Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Asystent osoby niepełnosprawnej
Kwalifikacja: SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Data rozpoczęcia: 21 lutego 2026 13:58
Data zakończenia: 21 lutego 2026 13:58

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

75-letnia pacjentka od kilku lat zmaga się z cukrzycą typu 2. Jest otyła i nie stosuje się do zaleceń dietetycznych. Jak można opisać jej postępowanie?

A. Depresyjne

B. Niezdrowe

C. Zdrowotne

D. Lękliwe

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'Antyzdrowotne' jest prawidłowa, gdyż zachowanie podopiecznej wykazuje cechy ignorowania istotnych aspektów zdrowotnych w kontekście cukrzycy typu 2. Cukrzyca typu 2 to przewlekła choroba metaboliczna, która znacząco wpływa na jakość życia, a odpowiednia dieta jest kluczowym elementem jej zarządzania. Otyłość i nieprzestrzeganie diety mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak neuropatia, retinopatia czy choroby sercowo-naczyniowe. Dobre praktyki w zarządzaniu cukrzycą sugerują, że osoby z tym schorzeniem powinny dążyć do utrzymania zdrowej masy ciała oraz stosować zalecane diety bogate w błonnik, warzywa i niskotłuszczowe białka. Ignorowanie zasad zdrowego żywienia w kontekście otyłości i przewlekłej choroby można określić jako antyzdrowotne, co potwierdzają badania pokazujące, że zmiany w stylu życia mogą istotnie poprawić kontrolę glikemii oraz ogólny stan zdrowia. W praktyce, zachęcanie pacjentów do świadomości swoich wyborów żywieniowych oraz ich konsekwencji jest fundamentalne w pracy z osobami chorymi na cukrzycę.

Pytanie 2

Podopieczny interesuje się szachami, warcabami oraz grami karcianymi. Planując mu zajęcia w czasie wolnym, które odpowiadają jego pasjom, jakie zajęcia należy mu zaproponować?

A. z zakresu choreoterapii

B. z zakresu ludoterapii

C. z zakresu socjoterapii

D. z zakresu chromoterapii

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca ludoterapii jest na pewno trafiona! Ta forma zajęć, czyli terapia przez zabawę, naprawdę świetnie wspiera rozwój umiejętności społecznych, emocjonalnych i poznawczych. Gra w szachy, warcaby czy karty to nie tylko dobra zabawa, ale też szansa na lepsze logiczne myślenie i podejmowanie decyzji. W pracy z podopiecznymi ludoterapia stawia na interakcje, co może poprawić ich samopoczucie psychiczne i społeczne. W praktyce fajnie jest wprowadzać elementy rywalizacji i współpracy, bo dzięki temu uczymy się radzić z różnymi emocjami – na przykład radością z wygranej czy akceptacją przegranej. Z mojego doświadczenia wynika, że najlepiej działa, gdy dostosujemy zajęcia do konkretnych potrzeb uczestników. Jeśli podopieczny uwielbia gry planszowe i karciane, to z pewnością taka terapia przyniesie świetne efekty.

Pytanie 3

Które dokumenty musi posiadać asystent osoby z niepełnosprawnością, aby zorganizować dla niej badania diagnostyczne w szpitalu?

A. Skierowanie do szpitala oraz zaświadczenie o dochodach

B. Prawo jazdy i orzeczenie o inwalidztwie

C. Dowód osobisty oraz orzeczenie o niepełnosprawności

D. Dowód osobisty i skierowanie do szpitala

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, która wskazuje na potrzebę posiadania dowodu osobistego oraz skierowania do szpitala, jest prawidłowa, ponieważ te dokumenty są kluczowe w procesie organizacji leczenia pacjentów z niepełnosprawnością. Dowód osobisty jest niezbędny do potwierdzenia tożsamości pacjenta, co jest szczególnie ważne w sytuacjach wymagających weryfikacji danych osobowych w systemach ochrony zdrowia. Skierowanie do szpitala natomiast jest formalnym dokumentem, który umożliwia przyjęcie pacjenta do placówki medycznej i jest wymagane przez prawo, aby zapewnić właściwe leczenie. W praktyce, asystenci często muszą także współpracować z różnymi instytucjami, aby zorganizować transport czy inne usługi potrzebne pacjentom. Warto również pamiętać, że zgodnie z ustawą o rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych, osoby te mają prawo do wszechstronnej pomocy, co obejmuje również wsparcie w zakresie organizacji badań i leczenia. Zatem, znajomość wymaganych dokumentów oraz umiejętność ich zdobywania jest kluczowa dla asystentów pracujących z osobami z niepełnosprawnościami.

Pytanie 4

Który rodzaj opieki uniemożliwia utratę kontaktu z rodziną i społeczne wykluczenie chorego?

A. Mieszkanie wspierane

B. Opieka prowadzona w domu

C. Pobyt w szpitalu psychiatrycznym

D. Placówka opiekuńcza

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Opieka domowa jest formą wsparcia, która koncentruje się na zapewnieniu potrzebujących osób w ich naturalnym środowisku, co sprzyja utrzymaniu więzi rodzinnych oraz aktywności społecznej. Dzięki tej formie opieki, pacjenci mają możliwość pozostania w swoim domu, co minimalizuje stres związany z przebywaniem w obcym otoczeniu, a także utrzymuje codzienne rutyny i relacje z bliskimi. W kontekście standardów opieki, takie podejście jest zgodne z ideą person-centered care, która podkreśla znaczenie dostosowywania usług do indywidualnych potrzeb pacjenta. Przykłady usług opieki domowej obejmują wsparcie pielęgniarskie, pomoc w codziennych czynnościach, a także terapie rehabilitacyjne. Opieka ta nie tylko pozwala na zachowanie więzi społecznych, ale również może przyczynić się do poprawy jakości życia pacjentów, co potwierdzają liczne badania pokazujące, że osoby starsze lub chore, które pozostają w domach, są mniej narażone na depresję i izolację społeczną.

Pytanie 5

Przy pielęgnacji całego ciała osoby długotrwale leżącej w łóżku, kiedy opiekun powinien wymienić wodę?

A. przed umyciem krocza

B. przed myciem pleców

C. przed umyciem uszu

D. przed myciem brzucha

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór krocza jako obszaru, od którego asystent powinien rozpocząć mycie podczas toalety ciała podopiecznej, jest zgodny z zasadami higieny i dobrymi praktykami w opiece nad osobami długotrwale unieruchomionymi. Krocze jest miejscem o wysokim ryzyku zakażeń, dlatego szczególnie ważne jest, aby przy umywaniu tego obszaru korzystać z czystej wody. Zmiana wody przed umyciem krocza pozwala na usunięcie zanieczyszczeń i bakterii, które mogą być obecne w wcześniejszej wodzie, co z kolei minimalizuje ryzyko infekcji dróg moczowych i innych schorzeń. Praktyka ta wpisuje się w standardy opieki zdrowotnej, które podkreślają znaczenie zapewnienia czystości w intymnych partiach ciała. Dodatkowo, stosowanie czystej wody oraz odpowiednich środków higienicznych we właściwej kolejności jest kluczowe, aby zminimalizować dyskomfort podopiecznego oraz zapewnić mu godność w trakcie takich czynności. W codziennej praktyce opiekunowie powinni być świadomi, jak ważna jest dbałość o szczegóły, aby zapewnić jak najwyższą jakość pielęgnacji.

Pytanie 6

Jak powinna wyglądać pomoc osobie leżącej w łóżku z powodu niepełnosprawności, u której opiekun zauważył, że skóra przy kości krzyżowej ma nieblednące zaczerwienienie, w tym mycie i łagodne osuszanie oraz

A. zabezpieczaniu skóry wokół zaczerwienienia sterylnym opatrunkiem gazowym oraz korzystaniu z udogodnień

B. przecieraniu skóry wokół zaczerwienienia spirytusem salicylowym i używaniu udogodnień

C. stosowaniu natłuszczania skóry w okolicy zaczerwienienia oraz używaniu materaca zmiennociśnieniowego

D. nakładaniu gencjany na skórę wokół zaczerwienienia i korzystaniu z materaca zmiennociśnieniowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca natłuszczania skóry w okolicy zaczerwienienia oraz zastosowania materaca zmiennociśnieniowego jest prawidłowa, ponieważ te działania są zgodne z zasadami zapobiegania odleżynom i pielęgnacji osób unieruchomionych. Natłuszczanie skóry ma na celu utrzymanie odpowiedniego poziomu nawilżenia, co jest kluczowe dla ochrony delikatnej skóry przed uszkodzeniem. Użycie preparatów nawilżających, takich jak oleje lub emolienty, może pomóc w tworzeniu bariery ochronnej, co jest szczególnie istotne w przypadku nieblednącego zaczerwienienia, które może być wczesnym objawem uszkodzenia skóry. Dodatkowo, materace zmiennociśnieniowe pomagają w rozkładzie nacisku na skórę, co zmniejsza ryzyko powstawania odleżyn poprzez regularne zmienianie punktów ucisku. Takie podejście jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi pielęgnacji pacjentów z ograniczoną mobilnością, które podkreślają znaczenie zarówno pielęgnacji skóry, jak i mechanicznych środków zapobiegawczych, takich jak odpowiednie materace. Przykładem może być system zmiennociśnieniowy, który automatycznie reguluje twardość i układ powietrza, co wspomaga krążenie krwi w tkankach.

Pytanie 7

Podczas spaceru osoby z cukrzycą doświadcza ona złego samopoczucia, drżeń rąk, potliwości i mdłości. Jej tętno wynosi 92 uderzenia na minutę. Jakie mogą być przyczyny takich objawów?

A. zbyt niskie stężenie cukru we krwi

B. zbyt wysokie stężenie cukru we krwi

C. wstrząs hipowolemiczny

D. wstrząs anafilaktyczny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Objawy, które opisujesz, są charakterystyczne dla hipoglikemii, czyli stanu, w którym poziom glukozy we krwi spada poniżej normy. U podopiecznych z cukrzycą, zwłaszcza tych przyjmujących insulinę lub leki doustne, hipoglikemia może wystąpić w wyniku zbyt dużej dawki leku, pominięcia posiłku lub intensywnego wysiłku fizycznego. Drżenie rąk, pocenie się, nudności oraz uczucie słabości są typowymi symptomami tego stanu. Warto zaznaczyć, że badanie tętna wykazujące 92 uderzenia na minutę, przy braku innych objawów kardiologicznych, może być uznane za odpowiedź organizmu na stres związany z hipoglikemią. W takich przypadkach kluczowe jest szybkie działanie, tj. podanie cukru w postaci glukozy lub słodkiego napoju. Zgodnie z zaleceniami American Diabetes Association, osoby z cukrzycą powinny być edukowane na temat rozpoznawania hipoglikemii oraz sposobów jej leczenia, co pozwala na skuteczne zarządzanie ich chorobą oraz zapobieganie poważnym powikłaniom.

Pytanie 8

Która z poniższych działań aktywizuje społeczność do wspierania osób z niepełnosprawnościami?

A. organizacja wolontariatu

B. wsparcie w załatwianiu formalności urzędowych

C. poszukiwanie ofert zatrudnienia

D. składanie wniosków o wsparcie z opieki społecznej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Organizowanie wolontariatu jest kluczowym elementem aktywizowania środowiska społecznego do działań na rzecz osób z niepełnosprawnością. Wolontariat nie tylko wspiera osoby z niepełnosprawnością w codziennych zadaniach, ale również buduje mosty między różnymi grupami społecznymi. Dzięki wolontariuszom, osoby te mogą uzyskać wsparcie, które nie tylko zwiększa ich niezależność, ale także poprawia jakość ich życia. Przykładem może być organizowanie szkoleń, warsztatów artystycznych lub sportowych, które angażują zarówno osoby z niepełnosprawnościami, jak i wolontariuszy, co sprzyja integracji i zrozumieniu. Standardy branżowe, takie jak te opracowane przez Polską Federację Ruchu na Rzecz Osób z Niepełnosprawnością czy międzynarodowe wytyczne dotyczące pracy z wolontariuszami, podkreślają znaczenie takiej aktywności. Wspierając wolontariat, społeczeństwo staje się bardziej wrażliwe na potrzeby osób z niepełnosprawnościami, co w dłuższej perspektywie przekłada się na większą akceptację i integrację.

Pytanie 9

Podczas wizyty opiekun zaobserwował u pacjenta nagłe osłabienie siły mięśni po prawej stronie, opadnięcie kącika ust oraz niewyraźną mowę. Zauważono także trudności z połykaniem, a pacjent dusił się. Co mogą sugerować te objawy?

A. atak serca

B. udar mózgu

C. zapalanie opon mózgowo-rdzeniowych

D. chorobę Parkinsona

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Udar mózgu, znany również jako udar niedokrwienny lub krwotoczny, to stan nagły, w którym dochodzi do uszkodzenia tkanki mózgowej na skutek zaburzeń krążenia krwi. Objawy zaobserwowane u podopiecznego, takie jak osłabienie siły kończyn po prawej stronie, opadanie kącika ust i bełkotliwa mowa, są klasycznymi symptomami udaru, wskazującymi na uszkodzenie lewej półkuli mózgu, odpowiedzialnej za funkcje motoryczne i językowe po prawej stronie ciała. Problemy z połykaniem i krztuszenie się sugerują zaangażowanie mechanizmów neurologicznych odpowiedzialnych za kontrolę mięśni, co jest również charakterystyczne dla udarów. W praktyce, kluczowe jest szybkie rozpoznanie udaru, aby umożliwić podanie leczenia trombolitycznego w ciągu pierwszych godzin od wystąpienia objawów, co może znacznie poprawić rokowanie pacjenta. Dobre praktyki w opiece nad osobami starszymi obejmują regularne monitorowanie ich stanu zdrowia oraz edukację w zakresie objawów udaru, co umożliwia szybką interwencję.

Pytanie 10

Jaki jest główny cel aktywizacji społecznej osób z niepełnosprawnościami?

A. przygotowanie do pełnienia ról w społeczeństwie

B. zapewnienie wsparcia socjalnego

C. zwiększenie zdolności poznawczych

D. rozszerzenie umiejętności intelektualnych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aktywizacja społeczna osób z niepełnosprawnością ma na celu głównie przygotowanie ich do pełnienia ról społecznych, co oznacza wspieranie ich w integracji ze społeczeństwem i umożliwienie aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym, zawodowym oraz kulturalnym. W ramach akcji aktywizacyjnych, osoby z niepełnosprawnościami mogą być angażowane w różnorodne programy, takie jak terapie zajęciowe, grupy wsparcia, czy także szkolenia zawodowe. Przykładem może być program „Zatrudnienie wspierane”, który łączy osoby z niepełnosprawnościami z pracodawcami, oferując im nie tylko możliwość pracy, ale także wsparcie w adaptacji do nowych ról. Dobre praktyki w tym zakresie obejmują współpracę z różnymi instytucjami, takimi jak ośrodki pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz pracodawcy, co zwiększa efektywność działań i sprzyja osobistemu rozwojowi uczestników. Zgodnie z wytycznymi Konwencji ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami, kluczowe jest zrozumienie, że aktywizacja społeczna to nie tylko formalne przygotowanie do pracy, ale także budowanie społecznych relacji, które wpływają na jakość życia i samodzielność osób z niepełnosprawnościami.

Pytanie 11

Pani Barbara nie może samodzielnie opuszczać mieszkania z powodu korzystania z wózka inwalidzkiego i braku podjazdu w bloku. Jej dochody stanowią renta w kwocie 750 zł, a brak kontaktów z otoczeniem pogarsza sytuację. Jakie kroki powinien podjąć asystent, aby poprawić jej jakość życia?

A. Złożyć wniosek do PFRON o wsparcie finansowe na budowę podjazdu oraz zainicjować kontakty ze znajomymi

B. Złożyć pismo do spółdzielni mieszkaniowej o budowę podjazdu oraz zaprosić na wspólne wyjście do kina

C. Polecić zajęcia w dziennym domu pomocy społecznej i złożyć w NFZ wniosek o dofinansowanie podjazdu

D. Sugerować uczestnictwo w zajęciach środowiskowego domu samopomocy i wspierać w wyjściach z mieszkania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podjęcie działań mających na celu złożenie wniosku do PFRON o dofinansowanie do budowy podjazdu do bloku oraz nawiązanie kontaktu ze znajomymi jest kluczowe dla poprawy jakości życia Pani Barbary. W kontekście osób z niepełnosprawnościami, zapewnienie dostępu do przestrzeni publicznej i mieszkań jest fundamentem ich niezależności. Zgodnie z ustawą o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, PFRON wspiera projekty, które zwiększają dostępność budynków, co w tym przypadku oznacza budowę podjazdu. Nawiązanie kontaktu ze znajomymi ma na celu ograniczenie izolacji społecznej, co jest istotnym aspektem zdrowia psychicznego i emocjonalnego. Przykładem dobrych praktyk może być organizowanie spotkań towarzyskich lub wspólne wyjścia, które mogą przyczynić się do poprawy jakości życia i integracji społecznej Pani Barbary.

Pytanie 12

Osoba chorująca na stwardnienie rozsiane, poruszająca się przy pomocy kuli, może w ramach wolnego czasu

A. odwiedzić saunę, wybrać się na koncert, spróbować windsurfingu

B. wybrać się na rower, oglądać ulubione filmy, przeglądać czasopisma

C. czytać powieść, leżeć na plaży, uprawiać siatkówkę

D. poczytać gazety, umówić się z przyjaciółmi, słuchać ulubionych utworów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź \"spotkać się z przyjaciółmi, słuchać muzyki, grać w karty\" jest prawidłowa, ponieważ te aktywności są dostosowane do możliwości osoby z niepełnosprawnością ruchową, taką jak stwardnienie rozsiane. Spotkania towarzyskie mogą odbywać się w różnych formach, w tym w domowym zaciszu, co pozwala uniknąć trudności związanych z poruszaniem się w publicznych miejscach. Słuchanie muzyki jest doskonałym sposobem na relaks i odprężenie, co ma pozytywny wpływ na samopoczucie psychiczne. Gra w karty to aktywność, która nie wymaga dużego wysiłku fizycznego, a jednocześnie stymuluje umysł i pozwala na interakcje społeczne. Aktywności te wpisują się w rekomendacje zdrowego stylu życia, które podkreślają znaczenie kontaktów międzyludzkich i aktywności intelektualnej. Warto również zauważyć, że wspólne spędzanie czasu z przyjaciółmi może zmniejszać uczucie izolacji, co jest niezwykle ważne w kontekście zdrowia psychicznego osób z niepełnosprawnościami."

Pytanie 13

Kto może potrzebować wsparcia asystenta przy zarządzaniu finansami?

A. cierpiąca na epilepsję

B. posiadająca niedowład

C. mająca paraplegię

D. zmagająca się z demencją

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Osoby z demencją często doświadczają trudności w zarządzaniu codziennymi zadaniami, w tym również finansami. Demencja, jako zespół objawów związanych z pogorszeniem funkcji poznawczych, wpływa na zdolność do podejmowania decyzji, planowania i pamięci. W praktyce oznacza to, że osoby chore mogą mieć problem z zapamiętaniem terminów płatności, zarządzaniem budżetem domowym czy rozumieniem złożonych transakcji finansowych. Wsparcie asystenta w tym kontekście jest niezwykle istotne, ponieważ może obejmować organizację płatności, przypomnienia o ważnych terminach oraz pomoc w podejmowaniu świadomych decyzji finansowych. Dobrą praktyką jest również wprowadzenie systemów przypomnień oraz prostych narzędzi, które ułatwią osobom z demencją orientację w ich finansach. Należy także pamiętać o tym, że współpraca z rodziną oraz opiekunami jest kluczowa, aby zapewnić osobom dotkniętym demencją odpowiednie wsparcie oraz bezpieczeństwo finansowe.

Pytanie 14

Jaki rodzaj wsparcia jest kluczowy dla osób z niepełnosprawnością intelektualną w codziennych czynnościach?

A. Wsparcie w zarządzaniu finansami

B. Wsparcie w komunikacji i rozwiązywaniu problemów

C. Wsparcie w obsłudze sprzętu komputerowego

D. Wsparcie w nauce języków obcych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Osoby z niepełnosprawnością intelektualną często napotykają trudności w codziennej komunikacji oraz w rozwiązywaniu problemów. Wsparcie w tym zakresie jest kluczowe, ponieważ umożliwia im lepsze funkcjonowanie w społeczeństwie. Komunikacja to nie tylko wymiana informacji, ale również zdolność do wyrażania potrzeb, emocji i uczuć. Dobre wsparcie w komunikacji pomaga w budowaniu relacji interpersonalnych, co jest istotne dla jakości życia. Ponadto, umiejętność rozwiązywania problemów jest niezbędna do samodzielnego radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami. Przykładowo, osoba z niepełnosprawnością intelektualną może potrzebować pomocy w zrozumieniu instrukcji lub w znalezieniu alternatywnych rozwiązań w sytuacjach konfliktowych. Ważne jest, aby wsparcie było dostosowane do indywidualnych potrzeb i możliwości osoby, uwzględniając jej stopień niepełnosprawności oraz specyficzne trudności. Dobre praktyki w tym zakresie obejmują zastosowanie prostego języka, wizualne wsparcie oraz użycie technologii wspomagających komunikację.

Pytanie 15

Jaką formę terapii powinien zaproponować asystent podopiecznemu we wczesnej fazie choroby Alzheimera w celu poprawy jego pamięci i koncentracji?

A. hipoterapię

B. talasoterapię

C. terapię zajęciową

D. krenoterapię

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ludoterapia to naprawdę fajna metoda, która wciąga ludzi w różne gry i zabawy. Dzięki temu mogą rozwijać swoje umiejętności, jak pamięć czy koncentracja. W szczególności dla osób z chorobą Alzheimera, zwłaszcza na początku, ludoterapia może przynieść sporo korzyści, bo angażuje zarówno umysł, jak i emocje. Na przykład, można organizować wspólne gry planszowe, które wymagają myślenia strategicznego i współpracy, co świetnie pobudza aktywność psychiczną i rozwija umiejętności społeczne. Ważne jest, żeby te zajęcia były dostosowane do możliwości uczestników, bo wtedy lepiej się angażują i mają większą motywację do działania. Z mojego doświadczenia wynika, że regularne stosowanie ludoterapii w terapii osób z demencją naprawdę poprawia jakość życia chorych i ich bliskich. To jest zgodne z tym, co mówią eksperci w dziedzinie opieki nad osobami z problemami poznawczymi. Ludoterapia to również część wielu programów rehabilitacyjnych w ośrodkach dla osób starszych, co pokazuje, jak ważna jest ta metoda.

Pytanie 16

Jaką metodę powinien zastosować asystent, aby określić domowe warunki życia osoby z niepełnosprawnością?

A. Przeprowadzenie obserwacji

B. Stosowanie technik socjometrycznych

C. Analizowanie dokumentów

D. Przeprowadzenie ankiety

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Obserwacja jest kluczową techniką w określaniu warunków domowych osób z niepełnosprawnością, ponieważ pozwala na bezpośredni wgląd w sytuację i interakcję z otoczeniem. W przeciwieństwie do ankiety, która opiera się na subiektywnych odpowiedziach, obserwacja dostarcza obiektywnych danych na temat rzeczywistych warunków życia. Przykładowo, asystent może zaobserwować, jak osoba z niepełnosprawnością porusza się w swoim domu, jakie ma dostępne udogodnienia i jak radzi sobie w codziennych czynnościach. Takie informacje są nieocenione przy tworzeniu indywidualnych programów wsparcia, które są zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie wsparcia osób z niepełnosprawnościami. Dodatkowo, obserwacja może ujawnić nie tylko fizyczne aspekty otoczenia, ale także relacje społeczne oraz interakcje z członkami rodziny, co jest istotne w kontekście holistycznego podejścia do wsparcia. Warto również zwrócić uwagę na etyczne aspekty tej techniki, takie jak potrzeba uzyskania zgody osoby obserwowanej oraz zapewnienie jej komfortu w trakcie obserwacji.

Pytanie 17

Podczas pielęgnacji otyłej osoby długotrwale leżącej w łóżku, która często ma problemy z odparzeniami w miejscach fałdów skórnych, jakie działania powinien podjąć asystent?

A. stosować gencjanę na fałdy skóry

B. nacierać fałdy skóry maścią z antybiotykiem

C. używać ligniny do oddzielania fałdów skóry

D. wykładać fałdy skóry miękkim materiałem

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'oddzielać fałdy skóry miękkim materiałem' jest prawidłowa, ponieważ kluczowym celem jest zapobieganie powstawaniu odparzeń oraz utrzymanie właściwej higieny w miejscach, gdzie skóra jest narażona na tarcie i nadmierne wilgotnienie. Oddzielanie fałd skóry miękkim materiałem pozwala na stworzenie przestrzeni między fałdami, co z kolei zmniejsza ryzyko podrażnień. Materiał taki powinien być dobrze chłonny i delikatny, aby nie podrażniał skóry. Przykładowo, można użyć specjalnych wkładek dedykowanych do pielęgnacji pacjentów leżących, które są zaprojektowane z myślą o ochronie delikatnej skóry. W kontekście praktycznym, oddzielanie fałd skóry wymaga systematyczności i uwagi, szczególnie u osób z otyłością, gdzie ryzyko odparzeń jest wyższe. Ważne jest także regularne monitorowanie stanu skóry oraz stosowanie odpowiednich środków pielęgnacyjnych, takich jak emolienty, które nawilżają skórę i wspierają jej naturalną barierę ochronną. Działania te są zgodne z wytycznymi dotyczącymi opieki nad osobami leżącymi, które podkreślają znaczenie profilaktyki w zapobieganiu powikłaniom skórnym.

Pytanie 18

Które z poniższych działań jest kluczowe w profilaktyce odleżyn u pacjenta leżącego?

A. użycie dużych ilości talku, pudru i zasypki

B. zmiana pozycji ciała co 2 godziny

C. umieszczenie pacjenta w pozycji półsiedzącej lub siedzącej

D. korzystanie z podkładów gumowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmiana pozycji ciała co 2 godziny jest kluczowym elementem w zapobieganiu odleżynom u osób obłożnie chorych. Regularne przestawianie pacjenta zmniejsza ryzyko ucisku na ciertas partie ciała, co może prowadzić do powstawania odleżyn. Długotrwałe przebywanie w jednej pozycji prowadzi do niedokrwienia tkanek, a tym samym do ich uszkodzenia. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi opieki nad pacjentami obłożnie chorymi, zaleca się nie tylko zmianę pozycji, ale także korzystanie z odpowiednich poduszek i materacy, które pomagają rozłożyć ciężar ciała. Przykładowo, ułożenie pacjenta w pozycji bocznej z użyciem poduszek do podparcia może wspierać prawidłowe krążenie krwi. Warto również monitorować stan skóry pacjenta, aby wcześnie zauważyć ewentualne oznaki początkowych odleżyn, takie jak zaczerwienienia czy zmiany w teksturze skóry. Dbanie o regularne zmiany pozycji jest zatem nie tylko praktycznym działaniem, ale także zgodnym z najlepszymi praktykami w opiece zdrowotnej.

Pytanie 19

Podopieczny podczas przygotowywania kolacji oparzył się gorącą wodą w rękę. Co powinien zrobić asystent, by udzielić pierwszej pomocy?

A. posmarować oparzenie tłustym kremem

B. ochłodzić poparzone miejsce zimną wodą

C. polać poparzone miejsce wodą utlenioną

D. przemyć oparzenie gazikiem z alkoholem

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "schłodzić miejsce oparzenia zimną wodą" jest prawidłowa, ponieważ jest to najbardziej skuteczna i bezpieczna metoda działania w przypadku oparzeń. Schłodzenie oparzonego miejsca zimną wodą przez co najmniej 10-20 minut pomaga zmniejszyć ból, obrzęk oraz ryzyko poważniejszych uszkodzeń skóry. Zimna woda działa kojąco na tkanki, co ogranicza dalsze uszkodzenie komórek spowodowane wysoką temperaturą. Ważne jest, aby nie stosować lodu bezpośrednio na skórę, ponieważ może to prowadzić do odmrożeń. W przypadku oparzeń, które są poważniejsze niż pierwszego stopnia, niezbędne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem. Według standardów pierwszej pomocy, schładzanie oparzenia jest kluczowym krokiem w zapobieganiu powikłaniom oraz w przyspieszaniu procesu gojenia. Przykładem prawidłowego działania jest zastosowanie chłodnej (nie lodowatej) wody, co pozwala na efektywne złagodzenie objawów przed dalszą opieką medyczną.

Pytanie 20

Jakie działania może zaproponować asystent, aby pomóc 16-letniemu chłopcu z lekkim stopniem niepełnosprawności ruchowej w integracji ze społecznością?

A. udział w spotkaniach w dziennym ośrodku pomocy oraz wizyty u sąsiadów

B. spacery z przyjaciółmi i uczestnictwo w zajęciach w świetlicy terapeutycznej

C. zajęcia w warsztatach terapii zajęciowej oraz spotkania z rówieśnikami

D. uczestnictwo w wycieczkach krajoznawczych oraz zajęcia w ośrodku wsparcia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wyjścia na spacer ze znajomymi oraz zajęcia w świetlicy terapeutycznej to kluczowe elementy wspierające integrację społeczną 16-letniego chłopca z niepełnosprawnością w stopniu lekkim związaną z upośledzeniem narządu ruchu. Takie działania sprzyjają rozwijaniu umiejętności interpersonalnych, co jest istotne w procesie adaptacji do życia w społeczeństwie. Spacery ze znajomymi umożliwiają nie tylko aktywność fizyczną, ale również budowanie relacji społecznych oraz wzmacnianie pewności siebie. Równocześnie, zajęcia w świetlicy terapeutycznej, które są dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, oferują możliwości rozwoju umiejętności praktycznych oraz kreatywnych w bezpiecznym środowisku. Dobry praktycznym przykładem może być organizowanie warsztatów artystycznych, które umożliwiają wyrażanie siebie i integrację z rówieśnikami. Standardy pracy z osobami z niepełnosprawnościami zalecają podejście holistyczne, skupiające się na wzmacnianiu zdolności oraz promowaniu aktywności w grupie, co jest dokładnie realizowane w proponowanych działaniach.

Pytanie 21

Pracownik wspierający osoby z niepełnosprawnością psychiczną w środowiskowym domu pomocy społecznej musi uczestniczyć w tworzeniu dla każdego uczestnika jakiego rodzaju planu?

A. indywidualnego planu opieki.

B. planu działań terapeutycznych.

C. indywidualnego programu rehabilitacyjnego.

D. planu wsparcia i aktywizacji.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Plan postępowania wspierająco-aktywizującego jest kluczowym dokumentem w pracy asystenta osób niepełnosprawnych, szczególnie w środowiskowych domach samopomocy dla osób przewlekle chorych psychicznie. Jego celem jest stworzenie indywidualnego podejścia do każdego uczestnika, co pozwala na efektywne wsparcie ich w codziennym życiu oraz aktywizację do samodzielności. Zgodnie z wytycznymi zawartymi w Ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, plan ten powinien uwzględniać potrzeby, możliwości oraz cele życiowe uczestnika. Przykładowo, osoba z zaburzeniami psychotycznymi może korzystać z planu, który obejmuje zarówno działania na rzecz poprawy jej zdrowia psychicznego, jak i aktywności związane z integracją społeczną. Dobrze opracowany plan postępowania wspierająco-aktywizującego ma na celu nie tylko poprawę jakości życia uczestników, ale również wskazanie na ich potencjał i możliwości rozwoju. Dzięki systematycznemu monitorowaniu postępów, asystent może dostosować działania do zmieniających się potrzeb, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie wsparcia osób z niepełnosprawnościami.

Pytanie 22

Osoba z niepełnosprawnością rozlała gorącą herbatę na udo, powodując powstanie pęcherzy. Jakie działanie powinien podjąć asystent w ramach pierwszej pomocy?

A. posmarować oparzenie oliwką i podać środek przeciwbólowy

B. schładzać oparzenie bieżącą zimną wodą przez minimum 10 minut

C. nałożyć kompres z białka jaja kurzego na oparzone miejsce na przynajmniej 20 minut

D. zdezynfekować oparzone miejsce i nałożyć sterylny opatrunek

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wskazująca na polewanie miejsca oparzenia zimną wodą przez co najmniej 10 minut jest zgodna z rekomendacjami ekspertów w zakresie udzielania pierwszej pomocy. Schładzanie oparzonego miejsca wodą ma na celu obniżenie temperatury skóry, co minimalizuje uszkodzenia tkanek oraz zmniejsza ból. Woda powinna być zimna, ale nie lodowata, aby uniknąć dodatkowych uszkodzeń skóry. Zastosowanie wody w takim przypadku jest uznawane za standardową procedurę, gdyż pozwala na szybkie złagodzenie objawów oraz ograniczenie ryzyka powikłań, takich jak infekcje. Ponadto, w przypadku poważnych oparzeń, schłodzenie może również opóźnić rozwój bólu, co jest istotne w kontekście komfortu pacjenta. Zgodnie z wytycznymi takich organizacji jak American Burn Association, polewanie wodą jest pierwszym krokiem w postępowaniu z oparzeniami, co czyni tę odpowiedź prawidłową.

Pytanie 23

Jak asystent może ocenić poziom niezależności podopiecznego, używając skali Lawtona?

A. ubierania się i rozbierania oraz przygotowywania jedzenia

B. zarządzania finansami i samodzielnego gotowania dań

C. samodzielnego jedzenia i robienia zakupów spożywczych

D. wchodzenia i schodzenia po schodach oraz obsługi telefonu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca gospodarowania pieniędzmi i samodzielnego przygotowywania posiłków jest poprawna, ponieważ skala Lawtona w rzeczywistości służy do oceny umiejętności życiowych związanych z samodzielnością. Gospodarowanie pieniędzmi obejmuje umiejętność planowania budżetu, zarządzania wydatkami oraz podejmowania decyzji finansowych, co jest kluczowe dla utrzymania niezależności. Z kolei samodzielne przygotowywanie posiłków wskazuje na zdolność do planowania diety, zakupów spożywczych oraz gotowania, co bezpośrednio wpływa na zdrowie i jakość życia. W praktyce, asystenci mogą wykorzystać tę skalę w pracy z osobami starszymi lub z niepełnosprawnościami, aby zidentyfikować obszary wymagające wsparcia oraz skutecznie planować interwencje. W kontekście standardów opieki zdrowotnej, umiejętności te są integralną częścią zindywidualizowanego podejścia do pacjenta, co zwiększa jego komfort i poczucie autonomii. Dobre praktyki w pracy asystenckiej obejmują tworzenie programów dydaktycznych, które wspierają rozwój tych umiejętności, co może prowadzić do większej samodzielności i lepszego samopoczucia podopiecznych.

Pytanie 24

Gdy osoba pod Twoją opieką po zimowym spacerze wykazuje oznaki odmrożenia nóg i rąk, jak powinieneś postąpić, udzielając jej pierwszej pomocy?

A. wcierać lód

B. ugniatać dłonie

C. natychmiast ogrzać

D. delikatnie zwiększać temperaturę ciała

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "stopniowo ogrzewać" jest poprawna, ponieważ pierwsza pomoc w przypadku odmrożeń wymaga ostrożnego podejścia, aby uniknąć dalszego uszkodzenia tkanek. Stopniowe ogrzewanie pozwala na stopniowe przywracanie krążenia krwi do odmrożonych obszarów, co jest kluczowe dla regeneracji uszkodzonych komórek. W praktyce oznacza to, że należy umieścić odmrożone kończyny w ciepłej (nie gorącej) wodzie o temperaturze nieprzekraczającej 37-39 stopni Celsjusza lub owinąć je w ciepły, suchy materiał. Ważne jest, aby unikać bezpośredniego kontaktu z ogniem lub gorącymi przedmiotami, co mogłoby prowadzić do poparzeń. Ogrzewanie powinno być kontrolowane, a jeśli pacjent odczuwa ból lub dyskomfort, należy natychmiast przerwać działanie. Przykładami zastosowania tej wiedzy w praktyce mogą być sytuacje w górach, gdzie osoby są narażone na długotrwały kontakt z zimnem. W sytuacjach takich jak ta, znajomość zasad pierwszej pomocy może uratować życie i zapobiec poważnym uszkodzeniom tkanek.

Pytanie 25

Jaki poziom niepełnosprawności intelektualnej według skali Weschlera odpowiada wynikowi w przedziale 55-69 punktów?

A. głębokim

B. znaczącym

C. łagodnym

D. umiarkowanym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynik mieszczący się w granicach 55-69 punktów w ocenie stopnia inteligencji według skali Weschlera wskazuje na niepełnosprawność intelektualną w stopniu lekkim. Wartości te są zgodne z definicjami zawartymi w klasyfikacji DSM-5 oraz ICD-10, które klasyfikują niepełnosprawność intelektualną w zależności od wyników testów IQ. Osoby z takim poziomem inteligencji mogą doświadczać pewnych trudności w codziennym funkcjonowaniu, jednak często są w stanie prowadzić samodzielne życie, uczestniczyć w edukacji oraz podejmować zatrudnienie w mniej skomplikowanych zawodach. Przykłady mogą obejmować pracę w sektorze usługowym czy rzemieślniczym, gdzie wymagane są umiejętności praktyczne, a niekoniecznie zaawansowane zdolności intelektualne. W praktyce, osoby te mogą wykazywać umiarkowane trudności w nauce, ale mogą korzystać z różnych form wsparcia, takich jak pomoc pedagogiczna czy terapia zajęciowa. Kluczowe jest, aby osoby z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim miały zapewnione odpowiednie wsparcie, które umożliwi im rozwój i integrację w społeczeństwie.

Pytanie 26

Podopieczna oblała się gorącą herbatą na rękę, co spowodowało zaczerwienienie i niewielki obrzęk. Jakie kroki powinien podjąć asystent, aby zapewnić pierwszą pomoc w tej sytuacji?

A. Nasmarować oparzoną rękę kremem nawilżającym

B. Umyć oparzoną skórę wodą utlenioną

C. Ochłodzić oparzone miejsce wodą

D. Założyć opatrunek na oparzoną rękę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Schłodzenie oparzonego miejsca wodą jest kluczowym pierwszym krokiem w przypadku oparzeń. Woda o temperaturze pokojowej lub lekko chłodna skutecznie redukuje ból i zmniejsza uszkodzenia tkanek, co jest istotne dla dalszego procesu gojenia. Zgodnie z wytycznymi organizacji zajmujących się medycyną ratunkową, schłodzenie oparzenia przez około 10-20 minut pod strumieniem bieżącej wody jest zalecane w przypadku oparzeń pierwszego i drugiego stopnia. Dzięki temu można ograniczyć uszkodzenie skóry, a także zminimalizować ryzyko powikłań, takich jak infekcje. Po schłodzeniu, ważne jest, aby nie stosować na oparzenie substancji drażniących ani nie owijać go zbyt ciasno, co mogłoby prowadzić do pogorszenia stanu. W praktyce, asystenci w placówkach opieki powinni znać te procedury, aby skutecznie reagować na sytuacje awaryjne, co pomaga w zachowaniu zdrowia i komfortu podopiecznych.

Pytanie 27

Jak asystent powinien zareagować, gdy podopieczny uszkodzi staw skokowy?

A. Ustawić staw na miejsce i podać środek przeciwbólowy

B. Użyć maści rozgrzewającej i zabandażować staw

C. Ustawić staw na miejsce i podać środek uspokajający

D. Zabezpieczyć staw i przyłożyć zimny kompres

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca unieruchomienia stawu skokowego oraz zastosowania zimnego okładu jest poprawna, ponieważ w przypadku skręcenia stawu skokowego kluczowe jest ograniczenie ruchomości oraz zminimalizowanie obrzęku. Zimny okład, stosowany na miejsce urazu, pomaga w redukcji stanu zapalnego oraz łagodzi ból, co jest zgodne z zaleceniami takich organizacji jak American Academy of Orthopaedic Surgeons. Unieruchomienie stawu można osiągnąć poprzez zastosowanie bandaża elastycznego lub innych materiałów stabilizujących, co zabezpiecza uszkodzone tkanki i umożliwia ich regenerację. Pamiętaj, że w przypadku poważniejszych urazów, jak złamania, niezbędne jest natychmiastowe skonsultowanie się z lekarzem. Dobrą praktyką jest także informowanie poszkodowanego o postępowaniu i zapewnienie mu komfortu psychicznego, co przyspiesza proces dochodzenia do zdrowia. W przyszłości warto znać zasadę RICE (Rest, Ice, Compression, Elevation), która jest kluczowa w postępowaniu w przypadku urazów sportowych.

Pytanie 28

Osoba z niepełnosprawnością rozpoczęła uczestnictwo w zajęciach w centrum wsparcia. Odczuwając zagubienie, nie podejmuje rozmów z innymi uczestnikami i nie bierze udziału w aktywnościach ośrodka. Jaka potrzeba najprawdopodobniej nie została spełniona u tej osoby?

A. akceptacji

B. samorozwoju

C. bezpieczeństwa

D. pewności

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "bezpieczeństwa" jest prawidłowa, ponieważ osoba z niepełnosprawnością, która czuje się zagubiona i nie angażuje się w życie ośrodka wsparcia, prawdopodobnie zmaga się z poczuciem braku bezpieczeństwa. Bezpieczeństwo emocjonalne i społeczne jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania w nowych środowiskach. Osoby z niepełnosprawnościami często doświadczają lęku w obliczu nieznanych sytuacji, co może prowadzić do unikania interakcji z innymi. W kontekście ośrodków wsparcia, ważne jest, aby tworzyć atmosferę zaufania, w której uczestnicy czują się akceptowani i komfortowo. Przykładowo, wprowadzanie programów integracyjnych oraz wspieranie interakcji między uczestnikami może znacząco poprawić poczucie bezpieczeństwa. Takie działania są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie integracji osób z niepełnosprawnościami, które wskazują na znaczenie stworzenia wspierającego i otwartego środowiska. Dodatkowo, wzmacnianie relacji interpersonalnych w takich miejscach może prowadzić do lepszego samopoczucia i większej aktywności społecznej osób z niepełnosprawnościami, co potwierdzają badania naukowe.

Pytanie 29

U pacjenta z zidentyfikowanymi powtarzającymi się epizodami depresji, na co należy zwrócić szczególną uwagę?

A. dysforii oraz problemów z pamięcią

B. natręctw oraz obniżenia masy ciała

C. myśli samobójczych oraz tendencji do samobójstwa

D. fobii oraz natłoku myśli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca myśli i tendencji samobójczych jest szczególnie istotna w kontekście pacjentów z nawracającymi stanami depresyjnymi. Osoby z depresją mogą doświadczać przewlekłego uczucia beznadziejności i bezsilności, co często prowadzi do myśli samobójczych. W praktyce klinicznej ważne jest, aby regularnie oceniać ryzyko samobójcze u takich pacjentów, co powinno obejmować rozmowy na temat ich myśli i uczuć. Standardy opieki psychologicznej zalecają korzystanie z narzędzi oceny ryzyka samobójczego, takich jak kwestionariusze, które pomagają zrozumieć, w jakim stanie psychicznym znajduje się pacjent. Ponadto, w przypadku stwierdzenia myśli samobójczych, należy wdrożyć odpowiednie interwencje, takie jak terapie poznawczo-behawioralne, które mogą pomóc pacjentowi w radzeniu sobie z negatywnymi myślami. Przykładem może być włączenie do leczenia metod, które koncentrują się na zmianie myśli, emocji oraz strategii radzenia sobie, co jest kluczowe dla poprawy stanu psychicznego pacjenta.

Pytanie 30

Osoba przebywala przez pewien czas w miejscu bez odpowiedniej wentylacji i zaczęła odczuwać zawroty głowy, po czym na krótko straciła przytomność, lecz szybko odzyskała świadomość. Na co mogą wskazywać te objawy?

A. omdlenie

B. udar cieplny

C. udar mózgu

D. atak serca

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Omdlenie, znane także jako syncope, jest nagłym i krótkotrwałym epizodem utraty przytomności, który zwykle wiąże się z chwilowym niedoborem krwi w mózgu. W opisywanym przypadku, podopieczna przebywała w dusznym pomieszczeniu, co mogło prowadzić do hipoksji, czyli niedotlenienia organizmu. Zawroty głowy i krótka utrata przytomności, po której nastąpił szybki powrót świadomości, są typowymi objawami omdlenia. W praktyce klinicznej, ważne jest, aby po takim epizodzie ocenić stan pacjenta, zidentyfikować potencjalne czynniki ryzyka, takie jak odwodnienie, niskie ciśnienie krwi czy choroby sercowo-naczyniowe. W edukacji zdrowotnej, zaleca się unikanie długotrwałego przebywania w zamkniętych, dusznych pomieszczeniach, a także regularne wietrzenie przestrzeni, aby zapewnić odpowiednią cyrkulację powietrza. Dodatkowo, warto uczyć pacjentów technik nawadniania organizmu oraz właściwego reagowania na objawy, które mogą zapobiec omdleniom w przyszłości.

Pytanie 31

Jakie wsparcie należy zapewnić w pierwszej kolejności osobie z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu znacznym?

A. Rozwijanie umiejętności samoobsługowych.

B. Przygotowanie do pracy zawodowej.

C. Rozwijanie pasji i hobby.

D. Planowanie aktywności w czasie wolnym.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kształtowanie umiejętności w zakresie samoobsługi jest kluczowe dla osób z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu znacznym, ponieważ umożliwia im większą niezależność w codziennym życiu. Umiejętności samoobsługowe obejmują podstawowe czynności, takie jak ubieranie się, mycie, korzystanie z toalety oraz przygotowywanie prostych posiłków. W praktyce, rozwijanie tych umiejętności można osiągnąć poprzez stosowanie metod takich jak nauczanie oparte na zadaniach, które polegają na dzieleniu złożonych czynności na mniejsze, łatwiejsze do wykonania kroki. Ponadto, korzystanie z wizualizacji oraz pomocy w postaci schematów graficznych może znacząco wspierać proces uczenia się. W kontekście standardów i dobrych praktyk, warto odwołać się do podejścia person-centered planning, które kładzie nacisk na indywidualne potrzeby i preferencje osoby, co w przypadku osób z niepełnosprawnością intelektualną jest niezwykle istotne. Umiejętności samoobsługi nie tylko poprawiają jakość życia, ale także zwiększają poczucie własnej wartości i samodzielności, co jest fundamentalne w procesie integracji społecznej.

Pytanie 32

Opiekun warsztatu terapii zajęciowej bierze udział w zajęciach. Na co zgodnie z programem rehabilitacyjnym, opracowanym razem z uczestnikami, powinny być przeznaczone dochody ze sprzedaży karnetów stworzonych przez uczestników?

A. na rzecz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

B. sfinansowanie działań związanych z integracją społeczną uczestników

C. wsparcie dla potrzeb Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie

D. pensje dla instruktorów prowadzących warsztaty terapii zajęciowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca pokrycia wydatków związanych z integracją społeczną uczestników jest prawidłowa, ponieważ środki pozyskane z działalności warsztatów terapii zajęciowej powinny być przede wszystkim skierowane na cele, które wspierają rehabilitację i integrację osób z niepełnosprawnościami. Zgodnie z zasadami funkcjonowania tego typu instytucji, priorytetem jest zapewnienie użytkownikom możliwości aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym oraz rozwijanie umiejętności, które będą sprzyjały ich samodzielności. Przykładem dobrych praktyk może być organizowanie wydarzeń społecznych, które angażują zarówno uczestników warsztatów, jak i lokalną społeczność, co sprzyja integracji. Fundusze mogą być także przeznaczane na szkolenia i kursy, które rozwijają kompetencje uczestników, co bezpośrednio wpływa na ich przyszłe możliwości zatrudnienia i uczestnictwa w życiu zawodowym. Zgodność z zasadami etyki i celami rehabilitacyjnymi, jakie niosą warsztaty terapii zajęciowej, podkreśla znaczenie właściwego zarządzania pozyskanymi środkami.

Pytanie 33

Jakie miejsce powinien wskazać asystent osobie z niepełnosprawnością, aby mogła uzyskać wsparcie finansowe na zakup sprzętu rehabilitacyjnego?

A. w Regionalnym Ośrodku Pomocy Społecznej

B. w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

C. w Powiatowym Ośrodku Pomocy Społecznej

D. w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) jest kluczowym organem w Polsce, który wspiera osoby z niepełnosprawnościami poprzez finansowanie różnorodnych form rehabilitacji oraz zakupu sprzętu rehabilitacyjnego. Fundusz ten oferuje dofinansowanie, które umożliwia pokrycie części kosztów, co jest nieocenionym wsparciem dla osób potrzebujących specjalistycznego sprzętu, takiego jak wózki inwalidzkie, protezy czy sprzęt ortopedyczny. W praktyce, asystent powinien dokładnie zapoznać podopiecznego z procedurą aplikacyjną, która zazwyczaj obejmuje złożenie odpowiednich dokumentów oraz spełnienie określonych kryteriów. PFRON jest także źródłem informacji o dostępnych programach wsparcia oraz lokalnych inicjatywach, co pozwala na lepsze dostosowanie pomocy do indywidualnych potrzeb. Znajomość takich instytucji jest niezbędna dla asystentów, aby efektywnie wspierać swoich podopiecznych i ułatwiać im dostęp do niezbędnych zasobów.

Pytanie 34

Jaką formę wsparcia należy najpierw zapewnić przedstawionemu mężczyźnie?

A. Umówienie spotkania z doradcą zawodowym

B. Skierowanie na kurs doszkalający

C. Wysłanie na zajęcia edukacyjne

D. Zorganizowanie udziału w zajęciach z aktywizacji zawodowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zorganizowanie spotkania z doradcą zawodowym jest kluczowym krokiem w procesie reintegracji zawodowej dla osoby, która doświadczyła poważnego urazu, jak w przypadku opisanego mężczyzny. Doradca zawodowy ma za zadanie ocenić aktualną sytuację pracownika, jego umiejętności, potencjalne możliwości adaptacyjne oraz potrzeby. Takie spotkanie umożliwia również określenie, jakie wsparcie może być najbardziej odpowiednie w kontekście potrzeby przystosowania się do nowej rzeczywistości zawodowej. Na przykład, doradca może zasugerować alternatywne ścieżki kariery, które byłyby mniej obciążające fizycznie. Warto podkreślić, że zgodnie z zasadami polityki zatrudnienia i rehabilitacji zawodowej, pierwszym krokiem w przypadku osób z niepełnosprawnością powinno być zrozumienie ich możliwości oraz dostarczenie indywidualnych rozwiązań, co jest fundamentem dobrych praktyk w tym obszarze. Przykłady mogą obejmować zorganizowanie spotkań z lokalnymi pracodawcami, którzy są otwarci na zatrudnianie osób z ograniczeniami ruchowymi, co może być kluczowe dla przyszłej kariery zawodowej mężczyzny.

Pytanie 35

Które z poniższych objawów mogą sugerować problemy z układem trawiennym?

A. Obrzęki, odruchy wymiotne

B. Zgaga, nadmierne odbijanie

C. Krwiomocz, luźne stolce

D. Nieobecność odruchu ssania, trudności z wypróżnianiem

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zgaga oraz odbijania są objawami, które mogą wskazywać na zaburzenia układu pokarmowego, zwłaszcza na problemy związane z refluksem żołądkowo-przełykowym. Refluks to stan, w którym treść żołądkowa cofa się do przełyku, co prowadzi do odczuwania pieczenia i dyskomfortu. Zgaga jest jednym z najczęstszych objawów tego stanu. Odbijania natomiast oznaczają uwalnianie powietrza lub gazów z żołądka przez usta, co również może być związane z niewłaściwym trawieniem lub nadmiernym gromadzeniem się gazów. Dbanie o zdrową dietę, unikanie tłustych i pikantnych potraw oraz regularne posiłki mogą pomóc w złagodzeniu tych objawów. Edukacja pacjentów na temat stylu życia i diety jest kluczowa w zarządzaniu tymi dolegliwościami, a stosowanie się do zaleceń medycznych może znacznie poprawić komfort życia osób cierpiących na zaburzenia układu pokarmowego.

Pytanie 36

Wyrób medyczny widoczny na ilustracji jest przeznaczony dla podopiecznej poruszającej się na wózku inwalidzkim do

A. stabilizacji stawów krzyżowo-biodrowych.

B. podparcia pleców.

C. ułatwienia zmiany pozycji.

D. przeciwdziałania rozwojowi odleżyn.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wyrób medyczny widoczny na ilustracji to poduszka przeciwodleżynowa, która odgrywa kluczową rolę w profilaktyce odleżyn, szczególnie u osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Dzięki swojej konstrukcji, poduszka ta rozkłada nacisk równomiernie na większą powierzchnię ciała, co znacząco zmniejsza lokalne ciśnienie na tkanki. Jest to szczególnie istotne, ponieważ długotrwałe siedzenie w jednej pozycji sprzyja powstawaniu odleżyn, które są poważnym problemem zdrowotnym u pacjentów z ograniczoną mobilnością. W praktyce, stosowanie poduszek przeciwodleżynowych jest rekomendowane w standardach opieki medycznej, jako część kompleksowego podejścia do profilaktyki odleżyn. Przykłady zastosowania obejmują opiekę nad pacjentami w szpitalach, domach opieki oraz w warunkach domowych, gdzie właściwe podparcie ciała może znacznie poprawić komfort i jakość życia. Ważne jest także, aby dobierać odpowiednie poduszki w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz rodzaju wózka, co wpływa na skuteczność ich działania.

Pytanie 37

Podopieczna z zespołem Downa ma trudności z organizacją miesięcznego budżetu. Jaki rodzaj treningu powinien zaplanować asystent, aby wspomóc podopieczną w tej kwestii?

A. Trening poznawczy

B. Trening techniczny

C. Trening asertywności

D. Trening budżetowy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór odpowiedzi 'Budżetowy' jest słuszny, ponieważ trening budżetowy jest bezpośrednio związany z umiejętnością zarządzania wydatkami, co jest kluczowe dla osoby mającej trudności z planowaniem finansów. Trening ten ma na celu naukę planowania, organizowania i kontrolowania wydatków oraz oszczędności. W ramach takiego treningu, podopieczna mogłaby uczyć się, jak tworzyć miesięczny budżet, rozpoznawać swoje potrzeby finansowe, a także rozróżniać między wydatkami stałymi a zmiennymi. Praktyczne ćwiczenia, takie jak prowadzenie dziennika wydatków czy symulacje zakupów, mogą znacząco wspierać proces przyswajania wiedzy. Ponadto, standardy pracy z osobami z niepełnosprawnościami intelektualnymi zalecają stosowanie metod angażujących, które pomagają w praktycznym zastosowaniu zdobytej wiedzy w codziennym życiu. Tego typu wsparcie, oparte na budżetowaniu, będzie miało pozytywny wpływ na samodzielność i pewność siebie podopiecznej.

Pytanie 38

Osoba dorosła, która całkowicie utraciła zdolność do pracy i doznała wypadku w wieku 17 lat, gdzie powinna złożyć wniosek o rentę socjalną?

A. Państwowego Funduszu na rzecz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

B. Powszechnej Firmy Ubezpieczeniowej

C. Ośrodka Pomocy Społecznej

D. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
ZUS, czyli Zakład Ubezpieczeń Społecznych, to instytucja, która zajmuje się przyznawaniem rent socjalnych. Te renty przysługują ludziom, którzy na przykład mieli wypadek i przez to nie mogą pracować. Ważne, żeby takie osoby pamiętały, że mogą się ubiegać o pomoc, jeśli to się stało przed ich 18. urodzinami. W ZUS mają ustalone procedury, jak to załatwić, więc warto wiedzieć, gdzie złożyć wniosek. Jak ktoś uległ wypadkowi mając 17 lat i ma dokumenty od lekarzy, które potwierdzają, że nie może pracować, to ma prawo do renty. Pamiętaj, że lekarze orzecznicy ocenią jego stan zdrowia, co ma kluczowe znaczenie. Dobrze jest też popytać doradcę w ZUS, żeby upewnić się, że wszystko jest gotowe i zgodnie z wymaganiami. To może przyśpieszyć całą sprawę!

Pytanie 39

Jakie zajęcia powinien zaplanować asystent dla osoby z niepełnosprawnością intelektualną w znacznym stopniu oraz przykurczem palców dłoni?

A. działania rękodzielnicze

B. ręczne prace w metalu

C. manualne działania z użyciem masy solnej

D. obsługę komputera

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Robienie rzeczy z masy solnej to świetny pomysł dla osób z niepełnosprawnością intelektualną, zwłaszcza tych z większymi trudnościami w ruchu. Masa solna jest naprawdę łatwa do formowania, co jest ważne, gdy mamy do czynienia z kimś, kto ma ograniczenia w sprawności manualnej. Dzięki temu można zaangażować te osoby w twórcze zajęcia w sposób, który jest dla nich odpowiedni. Prace z masą solną nie tylko rozwijają zdolności manualne, ale też pomagają w rozwijaniu zmysłów i dają szansę na wyrażenie siebie poprzez sztukę. Warto dodać, że specjaliści często polecają takie techniki, bo są skuteczne w terapii zajęciowej. Przykłady mogą być różne – od prostych figurek po ozdoby, a jak pomalujemy te stworzone rzeczy, to robi się z tego dodatkowy fun na zajęciach. Jak dla mnie, takie działania budują pewność siebie i dają poczucie osiągnięć, co ma ogromne znaczenie w procesie aktywizacji.

Pytanie 40

Podopieczna w wieku 38 lat cierpi na stwardnienie rozsiane. Jakie działanie aktywizujące rekomendowałbyś jej jako asystent?

A. Zajęcia fitness oraz wizyty u rodziny

B. Ćwiczenia na siłowni oraz uczestnictwo w spotkaniach klubu seniora

C. Zajęcia na basenie i udział w spotkaniach w środowiskowym domu pomocy

D. Treningi poprawiające koordynację i równowagę oraz spotkania z przyjaciółmi

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór ćwiczeń kształtujących koordynację ruchową i równowagę oraz spotkań ze znajomymi jest szczególnie trafny w kontekście rehabilitacji osób z stwardnieniem rozsianym. Ta choroba neurologiczna może prowadzić do osłabienia mięśni, problemów z równowagą oraz spadku zdolności koordynacyjnych. Ćwiczenia koncentrujące się na poprawie równowagi i koordynacji ruchowej są kluczowe, ponieważ mogą znacznie zmniejszyć ryzyko upadków, co jest istotnym zagrożeniem dla pacjentów z tym schorzeniem. Spotkania ze znajomymi wspierają aspekt społeczny, który ma ogromne znaczenie w terapii, ponieważ izolacja społeczna może prowadzić do pogorszenia stanu psychicznego. W literaturze dotyczącej rehabilitacji pacjentów z chorobami neurologicznymi podkreśla się znaczenie aktywizacji zarówno fizycznej, jak i społecznej, co jest zgodne z aktualnymi standardami najlepszej praktyki w terapii zajęciowej. Takie podejście nie tylko poprawia kondycję fizyczną, ale także wspiera zdrowie psychiczne i społeczne, co jest niezwykle ważne w całościowym podejściu do leczenia.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej