Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 22 kwietnia 2026 14:44
Data zakończenia: 22 kwietnia 2026 14:58

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Sklep online używa tabeli faktury. W trakcie generowania faktury pole dataPlatnosci nie zawsze zostaje uzupełnione. Aby to skorygować, na zakończenie dnia trzeba wpisać bieżącą datę do rekordów, w których to pole nie jest wypełnione. Można to osiągnąć za pomocą kwerendy

A. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataplatnosci = '0000-00-00';

B. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE id = 3;

C. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataPlatnosci IS NULL;

D. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE dataPlatnosci IS NOT NULL;

Odpowiedź, którą wybrałeś, jest jak najbardziej trafna. Kwerenda UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataPlatnosci IS NULL rzeczywiście aktualizuje pole dataPlatnosci w tabeli faktur, ale tylko wtedy, gdy jest ono puste. Super, że korzystasz z CURDATE(), bo to daje nam bieżącą datę. W SQL ważne jest, żeby nie tracić czasu na aktualizowanie wierszy, które już mają datę. Dobrze widzieć, że zastosowałeś IS NULL, bo to pozwala uniknąć kłopotów z porównywaniem dat i wydobywaniem takich wartości jak '0000-00-00', co na pewno by namieszało z interpretacją. Twoje podejście jest zgodne z tym, co powinno być w bazach danych – minimalizowanie zbędnych danych i dbanie o ich spójność. Z mojego doświadczenia, zawsze lepiej korzystać z funkcji datowych, bo to pozwala mieć pewność, że wprowadzane wartości są aktualne i pasują do reszty aplikacji.

Pytanie 2

Wskaż zapytanie, w którym dane zostały uporządkowane.

A. SELECT DISTINCT produkt, cena FROM artykuly;

B. SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;

C. SELECT nazwisko FROM firma WHERE pensja > 2000 LIMIT 10;

D. SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie WHERE klasa = 2;

Odpowiedź SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek jest poprawna, ponieważ zawiera klauzulę ORDER BY, która jest używana do sortowania wyników zapytania w SQL. W tym przypadku, dane są sortowane według wieku mieszkańców, co pozwala na łatwe zrozumienie rozkładu wiekowego w tej grupie. Klauzula ORDER BY jest standardowym elementem SQL, który może sortować wyniki w porządku rosnącym (ASC) lub malejącym (DESC). Przykładowe zastosowanie to raporty, w których użytkownik chce zobaczyć dane uporządkowane według konkretnego kryterium, np. wiek, cena, data. Dobre praktyki sugerują, aby zawsze jasno definiować, które kolumny mają być używane do sortowania, a także zrozumieć, że sortowanie wpływa na wydajność zapytań, zwłaszcza przy dużych zbiorach danych. W przypadku bardziej złożonych zapytań można także łączyć klauzulę ORDER BY z innymi klauzulami, takimi jak GROUP BY, co zwiększa elastyczność w analizie danych.

Pytanie 3

W języku CSS określono formatowanie znacznika h1 według poniższego wzoru. Zakładając, że do znacznika h1 nie dodano żadnego innego formatowania, wskaż sposób formatowania tego znacznika.

h1 {
    font-style: oblique;
    font-variant: small-caps;
    text-align: right;
}

A. B.

B. C.

C. A.

D. D.

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest prawidłowa. W CSS określono, że znacznik h1 ma być wyświetlany z pochyłą czcionką, co jest osiągane za pomocą właściwości 'font-style: oblique'. Dodatkowo, małe wielkie litery są realizowane przez 'font-variant: small-caps', które zmieniają wszystkie małe litery na wielkie litery, ale z zachowaniem mniejszego rozmiaru. Wreszcie, do wyrównania tekstu do prawej strony służy 'text-align: right'. Wszystko to razem składa się na formatowanie znacznika h1, które zostało zdefiniowane w CSS. To jest dobra praktyka, aby zrozumieć i zapamiętać różne właściwości CSS, ponieważ pozwalają one na bardzo szczegółowe kontrolowanie wyglądu i układu elementów na stronie. Pamiętaj, że CSS jest niezwykle potężnym narzędziem w rękach doświadczonego programisty front-end i pozwala na tworzenie estetycznych, responsywnych i przyjaznych dla użytkownika interfejsów.

Pytanie 4

Który model barw opisuje kolor za pomocą stożka przestrzeni barw?

A. CMY

B. CIE

C. HSV

D. CMYK

CIE to standard przestrzeni barw opracowany przez International Commission on Illumination, który opisuje sposób percepcji kolorów przez ludzkie oko. Choć model CIE jest fundamentalny w teorii kolorów, nie jest bezpośrednio reprezentowany jako stożek przestrzeni barw, lecz jako zbiór punktów w przestrzeni trójwymiarowej, co czyni go mniej intuicyjnym w praktycznych zastosowaniach niż model HSV. Model CMY to model barw subtraktywnych, który opiera się na absorpcji światła i jest stosowany głównie w druku. W praktyce, model ten nie uwzględnia wszystkich aspektów percepcji kolorów, co może prowadzić do niedokładności w odzwierciedleniu kolorów. Z kolei model CMYK, będący rozszerzeniem modelu CMY, dodaje czarny atrament do uzyskania głębszych odcieni, co czyni go lepszym do druku, ale nie jest on dogodny do reprezentacji kolorów w przestrzeni stożkowej. Te modele, choć mają swoje zastosowanie w różnych dziedzinach, nie są tak użyteczne, jak model HSV, gdyż nie oferują podobnej elastyczności w manipulacji kolorami i nie są oparte na intuicyjnym systemie odcieni, nasycenia i jasności.

Pytanie 5

W języku JavaScript zapisano poniższy fragment kodu. `````` Po uruchomieniu skryptu zmienna x

A. będzie miała wartość 10 i zostanie wyświetlona w głównym oknie przeglądarki internetowej

B. będzie miała wartość 10 i zostanie pokazana w dokumencie HTML

C. będzie miała wartość 11 i zostanie wyświetlona w oknie popup

D. będzie miała wartość 11 i zostanie wyświetlona w konsoli przeglądarki internetowej

W analizowanym fragmencie kodu JavaScript mamy do czynienia z prostą operacją inkrementacji zmiennej x, która początkowo wynosi 10. Operator ++ zwiększa wartość zmiennej o 1, co skutkuje wartością 11. Wartością, która zostanie wyświetlona, jest wartość zmiennej x, która po inkrementacji wynosi 11. Jednak ważnym aspektem jest to, że w kodzie jest błąd składniowy w wywołaniu funkcji console.log. Poprawna składnia powinna wyglądać tak: console.log(x); zamiast console.logx);. W obecnej formie kodu, mimo inkrementacji zmiennej x do wartości 11, pojawi się błąd wykonania, a wartość nie zostanie wypisana. Gdyby błąd został naprawiony, wynik 11 zostałby wyświetlony w konsoli przeglądarki, co jest standardowym miejscem do monitorowania wyjścia w aplikacjach JavaScript. To zachowanie jest zgodne ze specyfikacjami ECMAScript, które definiują zasady działania operatorów oraz metod konsoli.

Pytanie 6

Naciśnięcie przycisku o nazwie "niebieski" spowoduje uruchomienie podanego kodu JavaScript. Jaki będzie rezultat jego działania?

A. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst i skrypt" na niebieski

B. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst" na niebieski

C. Zmiana koloru przycisku na niebieski

D. Zmiana koloru tekstu "i skrypt" na niebieski

Kod JavaScript przedstawiony w pytaniu korzysta z funkcji changeColor, która zmienia kolor tekstu elementu HTML. Funkcja ta przyjmuje parametr newColor, który w tym przypadku wynosi 'blue'. W momencie kliknięcia przycisku z atrybutem onClick, funkcja changeColor jest wywoływana z argumentem 'blue'. Kod wewnątrz funkcji używa metody document.getElementById aby uzyskać dostęp do elementu HTML o identyfikatorze 'para1'. Następnie zmienia kolor tekstu tego elementu, korzystając z właściwości style.color, na wartość przekazaną jako parametr, czyli 'blue'. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w JavaScript, gdzie oddziela się logikę skryptu od treści HTML. W efekcie, po kliknięciu przycisku, zmieniony zostanie kolor tekstu zawartego w elemencie o id 'para1', co w tym przypadku odnosi się do tekstu 'Przykładowy tekst'. Takie rozwiązania są powszechnie stosowane w dynamicznych aplikacjach webowych, umożliwiając dynamiczną interakcję użytkownika z zawartością strony.

Pytanie 7

W HTML znacznik tekst będzie wyświetlany przez przeglądarkę w taki sam sposób jak znacznik

A. tekst

B. <h1>tekst</h1>

C. tekst

D. <big>tekst</big>

Znacznik jest używany w HTML do oznaczania tekstu, który ma być wyróżniony ze względu na jego ważność. Jest to związane z semantyką dokumentu. Chociaż i wyświetlają tekst w podobny sposób (zazwyczaj pogrubiony), mają inne znaczenie. Znacznik jest używany do czysto wizualnego wyróżnienia, bez przypisywania wartości semantycznej. Dlatego, gdy używamy , nie tylko zmieniamy wygląd tekstu, lecz także informujemy przeglądarkę i dostępne technologie, że ten element ma szczególne znaczenie. Przykładem praktycznego zastosowania może być wyróżnienie kluczowych informacji w artykule, co wpływa na zrozumienie treści przez użytkowników oraz poprawia dostępność strony. Warto pamiętać, że stosowanie odpowiednich znaczników zgodnie z ich przeznaczeniem jest zgodne z zasadami HTML5 i poprawia SEO, ponieważ wyszukiwarki lepiej rozumieją kontekst strony, co jest kluczowe dla jej indeksacji.

Pytanie 8

Technika projektowania algorytmów, która polega na dzieleniu problemu na dwa lub więcej mniejszych podproblemów, aż do momentu gdy fragmenty staną się na tyle proste, że można je rozwiązać bezpośrednio, to

A. sito Eratostenesa

B. słowa Fibonacciego

C. sortowanie przez wybór

D. dziel i zwyciężaj

Wybór innych odpowiedzi, takich jak sito Eratostenesa, sortowanie przez wybór czy słowa Fibonacciego, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące technik projektowania algorytmów. Sito Eratostenesa jest klasycznym algorytmem służącym do znajdowania liczb pierwszych w określonym zakresie, wykorzystując podejście oznaczania wielokrotności, a więc nie ma nic wspólnego z podziałem problemu. Z kolei sortowanie przez wybór to prosty algorytm sortowania, który realizuje sortowanie poprzez wielokrotne wybieranie najmniejszego elementu i umieszczanie go na początku. Ten algorytm nie wykorzystuje strategii dzielenia problemu, ponieważ działa na zasadzie iteracyjnego przeszukiwania danych. Słowa Fibonacciego dotyczą zasady generowania ciągu liczb, która również nie ma związku z metodą dziel i zwyciężaj. Typowym błędem jest mylenie tych koncepcji z bardziej złożonymi schematami rozwiązywania problemów. Przykładem może być niewłaściwe zastosowanie prostych algorytmów, które nie są w stanie efektywnie rozwiązywać bardziej złożonych problemów, co prowadzi do nieoptymalnych wyników. Ważne jest zrozumienie, że odpowiednie zastosowanie odpowiednich metod algorytmicznych jest kluczowe w informatyce oraz inżynierii oprogramowania.

Pytanie 9

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących klucza głównego jest poprawne?

A. Jest unikalny w obrębie tabeli

B. Składa się wyłącznie z jednego pola

C. Może przyjmować tylko wartości numeryczne

D. W tabeli z danymi osobowymi może to być pole z nazwiskiem

Klucz podstawowy to atrybut lub zestaw atrybutów, który jednoznacznie identyfikuje każdy rekord w tabeli bazy danych. Najważniejszym wymogiem jest, aby klucz podstawowy był unikalny dla każdego wiersza, co oznacza, że nie może być powtórzony w obrębie tej samej tabeli. Przykładem może być numer identyfikacyjny (np. PESEL, NIP) przypisany do konkretnej osoby, który gwarantuje, że każda osoba w tabeli danych osobowych jest jednoznacznie identyfikowalna. Stosowanie kluczy podstawowych jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co pozwala na minimalizację redundancji danych oraz poprawę integralności danych. Klucz podstawowy może składać się z jednego lub więcej pól, co daje elastyczność w projektowaniu bazy danych, aby pasowała do specyficznych potrzeb aplikacji. Dobre praktyki wskazują, że klucz podstawowy powinien być stabilny, czyli nie zmieniać się w czasie, oraz prosty do zaimplementowania i używania w zapytaniach SQL.

Pytanie 10

Który zapis jest selektorem pseudoklasy CSS?

A. body

B. td.wyroznienie

C. p#wyroznienie

D. a:link

Poprawna odpowiedź to „a:link”, ponieważ jest to zapis selektora pseudoklasy w CSS. Dwukropek po nazwie elementu „a” oznacza właśnie pseudoklasę – w tym przypadku chodzi o konkretny stan linku, czyli odnośnik, który jeszcze nie został odwiedzony przez użytkownika. W specyfikacji CSS (np. CSS2.1, CSS Selectors Level 3/4) pseudoklasy opisują stany dynamiczne albo logiczne cechy elementu, których nie da się łatwo zapisać w samym HTML, jak :hover, :active, :visited, :focus, :first-child, :nth-child() i wiele innych. Moim zdaniem warto od razu kojarzyć, że jeżeli widzisz dwukropek po selektorze, a potem słowo-klucz, to prawie na pewno jest to pseudoklasa. Przykładowo: a:hover { text-decoration: underline; } a:visited { color: purple; } input:focus { border-color: #00aaff; } Takie selektory pozwalają stylować elementy w zależności od interakcji użytkownika lub ich położenia w drzewie DOM. W praktyce front-endowej bardzo często używa się zestawu pseudoklas dla linków w kolejności: :link, :visited, :hover, :active (tzw. LVHA), żeby przeglądarka stosowała style w przewidywalny sposób. Dobrą praktyką jest też rozróżnianie kolorów linków odwiedzonych (:visited) i nieodwiedzonych (:link), ale w granicach czytelności interfejsu. W nowoczesnym CSS mamy też pseudoklasy takie jak :not(), :is(), :has(), które bardzo ułatwiają pisanie złożonych selektorów bez nadmiernego kombinowania z klasami w HTML. Jednak fundament pozostaje ten sam: pseudoklasa to coś po dwukropku, co opisuje stan, a nie zwykły typ, klasę czy id elementu. Dlatego w tym pytaniu jedynie „a:link” spełnia definicję selektora pseudoklasy.

Pytanie 11

Podczas przechowywania hasła użytkownika serwisu internetowego (np. bankowości online), aby chronić je przed ujawnieniem, zazwyczaj stosuje się funkcję

A. klucza.

B. abstrakcyjnych.

C. mieszających.

D. cyklometrycznych.

Użycie klucza do zabezpieczenia haseł użytkowników w systemach takich jak bankowość internetowa jest kluczowym elementem zapewnienia prywatności i bezpieczeństwa danych. Funkcje klucza, takie jak szyfrowanie, pozwalają na przekształcenie haseł w nieczytelne ciągi znaków, które są niemożliwe do odtworzenia bez odpowiedniego klucza. Przykładem jest zastosowanie algorytmów takich jak AES (Advanced Encryption Standard), które są szeroko uznawane i stosowane w branży. Dobre praktyki w zakresie zabezpieczania danych sugerują używanie silnych, losowych kluczy oraz regularne ich aktualizowanie. Ponadto, najnowsze standardy, takie jak NIST (National Institute of Standards and Technology), rekomendują stosowanie dodatkowych technik, takich jak solenie haseł, co zwiększa ich odporność na ataki. Dzięki temu, nawet w przypadku wycieku bazy danych, potencjalny atakujący napotyka na trudności w odzyskaniu oryginalnych haseł. Zrozumienie i wdrożenie funkcji klucza jest niezbędne dla każdej organizacji, która pragnie skutecznie chronić wrażliwe dane swoich użytkowników.

Pytanie 12

Kwerenda ma za zadanie w tabeli artykuly ALTER TABLE artykuly MODIFY cena float;

A. usunąć kolumnę cena typu float

B. zmienić typ na float dla kolumny cena

C. dodać kolumnę cena o typie float, jeśli nie istnieje

D. zmienić nazwę kolumny z cena na float

Odpowiedź, która zmienia typ kolumny 'cena' na 'float' jest prawidłowa, gdyż użycie kwerendy ALTER TABLE z poleceniem MODIFY pozwala na modyfikację istniejącej kolumny w już utworzonej tabeli. W praktyce, jeśli w tabeli 'artykuły' kolumna 'cena' była wcześniej zdefiniowana jako typ inny niż float, zastosowanie polecenia ALTER TABLE jest właściwą metodą, by dostosować ten typ do wymagań aplikacji, które mogą wymagać precyzyjnych wartości liczbowych, na przykład w kontekście obliczeń finansowych. W SQL, typ float jest używany do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych, co jest szczególnie istotne w przypadku cen, które mogą mieć wartości dziesiętne. Dobre praktyki sugerują, aby zmiana typu danych dokonywana była w sposób przemyślany i po uprzednim sprawdzeniu, czy zmiana nie wpłynie negatywnie na istniejące dane. Warto pamiętać, że przed modyfikacją schematu bazy danych, dobrze jest wykonać kopię zapasową, aby zminimalizować ryzyko utraty danych.

Pytanie 13

Jakie polecenie umożliwia pokazanie konfiguracji serwera PHP, w tym między innymi informacji o: wersji PHP, systemie operacyjnym serwera oraz wartościach przedefiniowanych zmiennych?

A. phpinfo();

B. phpcredits();

C. echo phpversion();

D. print_r(ini_get_all());

Kiedy deweloperzy szukają sposobów na wyświetlenie konfiguracji serwera PHP, mogą łatwo pomylić różne funkcje, które mają różne zastosowania. Na przykład funkcja phpcredits() nie dostarcza informacji o konfiguracji serwera, lecz wyświetla informacje o twórcach PHP oraz licencjach. Jest to przydatne w kontekście weryfikacji historii rozwoju języka, ale nie dostarcza żadnych merytorycznych danych na temat aktualnej konfiguracji serwera czy środowiska. Z kolei echo phpversion() zwraca jedynie wersję zainstalowanego PHP, co jest informacją ograniczoną i nie daje pełnego obrazu konfiguracji, jak ma to miejsce w przypadku phpinfo(). print_r(ini_get_all()) z kolei zwraca tablicę wszystkich dostępnych ustawień konfiguracyjnych, ale nie formatuje ich w przejrzysty sposób, jak czyni to phpinfo(). Takie podejście, jak wykorzystanie print_r(), może prowadzić do trudności w interpretacji wyników, zwłaszcza w dużych projektach, gdzie trzeba szybko uzyskać dostęp do konkretnych informacji. Typowym błędem jest zakładanie, że każda z tych funkcji dostarcza takich samych lub porównywalnych informacji, co nie jest prawdą. Używanie niewłaściwej funkcji w sytuacji, gdy potrzebne są szczegółowe i kompleksowe informacje o konfiguracji serwera, może prowadzić do frustracji i opóźnień w pracy nad projektem. Kluczowym jest zrozumienie, że każda z wymienionych funkcji ma swoje specyficzne przeznaczenie i różne konteksty zastosowania.

Pytanie 14

W systemie kolorów RGB kolor żółty uzyskuje się przez zmieszanie dwóch barw: zielonej i czerwonej. Jaki kod szesnastkowy reprezentuje kolor żółty?

A. #FF00FF

B. #FFFF00

C. #00FFFF

D. #F0F0F0

Kolor żółty w palecie RGB jest uzyskiwany przez połączenie maksymalnej wartości czerwonego (FF) oraz maksymalnej wartości zielonego (FF), przy zerowej wartości niebieskiego (00). Kod szesnastkowy #FFFF00 oznacza, że czerwony ma wartość 255 (FF), zielony również ma wartość 255 (FF), a niebieski ma wartość 0 (00). Przykładowe zastosowanie koloru żółtego znajduje się w projektowaniu graficznym, gdzie jest on często wykorzystywany do wyróżniania istotnych elementów, takich jak przyciski lub informacje, które mają przyciągnąć uwagę użytkownika. W kontekście aplikacji internetowych, stosowanie barw RGB zgodnie z ich reprezentacją szesnastkową jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie UX/UI, zapewniając spójność i czytelność interfejsów. Standardy dotyczące kolorów, takie jak WCAG, również zalecają odpowiednie kontrasty, które można osiągnąć przy użyciu kolorów takich jak żółty. Poznanie różnych kodów kolorów oraz ich zastosowań jest kluczowe dla skutecznego projektowania wizualnego, co przyczynia się do lepszej interakcji użytkownika z aplikacjami i stronami internetowymi.

Pytanie 15

Najprostszy sposób przekształcenia obiektu oznaczonego cyfrą 1 w obiekt oznaczony cyfrą 2 to

A. geometryczne transformowanie obiektu

B. animowanie obiektu

C. narysowanie docelowego obiektu

D. zmiana warstwy obiektu

Geometria transformacji to niezwykle ważne pojęcie w dziedzinie grafiki komputerowej i projektowania. Polega na zmianie kształtu obiektu za pomocą operacji takich jak skalowanie, obracanie, przesuwanie czy odkształcanie. W kontekście pytania, geometria transformacji umożliwia przekształcenie obiektu oznaczonego cyfrą 1 w obiekt oznaczony cyfrą 2 poprzez zmianę jego kształtu i wielkości. Praktyczne zastosowanie transformacji geometrycznych obejmuje m.in. skalowanie w celu dostosowania rozmiarów obiektów do różnych nośników lub kontekstu wyświetlania. Obracanie jest używane do orientacji obiektów w przestrzeni, co jest niezwykle przydatne w modelowaniu 3D czy animacjach. Dobre praktyki projektowania graficznego zalecają korzystanie z transformacji geometrycznych, aby uzyskać spójną i estetyczną kompozycję. Standardy branżowe często definiują konkretne algorytmy i formaty danych dla transformacji, jak na przykład macierze przekształceń w grafice trójwymiarowej. Zrozumienie i umiejętne zastosowanie tych pojęć pozwala na efektywne tworzenie złożonych struktur wizualnych oraz interaktywnych aplikacji.

Pytanie 16

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Progowanie.

B. Barwienie.

C. Inwersja.

D. Krzywe.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 17

Którą kwerendę należy wykonać, aby zaktualizować wszystkim rekordom z tabeli pracownicy wartość w kolumnie plec na K, przyjmując na potrzeby zadania, że każde imię żeńskie kończy się literą a?

A. UPDATE pracownicy SET plec='K' WHERE imie='%a';

B. UPDATE pracownicy SET plec='K' WHERE imie LIKE '%a';

C. ALTER TABLE pracownicy SET plec='K' WHERE imie='%a';

D. ALTER TABLE pracownicy SET plec='K' WHERE imie LIKE '%a';

Poprawna jest kwerenda: UPDATE pracownicy SET plec='K' WHERE imie LIKE '%a';. Po pierwsze użyty jest właściwy typ polecenia SQL do modyfikacji danych w tabeli. Do zmiany wartości w istniejących rekordach zawsze używamy instrukcji UPDATE, a nie ALTER TABLE. ALTER TABLE służy do zmiany struktury tabeli (np. dodanie kolumny, zmiana typu danych, usunięcie kolumny), a nie do operowania na danych w wierszach. To jest taki podstawowy podział: DDL (Data Definition Language) – np. ALTER TABLE, CREATE, DROP – do definicji struktury; DML (Data Manipulation Language) – np. SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE – do pracy na rekordach. W tym zadaniu ewidentnie potrzebna jest operacja DML. Druga ważna rzecz to warunek WHERE imie LIKE '%a'. Operator LIKE służy do porównywania tekstów z wykorzystaniem wzorców. Symbol % oznacza „dowolny ciąg znaków (również pusty)”, więc wzorzec '%a' oznacza: dowolny ciąg znaków zakończony literą „a”. Dokładnie o to chodzi w zadaniu: przyjmujemy założenie, że każde imię żeńskie kończy się na „a”, więc chcemy zaktualizować wszystkie rekordy, gdzie kolumna imie kończy się na „a”. Gdybyśmy chcieli szukać imion zaczynających się na „A”, używalibyśmy 'A%'. Moim zdaniem warto zapamiętać ten schemat, bo w praktyce bardzo często stosuje się LIKE do prostych filtrów tekstowych: wyszukiwanie użytkowników po fragmencie loginu, znajdowanie produktów po części nazwy, filtrowanie adresów e-mail po domenie itp. Przykład: UPDATE klienci SET status='VIP' WHERE nazwisko LIKE 'Nowak%'; – zaktualizuje wszystkich Nowaków. Albo: UPDATE produkty SET promocja=1 WHERE nazwa LIKE '%kabel%'; – zaznaczy jako promocyjne wszystkie produkty, których nazwa zawiera słowo „kabel”. W dobrych praktykach zaleca się uważać z aktualizacjami bez WHERE, bo wtedy zmieniamy wszystkie rekordy w tabeli. Tutaj warunek LIKE '%a' pełni rolę bezpiecznego filtra. W wielu systemach bazodanowych warto też pamiętać, że domyślnie porównania tekstowe mogą być niewrażliwe na wielkość liter (collation), więc 'a' i 'A' mogą być traktowane tak samo, ale to już zależy od konfiguracji bazy. W kontekście egzaminów zawodowych i pracy z SQL-em takie zadanie to klasyk – łączy poprawne użycie UPDATE z właściwym użyciem LIKE i symbolu % jako wieloznakowego wildcarda.

Pytanie 18

Jakie słowo kluczowe w języku SQL należy zastosować, aby usunąć powtarzające się rekordy?

A. ORDER BY

B. DISTINCT

C. GROUP BY

D. LIKE

Słowo DISTINCT w SQL to taki sprytny sposób na pozbycie się duplikatów w wynikach zapytań. Jak robisz zapytanie SELECT, które zwraca różne wiersze, to dzięki DISTINCT dostaniesz tylko unikalne wartości w kolumnach, które wybierzesz. Na przykład, mając tabelę 'pracownicy' z kolumną 'miasto', jak użyjesz zapytania 'SELECT DISTINCT miasto FROM pracownicy;', to dostaniesz listę wszystkich miast, w których są pracownicy, a powtórzenia polecą w odstawkę. Warto pamiętać, że DISTINCT działa na całej kombinacji kolumn, które zwracasz. Jak dodasz więcej kolumn w zapytaniu, to SQL wyciągnie unikalne zestawienia tych kolumn. To naprawdę przydatne, zwłaszcza przy dużych zbiorach danych, gdzie duplikaty mogą namieszać w analizach i raportach. DISTINCT jest standardowym elementem w SQL i działa praktycznie w każdym systemie zarządzania bazami danych, jak MySQL czy PostgreSQL, co czyni to narzędzie mega uniwersalnym w codziennym grzebaniu w danych.

Pytanie 19

W języku PHP wyniki zapytania z bazy danych zostały pobrane przy użyciu polecenia mysql_query(). Aby uzyskać dane w postaci wierszy z tej zwróconej kwerendy, należy użyć polecenia:

A. mysql_fetch_lengths()

B. mysql_fetch_row()

C. mysql_list_fields()

D. mysql_field_len()

Funkcja mysql_fetch_row() to naprawdę ważne narzędzie w PHP, które pomaga w pracy z wynikami zapytań SQL. Kiedy wykonasz zapytanie za pomocą mysql_query(), dostajesz zestaw wyników, który można traktować jak tablicę. Używając mysql_fetch_row(), możesz pobrać jeden wiersz danych z tego zestawu, a to przychodzi w formie tablicy numerycznej. To bardzo przydatne, szczególnie gdy chcesz przejść przez wszystkie wiersze, które zwraca zapytanie. Na przykład, przy wyświetlaniu danych w HTML. Super jest to, że ta funkcja jest prosta w użyciu i działa efektywnie, dlatego tak wielu programistów ją ceni. Pamiętaj, żeby zawsze zabezpieczać zapytania przed SQL Injection. Możesz to zrobić, stosując przygotowane zapytania (prepared statements) albo funkcje, jak mysqli_query() z mysqli_fetch_row(). Warto też wiedzieć, że jeśli nie ma już więcej wierszy do pobrania, to mysql_fetch_row() zwróci false. Można to wykorzystać do kontrolowania pętli w kodzie, co jest przydatne.

Pytanie 20

Na zaprezentowanej tabeli dotyczącej samochodów wykonano zapytanie SQL SELECT ```SELECT model FROM samochody WHERE rocznik=2016;``` Jakie wartości zostaną zwrócone w wyniku tego zapytania?

A. Czerwony, grafitowy

B. Fiat, Opel, Toyota

C. Punto, Corsa, Corolla

D. Punto, Corsa, Astra, Corolla, Yaris

Zapytanie SQL, które podałeś, czyli SELECT model FROM samochody WHERE rocznik=2016, jest zaprojektowane tak, żeby wyciągnąć z tabeli samochody wszystkie modele aut z rocznika 2016. To ogranicza wynik tylko do tych modeli, które spełniają ten właśnie warunek. Patrząc na dostarczoną tabelę, widzimy, że modele z rocznika 2016 to Punto, Corsa i Corolla. Więc z tego zapytania otrzymamy tylko te trzy modele. W realnym świecie, zapytania SQL są mega przydatne przy filtrowaniu danych w bazach. Zrozumienie, jak pisać zapytania SELECT, jest naprawdę ważne, zwłaszcza dla analityków i administratorów. Dobrze jest znać zasady budowania zapytań, żeby były one jasne i precyzyjne, bo to pozwala lepiej zarządzać i analizować dane. Ta wiedza to podstawa w analizie danych, gdzie umiejętność wyciągania odpowiednich informacji jest kluczowa do podejmowania dobrych decyzji biznesowych.

Pytanie 21

Gdzie powinien być umieszczony znacznik meta w języku HTML?

A. w obrębie znaczników paragrafu.

B. w sekcji nagłówkowej strony.

C. w dolnej części witryny internetowej.

D. w obrębie znaczników <body> ... </body>

Znacznik meta języka HTML jest kluczowym elementem, który powinien znajdować się w sekcji nagłówkowej witryny, oznaczonej znacznikami <head> ... </head>. Znaczniki meta dostarczają przeglądarkom oraz wyszukiwarkom internetowym informacji o stronie, takich jak jej opis, słowa kluczowe, a także informacje dotyczące kodowania czy autorstwa. Przykładowo, znacznik <meta charset="UTF-8"> informuje przeglądarkę o używanym kodowaniu znaków, co jest istotne dla prawidłowego wyświetlania tekstu w różnych językach. Dodatkowo, metadane takie jak <meta name="description" content="Opis strony"> są często wykorzystywane przez wyszukiwarki do generowania opisów w wynikach wyszukiwania, co może wpłynąć na wskaźnik klikalności (CTR) w SERP. Warto również dodać, że znaczniki meta mogą być używane do definiowania polityki prywatności i zabezpieczeń, na przykład poprzez <meta http-equiv="X-UA-Compatible" content="IE=edge">. Użycie odpowiednich metadanych w nagłówku jest zatem kluczowe dla optymalizacji SEO oraz zapewnienia odpowiedniej interakcji użytkowników z witryną.

Pytanie 22

W PHP użyto funkcji is_float(). Które z wymienionych wywołań tej funkcji zwróci wartość true?

A. is_float(334)

B. is_float('3,34')

C. is_float(NULL)

D. is_float(3.34)

W przypadku odpowiedzi is_float('3,34') oraz is_float(334) obie są nieprawidłowe z powodów związanych z typem danych. Pierwsza z nich przekazuje wartość jako ciąg znaków (string) z przecinkiem, co w PHP nie jest interpretowane jako liczba zmiennoprzecinkowa. PHP nie rozumie przecinka jako separatora dziesiętnego, co prowadzi do błędu w rozpoznawaniu typu. Wartości numeryczne powinny być podawane w formie, która jest zgodna z oczekiwaną konwencją, co w większości języków programowania, w tym PHP, wymaga kropki jako separatora dziesiętnego. Tak więc, is_float('3,34') zwróci false, ponieważ argument nie jest typu float. W przypadku is_float(334), wartość ta jest liczbą całkowitą (integer), co również nie spełnia kryteriów funkcji is_float(). W kontekście programowania, bywa, że programiści mylą różne typy danych i ich konwersje, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków na temat typów. Ostatnia odpowiedź, is_float(NULL), również zwraca false, ponieważ NULL nie jest typem danych numerycznych. Użycie NULL często stosowane jest do reprezentowania braku wartości, co jest odrębnym stanem od jakiejkolwiek liczby. Zrozumienie różnicy między typami danych oraz odpowiednie ich użycie jest fundamentem efektywnego programowania i uniknięcia wielu błędów w aplikacjach.

Pytanie 23

Który z poniższych zapisów w HTML określa kodowanie znaków stosowane w dokumencie?

A. <meta charset="UTF-8">

B. <meta encoding="UTF-8">

C. <encoding="UTF-8">

D. <charset="UTF-8">

Zapis <meta charset="UTF-8"> jest prawidłową deklaracją kodowania znaków w dokumencie HTML. Element <meta> jest używany w sekcji <head> dokumentu i pozwala na zdefiniowanie różnych metadanych, w tym kodowania znaków. Użycie "UTF-8" jako wartości dla atrybutu charset oznacza, że dokument będzie używał kodowania Unicode, które jest standardem preferowanym w sieci. Dzięki temu, dokumenty mogą poprawnie wyświetlać znaki z różnych języków, co jest kluczowe w zglobalizowanym świecie internetu. Przykładem zastosowania tego zapisu może być strona internetowa, która zawiera teksty w wielu językach, co wymaga wsparcia dla różnorodnych znaków diakrytycznych i symboli. Warto również podkreślić, że zgodnie z zasadami dobrych praktyk, zawsze powinno się definiować kodowanie znaków w dokumencie HTML, aby uniknąć problemów z wyświetlaniem treści, co może negatywnie wpłynąć na doświadczenia użytkowników oraz SEO strony.

Pytanie 24

Wskaż polecenie, które działa identycznie jak instrukcja while w PHP.

$x = 0;
 while($x < 5) {
     echo "$x,";
     $x++;
 }
 
 Instrukcja 1
 for ($x=0; $x<5; $x++) {
     echo "$x,";
     $x++;
 }
 
 Instrukcja 2
 for ($x=0; $x<5; $x+=2) {
     echo "$x,";
     $x++;
 }
 
 Instrukcja 3

 for ($x=0; $x<5; $x++) {
     echo "$x,";
 }
 
 Instrukcja 4
 for ($x=1; $x<=5; $x++) {
     echo "$x,";
 }

A. Instrukcja 1

B. Instrukcja 4

C. Instrukcja 2

D. Instrukcja 3

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego zrozumienia struktury pętli for w JavaScript i jej porównania z pętlą while. Pętla while działa na zasadzie ciągłego sprawdzania warunku przed każdą iteracją co oznacza że pętla będzie się wykonywać dopóki warunek jest spełniony. W przypadku pętli for wszystkie elementy sterujące takie jak inicjalizacja warunek i inkrementacja są zdefiniowane w jednej linii. Dlatego ważne jest aby odpowiednio zrozumieć jak te elementy wpływają na wykonanie pętli. Błędy mogą pojawić się gdy warunek lub inkrementacja nie są właściwie zdefiniowane co może prowadzić do nieskończonych pętli lub nieoczekiwanych wyników. Dobre praktyki programistyczne wskazują że pętla for jest preferowana w sytuacjach gdzie liczba iteracji jest znana co zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego utrzymanie. Zrozumienie błędów wynikających z niepoprawnej struktury pętli pozwala unikać typowych problemów takich jak niepoprawne warunki czy błędne przypisania co jest kluczowe w skutecznym programowaniu.

Pytanie 25

Zarządzanie procesem przekształcania kodu źródłowego stworzonego przez programistę na kod maszynowy, który jest zrozumiały dla komputera, nosi nazwę

A. wdrażanie

B. kompilowanie

C. rozpoczynanie

D. analizowanie

Kompilowanie to proces, w którym kod źródłowy, napisany w języku programowania wysokiego poziomu, jest przekształcany na kod maszynowy, który może być zrozumiany i wykonany przez komputer. Działa to na zasadzie analizy składniowej i semantycznej kodu źródłowego, a następnie generowania odpowiednich instrukcji dla procesora. Przykładem narzędzi, które realizują ten proces, są kompilatory, takie jak GCC dla języka C czy javac dla języka Java. Kompilowanie ma kluczowe znaczenie w programowaniu, ponieważ pozwala na optymalizację kodu, co zwiększa wydajność aplikacji. Dobre praktyki wskazują, że kompilowanie powinno być częścią cyklu programowania, a regularne kompilowanie kodu pomaga w szybszym wykrywaniu błędów oraz zapewnia, że kod jest zawsze zgodny z wymaganiami projektowymi. Warto również zaznaczyć, że proces kompilacji może obejmować różne etapy, takie jak prekompilacja, generacja kodu pośredniego oraz linkowanie, co czyni go złożonym i wieloetapowym działaniem.

Pytanie 26

Zestaw narzędzi oraz funkcji umożliwiający tworzenie aplikacji, który dodatkowo narzuca ramy wizualne aplikacji, jej strukturę oraz czasami wzór, według którego ma być stworzona aplikacja, to

A. biblioteka

B. framework

C. middleware

D. komponent

Framework to zestaw skomponowanych narzędzi oraz komponentów, które wspierają programistów w procesie tworzenia aplikacji poprzez dostarczenie struktury i organizacji kodu. Charakteryzuje się on tym, że określa pewne zasady, standardy oraz architekturę, co pozwala na łatwiejsze zarządzanie projektem i jego przyszłym rozwojem. Przykłady popularnych frameworków to Angular, React dla aplikacji webowych oraz Django, Ruby on Rails w przypadku aplikacji serwerowych. Frameworki często implementują wzorce projektowe, takie jak Model-View-Controller (MVC), które segregują logikę aplikacji na różne warstwy, co pozwala na lepszą organizację kodu. Dzięki zastosowaniu frameworków, programiści mogą skupić się na pisaniu logiki biznesowej, zamiast tracić czas na implementację podstawowych funkcji, ponieważ wiele z nich jest już dostarczanych przez framework. Umożliwia to również łatwiejsze wprowadzanie zmian oraz współpracę w zespołach programistycznych. Frameworki są zgodne z różnymi standardami, co zapewnia ich wszechstronność i szeroką akceptację w branży.

Pytanie 27

Przykład zapytania SQL przedstawia instrukcję:

UPDATE katalog SET katalog.cena = [cena]*1.1;

A. dołączającej

B. usuwającej

C. krzyżowej

D. aktualizującej

Instrukcja SQL przedstawiona w pytaniu używa słowa kluczowego UPDATE co jest charakterystyczne dla kwerend aktualizujących. Komenda ta modyfikuje istniejące dane w tabeli poprawiając je zgodnie z podanymi kryteriami. W tym przykładzie wszystkie wartości w kolumnie cena tabeli katalog są zwiększane o 10 procent co jest typowym zastosowaniem instrukcji aktualizującej. W praktyce takie zmiany są niezbędne w przypadku modyfikacji cen produktów lub aktualizacji informacji biznesowych. Stosowanie kwerend aktualizujących wymaga zachowania szczególnej ostrożności aby nie naruszyć integralności danych. Dobre praktyki obejmują przygotowanie backupu danych przed wykonaniem operacji oraz przetestowanie kwerendy na mniejszym zbiorze danych w celu uniknięcia błędów. Aktualizacja danych to jedna z najczęstszych operacji w systemach bazodanowych dlatego zrozumienie mechanizmu działania kwerend SQL tego typu jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi w każdej organizacji. SQL jako język deklaratywny umożliwia łatwe definiowanie co chcemy osiągnąć bez konieczności szczegółowego opisywania jak to zrobić co ułatwia pracę z dużymi i złożonymi zbiorami danych.

Pytanie 28

Z tabel Artykuly oraz Autorzy należy wyodrębnić tylko nazwiska autorów oraz tytuły ich artykułów, które uzyskały ocenę 5. Odpowiednia kwerenda do pozyskania tych informacji ma postać

A. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy, artykuly WHERE ocena == 5;

B. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = artykuly.id;

C. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id;

D. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5;

Odpowiedź SELECT nazwisko tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5; jest poprawna ponieważ precyzyjnie wykorzystuje konstrukcję SQL do połączenia tabel Autorzy i Artykuly. JOIN łączy te tabele na podstawie klucza obcego autorzy_id w tabeli Artykuly który odpowiada kluczowi głównemu id w tabeli Autorzy. To pozwala na uzyskanie pełnej informacji o autorach i ich artykułach. Klauzula WHERE ocena = 5 filtruje wyniki i zwraca jedynie te które mają ocenę równą 5. Jest to standardowe podejście w SQL do pobierania danych na podstawie określonych kryteriów co jest bardzo efektywne w zarządzaniu dużymi zbiorami danych. Praktyczne zastosowanie tego typu kwerend obejmuje na przykład systemy rekomendacji artykułów gdzie tylko dobrze ocenione treści są pokazywane użytkownikom. Stosowanie takich kwerend zgodnie z najlepszymi praktykami pozwala na utrzymanie wydajności bazy danych oraz na zapewnienie integralności danych co jest kluczowe w profesjonalnym zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 29

Aby przywrócić bazę danych MS SQL z archiwum, należy użyć polecenia

A. DBCC CHECKDB

B. RESTORE DATABASE

C. SAVE DATABASE

D. REBACKUP DATABASE

Aby przywrócić bazę danych w systemie MS SQL Server z kopii bezpieczeństwa, wykorzystuje się polecenie RESTORE DATABASE. To polecenie umożliwia odtworzenie całej bazy danych ze wskazanej kopii zapasowej. Proces ten jest kluczowy w sytuacjach awaryjnych, takich jak usunięcie danych, awaria sprzętu czy uszkodzenie bazy danych. W kontekście standardów Microsoft, RESTORE DATABASE jest integralną częścią zarządzania danymi i bezpieczeństwa. Przykładowe zastosowanie polecenia obejmuje: RESTORE DATABASE [nazwa_bazy] FROM DISK = 'ścieżka_do_pliku.bak', gdzie 'ścieżka_do_pliku.bak' wskazuje na lokalizację pliku z kopią zapasową. Dodatkowo, można użyć opcji WITH RECOVERY, aby przywrócić bazę do stanu operacyjnego, lub WITH NORECOVERY, aby umożliwić dalsze operacje przywracania. Warto zaznaczyć, że przed przywróceniem bazy danych ważne jest odpowiednie przygotowanie środowiska oraz sprawdzenie integralności kopii zapasowej, co można osiągnąć za pomocą narzędzi takich jak DBCC CHECKDB. Zastosowanie polecenia RESTORE DATABASE jest niezbędne w codziennym zarządzaniu bazami danych, a jego znajomość jest kluczowa dla administratorów systemów baz danych.

Pytanie 30

Wskaż równoważną metodę dla instrukcji switch zapisaną w języku PHP?

A. B

B. A

C. C

D. D

Switch w PHP to narzędzie, które pomaga kierować działaniem programu w zależności od wartości, i często zamienia się to na wiele if-else, żeby kod był bardziej przejrzysty. Czasami jednak pojawiają się błędne interpretacje logiki warunkowej. W odpowiedzi D, użycie operatora and oznacza, że oba warunki muszą być spełnione naraz, co jest trochę mylące, bo dla zmiennej $liczba przy wartościach 10 i 20 to nie jest za bardzo możliwe. W odpowiedzi A jest po prostu porównanie do 10, co nie pokazuje całego potencjału switch, który może radzić sobie z wieloma przypadkami. Odpowiedź C też ma problem, bo chociaż używa or poprawnie, brakuje jej else, który jest ważny w switch, bo pozwala na zrobienie czegoś, gdy żaden z warunków nie pasuje. Często zapomina się o znaczeniu default w switch, a w if-else to w sumie jest to else. Zrozumienie tych rzeczy jest ważne, żeby pisać czytelny i efektywny kod PHP, szczególnie gdy tworzymy większe aplikacje, bo bez jasnej struktury może to być naprawdę wyzwanie.

Pytanie 31

Które stwierdzenie najlepiej opisuje klasę Owoc zdefiniowaną w języku PHP i przedstawioną na listingu?

class Owoc {
    public $nazwa;
    private $kolor;
    function set_nazwa($nazwa) {
        $this->nazwa = $nazwa;
    }
}

A. Zawiera dwa pola i jedną metodę, a pole kolor ma zasięg widzialności ograniczony wyłącznie do metod klasy.

B. Zawiera dwa pola oraz jeden konstruktor, oba pola mają zasięg widzialności ograniczony wyłącznie do metod klasy.

C. Zawiera dwa pola i jedną metodę, a pole nazwa ma zasięg widzialności ograniczony wyłącznie do metod klasy.

D. Zawiera jedno pole i dwie metody, z których jedna ma ograniczony zasięg prywatny.

Klasa Owoc rzeczywiście ma dwa pola: publiczne pole nazwa oraz prywatne pole kolor. Widoczność pola kolor ogranicza się do wnętrza klasy, co oznacza, że nie może być ono bezpośrednio dostępne z zewnątrz. Metoda set_nazwa jest jedyną zdefiniowaną metodą, która umożliwia modyfikację wartości pola nazwa. Przykładowo, można stworzyć nowy obiekt klasy Owoc i ustawić jego nazwę za pomocą tej metody: $owoc = new Owoc(); $owoc->set_nazwa('Jabłko');. Takie podejście ilustruje zasadę enkapsulacji, która jest jedną z podstaw programowania obiektowego, gdzie dane obiektu są chronione i dostępne tylko poprzez metody, co zwiększa bezpieczeństwo i integralność danych. Dobrą praktyką jest również stosowanie metod get i set do zarządzania wartościami pól, co ułatwia kontrolowanie dostępu i weryfikację danych.

Pytanie 32

Ile razy zostanie wykonana pętla w języku PHP, jeśli zmienna kontrolna pozostaje niezmienna podczas działania pętli?

for($i=0; $i<=10; $i++) {
        .......
}

A. 0

B. 11

C. 10

D. Nieskończoność

Pętla for w języku PHP, zapisana jako for($i=0; $i<=10; $i++), będzie miała 11 iteracji ponieważ warunek $i<=10 pozwala na wykonanie pętli aż do momentu gdy $i wynosi 10 włącznie. Pętla zaczyna się od wartości 0 dla zmiennej $i i zwiększa jej wartość o 1 w każdej iteracji. Ponieważ warunek końcowy dopuszcza wartość 10 pętla wykona się dla wartości 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 i 10 co daje łącznie 11 iteracji. Tego typu pętla jest często wykorzystywana do iteracyjnego przetwarzania elementów tablic czy generowania sekwencji liczb. Jest to zgodne ze standardowymi praktykami programistycznymi gdzie pętle for są używane do iteracji tam gdzie liczba kroków jest z góry znana. Znajomość podstawowych struktur iteracyjnych takich jak pętla for jest kluczowa w efektywnym programowaniu i umożliwia tworzenie czytelnego i efektywnego kodu. Ważne jest też aby odpowiednio definiować warunki początkowe i końcowe oraz krok iteracji zgodnie z zamierzonym działaniem algorytmu aby uniknąć nieskończonych pętli lub błędów logicznych wynikających z niewłaściwie ustawionych warunków.

Pytanie 33

Komenda skierowana do serwera bazy danych, która polega na zbieraniu, wyszukiwaniu lub zmienianiu danych w bazie, nosi nazwę

A. kopii

B. kolumny

C. formularza

D. kwerendy

Kwerenda to termin używany w kontekście baz danych, który odnosi się do polecenia wysyłanego do serwera bazy danych w celu wykonywania operacji na danych. Główne funkcje kwerend to zbieranie, modyfikowanie lub wyszukiwanie danych w tabelach bazy danych. Kwerendy są kluczowym elementem języka SQL (Structured Query Language), który jest standardem w zarządzaniu relacyjnymi bazami danych. Na przykład, kwerenda SELECT umożliwia pobieranie danych z określonych kolumn w tabeli, a kwerenda UPDATE pozwala na modyfikację istniejących danych. Dobre praktyki w pisaniu kwerend obejmują optymalizację zapytań, używanie indeksów, a także dbanie o bezpieczeństwo (np. unikanie ataków typu SQL Injection). Zrozumienie, jak działają kwerendy, jest niezbędne dla każdego, kto pracuje z bazami danych, ponieważ pozwala to na efektywne zarządzanie danymi oraz ich analizę.

Pytanie 34

W języku JavaScript funkcja getElementById odnosi się do

A. klasy zdefiniowanej w CSS

B. zmiennej numerycznej

C. elementu HTML z podanym id

D. elementu HTML z określoną nazwą klasy

Metoda getElementById w języku JavaScript jest kluczowym narzędziem do manipulacji DOM (Document Object Model), które pozwala deweloperom na łatwe odwoływanie się do konkretnych elementów HTML za pomocą ich atrybutu id. Dzięki temu, możemy dynamicznie zmieniać treść, style lub atrybuty tych elementów, co jest niezwykle przydatne w tworzeniu interaktywnych stron internetowych. Na przykład, jeśli mamy element HTML z atrybutem id='header', możemy użyć `document.getElementById('header')` do uzyskania do niego dostępu. To podejście jest zgodne z zasadami poprawnej struktury HTML, gdzie atrybut id powinien być unikalny w obrębie dokumentu. Rekomendowane jest, aby id było zrozumiałe i jasno określało zawartość elementu, co ułatwia późniejszą nawigację i skrypty, a także poprawia dostępność strony. W praktyce, korzystając z getElementById, możemy na przykład zmieniać tekst nagłówka: `document.getElementById('header').innerText = 'Nowy nagłówek';`.

Pytanie 35

Jakie są etapy w odpowiedniej kolejności przy tworzeniu aplikacji?

A. Analiza oczekiwań klienta, określenie wymagań, programowanie, testowanie, wdrożenie

B. Określenie wymagań, analiza oczekiwań klienta, programowanie, wdrożenie, testowanie

C. Analiza oczekiwań klienta, określenie wymagań, programowanie, wdrożenie, testowanie

D. Programowanie, analiza oczekiwań klienta, określenie wymagań, wdrożenie, testowanie

Odpowiedź wskazująca na kolejność: analiza wymagań klienta, specyfikacja wymagań, tworzenie, testy, wdrażanie jest poprawna i odzwierciedla standardowy model cyklu życia oprogramowania (SDLC). Zaczynamy od analizy wymagań, co oznacza zrozumienie potrzeb klienta i zebranie informacji, które będą fundamentem dalszych prac. Następnie przechodzimy do specyfikacji wymagań, gdzie dokumentujemy te potrzeby w formie, która będzie zrozumiała dla zespołu developerskiego. Tworzenie aplikacji następuje po szczegółowym omówieniu i zaakceptowaniu wymagań, co minimalizuje ryzyko błędów. Testy są kluczowym etapem, który pozwala na weryfikację, czy stworzone rozwiązanie spełnia wymagania oraz działa zgodnie z założeniami. Ostateczne wdrożenie aplikacji do użytkowania powinno nastąpić po przeprowadzeniu wszystkich testów i uzyskaniu pozytywnych wyników. Przykład zastosowania tej metodologii można zaobserwować w projektach realizowanych w metodologii Agile, gdzie iteracje pozwalają na ciągłe dostosowywanie aplikacji do zmieniających się potrzeb klienta. Takie podejście zwiększa satysfakcję użytkowników i minimalizuje koszty związane z poprawkami.

Pytanie 36

W języku JavaScript stworzono funkcję o nazwie liczba_max, która porównuje trzy liczby naturalne przekazane jako argumenty i zwraca największą z nich. Jak powinno wyglądać prawidłowe wywołanie tej funkcji oraz uzyskanie jej wyniku?

A. liczba_max(a,b,c)=wynik;

B. var wynik=liczba_max(a,b,c);

C. liczba_max(a,b,c);

D. liczba_max(a,b,c,wynik);

Odpowiedź "var wynik=liczba_max(a,b,c);" jest poprawna, ponieważ w ten sposób prawidłowo wywołujemy funkcję liczba_max, przekazując do niej trzy argumenty: a, b oraz c. Funkcja ta ma na celu zwrócenie maksymalnej wartości z przekazanych liczb, więc przypisanie jej wyniku do zmiennej wynik jest logicznym krokiem. W języku JavaScript, operator przypisania (=) pozwala na zdefiniowanie zmiennych, co w tym przypadku oznacza, że zmienna wynik będzie zawierać wartość zwróconą przez funkcję. Wartością tą jest największa liczba spośród a, b i c. Zastosowanie takiego podejścia jest zgodne z koncepcją programowania funkcjonalnego, gdzie funkcje są traktowane jako „pierwszej klasy obywateli”, co oznacza, że można je przypisywać do zmiennych. Dobrą praktyką w programowaniu jest również używanie czytelnych nazw zmiennych oraz funkcji, co ułatwia zrozumienie kodu przez inne osoby. Dodatkowo, warto zwrócić uwagę na typy danych przekazywanych do funkcji, aby uniknąć nieprzewidzianych błędów podczas obliczeń.

Pytanie 37

Które z wymienionych rozszerzeń NIE JEST związane z plikiem wideo?

A. MOV

B. MP4

C. AVI

D. GIF

Wybierając inne odpowiedzi, można popełnić kilka typowych błędów myślowych. AVI, MP4 oraz MOV to uznawane standardy dla plików wideo, co może prowadzić do mylnego wrażenia, że wszystkie wymienione rozszerzenia dotyczą wideo. AVI (Audio Video Interleave) to format opracowany przez Microsoft, który integruje dźwięk i obraz w jeden plik. Jest to format bezstratny, co oznacza, że jakość wideo pozostaje wysoka, ale pliki te mogą być znacznie większe. MP4 (MPEG-4 Part 14) to bardziej nowoczesny format, który łączy wysoką jakość z efektywnym kompresowaniem, co czyni go bardzo popularnym w transmisji strumieniowej i przechowywaniu wideo na różnych urządzeniach. MOV to natomiast format związany z ekosystemem Apple, znany z wysokiej jakości wideo, który jest idealny do edycji w oprogramowaniu takim jak Final Cut Pro. Wybierając odpowiedzi, które są faktycznie formatami wideo, można nie docenić unikalnych właściwości GIF-a, co prowadzi do pomyłki oraz niezrozumienia różnicy między tymi formatami. Ważne jest zrozumienie, że wybór formatu pliku powinien opierać się na specyficznych potrzebach projektu, a także na wymaganiach dotyczących jakości, rozmiaru pliku i wsparcia dla dźwięku, co substancjalnie różni różne formaty plików.

Pytanie 38

Który z przedstawionych rysunków ilustruje efekt działania zamieszczonego fragmentu kodu HTML?

A. rys. C

B. rys. B

C. rys. A

D. rys. D

Odpowiedzi inne niż rys. C nie są poprawne z powodu błędnego zrozumienia jak działa atrybut rowspan w języku HTML. Gdy komórka tabeli posiada atrybut rowspan oznacza to że komórka ta rozciąga się pionowo na określoną liczbę wierszy. W przypadku braku zrozumienia tego mechanizmu można błędnie przypuszczać że każda komórka zaczyna się i kończy w obrębie jednego wiersza. Taki tok myślenia prowadzi do niepoprawnego rozmieszczenia elementów tabeli jak w rys. A lub D gdzie nie wzięto pod uwagę łączenia komórek w pionie. W odpowiedzi A pierwsza komórka nie obejmuje dwóch wierszy co jest sprzeczne z kodem. W odpowiedzi B z kolei drugi wiersz zawiera dwie komórki co również jest sprzeczne z kodem który definiuje tylko jedną. Takie błędy często wynikają z braku doświadczenia w używaniu zaawansowanych funkcji HTML co może prowadzić do mylnych wyobrażeń o tym jak kod przekłada się na widok strony. Atrybuty rowspan i colspan są kluczowe w kontekście strukturalnego podejścia do budowy stron internetowych i ich poprawne użycie ma istotne znaczenie dla dostępności oraz zrozumienia danych przez użytkowników i technologie wspomagające. Ważne jest także zrozumienie różnic między tworzeniem struktury a prezentacją co jest możliwe dzięki CSS zamiast nadużywania tabel do layoutów.

Pytanie 39

W CSS, aby ustawić wcięcie pierwszej linii akapitu na 30 pikseli, należy użyć następującego zapisu

A. p { line-indent: 30px; }

B. p { text-spacing: 30px; }

C. p { text-indent: 30px; }

D. p { line-height: 30px; }

Analizując inne opcje, można zauważyć, że zapisy takie jak line-indent, line-height, czy text-spacing nie są poprawne w kontekście wcięcia pierwszej linii akapitu w CSS. Właściwość line-indent nie istnieje w specyfikacji CSS, co czyni tę odpowiedź zupełnie niewłaściwą. Użytkownicy mogą mylić terminologię, sądząc, że line-indent odnosi się do wcięcia, jednak nie jest to termin rozpoznawany przez standardy CSS. Bardziej odpowiednią właściwością do modyfikacji wysokości linii jest line-height, która jednak nie ma związku z wcięciem tekstu, lecz z odstępem pomiędzy poszczególnymi liniami tekstu w akapicie. Użycie line-height do uzyskania wcięcia prowadzi do nieporozumień i niepożądanych efektów wizualnych. Z kolei text-spacing, będący inną niepoprawną odpowiedzią, nie jest uznaną właściwością CSS i nie wpływa na wcięcia. Dobre praktyki w projektowaniu stron internetowych wymagają znajomości standardów CSS i ich zastosowania w praktyce. Ważne jest, aby przyzwyczaić się do stosowania właściwości, które są uznawane przez wiodące przeglądarki i standardy webowe, aby uniknąć takich błędów i uzyskać zamierzony efekt wizualny. Zapewnienie, że używamy odpowiednich właściwości, jest kluczowe dla poprawności i jakości kodu CSS, który ma bezpośredni wpływ na końcowy rezultat, czyli wygląd i funkcjonalność stron internetowych.

Pytanie 40

Jakiej funkcji w języku PHP należy użyć, aby nawiązać połączenie z bazą danych pod nazwą zwierzaki?

A. $polacz = db_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

B. $polacz = server_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

C. $polacz = sql_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

D. $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

Odpowiedź $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki'); jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję mysqli_connect, która jest dedykowana do nawiązywania połączeń z bazami danych MySQL w języku PHP. Funkcja ta przyjmuje cztery argumenty: adres serwera (w tym przypadku 'localhost'), nazwę użytkownika ('root'), hasło (które jest puste w tym przykładzie) oraz nazwę bazy danych ('zwierzaki'). Użycie mysqli jest zgodne z aktualnymi standardami i dobrą praktyką w programowaniu, ponieważ oferuje szereg usprawnień w porównaniu do starszych metod, takich jak mysql_connect, które zostały usunięte w nowszych wersjach PHP. Mysqli (MySQL Improved) wspiera zarówno programowanie obiektowe, jak i proceduralne, co czyni go bardziej elastycznym. W przypadku nawiązywania połączenia warto również pamiętać o obsłudze błędów, co można osiągnąć poprzez dodatkowe sprawdzenie, czy połączenie zostało nawiązane pomyślnie za pomocą funkcji mysqli_connect_error(). Przykład poprawnego użytkowania w kodzie mógłby wyglądać następująco: $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki'); if (!$polacz) { die('Connection failed: ' . mysqli_connect_error()); }

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej