Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 28 kwietnia 2026 08:15
Data zakończenia: 28 kwietnia 2026 08:33

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku HTML, aby osiągnąć efekt pogrubienia, kursywy lub zapisu w górnym indeksie, należy wpisać kod:

A. <b>pogrubiony <i>pochylony</i></b> lub w <sub>górnym indeksie</sub>

B. <b>pogrubiony </b><i>pochylony</i> lub w <sup>górnym indeksie</sup>

C. <i>pogrubiony <b>pochylony lub w </i><sup>górnym indeksie</sup>

D. <i>pogrubiony </i><b>pochylony</b> lub w <sub>górnym indeksie</sub>

Wybrane odpowiedzi zdają się sugerować nieprawidłowe zastosowanie tagów HTML, co może prowadzić do nieodpowiedniego formatowania tekstu. W pierwszym przypadku tag <i> został użyty do pogrubienia tekstu, co jest błędne, ponieważ <i> powinien być używany do wyświetlania tekstu w kursywie. Pogrubienie powinno być realizowane wyłącznie za pomocą tagu <b>. Z kolei w trzecim przykładzie, połączenie tagów <b> i <i> w jednym elemencie może prowadzić do nieczytelności i zamieszania, ponieważ nie jest jasne, jaki efekt został zamierzony. Takie praktyki są sprzeczne z zasadami semantyki HTML, która kładzie nacisk na logiczne i poprawne użycie tagów w celu zachowania czytelności oraz SEO. Tag <sub> w odpowiedziach jest poprawnie użyty, jednak zastosowanie go w kontekście górnego indeksu jest błędne; tu powinien być użyty <sup>. Warto zwrócić uwagę, że stosowanie niewłaściwych tagów HTML prowadzi do złego renderowania strony przez przeglądarki i może ograniczać dostępność treści dla użytkowników z ograniczeniami, co jest niezgodne z najlepszymi praktykami projektowania stron internetowych. W związku z tym, ważne jest, aby zrozumieć funkcje każdego tagu i stosować je odpowiednio, by poprawić zarówno estetykę, jak i funkcjonalność strony.

Pytanie 2

Instrukcja użytkownika aplikacji nie powinna zawierać

A. opisu instalacji programu.

B. wymagań sprzętowych.

C. sposobu działania poszczególnych komponentów.

D. opisu zastosowanych algorytmów.

Poprawnie – instrukcja użytkownika aplikacji nie powinna zawierać opisu zastosowanych algorytmów. Dokument „dla użytkownika” ma jedno główne zadanie: w prosty sposób pokazać, jak korzystać z programu, a nie jak jest on zbudowany w środku. Algorytmy, struktury danych, złożoność obliczeniowa, szczegóły implementacyjne – to jest domena dokumentacji technicznej, przeznaczonej dla programistów, architektów systemów czy osób rozwijających oprogramowanie. Z punktu widzenia zwykłego użytkownika ważne jest raczej: na jakim sprzęcie aplikacja pójdzie, jak ją zainstalować, jak uruchomić konkretną funkcję i co zrobić, gdy coś nie działa. Moim zdaniem wrzucanie do instrukcji opisów algorytmów szkodzi na dwóch poziomach. Po pierwsze, zaciemnia obraz – użytkownik musi przebijać się przez techniczne treści, których i tak nie wykorzysta, zamiast skupić się na krokach „kliknij tu, wybierz to, zapisz”. Po drugie, z punktu widzenia bezpieczeństwa i ochrony własności intelektualnej firmy, zbyt szczegółowe ujawnianie algorytmów w publicznej instrukcji nie jest najlepszą praktyką. Standardem branżowym jest rozdzielenie dokumentacji na: user guide (instrukcja użytkownika), admin guide (dla administratorów), developer/technical documentation (dla twórców i integratorów). W user guide opisujemy np. wymagania sprzętowe (system operacyjny, ilość RAM, miejsce na dysku), sposób instalacji (krok po kroku, zrzuty ekranu), oraz działanie funkcji z punktu widzenia użytkownika („ten przycisk eksportuje dane do PDF”). Natomiast algorytmy sortowania, szyfrowania, kompresji czy przetwarzania danych trafiają do dokumentów technicznych, specyfikacji lub repozytorium kodu. W praktyce, jeśli użytkownik musi znać algorytm, żeby użyć programu, to znaczy, że interfejs jest po prostu źle zaprojektowany.

Pytanie 3

Określenie powiązań między tabelami w bazie danych MySQL realizuje klauzula

A. INDEX

B. REFERENCES

C. ORDER BY

D. PRIMARY KEY

Klauzula REFERENCES w systemie bazodanowym MySQL jest kluczowym elementem, który umożliwia ustanawianie relacji pomiędzy tabelami. Jej główną funkcją jest definiowanie kluczy obcych, które zapewniają referencyjną integralność danych. Klucz obcy wskazuje na kolumnę w innej tabeli, co pozwala na powiązanie dwóch zestawów danych. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'Zamówienia', która zawiera kolumnę 'KlientID', możemy użyć klauzuli REFERENCES, aby wskazać, że ta kolumna odnosi się do kolumny 'ID' w tabeli 'Klienci'. Dzięki temu, przy dodawaniu lub aktualizowaniu rekordów w tabeli 'Zamówienia', system MySQL będzie sprawdzać, czy 'KlientID' ma odpowiadający mu rekord w tabeli 'Klienci'. Takie powiązanie zapobiega błędom związanym z nieistniejącymi danymi i umożliwia bardziej złożone zapytania, które łączą dane z różnych tabel. Klauzula REFERENCES jest częścią szerszych standardów SQL, które ułatwiają zarządzanie relacyjnymi bazami danych i są kluczowe w projektowaniu złożonych struktur danych.

Pytanie 4

Które z poniższych poleceń pozwala na dodanie kolumny zadanie_kompletne do tabeli zadania?

A. CREATE INDEX zadania ADD COLUMN zadanie_kompletne int

B. INSERT INTO zadania VALUES zadanie_kompletne

C. ADD COLUMN zadanie_kompletne WITH zadania

D. ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadanie_kompletne int

Dodanie kolumny do istniejącej tabeli w relacyjnej bazie danych może być realizowane za pomocą polecenia ALTER TABLE. To polecenie jest standardem SQL i jest wspierane przez większość systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL, Oracle czy Microsoft SQL Server. W przypadku zapytania 'ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadanie_kompletne int', polecenie to modyfikuje strukturę tabeli 'zadania', dodając nową kolumnę o nazwie 'zadanie_kompletne', która będzie przechowywać dane typu całkowitego (int). Praktycznym przykładem zastosowania tego polecenia może być system zarządzania projektami, w którym chcemy śledzić status zadań. Po dodaniu tej kolumny, możemy wprowadzać wartości 0 lub 1, które mogą reprezentować, czy zadanie zostało ukończone, czy nie. Użycie ALTER TABLE jest niezbędne, gdyż inne polecenia, takie jak CREATE INDEX czy INSERT INTO, służą do innych celów, takich jak tworzenie indeksów lub wstawianie danych, a nie do modyfikacji struktury tabeli. W praktyce, aby upewnić się, że zmiany są zgodne z wymaganiami systemu, zaleca się zawsze wykonanie kopii zapasowej bazy danych przed przeprowadzeniem operacji na strukturze tabeli.

Pytanie 5

W sklepie z farbami obowiązuje określony sposób obliczania kosztu farby: dla koloru niebieskiego i zielonego przy pojemności 2 litry cena farby wynosi cena bazowa + 20%. Wyrażenie logiczne w języku JavaScript, które weryfikuje tę zasadę, ma formę

A. kolor = 'niebieski' || kolor = 'zielony' && pojemnosc = 2

B. (kolor == 'niebieski' || kolor == 'zielony') && pojemnosc == 2

C. (kolor = 'niebieski' || kolor = 'zielony') || pojemnosc = 2

D. kolor == 'niebieski' && kolor == 'zielony' && pojemnosc == 2

Analizując niepoprawne odpowiedzi, można zauważyć kilka powszechnych błędów, które prowadzą do mylnych wniosków. Przede wszystkim, użycie operatora '=' zamiast '==' jest fundamentalnym błędem w kontekście języka JavaScript. Operator '=' służy do przypisania wartości, podczas gdy '==' jest operatorem porównania, który sprawdza, czy dwie wartości są sobie równe. Zastosowanie '=' w warunkach logicznych prowadzi do nieprawidłowego działania warunków, ponieważ zamiast porównania wykonujemy przypisanie, co zazwyczaj skutkuje zawsze prawdziwym wynikiem. Ponadto, użycie operatora '&&' w przypadku kolorów w odpowiedzi, która stwierdza, że kolor jest jednocześnie 'niebieski' i 'zielony', jest logicznie niemożliwe, ponieważ jedna zmienna nie może przyjmować dwóch różnych wartości jednocześnie. Tego typu niepoprawne podejścia mogą prowadzić do niezamierzonych wyników w kodzie, co jest sprzeczne z podstawowymi zasadami programowania, takimi jak zasada jedności odpowiedzialności. Kluczowe jest również zrozumienie, że warunki powinny być jasno sformułowane, aby kod był zarówno funkcjonalny, jak i łatwy do zrozumienia dla innych programistów. Dobre praktyki programistyczne wskazują na konieczność stosowania dobrze zdefiniowanych i jednoznacznych warunków, co znacznie ułatwia dalszy rozwój i konserwację kodu.

Pytanie 6

Który z poniższych znaczników jest częścią sekcji <head> dokumentu HTML?

A. <title>

B. <section>

C. <span>

D. <img>

Odpowiedzi <img>, <section> oraz <span> nie są znacznikami należącymi do sekcji <head>, co może prowadzić do nieporozumień na temat struktury dokumentu HTML. Znacznik <img> służy do wstawiania obrazów na stronach internetowych i znajduje się w sekcji <body>, co oznacza, że jego głównym celem jest wyświetlanie treści wizualnych, a nie definiowanie metadanych dokumentu. Z kolei <section> jest używany do grupowania treści w semantyczne sekcje, również w obrębie <body>, co czyni go nieodpowiednim dla sekcji <head>, gdzie umieszczane są elementy definiujące dokument, jak tytuł, skrypty czy style. Znacznik <span> jest z kolei elementem inline, wykorzystywanym do stylizacji tekstu, również w sekcji <body> strony. Zrozumienie roli poszczególnych znaczników HTML jest kluczowe dla właściwej budowy stron internetowych. Często popełnianym błędem jest mylenie znaczenia tych znaczników oraz ich lokalizacji w strukturze dokumentu, co może prowadzić do nieczytelności kodu oraz problemów z indeksowaniem przez wyszukiwarki. Aby uniknąć tych nieporozumień, warto zapoznać się z dokumentacją HTML oraz zaleceniami dotyczącymi struktury i semantyki stron internetowych.

Pytanie 7

Baza danych MySQL została uszkodzona. Które z poniższych działańnie przyczyni się do jej naprawy?

A. Wykonanie replikacji bazy danych

B. Utworzenie nowej bazy i przeniesienie do niej tabel

C. Odtworzenie bazy z kopii zapasowej

D. Próba naprawy za pomocą polecenia REPAIR

Wykonanie replikacji bazy danych nie pomoże w naprawie uszkodzonej bazy MySQL, ponieważ replikacja polega na tworzeniu kopii danych z jednej bazy do drugiej w czasie rzeczywistym. Jeśli źródłowa baza danych jest uszkodzona, to zainicjowana replikacja jedynie skopiuje wszelkie błędy i uszkodzenia do nowej instancji. Replikacja jest techniką stosowaną głównie dla zwiększenia dostępności bazy danych lub zapewnienia wsparcia w przypadku awarii, a nie jako metoda naprawy uszkodzeń. Dla skutecznej naprawy bazy danych należy najpierw przywrócić jej integralność, a nie tylko jedynie skopiować uszkodzone dane. Dobrym przykładem jest użycie polecenia REPAIR TABLE, które jest dedykowane do naprawy uszkodzonych tabel, lub przywracanie bazy danych z kopii zapasowej, co zapewnia integralność i spójność danych. W sytuacji awarii bazy, kluczowe jest zrozumienie, że naprawa powinna być priorytetowym celem, a nie kopiowanie problemów.

Pytanie 8

Na ilustracji przedstawiono rezultat stosowania stylów CSS oraz odpowiadający mu kod HTML, który generuje ten przykład. Przyjmując, że marginesy wewnętrzne mają wartość 50 px, natomiast zewnętrzne wynoszą 20 px, styl CSS dla tego obrazu wygląda następująco

A. Odpowiedź D

B. Odpowiedź B

C. Odpowiedź A

D. Odpowiedź C

W niepoprawnych odpowiedziach pojawiają się pewne niedociągnięcia, które mogą prowadzić do nieodpowiedniego wyświetlania elementów na stronie. Przykładowo, ustawienie marginesów i paddingów w nieodpowiedni sposób zmienia przestrzenność wokół obrazu, co może wpłynąć na jego rozmieszczenie i estetykę na stronie. Wybór nieodpowiedniego stylu obramowania, jak np. linia przerywana zamiast solidnej, może znacząco wpłynąć na odbiór wizualny i profesjonalizm projektu. Takie aspekty mogą być istotne w przypadku projektowania stron dla branż, które kładą nacisk na elegancję i prostotę. Ponadto, niespójne użycie kolorów tła i ramki może wprowadzać wizualny chaos, co jest przeciwieństwem dobrych praktyk projektowych. Edukując się z zakresu CSS warto zwrócić uwagę na to, jak różne właściwości stylów interakcji wpływają na ogólną harmonię projektu. Uwzględnianie wszelkich standardów i konwencji pozwala na tworzenie stron internetowych, które nie tylko będą estetyczne, ale również funkcjonalne i zgodne z oczekiwaniami użytkowników.

Pytanie 9

Wskaż pętlę w języku JavaScript, która wypisze sześć kolejnych liczb parzystych.

A. for(i=2;i<=12;i++) {i=i+2; document.write(i);}

B. for(i=2;i<12;i+=2) {document.write(i);}

C. for(i=2;i<12;i++) {i++; document.write(i);}

D. for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}

Prawidłowa odpowiedź to pętla for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}, ponieważ jest ona skonstruowana w sposób, który pozwala na wyświetlenie sześciu kolejnych liczb parzystych, zaczynając od 2 do 12 włącznie. Pętla for składa się z trzech głównych części: inicjalizacji (i=2), warunku (i<=12) oraz inkrementacji (i+=2). Inicjalizacja ustawia zmienną i na 2, co jest pierwszą liczbą parzystą. Warunek i<=12 zapewnia, że pętla będzie kontynuowana do momentu, gdy i osiągnie wartość większą niż 12, co oznacza, że ostatnią liczbą, która zostanie wyświetlona, będzie 12. Inkrementacja i+=2 powoduje, że przy każdej iteracji wartość i zwiększa się o 2, co pozwala na przechodzenie pomiędzy kolejnymi liczbami parzystymi (2, 4, 6, 8, 10, 12). Taki sposób konstrukcji pętli jest zgodny z zasadami programowania w JavaScript oraz pozwala na efektywne i kontrolowane wyświetlanie danych na stronie. Istotne jest również, że wykorzystanie metody document.write() jest jedną z prostszych form wyświetlania danych w JavaScript, aczkolwiek w praktyce jest zalecane korzystanie z bardziej nowoczesnych metod, takich jak manipulacja DOM, aby uniknąć nadpisywania całej zawartości strony.

Pytanie 10

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. istnieje tylko jeden

B. powinien być zadeklarowany na początku skryptu

C. następuje poprzez przypisanie wartości

D. nie występuje

W kontekście języka JavaScript pojawiają się różne nieporozumienia dotyczące zmiennych i ich typów. Nie jest prawdą, że istnieje tylko jeden typ zmiennej w JavaScript. Programowanie w tym języku opiera się na dynamicznym typowaniu, co oznacza, że zmienne mogą przyjmować różne typy danych w czasie działania aplikacji. Stwierdzenie, że zmienna musi być zadeklarowana na początku skryptu, jest również mylące. W praktyce, zmienne można deklarować w dowolnym miejscu w kodzie, a ich zasięg (scope) określa kontekst, w którym zostały zadeklarowane. Z kolei twierdzenie, że zmienne nie występują w JavaScript, jest całkowicie błędne, ponieważ zmienne są kluczowym elementem tego języka, umożliwiającym przechowywanie i manipulowanie danymi. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków to nieporozumienia dotyczące zasięgu zmiennych oraz różnic między językami statycznie a dynamicznie typowanymi. Warto podkreślić, że poprawne zrozumienie, jak działają zmienne w JavaScript, jest kluczowe dla efektywnego programowania, a znajomość dynamicznego typowania jest niezbędna dla każdego, kto pragnie tworzyć zaawansowane aplikacje w tym języku.

Pytanie 11

Który z poniższych kodów HTML spowoduje taki sam efekt formatowania jak na zaprezentowanym rysunku?

A. <p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

B. <p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

C. <p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania </i> tekstu w HTML</p>

D. <p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>

Twoja odpowiedź jest w porządku, bo tag <i> w HTML rzeczywiście służy do pisania tekstu kursywą, a <b> do pogrubiania. Jak użyjesz tych znaczników razem, to zyskujesz fajny efekt, który widać na obrazku. Kawałek tekstu <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania </i> sprawi, że cały fragment będzie w kursywie, ale tylko wyraz w <b> będzie pogrubiony. To jest spoko, bo pokazuje jak poprawnie używać znaczniki w HTML. Warto jednak pamiętać, żeby nie przesadzać z tymi znacznikami i używać ich tylko wtedy, gdy naprawdę chcesz wyróżnić coś w tekście. Dzisiaj większość stylizacji robi się przez CSS, co pozwala lepiej oddzielić strukturę od wyglądu dokumentu. Ale jak chcesz coś szybko wyróżnić w HTML, to użycie <i> i <b> jak najbardziej ma sens. To wszystko jest mega ważne, bo zrozumienie tych podstaw będzie przydatne, gdy będziesz budować strony.

Pytanie 12

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; } section { float: right; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. nav { float: right; }

D. aside {float: left; }

Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie. W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie. Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 13

Który znacznik lub zestaw znaczników nie jest używany do określenia struktury dokumentu HTML?

A. <header>, <footer>

B. <div>

C. <section>

D. <i>, <b>, <u>

Te znaczniki, czyli <i>, <b> i <u>, nie są jakby do tworzenia struktury dokumentu HTML, ale bardziej do formatowania tekstu. Zgodnie z nowymi standardami HTML5, są to elementy semantyczne, które wpływają na to, jak coś wygląda, a nie na to, jak jest zorganizowane. Znacznik <i> używamy, jak chcemy coś napisać kursywą, <b>, żeby coś podkreślić, a <u>, żeby coś podkreślić. Często korzysta się z nich w stylach CSS, ale nie nadają one hierarchii ani kontekstu dokumentu. Jak chcesz wyróżnić jakiś tekst w kontekście kodu czy tytułu rozdziału, lepiej skorzystać z bardziej semantycznych znaczników, jak <em> dla podkreślenia znaczenia albo <strong> dla podkreślenia wagi. W czasach, kiedy dostępność i SEO są coraz ważniejsze, używanie semantycznych elementów to klucz do tworzenia lepszych i bardziej przejrzystych stron.

Pytanie 14

Jaką metodę używa się w języku PHP do tworzenia komentarza obejmującego więcej niż jedną linijkę?

A. //

B.

C. /* */

D. #

W kontekście komentowania w języku PHP ważne jest zrozumienie, że różne metody mają swoje specyficzne zastosowania i ograniczenia. Użycie znaku '#' do komentowania nie jest właściwe w PHP, gdyż ta składnia jest typowa dla języka shellowego i nie jest wspierana w PHP. Próba użycia '#' spowoduje błąd składniowy, co jest klasycznym błędem popełnianym przez osoby, które mają doświadczenie w innych językach programowania, ale stają się mylące w kontekście PHP. Z kolei pojedyncza linia komentarza, oznaczona przez '//', pozwala na komentowanie tylko jednej linii, co może być niewystarczające w przypadkach, gdy potrzebujesz dłuższego wyjaśnienia. To ograniczenie w praktyce prowadzi do fragmentacji komentarzy, co może obniżyć czytelność kodu. Użycie z kolei znaku '' jest związane z HTML i również nie jest poprawne w kontekście PHP. Tego rodzaju komentarze są ignorowane przez przeglądarki internetowe, co sprawia, że są one całkowicie nieprzydatne w kodzie PHP, gdzie potrzebujemy, aby komentarze były zrozumiałe dla programisty, a nie dla użytkownika końcowego. Błędem myślowym związanym z tymi podejściami jest przekonanie, że można swobodnie przenosić metody komentowania z jednego języka do innego. Zrozumienie specyfiki każdego języka programowania, w tym jego zasadności i konwencji dotyczących komentarzy, jest kluczowe dla efektywnego pisania kodu, który jest zarówno funkcjonalny, jak i łatwy do zrozumienia.

Pytanie 15

Zadaniem poniższego kodu napisanego w języku C++ jest wypisanie dla podanych dowolnych liczb całkowitych różnych od zera:

int main()
{
    int liczba;
    cin >> liczba;

    while (liczba != 0)
    {
        if ((liczba % 2) == 0)
            cout << liczba << endl;

        cin >> liczba;
    }
    return 0;
}

A. jedynie liczby parzyste

B. liczby pierwsze

C. wyłącznie liczby nieparzyste

D. wszystkie liczby

Prezentowany kod źródłowy w języku C++ jest zaprogramowany do wypisywania tylko liczb parzystych spośród wprowadzanych przez użytkownika liczb całkowitych różnych od zera. Kluczowym elementem jest tutaj operacja modulo (%), która oblicza resztę z dzielenia liczby przez 2. Dla liczb parzystych wynik tej operacji wynosi 0, co jest sprawdzane w warunku if. Kod używa pętli while, która pozwala na wprowadzanie i sprawdzanie wielu liczb w sposób iteracyjny, aż do momentu wprowadzenia zera, które kończy działanie programu. Zrozumienie tej struktury jest kluczowe w programowaniu i pozwala na efektywne filtrowanie danych. W praktyce taki mechanizm mógłby być użyty w systemach analizujących dane wejściowe pod kątem ich właściwości liczbowych. Podstawowe operacje na liczbach, takie jak modulo, są szeroko stosowane w algorytmach i strukturach danych, gdzie ważne jest klasyfikowanie czy filtrowanie elementów według zadanych kryteriów. Warto zwrócić uwagę na efektywność tego podejścia, które minimalizuje zbędne operacje poprzez bezpośrednie sprawdzanie warunku wewnątrz pętli.

Pytanie 16

Użycie standardu ISO-8859-2 ma na celu zapewnienie prawidłowego wyświetlania

A. specjalnych znaków przeznaczonych dla języka kodu strony

B. polskich znaków, takich jak: ś, ć, ń, ó, ą

C. symboli matematycznych

D. znaków zarezerwowanych dla języka opisu strony

Kodowanie w standardzie ISO-8859-2 jest kluczowe dla poprawnego wyświetlania liter charakterystycznych dla języków używających alfabetu łacińskiego, w tym polskiego. Standard ten obejmuje szereg znaków, które nie są dostępne w standardzie ASCII, umożliwiając wyświetlanie polskich liter, takich jak: ś, ć, ń, ó, ą. Użycie ISO-8859-2 w aplikacjach, na stronach internetowych oraz w bazach danych pozwala na zachowanie poprawności tekstów w języku polskim. Na przykład, jeśli strona internetowa nie korzysta z odpowiedniego kodowania, polskie litery mogą być wyświetlane jako błędne znaki, co negatywnie wpływa na czytelność i zrozumiałość treści. Dobrą praktyką jest stosowanie UTF-8 jako bardziej uniwersalnego rozwiązania, które obsługuje większą liczbę znaków z różnych języków, ale ISO-8859-2 wciąż pełni istotną rolę w wielu istniejących systemach. Warto również zaznaczyć, że poprawne kodowanie powinno być zawsze określone w nagłówku HTML lub w ustawieniach bazy danych, aby zapewnić odpowiednią interpretację zawartości przez przeglądarki oraz aplikacje.

Pytanie 17

W języku HTML, aby stworzyć pole do wprowadzania hasła, w którym wpisywany tekst będzie ukrywany (zastępowany kropkami), należy zastosować znacznik

A. <form="password" type="password" />

B. <form input type="password" />

C. <input type="password" />

D. <input name="password" />

Odpowiedź <input type="password" /> jest poprawna, ponieważ ten znacznik HTML służy do tworzenia pola edycyjnego, w którym wprowadzane dane są maskowane. W przypadku pól do wpisywania haseł, istotne jest, aby użytkownik nie mógł zobaczyć wpisywanego tekstu, co zwiększa poziom bezpieczeństwa. W HTML, atrybut 'type' z wartością 'password' instruuje przeglądarkę, aby ukrywała znaki wprowadzane przez użytkownika, zastępując je zazwyczaj kropkami lub gwiazdkami. Przykładem zastosowania tego typu znacznika może być formularz logowania, gdzie użytkownicy wpisują swoje hasła. Dobrą praktyką jest również zastosowanie odpowiednich etykiet i walidacji, aby zapewnić, że formularz jest użyteczny i zgodny z WCAG (Web Content Accessibility Guidelines). Warto pamiętać, że bezpieczeństwo haseł powinno być również wspierane przez odpowiednie zabezpieczenia po stronie serwera, w tym haszowanie haseł oraz ochrona przed atakami typu brute force.

Pytanie 18

Która komenda algorytmu odpowiada graficznej wizualizacji bloku przedstawionego na ilustracji?

A. n <- n + 5

B. Wykonaj podprogram sortowania tablicy t

C. Wypisz n

D. n > 20

Analizując dostępne opcje należy zrozumieć że poprawna identyfikacja elementów algorytmu zależy od znajomości symboli używanych w schematach blokowych. Wybór n>20 jako poprawnej odpowiedzi wynika z rozpoznania rombu jako symbolu decyzji. Opcja Wypisz n sugeruje operację wyjściową która w schematach blokowych zwykle reprezentowana jest przez prostokąt z zakrzywionymi narożnikami co oznacza wyświetlanie wartości zmiennej. Instrukcja n <- n + 5 jest przykładem operacji przypisania lub inkrementacji która zazwyczaj oznacza modyfikację wartości zmiennej i byłaby przedstawiona jako prostokąt oznaczający proces. Natomiast Wykonaj podprogram sortowania tablicy t to wywołanie funkcji które także mieści się w zakresie standardowego bloku procesowego. Wybór tych opcji wskazuje na brak poprawnego zrozumienia jakie typy operacji reprezentują różne kształty w schematach blokowych co może prowadzić do błędów w projektowaniu algorytmów. Zrozumienie znaczenia każdego bloku jest kluczowe w procesie tworzenia dokładnych i funkcjonalnych modeli algorytmicznych które są podstawą efektywnego rozwiązywania problemów w informatyce i inżynierii oprogramowania. Warto zwrócić uwagę na standardy takie jak UML czy BPMN które także definiują podobne symbole i konwencje co ułatwia komunikację i dokumentację w zespołach projektowych.

Pytanie 19

Instrukcja REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w języku SQL pozwala na

A. przyznawanie praw do tabeli

B. odebranie uprawnień danemu użytkownikowi

C. usunięcie użytkownika z bazy danych

D. przyznawanie uprawnień z użyciem ustalonego schematu

Polecenie REVOKE SELECT ON w języku SQL jest używane do odbierania uprawnień do wykonywania operacji SELECT na określonej tabeli lub widoku dla konkretnego użytkownika lub grupy użytkowników. W przypadku użycia tej komendy, administrator bazy danych lub właściciel obiektu wskazuje, że dany użytkownik nie ma już prawa do odczytu danych z określonej tabeli, co skutkuje zablokowaniem dostępu do informacji w tej tabeli. Przykładowo, jeśli mamy tabelę 'Pracownicy' i użytkownika 'JanKowalski', polecenie REVOKE SELECT ON Pracownicy FROM JanKowalski skutkuje tym, że Jan Kowalski nie będzie mógł wykonywać zapytań typu SELECT na tej tabeli. Ważne jest, aby zrozumieć, że polecenie to nie usuwa użytkownika z bazy danych ani nie zmienia struktury bazy, a jedynie modyfikuje uprawnienia dostępu. W kontekście SQL, standardy takie jak ANSI SQL definiują sposób, w jaki uprawnienia mogą być przyznawane i odbierane, co sprawia, że umiejętność zarządzania uprawnieniami jest niezbędna dla każdego administrującego bazą danych.

Pytanie 20

W CSS należy ustawić tło dokumentu na obrazek rys.png. Obrazek powinien się powtarzać tylko w poziomej osi. Jaką definicję powinien mieć selektor body?

A. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: round;}

B. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-y;}

C. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;}

D. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat;}

Wybrana odpowiedź {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;} jest poprawna, ponieważ precyzyjnie definiuje tło dokumentu jako obrazek 'rys.png', który ma się powtarzać wyłącznie w poziomie. W CSS, właściwość 'background-image' pozwala na ustawienie obrazu jako tła, a 'background-repeat' kontroluje, w jaki sposób tło się powtarza. Użycie wartości 'repeat-x' oznacza, że obrazek będzie powtarzany tylko w osi poziomej, co jest idealne dla wzorów, które powinny być rozciągnięte na całej szerokości ekranu, ale nie na wysokości. Przykładem zastosowania może być stworzenie tła z deseniem, które ma być widoczne w poziomie, np. paski lub linie, co jest powszechnie stosowane w projektowaniu stron internetowych. Zgodnie z dobrymi praktykami, warto również pamiętać, aby dostosować rozmiar obrazka do wymagań responsywności, aby zapewnić optymalne wyświetlanie na różnych urządzeniach.

Pytanie 21

W języku PHP wykonano poniższą operację. Aby uzyskać wszystkie rezultaty tego zapytania, należy:

$tab = mysqli_query($db, "SELECT imie FROM Osoby WHERE wiek < 18");

A. wyświetlić zmienną $db

B. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row

C. zaindeksować zmienną tab, tab[0] to pierwsze imię

D. użyć polecenia mysql_fetch

Odpowiedź, która zakłada zastosowanie pętli z poleceniem mysqli_fetch_row, jest poprawna, ponieważ po wykonaniu zapytania do bazy danych za pomocą mysqli_query, otrzymujemy wynik w postaci zestawu rekordów, który musimy przetworzyć. Funkcja mysqli_fetch_row pozwala na iteracyjne pobieranie wierszy z tego zestawu, co jest niezbędne do wyświetlenia wszystkich imion osób, które spełniają warunek wieku poniżej 18 lat. Przykładowy kod do iteracji może wyglądać tak: while($wiersz = mysqli_fetch_row($tab)) { echo $wiersz[0]; } W ten sposób każda iteracja w pętli wyświetli pierwszą kolumnę (imie) z każdego wiersza rezultatu. Tego typu podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią i ogranicza ryzyko przeciążenia systemu, szczególnie w przypadku dużych zbiorów danych. Ważne jest, aby pamiętać, że połączenie z bazą danych i zapytania powinny być zawsze odpowiednio zamykane i zabezpieczane przed atakami, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa aplikacji.

Pytanie 22

Pętla while powinna działać tak długo, jak zmienna x ma wartości z przedziału obustronnie otwartego -2, 5). Zapis tego warunku w nagłówku pętli za pomocą języka PHP wygląda następująco

A. ($x > -2) || ($x > 5)

B. ($x > -2) && ($x < 5)

C. ($x < -2) || ($x > 5)

D. ($x == -2) && ($x < 5)

Niepoprawne odpowiedzi opierają się na błędnej interpretacji warunków, które powinny być zastosowane w pętli while. Pierwsza z błędnych opcji, ($x == -2) && ($x < 5), sugeruje, że pętla mogłaby działać tylko, gdy x jest równe -2 oraz mniejsze od 5. Oznacza to, że pętla w ogóle nie zostałaby wykonana, ponieważ -2 nie jest w przedziale otwartym. Z kolei ($x < -2) || ($x > 5) jest zupełnie odwrotnym warunkiem, który uruchamia pętlę, gdy x jest poza interesującym nas zakresem, co jest sprzeczne z założeniem. Ostatnia błędna opcja, ($x > -2) || ($x > 5), wskazuje na nieporozumienie, ponieważ pętla mogłaby być wykonywana nie tylko dla wartości mieszczących się w przedziale (-2, 5), ale również dla każdej wartości większej od 5, co nie jest zgodne z założeniem. Typowym błędem myślowym jest mylenie operatorów logicznych oraz ich zastosowań w warunkach, co prowadzi do niewłaściwych lub niespójnych wyników. W kontekście programowania, szczególnie ważne jest zrozumienie koncepcji otwartych i zamkniętych przedziałów oraz umiejętność ich poprawnego definiowania w warunkach logicznych, co ma kluczowe znaczenie w wielu algorytmach i strukturach kontrolnych.

Pytanie 23

Jakiego znacznika używa się do definiowania listy definicji w kodzie HTML?

A. <abbr>

B. <label>

C. <dl>

D. <td>

Znaczniki <td>, <abbr> i <label> nie są odpowiednie do definiowania list definicyjnych w HTML, ponieważ pełnią zupełnie inne funkcje. Znacznik <td> służy do definiowania komórek w tabelach, stanowiących podstawowy element struktury tabelarycznej. Użycie <td> w kontekście definicji terminów nie jest zasadne, ponieważ nie jest przeznaczony do przedstawiania pary termin-definicja, a jedynie do formatowania danych w tabelach. Z kolei znacznik <abbr> jest używany do oznaczania skrótów oraz akronimów, co pomaga widocznie wskazać ich rozwinięcie, ale nie ma nic wspólnego z tworzeniem list definicyjnych. Zastosowanie <abbr> w kontekście definicji terminów mogłoby wprowadzać w błąd, ponieważ nie spełnia on funkcji opisowej listy. Ostatni z wymienionych znaczników, <label>, służy do powiązania etykiet z elementami formularzy, co jest istotne dla dostępności i użyteczności form, ale także nie ma zastosowania w przypadku definicji. W efekcie, żadna z tych trzech odpowiedzi nie niesie ze sobą funkcji potrzebnej do tworzenia list definicyjnych i może wprowadzać użytkowników w błąd, co do ich rzeczywistego znaczenia oraz zastosowania.

Pytanie 24

Jak wygląda instrukcja przypisania wartości do elementu tablicy w języku JavaScript względem tablicy? ```Tablica['technik'] = 'informatyk';```

A. numerycznej

B. wielowymiarowej

C. statycznej

D. asocjacyjnej

W języku JavaScript tablice mogą być traktowane jako obiekty, a więc wykazują cechy struktur asocjacyjnych. Przypisując wartość do tablicy za pomocą notacji z nawiasami kwadratowymi, jak w przykładzie 'Tablica[\'technik\'] = \'informatyk\';', tworzymy nowy element o kluczu 'technik', co jest charakterystyczne dla obiektów asocjacyjnych. W JavaScript tablice są dynamiczne, co oznacza, że możemy dodawać elementy w dowolny sposób, a ich rozmiar nie jest ustalony z góry. Standard ECMAScript definiuje tablice jako obiekty, gdzie klucze są indeksami liczb całkowitych, ale można również używać stringów jako kluczy, co czyni tablice asocjacyjnymi. Przykładem może być obiekt, który przechowuje różne informacje, a elementy są dostępne zarówno za pomocą indeksów numerycznych, jak i stringów. Warto zaznaczyć, że użycie tablicy jako obiektu asocjacyjnego może być praktyczne w wielu zastosowaniach, np. w przechowywaniu konfiguracji czy zestawów danych. Dobrą praktyką jest jednak ograniczać użycie takich technik dla przejrzystości kodu."

Pytanie 25

Które z poniższych zdań charakteryzuje grafikę wektorową?

A. Może być zapisywana w formatach JPG lub PNG

B. Służy do zapisu zdjęć cyfrowych

C. Zapisywany obraz jest opisywany za pośrednictwem figur geometrycznych umieszczonych w układzie współrzędnych

D. Jest to reprezentacja obrazu przy pomocy siatki pikseli o różnych kolorach układających się w poziomie i pionie na monitorze komputera, drukarce lub innym urządzeniu wyjściowym

Grafika wektorowa to technika obrazowania, która polega na reprezentowaniu obrazów za pomocą figur geometrycznych, takich jak punkty, linie, krzywe i wielokąty, które są zdefiniowane matematycznie i umieszczone w układzie współrzędnych. Dzięki temu obrazy wektorowe są skalowalne bez utraty jakości, co jest ich kluczową zaletą. Zastosowanie grafiki wektorowej znajduje się w wielu dziedzinach, takich jak projektowanie logo, ilustracje, animacje oraz wszędzie tam, gdzie potrzebna jest elastyczność w edycji i skalowaniu obrazów. W przeciwieństwie do grafiki rastrowej, która jest oparta na siatce pikseli, grafika wektorowa zapewnia lepszą ostrość i jakość w dowolnym rozmiarze. Dobrymi przykładami formatów wektorowych są SVG (Scalable Vector Graphics) oraz AI (Adobe Illustrator), które są standardami branżowymi wykorzystywanymi przez profesjonalnych projektantów. W praktyce, podczas projektowania, grafika wektorowa umożliwia łatwe wprowadzanie zmian kolorystycznych, kształtowych czy nawet animacyjnych bez negatywnego wpływu na jakość obrazu.

Pytanie 26

Jaki będzie efekt wykonania poniższego kodu JavaScript?

var akapit = document.createElement("p");
document.body.appendChild(akapit);

A. Wstawienie akapitu na szczycie strony

B. Dodanie akapitu na końcu strony

C. Skasowanie akapitu ze strony

D. Pokazanie okna dialogowego z napisem akapit

Kod JavaScript przedstawiony w pytaniu tworzy nowy element paragrafu HTML za pomocą metody document.createElement("p") i dodaje go na koniec elementu body strony za pomocą metody appendChild(). Dlatego poprawna odpowiedź to dodanie akapitu na koniec strony. Tworzenie elementów dynamicznie w JavaScript to kluczowa funkcja umożliwiająca manipulację modelem DOM (Document Object Model) co jest podstawą dynamicznego interfejsu użytkownika. Przykłady zastosowań obejmują dodawanie nowych elementów do listy rozwijanej formularza aktualizację zawartości strony bez konieczności jej przeładowywania czy dodawanie interaktywnych komponentów. Zgodnie z dobrymi praktykami warto pamiętać o konieczności optymalizacji operacji na DOM ponieważ mogą być kosztowne obliczeniowo. Efektywne zarządzanie drzewem DOM wymaga także znajomości innych metod takich jak insertBefore czy replaceChild które pozwalają na bardziej zaawansowane manipulacje struktury dokumentu. Przy projektowaniu dynamicznych aplikacji webowych należy zawsze pamiętać o zachowaniu dostępności i semantyki HTML co jest istotne z punktu widzenia SEO i użyteczności strony.

Pytanie 27

Rozdzielczość obrazów cyfrowych wyświetlanych na ekranie monitora wyrażona w liczbie pikseli na cal określa jednostka

A. dpi

B. spi

C. ppi

D. lpi

W tym pytaniu bardzo łatwo się pomylić, bo skróty ppi, dpi, spi i lpi są do siebie podobne i wszystkie gdzieś tam krążą wokół pojęcia rozdzielczości. Kluczowa sprawa jest taka: pytanie dotyczy obrazów cyfrowych wyświetlanych na ekranie monitora i jest mowa o liczbie pikseli na cal. To od razu ustawia nas na właściwy tor, bo piksele są elementami obrazu na ekranie, a nie kroplami tuszu czy liniami rastra. W świecie wyświetlaczy stosuje się jednostkę ppi – pixels per inch. To ona określa gęstość pikseli matrycy i decyduje o tym, jak szczegółowy wydaje się obraz przy danej przekątnej ekranu. Typowy błąd polega na automatycznym wybieraniu dpi, bo wiele osób kojarzy to słowo z „rozdzielczością” ogólnie. Tymczasem dpi, czyli dots per inch, odnosi się przede wszystkim do druku: kropek tuszu naniesionych przez drukarkę na papier. Owszem, niektórzy producenci urządzeń myląco używają dpi również przy opisach ekranów, ale z punktu widzenia poprawnej terminologii i dobrych praktyk branżowych dpi to świat drukarek, a ppi – świat ekranów. Kolejny skrót, spi (samples per inch), pojawia się głównie przy skanerach. Określa, ile próbek na cal pobiera skaner z oryginalnego obrazu. To ma znaczenie przy digitalizacji zdjęć lub dokumentów, ale nie opisuje rozdzielczości wyświetlania na monitorze. Lpi, czyli lines per inch, związane jest z technikami druku rastrowego – określa gęstość linii rastra w procesie drukarskim, na przykład przy druku offsetowym. W grafice komputerowej i multimedialnej do zastosowań ekranowych, szczególnie w kontekście projektowania interfejsu, stron WWW czy aplikacji, trzymanie się rozróżnienia ppi dla ekranów i dpi dla druku jest dobrą praktyką. Z mojego doświadczenia wynika, że osoby, które od początku nauczą się tego rozdzielenia, później mają mniej problemów przy przygotowywaniu grafik zarówno do sieci, jak i do materiałów drukowanych.

Pytanie 28

Elementy <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla języka

A. HTML 4.01 Transitional

B. HTML 4.01 Strict

C. HTML 5

D. XHTML 1.1

Odpowiedź HTML 5 jest prawidłowa, ponieważ to właśnie w tej wersji języka HTML wprowadzono nowe semantyczne znaczniki, takie jak <header>, <article>, <section> oraz <footer>. Te znaczniki mają na celu lepsze strukturalne organizowanie treści w dokumentach internetowych, co ułatwia zarówno odczyt zrozumienia przez przeglądarki, jak i poprawia dostępność dla osób korzystających z technologii wspomagających. Na przykład, <header> zazwyczaj zawiera nagłówki i elementy nawigacyjne, podczas gdy <article> służy do oznaczenia niezależnej jednostki treści, np. artykułu prasowego. <section> jest używane do grupowania powiązanych sekcji, a <footer> zawiera informacje takie jak prawa autorskie czy linki do polityki prywatności. Wdrożenie tych znaczników zgodnie z najlepszymi praktykami zwiększa semantykę strony, co jest korzystne dla SEO, a także pozwala na lepsze zrozumienie struktury strony przez roboty indeksujące. HTML 5 jest obecnie standardem w tworzeniu stron internetowych i jego znajomość jest kluczowa dla współczesnych deweloperów.

Pytanie 29

Rozmiary ekranu w formacie 16:9 (zakładając, że piksel jest kwadratem) można osiągnąć przy rozdzielczości

A. 1366 na 768 pikseli

B. 320 na 240 pikseli

C. 800 na 480 pikseli

D. 2560 na 2048 pikseli

Inne podane rozdzielczości, takie jak 320 na 240 pikseli, 800 na 480 pikseli oraz 2560 na 2048 pikseli, nie spełniają wymogu proporcji 16:9, co skutkuje niewłaściwym wyświetleniem obrazu. Proporcje 320 na 240 pikseli to 4:3, co oznacza, że jest to starszy format, stosowany głównie w telewizorach CRT i niektórych wideo w internecie. Przy takim formacie, film emitowany w trybie panoramicznym może być wyświetlany z czarnymi pasami u góry i dołu ekranu, co jest niepożądane w przypadku współczesnych produkcji. Z kolei rozdzielczość 800 na 480 pikseli również nie odpowiada proporcji 16:9, a jej stosunek wynosi około 1,67, co czyni ją bardziej zbliżoną do 15:9. Na koniec, 2560 na 2048 pikseli, mimo że ma dużą rozdzielczość, tworzy stosunek 5:4, co w przypadku wyświetlania nowoczesnych treści wideo również prowadzi do problemów z proporcjami. W przypadku projektów multimedialnych, nieprzestrzeganie standardów proporcji może prowadzić do negatywnych wrażeń wizualnych oraz obniżenia jakości prezentacji, dlatego ważne jest, aby dobrze zrozumieć, jakie proporcje są odpowiednie dla konkretnego zastosowania.

Pytanie 30

W podanym kodzie PHP, w miejscu kropek należy umieścić odpowiednią instrukcję

$zapytanie = mysqli_query($db, "SELECT imie, nazwisko FROM uzytkownik");
while ($wiersz = ...................)
    echo "$wiersz[0] $wiersz[1]";

A. mysqli_query($zapytanie)

B. mysqli_num_fields($zapytanie)

C. mysqli_free_result($zapytanie)

D. mysqli_fetch_array($zapytanie)

Funkcja mysqli_fetch_array($zapytanie) jest używana do pobierania wyników zapytania SQL w formie tablicy asocjacyjnej lub indeksowanej. W kontekście podanego kodu, po wykonaniu zapytania SELECT do bazy danych, wyniki są zwracane jako zasób, który musi być przetworzony. Mysqli_fetch_array pozwala na iteracyjne przetwarzanie każdego wiersza z zestawu wyników, co umożliwia dostęp do poszczególnych wartości pól za pomocą indeksów lub kluczy. Jest to przydatne w sytuacjach, gdzie dane muszą być wyświetlane lub przetwarzane w pętli, jak w przykładowym kodzie. Tablica zwracana przez mysqli_fetch_array może zawierać pola zarówno z indeksami numerycznymi, jak i nazwami kolumn, co daje elastyczność w dostępie do danych. Zgodnie z dobrymi praktykami programistycznymi, zawsze należy sprawdzić, czy zapytanie zostało wykonane poprawnie, zanim zacznie się przetwarzać jego wyniki, oraz zwolnić pamięć po zakończeniu przetwarzania wyników. Stosowanie odpowiednich mechanizmów obsługi błędów i zabezpieczeń, takich jak przygotowane zapytania, jest również kluczowe dla bezpieczeństwa aplikacji.

Pytanie 31

W skrypcie JavaScript użyto metody DOM getElementsByClassName('akapit'). Ta metoda odniesie się do akapitu

A. <p>akapit</p>

B. <p href="/akapit">akapit3</p>

C. <p id="akapit">akapit2</p>

D. <p class="akapit">akapit4</p>

Metoda DOM getElementsByClassName jest jedną z najważniejszych funkcji w JavaScript, która pozwala na selekcję elementów na stronie internetowej na podstawie ich klas CSS. W tym przypadku, odpowiedź <p class="akapit">akapit4</p> jest poprawna, ponieważ element ten ma przypisaną klasę "akapit", co czyni go bezpośrednim kandydatem do selekcji przez metodę getElementsByClassName('akapit'). Metoda ta zwraca kolekcję elementów (HTMLCollection), które mają podaną klasę, a następnie można z nimi pracować w kodzie JavaScript. Na przykład, możemy zmieniać ich style, zawartość lub dodawać zdarzenia. Dobrą praktyką jest stosowanie klas do stylizacji oraz manipulacji DOM, co pozwala na lepszą organizację kodu i zwiększa jego czytelność. Pamiętaj, że klasy są bardziej uniwersalne i elastyczne niż identyfikatory (ID), które powinny być unikalne na stronie. W przypadku konieczności stosowania metod do manipulacji elementami DOM, warto znać również inne metody, takie jak querySelector i querySelectorAll, które oferują bardziej zaawansowane opcje selekcji, umożliwiające wykorzystanie kombinacji klas, identyfikatorów i innych atrybutów.

Pytanie 32

Typowym programem przeznaczonym do edycji grafiki wektorowej jest

A. Inkscape.

B. Paint.

C. Audacity.

D. Brasero.

Poprawnie wskazany program to Inkscape, bo jest to typowy, specjalistyczny edytor grafiki wektorowej. Grafika wektorowa opiera się na obiektach takich jak linie, krzywe Béziera, wielokąty, tekst, które są opisane matematycznie (współrzędne, promienie, kąty), a nie na siatce pikseli. Dzięki temu projekty można skalować praktycznie dowolnie bez utraty jakości, co jest absolutnym standardem przy projektowaniu logotypów, ikon, infografik, schematów technicznych czy elementów interfejsu użytkownika. Inkscape obsługuje format SVG, który jest otwartym standardem W3C i jest powszechnie stosowany w projektach webowych, także w responsywnych interfejsach. W praktyce, używając Inkscape, można tworzyć np. logo firmy, które później bez problemu osadzisz na stronie WWW, w materiałach do druku, na banerach, a nawet w aplikacji mobilnej, bez martwienia się o rozmazanie czy pikselizację. Program oferuje warstwy, style, grupowanie obiektów, precyzyjne wyrównywanie, siatki i prowadnice, co jest zgodne z dobrymi praktykami pracy z grafiką: porządek w projekcie, praca na oddzielnych warstwach, używanie krzywych zamiast „ręcznego” rysowania byle jakich kształtów. Moim zdaniem, znajomość Inkscape albo innego edytora wektorowego (np. Adobe Illustrator, CorelDRAW) to dzisiaj podstawowa umiejętność dla kogoś, kto myśli poważnie o grafice komputerowej czy front-endzie. Wiele firm wręcz wymaga, żeby materiały były dostarczane właśnie w formacie wektorowym, bo wtedy łatwiej je modyfikować, dopasowywać kolorystykę do brandingu i eksportować do różnych formatów (PNG, PDF, EPS) w zależności od potrzeb. Inkscape pozwala też na pracę z krzywymi, maskami, gradientami czy efektami filtrów, co daje bardzo duże możliwości przy zachowaniu zalet wektorów.

Pytanie 33

Dla tablicy n-elementowej o nazwie t[n], algorytm, zapisany w formie kroków, ma za zadanie obliczenie sumy

A. n-elementów tablicy

B. co drugiego elementu tablicy

C. sumy wszystkich elementów tablicy

D. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste

Algorytm, który masz na zdjęciu, ma na celu sumowanie co drugiego elementu w tablicy. Na początku ustalamy zmienne i=0 oraz wynik=0. Używamy pętli while, żeby przejść przez tablicę, a zmienna i zwiększa się o 2 za każdym razem, więc idealnie nadaje się do zbierania co drugiego elementu. W kroku K3 dodajemy aktualny element tablicy do zmiennej wynik, co w praktyce oznacza, że sumujemy elementy, które są na parzystych indeksach (czyli te z miejsc 0, 2, 4 i tak dalej). Takie podejście jest dosyć popularne, kiedy musimy wyodrębniać fragmenty danych z większej tablicy. Można to wykorzystać w różnych sytuacjach, gdzie liczy się efektywność, jak na przykład przy przetwarzaniu dużych zbiorów danych. Dzięki temu zmniejszamy złożoność obliczeniową i lepiej zarządzamy pamięcią. W branży często doradza się unikanie niepotrzebnych iteracji i skupianie się na mądrym projektowaniu algorytmów, co zdecydowanie prowadzi do lepszego kodu.

Pytanie 34

W stylu CSS utworzono klasę uzytkownik. Na stronie będą wyświetlane czcionką w kolorze niebieskim: p.uzytkownik { color: blue; }

A. jedynie elementy tekstowe takie jak <p>, <h1>.

B. akapitów, którym przypisano klasę uzytkownik.

C. wszystkie akapity.

D. wszystkie elementy w sekcji <body> z przypisaną klasą uzytkownik.

Odpowiedź, że paragrafy przypisane do klasy 'uzytkownik' będą miały niebieską czcionkę, jest jak najbardziej trafna. W CSS używamy kropki, żeby zdefiniować klasę, co oznacza, że styl dotyczy tylko tych elementów HTML, które mają tę klasę. Więc jeśli masz coś takiego w HTML jak <p class='uzytkownik'>, to na pewno będzie to wyświetlane z niebieską czcionką, zgodnie z Twoją regułą CSS. Takie podejście super wspiera modularność i możliwość ponownego użycia kodu, co jest naprawdę ważne w tworzeniu stron. Dzięki klasom CSS łatwo da się ogarnąć styl w różnych miejscach w kodzie, a zmieniając kolor czcionki w pliku CSS, zmiana ta natychmiast zaktualizuje wszystkie elementy z tą klasą. Przykładowo, akapit <p class='uzytkownik'> będzie miał niebieski kolor i to fajnie wpływa na spójność wizualną strony. Pamiętaj też, że klasy CSS można stosować nie tylko do akapitów, ale też do innych znaczników, co daje większą swobodę w stylizacji treści.

Pytanie 35

Jakie znaczenie ma akronim ACID w kontekście SQL?

A. atomic, constaint, isolated, dependable

B. atomic, consistent, isolated, durable

C. atomic, consistent, iss, dependable

D. atomic, comming, is, do

Akronim ACID odnosi się do czterech kluczowych właściwości transakcji w systemach zarządzania bazami danych, które zapewniają ich niezawodność i integralność. Pierwszym elementem jest atomowość (atomic), co oznacza, że transakcje są niepodzielne; albo wszystkie operacje w ramach transakcji są wykonane, albo żadna. Przykładem może być przeniesienie pieniędzy z jednego konta na drugie, gdzie zarówno operacja debetowa, jak i kredytowa muszą być zakończone pomyślnie. Drugą właściwością jest spójność (consistent), co zapewnia, że wszystkie transakcje prowadzą do spójnego stanu bazy danych, przestrzegając wszelkich reguł i ograniczeń. Izolacja (isolated) gwarantuje, że równolegle wykonywane transakcje nie wpływają na siebie nawzajem, co jest kluczowe w przypadku dużych systemów, aby uniknąć konfliktów. Ostatnim aspektem jest trwałość (durable), co oznacza, że po zakończeniu transakcji, wszystkie zmiany są trwale zapisane, nawet w przypadku awarii systemu. Te cztery właściwości są fundamentem dla standardów takich jak SQL, co czyni je kluczowymi dla projektowania i zarządzania bazami danych.

Pytanie 36

Którą wartość atrybutu name znacznika <meta> wykorzystuje się do kontrolowania obszaru widzialnego na różnych urządzeniach, na których jest wyświetlana strona internetowa?

A. generator

B. description

C. viewport

D. keywords

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, że tylko meta o name="viewport" ma realny wpływ na sposób, w jaki przeglądarka wyznacza obszar widzialny strony na różnych urządzeniach. To właśnie ten atrybut informuje silnik renderujący, jak interpretować szerokość i skalę dokumentu HTML na ekranach o różnych rozdzielczościach i gęstościach pikseli. Pozostałe podane opcje pełnią zupełnie inne role i ich pomylenie z viewportem wynika zwykle z tego, że wszystkie są „jakimiś metadanymi” w <head>. Atrybut name="keywords" był kiedyś używany głównie dla wyszukiwarek do opisu słów kluczowych strony. Obecnie większość wyszukiwarek go ignoruje, bo był masowo nadużywany do spamowania słowami kluczowymi. Nie ma on żadnego związku z responsywnością, skalowaniem strony czy dopasowaniem do ekranu telefonu. To tylko tekstowa informacja, która nie wpływa na sposób renderowania layoutu. Podobnie meta name="description" służy do przekazania krótkiego opisu strony, który często pojawia się jako fragment w wynikach wyszukiwania (snippet). To ważny element SEO i użyteczności, ale ponownie – nie steruje szerokością widoku, nie zmienia zoomu i nie mówi przeglądarce, jak ma „ułożyć” stronę na małym ekranie. To czysta informacja opisowa. Z kolei meta name="generator" jest używana głównie przez systemy CMS (np. WordPress, Joomla) do wpisania nazwy i wersji narzędzia, którym strona została wygenerowana. Ma znaczenie informacyjne, czasem diagnostyczne, ale z punktu widzenia użytkownika końcowego i wyglądu strony nie wnosi nic. Nie wpływa ani na skalę, ani na szerokość, ani na responsywność. Typowym błędem jest wrzucanie wszystkich metatagów do jednego worka i zakładanie, że skoro „meta coś tam”, to pewnie ma wpływ na wyświetlanie strony. W rzeczywistości tylko meta viewport wprost steruje parametrami widoku na urządzeniach mobilnych. Dlatego przy projektowaniu stron responsywnych warto oddzielić w głowie metadane SEO (keywords, description, generator) od metadanych technicznych związanych z renderowaniem (właśnie viewport).

Pytanie 37

Jakie wyniki zostaną wyświetlone po wykonaniu podanej w ramce kwerendy SQL SELECT na tabeli pracownicy, która zawiera rekordy?

id	imie	nazwisko	pensja
1	Anna	Kowalska	3400
2	Monika	Nowak	1300
3	Ewelina	Nowakowska	2600
4	Anna	Przybylska	4600
5	Maria	Kowal	2200
6	Ewa	Nowacka	5400

SELECT SUM(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja > 4000;

A. Kwota 10000, co stanowi sumę pensji pracowników o id=4 i id=6

B. Kwota 19500, czyli suma wszystkich pensji zatrudnionych

C. Kwota 5400, co oznacza najwyższą pensję wśród pracowników

D. Dwie kwoty: 4600 oraz 5400, jako wynagrodzenia pracowników przekraczające 4000

W zapytaniu SQL użyto funkcji agregującej SUM, która służy do sumowania wartości w określonej kolumnie. Klauzula WHERE ogranicza zbiór rekordów do tych, które spełniają dany warunek. W tym przypadku, pensja musi być większa niż 4000. Analizując tabelę, znajdujemy dwie osoby z pensjami spełniającymi ten warunek: pracownik o id=4 z pensją 4600 oraz pracownik o id=6 z pensją 5400. SUM(4600 + 5400) daje 10000. Prawidłowe zrozumienie wykorzystania funkcji agregujących w SQL jest kluczowe w analizie danych i raportowaniu. Jest to standardowa praktyka w branży IT, gdzie analiza danych jest podstawą przy podejmowaniu decyzji biznesowych. Funkcje agregujące, takie jak SUM, AVG, MAX, są fundamentalnymi narzędziami analitycznymi w bazach danych. Przy pracy nad większymi zbiorami danych, takie zapytania pomagają szybko uzyskać podsumowania, co jest nieocenione w analizie finansowej czy tworzeniu raportów zarządczych.

Pytanie 38

W systemie kolorów RGB kolor żółty uzyskuje się przez zmieszanie dwóch barw: zielonej i czerwonej. Jaki kod szesnastkowy reprezentuje kolor żółty?

A. #F0F0F0

B. #FFFF00

C. #00FFFF

D. #FF00FF

Kolor żółty w palecie RGB jest uzyskiwany przez połączenie maksymalnej wartości czerwonego (FF) oraz maksymalnej wartości zielonego (FF), przy zerowej wartości niebieskiego (00). Kod szesnastkowy #FFFF00 oznacza, że czerwony ma wartość 255 (FF), zielony również ma wartość 255 (FF), a niebieski ma wartość 0 (00). Przykładowe zastosowanie koloru żółtego znajduje się w projektowaniu graficznym, gdzie jest on często wykorzystywany do wyróżniania istotnych elementów, takich jak przyciski lub informacje, które mają przyciągnąć uwagę użytkownika. W kontekście aplikacji internetowych, stosowanie barw RGB zgodnie z ich reprezentacją szesnastkową jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie UX/UI, zapewniając spójność i czytelność interfejsów. Standardy dotyczące kolorów, takie jak WCAG, również zalecają odpowiednie kontrasty, które można osiągnąć przy użyciu kolorów takich jak żółty. Poznanie różnych kodów kolorów oraz ich zastosowań jest kluczowe dla skutecznego projektowania wizualnego, co przyczynia się do lepszej interakcji użytkownika z aplikacjami i stronami internetowymi.

Pytanie 39

Na zakończenie dnia w bazie danych sklepu spożywczego generowany jest raport, który pokazuje produkty wraz z ich dostawcami, dla których liczba sztuk w magazynie jest poniżej 10. Do stworzenia tego raportu użyto kwerendy

A. INSERT INTO

B. SELECT

C. UPDATE

D. CHECK TABLE

W kontekście bazy danych, kwerenda SELECT jest podstawowym narzędziem do pobierania danych. W przypadku raportu, który ma wyświetlić produkty z dostawcami, dla których stan magazynowy jest mniejszy niż 10 sztuk, SELECT jest jedyną odpowiednią instrukcją SQL do realizacji takiego zadania. Używając SELECT, można określić, które kolumny z tabeli mają być wyświetlane oraz zastosować filtry, aby ograniczyć wyniki tylko do tych, które spełniają określone warunki. Na przykład, przykładowa kwerenda mogłaby wyglądać tak: SELECT product_name, supplier_name FROM products WHERE stock < 10; Taka instrukcja przeszuka tabelę 'products' i wyświetli jedynie te produkty, które mają niski stan magazynowy. SELECT jest zgodny z normami SQL i pozwala na wykorzystanie różnych funkcji agregujących oraz operacji łączenia danych, co czyni go niezwykle wszechstronnym narzędziem w zarządzaniu bazami danych. Dzięki umiejętnemu zastosowaniu SELECT, można nie tylko generować raporty, ale także wspierać procesy decyzyjne w zarządzaniu zapasami.

Pytanie 40

Edytor, który spełnia kryteria WYSIWYG, powinien umożliwiać

A. publikację strony na serwerze za pomocą wbudowanego klienta FTP

B. osiągnięcie zbliżonego rezultatu tworzonej strony do jej wyglądu w przeglądarce internetowej

C. przygotowanie plików dźwiękowych przed ich umieszczeniem na stronie internetowej

D. tworzenie podstawowych grafik wektorowych

Odpowiedzi dotyczące obróbki plików dźwiękowych, publikacji na serwerze FTP oraz tworzenia podstawowej grafiki wektorowej nie są zgodne z podstawowymi funkcjonalnościami edytorów WYSIWYG. Edytory te koncentrują się na treści wizualnej i układzie strony, a nie na specyficznych zadaniach związanych z multimediami czy publikacją. Obróbka plików dźwiękowych wymaga zaawansowanych narzędzi audio, które są poza zakresem WYSIWYG. Takie programy są projektowane do edycji treści tekstowych i graficznych w kontekście układu, a nie jako kompleksowe środowiska do pracy z dźwiękiem. Publikacja stron internetowych na serwerze FTP jest aspektem bardziej związanym z hostingiem i zarządzaniem plikami, a nie z samym tworzeniem treści. Ponadto, tworzenie grafiki wektorowej wymaga wyspecjalizowanych narzędzi graficznych, takich jak Adobe Illustrator, które są dedykowane do grafiki wektorowej, a nie funkcji edytorów WYSIWYG. Błędne wnioski wynikają często z mylnego postrzegania roli edytora WYSIWYG, który nie powinien być traktowany jako uniwersalne narzędzie do wszelkich aspektów tworzenia stron internetowych. Właściwe zrozumienie jego funkcji pozwala na efektywne wykorzystanie edytorów do projektowania stron, a nie do zadań, do których nie zostały zaprojektowane.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej