Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 12:50
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 13:27

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W której notacji diagramów ER został zapisany model związków encji przedstawiony na ilustracji?

A. Bachmana.

B. Martina.

C. Chena.

D. Min-Max.

Prawidłowa odpowiedź to notacja Martina. Na diagramie widać bardzo charakterystyczne cechy tej notacji: encje są przedstawione jako prostokąty z nagłówkiem wypełnionym innym kolorem (tu: ciemnoszary pasek z nazwą encji KLIENT, ZAKUP, TOWAR), a pod spodem w formie tabelki wypisane są atrybuty, jeden pod drugim. Klucz główny jest po prostu pierwszym atrybutem na liście (ID), bez dodatkowych ozdobników typu podkreślenie czy elipsa, co jest typowe właśnie dla podejścia Martina, zorientowanego na projektowanie relacyjnej bazy danych. Związki między encjami są rysowane liniami z tzw. crow’s foot ("kurzą łapką") po stronie encji wielokrotnej, a po stronie encji pojedynczej mamy prostą kreskę. Na ilustracji dokładnie to widać: ZAKUP jest encją pośredniczącą, a relacje KLIENT–ZAKUP i TOWAR–ZAKUP mają klasyczną symbolikę notacji Martina. W praktyce, w wielu narzędziach CASE (np. w starszych wersjach ERwin, PowerDesigner, Visio z szablonem Database Model Diagram) domyślny styl ERD jest właśnie bardzo zbliżony do notacji Martina. Taki diagram jest od razu „bliski” strukturze fizycznej tabel w SQL, więc łatwo go przełożyć na CREATE TABLE, klucze obce i indeksy. Z mojego doświadczenia w firmach produkcyjnych i w małych software house’ach notacja Martina jest często używana przy projektach, gdzie liczy się szybkie przejście z modelu koncepcyjnego do modelu logicznego i fizycznego, bez zbyt rozbudowanej symboliki teoretycznych ER-ów. Dlatego rozpoznanie tej notacji po wyglądzie encji-tabelek i crow’s foot jest bardzo praktyczną umiejętnością przy pracy z bazami danych.

Pytanie 2

Aby ustawić wewnętrzne marginesy dla elementu: margines górny 50px, dolny 40px, prawy 20px oraz lewy 30px, powinno się zastosować składnię CSS

A. padding: 20px, 40px, 30px, 50px;

B. padding: 50px, 40px, 20px, 30px;

C. padding: 50px, 20px, 40px, 30px;

D. padding: 40px, 30px, 50px, 20px;

Odpowiedź "padding: 50px, 20px, 40px, 30px;" jest poprawna, ponieważ zgodnie z konwencją CSS, wartości paddingu są podawane w następującej kolejności: górny, prawy, dolny i lewy. W twoim przypadku margines górny wynosi 50px, prawy 20px, dolny 40px i lewy 30px. Właściwość padding określa wewnętrzny odstęp między zawartością elementu a jego granicą, co jest kluczowe dla właściwego układu i estetyki strony. Przykładowo, zastosowanie takiego paddingu w praktyce pozwala na uzyskanie odpowiednich odstępów, co wpływa na czytelność tekstu oraz ogólną estetykę elementów na stronie. Stosowanie paddingu w CSS jest uważane za dobre praktyki, ponieważ pozwala na precyzyjne kontrolowanie układu elementów, co jest szczególnie ważne w responsywnym projektowaniu stron internetowych. Warto również pamiętać, że używanie właściwego odstępu wewnętrznego poprawia dostępność treści, dzięki czemu użytkownicy z różnymi potrzebami mogą łatwiej interakcjonować z interfejsem.

Pytanie 3

Jaką integralność określa przytoczona definicja?

A. Encji

B. Statyczną

C. Semantyczną

D. Referencyjną

Integralność referencyjna jest fundamentalną zasadą w bazach danych, która zapewnia, że relacje między tabelami są prawidłowo zachowane. Oznacza to, że klucz obcy w jednej tabeli powinien zawsze odnosić się do istniejącego klucza głównego w innej tabeli. To podejście jest kluczowe w relacyjnych bazach danych, ponieważ zapobiega powstawaniu odniesień do nieistniejących danych co mogłoby prowadzić do niespójności w bazie danych. W praktyce integralność referencyjna jest implementowana poprzez restrykcje i ograniczenia narzucane na operacje takie jak wstawianie aktualizacja i usuwanie danych. Na przykład próba usunięcia rekordu z tabeli, do której odwołują się inne rekordy wprowadziłaby niespójność jeśli integralność referencyjna nie jest przestrzegana. Aby temu zapobiec systemy baz danych mogą blokować takie operacje lub automatycznie aktualizować albo usuwać powiązane dane. Przestrzeganie zasad integralności referencyjnej jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych i zgodne ze standardem SQL co zapewnia spójność i integralność danych w systemach informatycznych.

Pytanie 4

Jakie polecenie pozwala na zwiększenie wartości o jeden w kolumnie RokStudiów w tabeli Studenci dla uczniów, którzy są na roku 1÷4?

A. UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

B. UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

C. UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5

D. UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5

Odpowiedź 'UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5;' jest prawidłowa, ponieważ poprawnie wykorzystuje składnię SQL do aktualizacji wartości w tabeli. W tym przypadku, polecenie zmienia wartość kolumny RokStudiow o jeden dla wszystkich studentów, którzy mają przypisany rok studiów mniejszy niż 5. Użycie 'SET RokStudiow = RokStudiow+1' jest zgodne z zasadą aktualizacji danych, gdzie przypisanie nowej wartości korzysta z obecnej wartości i modyfikuje ją. W praktyce, takie operacje są niezbędne w systemach zarządzania bazami danych, zwłaszcza w kontekście obliczeń związanych z postępem akademickim studentów, a przestrzeganie standardów SQL pomaga w utrzymaniu spójności i integralności danych. Dobrą praktyką jest również wykonanie operacji aktualizacji w sposób, który minimalizuje ryzyko utraty danych oraz zwiększa efektywność zapytań, co jest istotne w dużych bazach danych.

Pytanie 5

Jaki wynik daje poniższy kod PHP?

$dane = array ('imie' => 'Anna', 'nazwisko' => 'Nowak', 'wiek' => 21);

A. jest niepoprawny, nieznany operator =>

B. definiuje tablicę z trzema wartościami

C. jest błędny, ponieważ indeksami tablicy mogą być wyłącznie liczby całkowite

D. określa tablicę zawierającą sześć wartości

Ten kod w PHP pokazuje, jak zdefiniować tablicę asocjacyjną z trzema elementami. To fajna sprawa, bo tablice asocjacyjne pozwalają na użycie kluczy, które nie muszą być tylko liczbami, a mogą być także opisowe, jak w tym przypadku. Klucze to 'imie', 'nazwisko' oraz 'wiek', a ich wartości to odpowiednio 'Anna', 'Nowak' i 21. Operator '=>' służy do przypisywania wartości do klucza - to dość typowa konstrukcja, bo ułatwia organizację danych. Podoba mi się, że tablice asocjacyjne w PHP są przydatne w różnych sytuacjach, na przykład do przechowywania danych użytkowników czy różnych ustawień. W sumie, ważne, żeby dbać o typy danych przypisywanych do kluczy, bo dzięki temu później łatwiej będzie się z nimi pracować. PHP ma dużo funkcji do pracy z tablicami, jak sortowanie czy iteracja, więc na pewno warto to znać.

Pytanie 6

W CSS wartości takie jak: underline, overline, line-through oraz blink odnoszą się do właściwości

A. text-decoration

B. text-align

C. font-decoration

D. font-style

Właściwość CSS 'text-decoration' jest używana do określenia dekoracji tekstu. Do jej wartości zaliczają się między innymi: 'underline' (podkreślenie), 'overline' (nadpisanie), 'line-through' (przekreślenie) oraz 'blink' (miganie), chociaż ostatnia z nich jest obecnie rzadko używana z powodu problemów z dostępnością i wsparciem w nowoczesnych przeglądarkach. W praktyce, użycie 'text-decoration' pozwala na poprawę czytelności tekstu oraz jego wyróżnienie w kontekście estetyki strony internetowej. Na przykład, stosując 'text-decoration: underline;' możemy podkreślić linki, co jest powszechną praktyką w projektowaniu stron. Zgodnie z wytycznymi W3C, stosowanie dekoracji tekstu powinno być przemyślane, aby nie wprowadzać zamieszania w interpretacji treści przez użytkowników. Przykładowo, nadpisanie może być użyte w kontekście wskazywania błędów, co wprowadza dodatkowe znaczenie do przekazu. Zrozumienie i umiejętne stosowanie 'text-decoration' jest kluczowe dla tworzenia profesjonalnych i funkcjonalnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 7

Podczas wykonywania zapytania można skorzystać z klauzuli DROP COLUMN

A. ALTER TABLE

B. ALTER COLUMN

C. CREATE TABLE

D. DROP TABLE

Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest poprawna, ponieważ klauzula DROP COLUMN jest używana w kontekście zmiany struktury tabeli w bazach danych. Polecenie ALTER TABLE pozwala na modyfikację istniejącej tabeli, w tym dodawanie, usuwanie lub modyfikowanie kolumn. Użycie klauzuli DROP COLUMN umożliwia usunięcie określonej kolumny z tabeli, co jest przydatne, gdy kolumna nie jest już potrzebna, zawiera nieaktualne dane lub w celu optymalizacji struktury bazy danych. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'Użytkownicy' z kolumną 'wiek', której chcemy się pozbyć, możemy użyć polecenia: 'ALTER TABLE Użytkownicy DROP COLUMN wiek;'. Ważne jest, aby przed wykonaniem tej operacji upewnić się, że usunięcie kolumny nie wpłynie negatywnie na integralność danych lub logikę aplikacji. Praktyki dotyczące zarządzania bazami danych zalecają również wykonanie kopii zapasowej danych przed takimi operacjami, aby zminimalizować ryzyko utraty danych.

Pytanie 8

Którego protokołu należy użyć, aby przesłać pliki witryny na serwer hostingowy?

A. HTTP

B. SMTP

C. FTP

D. IRC

Do przesłania plików witryny na serwer hostingowy służy protokół FTP (File Transfer Protocol) - umożliwia wgrywanie i pobieranie plików między komputerem a serwerem. Dlatego używa się FTP.

Pytanie 9

Jak zapisać marginesy zewnętrzne: górny i dolny 20 px, lewy i prawy 40 px?

margin: 20px 40px;

margin: 20px 40px 40px 20px;

margin: 20px 20px 40px 40px;

margin: 40px 20px;

W zapisie skróconym z dwiema wartościami margin: pion poziom pierwsza dotyczy góry i dołu, druga lewej i prawej. Górny i dolny 20px, boczne 40px daje więc margin: 20px 40px;. Dlatego poprawny jest margin: 20px 40px;.

Pytanie 10

Którego znacznika HTML użyć, aby tekst miał czcionkę o stałej szerokości i zachował dodatkowe spacje, tabulacje oraz znaki końca linii?

<code> ... </code>

<ins> ... </ins>

<blockquote> ... </blockquote>

<pre> ... </pre>

Pozostałe znaczniki nie zachowują białych znaków tak jak <pre>. <code> oznacza kod i daje czcionkę monospace, ale sam NIE zachowuje wielu spacji i łamań linii (często łączy się go z <pre>). <ins> oznacza tekst wstawiony (podkreślony), a <blockquote> to cytat blokowy z wcięciem. Formatowanie i białe znaki zachowuje <pre>.

Pytanie 11

Który mechanizm jest kluczowy dla Systemu Zarządzania Bazą Danych (SZBD)?

A. wielodostępność do danych

B. system zarządzania wersjami bazy

C. narzędzia do generowania statystyk

D. moduł do wizualizacji diagramów encji

Pozostałe odpowiedzi to narzędzia pomocnicze, a nie fundament SZBD. System zarządzania wersjami bazy, generowanie statystyk czy wizualizacja diagramów encji wspierają administrację lub projektowanie, ale nie są istotą systemu. Tą jest wielodostępność do danych.

Pytanie 12

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; }

B. aside {float: left; }

C. nav { float: right; } section { float: right; }

D. nav { float: left; } aside { float: left; }

Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie.

W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie.

Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 13

Który zestaw zawiera wyłącznie języki programowania działające po stronie serwera?

A. Java, C#, Python, ActionScript, PHP

B. Java, C#, Python, Ruby, PHP

C. Java, C#, AJAX, Ruby, PHP

D. C#, Python, Ruby, PHP, JavaScript

Po stronie serwera działają języki, których kod wykonuje się na serwerze i generuje treść wysyłaną do przeglądarki - zestaw Java, C#, Python, Ruby, PHP zawiera wyłącznie takie języki. Dlatego poprawny jest ten zestaw.

Pytanie 14

Pętla zapisana w języku PHP wstawi do tablicy liczby:

$x = 0;
for ($i = 0; $i < 10; $i++)
{
    $tabl[$i] = $x;
    $x = $x + 10;
}

A. 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90

B. 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100

C. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

D. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. Pętla zaczyna się od $x = 0 i wykonuje się 10 razy ($i od 0 do 9). W każdej rundzie pętli, do tablicy $tabl dodawana jest aktualna wartość $x, a następnie $x jest zwiększane o 10. To jest tzw. pętla for, która jest jednym z najbardziej podstawowych mechanizmów programowania. Dzięki tej pętli możemy kontrolować ilość iteracji, które chcemy wykonać. W tym przypadku, iteracja odbywa się 10 razy, za każdym razem inkrementując $x o 10. Niezależnie od tego, czy korzystasz z PHP, czy innego języka, konstrukcje pętli są niezwykle ważne i warto zrozumieć ich działanie. PHP, jak wiele innych języków programowania, posiada wiele różnych typów pętli - for, while, do-while, each, które mają swoje szczególne zastosowania w zależności od kontekstu.

Pytanie 15

W języku HTML, aby uzyskać efekt podobny do tego w przykładzie, trzeba użyć konstrukcji

A. <strike>Duży tekst</strike> zwykły tekst

B. <big>Duży tekst zwykły tekst

C. <big>Duży tekst</big> zwykły tekst

D. <strike>Duży tekst zwykły tekst

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku HTML, aby zwiększyć rozmiar czcionki dla części tekstu, można użyć znacznika <big>. Znacznik ten powoduje, że tekst wewnątrz jest wyświetlany w większym rozmiarze niż tekst otaczający. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy chcemy wyróżnić część tekstu bez stosowania zaawansowanego stylu CSS. Chociaż <big> jest uznawany za przestarzały w nowoczesnym HTML, dla celów edukacyjnych i zgodności z starszymi dokumentami HTML wciąż może być stosowany. Praktyką zalecaną w aktualnych standardach jest używanie stylów CSS, np. poprzez przypisanie klasy lub bezpośrednie stylowanie in-line. Warto zaznaczyć, że stosowanie <big> nie jest zalecane w nowych projektach, ponieważ CSS oferuje większą elastyczność i kontrolę nad wyglądem tekstu. Niemniej jednak, znajomość takich znaczników jak <big> pomaga w zrozumieniu, jak rozwijał się HTML i jakie są różnice między starszymi a nowoczesnymi metodami formatowania tekstu.

Pytanie 16

Jakie wyrażenie logiczne w języku PHP weryfikuje, czy zmienna1 znajduje się w przedziale jednostronnie domkniętym <-5, 10)?

A. $zmienna1 <= -5 && $zmienna1 < 10

B. $zmienna1 <= -5 || $zmienna1 < 10

C. $zmienna1 >= -5 || $zmienna1 < 10

D. $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10

Wyrażenie logiczne $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10 jest poprawne, ponieważ precyzyjnie określa przedział jednostronnie domknięty <-5, 10). W tym przypadku, aby zmienna1 należała do tego przedziału, musi być większa lub równa -5 oraz jednocześnie mniejsza od 10. To oznacza, że -5 jest włączone do przedziału, podczas gdy 10 już nie. W praktycznym użyciu tego wyrażenia, można je zastosować np. w walidacji danych wejściowych w formularzach, gdzie wartość powinna mieścić się w określonym zakresie. Dobre praktyki programistyczne sugerują, aby zawsze jasno określać zakresy wartości, aby unikać błędów logicznych, co jest szczególnie istotne w obszarze programowania warunkowego. Dodatkowo, proponowane wyrażenie jest również zgodne z zasadami czytelności kodu, ułatwiając jego późniejsze zrozumienie przez innych programistów.

Pytanie 17

Który operator w PHP oznacza sumę logiczną (logiczne LUB)?

&&

||

Sumę logiczną (logiczne LUB) zapisuje się w PHP operatorem || - wyrażenie jest prawdziwe, gdy CHOĆ JEDEN warunek jest spełniony, np. ($wiek < 7) || ($wiek > 65). Działa „leniwie”: jeśli pierwszy warunek jest prawdą, drugiego już nie sprawdza. Zapamiętaj: || to „lub” (wystarczy jeden), a && to „i” (oba naraz).

Pytanie 18

Na obrazie przedstawiono projekt układu bloków witryny internetowej. Zakładając, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, ich formatowanie w CSS, oprócz ustawionych szerokości, powinno zawierać właściwość

BLOK 1		BLOK 2
BLOK 3	BLOK 4
BLOK 5

A. float: left dla wszystkich bloków.

B. clear: both dla bloku 5 oraz float: left jedynie dla 1 i 2 bloku.

C. clear: both dla wszystkich bloków.

D. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków.

Hmm, tutaj coś poszło nie tak. Wybrałeś opcję z `clear: both`, ale to nie do końca pasuje do tego zadania. `clear: both` w CSS służy głównie do resetowania pływania bloków, więc jak masz blok z tym ustawieniem, to następny nie będzie obok niego, tylko przesunie się na dół. A w tym przypadku nie musisz resetować pływania, bo to nie jest potrzebne. Wiem, że wybór `float: left` dla niektórych bloków może wydawać się dobrym pomysłem, ale żeby wszystko się poprawnie ułożyło, musisz zastosować `float: left` dla wszystkich bloków. I pamiętaj, żeby im ustawić szerokość, bo inaczej bloków może się nie udać ułożyć w poziomie.

Pytanie 19

Który standard wideo cechuje się rozdzielczością 1920 × 1080 pikseli?

A. 4K

B. Ultra HD

C. HD Ready

D. Full HD

Full HD (oznaczane też 1080p) to standard rozdzielczości 1920 × 1080 pikseli - powszechny w telewizorach, monitorach i nagraniach wideo. „p” oznacza skanowanie progresywne (pełne klatki). Wyższe standardy to 4K / Ultra HD (3840 × 2160), a niższy popularny to HD Ready (1280 × 720). Im więcej pikseli, tym ostrzejszy obraz. Dlatego 1920 × 1080 to rozdzielczość Full HD.

Pytanie 20

Którego słowa kluczowego użyć w języku C, aby zdefiniować stałą?

#CONST

static

#INCLUDE

const

W języku C stałą definiuje się słowem kluczowym const, np. const int max = 100; - wartości takiej zmiennej nie można potem zmienić. Dlatego stałą tworzy const.

Pytanie 21

Zaprezentowano tabelę stworzoną za pomocą kodu HTML, bez zastosowania stylów CSS. Która część kodu HTML odnosi się do pierwszego wiersza tabeli?

A. D

B. C

C. B

D. A

Odpowiedź D jest prawidłowa, ponieważ używa znaczników <th> do zdefiniowania nagłówków kolumn w tabeli. Znaczniki <th> są używane w tabelach HTML do określania komórek nagłówkowych, które domyślnie są pogrubione i wyśrodkowane. Taki format jest zgodny z zasadami dostępności i użyteczności, ponieważ przeglądarki i czytniki ekranowe traktują <th> jako nagłówki, co poprawia zrozumienie struktury tabeli przez użytkowników. Znaczniki w <th> dodatkowo stylizują tekst, co jest zgodne z przedstawionym obrazem. Używanie odpowiednich znaczników semantycznych to dobra praktyka, która zwiększa czytelność kodu i wspiera dostępność. W kontekście praktycznym, poprawne użycie <th> umożliwia lepsze formatowanie i interpretację danych w tabeli podczas renderowania w przeglądarkach, a także wspiera responsywne projektowanie, gdzie układ tabeli automatycznie dostosowuje się do różnych rozmiarów ekranów. Dlatego korzystanie z <th> do definiowania pierwszego wiersza jako nagłówka jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania stron internetowych.

Pytanie 22

Który zapis wyświetli słowo „TEKST” w kolorze czarnym?

<font color="#000000">TEKST</font>

<body bgcolor="black">TEKST</body>

<font color="czarny">TEKST</font>

<body color="black">TEKST</font>

Kolor czarny w zapisie szesnastkowym to #000000, więc poprawny jest TEKST. Warto wiedzieć, że  jest dziś przestarzały - kolor ustawia się właściwością CSS color. Dlatego czarny tekst daje zapis z color="#000000".

Pytanie 23

W języku C do reprezentowania liczb zmiennoprzecinkowych używa się typu:

double

int

char

bool

Liczby zmiennoprzecinkowe (z częścią ułamkową) reprezentuje w języku C typ double - oferuje on podwójną precyzję, czyli więcej cyfr znaczących niż float. Oba przechowują liczby rzeczywiste, np. 3.14 czy 2.5e-3, lecz double jest dokładniejszy i częściej domyślny dla literałów z kropką. Dla porównania int trzyma liczby całkowite, więc utraciłby część ułamkową. Dlatego do liczb zmiennoprzecinkowych w C służy typ double.

Pytanie 24

Wskaż właściwy zapis polecenia napisanego w języku JavaScript?

A. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " . 3.14 )

B. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " ; 3.14 )

C. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " + 3.14 )

D. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " 3.14 )

Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ używa operatora konkatenacji (+) do połączenia tekstu oraz wartości liczbowej 3.14 w jednej instrukcji document.write. Funkcja document.write jest metodą w Javascript, która umożliwia dynamiczne wstawianie treści HTML do dokumentu. W przykładzie, ciąg tekstowy "Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " jest poprawnie połączony z wartością liczbową, co skutkuje wyświetleniem na stronie rezultatu, który jest czytelny i zrozumiały dla użytkownika. Warto również zauważyć, że w takich sytuacjach stosuje się również metody formatowania liczb, takie jak toFixed() dla uzyskania precyzyjnych wyników, np. (3.14).toFixed(2) zwróci '3.14'. Zgodność z ECMAScript oraz standardami W3C sprawia, że ta konstrukcja jest zarówno praktyczna, jak i zgodna z najlepszymi praktykami programowania w JavaScript.

Pytanie 25

W stylu CSS zdefiniowano klasę uzytkownik:

p.uzytkownik {
    color: blue;
}

Na stronie będą wyświetlane czcionką w kolorze niebieskim:

A. tylko elementy tekstowe typu , <h1>.

B. wszystkim elementom w sekcji <body> z przypisaną klasą uzytkownik.

C. paragrafy, do których została przypisana klasa uzytkownik.

D. wszystkie akapity.

Deklaracja selektora p.uzytkownik oznacza w CSS połączenie selektora typu z selektorem klasy. Innymi słowy: przeglądarka wybierze tylko te elementy , które mają w atrybucie class wpisaną klasę uzytkownik, np. Treść. Sama kropka przed nazwą klasy definiuje selektor klasy, a litera p przed kropką zawęża go wyłącznie do paragrafów. Gdyby w stylu było samo .uzytkownik { color: blue; }, wtedy reguła objęłaby wszystkie elementy z tą klasą, niezależnie czy to , <div>, <h1> czy cokolwiek innego.
Moim zdaniem to jedno z podstawowych, ale bardzo ważnych rozróżnień w CSS: kombinacja selektorów pozwala dokładnie kontrolować, które elementy są stylowane. Dzięki temu nie trzeba nadawać unikalnych klas dla każdego typu elementu, tylko łączyć selektor typu (np. p, h1, li) z klasą, gdy jest to potrzebne. W praktyce w projektach spotyka się dużo takich zapisów: np. li.active, a.button-primary, input.error. To pomaga utrzymać porządek w arkuszu stylów i unikać niepotrzebnie szerokiego działania reguł.
Warto też zwrócić uwagę na specyficzność: p.uzytkownik ma większą specyficzność niż samo p, ale mniejszą niż np. #idElementu. Przy konfliktach stylów przeglądarka bierze to pod uwagę. Dobra praktyka jest taka, żeby nie pisać zbyt ogólnych selektorów, które kolorują „pół strony” przypadkiem. Taki selektor jak w pytaniu jest bezpieczny i precyzyjny – wiadomo dokładnie, że kolor niebieski trafi tylko do tych paragrafów, którym świadomie przypiszemy klasę uzytkownik w HTML.

Pytanie 26

Kolor zielony w skróconej notacji szesnastkowej można w CSS zapisać jako:

#FFF

#F00

#00F

#0F0

CSS dopuszcza skrócony zapis koloru #RGB, w którym każda cyfra jest powielana - #0F0 odpowiada #00FF00. To pełna składowa zielona przy zerowych pozostałych, czyli czysty zielony. Skrót działa tylko, gdy obie cyfry pary są takie same (np. #FF8800 → #F80). Dlatego zielony w skróconej notacji to #0F0.

Pytanie 27

Ograniczanie dostępu do niektórych pól lub metod obiektów danej klasy, tak aby mogły być one wykorzystywane wyłącznie przez wewnętrzne metody tej klasy lub funkcje zaprzyjaźnione, to

A. hermetyzacja

B. konkatenacja

C. dziedziczenie

D. polimorfizm

Hermetyzacja to kluczowa koncepcja programowania obiektowego, która polega na ograniczaniu dostępu do pewnych pól i metod danej klasy, aby chronić integralność danych i zapewnić ich poprawne użycie. Przykładem hermetyzacji jest użycie modyfikatorów dostępu, takich jak 'private' i 'protected', co pozwala na ukrycie implementacji od użytkowników klasy, a jednocześnie umożliwia dostęp do tych elementów wewnętrznym metodom klasy. Dzięki hermetyzacji programiści mogą wprowadzać zmiany w implementacji bez wpływu na kod zewnętrzny, co wspiera zasady SOLID i ułatwia zarządzanie dużymi systemami. Rekomendowane praktyki w programowaniu obiektowym zalecają, aby klasy były odpowiedzialne za zarządzanie swoimi danymi, a dostęp do tych danych powinien odbywać się wyłącznie poprzez zdefiniowane interfejsy, takie jak metody publiczne, co pozwala na kontrolowanie operacji i walidację danych. W ten sposób hermetyzacja przyczynia się do większej niezawodności, czytelności oraz łatwości w testowaniu aplikacji.

Pytanie 28

Parametr face w znaczniku  jest używany do określenia

A. koloru czcionki

B. rozmiaru czcionki

C. stylów czcionki

D. typy czcionki

Zrozumienie parametrów stylizacji tekstu jest kluczowe w pracy z HTML i często napotyka na nieporozumienia. Wiele osób błędnie interpretuje funkcję parametru face w znaczniku , co prowadzi do niepoprawnych odpowiedzi. Na przykład, nie jest on używany do określenia barwy czcionki, co jest zadaniem innego parametru, jak 'color'. Barwa czcionki dotyczy estetyki i może być ustawiana niezależnie od samej czcionki. Kolejnym błędnym założeniem jest możliwość korzystania z parametru face do definiowania efektów czcionki, takich jak pogrubienie czy kursywa; te efekty są zwykle osiągane przy użyciu osobnych znaczników lub stylów CSS, takich jak 'font-weight' czy 'font-style'. Wreszcie, pomylenie parametru face z określeniem wielkości czcionki również jest częstym błędem myślowym, ponieważ do tego celu używa się atrybutu 'size', który skoncentrowany jest na rozmiarze tekstu, a nie na jego typie. Warto pamiętać, że precyzyjne zrozumienie tych różnic nie tylko wpływa na jakość tworzonego kodu, ale również na dostępność i estetykę stron internetowych.

Pytanie 29

Aby zbudować tabelę, należy wykorzystać polecenie

A. CREATE TABLE

B. INSERT INTO

C. CREATE DATABASE

D. ALTER TABLE

Odpowiedź 'CREATE TABLE' jest poprawna, ponieważ to polecenie jest używane w SQL do tworzenia nowych tabel w bazie danych. Tabela to podstawowa jednostka organizacyjna danych, która składa się z wierszy i kolumn, gdzie każda kolumna ma przypisaną określoną datę typu, taką jak integer, varchar, date itd. Przykład użycia tego polecenia to: 'CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50));'. W tym przypadku tworzymy tabelę 'pracownicy', w której znajdują się trzy kolumny: 'id', 'imie' i 'nazwisko'. Ważnym aspektem jest, że przy definiowaniu tabeli należy również określić klucze główne oraz inne ograniczenia, takie jak unikalność czy relacje między tabelami, co jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania baz danych. Użycie 'CREATE TABLE' pozwala na skuteczne zarządzanie strukturą bazy danych, co jest kluczowe dla jej późniejszej integralności i wydajności.

Pytanie 30

Jak wygląda instrukcja przypisania wartości do elementu tablicy w języku JavaScript względem tablicy?

Tablica['technik'] = 'informatyk';

A. asocjacyjnej

B. numerycznej

C. wielowymiarowej

D. statycznej

W języku JavaScript tablice mogą być traktowane jako obiekty, a więc wykazują cechy struktur asocjacyjnych. Przypisując wartość do tablicy za pomocą notacji z nawiasami kwadratowymi, jak w przykładzie 'Tablica[\'technik\'] = \'informatyk\';', tworzymy nowy element o kluczu 'technik', co jest charakterystyczne dla obiektów asocjacyjnych. W JavaScript tablice są dynamiczne, co oznacza, że możemy dodawać elementy w dowolny sposób, a ich rozmiar nie jest ustalony z góry. Standard ECMAScript definiuje tablice jako obiekty, gdzie klucze są indeksami liczb całkowitych, ale można również używać stringów jako kluczy, co czyni tablice asocjacyjnymi. Przykładem może być obiekt, który przechowuje różne informacje, a elementy są dostępne zarówno za pomocą indeksów numerycznych, jak i stringów. Warto zaznaczyć, że użycie tablicy jako obiektu asocjacyjnego może być praktyczne w wielu zastosowaniach, np. w przechowywaniu konfiguracji czy zestawów danych. Dobrą praktyką jest jednak ograniczać użycie takich technik dla przejrzystości kodu."

Pytanie 31

Jakie polecenie w CSS umożliwia dodanie zewnętrznego arkusza stylów?

A. require

B. import

C. include

D. open

Użycie poleceń takich jak 'require', 'include' czy 'open' w kontekście CSS jest błędne, ponieważ nie są one częścią standardowego języka CSS. 'Require' i 'include' są terminami używanymi w kontekście języków programowania, takich jak PHP, gdzie umożliwiają one włączanie plików, ale nie mają zastosowania w CSS. Przykładowo, w PHP można załączyć plik z funkcjami w ten sposób: 'include 'functions.php';', co pokazuje, jak specyficzne języki programowania mają swoje własne mechanizmy włączania plików. W przypadku CSS, celem jest stylizacja dokumentów HTML, a nie manipulacja strukturą plików. 'Open' natomiast nie jest terminem związanym z załączaniem stylów i nie ma odpowiednika w CSS. Powszechnym błędem jest mylenie koncepcji załączania plików, które są specyficzne dla danej technologii. W CSS jedyną poprawną metodą jest użycie '@import', co zapewnia, że style są ładowane w odpowiedniej kolejności i w odpowiednich kontekście, co jest kluczowe dla zachowania integralności wizualnej i funkcjonalnej strony. Dlatego ważne jest, aby zwracać uwagę na specyfikę każdego języka i stosować odpowiednie dla niego mechanizmy, unikając przenoszenia koncepcji z innych technologii, co może prowadzić do nieporozumień.

Pytanie 32

W MS SQL Server predefiniowana rola o nazwie dbcreator umożliwia użytkownikowi

A. tworzenie, aktualizowanie, usuwanie oraz przywracanie bazy danych

B. zarządzanie zabezpieczeniami systemu

C. wykonywanie wszelkich operacji na serwerze oraz posiadanie praw do każdej bazy

D. zarządzanie plikami na nośniku

Wszystkie pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z punktu widzenia funkcji przypisanych do roli dbcreator w MS SQL Server. Stwierdzenie, że rola ta pozwala na wykonywanie każdej operacji na serwerze i posiadanie prawa własności każdej bazy, jest błędne, ponieważ taka funkcjonalność jest zarezerwowana dla roli sysadmin, która ma pełne uprawnienia serwera. Użytkownicy z rolą sysadmin mogą wykonywać jakiekolwiek operacje, co stawia ich w pozycji pełnej kontroli, w przeciwieństwie do roli dbcreator, która jest ograniczona do zarządzania bazami danych. Odnośnie zarządzania bezpieczeństwem systemu, to również nie jest odpowiednia funkcja dla dbcreator, ponieważ zarządzanie bezpieczeństwem wymaga bardziej zaawansowanych uprawnień, które są przydzielane innym rolom, takim jak securityadmin. W końcu, zarządzanie plikami na dysku nie wchodzi w zakres kompetencji dbcreator, ponieważ ta rola skupia się na operacjach związanych z bazami danych, a nie na zarządzaniu systemem plików czy innymi zasobami systemowymi. Te nieprawidłowe wnioski mogą wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji ról w SQL Server, a także z braku znajomości hierarchii uprawnień oraz ich zastosowania w praktyce. Zrozumienie różnic między rolami jest kluczowe w kontekście efektywnego zarządzania bezpieczeństwem i dostępem w środowisku baz danych.

Pytanie 33

Poniższy fragment kodu w PHP wyświetli

$n = '[email protected]';
 $dl = strlen($n);
 $i = 0;
 while($i < $dl && $n[$i] != '@')
 {
     echo $n[$i];
     $i++;
 }

A. nazwa konta z symbolem @, czyli "adres@"

B. samą nazwę domeny, czyli "host.pl"

C. tylko nazwę konta, czyli "adres"

D. cały adres e-mail, czyli "[email protected]"

Powyższy fragment kodu w języku PHP ma za zadanie wyodrębnić i wypisać nazwę konta z adresu e-mail. Kod definiuje ciąg znaków zawierający pełny adres e-mail i używa pętli while do iteracji przez każdy znak tego ciągu aż do napotkania znaku '@'. Pętla while działa, dopóki indeks i jest mniejszy niż długość ciągu $n oraz bieżący znak $n[$i] nie jest '@'. W każdej iteracji echo wypisuje bieżący znak, a zmienna i jest inkrementowana. Dzięki temu kod wypisuje wszystkie znaki przed '@', co w tym przypadku jest nazwą konta 'adres'. Takie podejście jest powszechnie stosowane w podstawowym przetwarzaniu tekstu, gdzie potrzebna jest iteracja przez ciąg znaków. W praktyce, w aplikacjach webowych, takie operacje są często wykonywane na danych wejściowych użytkownika, aby wyodrębnić specyficzne części danych, takie jak nazwa użytkownika z e-maila. Jest to również zgodne z zasadami przetwarzania stringów w PHP, gdzie manipulacja tekstem odbywa się z wykorzystaniem indeksów i pętli.

Pytanie 34

Pomiędzy jakimi znakami umieszcza się komentarz w kodzie PHP?

/* … */

/? … ?/

<? … ?>

<!-- … -->

Komentarz blokowy (wieloliniowy) w PHP umieszcza się między /* a */ - wszystko w środku interpreter pomija, np. /* opis funkcji\n na kilka linii */. Dla pojedynczego wiersza są jeszcze // i #. Zapamiętaj: /* */ obejmuje dowolnie długi fragment, także wiele linii.

Pytanie 35

Aby zaimportować plik z danymi SQL do bazy danych MySQL, można użyć narzędzia:

A. TotalCommander

B. Symfony 3

C. phpMyAdmin

D. FileZilla

phpMyAdmin to popularne, dostępne przez przeglądarkę narzędzie do administrowania bazą MySQL/MariaDB. Pozwala tworzyć bazy i tabele, przeglądać i edytować dane, wykonywać zapytania SQL, a także eksportować i importować dane. Import pliku .sql sprowadza się do wybrania bazy, zakładki Import i wskazania pliku - phpMyAdmin wykona zawarte w nim polecenia. Dlatego to właśnie phpMyAdmin służy do zaimportowania pliku z danymi SQL.

Pytanie 36

Która z zasad dotyczących poprawnego kodu HTML jest BŁĘDNA (nieprawdziwa)?

A. znaczniki (poza pustymi) działają do domknięcia, np. ...

B. w nazwach znaczników nie rozróżnia się wielkości liter ( = )

C. atrybuty trzeba podawać w kolejności ALFABETYCZNEJ

D. znaczniki zamyka się w odwrotnej kolejności niż otwierano

Pytanie szuka zasady BŁĘDNEJ. Atrybutów w znaczniku NIE trzeba podawać w kolejności alfabetycznej - ich kolejność jest dowolna i nie wpływa na poprawność kodu. Dlatego fałszywa jest zasada o kolejności alfabetycznej atrybutów.

Pytanie 37

Jakie jest zadanie funkcji przedstawionej w języku JavaScript?

 function fun1(a, b) {
    if (a % 2 != 0) a++;
    for (n = a; n <= b; n+=2)
        document.write(n);
}

A. sprawdzenie, czy liczba a jest nieparzysta; w przypadku potwierdzenia, wypisanie jej

B. wypisanie wszystkich liczb z zakresu od a do b

C. zwrócenie wartości liczb parzystych od a do b

D. wypisanie liczb parzystych z zakresu od a do b

Odpowiedź "wypisanie liczb parzystych z przedziału od a do b" jest prawidłowa, ponieważ funkcja fun1(a, b) w języku JavaScript ma na celu wyświetlenie wszystkich liczb parzystych w zdefiniowanym zakresie. Funkcja najpierw sprawdza, czy liczba a jest nieparzysta; jeśli tak, to zwiększa ją o 1, co zapewnia, że zaczynamy od najbliższej liczby parzystej. Następnie, za pomocą pętli for, iteruje przez liczby od a do b, zwiększając n o 2 w każdej iteracji. Dzięki temu wypisujemy tylko liczby parzyste. Przykładowo, jeśli a = 3 i b = 9, to funkcja zacznie od 4 i wypisze 4, 6, i 8. Tego typu funkcje są przydatne w różnych kontekstach programistycznych, takich jak generowanie sekwencji liczb dla algorytmów matematycznych, generowanie danych testowych czy też przy pracy z interfejsami użytkownika, gdzie występują interwały liczbowe. Dobrą praktyką jest zawsze jasno określać zakres przetwarzanych danych, co ta funkcja realizuje, zapewniając, że wyniki są zgodne z oczekiwaniami użytkownika.

Pytanie 38

W PHP użyto funkcji is_int(). Które z wymienionych wywołań tej funkcji da wynik TRUE?

A. is_int("135")

B. is_int(13.5)

C. is_int(NULL)

D. is_int(135)

Funkcja is_int() w języku PHP służy do sprawdzania, czy dany argument jest liczbą całkowitą (typ integer). W przypadku wywołania is_int(135), przekazujemy wartość 135, która jest liczbą całkowitą. Funkcja zwróci TRUE, ponieważ 135 spełnia wymóg bycia liczbą całkowitą. W praktyce, użycie is_int() jest przydatne, gdy pracujemy z danymi, które mogą przyjmować różne typy, a naszą intencją jest upewnienie się, że operacje będą wykonywane na liczbach całkowitych. Przykładowo, podczas walidacji danych wejściowych w formularzach mogą się zdarzyć przypadki, gdzie użytkownik wprowadza błędne typy, a is_int() pozwala na ich skuteczną weryfikację przed dalszym przetwarzaniem. W dobrych praktykach programistycznych zawsze warto stosować takie mechanizmy walidacyjne, aby uniknąć błędów w działaniu aplikacji i poprawić jej stabilność. Ważne jest również, aby znać różnice między typami danych w PHP, ponieważ może to mieć wpływ na działanie aplikacji.

Pytanie 39

Informacje o ciasteczkach (cookies) są w PHP przechowywane w tablicy:

$_SERVER

$_POST

$_GET

$_COOKIE

Ciasteczka odesłane przez przeglądarkę PHP udostępnia w tablicy superglobalnej $_COOKIE. Odczytuje się z niej wartość po nazwie, np. $_COOKIE["jezyk"]. Samo ciasteczko ustawia się funkcją setcookie("jezyk", "pl", time()+3600), a serwer wysyła je w nagłówku odpowiedzi; przy kolejnych żądaniach przeglądarka odsyła je z powrotem i trafiają właśnie do $_COOKIE. W praktyce wykorzystuje się je do zapamiętania preferencji użytkownika czy identyfikatora sesji. Dlatego informacje o ciasteczkach przechowuje tablica $_COOKIE.

Pytanie 40

Które twierdzenie o językach programowania jest FAŁSZYWE?

A. SQL jest językiem programowania strukturalnego

B. PHP służy do tworzenia stron generowanych dynamicznie

C. C++ jest językiem obiektowym

D. JavaScript jest językiem skryptowym

Pozostałe zdania są PRAWDZIWE, więc nie pasują do pytania o fałsz. C++ rzeczywiście jest językiem obiektowym, JavaScript skryptowym, a PHP faktycznie generuje strony dynamicznie. Nieprawdą jest tylko nazwanie SQL językiem programowania strukturalnego.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej