nie posiadamy danych. Ponadto, pełna lista użytkowników serwera, mimo że istotna dla zarządzania dostępem, nie ma żadnego wpływu na proces przywracania danych. Jest to często mylnie rozumiane jako kluczowy element procesu, jednak bez danych, konta użytkowników nie są użyteczne. Opis struktur danych w tabelach, chociaż ważny dla zrozumienia architektury bazy, również nie pomoże w przywróceniu danych. W rzeczywistości, bez odpowiednich danych do wypełnienia tych struktur, nie można uzyskać działającego systemu. W praktyce, brak strategii kopii zapasowych prowadzi do sytuacji, w której odzyskiwanie danych staje się niezwykle trudne lub wręcz niemożliwe. Ostatecznie, kluczowym błędem myślowym jest przekonanie, że same informacje o strukturze systemu lub użytkownikach mogą zastąpić rzeczywiste dane. Dlatego ważne jest, aby każdy z administratorów baz danych zrozumiał znaczenie regularnego tworzenia kopii zapasowych i ich testowania, aby skutecznie radzić sobie z potencjalnymi awariami.

Pytanie 34

Jakie wyrażenie należy umieścić w miejsce ??? w pętli napisanej w języku C++, aby na ekranie zostały wyświetlone wyłącznie elementy tablicy tab?

int tab[6];
for (int i = 0; ???; i++)
    cout << tab[i];

A. i <= 6

B. i > 6

C. i >= 6

D. i < 6

Niepoprawne wybory wyrażenia warunkowego w pętli for mogą prowadzić do różnych problemów, z których głównym jest przekroczenie zakresu tablicy, co jest powszechnym błędem w programowaniu w językach takich jak C++. Błędne zastosowanie warunku i >= 6 spowodowałoby, że pętla nie wykonałaby się ani razu, ponieważ początkowa wartość i wynosi 0, co nie spełnia tego warunku. Warunek i <= 6 może wydawać się poprawny, ponieważ uwzględnia indeks 6, jednak indeks ten wykracza poza zakres tablicy posiadającej 6 elementów (z indeksami od 0 do 5), co prowadziłoby do błędu out-of-bounds. Warunek i > 6 również jest błędny, ponieważ nigdy nie zostanie spełniony przy początkowej wartości i równej 0, a pętla tym samym się nie wykona. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wyborów wynikają z nieprawidłowego rozumienia indeksowania tablic oraz zakresu pętli. Ważne jest, aby dokładnie przeanalizować, jak indeksy są przypisywane w tablicach i dostosować warunki pętli, aby zawsze mieściły się w poprawnym zakresie. Aby uniknąć takich błędów, zaleca się stosowanie podejścia, które uwzględnia długość tablicy i iteruje do mniejszej wartości niż jej rozmiar. Tego typu prewencja nie tylko zwiększa stabilność programu, ale również jego bezpieczeństwo, eliminując ryzyko naruszenia pamięci programu i potencjalnych podatności bezpieczeństwa.

Pytanie 35

Jaką rozdzielczość określa jednostka ppi (ang. pixels per inch)?

A. Obrazów generowanych przez drukarki i plotery

B. Obrazów bitmapowych.

C. Skanujących urządzeń.

D. Cyfrowych przyrządów dokonujących pomiarów.

Skanery są urządzeniami, które przetwarzają obrazy z analogowych źródeł na format cyfrowy, ale nie są bezpośrednio związane z rozdzielczością wyrażaną w ppi. Często mylnie zakłada się, że skanery działają na podobnych zasadach jak drukarki, jednak ich rozdzielczość jest mierzone w dpi (dots per inch), co odnosi się do punktów na cal, a nie pikseli. Obrazy rastrowe, chociaż mają swoje zastosowanie w kontekście ppi, nie są jedynym kontekstem dla tej jednostki. Rozdzielczość obrazów rastrowych odnosi się do ich jakości i szczegółowości, jednak ppi jest najczęściej używane w kontekście druku, a nie w samym tworzeniu obrazów rastrowych. Cyfrowe urządzenia wykonujące pomiary mogą mieć różne zastosowania, ale również nie odnoszą się do ppi w kontekście ich działania czy wydajności. Rozumienie, jak różne urządzenia i techniki pomiarowe używają różnych jednostek miary do określania rozdzielczości, jest kluczowe dla prawidłowego zrozumienia tematu. W branży graficznej oraz drukarskiej ważne jest, aby właściwie interpretować te jednostki oraz ich zastosowania w praktyce.

Pytanie 36

Co wyświetli kod PHP:

echo date('Y');

A. dzień

B. rok

C. miesiąc i rok

D. dzień i miesiąc

O wyniku decyduje litera formatu. Dzień to 'd', miesiąc 'm', a połączenia jak „miesiąc i rok” wymagałyby kilku liter (np. 'm.Y'). Samo 'Y' daje tylko rok, więc echo date('Y'); wyświetli rok.

Pytanie 37

Baza danych księgarni zawiera tabelę o nazwie książki, w której znajdują się: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych oraz tabelę autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Aby wygenerować raport dotyczący sprzedanych książek z tytułami i nazwiskami autorów, co należy zrobić?

A. zdefiniować relację 1..1 pomiędzy tabelami książki i autorzy, a następnie przygotować kwerendę łączącą obie tabele

B. zdefiniować relację 1..n pomiędzy tabelami książki i autorzy, a następnie przygotować kwerendę łączącą obie tabele

C. przygotować dwie oddzielne kwerendy: pierwszą wyszukującą tytuły książek, drugą wyszukującą nazwiska autorów

D. stworzyć kwerendę wyszukującą tytuły książek

Jak chcesz zrobić raport o sprzedanych książkach, musisz najpierw ustalić, jak połączone są tabelki 'książki' i 'autorzy'. W tym przypadku relacja 1..n jest najlepsza, bo każdy autor może napisać wiele książek, a każda książka ma swojego jednego autora. Kiedy już to masz ustalone, możesz zabrać się za pisanie kwerendy, która połączy te tabele. W SQL użyjesz JOIN, co pozwala połączyć dane i zobaczyć pełne informacje o sprzedanych książkach, w tym tytuły i nazwiska autorów. Przykładowa kwerenda może wyglądać tak: SELECT książki.tytul, autorzy.nazwisko FROM książki JOIN autorzy ON książki.idAutor = autorzy.id. Takie podejście umożliwia łączenie danych z różnych źródeł i jest podstawą analizy baz danych. Dobrze zdefiniowane relacje między tabelami to też klucz do utrzymania porządku w danych i efektywności zapytań.

Pytanie 38

Określ rezultat wykonania skryptu stworzonego w języku PHP

A. B

B. D

C. C

D. A

Odpowiedzi B, C i D są niepoprawne z kilku powodów związanych z błędnym zrozumieniem działania funkcji asort() w PHP. Po pierwsze, funkcja ta sortuje tablicę według wartości w porządku rosnącym, ale co ważne, zachowuje oryginalne klucze. Odpowiedź B ukazuje tablicę z kluczami zresetowanymi do wartości całkowitych, co wskazuje na zastosowanie innej funkcji sortującej jak sort() zamiast asort(). Taki wynik wskazuje brak zrozumienia kluczowej cechy asort(), która jest istotna w pracy z tablicami asocjacyjnymi, gdzie zachowanie kluczy jest konieczne do prawidłowego odwzorowania danych. W odpowiedzi C klucze są także zresetowane, a wartości są w niewłaściwej kolejności, co mogłoby sugerować użycie sort() na tablicy o zmienionym indeksowaniu. Odpowiedź D pokazuje tablicę posortowaną poprawnie, ale w niewłaściwej kolejności, co sugeruje błędne użycie funkcji sortującej, być może zakładające odwrotną kolejność lub błędne przypisanie wartości. Kluczowe jest zrozumienie, jak różne funkcje sortujące w PHP wpływają na klucze i wartości tablic, aby unikać takich błędów i poprawnie wykorzystywać funkcje jak asort() do manipulacji danymi w kontekście ich praktycznego zastosowania, jak konfigurowanie ustawień czy analiza danych, gdzie zachowanie oryginalnych kluczy jest kluczowe. Niewłaściwe zastosowanie może prowadzić do błędnych interpretacji danych i problemów z zachowaniem integralności aplikacji.

Pytanie 39

W HTML zdefiniowano hiperłącze zawierające znak #. Co się wydarzy po kliknięciu na ten odsyłacz?

<a href="#dane"></a>

A. Uruchomi się skrypt o nazwie dane

B. Zostanie wskazany względny adres URL o nazwie dane

C. Otworzy się nowa karta przeglądarki o nazwie dane

D. Strona przewinie się do elementu o id równym dane

W HTML znacznik <a> to taki element, który tworzy hiperłącza. Dzięki nim możesz przeskakiwać po stronie lub między różnymi stronami. Atrybut href wskazuje, dokąd prowadzi to łącze. Jak widzisz, gdy href zaczyna się od #, to znaczy, że przeniesie Cię do konkretnego miejsca na tej samej stronie, które jest oznaczone atrybutem id. Czyli, jeśli masz href="#dane", to strona przewinie się do elementu z id="dane". To bardzo przydatna rzecz, szczególnie na długich stronach, bo zamiast przewijać wszystko, możesz od razu trafić do odpowiedniej sekcji. To zgodne z tymi sztywnymi zasadami W3C, które mówią o tym, że strony powinny być łatwe w obsłudze. Powinieneś też pamiętać, żeby zawsze sprawdzać, czy id, do którego się odnosisz, istnieje. Dzięki temu unikniesz problemów z nawigacją.

Pytanie 40

Który z poniższych typów plików NIE JEST używany do publikacji grafiki lub animacji na stronach www?

A. SWF

B. PNG

C. SVG

D. AIFF

Wybór formatu plików, które są używane do publikacji grafiki lub animacji na stronach internetowych, jest istotnym elementem projektowania interfejsów. SVG, jako format wektorowy, oferuje wyjątkową elastyczność i skalowalność, co czyni go idealnym dla responsywnych projektów. Jego możliwość dostosowywania w kodzie HTML i CSS sprawia, że jest on często wybierany przez projektantów, którzy dążą do zachowania wysokiej jakości wizualnej bez utraty wydajności. SWF, z kolei, był popularnym formatem dla animacji Flash, który pozwalał na interaktywne elementy w stronach internetowych, jednak obecnie jest mniej używany z powodu rosnącej niekompatybilności z nowoczesnymi przeglądarkami. PNG, jako format rastrowy, zapewnia wsparcie dla przezroczystości oraz wysoką jakość obrazu, co czyni go uniwersalnym narzędziem w publikacji grafiki w internecie. Tak więc, wybór AIFF jako formatu do publikacji byłby błędny, ponieważ nie jest on przeznaczony do przechowywania grafiki ani animacji, a zastosowanie go w tym kontekście może prowadzić do nieporozumień i niewłaściwej prezentacji treści. Ważne jest, aby zrozumieć, że różne formaty plików mają swoje specyficzne przeznaczenie i zalety, co powinno być brane pod uwagę przy tworzeniu zawartości internetowej.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej