Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik robót wykończeniowych w budownictwie
Kwalifikacja: BUD.11 - Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych
Data rozpoczęcia: 10 lutego 2026 23:28
Data zakończenia: 10 lutego 2026 23:41

Egzamin niezdany

Wynik: 13/40 punktów (32,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby zapobiec trwałym plamom na podłodze z płytek gresowych, należy ją po wyspoinowaniu

A. zaimpregnować

B. zagruntować

C. zmatowić

D. natłuścić

Zastosowanie gruntowania, zmatowienia czy natłuszczenia posadzki gresowej w kontekście zabezpieczania jej po wyspoinowaniu może prowadzić do nieefektywnej ochrony i niepożądanych skutków. Gruntowanie, czyli nałożenie preparatu podkładowego, ma na celu poprawę przyczepności warstw wykończeniowych do podłoża, a nie tworzenie warstwy ochronnej na powierzchni płytek. W przypadku gresu, który jest materiałem o niskiej porowatości, gruntowanie nie przyniesie oczekiwanych rezultatów. Zmatowienie, z kolei, polega na mechanicznym usunięciu polerowanej warstwy z powierzchni płytek, co może prowadzić do ich uszkodzenia oraz utraty estetyki. Natłuszczenie, czyli pokrycie powierzchni olejem lub innym tłuszczem, nie tylko nie zabezpiecza przed zabrudzeniami, ale wręcz może prowadzić do powstania plam, które są trudne do usunięcia. Typowe błędy myślowe w tym przypadku związane są z myleniem różnych technik ochrony powierzchni, co może skutkować brakiem efektywności podjętych działań. Aby skutecznie chronić płytki gresowe, kluczowa jest impregnacja, która tworzy barierę ochronną, a nie metody, które mogą osłabić ich trwałość i funkcjonalność.

Pytanie 2

Na płytkach ściennych mogą wystąpić niewielkie rysy oraz pęknięcia z powodu

A. narażenia ściany na drgania o niskiej częstotliwości

B. układania płytek na zbyt świeżym podłożu z tynku

C. występowania niskiej wilgotności powietrza w pomieszczeniu

D. występowania wysokiej temperatury otoczenia

Ułożenie płytek na zbyt świeżym podłożu z tynku jest kluczowym czynnikiem prowadzącym do pojawiania się drobnych rys i pęknięć. Świeży tynk nie ma jeszcze odpowiedniej wytrzymałości i stabilności, co oznacza, że w miarę jego wysychania i kurczenia się, może powodować ruchy w obrębie podłoża. Tego typu ruchy mogą prowadzić do powstawania napięć, które są przenoszone na ułożone płytki, co skutkuje ich uszkodzeniem. Dobrą praktyką jest odczekanie odpowiedniego czasu po nałożeniu tynku, zgodnie z zaleceniami producenta, zanim przystąpi się do układania płytek. W branży budowlanej zaleca się, by tynk był w pełni suchy i stabilny, co można potwierdzić poprzez stosowanie specjalistycznych narzędzi do pomiaru wilgotności. Przykładami mogą być tynki cementowe i gipsowe, które wymagają różnego czasu schnięcia. Dlatego przestrzeganie tej zasady może znacząco wpłynąć na trwałość i estetykę wykończenia wnętrz.

Pytanie 3

Do realizacji posadzki zakupiono 100 m² deszczułek podłogowych w cenie 99 zł/m². Za pozostałe materiały niezbędne do wykonania podłogi wydano 3 000 zł. Jaki jest całkowity wydatek na materiały przeznaczone na tę podłogę?

A. 3 990 zł

B. 1 290 zł

C. 3 099 zł

D. 12 900 zł

W przypadku błędnych odpowiedzi często występuje niepełne zrozumienie zagadnienia dotyczącego kalkulacji kosztów. Na przykład, jeśli ktoś wybrał 1 290 zł, mógł pomylić jednostki lub przeoczyć fakt, że liczymy koszt za 100 m² deszczułek, a nie za pojedynczy metr. Z kolei odpowiedź 3 099 zł może wynikać z błędnego dodania kosztu deszczułek do kosztów pozostałych materiałów, jednak z błędnym obliczeniem ceny deszczułek. Warto także zauważyć, że wybór 3 990 zł mógłby sugerować, że osoba nie zrozumiała, iż całkowity koszt obejmuje wszystkie elementy, a nie tylko część wydatków. Często zdarza się, że przy kalkulacjach finansowych, szczególnie w branży budowlanej, pomijane są istotne składniki kosztów, co prowadzi do nieprecyzyjnych wyników. Dlatego tak ważne jest dokładne i systematyczne podejście do obliczeń, aby nie dopuścić do pomyłek, które mogą skutkować nieefektywnym zarządzaniem budżetem.

Pytanie 4

Aby zrealizować i przymocować jednopoziomowy system rusztu w suficie podwieszanym, należy zastosować profile

A. CD i UD

B. UA i UW

C. UA i UD

D. CW i CD

Wybór profili UA i UD, a także CW i CD, w kontekście wykonania jednopoziomowego rusztu sufitu podwieszanego, nie jest właściwy z kilku istotnych powodów. Profile UA i UD są przeznaczone do innego rodzaju konstrukcji, głównie do obudowy ścianek działowych oraz jako elementy nośne przy montażu różnych typów osłon. Profile CW i CD są z kolei używane w systemach ścianek działowych, co nie odpowiada wymaganiom montażu sufitu podwieszanego. Niepoprawne zrozumienie funkcji i zastosowania tych profili może prowadzić do poważnych problemów w konstrukcji. Na przykład, użycie profili CW, które są przeznaczone do konstrukcji pionowych, w sufitach poziomych, może prowadzić do obniżenia stabilności oraz nieadekwatnej nośności całej konstrukcji. Często zdarza się, że osoby bez doświadczenia w budownictwie mylą różne oznaczenia profili, co skutkuje wyborem niewłaściwych elementów do montażu. Kluczowe jest zrozumienie, że każdy typ profilu ma swoje specyficzne zastosowanie i wszelkie odstępstwa mogą prowadzić do niesprawności oraz obniżenia jakości wykonanego projektu. Dlatego tak ważne jest przestrzeganie właściwych norm oraz dobrych praktyk w branży budowlanej.

Pytanie 5

Ceramiczne płytki szkliwione stosowane jako okładzina ścienna mają

A. niską odporność na działanie wody

B. znaczną izolacyjność termiczną

C. wysoką przesiąkliwość

D. wysoką odporność na zmywanie

Wydaje mi się, że źle zrozumiałeś właściwości płytek ceramicznych. Na przykład, mówienie o ich wysokiej izolacyjności termicznej to spore nieporozumienie. Płytki wcale nie są stworzone do poprawy efektywności energetycznej w budynkach. Ich główną rolą jest wykończenie powierzchni, a izolację zapewniają inne materiały, jak wełna mineralna czy styropian. Stwierdzenie, że płytki są bardzo przesiąkliwe, to też nieprawda, bo szkliwiona powierzchnia czyni je odpornymi na wodę. Gdybyś użył płytek o dużej przesiąkliwości w wilgotnych miejscach, to szybciej by się zniszczyły i mogłyby pojawić się problemy z pleśnią. A z kolei twierdzenie, że mają małą odporność na wodę, też nie trzyma się kupy, bo ceramiczne płytki szkliwione są specjalnie zaprojektowane do wilgotnych warunków, jak łazienki. Zrozumienie tych aspektów jest naprawdę ważne, gdy chcesz wybrać odpowiednie materiały budowlane, żeby później nie mieć kłopotów z ich trwałością i wyglądem.

Pytanie 6

Nie powinno się używać do malowania elementów stalowych oraz żeliwnych

A. lakierów ftalowych

B. emalii ftalowych

C. farb olejnych

D. farb emulsyjnych

Farby emulsyjne, które są na bazie wody, nie są odpowiednie do malowania elementów stalowych i żeliwnych ze względu na ich ograniczoną odporność na korozję oraz niską przyczepność do metalowych powierzchni. Stal i żeliwo wymagają bardziej wyspecjalizowanych rozwiązań, które zapewnią długoterminową ochronę przed działaniem czynników atmosferycznych. W przypadku zastosowań przemysłowych i budowlanych standardy, takie jak ASTM D3359, określają właściwości farb ochronnych, które muszą być spełnione, aby zapewnić skuteczną ochronę. Farby olejne oraz emalie ftalowe charakteryzują się wyższą odpornością chemiczną oraz lepszą przyczepnością do metalowych powierzchni, przez co są znacznie bardziej odpowiednie do malowania stali i żeliwa. Przykłady zastosowania to malowanie elementów konstrukcji stalowych w budownictwie, gdzie wymagania dotyczące ochrony przed korozją są kluczowe dla trwałości budynku.

Pytanie 7

Nieodpowiednio dokręcone wkręty, łączące płyty gipsowo-kartonowe z profilami, mogą skutkować uszkodzeniami okładziny w formie

A. nierówności powierzchni okładziny

B. pęknięć płyt g-k

C. wgnieceń powierzchni okładziny

D. wgnieceń płyt g-k

Niedokręcone wkręty mocujące płyty gipsowo-kartonowe do profili mogą prowadzić do powstawania nierówności powierzchni okładziny. Jest to związane z tym, że odpowiednie dokręcenie wkrętów zapewnia stabilność i równość powierzchni. Gdy wkręty są zbyt luźne, płyty g-k nie są w stanie prawidłowo przylegać do siebie oraz do podłoża, co skutkuje powstawaniem nierówności, które mogą być widoczne po zakończeniu prac wykończeniowych. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest etap montażu, w którym istotne jest przestrzeganie zasad dotyczących ciśnienia wkrętów. Zgodnie z wytycznymi producentów i normami budowlanymi ważne jest, aby wkręty były wkręcane na odpowiednią głębokość, co zapobiega deformacjom i umożliwia prawidłowe wykończenie powierzchni. W praktyce, aby uniknąć takich problemów, zaleca się stosowanie narzędzi z regulacją momentu obrotowego, co pozwala na precyzyjne dokręcanie wkrętów.

Pytanie 8

Przedłużanie profili sufitowych CD 60 powinno odbywać się z wykorzystaniem

A. uchwytów elastycznych

B. wieszaków obrotowych

C. łączników krzyżowych

D. łączników wzdłużnych

Zastosowanie łączników krzyżowych w procesie przedłużania profili sufitowych CD 60 nie jest odpowiednie, ponieważ ich konstrukcja jest zaprojektowana w celu łączenia profili w układzie krzyżowym, co nie odpowiada potrzebom przedłużania profili wzdłużnych. Łączniki krzyżowe stosuje się zazwyczaj w sytuacjach, gdy konieczne jest wsparcie profili w różnych kierunkach, co nie jest wymagane przy przedłużaniu. Użycie uchwytów elastycznych również nie jest właściwe w tym kontekście, ponieważ te elementy są przeznaczone do mocowania profili do konstrukcji budowlanych, a nie do ich przedłużania. Ostatecznie, wieszaki obrotowe, pomimo że mogą pełnić funkcję wsparcia dla konstrukcji, nie są odpowiednimi rozwiązaniami w przypadku przedłużania profili sufitowych. Kluczowe jest tutaj zrozumienie funkcji poszczególnych elementów montażowych; nieprawidłowe użycie jakiegokolwiek z wymienionych rozwiązań może prowadzić do osłabienia strukturalnego sufitu, co w przyszłości wiąże się z ryzykiem niebezpieczeństwa. Przy projektowaniu systemów sufitowych należy kierować się nie tylko aspektem estetycznym, ale również przestrzegać norm i wytycznych dotyczących konstrukcji, aby zapewnić trwałość i bezpieczeństwo realizowanych projektów. Typowym błędem jest mylenie funkcji poszczególnych elementów oraz ignorowanie ich specyfiki, co może prowadzić do kosztownych błędów w montażu.

Pytanie 9

Przedstawiony na rysunku pędzel służy do malowania

A. elementów o ażurowej budowie.

B. grubo fakturowanego tynku.

C. niewielkich powierzchni ścian tynkowanych.

D. drewnianych mebli.

Wybór niewłaściwej odpowiedzi na to pytanie często wynika z nieporozumienia dotyczącego zastosowania pędzli malarskich. Różne rodzaje pędzli są zaprojektowane do spełniania specyficznych funkcji, a ich struktura i kształt mają kluczowe znaczenie dla uzyskania pożądanych efektów. Na przykład, pędzle do malowania drewnianych mebli zazwyczaj mają delikatniejsze włosie, co pozwala na precyzyjne nakładanie farby i dotarcie do trudno dostępnych miejsc. Użycie pędzla o gęstym włosiu do takich powierzchni mogłoby prowadzić do nieestetycznych smug i nierówności. Ponadto, malowanie niewielkich powierzchni ścian tynkowanych wymagałoby zastosowania pędzla o mniejszych rozmiarach, co umożliwiłoby dokładniejsze manewrowanie w rogach i na krawędziach. Zastosowanie pędzla do elementów o ażurowej budowie, z kolei, również byłoby nieodpowiednie, ponieważ ich delikatna konstrukcja wymagałaby innych narzędzi, takich jak małe pędzelki lub wałki, które zapewnią precyzyjne pokrycie bazując na ich specyficznych kształtach. Rozumienie tych różnic jest kluczowe dla uzyskania profesjonalnych efektów malarskich oraz przestrzegania standardów w branży budowlanej.

Pytanie 10

Malarz otrzymał zlecenie zagruntowania oraz dwukrotnego pomalowania farbą emulsyjną ścian o łącznej powierzchni 55 m². Na podstawie tabeli oblicz ile wyniesie wynagrodzenie pracownika.

Lp.	Rodzaj roboty malarskiej	Stawka za 1 m² [zł]
1.	Gruntowanie lub impregnowanie podłoża	5,00
2.	Odtłuszczenie podłoża	7,00
3.	Malowanie ścian farbą emulsyjną (jedna warstwa)	10,00
4.	Malowanie sufitów farbą emulsyjną (jedna warstwa)	12,00

A. 1 595,00 zł

B. 825,00 zł

C. 1 485,00 zł

D. 1 375,00 zł

W obliczaniu wynagrodzenia malarza ważne jest, żeby ogarnąć wszystkie koszty związane z gruntowaniem i malowaniem. Koszt gruntowania to 5 zł za metr kwadratowy, więc przy powierzchni 55 m² wychodzi 275 zł. Malowanie wymaga dwóch warstw farby emulsyjnej, co znaczy, że koszt jednej warstwy to 10 zł za metr, a dla 55 m² to 550 zł. Jak pomnożymy to przez dwie warstwy, to dostajemy 1100 zł. Jeśli więc zsumujemy te koszty, otrzymujemy 1375 zł za całość. Z własnego doświadczenia wiem, że dobrym pomysłem jest znać metody obliczania tych kosztów, bo to ułatwia ogarnianie budżetu w projektach budowlanych. Zresztą, znajomość stawek za usługi budowlane pomaga w planowaniu wydatków i unikać niespodzianek podczas realizacji zleceń.

Pytanie 11

Jeśli wykończenie jednej strony ściany działowej z profili stalowych rozpoczęto używając płyty o wymiarach 2 600 x 1 200 mm, to wykończenie drugiej strony rusztu powinno rozpocząć się płytą o szerokości

A. 20cm

B. 30cm

C. 90cm

D. 60cm

Wybór szerokości płyty, która jest mniejsza od 60 cm, prowadzi do nieprawidłowego rozplanowania układu płyt, co ma istotne konsekwencje dla stabilności oraz estetyki wykończenia. Odpowiedzi 90 cm, 30 cm oraz 20 cm mogą wprowadzać w błąd, zwłaszcza gdy nie uwzględniają standardowych zasad układania płyt. Szerokość 90 cm byłaby zbyt duża w kontekście zmniejszania ryzyka powstawania szczelin na stykach, co jest kluczowe dla zachowania jednorodności i wytrzymałości konstrukcji. Z kolei płyty o szerokości 30 cm i 20 cm mogą nie zapewnić odpowiedniego pokrycia, co również prowadzi do osłabienia połączeń oraz estetycznych niedociągnięć. W praktyce, mniejsze szerokości mogą zwiększyć liczbę połączeń i tym samym zwiększyć ryzyko ich widoczności w gotowej ścianie, co jest niepożądane. W branży budowlanej, oprócz zapewnienia funkcjonalności, zwraca się także uwagę na estetykę, dlatego stosowanie płyty o szerokości 60 cm jest najlepszym rozwiązaniem, które łączy w sobie zarówno praktyczność, jak i estetykę końcowego wykończenia. Takie podejście odpowiada na potrzeby obecnych standardów i dobrych praktyk, które są niezbędne do osiągnięcia sukcesu w projektach budowlanych.

Pytanie 12

Ściana pokryta płytkami ceramicznymi szkliwionymi wyróżnia się

A. wysoką higroskopijnością

B. wysoką przesiąkliwością

C. niską mrozoodpornością

D. niską nasiąkliwością

Wybór opcji dotyczącej małej mrozoodporności to nie do końca strzał w dziesiątkę, bo mrozoodporność płytek nie jest bezpośrednio powiązana z ich nasiąkliwością. Często płytki o małej nasiąkliwości, takie jak te szkliwione, mają dobrą mrozoodporność, więc nadają się do użytku zewnętrznego. A higroskopijność? To zdolność materiału do wchłaniania wilgoci z powietrza, co w przypadku płytek ceramicznych raczej nie jest dobre. Płytki szkliwione będące w minimalnej higroskopijności są naprawdę dobre w miejscach, gdzie występuje wilgoć. Jeśli chodzi o dużą przesiąkliwość, to też nie jest dobry trop, bo ceramika zaprojektowana z myślą o niskiej przesiąkliwości jest bardziej odporna na wodę. Wydaje mi się, że takie pomyłki mogą wynikać z braku zrozumienia, jak powstają płytki i jakie mają właściwości. Jeśli myślimy o budowlance, wybór materiałów powinien być oparty na jasnych kryteriach, takich jak nasiąkliwość czy warunki eksploatacyjne, co jest naprawdę ważne dla trwałości i funkcjonalności materiałów.

Pytanie 13

Podczas nakładania tapety z raportem, poruszając się w jednym kierunku wokół pomieszczenia, prace należy rozpocząć od rogu

A. ścian z oknem

B. ściany z drzwiami – zlokalizowanej dalej od ościeżnicy

C. ściany naprzeciwko ściany z drzwiami

D. ściany z drzwiami – zlokalizowanej bliżej ościeżnicy

Zaczynanie od innej ściany przy klejeniu tapet może prowadzić do różnych problemów, które psują efekt końcowy. Na przykład, wybierając ścianę z oknem, naturalne światło może pokazać wszystkie niedoskonałości, a i dopasowanie wzorów będzie trudniejsze. Jak zaczynasz od ściany naprzeciwko drzwi, to możesz mieć kłopot z uzyskaniem ładnego dopasowania wzorów, a to znów może wyglądać nieestetycznie. Wiesz, każdy profesjonalny tapeciarz wie, że lepiej zaczynać od części, która jest na wierzchu, czyli od okolicy drzwi. Jak wybierzesz złą ścianę na początek, to potem po klejeniu może się okazać, że trzeba poprawiać, a to zajmuje czas i może być drogie. Planowanie to podstawa, zwłaszcza w takim projekcie, bo dobrze przemyślany wybór startowy to klucz do sukcesu.

Pytanie 14

Na rysunku przedstawiono

A. drabinę rozstawną.

B. rusztowanie stojakowe.

C. drabinę przystawną.

D. rusztowanie drabinowe.

Wybór rusztowania stojakowego wskazuje na nieporozumienie związane z funkcją i konstrukcją tego typu narzędzia. Rusztowania stojakowe są dużymi strukturami wykorzystywanymi w budownictwie, które wymagają znacznej przestrzeni oraz odpowiednich procedur montażowych. W przeciwieństwie do drabiny rozstawnej, rusztowanie nie jest przeznaczone do samodzielnego użytkowania przez jedną osobę, a raczej do zapewnienia miejsca dla zespołu roboczego na różnych wysokościach. Kolejną niepoprawną odpowiedzią jest drabina przystawna, która wymaga opierania o stabilną powierzchnię, co czyni ją nieodpowiednią dla sytuacji, gdy użytkownik potrzebuje autonomicznego dostępu do wysokości. Wybór drabiny rozstawnej w miejscu drabiny rozstawnej może również wynikać z nieznajomości zasad ich użytkowania, gdzie typowe błędy myślowe obejmują mylenie stabilności z mobilnością. Zrozumienie, że drabina rozstawna jest zaprojektowana tak, aby być używana bez podparcia, jest kluczowe dla jej skutecznego zastosowania. Dlatego istotne jest, aby użytkownicy świadomi byli różnic w konstrukcji i przeznaczeniu różnych typów sprzętu, co może znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo pracy oraz efektywność działań budowlanych.

Pytanie 15

Monolityczne podkłady podłogowe dla posadzek ceramicznych wykonuje się

A. z odpowiednio dobranej zaprawy, bezpośrednio w obiekcie.

B. z odpowiednio przygotowanej mieszanki betonowej, w zakładzie prefabrykacji.

C. z płyt gipsowo-kartonowych, bezpośrednio w obiekcie.

D. z żywic syntetycznych, w zakładzie prefabrykacji.

Wybór płyt gipsowo-kartonowych do monolitycznych podkładów podłogowych to zła decyzja i niezgodna z tym, co się zwykle robi w budownictwie. Chociaż płyty są łatwe w montażu i świetnie nadają się do ścianek działowych, to jednak nie wytrzymują obciążeń, jakie stawia się posadzkom ceramicznym. Użycie ich jako podkład może prowadzić do deformacji, a w efekcie do pęknięć ceramiki. Żeby podłoga ceramiczna była stabilna i trwała, trzeba używać materiałów odpornych na wilgoć i obciążenia. W kontekście monolitycznych podkładów, mieszanka betonowa z prefabrykacji też nie jest najlepszym pomysłem. Prefabrykacja dotyczy zazwyczaj większych elementów, które potem transportuje się na budowę, co nie pasuje do układania posadzek ceramicznych w sposób monolityczny. Poza tym, żywice syntetyczne w tym przypadku nie zapewnią sztywności i odporności na różne czynniki, co jest kluczowe dla długotrwałej i funkcjonalnej podłogi. Czasami użycie niewłaściwych materiałów prowadzi do poważnych problemów jak odspojenia czy deformacje, co potem podnosi koszty napraw i utrzymania budynku.

Pytanie 16

Mocowanie listew stelaża z drewna do powierzchni betonowej pod wykończenie z paneli laminowanych przeprowadza się z wykorzystaniem

A. kołków rozporowych i wkrętów

B. kołków rozporowych i nitów

C. wkrętów i nitów

D. wkrętów oraz kleju

Mocowanie listew stelaża drewnianego do podłoża betonowego wymaga zastosowania odpowiednich elementów złącznych, aby zapewnić trwałość i stabilność konstrukcji. Kołki rozporowe i wkręty są idealnym rozwiązaniem w tym przypadku. Kołki rozporowe, które są umieszczane w otworach w betonie, zapewniają pewne mocowanie, ponieważ ich konstrukcja rozpręża się w materiale, kiedy wkręt jest dokręcany. Dzięki temu stelaż jest solidnie przymocowany, co jest kluczowe, aby uniknąć ruchów czy uszkodzeń, które mogą wystąpić w wyniku osiadania podłoża lub w trakcie użytkowania. Wkręty natomiast, dzięki swojej budowie, zapewniają dodatkowe trzymanie i łatwość montażu. W praktyce, często stosuje się te elementy w projektach budowlanych, gdzie stabilność konstrukcji jest niezbędna, zwłaszcza w pomieszczeniach o dużym natężeniu ruchu, takich jak korytarze czy sale. Standardy budowlane zalecają użycie tych typów mocowań do instalacji elementów drewnianych w bezpośrednim kontakcie z materiałami budowlanymi, aby zapewnić długotrwałą i bezpieczną eksploatację.

Pytanie 17

Zanim na drewnianym podłożu nałożona zostanie powłoka lakiernicza z lakieru chemoutwardzalnego, konieczne jest przygotowanie warstwy izolacyjnej z

A. roztworu szelaku

B. bejcy spirytusowej

C. lakieru nitrocelulozowego

D. lakieru olejnego

Lakier nitrocelulozowy jest doskonałym wyborem jako warstwa izolacyjna przed nałożeniem lakieru chemoutwardzalnego na podłoże drewniane. Jego główną zaletą jest doskonała przyczepność do drewna oraz szybkie schnięcie, co pozwala na skrócenie czasu całego procesu malarskiego. Dodatkowo, lakier nitrocelulozowy skutecznie zapobiega przenikaniu żywic i rozpuszczalników zawartych w lakierze chemoutwardzalnym do drewna, co może prowadzić do uszkodzeń strukturalnych. W praktyce, przed nałożeniem warstwy lakieru chemoutwardzalnego, należy przygotować drewno, szlifując je do odpowiedniej gładkości, a następnie nałożyć jedną lub dwie warstwy lakieru nitrocelulozowego. Ważne jest, aby każda warstwa była dokładnie sucha przed nałożeniem kolejnej. Stosowanie lakieru nitrocelulozowego jako warstwy izolacyjnej jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, co czyni go standardowym wyborem w wielu projektach wykończeniowych.

Pytanie 18

Na dwóch przyległych ścianach w pomieszczeniu o wymiarach 3,0 x 5,0 m zostanie zamontowana okładzina z płyt G-K na wysokość 2,5 m. Jaką powierzchnię m² płyt należy przygotować do jej wykonania?

A. 6,5 m2

B. 37,5 m2

C. 20,0 m2

D. 15,0 m2

W przypadku błędnych odpowiedzi, typowym błędem jest nieprawidłowe oszacowanie powierzchni, co może wynikać z braku zrozumienia zasady obliczania powierzchni prostokątnych. Na przykład, odpowiedzi sugerujące mniejsze wartości, takie jak 15,0 m² czy 6,5 m², mogą wynikać z pomyłki w obliczeniach, gdzie ktoś mógł zignorować jedną ze ścian lub błędnie obliczyć wymiary. Inna niepoprawna odpowiedź, 37,5 m², może sugerować, że obliczenia uwzględniają zbyt dużą powierzchnię, być może przez pomylenie jednostek lub niewłaściwe zsumowanie wyników. Kluczowym elementem w takich obliczeniach jest zrozumienie, że każde pomieszczenie ma swoje niezależne wymiary i powinniśmy uwzględniać tylko te, które są istotne dla danego zadania. W praktyce, aby uniknąć tych błędów, warto wykonać dokładne pomiary przed rozpoczęciem pracy oraz zastanowić się nad zastosowaniem metody wykreślania wymiarów na papierze, co ułatwia wizualizację i daje większą pewność co do obliczeń. Warto również pamiętać o zasadzie, że do obliczeń powierzchni wykorzystujemy wzór S = a × b, gdzie a to długość, a b to szerokość, co jest kluczowym punktem w zakresie podstaw geometrii. Zrozumienie tych podstawowych zasad ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego podejścia do projektów budowlanych i remontowych.

Pytanie 19

Aby pomalować metodą natryskową sufit w pustej hali przemysłowej o wysokości 5,0 m oraz wymiarach podłogi 20,0 × 20,0 m, należy wykorzystać rusztowanie

A. elewacyjne

B. wiszące

C. przejezdne

D. drabinowe

Wybór niewłaściwego rusztowania do malowania sufitu w hali to niezły kłopot. Rusztowania elewacyjne, które są popularne do prac na zewnątrz, nie nadają się do zamkniętych przestrzeni, bo utrudniają dostęp do sufitu i mogą być niestabilne. Co więcej, rusztowania wiszące, które trzeba mocować do stałych elementów, w wysokich halach mogą być niebezpieczne, szczególnie jak nie ma dobrych punktów zaczepienia. Drabiny w takich warunkach to też zły pomysł, bo mają ograniczoną wysokość roboczą i znacznie mniej stabilności niż rusztowania. Pracując na większych wysokościach, trzeba stawiać na rozwiązania, które są zarówno bezpieczne, jak i praktyczne. Niewłaściwe decyzje mogą prowadzić do opóźnień i zwiększonego ryzyka wypadków, co całkowicie mija się z celem.

Pytanie 20

Jaka jest szerokość przedstawionej na rysunku przeznaczonej do pomalowania ściany w pomieszczeniu z otworem okiennym?

A. 270 cm

B. 491 cm

C. 110 cm

D. 60 cm

Wiele osób może mieć trudności z prawidłowym obliczeniem szerokości ściany do malowania, co często wynika z błędnych założeń dotyczących pomiarów. Odpowiedzi takie jak 491 cm, 110 cm i 60 cm mogą być mylące, ponieważ nie uwzględniają niezbędnych kroków w prawidłowym procesie obliczeniowym. Na przykład, wybierając 491 cm, można sądzić, że szerokość całej ściany jest przeznaczona do malowania, co jest błędne, ponieważ nie uwzględnia to otworów okiennych i innych elementów, które nie powinny być malowane. Z kolei odpowiedź 110 cm może zasugerować, że to szerokość otworu okiennego, a nie część ściany, co jest niepoprawne. Z kolei 60 cm to zupełnie nieadekwatna wartość, która ignoruje całkowity kontekst pomiarów. Tego rodzaju błędy mogą wynikać z braku zrozumienia podstawowych zasad pomiarów w budownictwie oraz z niezdolności do logicznego myślenia o zadaniu. Kluczowe w takich przypadkach jest stosowanie metod wyznaczania powierzchni, które uwzględniają wszystkie aspekty konstrukcyjne. W praktyce, należy zawsze dokładnie zmierzyć dostępne powierzchnie, a także sporządzić odpowiednią dokumentację przed przystąpieniem do malowania, co pozwoli na uniknięcie nieporozumień i marnotrawstwa materiałów.

Pytanie 21

Jakie materiały są klasyfikowane jako wodorozcieńczalne?

A. lakiery olejne

B. farby olejne

C. farby emulsyjne

D. emalie ftalowe

Farby emulsyjne to materiały wodorozcieńczalne, które wykorzystują wodę jako rozpuszczalnik. Charakteryzują się łatwością aplikacji oraz szybkim czasem schnięcia, co czyni je idealnym wyborem do malowania wnętrz. Ich ekologiczne właściwości oraz niska zawartość lotnych związków organicznych (LZO) sprawiają, że są preferowane w zastosowaniach domowych i komercyjnych. W procesie produkcji farb emulsyjnych wykorzystuje się emulsje polimerowe, które tworzą trwałą powłokę o dobrej przyczepności i odporności na zmywanie. Dzięki tym właściwościom farby emulsyjne są doskonałe do malowania ścian i sufitów w pomieszczeniach użyteczności publicznej oraz w domach. Warto również zauważyć, że farby emulsyjne oferują szeroką gamę kolorystyczną oraz różne wykończenia, co daje projektantom i wykonawcom dużą swobodę w doborze odpowiednich produktów, zgodnych z aktualnymi trendami w architekturze i designie wnętrz.

Pytanie 22

Jakim narzędziem powinniśmy profilować wyspoinowaną fugę?

A. packi filcowej

B. nakładarki

C. packi gąbkowej

D. szpachelki

Wybór niewłaściwych narzędzi do profilowania fugi może prowadzić do wielu problemów, takich jak nieestetyczny wygląd, nierówności oraz trudności w utrzymaniu czystości. Packi filcowej, choć może być używana w niektórych sytuacjach, nie jest optymalnym wyborem, ponieważ materiał filcowy nie jest wystarczająco elastyczny, by precyzyjnie formować fugę, co może skutkować powstawaniem pęknięć oraz brudnych krawędzi. Z kolei nakładarki, które z reguły stosowane są do szerszych powierzchni, nie zapewniają odpowiedniej kontroli nad aplikacją fugi w wąskich szczelinach, co może prowadzić do nierównomiernego ułożenia materiału. Wykorzystanie szpachelki do profilowania fugi również nie jest zalecane, ponieważ szpachelki, ze względu na swoje sztywne ostrze, mogą uszkodzić delikatne krawędzie fugi oraz sprawić, że aplikacja będzie mało precyzyjna. Często popełniane błędy polegają na braku zrozumienia, że każde narzędzie ma swoje specyficzne zastosowanie i dobór odpowiedniego narzędzia jest kluczowy dla uzyskania zamierzonych rezultatów. Praktyka pokazuje, że zastosowanie niewłaściwego narzędzia do profilowania fugi może prowadzić do dodatkowych kosztów związanych z poprawkami oraz obniżeniem estetyki wykończenia, co w dłuższej perspektywie może wpływać na zadowolenie klientów oraz wartość inwestycji.

Pytanie 23

Jakie kolory powinny mieć farby, aby uzyskać największy kontrast między dwiema powłokami malarskimi?

A. czerwonym i fioletowym

B. niebieskim i zielonym

C. niebieskim i fioletowym

D. czerwonym i zielonym

Wybór czerwonego i zielonego jako najbardziej kontrastujących barw opiera się na zasadach teorii kolorów. Czerwony jest kolorem ciepłym, podczas gdy zielony reprezentuje barwy chłodne. Te dwie barwy znajdują się w przeciwnych miejscach na kole kolorów, co sprawia, że ich zestawienie jest bardzo wyraziste. W praktyce, użycie tych kolorów w projektach malarskich może znacznie zwiększyć głębię i dynamikę przestrzeni, co jest szczególnie istotne w dekoracji wnętrz oraz w marketingu wizualnym. W zależności od kontekstu, czerwony i zielony mogą być zastosowane w różnorodnych projektach, od przyciągających uwagę reklam po eleganckie aranżacje wnętrz. Dobrze dobrane kontrasty za pomocą tych barw mogą wpływać na emocje i postrzeganie przestrzeni, co jest zgodne z dobrymi praktykami w designie oraz architekturze. Zgodnie z zasadami projektowania graficznego, kontrast jest kluczowy dla czytelności i atrakcyjności wizualnej.

Pytanie 24

Na którym rysunku przedstawiono prawidłowy układ paneli podłogowych w pomieszczeniu z oknem?

A. D.

B. B.

C. C.

D. A.

Układ paneli podłogowych jest kluczowy dla estetyki oraz funkcjonalności wnętrza, a błędny wybór ich orientacji może prowadzić do szeregu problemów. W przypadku odpowiedzi A, B i D, panele są ułożone w kierunkach niewłaściwych względem padania światła z okna, co skutkuje nie tylko obniżoną estetyką, ale również może wpływać na trwałość materiałów. Ułożenie paneli w przeciwnym kierunku do naturalnego światła może skutkować niekorzystnym efektem optycznym, który sprawi, że pomieszczenie wyda się mniejsze i ciemniejsze. Ponadto, w przypadku złego montażu, panele mogą być bardziej narażone na odkształcenia spowodowane zmianami temperatury i wilgotności, co prowadzi do ich szybszej degradacji. Wiele osób myli również kierunek ułożenia paneli z ich kolorystyką, co jest błędnym podejściem, ponieważ właściwe ułożenie powinno bazować na zasadach ergonomii oraz funkcjonalności, a nie jedynie na estetyce. Standardy branżowe, takie jak PN-EN 13329, jasno określają, jak powinny być układane panele, aby zapewnić ich długotrwałość i łatwość w użytkowaniu. Dlatego kluczowe jest, aby przed przystąpieniem do montażu zrozumieć zasady, które wpływają na prawidłowe ułożenie paneli.

Pytanie 25

Jakie koszty robocizny trzeba ponieść za pokrycie tapetą ściany o wymiarach 15 m długości i 3 m wysokości, jeśli cena za metr kwadratowy wynosi 20 zł /m²?

A. 897 zł

B. 300 zł

C. 303 zł

D. 900 zł

Aby obliczyć koszt robocizny za wytapetowanie ściany, musimy najpierw obliczyć powierzchnię do pokrycia. W tym przypadku mamy ścianę o długości 15 m i wysokości 3 m. Powierzchnia ściany wynosi zatem 15 m x 3 m, co daje 45 m². Następnie, znając koszt jednostkowy wynoszący 20 zł/m², obliczamy całkowity koszt robocizny: 45 m² x 20 zł/m² = 900 zł. Takie podejście jest zgodne z powszechnie stosowanymi standardami w branży budowlanej i remontowej, gdzie kluczowym krokiem jest precyzyjne obliczenie powierzchni oraz zastosowanie odpowiednich stawek. W praktyce, do obliczeń można również uwzględnić dodatkowe koszty, takie jak materiały czy przygotowanie powierzchni, ale w tym przypadku koncentrujemy się wyłącznie na robociźnie. Dobrą praktyką jest zawsze przygotowanie szczegółowego kosztorysu, co pozwoli uniknąć nieporozumień i zapewni przejrzystość w kosztach.

Pytanie 26

Na rysunku przedstawiono

A. border.

B. tapetę.

C. taśmę.

D. merlę.

Poprawna odpowiedź to border, ponieważ na przedstawionym zdjęciu widoczna jest taśma dekoracyjna, określana w języku angielskim jako "border". Jest to element wykorzystywany w aranżacji wnętrz, który służy do dekoracji ścian. Borders są dostępne w różnych wzorach oraz kolorach i często stosowane są na granicy między ścianą a sufitem, jak również w innych miejscach jako element podziału przestrzeni. W praktyce, border może być używany do nadania charakteru pomieszczeniom, podkreślenia ich stylu oraz jako sposób na ukrycie niedoskonałości w miejscu łączenia różnych powierzchni. Warto również zauważyć, że w dobrych praktykach projektowania wnętrz, stosowanie borderów powinno być przemyślane i dostosowane do ogólnej koncepcji aranżacyjnej, aby zapewnić harmonię i estetykę. Podczas ich wyboru, warto kierować się zasadami kolorystyki oraz proporcji, aby uzyskać spójny efekt wizualny.

Pytanie 27

Ile płytek ceramicznych o wymiarach 20 × 30 cm koloru zielonego potrzeba do wykonania okładziny przedstawionej na rysunku?

A. 0,28 m2

B. 0,84 m2

C. 0,42 m2

D. 0,12 m2

Wybór nieprawidłowej odpowiedzi może wynikać z kilku typowych błędów myślowych. Osoby często nie uwzględniają jednostek miary przy obliczeniach, co prowadzi do pomyłek w przeliczaniu powierzchni. Warto zauważyć, że błąd w obliczeniach powierzchni okładziny lub płytki ceramicznej może wpłynąć na ostateczny wynik. Na przykład, jeśli ktoś obliczy powierzchnię płytki za pomocą niewłaściwych jednostek, takie jak centymetry zamiast metrów, może uzyskać błędny wynik. Ponadto, nieczęsto uwzględnia się również faktu, że w trakcie układania płytek w różnych wzorach, takich jak szachownica, tylko część z nich będzie miała określony kolor. Takie nieprawidłowe podejście do obliczeń może prowadzić do znacznych różnic w ilości potrzebnych materiałów oraz do problemów podczas realizacji projektu. W praktyce budowlanej kluczowe jest przestrzeganie dobrych praktyk, które obejmują dokładne pomiary, obliczenia oraz staranne planowanie, co pozwala uniknąć kosztownych błędów i zapewnić odpowiednią jakość wykonania. Pamiętaj, aby zawsze przeliczać powierzchnie i uwzględniać specyfikę projektu, co jest podstawą skutecznego zarządzania materiałami w każdym przedsięwzięciu budowlanym.

Pytanie 28

Ile metrów profili zużyje się do zabudowy pionu instalacyjnego przedstawionego na rysunku, jeżeli wysokość pomieszczenia wynosi 2,60 m?

A. 3,10 m

B. 5,20 m

C. 6,20 m

D. 2,60 m

Odpowiedź 6,20 m jest prawidłowa, ponieważ uwzględnia ona całkowitą długość profili potrzebnych do zabudowy pionu instalacyjnego. Zazwyczaj, aby obliczyć ilość materiału, należy wziąć pod uwagę wysokość pomieszczenia oraz liczbę pionów, które mają być zabudowane. W typowych zastosowaniach, profile służą do wsparcia instalacji elektrycznych, hydraulicznych i wentylacyjnych, dlatego ich odpowiednia ilość jest kluczowa dla zapewnienia stabilności i funkcjonalności. W praktyce, dobrym rozwiązaniem jest zawsze dodanie pewnego zapasu materiału, aby uniknąć sytuacji, w której zabraknie go na placu budowy. Dobrą praktyką w branży budowlanej jest również stosowanie standardowych norm, takich jak PN-EN 1991, które określają, jak obliczać obciążenia na konstrukcje, co może przyczynić się do lepszego rozplanowania materiałów. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe w procesie projektowania oraz wykonawstwa.

Pytanie 29

Przed wtopieniem taśmy papierowej do zbrojenia spoin w narożach wewnętrznych okładziny ściennej z płyt gipsowo-kartonowych, należy ją

A. natłuścić

B. pomalować emulsją

C. zwilżyć wodą

D. pokryć klejem

Zastosowanie kleju, natłuszczenia lub malowania emulsją na taśmie papierowej przed jej wtopieniem w masę szpachlową jest nieodpowiednie z kilku powodów. Pierwszym z nich jest fakt, że klej, w zależności od jego składu, może tworzyć warstwę izolacyjną, która uniemożliwi prawidłowe wnikanie masy szpachlowej w strukturę taśmy. To z kolei prowadzi do osłabienia połączeń, a w konsekwencji do powstawania pęknięć w narożnikach. Natłuszczenie taśmy wprowadza dodatkowe problemy, ponieważ oleiste substancje mogą zmniejszyć przyczepność szpachli, co skutkuje osłabieniem całej konstrukcji. Emulsja malarska również jest niewłaściwym rozwiązaniem, ponieważ jej celem jest nadanie estetyki, a nie zwiększenie wytrzymałości połączenia. Użycie tych substancji może prowadzić do typowych błędów w myśleniu, takich jak mylenie funkcji różnych materiałów budowlanych oraz ignorowanie zasad związanych z ich zastosowaniem. Kluczowe jest zrozumienie, że w procesie budowlanym każdy krok ma swoje konkretne znaczenie, a wybór metody powinien być uzależniony od zalecanych praktyk w branży, które jednoznacznie wskazują na zwilżenie taśmy jako najlepszą metodę przygotowania przed nałożeniem masy szpachlowej.

Pytanie 30

Zgodnie z danymi zawartymi w tabeli wielkość minimalnego zakładu folii zgrzewanej, która będzie stosowana w pomieszczeniu o wilgotności powietrza 45%, powinna wynosić

Minimalne zakłady folii PE
Wilgotność pomieszczenia	Sposób łączenia arkuszy folii
Wilgotność pomieszczenia	na zakład	zgrzewanie
%	cm	cm
do 40	15	5
powyżej 40	20	10

A. 5 cm

B. 15 cm

C. 10 cm

D. 20 cm

Niepoprawne odpowiedzi, takie jak 20 cm, 5 cm lub 15 cm, nie spełniają wymogów określonych w standardach dotyczących minimalnego zakładu folii zgrzewanej w pomieszczeniach o określonej wilgotności powietrza. Odpowiedź 20 cm jest zbyt wygórowana i nieadekwatna do sytuacji, gdyż nadmierny zakład folii może prowadzić do nieefektywności kosztowej oraz komplikacji w procesie montażu. Z kolei odpowiedź 5 cm jest zdecydowanie niewystarczająca, co może skutkować nieszczelnościami i problemami z wilgocią, które mogą negatywnie wpłynąć na strukturę budynku i komfort jego użytkowników. Odpowiedź 15 cm również nie jest zgodna z danymi, ponieważ nie uwzględnia specyfiki wilgotności powyżej 40%, co jest kluczowe w kontekście ochrony przed zawilgoceniem. Typowe błędy myślowe, prowadzące do takich niepoprawnych wniosków, mogą obejmować niedoszacowanie wpływu wilgotności na materiały budowlane oraz ignorowanie standardów branżowych, które powinny być ściśle przestrzegane dla zapewnienia trwałości i bezpieczeństwa obiektów budowlanych. Każda różnica w zakładzie folii może mieć poważne konsekwencje, stąd tak ważne jest ścisłe przestrzeganie wytycznych dotyczących minimalnych zakładów folii dla danego poziomu wilgotności.

Pytanie 31

Przed wykonaniem nowej powłoki z lakierobejcy na drewnianym płocie pokazanym na zdjęciu, należy jego elementy

A. przestrugać i zagruntować.

B. tylko przeszlifować.

C. tylko zagruntować.

D. przeszlifować i zagruntować.

Odpowiedzi, które sugerują jedynie przeszlifowanie lub zagruntowanie, są niekompletne i mogą prowadzić do niesatysfakcjonujących rezultatów. W przypadku wyboru odpowiedzi, która zaleca tylko przeszlifowanie, nadmiernie skupiamy się na procesie mechanicznym, zapominając, że powierzchnia, nawet jeśli jest gładka, może nie mieć odpowiedniej przyczepności do lakierobejcy, co skutkuje łuszczeniem się i odpadaniem powłoki po krótkim czasie. Z kolei odpowiedź, która wskazuje jedynie na zagruntowanie, zakłada, że powierzchnia jest już odpowiednio przygotowana, co jest rzadkością w praktyce, szczególnie na starych, eksploatowanych elementach drewnianych. Zagruntowanie bez wcześniejszego przeszlifowania nie usunie zanieczyszczeń ani nie wygładzi struktury drewna, co negatywnie wpłynie na jakość wykończenia. Te błędne podejścia często wynikają z braku zrozumienia procesu przygotowania powierzchni i pomijania kluczowych etapów, które są standardem w branży malarskiej. Aby osiągnąć zadowalający efekt, należy zawsze stosować się do zasady, że dobrze przygotowane drewno jest fundamentem trwałego i estetycznego wykończenia.

Pytanie 32

Właściwości termoizolacyjne wełny mineralnej określa współczynnik

A. oporu dyfuzyjnego

B. przewodności cieplnej

C. rozszerzalności liniowej

D. nasiąkliwości wodnej

Nasiąkliwość wodna, rozszerzalność liniowa i opór dyfuzyjny to właściwości materiałów, które jednak nie wpływają bezpośrednio na ich termoizolacyjne właściwości. Nasiąkliwość wodna odnosi się do zdolności materiału do absorpcji wody, co może wpływać na jego wytrzymałość i trwałość, ale nie na przewodność cieplną. Materiały o wysokiej nasiąkliwości mogą tracić swoje właściwości izolacyjne po nasyceniu wodą, co jest istotne w kontekście projektowania systemów izolacyjnych. Rozszerzalność liniowa dotyczy zmiany wymiarów materiału pod wpływem temperatury, co ma znaczenie w kontekście stabilności konstrukcji, ale nie jest bezpośrednio związana z przewodnictwem cieplnym. Opór dyfuzyjny jest miarą zdolności materiału do opóźniania przepływu pary wodnej, co jest istotne w kontekście wentylacji i kontrolowania wilgotności, lecz także nie definiuje właściwości izolacyjnych. Typowym błędem myślowym jest mylenie tych właściwości z przewodnością cieplną, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków odnośnie efektywności materiałów izolacyjnych. W budownictwie, właściwe zrozumienie i stosowanie odpowiednich wskaźników, takich jak przewodność cieplna, jest kluczowe dla efektywności energetycznej budynków oraz ich komfortu użytkowania.

Pytanie 33

Za wykonanie podłogi z paneli pracownik otrzymuje 15,00 zł/m2, a za zamontowanie listew przyściennych 5,00 zł/m. Ile zarobi pracownik za ułożenie posadzki z listwami przyściennymi w pomieszczeniu o wymiarach 10 m x 5 m?

A. 3 750,00 zł

B. 900,00 zł

C. 750,00 zł

D. 1 000,00 zł

Wizja kosztów związanych z wykonaniem podłogi oraz montażem listew przyściennych wymaga uwzględnienia zarówno powierzchni podłogi, jak i długości listew. W kontekście dostępnych odpowiedzi, wiele z nich opiera się na nieprawidłowych założeniach dotyczących jednostek miary oraz obliczeń. Przykładowo, suma 3 750,00 zł sugeruje, że ktoś mógł pomylić się w mnożeniu powierzchni podłogi przez stawkę, co prowadzi do znacznie zawyżonej wartości. Dla 50 m2 pomieszczenia, przy stawce 15,00 zł/m2, prawidłowa kwota za podłogę wynosi 750,00 zł. Z kolei odpowiedzi na poziomie 750,00 zł lub 1 000,00 zł mogą wynikać z niepoprawnego zrozumienia, że dodatkowe koszty montażu listew są wyższe niż rzeczywiście są. W rzeczywistości, koszt listew wynosi tylko 150,00 zł, co jest często pomijane w całościowych obliczeniach. W branży budowlanej kluczowe jest zrozumienie, jak różne aspekty pracy wpływają na całkowite wynagrodzenie. Niezrozumienie wpływu wymiarów pomieszczenia oraz stawek za różne usługi, może prowadzić do znaczących błędów w wycenach projektów, co w dłuższej perspektywie wpływa na rentowność wykonawców. Dlatego tak ważne jest przygotowanie odpowiednich kalkulacji przed przystąpieniem do realizacji zlecenia.

Pytanie 34

Jaki łączny koszt montażu płyt gipsowo-kartonowych o rozmiarze 1000 x 2000 mm na ruszcie sufitowym w pomieszczeniu o wymiarach 4 x 7 m? Cena jednostkowa płyty gipsowo-kartonowej wynosi 15,00 zł/szt.

A. 300,00 zł

B. 140,00 zł

C. 420,00 zł

D. 210,00 zł

Jak wybierasz odpowiedzi inne niż 210 zł, to na pewno coś poszło nie tak z obliczeniami albo z rozumieniem zadania. Na przykład, jak zaznaczasz 300 zł, to wygląda na to, że policzyłeś zbyt dużo płyt, co może wynikać z nieporozumienia w sprawie wymiarów. W końcu, 300 zł to koszt 20 płyt (20 razy 15 zł), a to już za dużo jak na naszą powierzchnię. Z kolei, jeśli wybrałeś 140 zł, to znaczy, że policzyłeś tylko 9 płyt, co nie wystarczy na pokrycie 28 m². Mogłeś źle obliczyć powierzchnię albo liczbę potrzebnych płyt. A jak zaznaczasz 420 zł, to może mylisz jednostki powierzchni z ceną, co strasznie zawyża koszt. Żeby uniknąć takich pomyłek, ważne jest, żeby dokładnie znać wymiary pomieszczenia i materiałów oraz przeprowadzić staranne obliczenia. Warto też czasem sprawdzić swoje wyliczenia i pomyśleć o marginesie błędu na wypadek strat podczas montażu.

Pytanie 35

Do gruntowania chłonnych podłoży gipsowych przed nałożeniem powłok emulsyjnych należy używać gruntów

A. dyspersyjne

B. klejowe

C. wapienne

D. pokostowe

Wybór gruntowników pokostowych, klejowych czy wapiennych do gruntowania gipsowych podłoży emulsyjnych nie jest zalecany z kilku powodów. Gruntowniki pokostowe, które są oparte na olejach, mają tendencję do utrudniania oddychania podłoża, co prowadzi do ryzyka wystąpienia wilgoci oraz pleśni. Ponadto, ich charakterystyka chemiczna sprawia, że mogą one reagować z emulsyjnymi powłokami, co osłabia ich przyczepność i trwałość. Z kolei gruntowniki klejowe, mimo że mogą poprawiać przyczepność, w przypadku podłoży gipsowych mogą nie zapewniać odpowiedniej penetracji, co skutkuje nierównomiernym wchłanianiem, a tym samym problemami z późniejszymi powłokami. Gruntowniki wapienne są przeznaczone do innych typów podłoży, takich jak mur czy tynki mineralne, a ich stosowanie na gipsie może prowadzić do degradacji struktury podłoża. Powszechny błąd myślowy polega na założeniu, że każdy typ gruntownika można stosować wymiennie, co jest niezgodne z zasadami technologii budowlanych i może prowadzić do poważnych problemów w późniejszych etapach wykończenia. Kluczem do sukcesu jest zawsze dobór odpowiednich preparatów do specyficznych warunków oraz rodzaju materiałów, z jakimi mamy do czynienia.

Pytanie 36

Ocenę stanu powierzchni konstrukcji ze stali przed nałożeniem powłok malarskich o właściwościach przeciwkorozyjnych dokonuje się w czasie nieprzekraczającym

A. 12 godzin od zakończenia czyszczenia

B. 14 dni od zakończenia czyszczenia

C. 1 dnia od zakończenia czyszczenia

D. 1 godziny od zakończenia czyszczenia

Przygotowanie powierzchni konstrukcji stalowych do nakładania powłok malarskich przeciwkorozyjnych jest kluczowym etapem, który wpływa na trwałość i skuteczność tych powłok. Zgodnie z zaleceniami standardów branżowych, takich jak ISO 8501-1 oraz ISO 12944, ocena stanu powierzchni powinna być przeprowadzona nie później niż 1 godzina po zakończeniu czyszczenia. W tym czasie na powierzchni nie powinny pojawić się nowe zanieczyszczenia, takie jak rdza, kurz czy wilgoć, które mogą negatywnie wpłynąć na przyczepność powłok malarskich. Przykładowo, jeśli konstrukcja była czyszczona za pomocą śrutowania, to idealnym momentem na aplikację powłok jest tuż po zakończeniu tego procesu, aby uzyskać optymalne przygotowanie. Ignorowanie tego zalecenia może prowadzić do problemów z korozją i krótszą żywotnością powłok, co w dłuższym czasie generuje dodatkowe koszty związane z konserwacją i naprawami.

Pytanie 37

Jaką ilość kleju do tapet należy zakupić, aby pokryć ściany w pomieszczeniu o wysokości 3,0 m i wymiarach podstawy 20,0 × 30,0 m, jeśli normatywne zużycie według producenta wynosi 0,42 kg na każde 10 m² powierzchni tapetowanej?

A. 126,0 kg

B. 75,6 kg

C. 12,6 kg

D. 6,3 kg

Wszystkie niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnych obliczeń lub nieprawidłowego podejścia do zadania. Często zdarza się, że osoby przystępujące do tego typu obliczeń mylą powierzchnię podłogi z powierzchnią ścian, co prowadzi do zawyżenia potrzebnej ilości kleju. Na przykład, wybór 126,0 kg mógł wynikać z błędnego pomnożenia całkowitych wymiarów ścian bez uwzględnienia faktu, że należy podzielić przez normowane zużycie kleju. Z kolei odpowiedź sugerująca 75,6 kg mogła powstać w wyniku pomyłki w obliczeniach dotyczących zużycia kleju lub pomylenia jednostek. Typowym błędem myślowym jest także pomijanie faktu, że zużycie kleju jest określane na podstawie metrów kwadratowych powierzchni do pokrycia, a nie na podstawie wymiarów podłogi. Przygotowując się do tapetowania, warto także zainwestować w dodatkowe materiały, które mogą się przydać w przypadku uszkodzeń lub błędów podczas aplikacji. Dobre praktyki wskazują, że lepiej jest mieć nieco więcej kleju, aby uniknąć przestojów na budowie, zamiast później szukać dodatkowej partii tego samego produktu.

Pytanie 38

Jak należy przygotować murowaną ścianę z cegły do nałożenia na niej płytek z naturalnego korka?

A. Wyszpachlować

B. Wypełnić spoiny

C. Otynkować

D. Zagruntować

Przygotowanie ściany murowanej z cegły do przyklejenia płytek z korka naturalnego to proces, który wymaga staranności oraz zastosowania odpowiednich technik. Wyspoinowanie polega na wypełnieniu spoin pomiędzy cegłami, co może być przydatne w niektórych kontekstach budowlanych, jednak w przypadku przygotowania podłoża pod płytki korkowe nie rozwiązuje problemu nierówności i przyczepności. Zagruntowanie na ogół ma na celu przygotowanie powierzchni pod farby czy tynki, ale nie tworzy wystarczającej bazy dla korka, który wymaga solidnej i równej powierzchni. Wyszpachlowanie jest procesem, który również nie jest właściwy w tym kontekście; jest to technika najczęściej stosowana do wygładzania tynków, a nie do bezpośredniego przygotowania ściany pod płytki. Użytkownicy często mylą odpowiednie techniki, sądząc, że każda z wymienionych metod może być zastosowana zamiennie. W rzeczywistości, tynkowanie jest jedyną właściwą metodą, która zapewnia odpowiednią jakość podłoża, a pominięcie tego kroku może prowadzić do odklejania się płytek, pęknięć oraz innych uszkodzeń w przyszłości. Kluczowe jest zrozumienie, że różne materiały i techniki wymagają specyficznych metod przygotowania, a nieprzemyślane podejście może prowadzić do kosztownych błędów w realizacji projektu.

Pytanie 39

Jakie łączniki powinny być użyte do mocowania rusztu pod suchą zabudowę na stalowym słupie?

A. Wkręty do metalu

B. Śruby metryczne

C. Wkręty do drewna

D. Łączniki rozporowe

Wkręty do metalu są najlepszym rozwiązaniem do zamocowania rusztu pod suchą zabudowę na stalowym słupie ze względu na ich konstrukcję oraz właściwości materiałowe. Wkręty te są projektowane specjalnie do łączenia elementów wykonanych z metalu, co zapewnia solidne i trwałe połączenie. Wkręty do metalu mają gwint, który umożliwia wkręcanie się w stal, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia materiału oraz zapewnia wysoką nośność. Przykładem zastosowania wkrętów do metalu jest montaż profili stalowych w konstrukcjach systemów suchej zabudowy, gdzie odpowiednie łączenie elementów nośnych jest kluczowe dla stabilności całej konstrukcji. Dodatkowo, korzystając z wkrętów zgodnych z normami, możemy mieć pewność co do ich jakości i wytrzymałości, co jest istotne w kontekście budownictwa, gdzie bezpieczeństwo użytkowników jest priorytetem. W praktyce, stosowanie wkrętów do metalu przyczynia się do redukcji kosztów związanych z konserwacją i naprawą, gdyż zapewniają one długotrwałe rozwiązania. Dlatego ich zastosowanie w przypadku rusztu na stalowym słupie jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 40

Podczas układania podłogi w systemie suchej zabudowy na warstwie betonowej znajdującej się bezpośrednio na gruncie, co należy wykonać przed umieszczeniem płyt?

A. podkład z tektury

B. izolację przeciwdrganiową

C. podsypkę mineralną

D. izolację przeciwwilgociową

Izolacja przeciwdrganiowa, jako alternatywna odpowiedź, odnosi się głównie do rozwiązań mających na celu redukcję drgań przenoszących się z jednego elementu budynku na inny. Choć jest to istotny aspekt budownictwa, szczególnie w kontekście pomieszczeń, w których mogą występować wibracje (np. w pobliżu dróg czy linii kolejowych), nie jest ona kluczowa w kontekście ochrony przed wilgocią. Podobnie, podkład z tektury nie spełnia funkcji ochronnych przed wilgocią i nie jest standardowym rozwiązaniem w tego typu zastosowaniach. Teoretycznie może być używany jako materiał wygłuszający, jednak jego zastosowanie w kontekście wilgoci jest niewłaściwe, ponieważ nie ma on właściwości hydroizolacyjnych. Podsypka mineralna, z kolei często stosowana jest w celu wyrównania podłoża, jednak nie zapewnia ona ochrony przed wilgocią z gruntu. Te błędne koncepcje mogą wynikać z niewłaściwego zrozumienia zasad budownictwa oraz z braku wiedzy na temat odpowiednich materiałów i ich zastosowań. Aby skutecznie chronić konstrukcję przed wilgocią, kluczowe jest zastosowanie właściwych rozwiązań, takich jak izolacja przeciwwilgociowa, co stanowi fundament trwałości i bezpieczeństwa budynku.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej