Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik teleinformatyk
Kwalifikacja: INF.07 - Montaż i konfiguracja lokalnych sieci komputerowych oraz administrowanie systemami operacyjnymi
Data rozpoczęcia: 12 lutego 2026 22:52
Data zakończenia: 12 lutego 2026 23:02

Egzamin niezdany

Wynik: 18/40 punktów (45,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Umowa użytkownika w systemie Windows Serwer, która po wylogowaniu nie zachowuje zmian na serwerze oraz komputerze stacjonarnym i jest usuwana na zakończenie każdej sesji, to umowa

A. mobilny

B. obowiązkowy

C. lokalny

D. tymczasowy

Profil tymczasowy to taki typ konta w Windows Server, który powstaje automatycznie, jak się logujesz, a potem znika po wylogowaniu. To ważne, bo wszystko, co zrobisz podczas sesji, nie zostaje zapisane ani na serwerze, ani na komputerze. Takie rozwiązanie jest mega przydatne w miejscach, gdzie użytkownicy korzystają z systemu tylko przez chwilę, jak w szkołach czy firmach z wspólnymi komputerami. Dzięki tym profilom można zmniejszyć ryzyko, że ktoś nieuprawniony dostanie się do danych, a poza tym, pozostawia się czyste środowisko dla następnych użytkowników. Z doświadczenia mogę powiedzieć, że korzystanie z profilów tymczasowych jakby przyspiesza logowanie, bo nie obciążają one systemu zbędnymi danymi, co jest naprawdę fajne.

Pytanie 2

W sieci lokalnej serwer ma adres IP 192.168.1.103 a stacja robocza 192.168.1.108. Wynik polecenia ping wykonanego na serwerze i stacji roboczej jest pokazany na zrzucie ekranowym. Co może być przyczyną tego, że serwer nie odpowiada na to polecenie?

A. Zablokowane połączenie dla protokołu ICMP na serwerze.

B. Wyłączona zapora sieciowa na stacji roboczej.

C. Zablokowane połączenie dla protokołu ICMP na stacji roboczej.

D. Wyłączona zapora sieciowa na serwerze.

Zablokowanie połączenia dla protokołu ICMP na serwerze jest najprawdopodobniejszą przyczyną, dla której serwer nie odpowiada na polecenie ping. Protokół ICMP (Internet Control Message Protocol) jest wykorzystywany do diagnostyki sieci, a polecenie ping jest jedną z najczęściej stosowanych metod sprawdzania dostępności hosta w sieci. Kiedy stacja robocza wysyła żądanie ping do serwera, jeśli serwer nie odpowiada, może to wskazywać na kilka problemów. Najczęstszym z nich jest wyłączenie lub zablokowanie odpowiedzi ICMP na zaporze sieciowej serwera. W dobrych praktykach zarządzania siecią, należy regularnie monitorować ustawienia zapory i upewnić się, że nie blokuje ona niezbędnych protokołów, co może prowadzić do fałszywego wrażenia, że serwer jest niedostępny. Zrozumienie, jak działa protokół ICMP oraz jak konfigurować zapory sieciowe, jest kluczowe dla administratorów sieci, aby prawidłowo diagnozować i rozwiązywać problemy z łącznością.

Pytanie 3

Jakie zakresy adresów IPv4 można zastosować jako adresy prywatne w lokalnej sieci?

A. 172.16.0.0 ÷ 172.31.255.255

B. 168.172.0.0 ÷ 168.172.255.255

C. 127.0.0.0 ÷ 127.255.255.255

D. 200.186.0.0 ÷ 200.186.255.255

Zakres adresów IPv4 od 172.16.0.0 do 172.31.255.255 to jeden z trzech zakresów adresów prywatnych, które zostały opisane w normie RFC 1918. Te adresy są używane w sieciach lokalnych, czyli takich jak LAN, i nie mogą być routowane w Internecie. Przykład? W firmach często tworzy się wewnętrzną sieć, gdzie wiele komputerów może korzystać z jednego adresu publicznego. Dzięki tym adresom prywatnym oszczędzamy adresy IP i zwiększamy bezpieczeństwo, bo urządzenia w sieci lokalnej nie są widoczne z Internetu. Kiedy sieć lokalna łączy się z Internetem, stosuje się NAT, czyli Network Address Translation, który zamienia te prywatne adresy na publiczne. Często w organizacjach wykorzystuje się serwery DHCP, które automatycznie przydzielają adresy IP z tego zakresu, co znacznie ułatwia zarządzanie siecią.

Pytanie 4

Jakie są właściwe przewody w wtyku RJ-45 według standardu TIA/EIA-568 dla konfiguracji typu T568B?

A. Biało-brązowy, brązowy, biało-pomarańczowy, pomarańczowy, biało-zielony, niebieski, biało-niebieski, zielony

B. Biało-niebieski, niebieski, biało-brązowy, brązowy, biało-zielony, zielony, biało-pomarańczowy, pomarańczowy

C. Biało-zielony, zielony, biało-pomarańczowy, pomarańczowy, niebieski, biało-niebieski, biało-brązowy, brązowy

D. Biało-pomarańczowy, pomarańczowy, biało-zielony, niebieski, biało-niebieski, zielony, biało-brązowy, brązowy

Zrozumienie kolejności przewodów w wtyku RJ-45 jest kluczowe dla prawidłowej konfiguracji i działania sieci komputerowych. Niestety, wiele błędnych odpowiedzi wskazuje na niepełne zrozumienie normy TIA/EIA-568, a w szczególności zakończenia T568B. Osoby wybierające inne kolejności mogą nie zdawać sobie sprawy, że nieprzestrzeganie ustalonych standardów prowadzi do licznych problemów z siecią, takich jak spadki wydajności, zakłócenia sygnału, a nawet całkowita utrata połączenia. Na przykład, w odpowiedziach, które podają przewody w innej kolejności, występuje zamiana kolorów, co potencjalnie może prowadzić do błędnego podłączenia urządzeń. Przykładowo, zamiana przewodów zielonych i pomarańczowych skutkuje błędnym przypisaniem par przewodów, co w technologii Ethernet jest kluczowe dla prawidłowego przesyłania danych. Często technicy mylą się także w kontekście przewodów zasilających urządzenia PoE, gdzie prawidłowe połączenie jest kluczowe dla dostarczenia energii. Również, brak znajomości norm T568A i T568B oraz ich zastosowań w różnych instalacjach sieciowych prowadzi do nieodpowiednich praktyk, które mogą przyczynić się do nieefektywności w działaniu sieci. Dlatego kluczowe jest, aby technicy i osoby zajmujące się instalacjami sieciowymi dokładnie poznali te normy, aby uniknąć typowych błędów myślowych i zapewnić stabilność oraz wydajność sieci.

Pytanie 5

Parametr, który definiuje stosunek liczby wystąpionych błędnych bitów do ogólnej liczby odebranych bitów, to

A. Propagation Delay Skew

B. Near End Crosstalk

C. Bit Error Rate

D. Return Loss

Bit Error Rate (BER) to kluczowy parametr w telekomunikacji, który określa stosunek liczby błędnych bitów do całkowitej liczby otrzymanych bitów. Mierzy on jakość transmisji danych oraz niezawodność systemów komunikacyjnych. Niska wartość BER jest pożądana, ponieważ wskazuje na wysoką jakość sygnału i efektywność przesyłania informacji. W zastosowaniach praktycznych, takich jak sieci komputerowe czy systemy satelitarne, monitorowanie BER pozwala na szybką identyfikację problemów związanych z zakłóceniami sygnału, co jest kluczowe dla utrzymania wysokiej jakości usług. Standardy, takie jak ITU-T G.826, definiują sposoby pomiaru BER oraz akceptowalne poziomy w różnych aplikacjach. Zrozumienie i kontrola BER pozwala inżynierom na projektowanie bardziej niezawodnych systemów oraz na świadome podejmowanie decyzji dotyczących wyboru technologii transmisji, co w praktyce przekłada się na lepsze doświadczenia użytkowników końcowych.

Pytanie 6

Która norma określa parametry transmisyjne dla komponentów kategorii 5e?

A. TIA/EIA-568-B-1

B. CSA T527

C. EIA/TIA 607

D. TIA/EIA-568-B-2

Wybór EIA/TIA 607 jako odpowiedzi na to pytanie jest niepoprawny, ponieważ norma ta koncentruje się na wymaganiach dotyczących instalacji i zarządzania kablami w budynkach, a nie na specyfikacji parametrów transmisyjnych kabli. Z kolei norma TIA/EIA-568-B-1 dotyczy ogólnych zasad dotyczących infrastruktury okablowania, ale nie szczegółowych parametrów transmisyjnych dla komponentów kategorii 5e. Błędne jest także odwoływanie się do CSA T527, ponieważ ta norma odnosi się do standardów dla kabli telekomunikacyjnych w Kanadzie, ale nie dostarcza szczegółowych wytycznych dotyczących parametrów transmisyjnych dla komponentów kategorii 5e. Osoby, które mylnie wybierają te odpowiedzi, często nie dostrzegają, że odpowiednie normy są kluczowe dla zapewnienia jakości i wydajności systemów sieciowych. Wiedza o tym, że różne normy mają różne cele i zakresy, jest fundamentalna w kontekście projektowania i instalacji systemów telekomunikacyjnych. Niezrozumienie różnicy między normami dotyczącymi ogólnych zasad instalacji a tymi, które obejmują szczegółowe wymagania dotyczące parametrów transmisyjnych, może prowadzić do wyboru niewłaściwych komponentów i w efekcie do problemów z wydajnością sieci.

Pytanie 7

Protokół ARP (Address Resolution Protocol) pozwala na konwersję logicznych adresów z poziomu sieci na rzeczywiste adresy z poziomu

A. aplikacji

B. łącza danych

C. transportowej

D. fizycznej

Wybór niewłaściwych odpowiedzi opiera się na kilku kluczowych nieporozumieniach dotyczących warstw modelu OSI oraz funkcji poszczególnych protokołów. Protokół ARP jest ściśle związany z warstwą łącza danych, a nie z warstwą transportową. Warstwa transportowa (TCP/UDP) odpowiada za dostarczanie danych pomiędzy aplikacjami, a nie za mapowanie adresów. Wybór związany z warstwą aplikacji również wprowadza w błąd, ponieważ ARP nie działa na poziomie aplikacji, lecz na poziomie sieciowym i łącza danych, co oznacza, że nie ma bezpośredniego związku z funkcjami aplikacyjnymi czy interfejsami użytkownika. Wreszcie, twierdzenie, że ARP jest związany z warstwą fizyczną, jest również mylące. Warstwa fizyczna dotyczy aspektów takich jak sygnały, media transmisyjne, a nie zarządzania adresami logicznymi i fizycznymi. Takie błędne zrozumienie prowadzi do problemów w projektowaniu i zarządzaniu sieciami, ponieważ kluczowe funkcje protokołów mogą być mylone lub niewłaściwie stosowane. Aby lepiej zrozumieć rolę ARP, warto zwrócić uwagę na standardy i dobre praktyki związane z zarządzaniem adresacją w sieciach komputerowych, takie jak DHCP dla dynamicznego przypisywania adresów IP, które są często używane w połączeniu z ARP w celu efektywnego zarządzania zasobami sieciowymi.

Pytanie 8

Na podstawie jakiego adresu przełącznik podejmuje decyzję o przesyłaniu ramki?

A. Adresu źródłowego MAC

B. Adresu docelowego IP

C. Adresu docelowego MAC

D. Adresu źródłowego IP

Istotne jest zrozumienie, że przełączniki działają na warstwie drugiej modelu OSI, gdzie kluczowym elementem przesyłania ramek jest adres MAC. Odpowiedzi sugerujące, że adres źródłowy lub docelowy IP mają wpływ na proces przesyłania ramek, są mylące. Adres IP jest używany w warstwie trzeciej, której zadaniem jest routowanie pakietów w sieciach IP, a nie bezpośrednie przesyłanie ramek w lokalnej sieci. W przypadku adresu źródłowego MAC, ten element identyfikuje urządzenie, które wysyła ramkę, ale nie wpływa na decyzję przełącznika o kierunku przesyłania. Oparcie się na adresie źródłowym MAC mogłoby prowadzić do przesyłania ramek do wielu portów, co zwiększyłoby niepotrzebny ruch w sieci i obniżyło jej wydajność. Nieprawidłowe zrozumienie roli adresów IP i MAC w komunikacji sieciowej może skutkować błędnymi decyzjami projektowymi, takimi jak niewłaściwe skonfigurowanie sieci czy problemy z wydajnością. Dlatego kluczowe jest, aby korzystać z odpowiednich standardów branżowych, takich jak IEEE 802.3, które jasno definiują te różnice i pomagają w praktycznym zastosowaniu wiedzy związanej z sieciami komputerowymi.

Pytanie 9

Protokół, który umożliwia synchronizację zegarów stacji roboczych w sieci z serwerem NCP, to

A. Internet Control Message Protocol

B. Simple Mail Transfer Protocol

C. Internet Group Management Protocol

D. Simple Network Time Protocol

Wybór innych protokołów jako sposobu synchronizacji czasu w sieci jest nieprawidłowy, ponieważ nie są one zaprojektowane ani przystosowane do tego celu. Internet Control Message Protocol (ICMP) służy głównie do przesyłania komunikatów kontrolnych i diagnostycznych między urządzeniami w sieci, a nie do synchronizacji czasu. Nie jest to protokół synchronizacyjny, lecz narzędzie do zarządzania ruchem sieciowym i diagnostyki. Simple Mail Transfer Protocol (SMTP) jest protokołem stosowanym do przesyłania e-maili, co w żadnym wypadku nie odnosi się do synchronizacji zegarów. Protokół ten zajmuje się wyłącznie przesyłaniem wiadomości e-mail między serwerami, a nie synchronizacją czasów systemowych. Internet Group Management Protocol (IGMP) jest używany do zarządzania członkostwem w grupach multicast w sieciach IP, co ma na celu efektywne przesyłanie danych do wielu odbiorców jednocześnie. IGMP również nie ma nic wspólnego z synchronizacją czasu. Typowymi błędami myślowymi prowadzącymi do wyboru błędnych odpowiedzi są mylenie zastosowań protokołów oraz brak zrozumienia ich specyficznych funkcji. Zrozumienie, że każdy z tych protokołów ma swoje określone zastosowanie i nie mogą być stosowane zamiennie w kontekście synchronizacji czasu, jest kluczowe dla prawidłowego korzystania z technologii sieciowych.

Pytanie 10

Pierwsze trzy bity adresu IP w postaci binarnej mają wartość 010. Jaki to adres?

A. klasy C

B. klasy A

C. klasy B

D. klasy D

Odpowiedzi, które sugerują, że adres z wartością najstarszych trzech bitów równą 010 należy do klasy B, C lub D, opierają się na niewłaściwym zrozumieniu struktury adresów IP oraz ich klasyfikacji. Adresy klasy B mają najstarsze bity 10, co powoduje, że ich zakres wynosi od 128.0.0.0 do 191.255.255.255. Oznacza to, że klasy B są przeznaczone dla średniej wielkości sieci, a ich maska podsieci wynosi zazwyczaj 255.255.0.0. Adresy klasy C mają natomiast najstarsze bity 110, z zakresem od 192.0.0.0 do 223.255.255.255, przy czym używają maski 255.255.255.0, co ogranicza liczbę hostów w sieci do 254. Klasa D z kolei jest zarezerwowana dla multicastu, gdzie najstarsze bity to 1110, a zakres obejmuje adresy od 224.0.0.0 do 239.255.255.255. Typowym błędem w myśleniu jest utożsamianie wartości binarnych z adresami, bez zrozumienia, jak te wartości wpływają na klasyfikację adresów IP. Właściwe zrozumienie oraz umiejętność rozróżnienia klas adresów IP jest kluczowe dla projektowania i zarządzania sieciami komputerowymi.

Pytanie 11

Narzędzie przedstawione na zdjęciu to

A. narzędzie uderzeniowe.

B. zaciskarka.

C. ściągacz izolacji.

D. nóż monterski.

Wybór odpowiedzi, która wskazuje na nóż monterski, zaciskarkę czy narzędzie uderzeniowe, jest błędny z kilku powodów. Nóż monterski, choć jest narzędziem przydatnym w wielu zastosowaniach budowlanych, nie jest przeznaczony do usuwania izolacji z przewodów elektrycznych. Jego główną funkcją jest cięcie materiałów, a nie precyzyjne usuwanie izolacji, co może prowadzić do uszkodzenia przewodów. Zaciskarka, z kolei, jest narzędziem służącym do trwałego łączenia przewodów poprzez zaciskanie, co również nie odpowiada funkcji ściągacza izolacji. Narzędzie uderzeniowe to sprzęt wykorzystywany głównie w pracach budowlanych, takich jak wbijanie gwoździ czy kotwic, co również nie ma związku z usuwaniem izolacji. Typowym błędem myślowym w takich przypadkach jest mylenie zastosowań różnych narzędzi, co może prowadzić do wyboru niewłaściwego narzędzia dla danej aplikacji. Zrozumienie funkcji narzędzi oraz ich klasyfikacji jest kluczowe dla prawidłowego ich stosowania, co jest fundamentem efektywnej i bezpiecznej pracy w branży elektrycznej.

Pytanie 12

Którego z poniższych zadań nie wykonują serwery plików?

A. Odczyt i zapis danych na dyskach twardych

B. Udostępnianie plików w Internecie

C. Zarządzanie bazami danych

D. Wymiana danych między użytkownikami sieci

Odpowiedzi, które sugerują, że serwery plików realizują zarządzanie bazami danych, wymianę danych pomiędzy użytkownikami sieci, czy odczyt i zapis danych na dyskach twardych, wynikają z niepełnego zrozumienia roli i funkcji serwerów plików. Serwery plików mają na celu przede wszystkim udostępnianie plików, co oznacza, że ich kluczowe funkcje koncentrują się na przechowywaniu danych oraz ich udostępnianiu w sieci. Jednakże, w kontekście zarządzania bazami danych, serwery plików po prostu nie oferują wymaganego poziomu funkcjonalności, jakiego potrzebują aplikacje korzystające z danych. Bazy danych wymagają skomplikowanych operacji, takich jak transakcje, wsparcie dla języka zapytań SQL oraz mechanizmy zapewniające integralność danych, co jest poza zakresem możliwości serwerów plików. Koncepcje dotyczące wymiany danych pomiędzy użytkownikami sieci oraz odczytu i zapisu na dyskach twardych również mogą być mylące. Serwery plików mogą rzeczywiście wspierać wymianę danych poprzez udostępnianie plików, ale nie są one odpowiedzialne za transakcje ani skomplikowane operacje, które zachodzą w bazach danych. Dobrze jest zrozumieć, że każda technologia ma swoje zastosowanie i ograniczenia, a odpowiednie podejście do wyboru technologii jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi w organizacji.

Pytanie 13

W trakcie konfiguracji serwera DHCP administrator przypisał zbyt małą pulę adresów IP. Jakie mogą być skutki tej sytuacji w sieci lokalnej?

A. Nowe urządzenia nie otrzymają adresu IP i nie połączą się z siecią

B. Serwer DHCP automatycznie powiększy zakres adresów IP

C. Urządzenia będą otrzymywać adresy IPv6 zamiast IPv4

D. Każde urządzenie otrzyma dwa różne adresy IP

Jeśli serwer DHCP ma zbyt małą pulę adresów IP, nowe urządzenia próbujące dołączyć do sieci nie otrzymają wolnego adresu IP. W efekcie nie będą mogły poprawnie komunikować się w ramach tej sieci lokalnej, bo tylko urządzenia z przydzielonym ważnym adresem IP mogą korzystać z usług sieciowych. To bardzo powszechny problem w środowiskach firmowych, gdzie liczba urządzeń dynamicznie rośnie, a administrator zapomni powiększyć zakres. Z mojego doświadczenia wynika, że objawia się to np. błędami przy próbie połączenia Wi-Fi, komunikatami o braku adresu IP albo automatycznym ustawianiem przez urządzenie adresu z zakresu APIPA (169.254.x.x), co jest jasnym sygnałem, że DHCP nie przydzielił adresu. Standardy, takie jak RFC 2131, jasno określają, że serwer DHCP nie może przydzielić więcej adresów, niż jest dostępnych w puli. Dobrą praktyką jest monitorowanie liczby dzierżaw i odpowiednie planowanie zakresu adresów, tak aby zapewnić zapas na nowe urządzenia oraz rezerwować adresy dla ważnych zasobów sieciowych. W przypadku przekroczenia limitu pula wymaga powiększenia lub lepszego zarządzania adresacją (np. przez wydłużenie czasu dzierżawy lub segmentację sieci). To podstawa stabilnej pracy każdej sieci lokalnej, zarówno w małych biurach, jak i w dużych firmach.

Pytanie 14

Jakie urządzenie pozwala komputerom na bezprzewodowe łączenie się z przewodową siecią komputerową?

A. regenerator

B. koncentrator

C. punkt dostępu

D. modem

Modem to urządzenie, które zamienia sygnał cyfrowy na analogowy, dzięki czemu możemy komunikować się przez linie telefoniczne lub inne media. Oczywiście, modemy są kluczowe do dostępu do Internetu, ale nie mają nic wspólnego z bezprzewodowym dostępem do lokalnej sieci. Regenerator to z kolei coś innego – wzmacnia sygnał w sieciach przewodowych, co jest przydatne, ale nie zapewnia dostępu bezprzewodowego. Koncentrator również nie ma tej funkcji; on łączy różne urządzenia w lokalnej sieci, ale też nie działa bez kabli. Takie mylenie urządzeń to częsty problem, który może wynikać z niepełnego zrozumienia ich funkcji. Ważne, żeby wiedzieć, jakie rolę odgrywają te urządzenia w sieciach, bo to jest kluczowe dla projektowania i zarządzania nowoczesnymi systemami komunikacyjnymi, które coraz częściej polegają na bezprzewodowej technologii.

Pytanie 15

Liczba 22 w adresie http://www.adres_serwera.pL:22 wskazuje na numer

A. portu, inny od standardowego numeru dla danej usługi

B. PID procesu działającego na serwerze

C. sekwencyjny pakietu przesyłającego dane

D. aplikacji, do której skierowane jest zapytanie

Dobra robota z wyborem odpowiedzi! Port 22 rzeczywiście jest tym, co używamy w protokole SSH. To taki numer, który pozwala różnym programom na komunikację przez ten sam adres IP. Wiesz, porty to jak adresy dla naszych usług w sieci. W przypadku SSH, numer 22 jest standardowy i wielu administratorów go używa do zdalnego logowania na serwery. Fajnie jest też wiedzieć, że zmiana portu na inny może pomóc w zwiększeniu bezpieczeństwa, bo trudniej wtedy nieautoryzowanym osobom się włamać. Warto pamiętać o podstawowych zasadach zarządzania portami, bo to naprawdę ważne zagadnienie w administracji sieci. No i te standardy jak RFC 793 czy 4253 pomagają zrozumieć, jak to wszystko działa.

Pytanie 16

Jak nazywa się usługa, która pozwala na przekształcanie nazw komputerów w adresy IP?

A. DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol)

B. NIS (Network Information Service)

C. WINS (Windows Internet Name Service)

D. DNS (Domain Name System)

Prawidłowa odpowiedź to DNS (Domain Name System), który jest kluczowym elementem infrastruktury internetowej, umożliwiającym tłumaczenie nazw domenowych na adresy IP. Bez DNS, korzystanie z Internetu byłoby znacznie trudniejsze, ponieważ użytkownicy musieliby zapamiętywać numeryczne adresy IP dla każdego zasobu online. DNS działa na zasadzie hierarchicznej struktury, w której poszczególne serwery DNS współpracują, aby dostarczyć odpowiednie informacje o adresach IP. Na przykład, kiedy wpisujesz adres www.example.com w przeglądarce, zapytanie DNS jest wysyłane do serwera DNS, który następnie zwraca odpowiadający mu adres IP, co pozwala na szybkie połączenie z odpowiednim serwisem. W praktyce, wiele organizacji korzysta z serwerów DNS, aby zapewnić łatwiejszy dostęp do swoich zasobów, a także do zarządzania rekordami DNS, co wpływa na wydajność i bezpieczeństwo sieci. Standaryzacja protokołu DNS, z jego rozbudowanymi funkcjami jak rekurencyjne zapytania czy strefy, jest kluczowym elementem nowoczesnej architektury sieciowej.

Pytanie 17

Urządzenia przedstawione na zdjęciu to

A. modemy.

B. przełączniki.

C. adaptery PowerLine.

D. bezprzewodowe karty sieciowe.

Urządzenia przedstawione na zdjęciu to adaptery PowerLine, które są niezwykle przydatne w tworzeniu sieci lokalnych, zwłaszcza w sytuacjach, gdzie standardowe połączenie WLAN nie jest wystarczające. Adaptery te korzystają z istniejącej instalacji elektrycznej, co oznacza, że można je w łatwy sposób zainstalować w każdym pomieszczeniu, gdzie dostępne są gniazdka elektryczne. Umożliwiają one przesyłanie danych z prędkościami, które mogą sięgać nawet kilku setek megabitów na sekundę, w zależności od modelu i jakości instalacji elektrycznej. Dzięki zastosowaniu technologii PowerLine, adaptery te eliminują potrzebę prowadzenia dodatkowych kabli, co jest nie tylko oszczędnością czasu, ale także estetycznym rozwiązaniem. W praktyce mogą być wykorzystywane do zasilania urządzeń do streamingu, gier online czy do pracy zdalnej, gdzie stabilne i szybkie połączenie internetowe jest kluczowe. Adaptery PowerLine są zgodne z różnymi standardami sieciowymi, co czyni je uniwersalnym rozwiązaniem dla wielu użytkowników.

Pytanie 18

Które urządzenie jest stosowane do mocowania kabla w module Keystone?

A. D.

B. C.

C. A.

D. B.

Urządzenie oznaczone literą D to narzędzie do zaciskania, które jest niezbędne w procesie mocowania kabli w modułach Keystone. Dzięki zastosowaniu tego narzędzia, możliwe jest pewne i trwałe połączenie kabla z modułem, co jest kluczowe dla zapewnienia stabilności i jakości sygnału w systemach teleinformatycznych. W praktyce, narzędzie to pozwala na precyzyjne wprowadzenie żył kabla do złącza, a następnie ich zaciśnięcie, co zapewnia dobre przewodnictwo oraz minimalizuje ryzyko awarii. Użycie narzędzia do zaciskania zgodnie z normami EIA/TIA-568 umożliwia osiągnięcie wysokiej jakości połączeń w sieciach lokalnych. Dobrą praktyką jest również stosowanie narzędzi, które umożliwiają testowanie poprawności wykonania połączenia, co pozwala na wczesne wykrycie ewentualnych błędów. W efekcie, stosowanie odpowiednich narzędzi do mocowania kabli w modułach Keystone przyczynia się do zwiększenia efektywności i niezawodności całej infrastruktury sieciowej.

Pytanie 19

Użytkownik domeny podczas logowania widzi komunikat przedstawiony na rysunku, co oznacza, że użytkownik nie ma

Zalogowano się przy użyciu profilu
tymczasowego.

Nie masz dostępu do swoich plików, a pliki
tworzone w ramach tego profilu zostaną
usunięte po wylogowaniu. Aby rozwiązać ten
problem, wyloguj się i zaloguj się później.

08:19

A. konta w domenie.

B. uprawnień do logowania się w domenie.

C. uprawnień do folderu z profilem mobilnym.

D. utworzonego profilu mobilnego.

Wygląda na to, że Twoja odpowiedź nie do końca pasuje do sytuacji. Jeśli użytkownik już jest zalogowany, to nie mógłby mieć problemu z brakiem konta w domenie. Gdyby tak było, to nawet nie mógłby wejść do systemu. Co do braku profilu mobilnego, to wtedy system nie mógłby załadować żadnych danych, więc komunikat o profilu tymczasowym by się nie pojawił. A odpowiedź dotycząca braku uprawnień do logowania... cóż, to też nie jest to, czego szukamy, bo komunikat pokazuje, że można się zalogować, ale jest kłopot z profilem. W praktyce takie nieporozumienia wynikają z niedostatecznej wiedzy o logowaniu w systemach domenowych. Trzeba rozumieć, jak to wszystko działa i umieć to dobrze zarządzać, żeby użytkownicy nie czuli się sfrustrowani i żeby praca była efektywna.

Pytanie 20

Organizacja zajmująca się standaryzacją na poziomie międzynarodowym, która stworzyła 7-warstwowy Model Referencyjny Połączonych Systemów Otwartych, to

A. TIA/EIA (Telecommunications Industry Association/Electronic Industries Association)

B. EN (European Norm)

C. IEEE (Institute of Electrical and Electronics Engineers)

D. ISO (International Organization for Standardization)

Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, znana jako ISO (International Organization for Standardization), jest odpowiedzialna za opracowanie wielu standardów, które mają kluczowe znaczenie w różnych dziedzinach, w tym w telekomunikacji i informatyce. Model Referencyjny Połączonych Systemów Otwartym (OSI) składa się z siedmiu warstw, które pomagają w zrozumieniu procesów komunikacyjnych w sieciach komputerowych. Każda warstwa w modelu OSI odpowiada za różne aspekty komunikacji - od fizycznych po aplikacyjne. Przykładem zastosowania tego modelu jest projektowanie sieci komputerowych, gdzie inżynierowie mogą analizować problemy na różnych warstwach, co ułatwia diagnozowanie i rozwiązywanie problemów. ISO dostarcza także standardy dotyczące jakości, bezpieczeństwa i interoperacyjności, co jest istotne w kontekście globalnej wymiany danych. Właściwe zrozumienie modelu OSI jest kluczowe dla specjalistów w dziedzinie IT, którzy dążą do tworzenia efektywnych i skalowalnych rozwiązań sieciowych.

Pytanie 21

Które z urządzeń służy do testowania okablowania UTP?

A. 2.

B. 4.

C. 1.

D. 3.

Urządzenie oznaczone numerem 2 to tester okablowania UTP, który jest kluczowym narzędziem w branży IT oraz telekomunikacyjnej. Tester ten sprawdza integralność połączeń w kablu UTP, umożliwiając identyfikację problemów technicznych, takich jak przerwy w przewodach, zwarcia czy niewłaściwe połączenia. Zastosowanie testera okablowania jest niezwykle ważne w kontekście budowy i konserwacji sieci komputerowych, gdzie odpowiednia jakość połączeń wpływa na stabilność i wydajność całego systemu. Dobre praktyki wskazują, że przed uruchomieniem sieci należy przeprowadzić dokładne testy, aby upewnić się, że wszystkie połączenia są poprawne. Testery UTP mogą również wykrywać długość kabla oraz jego typ, co jest niezbędne przy projektowaniu i wdrażaniu nowych instalacji. W kontekście standardów branżowych, zgodność z normami takimi jak TIA/EIA-568 jest kluczowa dla osiągnięcia wysokiej jakości usług transmisji danych.

Pytanie 22

Zestaw zasad do filtrowania ruchu w routerach to

A. NNTP (Network News Transfer Protocol)

B. ACPI (Advanced Configuration and Power Interface)

C. ACL (Access Control List)

D. MMC (Microsoft Management Console)

Niestety, wybór ACPI, MMC i NNTP nie jest dobry w kontekście pytania o reguły filtrujące ruch sieciowy. ACPI, czyli Advanced Configuration and Power Interface, dotyczy zarządzania energią w komputerach, a nie ma nic wspólnego z kontrolowaniem ruchu w sieci. Jego użycie koncentruje się na oszczędzaniu energii, więc nie pasuje do tematu. Z kolei MMC, czyli Microsoft Management Console, to narzędzie administracyjne w Windowsie, ale też nie ma nic do rzeczy jeśli chodzi o regulację ruchu sieciowego. A NNTP, czyli Network News Transfer Protocol, to protokół do przesyłania wiadomości w Usenet, więc też nie ma związku z bezpieczeństwem dostępu w sieci. Często myli się te wszystkie narzędzia i protokoły z tym, co faktycznie służy do bezpieczeństwa. Pamiętaj, że ACL to konkretny mechanizm do filtrowania i kontrolowania ruchu sieciowego, a nie inne protokoły czy interfejsy, które mogą być używane do innych celów.

Pytanie 23

Komputer ma problem z komunikacją z komputerem w innej sieci. Która z przedstawionych zmian ustawiania w konfiguracji karty sieciowej rozwiąże problem?

A. Zmiana maski na 255.0.0.0

B. Zmiana adresu serwera DNS na 10.0.0.2

C. Zmiana maski na 255.255.255.0

D. Zmiana adresu bramy na 10.1.0.2

Decyzja o zmianie adresu bramy na 10.1.0.2 jest średnio trafiona, bo brama to kluczowy element do komunikacji pomiędzy różnymi sieciami. Kiedy adres bramy jest dobrze skonfigurowany, jak w tym przypadku, nie ma sensu go zmieniać. Zmiana może tylko wprowadzić zamieszanie w całej konfiguracji sieci. Propozycje zmiany maski na 255.255.255.0 lub 255.0.0.0 mogą przynieść jeszcze więcej problemów z komunikacją. Maska 255.255.255.0 ogranicza dostęp do maksymalnie 254 adresów w lokalnej sieci, co nie pomoże z połączeniami z innymi sieciami. Często ludzie mylą dużą liczbę adresów IP z możliwością ich używania w różnych sieciach, a tak naprawdę odpowiednia maska jest kluczowa dla wydajności komunikacji. Co więcej, zmiana adresu serwera DNS na 10.0.0.2 nie pomoże w rozwiązaniu problemu, bo DNS zajmuje się tłumaczeniem nazw domen, a nie kierowaniem pakietów. Zrozumienie tych rzeczy jest mega ważne dla efektywnej administracji siecią, a brak takiej wiedzy niestety prowadzi do frustracji i błędnych decyzji.

Pytanie 24

Podczas analizy ruchu sieciowego z użyciem sniffera zaobserwowano, że urządzenia komunikują się za pośrednictwem portów
20 oraz 21. Można stwierdzić, przy założeniu standardowej konfiguracji, że monitorowanym protokołem jest protokół

A. FTP

B. SSH

C. SMTP

D. DHCP

Odpowiedzi takie jak SSH, SMTP i DHCP są błędne z kilku powodów. Protokół SSH (Secure Shell) jest używany do bezpiecznego zdalnego logowania do komputerów i korzysta z portu 22, co sprawia, że nie może być odpowiedzią w kontekście obserwacji portów 20 i 21. Z kolei SMTP (Simple Mail Transfer Protocol) jest protokołem używanym do przesyłania wiadomości e-mail, a jego standardowy port to 25. DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) służy do automatycznego przydzielania adresów IP i działa na porcie 67, co także wyklucza tę odpowiedź. Kluczowe błędy myślowe prowadzące do tych nieprawidłowych wniosków często dotyczą mylenia portów z funkcjami protokołów. Warto zaznaczyć, że każdy protokół ma przypisane specyficzne porty, które pozwalają na prawidłowe rozpoznanie rodzaju komunikacji, więc znajomość tych portów jest niezbędna w obszarze sieci komputerowych. Zrozumienie, które porty są związane z konkretnymi protokołami, jest istotne dla konfiguracji sieci, monitorowania ruchu oraz zapewnienia odpowiednich zabezpieczeń.

Pytanie 25

Zarządzanie uprawnieniami oraz zdolnościami użytkowników i komputerów w sieci z systemem Windows serwerowym zapewniają

A. listy dostępu

B. zasady zabezpieczeń

C. zasady grupy

D. ustawienia przydziałów

Zasady grupy to mechanizm stosowany w systemach operacyjnych Windows, który umożliwia centralne zarządzanie uprawnieniami i dostępem do zasobów sieciowych. Dzięki zasadom grupy administratorzy mogą definiować, które ustawienia dotyczące bezpieczeństwa, konfiguracji systemów i dostępów do aplikacji oraz zasobów mają być stosowane w obrębie całej organizacji. Przykładem zastosowania zasad grupy jest możliwość wymuszenia polityki haseł, która określa minimalną długość haseł oraz wymagania dotyczące ich złożoności. W praktyce, zasady grupy mogą być przypisywane do jednostek organizacyjnych, co pozwala na elastyczne i dostosowane do potrzeb zarządzanie uprawnieniami. Wspierają one również dobre praktyki branżowe, takie jak zasada najmniejszych uprawnień, co oznacza, że użytkownicy oraz komputery mają dostęp tylko do tych zasobów, które są niezbędne do wykonywania ich zadań. Efektywne wykorzystanie zasad grupy przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa sieci oraz uproszczenia zarządzania tymi ustawieniami.

Pytanie 26

Administrator zauważył wzmożony ruch w sieci lokalnej i podejrzewa incydent bezpieczeństwa. Które narzędzie może pomóc w identyfikacji tego problemu?

A. Program Wireshark

B. Aplikacja McAfee

C. Komenda ipconfig

D. Komenda tracert

Program McAfee, jako oprogramowanie antywirusowe, koncentruje się głównie na wykrywaniu i eliminowaniu złośliwego oprogramowania. Choć może mieć funkcje monitorowania sieci, jego głównym celem jest ochrona końcowych punktów, a nie bezpośrednia analiza ruchu w sieci lokalnej. W przypadku nadmiernego ruchu, program ten może nie dostarczyć wystarczających informacji dotyczących źródła problemu. Polecenie ipconfig służy do wyświetlania konfiguracji interfejsów sieciowych w systemie Windows, ale nie dostarcza informacji o bieżącym ruchu w sieci. Użycie tego polecenia w kontekście analizy nadmiernego ruchu może prowadzić do mylnych wniosków, gdyż nie oferuje ono danych o pakietach czy protokołach. Z kolei polecenie tracert jest narzędziem do diagnostyki trasowania, które pokazuje ścieżkę, jaką pakiety danych pokonują w sieci, jednak nie dostarcza szczegółowych informacji o ruchu w czasie rzeczywistym. Użytkownicy mogą błędnie zakładać, że te narzędzia wystarczą do zdiagnozowania problemu, choć w rzeczywistości są one ograniczone w kontekście analizy ruchu sieciowego. W przypadku wykrycia nadmiernego ruchu, kluczowe jest stosowanie narzędzi umożliwiających głębszą analizę, takich jak Wireshark, które są zaprojektowane specjalnie w tym celu.

Pytanie 27

Z jakiego powodu adres 192.168.100.127 nie może zostać przypisany jako adres komputera w sieci 192.168.100.0/25?

A. To adres rozgłoszeniowy w tej sieci

B. To adres pętli zwrotnej danego komputera

C. Nie wchodzi w skład zakresu adresów tej sieci

D. Nie jest to adres prywatny dla tej sieci

Istnieje kilka powszechnych nieporozumień dotyczących klasyfikacji adresów IP, które mogą prowadzić do błędnych wniosków na temat przydzielania adresów w sieciach. Adres IP 192.168.100.127 nie jest adresem prywatnym sieci, jednak to nie jest właściwy powód, aby stwierdzić, że nie może być przydzielony w danej sieci. W rzeczywistości, adresy z zakresu 192.168.0.0 do 192.168.255.255 są uznawane za prywatne, zgodnie z definicją zawartą w standardzie RFC 1918 i mogą być używane w sieciach lokalnych. Z drugiej strony, bycie adresem pętli zwrotnej również nie ma zastosowania w tym przypadku, ponieważ adres 127.0.0.1 jest standardowym adresem pętli zwrotnej, a nie 192.168.100.127. Adres 192.168.100.127 jest po prostu adresem rozgłoszeniowym i jego znaczenie musi być zrozumiane w kontekście podziału na podsieci. Wiele osób błędnie interpretuje adres w kontekście jego prywatności lub roli w komunikacji, co prowadzi do mylnych konkluzji. Kluczowe jest, aby zrozumieć architekturę sieci oraz zasady przydzielania adresów, aby unikać takich nieporozumień. Właściwe przypisanie adresów IP oraz ich klasyfikacja w kontekście rozgłoszenia, sieci i hostów to fundamenty, które każdy specjalista IT powinien opanować, aby efektywnie zarządzać sieciami komputerowymi.

Pytanie 28

Która norma określa standardy dla instalacji systemów okablowania strukturalnego?

A. PN-EN 50310

B. PN-EN 50174

C. PN-EN 55022

D. PN-EN50173

Wybór innych norm, takich jak PN-EN 50310, PN-EN 50173 lub PN-EN 55022, może wynikać z niepełnego zrozumienia zakresu ich zastosowania. Norma PN-EN 50310 dotyczy wymagań dotyczących systemów okablowania w kontekście instalacji elektrycznych i sieciowych, jednak nie odnosi się bezpośrednio do standardów instalacji okablowania strukturalnego. Natomiast PN-EN 50173 określa wymagania dotyczące systemów okablowania strukturalnego, ale skupia się głównie na jego projektowaniu i nie obejmuje kompleksowych wytycznych dotyczących instalacji, co jest kluczowe w kontekście efektywnego układania kabli. Z kolei norma PN-EN 55022 koncentruje się na wymaganiach dotyczących emisji elektromagnetycznej urządzeń elektronicznych, co jest całkowicie inną dziedziną i nie ma zastosowania w kontekście instalacji okablowania. Wybierając niewłaściwe normy, można wprowadzić nieefektywne praktyki instalacyjne, które mogą prowadzić do problemów z wydajnością systemu, takich jak straty sygnału, zakłócenia elektromagnetyczne oraz problemy z serwisowaniem. Zrozumienie różnic między tymi normami oraz ich rzeczywistymi zastosowaniami jest kluczowe dla prawidłowego projektowania i instalacji systemów okablowania, co w dłuższej perspektywie wpływa na niezawodność i efektywność instalacji telekomunikacyjnych.

Pytanie 29

Protokół pomocniczy do kontroli stosu TCP/IP, który odpowiada za identyfikację oraz przekazywanie informacji o błędach podczas działania protokołu IP, to

A. Reverse Address Resolution Protocol (RARP)

B. Internet Control Message Protocol (ICMP)

C. Address Resolution Protocol (ARP)

D. Routing Information Protocol (RIP)

Internet Control Message Protocol (ICMP) to kluczowy protokół w rodzinie protokołów TCP/IP, który pełni istotną rolę w diagnostyce i zarządzaniu siecią. Jego podstawową funkcją jest wymiana informacji o błędach oraz informacji kontrolnych pomiędzy węzłami sieciowymi. ICMP umożliwia wykrywanie problemów, takich jak niedostępność hosta lub przekroczenie limitu czasu przesyłania pakietów. Przykładowo, polecenie 'ping', które wykorzystuje ICMP, wysyła pakiety echo do określonego hosta i oczekuje na odpowiedź, co pozwala na ocenę dostępności i opóźnień w komunikacji sieciowej. Dobre praktyki branżowe zalecają stosowanie ICMP do monitorowania stanu sieci oraz diagnostyki problemów, a także przychodzących i wychodzących tras w komunikacji. ICMP jest również używany w protokole Traceroute, który pomaga określić trasę, jaką pokonują pakiety w sieci, co jest niezbędne w zarządzaniu sieciami.

Pytanie 30

Jakie urządzenie sieciowe pozwoli na przekształcenie sygnału przesyłanego przez analogową linię telefoniczną na sygnał cyfrowy w komputerowej sieci lokalnej?

A. Switch.

B. Access point.

C. Modem.

D. Media converter.

Przełącznik, punkt dostępu i konwerter mediów, mimo że są istotnymi elementami infrastruktury sieciowej, nie pełnią funkcji zamiany sygnału analogowego na cyfrowy. Przełącznik sieciowy działa na poziomie warstwy drugiej modelu OSI i odpowiada za przekazywanie pakietów danych między urządzeniami w sieci lokalnej (LAN), ale nie ma zdolności do przetwarzania sygnałów analogowych. Jego głównym zadaniem jest zarządzanie ruchem danych w sieci lokalnej, co czyni go kluczowym w kontekście tworzenia wydajnych i rozbudowanych struktur sieciowych. Punkt dostępu natomiast jest urządzeniem, które umożliwia urządzeniom bezprzewodowym łączenie się z siecią przewodową, ale również nie przetwarza sygnałów analogowych. Umożliwia on komunikację przez Wi-Fi i jest istotny w kontekście zapewnienia mobilności w sieciach, ale nie wprowadza ani nie przekształca sygnałów. Konwerter mediów, z drugiej strony, jest używany do konwersji różnych typów mediów transmisyjnych, takich jak światłowód na miedź, ale również nie zajmuje się konwersją sygnałów z analogowych na cyfrowe. Tego rodzaju nieporozumienia wynikają z braku zrozumienia roli każdego z tych urządzeń w infrastrukturze sieciowej oraz ich specyficznych funkcji. Dlatego istotne jest dokładne zrozumienie, jak każde z tych urządzeń przyczynia się do budowy sieci oraz jakie są ich kluczowe funkcje w procesach komunikacyjnych.

Pytanie 31

Jakie protokoły sieciowe są typowe dla warstwy internetowej w modelu TCP/IP?

A. DHCP, DNS

B. TCP, UDP

C. IP, ICMP

D. HTTP, FTP

IP (Internet Protocol) i ICMP (Internet Control Message Protocol) to protokoły, które odgrywają kluczową rolę w warstwie internetowej modelu TCP/IP. IP odpowiedzialne jest za adresowanie i przesyłanie danych między różnymi urządzeniami w sieci, co umożliwia komunikację między komputerami w różnych lokalizacjach. Kluczowe dla zrozumienia działania IP jest pojęcie adresowania, które wykorzystuje unikalne adresy IP do identyfikacji urządzeń. Z kolei ICMP, wykorzystywane do przesyłania komunikatów kontrolnych, takich jak informowanie o błędach, jest niezbędne do diagnostyki i zarządzania siecią. Przykładami zastosowania protokołów IP i ICMP są operacje ping oraz traceroute, które służą do testowania dostępności hostów oraz analizy ścieżek transmisji danych w sieci. Zrozumienie działania tych protokołów jest zgodne z najlepszymi praktykami w administracji siecią, ponieważ pozwala na efektywne rozwiązywanie problemów i optymalizację ruchu sieciowego.

Pytanie 32

Wskaż właściwy adres hosta?

A. 128.128.0.0/9

B. 128.129.0.0/9

C. 192.169.192.0/18

D. 192.168.192.0/18

Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z różnych powodów, które wynikają z zasadności przydzielania adresów IP i klasyfikacji sieci. Adres 192.168.192.0/18 to adres prywatny, który należy do klasy C, a jego zakres często używany jest w lokalnych sieciach komputerowych. Jednak w przypadku tego pytania, który dotyczy publicznych adresów IP, nie jest to właściwy wybór. Adresy prywatne, takie jak ten, nie mogą być używane w Internecie, co może prowadzić do nieporozumień w kontekście adresowania. Adres 128.128.0.0/9, mimo że jest z klasy B, jest również niepoprawny, ponieważ istnieję już zarezerwowane adresy, które nie są dostępne do użytku publicznego. Wyboru 192.169.192.0/18 również należy unikać, ponieważ adres ten nie istnieje — jest to kombinacja adresu z nieprawidłowymi oktetami. Zrozumienie klasyfikacji adresów IP oraz ich zastosowania jest kluczowe dla skutecznego projektowania i implementacji sieci. Typowe błędy wynikają często z mylenia klasy adresu oraz niezrozumienia zasad dotyczących prywatności i publiczności adresów IP, co prowadzi do nieefektywnego zarządzania i potencjalnych konfliktów w sieci.

Pytanie 33

Jakie polecenie służy do analizy statystyk protokołów TCP/IP oraz bieżących połączeń sieciowych w systemach operacyjnych rodziny Windows?

A. ping

B. netstat

C. route

D. tracert

Polecenie 'netstat' jest podstawowym narzędziem w systemach Windows, które umożliwia użytkownikom sprawdzenie statystyk protokołów TCP/IP oraz bieżących połączeń sieciowych. Dzięki 'netstat' można uzyskać informacje o aktywnych połączeniach TCP, korzystających z portów, a także o stanie tych połączeń. Przykładowo, użycie polecenia 'netstat -a' wyświetli wszystkie aktywne połączenia oraz porty nasłuchujące, co jest szczególnie przydatne w diagnostyce problemów z siecią czy w analizie bezpieczeństwa. Ponadto, 'netstat' potrafi zidentyfikować, które programy są odpowiedzialne za otwarte połączenia, co pozwala na lepszą kontrolę nad bezpieczeństwem systemu. Narzędzie to jest zgodne ze standardami administracji sieci, a jego zastosowanie w codziennej pracy może znacznie usprawnić zarządzanie infrastrukturą sieciową. Warto także wspomnieć, że 'netstat' jest wszechstronnym narzędziem, które znajduje zastosowanie w różnych systemach operacyjnych, co czyni je uniwersalnym rozwiązaniem dla specjalistów zajmujących się sieciami.

Pytanie 34

Aby uzyskać odpowiedź jak na poniższym zrzucie ekranu, należy wydać polecenie:

Server:  Unknown
Address:  192.168.0.1

Non-authoritative answer:
Name:    microsoft.com
Addresses:  104.215.148.63
          13.77.161.179
          40.76.4.15
          40.112.72.205
          40.113.200.201

A. tracert microsoft.com

B. nslookup microsoft.com

C. ipconfig /displaydns

D. netstat -f

Niestety, polecenia takie jak netstat -f, ipconfig /displaydns czy tracert microsoft.com nie są dobrym wyborem, bo każde z nich ma inny cel w zarządzaniu sieciami. Na przykład netstat -f pokazuje aktywne połączenia sieciowe, a ich pełne nazwy domenowe, co jest spoko do analizy, ale nie pomoże w zapytaniach do DNS o adresy IP. Z kolei ipconfig /displaydns pokazuje tylko lokalną pamięć podręczną DNS, czyli to, co komputer wcześniej zapamiętał, a nie pyta zewnętrznych serwerów. A tracert microsoft.com służy do sprawdzania, przez jakie routery przechodzi pakiet do celu, więc też nie dostarcza informacji o rekordach DNS. Nieznajomość różnic między tymi poleceniami może prowadzić do pomyłek przy diagnozowaniu problemów z dostępnością usług w internecie. Dlatego warto znać te różnice i wiedzieć, kiedy używać którego narzędzia.

Pytanie 35

Jaką rolę pełni serwer Windows Server, która pozwala na centralne zarządzanie i ustawianie tymczasowych adresów IP oraz związanych z nimi danych dla komputerów klienckich?

A. Usługi pulpitu zdalnego

B. Serwer telnet

C. Usługi udostępniania plików

D. Serwer DHCP

Serwer DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) jest kluczowym elementem infrastruktury sieciowej, który odpowiada za automatyczne przydzielanie adresów IP komputerom klienckim w sieci. Ta rola serwera umożliwia centralizację zarządzania adresami IP, co przekłada się na uproszczenie konfiguracji i administracji sieci. Przykładowo, w dużych organizacjach, gdzie liczba urządzeń oraz użytkowników jest znaczna, ręczne przypisywanie adresów IP byłoby niepraktyczne i podatne na błędy. Dzięki serwerowi DHCP, adresy IP są przydzielane dynamicznie, co oznacza, że urządzenia mogą uzyskiwać nowe adresy przy każdym ponownym uruchomieniu, co znacznie ułatwia zarządzanie zasobami sieciowymi. Dodatkowo, serwer DHCP może również dostarczać inne istotne informacje konfiguracyjne, takie jak maska podsieci, brama domyślna czy serwery DNS, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania sieciami. W kontekście wdrożeń opartych na standardach branżowych, takich jak ITIL, wykorzystanie serwera DHCP przyczynia się do poprawy efektywności operacyjnej oraz zwiększenia bezpieczeństwa poprzez ograniczenie ryzyka konfliktów adresów IP.

Pytanie 36

Na rysunku przedstawiono patchpanel - nieekranowany panel krosowy kategorii 5E, wyposażony w złącza szczelinowe typu LSA. Do montażu (zaszywania) kabli w złącza szczelinowe należy użyć

A. narzędzia JackRapid

B. narzędzia zaciskowego 8P8C

C. narzędzia uderzeniowego

D. narzędzia zaciskowego BNC

Wybór narzędzi do montażu kabli jest kluczowy dla zapewnienia jakości i niezawodności połączeń w sieciach telekomunikacyjnych. Odpowiedzi, które wskazują na użycie narzędzi JackRapid, BNC czy 8P8C, są nieodpowiednie w kontekście opisywanego zadania. Narzędzie JackRapid jest zaprojektowane do szybkiego zakończenia złącz RJ45, co nie jest zgodne z wymaganiami dotyczącymi złącz szczelinowych LSA. W przypadku złącz BNC, są one powszechnie używane w systemach wideo oraz telekomunikacyjnych, jednak ich zastosowanie nie ma związku z montażem kabli w patchpanelach kategorii 5E. Użycie narzędzia zaciskowego 8P8C również nie jest właściwe, ponieważ złącza szczelinowe wymagają innej metody instalacji, a narzędzie to służy do zaciskania wtyków RJ45, co jest zupełnie innym procesem. W praktyce, wiele osób może mylnie zakładać, że te narzędzia mogłyby być użyte interchangeably, jednak kluczowe jest zrozumienie specyfiki używanych złącz oraz narzędzi. Użycie niewłaściwego narzędzia może prowadzić do słabych lub niestabilnych połączeń, co negatywnie wpłynie na wydajność całej sieci. Dla zapewnienia wysokiej jakości połączeń, warto zwrócić uwagę na odpowiednie metody montażu, które są zgodne z zaleceniami i standardami branżowymi.

Pytanie 37

The Dude, Cacti oraz PRTG to przykłady aplikacji wykorzystujących protokół SNMP (ang. Simple Network Management Protocol), używanego do

A. monitorowania oraz zarządzania urządzeniami sieciowymi

B. sprawdzania wydajności sieci

C. przechwytywania i analizy danych pakietowych

D. udostępniania zasobów w sieci

Odpowiedzi związane z przechwytywaniem i analizą pakietów, testowaniem przepustowości sieci oraz udostępnianiem zasobów sieciowych są nieprawidłowe, ponieważ każda z tych funkcji odnosi się do różnych aspektów zarządzania siecią, które nie są bezpośrednio związane z protokołem SNMP. Przechwytywanie i analiza pakietów to proces zapisywania i badania ruchu w sieci, co osiąga się poprzez narzędzia takie jak Wireshark. Te narzędzia działają na innej warstwie modelu OSI i koncentrują się na szczegółowej analizie danych przesyłanych przez sieć, a nie na zarządzaniu samymi urządzeniami. W przypadku testowania przepustowości, wykorzystuje się narzędzia takie jak iPerf, które mierzą zdolność łącza do przesyłania danych, ale również nie dotyczą zarządzania urządzeniami. Co więcej, udostępnianie zasobów sieciowych dotyczy protokołów takich jak SMB czy NFS, które pozwalają na wymianę plików czy zasobów pomiędzy komputerami w sieci. Typowym błędem myślowym jest mylenie protokołów warstwy aplikacji z protokołami zarządzania siecią. Właściwe zrozumienie różnych funkcji i protokołów w sieci jest kluczowe dla efektywnego zarządzania oraz diagnostyki problemów.

Pytanie 38

Aby uzyskać sześć podsieci z sieci o adresie 192.168.0.0/24, co należy zrobić?

A. zwiększyć długość maski o 2 bity

B. zwiększyć długość maski o 3 bity

C. zmniejszyć długość maski o 3 bity

D. zmniejszyć długość maski o 2 bity

Zwiększenie długości maski o 2 bity nie jest wystarczające do wydzielenia sześciu podsieci. W takim przypadku, przy dodaniu dwóch bitów do maski /24, otrzymujemy maskę /26. Zastosowanie maski /26 pozwala na uzyskanie jedynie 4 podsieci, co nie spełnia wymagań. Ponadto, zmniejszenie długości maski o 2 lub 3 bity prowadzi do zwiększenia liczby dostępnych hostów w każdej podsieci, co w przypadku potrzeby stworzenia większej ilości podsieci jest niewłaściwe. Zmniejszenie maski z /24 powoduje, że część adresów sieciowych zostaje użyta na identyfikację hostów, co ogranicza liczbę generowanych podsieci. Prawidłowe planowanie adresacji IP wymaga zrozumienia, że każda zmiana maski wpływa na liczbę dostępnych podsieci oraz hostów. Przy tworzeniu sieci, należy stosować standardowe praktyki, takie jak rozważenie liczby przyszłych podsieci oraz potencjalnych potrzeb w zakresie adresacji. Niepoprawne podejścia mogą prowadzić do nagromadzenia adresów IP i problemów z zarządzaniem siecią, co jest sprzeczne z zasadami efektywnej administracji sieci.

Pytanie 39

Aby móc zakładać konta użytkowników, komputerów oraz innych obiektów i przechowywać ich dane w sposób centralny, konieczne jest zainstalowanie na serwerze Windows roli

A. Usługi Domenowe Active Directory

B. Active Directory Federation Service

C. Usługi LDS w usłudze Active Directory

D. Usługi certyfikatów Active Directory

Usługi Domenowe Active Directory (AD DS) są kluczowym elementem infrastruktury IT w środowiskach Windows. Instalacja tej roli na serwerze umożliwia zarządzanie kontami użytkowników, komputerów oraz innymi obiektami w zorganizowanej i scentralizowanej strukturze. AD DS oferuje hierarchiczną bazę danych, która przechowuje informacje o atrybutach obiektów, co ułatwia administrację i zapewnia bezpieczeństwo. Przykładem zastosowania AD DS jest możliwość tworzenia grup użytkowników oraz przydzielania im odpowiednich uprawnień dostępu do zasobów w sieci. Przykładowo, organizacje mogą stworzyć grupę „Pracownicy Działu IT”, co pozwala na szybkie zarządzanie dostępem do serwerów oraz aplikacji dedykowanych dla tego zespołu. AD DS wspiera także standardy branżowe, takie jak LDAP (Lightweight Directory Access Protocol), co umożliwia integrację z innymi systemami i aplikacjami, poprawiając tym samym współpracę różnych technologii. Dobre praktyki wdrażania AD DS obejmują regularne aktualizacje i utrzymanie struktury AD, aby zapewnić jej bezpieczeństwo i wydajność, co jest niezbędne w zarządzaniu rozbudowanymi środowiskami IT.

Pytanie 40

W biurze rachunkowym potrzebne jest skonfigurowanie punktu dostępu oraz przygotowanie i podłączenie do sieci bezprzewodowej trzech komputerów oraz drukarki z WiFi. Koszt usługi konfiguracji poszczególnych elementów sieci wynosi 50 zł za każdy komputer, 50 zł za drukarkę i 100 zł za punkt dostępu. Jaki będzie całkowity wydatek związany z tymi pracami serwisowymi?

A. 200 zł

B. 100 zł

C. 250 zł

D. 300 zł

Cały koszt serwisu wynosi 300 zł. To wynik dodania kosztów za konfigurację trzech komputerów, drukarki i punktu dostępu. Koszt skonfigurowania jednego komputera to 50 zł, więc jeśli mamy trzy, to wychodzi 150 zł (50 zł razy 3). Do tego jeszcze 50 zł za drukarkę i 100 zł za punkt dostępu. Jak to zsumujesz, to dostaniesz 150 zł + 50 zł + 100 zł, co daje 300 zł. To jest ważne, bo pokazuje, jak kluczowe jest dobre planowanie budżetu w usługach IT. Z mojego doświadczenia, firmy często muszą uważnie oceniać koszty przy wprowadzaniu nowych technologii, bo inaczej mogą się zdziwić. Dlatego dobrze jest przeanalizować wszystko dokładnie przed startem projektu, żeby lepiej nią zarządzać i nie mieć niespodzianek z wydatkami w przyszłości.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej