Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 16:54
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 17:34

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jak skonfigurować dziennik w systemie Windows Server, aby rejestrować zarówno udane, jak i nieudane próby logowania użytkowników oraz działania na zasobach dyskowych?

A. aplikacji i usług.

B. systemu.

C. zabezpieczeń.

D. ustawień.

Odpowiedź "zabezpieczeń" jest prawidłowa, ponieważ dziennik zabezpieczeń w systemie Windows Server jest miejscem, w którym rejestrowane są wszelkie zdarzenia związane z bezpieczeństwem, w tym próby logowania użytkowników oraz operacje na zasobach dyskowych. Dziennik ten umożliwia administratorom systemów monitorowanie i analizowanie aktywności użytkowników oraz identyfikowanie potencjalnych zagrożeń. Na przykład, udane i nieudane próby logowania mogą dostarczyć informacji o nieautoryzowanym dostępie, a analiza zmian na poziomie zasobów dyskowych może pomóc w wykryciu nadużyć, takich jak nieautoryzowane modyfikacje plików. Dobre praktyki w zakresie bezpieczeństwa informacji, takie jak te określone w normach ISO/IEC 27001, zalecają regularne przeglądanie dzienników zabezpieczeń w celu oceny skuteczności kontroli zabezpieczeń oraz reagowania na incydenty. Właściwe konfigurowanie i monitorowanie dziennika zabezpieczeń to kluczowy element zarządzania bezpieczeństwem w organizacji.

Pytanie 2

Aby utworzyć ukryty, udostępniony folder w systemie Windows Serwer, należy dodać na końcu jego nazwy odpowiedni znak

A. $

B. &

C. @

D. %

Użycie symbolu '$' na końcu nazwy katalogu w systemie Windows Server jest kluczowe dla tworzenia ukrytych, udostępnionych folderów. Gdy nadamy folderowi nazwę zakończoną tym symbolem, system traktuje go jako ukryty zasób sieciowy, co oznacza, że nie będzie on widoczny w standardowym przeglądaniu zasobów przez użytkowników. Przykładem zastosowania tej funkcji może być sytuacja, gdy administrator chce chronić dane wrażliwe, które są udostępniane tylko wybranym użytkownikom w sieci. Aby utworzyć taki folder, administrator może użyć polecenia 'net share', na przykład: 'net share UkrytyFolder$=C:\UkrytyFolder'. Dobre praktyki sugerują, aby zawsze dokumentować takie zasoby w celu zapobiegania nieporozumieniom wśród zespołu oraz stosować odpowiednie zasady zarządzania dostępem, aby zapewnić, że tylko autoryzowani użytkownicy mają możliwość dostępu do tych ukrytych folderów.

Pytanie 3

Wskaż wtyk zasilający, który podczas montażu zestawu komputerowego należy podłączyć do napędu optycznego.

A. Wtyk zasilający 4

B. Wtyk zasilający 3

C. Wtyk zasilający 1

D. Wtyk zasilający 2

Właściwy wybór to wtyk zasilający SATA, widoczny na pierwszym zdjęciu. To właśnie ten typ złącza obecnie najczęściej stosuje się do podłączania napędów optycznych – na przykład nagrywarek DVD albo stacji Blu-ray – w nowych komputerach. Standard SATA pojawił się już wiele lat temu, ale do dziś jest powszechnie spotykany w serwisach komputerowych i sklepach branżowych. To złącze jest wyjątkowe nie tylko ze względu na swoją płaską budowę i łatwość montażu, ale też na fakt, że zapewnia stabilne zasilanie 12V, 5V oraz 3.3V, choć to ostatnie jest rzadko wykorzystywane w praktyce. Z mojego doświadczenia wynika, że montaż tego typu wtyku eliminuje większość problemów z niekompatybilnością, które zdarzały się na starszych złączach typu Molex. Warto wiedzieć, że standard SATA jest obecnie wymagany w nowych napędach optycznych, a dokładne osadzenie złącza minimalizuje ryzyko zwarć i uszkodzeń sprzętu. Zdecydowanie polecam zawsze korzystać ze złączy dedykowanych, bo podpinanie czegokolwiek innego może skończyć się nieprzyjemną niespodzianką, a nawet trwałym uszkodzeniem napędu. W świecie komputerów szybka identyfikacja złącza SATA podczas składania lub serwisowania zestawu to absolutna podstawa – tak wynika z praktyki, nie tylko teorii.

Pytanie 4

W jakim systemie numerycznym przedstawione są zakresy We/Wy na ilustracji?

A. Ósemkowym

B. Binarnym

C. Szesnastkowym

D. Dziesiętnym

Odpowiedź szesnastkowa jest prawidłowa, ponieważ zakresy We/Wy w systemach komputerowych często są przedstawiane w systemie szesnastkowym (hexadecymalnym). System szesnastkowy jest bardzo powszechnie stosowany w informatyce, ponieważ pozwala na bardziej zwięzłe przedstawienie danych binarnych. Każda cyfra szesnastkowa reprezentuje cztery bity, co ułatwia konwersję między tymi dwoma systemami liczbowymi. W praktyce, system szesnastkowy jest używany do reprezentacji adresów pamięci, rejestrów procesora oraz innych zasobów systemowych. W interfejsach użytkownika, takich jak menadżery zasobów systemowych, adresy są często wyświetlane w formacie szesnastkowym, poprzedzone prefiksem '0x', co jednoznacznie wskazuje na ich format. Standardowe zasady i dobre praktyki w branży informatycznej sugerują użycie systemu szesnastkowego do oznaczania adresacji sprzętowej, co minimalizuje błędy i ułatwia zarządzanie zasobami. W szczególności, w systemach operacyjnych takich jak Windows, zakresy pamięci i adresy portów są często prezentowane w tym systemie, co daje administratorom systemów i programistom narzędzie do precyzyjnego zarządzania i diagnozowania systemów komputerowych. Zrozumienie i umiejętność interpretacji danych szesnastkowych jest kluczowe dla profesjonalistów w dziedzinie IT.

Pytanie 5

W sieciach komputerowych, gniazdo, które jednoznacznie wskazuje na dany proces na urządzeniu, stanowi połączenie

A. adresu fizycznego i numeru portu

B. adresu IP i numeru portu

C. adresu fizycznego i adresu IP

D. adresu IP i numeru sekwencyjnego danych

Adresy fizyczne oraz adresy IP odnoszą się do dwóch różnych warstw modelu OSI. Adres fizyczny, znany również jako adres MAC, jest przypisany do interfejsu sieciowego i służy do komunikacji na poziomie warstwy łącza danych. Nie ma on zastosowania w kontekście identyfikacji procesów, ponieważ różne procesy na tym samym urządzeniu nie mogą być rozróżniane tylko na podstawie adresu MAC. Adres IP, z kolei, działa na wyższej warstwie, umożliwiając komunikację w sieci, ale bez wsparcia numerów portów nie jest wystarczający do identyfikacji konkretnych aplikacji działających na danym urządzeniu. Odpowiedzi sugerujące kombinację adresu fizycznego i adresu IP ignorują kluczowy element architektury sieciowej, jakim są porty, które są niezbędne do zarządzania wieloma połączeniami. Ponadto, pomysł identyfikacji procesów za pomocą numeru sekwencyjnego danych jest błędny, ponieważ numery sekwencyjne są używane do zarządzania kolejnością przesyłania danych w protokołach, takich jak TCP, a nie do identyfikacji procesów. W rzeczywistości, błędne myślenie o roli adresów fizycznych i IP w unikalnej identyfikacji procesów może prowadzić do poważnych nieporozumień w zakresie projektowania i implementacji systemów sieciowych, co w praktyce może skutkować błędami w konfiguracji i niewłaściwym działaniem aplikacji.

Pytanie 6

Podczas analizy ruchu sieciowego przy użyciu sniffera zauważono, że urządzenia przesyłają dane na portach 20 oraz 21. Przyjmując standardową konfigurację, oznacza to, że analizowanym protokołem jest protokół

A. SMTP

B. SSH

C. DHCP

D. FTP

Odpowiedź FTP (File Transfer Protocol) jest prawidłowa, ponieważ porty 20 i 21 są standardowymi portami wykorzystywanymi przez ten protokół. Port 21 jest używany do zarządzania połączeniem, nawiązywania sesji oraz przesyłania poleceń, natomiast port 20 służy do rzeczywistego przesyłania danych w trybie aktywnym. FTP jest powszechnie stosowany w celu przesyłania plików pomiędzy komputerami w sieci, co czyni go kluczowym narzędziem w zarządzaniu danymi w środowiskach serwerowych i klienckich. Przykłady zastosowania FTP obejmują transfer plików na serwery WWW, synchronizację zawartości z lokalnych maszyn oraz przesyłanie dużych zbiorów danych. W kontekście standardów branżowych, FTP jest jedną z najstarszych i najbardziej fundamentujących technologii wymiany plików, a jego implementacje często są zgodne z RFC 959, co zapewnia interoperacyjność pomiędzy różnymi systemami operacyjnymi i urządzeniami. Wiedza o FTP oraz jego działaniu jest istotna dla specjalistów zajmujących się zarządzaniem sieciami oraz bezpieczeństwem IT, ponieważ nieodpowiednia konfiguracja FTP może prowadzić do poważnych luk w zabezpieczeniach.

Pytanie 7

Jakie urządzenie pozwala na podłączenie kabla światłowodowego wykorzystywanego w okablowaniu pionowym sieci do przełącznika z jedynie gniazdami RJ45?

A. Konwerter mediów

B. Ruter

C. Modem

D. Regenerator

Konwerter mediów to fajne urządzenie, które przekształca sygnały z jednego typu kabli na inny. W sieciach komputerowych jest to mega ważne, gdy chcemy połączyć różne technologie i systemy. Na przykład, jeśli chcemy podłączyć kabel światłowodowy do przełącznika, który ma tylko gniazda RJ45, to właśnie konwerter mediów nam w tym pomoże. Takie urządzenia są przydatne w biurze czy w data center, gdzie korzystamy z zalet światłowodu, jak lepsza prędkość i zasięg, a jednocześnie mamy starsze kable Ethernet, z których musimy korzystać. Dzięki konwerterom mediów integracja różnych sieci staje się prostsza, co daje większą elastyczność w rozbudowie systemów IT. Z mojego doświadczenia, stosowanie takich konwerterów może zwiększyć bezpieczeństwo sieci, bo poprawia jakość sygnału i zmniejsza zakłócenia. Koszt konwertera na pewno jest mniejszy niż przebudowa całej sieci, więc to spora oszczędność.

Pytanie 8

Jakie działanie nie przyczynia się do personalizacji systemu operacyjnego Windows?

A. Zmiana koloru lub kilku współczesnych kolorów jako tło pulpitu

B. Konfigurowanie opcji wyświetlania pasków menu i narzędziowych

C. Wybór domyślnej przeglądarki internetowej

D. Ustawienie rozmiaru pliku wymiany

Ustawienie wielkości pliku wymiany jest czynnością, która nie służy do personalizacji systemu operacyjnego Windows. Plik wymiany, znany również jako pamięć wirtualna, jest używany przez system operacyjny do zarządzania pamięcią RAM oraz do przechowywania danych, które nie mieszczą się w pamięci fizycznej. Zmiana jego wielkości ma charakter bardziej techniczny i związana jest z optymalizacją wydajności systemu, a nie z jego personalizacją. Personalizacja dotyczy aspektów, które wpływają na sposób, w jaki użytkownik postrzega i korzysta z interfejsu systemu, takich jak kolory pulpitu, ustawienia pasków narzędziowych czy domyślna przeglądarka. Na przykład, zmieniając tło pulpitu na ulubiony obrazek, użytkownik może poprawić swoje samopoczucie podczas pracy, co jest istotnym elementem personalizacji. W związku z tym, zmiana wielkości pliku wymiany jest czynnością techniczną, a nie personalizacyjną, co czyni tę odpowiedź poprawną.

Pytanie 9

Jakie funkcje posiada program tar?

A. archiwizowanie plików

B. obsługa pakietów

C. ustawianie parametrów karty sieciowej

D. pokazywanie listy aktywnych procesów

Program tar (tape archive) jest standardowym narzędziem w systemach Unix i Linux, które służy do archiwizowania plików. Jego głównym zadaniem jest tworzenie jednego pliku archiwum z wielu plików i katalogów, co ułatwia ich przechowywanie i przenoszenie. Tar jest niezwykle przydatny w sytuacjach, gdy trzeba zarchiwizować duże zbiory danych, na przykład podczas tworzenia kopii zapasowych, przenoszenia aplikacji między serwerami czy też przygotowywania plików do dystrybucji. W praktyce, użytkownicy często wykorzystują tar w połączeniu z innymi narzędziami, takimi jak gzip lub bzip2, aby kompresować archiwa i zaoszczędzić miejsce na dysku. Dobrą praktyką jest również dodawanie opcji do tar, takich jak -v (verbose), aby monitorować postęp archiwizacji. Rekomenduje się regularne archiwizowanie ważnych danych za pomocą narzędzi takich jak tar, co jest zgodne z zasadami zarządzania danymi i bezpieczeństwa, a także z politykami dotyczącymi tworzenia kopii zapasowych.

Pytanie 10

Kiedy wygasa autorskie prawo majątkowe dotyczące programu komputerowego, stworzonego przez kilku programistów, którzy jako jego autorzy podpisali aplikację swoimi imionami i nazwiskami?

A. Po 50 latach od śmierci współtwórcy, który przeżył pozostałych.

B. Po 70 latach od śmierci współtwórcy, który przeżył pozostałych.

C. Po 70 latach od daty śmierci współtwórcy, który zmarł najwcześniej.

D. Po 50 latach od daty śmierci współtwórcy, który zmarł najwcześniej.

W pytaniu o termin wygaśnięcia autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, błędne odpowiedzi wynikają zazwyczaj ze stereotypowego podejścia lub z nieznajomości aktualnych przepisów prawa autorskiego. Często popełnianym błędem jest myślenie, że wystarczy policzyć lata od śmierci pierwszego z twórców, co jest niezgodne z logiką ochrony praw zbiorowych. Zgodnie z polskim prawem (ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych), gdy utwór ma kilku współtwórców, prawa majątkowe wygasają dopiero po upływie 70 lat od śmierci tego twórcy, który przeżył pozostałych. Skąd się biorą inne okresy? 50 lat to przestarzały termin, który kiedyś obowiązywał w Polsce, zanim dostosowano przepisy do standardów unijnych. Wciąż jednak funkcjonuje to przekonanie, bo niektórzy pamiętają stare regulacje. Z kolei liczenie od śmierci najwcześniej zmarłego współtwórcy to totalne nieporozumienie – takie podejście mogłoby prowadzić do nieuczciwej sytuacji, w której prawa wygasają, gdy jeden z autorów umiera, a reszta nadal żyje i pracuje nad rozwojem programu. To nielogiczne i niezgodne z praktyką branżową. Takie myślenie bierze się chyba z uproszczonego rozumienia zasad dziedziczenia albo z braku doświadczenia w pracy zespołowej nad projektami programistycznymi. Moim zdaniem warto zawsze sprawdzać aktualny stan prawny i pamiętać, że w projektach zespołowych ochrona praw dotyczy wszystkich współtwórców aż do końca życia ostatniego z nich, a potem przez kolejne 70 lat. To nie tylko wymóg formalny, ale też praktyczna ochrona interesów każdego członka zespołu i jego rodziny.

Pytanie 11

Na podstawie wskazanego cennika oblicz, jaki będzie łączny koszt brutto jednego podwójnego natynkowego gniazda abonenckiego w wersji dwumodułowej?

Lp.	Nazwa	j.m.	Cena jednostkowa brutto
1.	Puszka natynkowa 45x45mm dwumodułowa	szt.	4,00 zł
2.	Ramka + suport 45x45mm dwumodułowa	szt.	4,00 zł
3.	Adapter 22,5x45mm do modułu keystone	szt.	3,00 zł
4.	Moduł keystone RJ45 kategorii 5e	szt.	7,00 zł

A. 32,00 zł

B. 28,00 zł

C. 18,00 zł

D. 25,00 zł

Odpowiedź 28,00 zł jest jak najbardziej trafna. Koszt jednego dwumodułowego podwójnego gniazda abonenckiego składa się z kilku części, które musimy zliczyć. Z cennika wynika, że potrzebujemy puszki natynkowej 45x45mm oraz ramki z supportem w tych samych wymiarach. Każda z tych części kosztuje 4,00 zł, więc już mamy 8,00 zł. Następnie dochodzą dwa moduły keystone RJ45 kategorii 5e, które kosztują po 7,00 zł za sztukę, czyli razem 14,00 zł. Dodatkowo, nie możemy zapomnieć o dwóch adapterach 22,5x45mm, które są po 3,00 zł, co daje kolejne 6,00 zł. Łącznie to wszystko daje nam 28,00 zł. W praktyce, przy takich instalacjach warto pamiętać o normach branżowych, jak ANSI/TIA-568, które gwarantują, że wszystko działa jak należy. Wiadomo, w sieciach ważne jest, by dobrać odpowiednie komponenty, żeby to miało ręce i nogi.

Pytanie 12

System limitów dyskowych, umożliwiający kontrolowanie wykorzystania zasobów dyskowych przez użytkowników, nazywany jest

A. spool

B. quota

C. release

D. management

Wybór odpowiedzi, która nie odnosi się do mechanizmu limitów dyskowych, może wynikać z nieporozumienia dotyczącego terminologii używanej w zarządzaniu systemami informatycznymi. Odpowiedź 'spool' odnosi się do procesu buforowania danych, co ma zastosowanie w kontekście drukowania lub zarządzania zadaniami w kolejkach, ale nie ma związku z kontrolą wykorzystania przestrzeni dyskowej. Można to mylnie interpretować jako zarządzanie zasobami, ale w rzeczywistości jest to zupełnie inny proces, który nie dotyczy limitów. Odpowiedź 'release' często oznacza uwolnienie zasobów lub zakończenie procesu, co również nie ma zastosowania w kontekście limitów dyskowych. 'Management' to termin ogólny, który odnosi się do szerszego zarządzania zasobami, ale nie precyzuje konkretnego mechanizmu jak 'quota', co prowadzi do nieprecyzyjnego rozumienia tematu. Kluczowym błędem myślowym jest mylenie różnych terminów technicznych, co może prowadzić do nieefektywnego zarządzania zasobami w systemach informatycznych. Zrozumienie różnicy pomiędzy tymi pojęciami jest niezbędne dla efektywnego administrowania systemami oraz dla wdrażania najlepszych praktyk w zarządzaniu przestrzenią dyskową.

Pytanie 13

Jakie polecenie jest wykorzystywane do odzyskiwania struktury kluczy rejestru z kopii zapasowej w systemie Windows?

A. reg restore

B. reg add

C. reg import

D. reg load

Polecenie reg restore jest używane do przywracania struktury kluczy rejestru z kopii zapasowej w systemie Windows. Umożliwia ono użytkownikowi przywrócenie stanu rejestru z wcześniej zapisanej kopii, co jest kluczowe w sytuacjach, gdy system operacyjny działa nieprawidłowo z powodu uszkodzonego lub niepoprawnego klucza rejestru. Dobrą praktyką jest regularne tworzenie kopii zapasowych rejestru, co pozwala na szybkie przywrócenie jego stanu bez potrzeby reinstalacji systemu. Przykład zastosowania polecenia reg restore to sytuacja, w której po zainstalowaniu nowego oprogramowania występują problemy ze stabilnością systemu. Wówczas użytkownik może przywrócić rejestr do stanu sprzed instalacji, co często rozwiązuje problem. Dodatkowo, ważne jest, aby stosować polecenie z odpowiednimi uprawnieniami administracyjnymi, gdyż modyfikacje rejestru mogą wpływać na działanie całego systemu operacyjnego oraz zainstalowanych aplikacji.

Pytanie 14

W filmie przedstawiono konfigurację ustawień maszyny wirtualnej. Wykonywana czynność jest związana z

A. konfigurowaniem adresu karty sieciowej.

B. dodaniem drugiego dysku twardego.

C. wybraniem pliku z obrazem dysku.

D. ustawieniem rozmiaru pamięci wirtualnej karty graficznej.

Poprawnie – w tej sytuacji chodzi właśnie o wybranie pliku z obrazem dysku (ISO, VDI, VHD, VMDK itp.), który maszyna wirtualna będzie traktować jak fizyczny nośnik. W typowych programach do wirtualizacji, takich jak VirtualBox, VMware czy Hyper‑V, w ustawieniach maszyny wirtualnej przechodzimy do sekcji dotyczącej pamięci masowej lub napędów optycznych i tam wskazujemy plik obrazu. Ten plik może pełnić rolę wirtualnego dysku twardego (system zainstalowany na stałe) albo wirtualnej płyty instalacyjnej, z której dopiero instalujemy system operacyjny. W praktyce wygląda to tak, że zamiast wkładać płytę DVD do napędu, podłączasz plik ISO z obrazu instalacyjnego Windowsa czy Linuxa i ustawiasz w BIOS/UEFI maszyny wirtualnej bootowanie z tego obrazu. To jest podstawowa i zalecana metoda instalowania systemów w VM – szybka, powtarzalna, zgodna z dobrymi praktykami. Dodatkowo, korzystanie z plików obrazów dysków pozwala łatwo przenosić całe środowiska między komputerami, robić szablony maszyn (tzw. template’y) oraz wykonywać kopie zapasowe przez zwykłe kopiowanie plików. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych umiejętności przy pracy z wirtualizacją: umieć dobrać właściwy typ obrazu (instalacyjny, systemowy, LiveCD, recovery), poprawnie go podpiąć do właściwego kontrolera (IDE, SATA, SCSI, NVMe – zależnie od hypervisora) i pamiętać o odpięciu obrazu po zakończonej instalacji, żeby maszyna nie startowała ciągle z „płyty”.

Pytanie 15

Na świeżo zainstalowanym komputerze program antywirusowy powinno się zainstalować

A. podczas instalacji systemu operacyjnego

B. po zainstalowaniu programów pobranych z Internetu

C. przed instalacją systemu operacyjnego

D. zaraz po zakończeniu instalacji systemu operacyjnego

Zainstalowanie programu antywirusowego zaraz po zainstalowaniu systemu operacyjnego jest kluczowym krokiem w zapewnieniu bezpieczeństwa nowego komputera. Po pierwszej instalacji systemu operacyjnego, komputer jest zazwyczaj narażony na zagrożenia, ponieważ może już mieć dostęp do Internetu, co czyni go podatnym na malware, wirusy i inne typy ataków. Dotyczy to szczególnie sytuacji, gdy użytkownik zaczyna instalować inne oprogramowanie, pobierać pliki lub odwiedzać strony internetowe. Program antywirusowy działa jako bariera ochronna, identyfikując i neutralizując zagrożenia, zanim zdążą one wyrządzić szkody. Dobre praktyki branżowe zalecają, aby użytkownicy zawsze instalowali oprogramowanie zabezpieczające na początku używania nowego urządzenia, co jest zgodne ze standardami bezpieczeństwa IT. Dodatkowo, regularne aktualizowanie oprogramowania antywirusowego po jego zainstalowaniu jest niezbędne do utrzymania skutecznej ochrony, gdyż nowe zagrożenia pojawiają się nieustannie.

Pytanie 16

Które narzędzie systemu Windows służy do zdefiniowania polityki haseł dostępowych do kont użytkowników?

A. services.msc

B. secpol.msc

C. eventvwr.msc

D. tpm.msc

Prawidłowo wskazane secpol.msc to lokalne zasady zabezpieczeń systemu Windows, czyli narzędzie, w którym faktycznie definiuje się politykę haseł dla kont użytkowników. W praktyce, po uruchomieniu secpol.msc (Win+R → secpol.msc) przechodzisz do „Zasady konta” → „Zasady haseł” i tam ustawiasz takie parametry jak minimalna długość hasła, wymuszanie złożoności (małe/duże litery, cyfry, znaki specjalne), maksymalny okres ważności hasła, historia haseł czy blokada możliwości użycia poprzednich haseł. To są dokładnie te ustawienia, które w firmach są podstawą dobrych praktyk bezpieczeństwa. W środowisku domenowym podobne zasady ustawia się zwykle w GPO na kontrolerze domeny, ale lokalnie na pojedynczej stacji roboczej właśnie przez secpol.msc. Moim zdaniem warto kojarzyć, że secpol.msc dotyczy szerzej lokalnej polityki bezpieczeństwa: nie tylko haseł, ale też np. zasad blokady konta, ustawień UAC, ograniczeń dotyczących logowania, audytu zdarzeń bezpieczeństwa. W wielu małych firmach, gdzie nie ma domeny, to jest główne narzędzie do ustandaryzowania zabezpieczeń na komputerach użytkowników. Z punktu widzenia dobrych praktyk (np. wytyczne CIS Benchmarks czy ogólne zalecenia bezpieczeństwa Microsoftu) definiowanie silnej polityki haseł w secpol.msc to absolutna podstawa – szczególnie wymuszanie złożoności, minimalnej długości oraz okresowej zmiany hasła. W realnej administracji systemami Windows to jedno z pierwszych miejsc, które sprawdza się podczas audytu bezpieczeństwa stacji roboczej lub serwera.

Pytanie 17

Na schemacie przedstawiono konfigurację protokołu TCP/IP pomiędzy serwerem a stacją roboczą. Na serwerze zainstalowano rolę DNS. Wykonanie polecenia ping www.cke.edu.pl na serwerze zwraca pozytywny wynik, natomiast na stacji roboczej jest on negatywny. Jakie zmiany należy wprowadzić w konfiguracji, aby usługa DNS na stacji funkcjonowała poprawnie?

A. adres serwera DNS na stacji roboczej na 192.168.1.10

B. adres bramy na serwerze na 192.168.1.11

C. adres serwera DNS na stacji roboczej na 192.168.1.11

D. adres bramy na stacji roboczej na 192.168.1.10

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ konfiguracja DNS na stacji roboczej powinna wskazywać na serwer DNS w sieci lokalnej, który jest poprawnie skonfigurowany na adresie 192.168.1.10. W sieci komputerowej serwer DNS odpowiada za tłumaczenie nazw domenowych na adresy IP, co umożliwia komunikację z odpowiednimi serwerami w sieci. Jeśli serwer DNS jest błędnie skonfigurowany na stacji roboczej lub wskazuje na adres, który nie jest serwerem DNS, użytkownik nie będzie w stanie rozwiązać nazw domenowych, co skutkuje niepowodzeniem polecenia ping. W tym przypadku serwer ma przypisany adres IP 192.168.1.10 i pełni rolę serwera DNS, dlatego stacja robocza powinna być skonfigurowana, aby korzystać z tego adresu jako swojego DNS. Dobrą praktyką jest zawsze zapewnienie, że konfiguracja DNS wskazuje na dostępne i poprawnie skonfigurowane serwery DNS w ramach tej samej sieci, co minimalizuje opóźnienia i problemy z rozwiązywaniem nazw w sieci lokalnej. Serwery DNS często działają na statycznych adresach IP, aby zapewnić stabilność i przewidywalność w sieci, co jest szczególnie ważne w środowiskach produkcyjnych, gdzie dostępność usług jest kluczowa.

Pytanie 18

Kiedy użytkownik wpisuje w przeglądarkę adres www.egzamin.pl, nie ma on możliwości otwarcia strony WWW, natomiast wpisujący adres 211.0.12.41 zyskuje dostęp do tej strony. Problem ten wynika z nieprawidłowej konfiguracji serwera

A. DHCP

B. SQL

C. DNS

D. WWW

Odpowiedź DNS jest prawidłowa, ponieważ system DNS (Domain Name System) jest odpowiedzialny za tłumaczenie nazw domenowych, takich jak www.egzamin.pl, na odpowiadające im adresy IP. Gdy wpisujesz w przeglądarkę nazwę domeny, komputer wysyła zapytanie do serwera DNS, aby uzyskać właściwy adres IP, który jest potrzebny do nawiązania połączenia z odpowiednim serwerem. W przypadku braku skonfigurowanego serwera DNS, zapytanie nie zostanie zrealizowane, co skutkuje brakiem dostępu do strony internetowej. Przykładem zastosowania poprawnej konfiguracji DNS jest możliwość korzystania z przyjaznych nazw domen dla użytkowników, zamiast pamiętania skomplikowanych adresów IP. Dobre praktyki obejmują zapewnienie redundancji serwerów DNS oraz ich regularne aktualizowanie, aby uniknąć problemów z dostępem do usług internetowych.

Pytanie 19

Jakie parametry można śledzić w przypadku urządzenia przy pomocy S.M.A.R.T.?

A. Procesora

B. Dysku twardego

C. Płyty głównej

D. Chipsetu

S.M.A.R.T., czyli Self-Monitoring, Analysis and Reporting Technology, to technologia, która działa w dyskach twardych oraz SSD. Dzięki niej możemy śledzić, w jakim stanie są nasze nośniki. To mega ważne, bo dzięki informacjom o błędach odczytu czy temperaturze, możemy zareagować, zanim coś pójdzie nie tak. Moim zdaniem, to naprawdę przydatne narzędzie, zwłaszcza w dużych firmach, gdzie przechowuje się masę danych. Taki system do automatycznego raportowania stanu dysków to istna must-have dla każdego administratora. Powinno się regularnie sprawdzać raporty S.M.A.R.T., żeby uniknąć niespodzianek i zwiększyć pewność działania naszych systemów.

Pytanie 20

Przedmiot widoczny na ilustracji to

A. miernik długości kabli

B. złączarka wtyków RJ45

C. tester diodowy kabla UTP

D. narzędzie uderzeniowe typu krone

Tester diodowy przewodu UTP to narzędzie używane do sprawdzania poprawności połączeń kablowych w sieciach komputerowych. Jego główną funkcją jest identyfikacja błędów w połączeniach, takich jak przerwy, zwarcia czy odwrócenia par przewodów. Urządzenie to składa się z dwóch części: jednostki głównej i jednostki zdalnej. Po podłączeniu kabli UTP do portów, tester wysyła sygnał elektryczny przez przewody, a diody LED wskazują stan każdego z nich. W praktyce tester jest niezastąpiony przy instalacji i konserwacji sieci, ponieważ pozwala szybko zdiagnozować problemy związane z okablowaniem. Dobre praktyki branżowe zalecają regularne testowanie kabli sieciowych, co pomaga w utrzymaniu ich niezawodności. Warto również wspomnieć, że testery mogą różnić się zaawansowaniem – niektóre modele oferują dodatkowe funkcje, takie jak pomiar długości kabla czy identyfikacja uszkodzonych par. Użycie testera diodowego UTP jest zgodne ze standardami telekomunikacyjnymi, jak TIA/EIA, co gwarantuje zgodność z innymi urządzeniami sieciowymi.

Pytanie 21

Jaką klasę adresów IP reprezentuje publiczny adres 130.140.0.0?

A. Należy do klasy B

B. Należy do klasy C

C. Należy do klasy A

D. Należy do klasy D

Adres IP 130.140.0.0 należy do klasy B, ponieważ pierwsze bity tego adresu zaczynają się od 10. W klasyfikacji adresów IP, klasa B obejmuje adresy od 128.0.0.0 do 191.255.255.255. Adresy klasy B są przeznaczone głównie dla średnich i dużych organizacji, które potrzebują większej liczby adresów IP niż te oferowane przez klasę A, ale mniej niż te w klasie C. Adresy klasy B mają maskę podsieci 255.255.0.0, co pozwala na utworzenie wielu podsieci z szeroką liczbą hostów. Przykładowo, organizacja mogąca wykorzystać adres klasy B mogłaby być uczelnią z wieloma wydziałami, gdzie każdy wydział potrzebuje swoich własnych zasobów sieciowych. Użycie adresów klasy B jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu infrastrukturą sieciową i planowaniu adresacji, co ułatwia zarządzanie komunikacją oraz bezpieczeństwem sieci.

Pytanie 22

Aby przywrócić poprawne wersje plików systemowych w systemie Windows, wykorzystuje się narzędzie

A. debug

B. replace

C. verifier

D. sfc

Odpowiedź 'sfc' (System File Checker) jest jak najbardziej trafna. To narzędzie działa tak, że potrafi naprawić uszkodzone lub zniknięte pliki systemowe w Windows. Kiedy system robi się kapryśny i pokazuje różne błędy, to lepiej odpalić 'sfc /scannow' w wierszu polecenia. Dzięki temu narzędziu można przeprowadzić skanowanie, które automatycznie naprawia wykryte problemy. W moim doświadczeniu, to naprawdę dobry pierwszy krok, kiedy coś z aplikacjami nie gra. Dobrze jest też pamiętać, że regularne sprawdzanie systemu, korzystając z sfc, to dobra praktyka, bo można uniknąć większych kłopotów. W IT często radzą, żeby regularnie skanować system, żeby zminimalizować ryzyko większych awarii.

Pytanie 23

Z analizy danych przedstawionych w tabeli wynika, że efektywna częstotliwość pamięci DDR SDRAM wynosi 184 styki 64-bitowa magistrala danych Pojemność 1024 MB Przepustowość 3200 MB/s

A. 200 MHz

B. 400 MHz

C. 333 MHz

D. 266 MHz

Często występuje nieporozumienie dotyczące częstotliwości efektywnej pamięci DDR SDRAM, co może prowadzić do wyboru nieodpowiedniej wartości. Odpowiedzi takie jak 200 MHz, 266 MHz, czy 333 MHz, opierają się na niepełnym zrozumieniu mechanizmów działania pamięci DDR. W przypadku DDR SDRAM, efektywna częstotliwość jest zawsze podwajana w stosunku do rzeczywistej częstotliwości zegara, ponieważ dane są przesyłane zarówno na narastającym, jak i opadającym zboczu. Dlatego, jeżeli ktoś uznałby, że 200 MHz to poprawna częstotliwość, popełnia błąd, ponieważ to odpowiadałoby jedynie jednej połowie transferu danych, co nie jest zgodne z zasadą działania DDR. Podobnie, 266 MHz oraz 333 MHz również nie oddają rzeczywistych możliwości tej techniki. W praktyce, gdyby zastosować te wartości, w systemie pojawiłyby się problemy z wydajnością, co wpływałoby na stabilność i czas reakcji aplikacji. Ważne jest, aby przy doborze pamięci do komputerów brać pod uwagę standardy, które uwzględniają te różnice, aby zapewnić optymalną wydajność i zgodność z innymi komponentami systemu. Wybór pamięci DDR SDRAM z efektywną częstotliwością 400 MHz jest zgodny z aktualnymi wymaganiami technologicznymi, a także z najlepszymi praktykami w branży komputerowej.

Pytanie 24

W skład sieci komputerowej wchodzi 3 komputery stacjonarne oraz drukarka sieciowa, które są połączone kablem UTP z routerem mającym porty 1 x WAN oraz 5 x LAN. Które urządzenie sieciowe pozwoli na dołączenie kablem UTP dwóch dodatkowych komputerów do tej sieci?

A. Przełącznik

B. Terminal sieciowy

C. Konwerter mediów

D. Modem

Przełącznik (switch) to urządzenie sieciowe, które umożliwia podłączenie dodatkowych komputerów do istniejącej sieci lokalnej (LAN). W przypadku omawianej sieci składającej się z 3 komputerów stacjonarnych i drukarki, przełącznik pozwoli na rozszerzenie tej infrastruktury o kolejne urządzenia. Działa na poziomie warstwy drugiej modelu OSI, co oznacza, że przetwarza ramki danych, umożliwiając komunikację pomiędzy różnymi urządzeniami w sieci. Typowe zastosowanie przełączników obejmuje tworzenie lokalnych sieci komputerowych, w których wiele urządzeń może komunikować się ze sobą w efektywny sposób. Przełączniki są często używane w biurach i domach, gdzie zwiększa się liczba urządzeń wymagających dostępu do internetu oraz wspólnego korzystania z zasobów, takich jak drukarki. Dzięki standardom takim jak IEEE 802.3 (Ethernet), przełączniki mogą wspierać różne prędkości połączeń, co pozwala na elastyczne dopasowanie do wymagań sieci. Ich zastosowanie przyczynia się do zwiększenia efektywności transferu danych, a także zmniejsza ryzyko kolizji, co jest kluczowe w złożonych infrastrukturach sieciowych.

Pytanie 25

Jakie narzędzie jest używane do zakończenia skrętki przy pomocy wtyku 8P8C?

A. zaciskarka do złączy typu F

B. narzędzie uderzeniowe

C. zaciskarka wtyków RJ-45

D. spawarka światłowodowa

Zaciskarka wtyków RJ-45 jest narzędziem dedykowanym do zakończenia skrętek sieciowych w standardzie Ethernet, które korzystają z wtyków 8P8C, często mylonych z RJ-45. Umożliwia ona precyzyjne połączenie przewodów skrętki z wtykiem poprzez ich odpowiednie zaciskanie. Tego typu zaciskarki są dostępne w wielu wariantach, od ręcznych po automatyczne, co ułatwia pracę w różnych warunkach. W praktyce, przy użyciu zaciskarki RJ-45, można zakończyć kable sieciowe w biurach, domach oraz w większych instalacjach teleinformatycznych. Zgodnie z normą ANSI/TIA-568, ważne jest, aby przewody były ułożone zgodnie z ustaloną kolorystyką, co może wpłynąć na wydajność i stabilność połączenia. Dobrze wykonane zakończenie, w tym użycie odpowiedniego narzędzia, jest kluczowe dla zapewnienia niezawodności sieci, co ma szczególne znaczenie w środowiskach o wysokim obciążeniu sieciowym, takich jak centra danych czy biura z wieloma stacjami roboczymi.

Pytanie 26

W systemie Windows Server, możliwość udostępnienia folderu jako zasobu sieciowego, który jest widoczny na stacji roboczej jako dysk oznaczony literą, można uzyskać poprzez realizację czynności

A. defragmentacji

B. zerowania

C. mapowania

D. oczywiście

Mapowanie folderu jako zasobu sieciowego w systemie Windows Server polega na przypisaniu litery dysku do określonego folderu udostępnionego w sieci. Dzięki tej operacji użytkownicy na stacjach roboczych mogą łatwo uzyskiwać dostęp do zasobów, traktując je jak lokalne dyski. Proces ten jest standardową praktyką w zarządzaniu siecią, która zwiększa wygodę oraz efektywność pracy. Na przykład, jeśli administrator sieci udostępni folder \\serwer\udział jako dysk Z:, użytkownicy mogą w prosty sposób otworzyć Eksplorator plików, a następnie wybrać dysk Z: bez potrzeby znajomości pełnej ścieżki folderu. Mapowanie pozwala również na zastosowanie różnych uprawnień dostępu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa danych. Warto również wspomnieć, że mapowanie dysków można zautomatyzować przy użyciu skryptów logowania, co ułatwia zarządzanie zasobami w dużych środowiskach. Zgodnie z najlepszymi praktykami w zarządzaniu infrastrukturą IT, mapowanie dysków to skuteczna metoda organizacji i dostępu do zasobów sieciowych."

Pytanie 27

Aby zrealizować alternatywę logiczną z negacją, konieczne jest zastosowanie funktora

A. NAND

B. NOR

C. EX-OR

D. OR

Wybór innych operatorów logicznych, takich jak EX-OR, NAND lub OR, jest nieprawidłowy w kontekście realizacji alternatywy logicznej z negacją. EX-OR, znane również jako operator ekskluzywnej alternatywy, zwraca wartość prawdziwą tylko wtedy, gdy dokładnie jeden z jego argumentów jest prawdziwy. To oznacza, że nie realizuje pełnej alternatywy w połączeniu z negacją, ponieważ nie uwzględnia sytuacji, w której oba argumenty są fałszywe. Operator NAND, z drugiej strony, jest negacją koniunkcji, co oznacza, że zwraca wartość fałszywą tylko wtedy, gdy oba argumenty są prawdziwe. Choć NAND jest bardzo przydatny w praktyce, nie spełnia wymagań dotyczących realizacji alternatywy z negacją. Operator OR zwraca wartość prawdziwą, gdy przynajmniej jeden z argumentów jest prawdziwy, jednak nie zapewnia negacji w sposób, który umożliwiałby realizację wyrażenia NOR. Uzycie bramek NAND i OR może prowadzić do nieporozumień w kontekście projektowania układów cyfrowych, ponieważ mogą one nie oddać zamierzonego zachowania w sytuacjach, gdzie wymagane jest zarówno łączenie wartości, jak i ich negacja. Umiejętność rozróżnienia tych operatorów oraz zrozumienie ich zastosowania jest niezbędne, aby unikać błędów w projektach elektronicznych oraz w logice cyfrowej.

Pytanie 28

Jakie medium transmisyjne w sieciach LAN zaleca się do użycia w budynkach zabytkowych?

A. Kabel typu "skrętka"

B. Światłowód

C. Kabel koncentryczny

D. Fale radiowe

Fale radiowe stanowią doskonałe rozwiązanie dla sieci LAN w zabytkowych budynkach, gdzie tradycyjne metody okablowania mogą być utrudnione przez architekturę i ograniczenia konstrukcyjne. Stosowanie fal radiowych pozwala na łatwe i elastyczne utworzenie sieci bezprzewodowej, co jest istotne w kontekście zachowania integralności budynku oraz jego estetyki. W takich przypadkach, technologie komunikacji bezprzewodowej, takie jak Wi-Fi, znacznie upraszczają proces instalacji i eliminują potrzebę wiercenia otworów czy prowadzenia kabli przez ściany. Przykłady zastosowania obejmują biura, muzea oraz inne instytucje kultury, które muszą wprowadzić nowoczesne technologie w sposób, który nie narusza historycznego charakteru budynku. Warto również zauważyć, że zgodnie z normami IEEE 802.11, systemy Wi-Fi są przystosowane do pracy w różnych warunkach, co czyni je odpowiednimi do wykorzystania w zabytkowych obiektach, gdzie różnorodność materiałów budowlanych może wpływać na jakość sygnału.

Pytanie 29

Dwie stacje robocze w tej samej sieci nie mają możliwości komunikacji. Która z poniższych okoliczności może być przyczyną tego problemu?

A. Identyczne nazwy użytkowników

B. Różne bramy domyślne dla stacji roboczych

C. Identyczne adresy IP stacji roboczych

D. Inne systemy operacyjne stacji roboczych

Odpowiedź dotycząca takich samych adresów IP stacji roboczych jest poprawna, ponieważ w sieciach komputerowych każdy węzeł musi mieć unikalny adres IP, aby umożliwić poprawną komunikację. Gdy dwa urządzenia mają ten sam adres IP, wówczas występuje konflikt adresów, co prowadzi do problemów z routingiem i przesyłaniem danych. Przykładem może być sytuacja, w której dwa komputery w tej samej podsieci – na przykład 192.168.1.10 – próbują jednocześnie wysłać dane do routera. Router nie będzie w stanie zidentyfikować, które urządzenie jest źródłem danych, co skutkuje niemożnością nawiązania komunikacji. Zgodnie z zasadami TCP/IP, każdy interfejs sieciowy musi mieć unikalny adres, co jest kluczowe dla funkcjonowania sieci lokalnych i internetu. W praktyce, aby uniknąć takich konfliktów, powinno się stosować protokoły DHCP, które automatycznie przydzielają unikalne adresy IP urządzeniom w sieci, minimalizując tym samym ryzyko błędów związanych z powielającymi się adresami.

Pytanie 30

Na płycie głównej z chipsetem Intel 865G

A. można zainstalować kartę graficzną z interfejsem AGP

B. można zainstalować kartę graficzną z interfejsem PCI-Express

C. nie ma możliwości zainstalowania karty graficznej

D. można zainstalować kartę graficzną z interfejsem ISA

No więc, odpowiedź, że da się włożyć kartę graficzną z AGP na płytę z chipsetem Intel 865G, jest jak najbardziej na miejscu. Ten chipset to część serii Intel 800 i został zaprojektowany tak, by obsługiwać właśnie AGP, co czyni go idealnym do starszych kart graficznych. Złącze AGP, czyli Accelerated Graphics Port, pozwala na lepszą komunikację z kartą graficzną i ma większą przepustowość niż starsze PCI. Wiesz, że w pierwszej dekadzie XXI wieku takie karty były na porządku dziennym w komputerach do grania? Ich montaż w systemach opartych na Intel 865G był normalnością. Oczywiście, teraz mamy PCI-Express, które oferuje jeszcze lepsze osiągi, ale w kontekście starych maszyn AGP nadal się sprawdza. Jak modernizujesz wiekowe komputery, dobrze jest dobierać części, które pasują do tego, co już masz, a tu właśnie AGP jest takim rozwiązaniem.

Pytanie 31

W systemie operacyjnym wystąpił problem z sterownikiem TWAIN, co może wpływać na nieprawidłowe działanie

A. klawiatury

B. skanera

C. plotera

D. drukarki

Odpowiedź dotycząca skanera jest prawidłowa, ponieważ sterowniki TWAIN są standardowym interfejsem komunikacyjnym dla urządzeń skanujących. TWAIN umożliwia komputerom współpracę z różnymi modelami skanerów, co jest kluczowe w pracy z obrazami i dokumentami. Kiedy występuje błąd sterownika TWAIN, może to prowadzić do nieprawidłowego działania skanera, uniemożliwiając użytkownikowi skanowanie dokumentów lub obrazów. W praktyce, aby rozwiązać problemy z błędami TWAIN, użytkownicy powinni upewnić się, że zainstalowane sterowniki są aktualne i zgodne z zainstalowanym systemem operacyjnym. Dobrą praktyką jest również regularne sprawdzanie aktualizacji sterowników oraz korzystanie z narzędzi diagnostycznych dostarczanych przez producentów urządzeń, co może pomóc w szybkim zidentyfikowaniu i naprawieniu problemów.

Pytanie 32

Wtyczka zaprezentowana na fotografii stanowi element obwodu elektrycznego zasilającego

A. wewnętrzne dyski SATA

B. napędy CD

C. procesor ATX12V

D. stację dysków

Przedstawiona na zdjęciu wtyczka to typowy złącze zasilania ATX12V stosowane w nowoczesnych komputerach osobistych. ATX12V jest kluczowym elementem niezbędnym do zasilania procesora, dostarczającym dodatkowe 12V niezbędne do jego poprawnego działania. Wtyczka ta jest zazwyczaj czteropinowa, jak na zdjęciu, i jest podłączana bezpośrednio z zasilacza do gniazda na płycie głównej obok procesora. Ten typ złącza jest standardem w branży komputerowej i jego zastosowanie jest istotne ze względu na rosnące zapotrzebowanie energetyczne nowoczesnych procesorów. Obecność takiego złącza pozwala na stabilną i efektywną pracę komputera, zwłaszcza w zadaniach wymagających dużej mocy obliczeniowej, jak gry komputerowe czy obróbka wideo. W praktyce, instalacja złącza ATX12V jest jednym z fundamentalnych kroków podczas montażu zestawu komputerowego, a jego poprawne podłączenie zapewnia niezawodność i trwałość systemu.

Pytanie 33

Jak nazywa się protokół warstwy transportowej modelu TCP/IP, który nie gwarantuje dostarczenia danych?

A. UDP

B. DNS

C. FTP

D. SPX

W tym zadaniu kluczowe jest poprawne skojarzenie warstwy transportowej modelu TCP/IP z konkretnymi protokołami oraz zrozumienie, które z nich gwarantują dostarczenie danych, a które działają w trybie „bez gwarancji”. W modelu TCP/IP warstwa transportowa to przede wszystkim dwa podstawowe protokoły: TCP oraz UDP. TCP jest połączeniowy, zapewnia niezawodność, kontrolę kolejności segmentów, retransmisję i kontrolę przeciążenia. UDP natomiast jest bezpołączeniowy, nie potwierdza odbioru, nie retransmituje utraconych datagramów i właśnie dlatego mówi się, że nie gwarantuje dostarczenia danych. To jest fundament, który przewija się w praktycznie każdym kursie z sieci komputerowych. Częsty błąd polega na mieszaniu protokołów transportowych z aplikacyjnymi. FTP służy do przesyłania plików, ale działa w warstwie aplikacji i korzysta z TCP jako warstwy transportowej. Sam FTP nie jest protokołem transportowym, tylko usługą, która używa niezawodnego kanału TCP. Podobnie DNS to protokół aplikacyjny odpowiedzialny za tłumaczenie nazw domenowych na adresy IP. Co ciekawe, DNS bardzo często korzysta właśnie z UDP jako warstwy transportowej (port 53/UDP), ale sam w sobie nadal nie jest protokołem transportowym. To rozróżnienie: warstwa aplikacji vs warstwa transportowa, bywa w technikach trochę mylone, zwłaszcza gdy patrzy się tylko na numery portów. SPX z kolei historycznie był protokołem transportowym, ale w stosie IPX/SPX firmy Novell, a nie w modelu TCP/IP. W dodatku SPX zapewniał połączeniową, niezawodną komunikację, bardziej podobną w zachowaniu do TCP niż do UDP. Dlatego wybór SPX jako odpowiedzi jest podwójnie mylący: ani nie należy do stosu TCP/IP, ani nie jest protokołem „bez gwarancji dostarczenia”. Moim zdaniem warto sobie poukładać w głowie, że w klasycznym TCP/IP, gdy pada pytanie o brak gwarancji dostarczenia w warstwie transportowej, właściwie zawsze chodzi o UDP. Reszta wymienionych nazw to albo protokoły aplikacyjne, albo elementy zupełnie innego stosu sieciowego.

Pytanie 34

Oprogramowanie, które jest przypisane do konkretnego komputera lub jego komponentu i nie pozwala na reinstalację na nowszym sprzęcie zakupionym przez tego samego użytkownika, nosi nazwę

A. MOLP

B. MPL

C. CPL

D. OEM

Odpowiedź OEM (Original Equipment Manufacturer) jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do oprogramowania, które jest licencjonowane na konkretne urządzenie, często w zestawie z jego komponentami. Licencje OEM są często przypisane do konkretnego komputera i nie mogą być przenoszone na inny sprzęt. Przykładowo, gdy kupujesz komputer z preinstalowanym systemem operacyjnym, najczęściej jest on objęty licencją OEM. Oznacza to, że w przypadku zakupu nowego komputera, nie możesz ponownie zainstalować tego samego systemu na nowym urządzeniu bez nabycia nowej licencji. W praktyce oznacza to, że użytkownicy powinni być świadomi, że zakup oprogramowania OEM jest zazwyczaj tańszy, ale wiąże się z ograniczeniami w przenoszeniu licencji. Dobrą praktyką jest, aby przed zakupem oprogramowania, zwłaszcza systemów operacyjnych, zrozumieć warunki licencjonowania, co pozwoli uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek w przyszłości.

Pytanie 35

Które z poniższych twierdzeń nie odnosi się do pamięci cache L1?

A. Jest pamięcią typu SRAM

B. Znajduje się wewnątrz procesora

C. Posiada dłuższy czas dostępu niż pamięć RAM

D. Jej szybkość pracy odpowiada częstotliwości procesora

Stwierdzenie, że pamięć typu cache L1 ma dłuższy czas dostępu niż pamięć RAM, jest nieprawdziwe. Pamięć cache L1 charakteryzuje się znacznie krótszym czasem dostępu niż pamięć RAM. Cache L1 jest umieszczona bezpośrednio w rdzeniu procesora i korzysta z technologii SRAM, co pozwala na bardzo szybkie operacje. Czas dostępu do pamięci L1 wynosi zazwyczaj od 1 do 3 cykli zegara procesora, podczas gdy dostęp do pamięci RAM wymaga znacznie więcej cykli, co skutkuje dłuższym czasem oczekiwania na dane. Dzięki temu pamięć cache L1 jest kluczowym elementem architektury procesora, umożliwiającym zwiększenie wydajności poprzez skrócenie czasu potrzebnego na dostęp do najczęściej używanych danych. W praktyce, gdy procesor potrzebuje danych, najpierw sprawdza pamięć L1, a jeśli nie znajdzie ich tam, przechodzi do pamięci L2, L3, a na końcu do pamięci RAM. To podejście pozwala na znaczną optymalizację wydajności systemu.

Pytanie 36

Najskuteczniejszym sposobem na ochronę komputera przed wirusami jest zainstalowanie

A. skanera antywirusowego

B. licencjonowanego systemu operacyjnego

C. zapory FireWall

D. hasła do BIOS-u

Zainstalowanie skanera antywirusowego to naprawdę ważny krok, żeby chronić komputer przed wirusami i innym złośliwym oprogramowaniem. Te skanery działają tak, że identyfikują, blokują i usuwają zagrożenia, co jest niezbędne, aby system dobrze działał. Dzisiaj większość programów antywirusowych nie tylko skanuje pliki w poszukiwaniu znanych wirusów, ale też korzysta z różnych technik, żeby znaleźć nowe, nieznane zagrożenia. Na przykład, programy takie jak Norton, Bitdefender czy Kaspersky ciągle aktualizują swoje bazy danych, żeby być na bieżąco z nowymi zagrożeniami. Co więcej, wiele z tych narzędzi ma funkcje skanowania w czasie rzeczywistym, co znaczy, że mogą od razu wykrywać i neutralizować zagrożenia. Warto też pamiętać, że trzeba regularnie aktualizować oprogramowanie antywirusowe, żeby mieć jak najlepszą ochronę. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, które mówią o wielowarstwowej ochronie w bezpieczeństwie IT.

Pytanie 37

Jaką kwotę łącznie pochłonie robocizna związana z montażem 20 modułów RJ45 z krawędziowym złączem narzędziowym na przewodach 4-parowych, jeśli stawka godzinowa montera wynosi 15 zł/h, a według tabeli KNR czas montażu pojedynczego modułu to 0,10 r-g?

A. 7,50 zł

B. 50,00 zł

C. 30,00 zł

D. 15,00 zł

Aby obliczyć całkowity koszt robocizny montażu 20 modułów RJ45, należy najpierw ustalić czas potrzebny na montaż jednego modułu. Według tabeli KNR czas montażu jednego modułu wynosi 0,10 roboczogodziny (r-g). Dla 20 modułów, całkowity czas montażu wyniesie 20 modułów x 0,10 r-g = 2 r-g. Następnie, znając stawkę godzinową montera, która wynosi 15 zł/h, możemy obliczyć całkowity koszt robocizny: 2 r-g x 15 zł/h = 30 zł. Koszt robocizny jest istotnym elementem w planowaniu budżetu projektów elektrotechnicznych i telekomunikacyjnych, ponieważ wpływa na ogólną rentowność przedsięwzięcia. Warto również zwrócić uwagę na efektywność procesu montażu i ewentualne możliwości jego optymalizacji, co może przyczynić się do dalszego obniżenia kosztów w przyszłych projektach. Dobre praktyki w branży sugerują, aby zawsze uwzględniać czas montażu oraz koszt robocizny w planowaniu i wycenie projektów.

Pytanie 38

Który rekord DNS powinien zostać dodany w strefie wyszukiwania do przodu, aby skojarzyć nazwę domeny DNS z adresem IP?

A. SRV lub TXT

B. A lub AAAA

C. NS lub CNAME

D. MX lub PTR

Rekordy A i AAAA są kluczowymi elementami w systemie DNS, używanymi do mapowania nazw domen na adresy IP. Rekord A odpowiada za adresy IPv4, natomiast AAAA dla adresów IPv6. W praktyce, gdy użytkownik wpisuje nazwę domeny w przeglądarkę, system DNS przekształca tę nazwę na odpowiadający jej adres IP, umożliwiając nawiązanie połączenia z odpowiednim serwerem. Użycie tych rekordów jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie konfiguracji DNS, co zapewnia efektywność i niezawodność w komunikacji internetowej. Ważne jest, aby przy tworzeniu rekordów A i AAAA upewnić się, że adresy IP są poprawnie skonfigurowane, aby uniknąć problemów z dostępnością serwisu. W przypadku rozwoju aplikacji internetowych, prawidłowa konfiguracja tych rekordów jest niezbędna do zapewnienia, że użytkownicy będą mogli w łatwy sposób uzyskać dostęp do usług. Dobre praktyki zalecają także regularne aktualizowanie tych rekordów w przypadku zmian adresów IP, aby uniknąć problemów z dostępnością.

Pytanie 39

Aby poprawić wydajność procesora serii Intel za pomocą 'podkręcania' (ang. overclocking), należy użyć procesora oznaczonego

A. literą Y

B. literą B

C. literą U

D. literą K

Odpowiedź literą K wskazuje na procesory Intel, które są fabrycznie odblokowane, co umożliwia ich podkręcanie, czyli overclocking. Procesory te są często wykorzystywane przez entuzjastów komputerowych oraz profesjonalnych graczy, którzy pragną maksymalizować wydajność swoich systemów. W praktyce, podkręcanie polega na zwiększeniu częstotliwości pracy rdzeni procesora ponad nominalne wartości, co skutkuje lepszą wydajnością w wymagających aplikacjach oraz grach. Standardowe narzędzia, takie jak Intel Extreme Tuning Utility (XTU), pozwalają na monitorowanie i dostosowanie parametrów pracy procesora w bezpieczny sposób. Warto również zauważyć, że niektóre procesory, oznaczone literami U lub Y, są zoptymalizowane pod kątem oszczędności energii i mobilności, co czyni je mniej odpowiednimi do podkręcania. Dlatego litera K w oznaczeniach procesorów Intel jest kluczowym wskaźnikiem dla tych, którzy pragną osiągnąć wyższą wydajność poprzez overclocking.

Pytanie 40

Jakim poleceniem w systemie Linux można ustawić powłokę domyślną użytkownika egzamin na sh?

A. usermod -s /bin/sh egzamin

B. chmod egzamin /etc/shadow sh

C. vi /etc/passwd -sh egzamin

D. groupmod /users/egzamin /bin/sh

Polecenie usermod -s /bin/sh egzamin to naprawdę dobry sposób na zmianę domyślnej powłoki użytkownika w Linuxie. Dzięki opcji -s możemy wskazać, która powłoka ma być używana przez naszego użytkownika 'egzamin'. W tym przypadku to /bin/sh. Warto pamiętać, że najlepiej robić takie zmiany z uprawnieniami administratora, czyli użyć polecenia z prefiksem sudo, czyli np. sudo usermod -s /bin/sh egzamin. Co do powłok, każda z nich ma swoje unikalne funkcje. Na przykład powłoka bash ma świetne opcje jak autouzupełnianie i możliwość pisania skryptów, a w sh może być z tym gorzej. Warto więc przed zmianą powłoki zastanowić się, jakie funkcje będą nam potrzebne, żeby wszystko działało tak, jak chcemy.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej