Kwalifikacja: INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji
Rozpoczęcie: 7 czerwca 2026 23:27
Zakończenie: 7 czerwca 2026 23:54
Egzamin zdany!
Wynik: 27/40 punktów (67,5%)
Wymagane minimum: 20 punktów (50%)
Twój wynik na tle innych
Twój wynik jest lepszy niż 33% podejść do kwalifikacji INF.04.
Porównanie z 22429 zakończonymi podejściami do tej kwalifikacji (dane zbiorcze, bez wyników indywidualnych).
Zachowaj ten wynik na koncie
Załóż darmowe konto albo zaloguj się - ten egzamin przypiszemy do Twojego konta, więc wrócisz do swoich błędów, będziesz śledzić postęp i dostaniesz powtórki dobrane do Twoich odpowiedzi.
Która z poniższych technologii służy do tworzenia interfejsu użytkownika zarówno dla aplikacji webowych jak i mobilnych?
A. React Native
B. jQuery
C. Angular
D. Vue.js
React Native to framework stworzony przez Facebook, który pozwala na tworzenie natywnych aplikacji mobilnych przy użyciu JavaScriptu oraz React. Jego największą zaletą jest możliwość współdzielenia kodu pomiędzy aplikacjami mobilnymi a webowymi, co znacząco przyspiesza proces developmentu i redukuje koszty. React Native umożliwia wykorzystanie jednego kodu źródłowego do budowy aplikacji zarówno na systemy iOS, jak i Android, co jest idealnym rozwiązaniem w kontekście rosnącego zapotrzebowania na aplikacje wieloplatformowe. Framework ten korzysta z natywnych komponentów UI, co przekłada się na wysoką wydajność oraz natywne wrażenia użytkownika. Przykłady zastosowania React Native można znaleźć w popularnych aplikacjach, takich jak Instagram czy Airbnb, które z powodzeniem wykorzystują ten framework do tworzenia dynamicznych i responsywnych interfejsów. Dobre praktyki przy używaniu React Native obejmują optymalizację komponentów, stosowanie odpowiednich bibliotek do nawigacji oraz zarządzania stanem aplikacji.
Pytanie 2
Jakie oprogramowanie służy jako przykład programu do komunikacji audio-wideo?
A. Notion
B. Google Drive
C. Microsoft Teams
D. Slack
Microsoft Teams to naprawdę fajne narzędzie do komunikacji. Łączy w sobie czat, wideo i audio, więc wszystko masz w jednym miejscu. Zostało stworzone przez Microsoft, żeby ułatwić współpracę w zespołach. To idealne, gdy trzeba prowadzić spotkania online z kilkoma osobami. Myślę, że to super rozwiązanie dla firm, które pracują zdalnie. Dzięki WebRTC jakość transmisji audio i wideo jest naprawdę wysoka. Można w nim organizować spotkania, webinary, a nawet stworzyć przestrzeń dla zespołów projektowych, gdzie można dzielić się plikami i prowadzić dyskusje. A jak jeszcze połączysz go z innymi aplikacjami Microsoft 365, jak OneNote czy SharePoint, to masz pełny zestaw do zarządzania projektami. Dobrze też, że Microsoft Teams dba o ochronę danych osobowych, więc jest bezpieczny dla różnych organizacji.
Pytanie 3
Jaki będzie wynik działania poniższego kodu JavaScript?
letx=5;lety='10';console.log(x+y);
A. 15
B. error
C. 510
D. undefined
Wynik działania podanego kodu to 510, co może być zaskakujące dla osób nieznających typów danych w JavaScript. W tym przypadku zmienna x jest liczbą całkowitą (5), a zmienna y jest łańcuchem tekstowym ('10'). Kiedy używamy operatora + w JavaScript, następuje tzw. "przesunięcie typów". Gdy jeden z operandów jest łańcuchem, to JavaScript konwertuje pozostałe typy na łańcuch, a następnie wykonuje konkatenację. W efekcie 5 konwertowane jest na '5', a wynik końcowy to '5' + '10', co daje '510'. To zachowanie jest zgodne z regułami języka JavaScript i jego dynamicznym typowaniem. Warto zwrócić uwagę, że taka konwersja może prowadzić do niezamierzonych wyników, dlatego ważne jest, aby zrozumieć, kiedy i jak działają operatory w JavaScript. Dla większej jasności, w sytuacjach, gdy chcemy dodać dwie liczby, lepiej jest upewnić się, że obie zmienne mają ten sam typ danych, np. przez użycie funkcji parseInt() lub parseFloat().
Pytanie 4
Jakie aspekty powinny być brane pod uwagę przy tworzeniu struktury danych dla aplikacji?
A. Nie ma związku pomiędzy strukturą danych a efektywnością aplikacji
B. Tylko wymagania sprzętowe
C. Złożoność obróbki danych oraz ich efektywną organizację
D. Tylko typ języka programowania
Złożoność przetwarzania danych i ich optymalna organizacja to kluczowe elementy podczas projektowania struktury danych dla aplikacji. Dobrze zaprojektowana struktura danych wpływa na wydajność aplikacji, redukuje czas dostępu do informacji oraz minimalizuje zużycie zasobów. Optymalizacja algorytmów oraz wybór odpowiednich struktur danych, takich jak listy, drzewa czy tablice hashujące, ma bezpośredni wpływ na szybkość działania aplikacji.
Pytanie 5
W jakim języku został stworzony framework Angular?
A. Postscript
B. PHP
C. C#
D. Typescript
Angular został stworzony w języku TypeScript, który to w sumie można uznać za rozszerzenie JavaScriptu – dodaje on typowanie statyczne i sporo udogodnień znanych z języków obiektowych. Moim zdaniem to był strzał w dziesiątkę, bo dzięki temu kod aplikacji Angular jest czytelniejszy, łatwiejszy w utrzymaniu i mniej podatny na takie typowe błędy, które się pojawiały w czystym JS. W praktyce, kiedy piszesz komponenty czy serwisy w Angularze, natychmiast korzystasz z silnych typów, interfejsów czy mechanizmów takich jak dekoratory. To nie tylko poprawia bezpieczeństwo kodu, ale też pomaga zespołom programistycznym lepiej się dogadywać i szybciej wdrażać nowe funkcjonalności. Przemysł poszedł tą drogą, bo TypeScript daje lepsze wsparcie narzędziowe, np. podpowiedzi w edytorach, refaktoryzację czy automatyczne wykrywanie błędów. Wbrew pozorom, nie jest trudno się przestawić z JS na TS – nawet dla osób, które programowały wcześniej tylko w czystym JavaScript. Poza tym, Angular to nie tylko framework do weba – aplikacje tworzone w TypeScript można kompilować na różne platformy, co jest już praktyką w dużych firmach. Takie podejście wpisuje się w obecne trendy w branży, gdzie typowanie i czytelność kodu to podstawa.
Pytanie 6
Diagram Gantta, który został zaprezentowany, odnosi się do projektu IT. Przyjmując, że każdy członek zespołu posiada odpowiednie kompetencje do realizacji każdego z zadań, a każde zadanie może być przypisane tylko jednej osobie, która poświęca na nie pełen dzień pracy, to minimalna liczba osób w zespole wynosi
A. 4 osoby
B. 1 osobę
C. 2 osoby
D. 5 osób
Diagram Gantta to narzędzie wizualne używane do planowania i zarządzania projektami. Pokazuje harmonogram zadań w czasie. Na przedstawionym diagramie mamy pięć zadań projektowych: Projekt aplikacji Grafika Strona WWW Aplikacja front-end i Aplikacja back-end. Aby określić minimalną liczbę osób potrzebnych do realizacji projektu należy zidentyfikować które zadania mogą być realizowane równocześnie. Z diagramu wynika że w pierwszym tygodniu (1.02 - 7.02) realizowane są zadania Projekt aplikacji i Grafika które wymagają dwóch osób. W kolejnych tygodniach zadania są ułożone tak by unikać nakładania się co oznacza że w każdej kolejnej fazie projektu można kontynuować prace przydzielając jedną osobę do każdego zadania. Dlatego minimalna liczba osób wymagana do realizacji tego projektu to dwie. Taki sposób planowania jest zgodny z zasadami efektywnego zarządzania zasobami w projektach informatycznych co pozwala na optymalne wykorzystanie czasu i umiejętności zespołu. Zastosowanie metody diagramu Gantta jest powszechną praktyką w branży IT pozwalającą na lepsze zobrazowanie zależności i potrzeb kadrowych w projektach.
Pytanie 7
W systemie RGB kolor Pale Green przedstawia się jako RGB(152, 251, 152). Jaki jest szesnastkowy kod tego koloru?
A. AO FE AO
B. 98FB98
C. 98 FE98
D. AO FB AO
Kolor Pale Green w systemie RGB jest reprezentowany przez wartości RGB(152, 251, 152). Aby przekształcić te wartości na format szesnastkowy, należy każdy z komponentów koloru (czerwony, zielony, niebieski) przekształcić na format heksadecymalny. Wartość 152 w systemie dziesiętnym odpowiada 98 w systemie szesnastkowym, a 251 w systemie dziesiętnym odpowiada FE w systemie szesnastkowym. Dlatego, łącząc te wartości w kolejności od komponentu czerwonego, zielonego, do niebieskiego, uzyskujemy kod szesnastkowy 98FE98. Kod ten może być używany w projektach graficznych oraz w CSS do definiowania kolorów tła, tekstów i innych elementów. Użycie formatu szesnastkowego w projektowaniu stron internetowych oraz w aplikacjach jest zgodne z zasadami standardu W3C dotyczącego kolorów w HTML i CSS, co zapewnia spójność wizualną i ułatwia pracę z kolorami.
Pytanie 8
Jaką funkcję pełnią mechanizmy ciasteczek w aplikacjach internetowych?
A. Do przechowywania informacji w bazie danych
B. Do zapisywania danych użytkownika w przeglądarce
C. Do generowania dynamicznych interfejsów dla użytkowników
D. Do zapisywania danych użytkownika na serwerze
Mechanizm ciasteczek (cookies) w aplikacjach webowych służy do przechowywania danych użytkownika bezpośrednio w przeglądarce. Ciasteczka mogą przechowywać różnego rodzaju informacje, takie jak preferencje językowe, identyfikatory sesji czy dane logowania, co pozwala na personalizację doświadczenia użytkownika oraz śledzenie jego aktywności na stronie. Dzięki ciasteczkom aplikacje webowe mogą zapamiętać użytkownika i dostosować treści do jego potrzeb przy kolejnych wizytach. Cookies są nieodłącznym elementem zarządzania stanem w aplikacjach stateless, takich jak te oparte na protokole HTTP. Mogą być one również wykorzystywane w systemach reklamowych i analitycznych do monitorowania zachowań użytkowników. Prawidłowe zarządzanie ciasteczkami i stosowanie odpowiednich polityk prywatności są kluczowe dla zgodności z przepisami RODO oraz regulacjami dotyczącymi ochrony danych osobowych.
Pytanie 9
Celem zastosowania wzorca Obserwator w tworzeniu aplikacji WEB jest
A. informowanie obiektów o modyfikacji stanu innych obiektów
B. monitorowanie interakcji użytkownika i wysyłanie wyjątków
C. zarządzanie funkcjami synchronicznymi w kodzie aplikacji
D. dostosowanie interfejsu użytkownika do różnych typów odbiorców
Wzorzec Obserwator, znany również jako Observer, jest fundamentem programowania związanego z aplikacjami webowymi, szczególnie w kontekście architektury MVC (Model-View-Controller). Jego głównym celem jest umożliwienie obiektom (zwanym obserwatorami) subskrybowania zmian stanu innych obiektów (zwanych obserwowanymi). Kiedy stan obiektu obserwowanego ulega zmianie, wszystkie powiązane obiekty obserwujące są automatycznie powiadamiane o tej zmianie. Takie podejście jest szczególnie użyteczne w aplikacjach, gdzie interfejs użytkownika musi być dynamicznie aktualizowany w odpowiedzi na zmiany danych, na przykład w przypadku aplikacji do zarządzania danymi w czasie rzeczywistym. Przykładem może być aplikacja czatu, w której nowe wiadomości są automatycznie wyświetlane użytkownikom, gdy tylko są dodawane przez innych. Wzorzec ten jest również zgodny z zasadami SOLID, zwłaszcza z zasadą otwarte-zamknięte, umożliwiając rozwijanie aplikacji bez konieczności modyfikowania istniejących klas. W różnych technologiach webowych, takich jak JavaScript z użyciem frameworków takich jak React czy Angular, wzorzec Obserwator jest implementowany przez mechanizmy takie jak stany komponentów, co przyczynia się do lepszej organizacji kodu i zachowania jego czytelności.
Pytanie 10
Co to jest PWA (Progressive Web App)?
A. System zarządzania treścią dla stron internetowych
B. Biblioteka graficzna do tworzenia animacji
C. Aplikacja webowa działająca jak natywna aplikacja mobilna
D. Framework do tworzenia aplikacji mobilnych
Progressive Web App (PWA) to aplikacja webowa, która łączy cechy stron internetowych i natywnych aplikacji mobilnych, oferując użytkownikom lepsze doświadczenia dzięki technologii webowej. PWA wykorzystują zaawansowane funkcje przeglądarek, takie jak Service Workers, aby zapewnić offline'ową funkcjonalność, powiadomienia push i lepsze zarządzanie pamięcią podręczną. Dzięki temu użytkownicy mogą korzystać z aplikacji niezależnie od jakości połączenia internetowego. Przykłady PWA obejmują aplikacje takie jak Twitter Lite, które umożliwiają użytkownikom przeglądanie treści nawet przy słabym sygnale sieciowym, a także Facebook Lite, który jest zoptymalizowany pod kątem urządzeń o ograniczonych zasobach. Warto również wspomnieć o zastosowaniach PWA w e-commerce, gdzie użytkownicy mogą szybko dodawać produkty do koszyka i dokonywać zakupów bez konieczności ładowania pełnej aplikacji mobilnej. Te właściwości sprawiają, że PWA są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, zapewniając użytkownikom dostęp do funkcji, które wcześniej były zarezerwowane tylko dla natywnych aplikacji.
Pytanie 11
Co to jest SPA (Single Page Application)?
A. Metoda projektowania interfejsu użytkownika dla aplikacji mobilnych
B. Technika optymalizacji kodu w aplikacjach JavaScript
C. Format pliku używany w aplikacjach do przetwarzania danych
D. Aplikacja webowa działająca na jednej stronie, dynamicznie aktualizująca treść bez przeładowywania całej strony
Single Page Application (SPA) to typ aplikacji internetowej, która działa na jednej stronie, umożliwiając dynamiczne ładowanie treści bez konieczności przeładowania całej witryny. W tradycyjnych aplikacjach webowych, każda interakcja użytkownika, która wymagała zmiany treści, wiązała się z odświeżeniem strony. W przypadku SPA, korzysta się z technologii takich jak AJAX, WebSockets czy API, co pozwala na asynchroniczne pobieranie danych z serwera. Przykłady SPA to popularne frameworki i biblioteki, takie jak React, Angular czy Vue.js. Dzięki tym technologiom, użytkownicy mogą doświadczyć płynniejszego i bardziej responsywnego interfejsu. Dobrą praktyką w projektowaniu SPA jest stosowanie wzorców projektowych, takich jak MVC (Model-View-Controller), co ułatwia zarządzanie kodem oraz jego modułowość. SPA są szczególnie przydatne w aplikacjach wymagających intensywnej interakcji, takich jak platformy e-commerce czy aplikacje społecznościowe, gdzie kluczowa jest szybkość i komfort użytkowania.
Pytanie 12
Jaką strukturę danych stosuje się w algorytmie BFS (przeszukiwanie wszerz)?
A. Graf
B. Zbiór
C. Tablica
D. Kolejka
Stos jest używany w algorytmie DFS (przeszukiwanie w głąb), a nie w BFS, ponieważ DFS eksploruje możliwie najgłębiej dany graf, zanim wróci do poprzedniego poziomu. Lista jest używana jako struktura ogólnego przeznaczenia, ale nie jest podstawowym narzędziem w algorytmie BFS. Drzewa są strukturą danych, którą BFS może przeszukiwać, ale sama struktura drzewa nie jest narzędziem używanym w algorytmie BFS – to kolejka pełni tę funkcję, przechowując wierzchołki do odwiedzenia.
Pytanie 13
Przedstawione w filmie działania wykorzystują narzędzie
A. kompilatora dla interfejsu graficznego
B. generatora kodu java
C. generatora GUI przekształcającego kod do języka XAML
D. debuggera analizującego wykonujący kod
Patrząc na wszystkie dostępne opcje, łatwo się pomylić, bo terminologia może być trochę podchwytliwa. Debugger analizujący wykonujący kod rzeczywiście jest kluczowym narzędziem w pracy programisty, ale jego zadaniem jest szukanie błędów i obserwowanie działania programu w czasie rzeczywistym, a nie generowanie kodu czy interfejsów. Myślę, że sporo osób utożsamia narzędzia developerskie z debuggerem, bo to jedno z najczęściej używanych rozwiązań – jednak tutaj akurat nie ma on nic wspólnego z przekształcaniem kodu do XAML-a. Generator kodu Java brzmi sensownie, jeśli ktoś pracuje więcej w środowiskach Javy, ale w tym przypadku mówimy o ekosystemie .NET i XAML-u, a Java ma zupełnie inne formaty i narzędzia (np. FXML dla JavaFX, ale to zupełnie inna bajka). Generator GUI przekształcający kod do języka XAML to narzędzie dedykowane platformie Microsoftu, bo XAML funkcjonuje właśnie w tych technologiach. Ostatnia odpowiedź, czyli kompilator dla interfejsu graficznego, to trochę pomieszanie pojęć – kompilator rzeczywiście tłumaczy kod na wykonywalny plik (np. EXE), ale nie jest narzędziem służącym do generowania czy przekształcania opisów interfejsów graficznych. Sporo osób może mieć tendencję do mylenia generatorów z kompilatorami, bo oba „tworzą coś automatycznie”, ale ich przeznaczenie jest zupełnie inne. Moim zdaniem najważniejsze to rozumieć, że generatory GUI ułatwiają życie, pozwalając szybko przenieść projekt interfejsu do kodu XAML, a reszta narzędzi ma zupełnie inne zadania. To rozróżnienie jest naprawdę kluczowe w branży.
Pytanie 14
Jaki będzie wynik działania poniższego kodu w języku Python?
Wynik działania tego kodu jest poprawny i wynika z zrozumienia, jak Python obsługuje domyślne argumenty funkcji. W momencie, gdy funkcja 'fun' jest wywoływana po raz pierwszy z argumentem 1, lista 'l' jest pusta i dodawany jest do niej element 1, co skutkuje wynikiem [1]. Przy kolejnym wywołaniu z argumentem 2, lista 'l' nie jest tworzona na nowo, a zamiast tego używane jest to samo odniesienie do istniejącej listy, co oznacza, że 2 zostaje dodane do listy, przekształcając ją w [1, 2]. W trzecim wywołaniu funkcji, przekazujemy nową, pustą listę, więc wynik to [3]. Kiedy po raz czwarty wywołujemy funkcję z argumentem 4, znowu używamy tej samej listy, do której dodano już 1 i 2, co daje nam wynik [1, 2, 4]. Kluczowe jest zrozumienie, że domyślne argumenty w Pythonie są tworzone raz, więc nie są resetowane przy kolejnych wywołaniach funkcji. Takie zarządzanie pamięcią w Pythonie jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi oraz pozwala na efektywne użycie zasobów.
Pytanie 15
Które z wymienionych zastosowań najlepiej definiuje bibliotekę jQuery?
A. Tworzenie interfejsów w programach desktopowych
B. Projektowanie struktur baz danych
C. Budowanie aplikacji mobilnych
D. Ułatwienie manipulacji DOM oraz obsługi zdarzeń w JavaScript
jQuery to popularna biblioteka JavaScript, która ułatwia manipulację DOM (Document Object Model), obsługę zdarzeń oraz wykonywanie animacji na stronach internetowych. Dzięki jQuery programiści mogą znacznie skrócić ilość kodu potrzebnego do realizacji operacji na elementach HTML. Biblioteka ta zapewnia również wygodny sposób na wykonywanie asynchronicznych żądań HTTP (AJAX), co pozwala na dynamiczne pobieranie danych z serwera bez konieczności przeładowywania całej strony. jQuery jest szeroko stosowane w projektach, które wymagają interaktywności oraz lekkich efektów wizualnych. Choć w ostatnich latach jego popularność spadła na rzecz bardziej zaawansowanych frameworków takich jak React czy Angular, jQuery nadal jest cenione za prostotę, wydajność oraz bogaty ekosystem gotowych wtyczek i rozszerzeń.
Pytanie 16
Jakie są typowe frameworki/biblioteki używane w aplikacjach webowych?
A. Visual Studio, Eclipse, angular, React.js, Node.js
B. ASP.NET Core, Django, Angular, React.js, Node.js
C. ASP.NET Core, jQuery, Joomla!, Wordpress, Angular
D. jquery, Joomla!, Wordpress, android Studio, Xamarin
Wybrana grupa frameworków i bibliotek — ASP.NET Core, Django, Angular, React.js, Node.js — to w praktyce jedne z najbardziej rozpoznawalnych i szeroko wykorzystywanych rozwiązań w branży tworzenia aplikacji webowych. Każdy z nich pełni trochę inną rolę, co powoduje, że są stosowane na różnych warstwach aplikacji. Na przykład ASP.NET Core oraz Django to frameworki po stronie serwera, obsługujące backend, logikę biznesową i komunikację z bazą danych. Są bardzo popularne zwłaszcza tam, gdzie liczy się szybkość wdrożenia i bezpieczeństwo. Node.js również zalicza się do backendowych technologii, z tym że pozwala pisać po stronie serwera w JavaScript, co bywa ogromnym plusem, gdy zespół jest mocno frontendowy. Angular i React.js to natomiast narzędzia, które pomagają budować rozbudowane, interaktywne interfejsy użytkownika po stronie klienta. Takie podejście, gdzie backend i frontend są rozdzielone, to obecnie standard — tzw. architektura SPA (Single Page Application) albo nawet JAMstack. Warto pamiętać, że dobrym zwyczajem jest korzystać właśnie z takich nowoczesnych frameworków, bo zapewniają solidne wsparcie społeczności, regularne aktualizacje i kompatybilność z nowymi standardami webowymi. Moim zdaniem, jeżeli myśli się poważnie o pracy jako developer webowy, to znajomość przynajmniej dwóch z wymienionych narzędzi to absolutny must-have. Przy okazji — wiele firm prowadzi projekty wieloplatformowe, więc umiejętność korzystania z tych frameworków można łatwo przenieść również do świata mobilnego czy nawet IoT.
Pytanie 17
W jednostce centralnej, za obliczenia na liczbach zmiennoprzecinkowych odpowiada
A. FPU
B. AU
C. IU
D. ALU
Funkcjonuje takie przekonanie, że wszystkie jednostki w procesorze ogarniają po trochu te same rzeczy, ale to nie do końca tak działa. ALU, czyli Arithmetic Logic Unit, rzeczywiście odpowiada za większość podstawowych operacji arytmetycznych oraz logicznych – dodawanie, odejmowanie, AND, OR czy XOR, ale jest zoptymalizowana do operacji na liczbach całkowitych. Kiedy jednak w grę wchodzą liczby zmiennoprzecinkowe, ALU sobie zwyczajnie nie radzi – nie została do tego zaprojektowana. Warto też wspomnieć o IU, czyli Integer Unit, która – jak sugeruje sama nazwa – jest odpowiedzialna za przetwarzanie liczb całkowitych. Spotkałem się z sytuacjami, gdzie niektórzy mylą IU z FPU, bo niby też coś liczy, ale jeśli chodzi o typy float czy double, to IU nic nie wskóra. AU natomiast, tak szczerze, nie jest powszechnie stosowanym terminem w kontekście architektury procesora. Może się czasem pojawić jako ogólne określenie Arithmetic Unit, ale to raczej archaiczne albo bardzo szerokie pojęcie, nie wskazujące konkretnie, które operacje są obsługiwane. Spotkałem się z tym głównie w starych podręcznikach lub bardzo ogólnych opisach sprzętu, ale dzisiaj nikt poważny nie mówi o AU w kontekście obliczeń zmiennoprzecinkowych. Typowym błędem myślowym jest założenie, że skoro coś jest „arytmetyczne”, to obsłuży dowolny typ liczby. W praktyce inżynierowie projektujący architekturę procesorów zawsze wyraźnie rozdzielają jednostki dla liczb całkowitych od tych dla zmiennoprzecinkowych, bo to zupełnie inne algorytmy i logika działania. Standardy takie jak IEEE 754 dotyczą właśnie FPU i precyzji operacji na floatach, a nie ALU czy IU. W praktycznym zastosowaniu, np. w oprogramowaniu do grafiki, multimediach czy symulacjach naukowych, to właśnie obecność FPU decyduje o wydajności i poprawności obliczeń. Dlatego akurat w tej dziedzinie nie ma miejsca na dowolność – każda jednostka procesora ma swoje konkretne zadanie i nie warto ich ze sobą mieszać.
Pytanie 18
Na podstawie definicji zamieszczonej w ramce, wskaż, który z rysunków ilustruje komponent Chip zdefiniowany w bibliotece Angular Material?
A. Rysunek 3
B. Rysunek 4
C. Rysunek 2
D. Rysunek 1
Komponent Chip w bibliotece Angular Material to interaktywny element, który reprezentuje fragment informacji, tag lub wybór. Może zawierać tekst, ikonę lub być klikalny, co czyni go niezwykle użytecznym w projektowaniu nowoczesnych interfejsów użytkownika. Komponenty tego typu często wykorzystywane są w formularzach lub systemach tagowania, umożliwiając użytkownikowi intuicyjne dodawanie lub usuwanie elementów. Wyróżnia się swoją minimalistyczną formą i możliwością dostosowania do różnych potrzeb projektowych.
Pytanie 19
Który z faz cyklu życia projektu wiąże się z identyfikacją wymagań użytkownika?
A. Etap planowania
B. Wdrażanie
C. Przeprowadzanie testów
D. Analiza
Planowanie koncentruje się na ustaleniu harmonogramu, budżetu i alokacji zasobów, ale nie obejmuje dogłębnej analizy wymagań użytkownika. Implementacja to faza, w której kod jest tworzony na podstawie wcześniejszych ustaleń, ale nie jest to etap zbierania wymagań. Testowanie odbywa się po implementacji i służy wykrywaniu błędów, a nie definiowaniu oczekiwań użytkownika wobec produktu.
Pytanie 20
Który z poniższych formatów jest najczęściej używany do wymiany danych w aplikacjach webowych?
A. YAML
B. XML
C. JSON
D. CSV
JSON (JavaScript Object Notation) jest najczęściej używanym formatem wymiany danych w aplikacjach webowych ze względu na swoją prostotę, czytelność oraz łatwość w integracji z JavaScript. JSON jest lekki i pozwala na szybkie przetwarzanie danych, co czyni go idealnym wyborem w kontekście nowoczesnych aplikacji webowych, które często korzystają z technologii AJAX do komunikacji z serwerem. Przykładem zastosowania JSON może być przesyłanie danych z serwera do przeglądarki w aplikacjach SPA (Single Page Applications), gdzie asynchroniczne żądania wymagają formatu, który można łatwo zdeserializować na obiekt JavaScript. JSON wspiera zagnieżdżone struktury danych i kolekcje, co pozwala na modelowanie złożonych relacji między danymi. Ponadto, jego popularność doprowadziła do rozwoju wielu bibliotek i narzędzi, które ułatwiają pracę z tym formatem, takich jak `JSON.parse()` i `JSON.stringify()` w JavaScript. W związku z tym, JSON stał się de facto standardem dla wymiany danych w ekosystemie webowym, co potwierdzają również standardy takie jak REST, które często wykorzystują właśnie ten format do komunikacji z API.
Pytanie 21
Jakie z wymienionych narzędzi służy do emulacji mobilnych urządzeń podczas developowania aplikacji?
A. TensorFlow
B. Genymotion
C. Numpy
D. Postman
TensorFlow to biblioteka do uczenia maszynowego i analizy danych, ale nie jest narzędziem do emulacji urządzeń mobilnych. Postman to narzędzie do testowania API i komunikacji z serwerami, co jest przydatne w kontekście backendu, ale nie służy do emulacji urządzeń mobilnych. Numpy to biblioteka do obliczeń numerycznych w Pythonie, która nie ma związku z testowaniem aplikacji mobilnych na różnych urządzeniach. Genymotion wyróżnia się jako dedykowane narzędzie do symulacji środowiska mobilnego, umożliwiające testowanie w czasie rzeczywistym na wielu wirtualnych urządzeniach.
Pytanie 22
Wskaż poprawny komentarz jednoliniowy, który można dodać w linii 3 w miejscu znaków zapytania, aby był zgodny ze składnią i opisywał operację przeprowadzaną w tej linii?
Odpowiedź // wyswietlenie elementu tablicy jest poprawna, ponieważ komentarze jednoliniowe w języku C# rozpoczynają się od dwóch ukośników: //. W tym przypadku linia Console.WriteLine(i); odpowiedzialna jest za wyświetlenie elementu tablicy na konsoli. Komentarz ten poprawnie opisuje, co robi dana linia kodu, co jest dobrą praktyką w programowaniu, ponieważ ułatwia zrozumienie funkcji kodu innym programistom lub nawet nam samym w przyszłości. Komentarze są szczególnie przydatne, gdy kod jest skomplikowany i wymaga wyjaśnień. Warto zawsze stosować komentarze, by opisywały one istotne fragmenty kodu, co znacząco zwiększa jego czytelność i utrzymywalność. Praktyka dodawania takich opisów jest zgodna z zasadami czystego kodu, które promują czytelność i zrozumiałość. Dzięki takim komentarzom osoby przeglądające kod mogą szybko zorientować się, jakie funkcje pełnią poszczególne jego fragmenty, co usprawnia proces debugowania i dalszego rozwoju oprogramowania.
Pytanie 23
Który z wymienionych poniżej wzorców projektowych można zakwalifikować jako wzorzec strukturalny?
A. Fabryka abstrakcyjna (Abstract Factory)
B. Obserwator (Observer)
C. Metoda szablonowa (Template method)
D. Fasada (Facade)
Metoda Szablonowa (Template Method) to wzorzec behawioralny, który definiuje sposób realizacji algorytmu. Fabryka Abstrakcyjna (Abstract Factory) to wzorzec kreacyjny, który koncentruje się na tworzeniu obiektów bez określania ich konkretnych klas. Wzorzec Obserwator (Observer) to wzorzec behawioralny, który umożliwia powiadamianie obiektów o zmianach stanu innego obiektu, co jest kluczowe w implementacji reaktywnych systemów, ale nie jest przykładem wzorca strukturalnego.
Pytanie 24
Który z poniższych opisów najlepiej charakteryzuje Node.js?
A. Biblioteka do tworzenia interfejsów użytkownika w aplikacjach webowych
B. System zarządzania bazami danych NoSQL
C. Środowisko uruchomieniowe JavaScript poza przeglądarką, używające silnika V8 z Chrome
D. Framework do budowania aplikacji mobilnych przy użyciu JavaScript
Node.js to środowisko uruchomieniowe JavaScript, które działa na serwerze, a nie tylko w przeglądarkach. Jest zbudowane na silniku V8, który jest również używany w przeglądarce Google Chrome. Dzięki temu, Node.js pozwala na wykonywanie kodu JavaScript na serwerze, co otwiera nowe możliwości dla programistów. Aplikacje napisane w Node.js są zazwyczaj asynchroniczne i oparte na zdarzeniach, co sprawia, że są one wydajne i responsywne. Przykłady zastosowania Node.js obejmują tworzenie serwisów webowych, API oraz aplikacji w czasie rzeczywistym, jak czaty czy gry online. Node.js zapewnia również bogaty ekosystem bibliotek i frameworków, takich jak Express.js, co pozwala na szybkie i efektywne tworzenie aplikacji. Zastosowanie standardów, takich jak RESTful API, w połączeniu z architekturą mikroserwisów, jest przykładami dobrych praktyk przy używaniu Node.js w projektach komercyjnych.
Pytanie 25
Co będzie wynikiem działania poniższego kodu JavaScript?
Odpowiedzi `Hello, John`, `TypeError` oraz `Hello, null` są wynikiem niepełnego zrozumienia zasad działania kontekstu `this` w JavaScript oraz mechanizmów związanych z wywołaniami funkcji w różnych kontekstach. W przypadku pierwszej z tych odpowiedzi, można by sądzić, że `this` w funkcji anonimowej odwołuje się do obiektu `obj`, co jest błędne, ponieważ w momencie wywołania funkcji przez `setTimeout` kontekst `this` traci odniesienie do obiektu, a zamiast tego wskazuje na obiekt globalny. W efekcie `this.name` nie zwraca wartości `'John'`, lecz `undefined`. Druga odpowiedź, związana z `TypeError`, nie zrozumiała, że żadne błędy nie są generowane w tym kodzie, a funkcja anonimowa wykonuje się bezproblemowo, jednak z błędnym kontekstem. Ostatnia propozycja, `Hello, null`, również jest nietrafiona, ponieważ nie istnieje sytuacja, w której `this` w tym kontekście mogłoby się odwoływać do `null`. Należy również pamiętać, że JavaScript różni się od wielu innych języków programowania, gdzie `this` jest bardziej ściśle powiązane z obiektem, w którym metoda została wywołana. Zrozumienie kontekstu `this` jest kluczowe w pracy z JavaScript, szczególnie w pracy z funkcjami asynchronicznymi oraz w zastosowaniach programowania obiektowego.
Pytanie 26
Jakie sformułowanie najlepiej oddaje złożoność obliczeniową algorytmu quicksort?
A. jest większa niż złożoność sortowania bąbelkowego
B. jest różna w zależności od wyboru elementu dzielącego
C. jest większa niż O(n2)
D. jest zawsze mniejsza niż złożoność jakiegokolwiek innego algorytmu sortowania
Twierdzenie, że złożoność quicksort jest wyższa niż sortowania bąbelkowego, jest błędne – bubble sort ma złożoność O(n²) niezależnie od danych wejściowych, co czyni go jednym z najwolniejszych algorytmów. Quicksort nigdy nie ma złożoności wyższej niż O(n²) w najgorszym przypadku, co oznacza, że jest zawsze bardziej efektywny niż bubble sort. Twierdzenie, że quicksort zawsze jest szybszy niż jakikolwiek inny algorytm, jest nieprawdziwe – algorytmy takie jak counting sort lub radix sort mogą działać szybciej w określonych przypadkach. Ostateczna wydajność quicksort zależy od implementacji oraz charakterystyki danych wejściowych.
Pytanie 27
Które z poniższych nie jest algorytmem sortowania?
A. Quick Sort
B. Bubble Sort
C. Binary Search
D. Merge Sort
Binary Search jest algorytmem, który służy do efektywnego przeszukiwania uporządkowanych zbiorów danych, a nie do sortowania. Działa na zasadzie dzielenia zbioru na pół i eliminowania połowy z nich w każdym kroku, co pozwala na szybkie znalezienie poszukiwanej wartości. Jest to przykład algorytmu o czasie działania O(log n), co sprawia, że jest znacznie szybszy od prostego przeszukiwania liniowego. Przykładowo, gdy mamy posortowaną tablicę liczb, Binary Search może być użyty do znalezienia konkretnej liczby, eliminując w każdym kroku połowę zbioru, aż do odnalezienia wartości lub stwierdzenia, że jej nie ma. W kontekście branżowym, Binary Search jest szeroko stosowany w różnych aplikacjach, gdzie wymagane jest szybkie przeszukiwanie danych, na przykład w bazach danych i aplikacjach wyszukiwania. Kluczowe jest zrozumienie różnicy między algorytmem przeszukiwania a algorytmem sortowania; sortowanie odnosi się do organizacji danych w określonym porządku, podczas gdy Binary Search koncentruje się na znajdowaniu elementów w już posortowanych zbiorach.
Pytanie 28
W dwóch przypadkach opisano mechanizm znany jako Binding. Jego celem jest
A. wiązanie oraz eksportowanie plików z różnych modułów aplikacji
B. przetwarzanie zdarzeń kontrolek interfejsu użytkownika przez wywoływanie odpowiednich funkcji
C. wiązać właściwości (property) elementu interfejsu użytkownika z danymi lub właściwością innego obiektu
D. zarządzanie mechanizmem obietnic (promises) lub obserwatora (observable) w programowaniu asynchronicznym
Bardzo często można natknąć się na nieporozumienia dotyczące roli mechanizmu binding w nowoczesnych aplikacjach. Wiele osób błędnie utożsamia binding z obsługą zdarzeń, czyli na przykład automatycznym wywoływaniem funkcji po kliknięciu przycisku czy zmianie wartości na jakimś polu. Owszem, w interfejsach użytkownika obsługa zdarzeń jest istotna, ale binding to zupełnie inny poziom – on „przyczepia” dane (np. wartość liczbową, tekst, stan checkboxa) do właściwości elementów UI, tak by zmiana w jednym miejscu od razu aktualizowała drugie. Drugim typowym błędem jest mylenie bindingu z mechanizmami programowania asynchronicznego, jak promises czy observable – to trochę inna bajka. Promisy służą do obsługi operacji asynchronicznych, np. pobierania danych z sieci, a obserwatory pozwalają reagować na strumienie zdarzeń, jednak sam binding nie jest tym samym i nie odpowiada bezpośrednio za asynchroniczne zarządzanie danymi. Kolejnym nieporozumieniem bywa traktowanie bindingu jako coś związanego z eksportowaniem plików czy ogólnie zarządzaniem modułami aplikacji – to już w ogóle inny obszar, bardziej związany z organizacją środowiska, budowaniem aplikacji czy strukturą projektów. Z mojego doświadczenia wynika, że takie pomieszanie pojęć wynika głównie z powierzchownego poznania frameworków i chęci uproszczenia sobie obrazu działania aplikacji. Binding to fundament nowoczesnych interfejsów, ale nie zastępuje ani obsługi zdarzeń, ani nie jest narzędziem do zarządzania plikami czy asynchronicznością. On po prostu pozwala utrzymać spójność pomiędzy warstwą logiki a widokiem, co w praktyce czyni kod mniej podatnym na błędy i bardziej „żywym”, reagującym na zmiany.
Pytanie 29
Ile kilobajtów (KB) znajduje się w jednym megabajcie (MB)?
A. 100
B. 1000
C. 10
D. 1024
W informatyce jednostki pamięci są często używane do określenia pojemności danych. 1 megabajt (MB) równa się 1024 kilobajtom (KB) w systemie binarnym, który jest podstawowym systemem liczbowym używanym w komputerach. Wynika to z faktu, że komputery operują w systemie binarnym, gdzie wartości są potęgami liczby 2. Z definicji, 1 MB to 2 do potęgi 20 bajtów, co daje 1048576 bajtów. Kiedy dzielimy tę wartość przez 1024, otrzymujemy 1024 kilobajty. W praktyce, ta konwersja jest niezwykle istotna w kontekście zarządzania pamięcią oraz określania rozmiarów plików. Na przykład, przy pobieraniu plików z internetu, znając tę konwersję, można lepiej oszacować czas pobierania oraz zarządzanie przestrzenią dyskową. Warto również zauważyć, że niektóre systemy operacyjne i producenci sprzętu używają systemu dziesiętnego, w którym 1 MB to 1000 KB, co prowadzi do nieporozumień. Dlatego znajomość różnic między systemami binarnym i dziesiętnym jest kluczowa dla zrozumienia pojemności pamięci komputerowej i odpowiednich jednostek.
Pytanie 30
W standardzie dokumentacji testów oprogramowania IEEE 829-1998 opisany jest dokument, który zawiera dane o tym, jakie przypadki testowe były wykorzystane, przez kogo i czy zakończyły się sukcesem. Co to jest?
A. Plan Testów
B. Specyfikacja Procedury Testowej
C. Dziennik Testów
D. Raport Podsumowujący Testy
Dokładnie – Dziennik Testów to ten dokument z IEEE 829-1998, który ma za zadanie rejestrować, które przypadki testowe zostały wykonane, przez kogo, kiedy oraz jaki był ich rezultat. Z mojego doświadczenia to jest taka codzienna „księga kucharska” testera – wpisujesz co zrobiłeś, o której i czy poszło zgodnie z planem. W prawdziwych projektach dziennik testów bywa nieoceniony: pozwala w każdej chwili wrócić do szczegółów, zweryfikować kto co testował i dlaczego test przerwano, a nawet rozliczać się z czasu pracy. To podstawa rozliczalności (ang. traceability) procesu testowania, co jest szczególnie ważne przy audytach czy testach dla klientów z branż regulowanych, np. medycyna czy bankowość. Sam standard IEEE 829-1998 bardzo konkretnie określa, jakie dane mają się tam znaleźć – to nie tylko „odhaczenie”, ale pełna informacja o przebiegu i wyniku każdego testu, ewentualnych problemach czy wyjątkowych sytuacjach. W praktyce, czy to prowadzisz Excela, dokumentację papierową czy system typu JIRA/Xray, dobrze prowadzony dziennik testów pozwala potem zidentyfikować luki w pokryciu przypadków, powtórzyć testy po naprawach czy po prostu udowodnić, że procedura była zgodna z wymaganiami. Warto to sobie wyrobić jako nawyk. Sam nieraz wracałem do starych dzienników, żeby sprawdzić „co poszło nie tak” parę miesięcy wcześniej – bez tego byłaby loteria!
Pytanie 31
Jakie są kluczowe etapy realizacji projektu programistycznego?
A. Planowanie, projektowanie, debugowanie, konserwacja
B. Analiza, implementacja, testowanie, aktualizacja
C. Projektowanie, testowanie, aktualizacja, implementacja
D. Planowanie, analiza, implementacja, wdrożenie
Wiele osób myśli, że wystarczy skupić się na kodzie czy testach i sukces przyjdzie sam, ale w praktyce kluczowe jest zachowanie właściwej sekwencji i kompletności działań. Często spotykam się z przekonaniem, że projektowanie albo debugowanie są najważniejszymi krokami, jednak bez wcześniejszego gruntownego planowania i analizy trudno mówić o efektywności czy przewidywalności rezultatów. Przykładowo, debugowanie to bardzo istotny element pracy programisty, ale samo w sobie nie stanowi etapu realizacji projektu – jest raczej czynnością wykonywaną w toku implementacji i testowania. Z kolei aktualizacja i konserwacja, choć ważne, zaliczają się już do utrzymania systemu po wdrożeniu, a nie do pierwotnego cyklu tworzenia oprogramowania. W niektórych odpowiedziach zabrakło chociażby analizy wymagań, co jest podstawowym etapem według standardów takich jak ISO/IEC/IEEE 12207 czy wytycznych PMBOK. Pominięcie wdrożenia lub zamiana jego kolejności z innym etapem, jak projektowanie albo testowanie, prowadzi do problemów z odpowiedzialnością za przekazanie produktu końcowego. Również połączenie implementacji z aktualizacją to pomieszanie faz projektowych z fazami utrzymania. Takie uproszczenia wynikają często z mylenia faz samego developmentu z późniejszymi procesami eksploatacji. W praktyce, żeby uniknąć błędów takich jak niedopracowana architektura czy chaos przy wdrożeniu, trzeba konsekwentnie stosować pełną sekwencję: planowanie, analiza, implementacja, a na końcu wdrożenie. To jest podejście zgodne i z klasycznym waterfall, i z nowszymi praktykami agile, gdzie nawet jeśli fazy się zazębiają, wciąż mają swoje miejsce. Z mojego doświadczenia, skracanie lub pomijanie tych etapów to prosta droga do kosztownych poprawek i niezadowolenia klienta, dlatego warto je znać i stosować świadomie.
Pytanie 32
Co oznacza skrót CSRF w kontekście bezpieczeństwa aplikacji webowych?
A. Cascading Style Rendering Form
B. Cross-Site Request Forgery
C. Client-Side Rendering Framework
D. Cross-Site Response Filter
Skrót CSRF najczęściej mylony jest z innymi terminami w obszarze rozwoju aplikacji webowych, co może prowadzić do nieporozumień. Przykładowo, Client-Side Rendering Framework jest koncepcją odnoszącą się do sposobu renderowania stron internetowych, gdzie wiele logiki aplikacji wykonuje się po stronie klienta. Nie ma to jednak nic wspólnego z problematyką powiązaną z bezpieczeństwem. Cross-Site Response Filter sugeruje, że istnieje mechanizm filtrujący odpowiedzi między różnymi witrynami, co również nie ma podstaw w rzeczywistości. Tego typu pomysły świadczą o braku zrozumienia, jak działają ataki w środowisku webowym oraz jakie mechanizmy są potrzebne do ich obrony. Cascading Style Rendering Form nie ma nic wspólnego z bezpieczeństwem aplikacji, a raczej dotyczy stylizacji i prezentacji strony, co nie jest odpowiednim kontekstem. Często ludzie mylą te pojęcia, nie zdając sobie sprawy z ryzyk, jakie niesie niewłaściwe zabezpieczenie aplikacji. Zrozumienie, czym jest CSRF, jest kluczowe, aby unikać błędów w projektowaniu i implementacji rozwiązań webowych, które mogą doprowadzić do poważnych luk w bezpieczeństwie.
Pytanie 33
Który z poniższych przykładów ilustruje deklarację złożonego typu w języku C++?
A. int wynik = 100;
B. float ocena = 4.5;
C. class Student {};
D. bool status;
Deklaracja `class Student {};` w języku C++ przedstawia przykład tworzenia typu złożonego w postaci klasy. Klasa to podstawowy element programowania obiektowego, który pozwala na łączenie danych (pól) i funkcji (metod) w jednej strukturze. Klasy umożliwiają modelowanie rzeczywistych obiektów i ich zachowań, co prowadzi do bardziej zorganizowanego i skalowalnego kodu. Klasy mogą być rozszerzane przez dziedziczenie, co jest kluczową zaletą programowania obiektowego.
Pytanie 34
Jaką wartość jest w stanie przechować tablica jednowymiarowa?
A. Jedną wartość
B. Wiele wartości pod różnymi indeksami
C. Wiele wartości pod tym samym indeksem
D. Wartość logiczną true lub false
Tablica jednowymiarowa przechowuje wiele wartości pod różnymi indeksami. Każdy element tablicy jest dostępny za pomocą indeksu, co pozwala na szybkie i efektywne przechowywanie oraz przetwarzanie danych. W programowaniu tablice jednowymiarowe są podstawą do implementacji algorytmów sortowania, wyszukiwania oraz przechowywania sekwencji danych. Tego rodzaju tablice są niezwykle użyteczne w organizowaniu danych o powtarzalnej strukturze, takich jak listy imion, wyniki testów czy współrzędne.
Pytanie 35
Jaką wartość zwróci funkcja napisana w języku C++, jeżeli jej argumentem wejściowym jest tablica stworzona w następujący sposób:
Rozwiązując takie zadania, warto nauczyć się dokładnie patrzeć na strukturę kodu. Funkcja fun1 przyjmuje tablicę intów i sumuje jej elementy. Tu pętla for przechodzi po wszystkich sześciu indeksach – od 0 do 5. Gdy podmienisz na liczby z zadania: 3, 4, 2, 4, 10 oraz 0 – po prostu dodajesz te wartości do siebie. Suma wychodzi 23. Czyli wynik funkcji to właśnie 23. To taki bardzo typowy przykład sumowania elementów tablicy – nie tylko na lekcjach, ale praktycznie wszędzie, np. jak liczysz sumę zamówień w sklepie internetowym albo punkty gracza w grze. Jeśli chodzi o dobre praktyki w C++, to warto wiedzieć, że lepiej przekazywać tablicę z dodatkowym parametrem długości, żeby nie robić magicznych liczb jak to '6' w pętli – można się wtedy łatwo pomylić przy zmianie rozmiaru. Moim zdaniem dobrze jest od razu przyswoić sobie nawyk wykorzystywania std::vector zamiast „gołych” tablic, bo są bezpieczniejsze i elastyczniejsze. To już taki krok w stronę kodu produkcyjnego. Ale podsumowując – jeśli widzisz tak napisany kod, to zawsze patrz, ile razy pętla się wykona i jakie są wartości w tablicy. Tylko tyle i aż tyle. W praktyce ta umiejętność przekłada się na szybkie debugowanie i pisanie niezawodnych programów.
Pytanie 36
Jednym z rodzajów testów funkcjonalnych, które można przeprowadzić na aplikacji webowej, jest ocena
A. poprawności wyświetlanych elementów aplikacji
B. wydajności aplikacji
C. poziomu optymalizacji kodu aplikacji
D. bezpieczeństwa aplikacji
Testy funkcjonalne w aplikacji webowej są super ważne, bo sprawdzają, czy wszystko działa jak należy. Mówiąc prościej, chodzi o to, żeby zobaczyć, czy wszystkie elementy na stronie są wyświetlane prawidłowo, jak przyciski i formularze. To też dotyczy tego, jak użytkownicy wchodzą w interakcję z różnymi częściami strony. Moim zdaniem, dobrze przeprowadzone testy mogą naprawdę poprawić doświadczenie użytkownika.
Pytanie 37
Co zostanie wypisane w konsoli po wykonaniu poniższego kodu JavaScript?
Analizując błędne odpowiedzi, warto zwrócić uwagę na podstawowe zasady działania JavaScript w kontekście obiektów. Jeśli odpowiedzią byłoby 10, to sugerowałoby, że obiekt `a` nie został zmodyfikowany przez przypisanie do `b`, co jest nieprawdziwe. Obiekty w JavaScript są przekazywane przez referencję, co oznacza, że zmiana dokonana na jednym obiekcie wpływa na wszystkie referencje do niego. Odpowiedź `undefined` wskazywałaby na to, że obiekt `a` nie ma właściwości `value`, co również jest błędne, ponieważ obiekt `a` został zdefiniowany z tą właściwością i początkowo ma wartość 10. Z kolei `ReferenceError` występuje, gdy odwołujemy się do zmiennej, która nie istnieje w danym kontekście, co nie ma miejsca w naszym kodzie, ponieważ zarówno `a`, jak i `b` są zdefiniowane poprawnie. Błędy te często wynikają z niepełnego zrozumienia, jak JavaScript zarządza pamięcią i referencjami. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe, aby unikać pułapek związanych z mutowalnością obiektów i przekazywaniem referencji, co może prowadzić do trudnych do diagnozowania błędów w większych projektach.
Pytanie 38
Które z wymienionych stwierdzeń najtrafniej charakteryzuje klasę bazową?
A. Klasa, która nie może być dziedziczona
B. Klasa, która zapewnia wspólne atrybuty i metody dla klas pochodnych
C. Klasa, która dziedziczy z klasy pochodnej
D. Klasa, która zawsze zawiera metody wirtualne
Klasa bazowa to klasa, która dostarcza wspólne pola i metody dla klas pochodnych. Definiuje ogólną funkcjonalność, która może być rozszerzana lub modyfikowana przez klasy dziedziczące. Dzięki temu programowanie obiektowe umożliwia wielokrotne wykorzystanie kodu, co prowadzi do jego większej modularności i czytelności. Klasa bazowa często zawiera metody wirtualne, które mogą być nadpisywane przez klasy pochodne, co pozwala na dostosowanie funkcjonalności do konkretnych potrzeb. Przykładem jest klasa 'Pojazd', która posiada metody takie jak 'Jedz()' czy 'Zatrzymaj()', a klasy pochodne, np. 'Samochód' lub 'Rower', rozszerzają tę funkcjonalność.
Pytanie 39
Jakie metody umożliwiają przesyłanie danych z serwera do aplikacji front-end?
A. formatu JSON
B. protokołem SSH
C. metody POST
D. biblioteki jQuery
Jest taka sprawa z jQuery – chociaż to super narzędzie do manipulacji DOM i pracy z asynchronicznymi żądaniami HTTP, to jednak nie jest formatem danych. Tak, jQuery świetnie działa z AJAX-em, ale nie definiuje, jak dane powinny być przesyłane. Jak już używasz jQuery do przesyłania danych, to potrzebujesz formatu, na przykład JSON. Dlatego ta odpowiedź jest niepoprawna. Metoda POST umożliwia przesyłanie danych do serwera w protokole HTTP, ale sama w sobie nie mówi, w jakim formacie te dane będą przesyłane. Można używać różnych formatów, w tym JSON, ale sama metoda POST to za mało. A SSH, czyli Secure Shell, to protokół do bezpiecznego logowania i zdalnego zarządzania systemami, a nie do przesyłania danych między aplikacjami webowymi a serwerem. Dlatego tu też mamy błąd. Wszystkie te technologie są ważne, ale nie mówią o przesyłaniu danych w kontekście front-endu tak, jak robi to JSON.
Pytanie 40
Który z wymienionych elementów interfejsu użytkownika jest charakterystyczny dla aplikacji działającej na komputerze?
A. Przycisk (Button)
B. API REST
C. Strona HTML
D. Routing
Przycisk, czyli ten mały element, co go klikamy w aplikacjach, to naprawdę ważna część interfejsu. Używamy go, żeby coś zainicjować, na przykład zapisać dane czy wywołać jakąś funkcję. Fajnie, że można go dowolnie ustawiać – zmieniać wygląd, rozmiar, a nawet to, jak się zachowuje. Dzięki temu pasuje do każdej aplikacji. W dzisiejszych programach, jak WPF, te przyciski mogą mieć różne kolorowe ikony albo nawet animacje, co sprawia, że aplikacja wygląda super. Generalnie, bez przycisków użytkownik by się w aplikacji nie połapał, bo to dzięki nim możemy nawigować, zatwierdzać formularze czy otwierać nowe okna dialogowe.