Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 11:24
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 11:49

Egzamin zdany!

Wynik: 21/40 punktów (52,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Wskaż zapytanie, w którym dane zostały uporządkowane.

A. SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;

B. SELECT nazwisko FROM firma WHERE pensja > 2000 LIMIT 10;

C. SELECT DISTINCT produkt, cena FROM artykuly;

D. SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie WHERE klasa = 2;

Odpowiedź SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek jest poprawna, ponieważ zawiera klauzulę ORDER BY, która jest używana do sortowania wyników zapytania w SQL. W tym przypadku, dane są sortowane według wieku mieszkańców, co pozwala na łatwe zrozumienie rozkładu wiekowego w tej grupie. Klauzula ORDER BY jest standardowym elementem SQL, który może sortować wyniki w porządku rosnącym (ASC) lub malejącym (DESC). Przykładowe zastosowanie to raporty, w których użytkownik chce zobaczyć dane uporządkowane według konkretnego kryterium, np. wiek, cena, data. Dobre praktyki sugerują, aby zawsze jasno definiować, które kolumny mają być używane do sortowania, a także zrozumieć, że sortowanie wpływa na wydajność zapytań, zwłaszcza przy dużych zbiorach danych. W przypadku bardziej złożonych zapytań można także łączyć klauzulę ORDER BY z innymi klauzulami, takimi jak GROUP BY, co zwiększa elastyczność w analizie danych.

Pytanie 2

Jakie czynniki wpływają na wysokość dźwięku?

A. częstotliwość drgań fali akustycznej

B. metoda wzbudzania drgań

C. intensywność wzbudzenia drgań

D. czas oscylacji źródła dźwięku

Częstotliwość drgań fali akustycznej to taki kluczowy element, który wpływa na to, jak wysoko brzmi dźwięk. Mówiąc prosto, to ilość drgań, które źródło dźwięku wykonuje w danym czasie, zwykle mierzona w Hertzach (Hz). Im wyższa ta częstotliwość, tym wyższy dźwięk wydobywają instrumenty muzyczne. Na przykład na gitarze, jak skrócisz strunę, to dźwięk staje się wyższy, co jest zgodne z tym, co mówi fizyka akustyczna. W inżynierii dźwięku często korzysta się z filtrów i equalizerów, żeby odpowiednio dostosować dźwięki w nagraniach. Rozumienie tego jest ważne nie tylko w muzyce, ale i w technologiach audio. Projektanci dźwięku muszą dobrze znać te zasady, aby móc stworzyć odpowiednie efekty dźwiękowe. Więc, ogólnie mówiąc, znajomość tego, jak częstotliwość wiąże się z wysokością dźwięku, jest istotna dla każdej osoby związanej z dźwiękiem, zarówno w teorii, jak i w praktyce.

Pytanie 3

Aby naprawić uszkodzoną tabelę w bazie MySQL, należy wykonać polecenie:

FIX TABLE

CHECK TABLE

REPAIR TABLE

RESOLVE TABLE

Trzy pozostałe odpowiedzi albo nie istnieją, albo robią coś innego. FIX TABLE i RESOLVE TABLE brzmią sensownie, ale takich poleceń w MySQL po prostu nie ma - serwer zwróciłby błąd składni. CHECK TABLE to realna komenda, jednak służy wyłącznie do sprawdzenia, czy tabela nie jest uszkodzona; sama niczego nie poprawia. Faktyczną naprawę przeprowadza REPAIR TABLE, które próbuje odtworzyć uszkodzoną strukturę i indeksy tabeli - dlatego to ono jest poprawną odpowiedzią.

Pytanie 4

Wyrażenie JavaScript:

document.write(5==='5');

Co zostanie wyświetlone?

A. true

B. false

C. 0

D. 1

Odpowiedzi, które wybrałeś, jak '0', 'true' i '1', pokazują, że mogło dojść do pewnych nieporozumień w zrozumieniu, jak działają operatory porównania w JavaScript. Na przykład '0' może sugerować, że sądzisz, że wynik jest liczbowy, a nie logiczny. Warto pamiętać, że w JavaScript liczby i wartości logiczne to różne typy danych. '0' oznacza fałsz, więc to nie jest właściwy wynik. Odpowiedź 'true' świadczy o błędnym przekonaniu, że porównywane wartości są takie same, co nie jest zgodne z tym, co robi '===' . Natomiast odpowiedź '1' sugeruje, że mogłeś pomylić wynik porównania z kodem prawdy w formie 1, co zdarza się w niektórych językach, ale w JavaScript to nie działa. Kluczowe jest to, że '===' porównuje zarówno wartości, jak i typy, więc porównując liczbę i ciąg znaków, dostajemy 'false'. W JavaScript mamy 'true' i 'false', a porównania powinny uwzględniać typy danych, żeby uniknąć zamieszania. Fajnie byłoby, gdybyś zgłębił temat typów danych w JavaScript i sam spróbował różnych porównań, żeby lepiej to ogarnąć.

Pytanie 5

Jak ustawić tło body obrazem rys.png, powtarzanym TYLKO w poziomie?

background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;

background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-y;

background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat;

background-image: url("rys.png"); background-repeat: round;

Powtarzanie obrazu tła reguluje background-repeat. Wartość repeat-x powiela obraz TYLKO w poziomie (wzdłuż osi X), tworząc poziomy pas. Dlatego tło powtarzane jedynie w poziomie daje background-repeat: repeat-x.

Pytanie 6

Narzędzie phpMyAdmin służy do administrowania serwerem:

A. plików

B. WWW

C. baz danych

D. FTP

phpMyAdmin to napisane w PHP narzędzie webowe do administrowania serwerem BAZ DANYCH MySQL/MariaDB - obsługujesz je przez przeglądarkę. Pozwala bez znajomości poleceń konsolowych tworzyć i usuwać bazy oraz tabele, przeglądać i edytować rekordy, uruchamiać zapytania SQL, importować i eksportować dane czy zarządzać użytkownikami. Dlatego znajdziesz je w panelu niemal każdego hostingu. Zapamiętaj: phpMyAdmin = graficzna administracja bazą danych.

Pytanie 7

Jakie formatowanie obramowania jest zgodne ze stylem border-style: dotted solid;?

A. Formatowanie 3

B. Formatowanie 4

C. Formatowanie 1

D. Formatowanie 2

Styl obramowania w CSS pozwala na precyzyjne określenie wyglądu krawędzi elementu na stronie internetowej. W przypadku „border-style: dotted solid;” mamy do czynienia z kombinacją dwóch różnych stylów obramowania. Pierwsza wartość „dotted” odnosi się do obramowania o kropkowanej strukturze, co jest często stosowane w celu nadania lekkości i subtelności wizualnej. Druga wartość „solid” oznacza jednolite obramowanie, które jest bardziej wyraźne i stosowane, gdy wymagana jest wyraźna separacja elementów. Formatowanie 2 odpowiada właśnie temu stylowi, ponieważ przedstawia górne i dolne obramowanie jako kropkowane, a boczne jako jednolite. Takie zastosowanie jest typowe w sytuacjach, gdzie potrzebny jest kompromis między estetyką a funkcjonalnością, np. w tabelach danych, gdzie górne i dolne obramowanie może być delikatniejsze, by nie przytłaczać, a boczne wyraźne dla czytelności. Wybór właściwego stylu obramowania jest kluczowy dla użyteczności i estetyki strony, zgodnie z zasadami projektowania zorientowanego na użytkownika.

Pytanie 8

W HTML znacznik <i> powoduje uzyskanie takiego samego efektu wizualnego jak znacznik

A. <u>

B. <pre>

C. <em>

D. <strong>

Znacznik <em> w HTML służy do podkreślenia wyrazu w sposób, który jest semantyczny oraz wizualny. Oznacza on, że dany tekst ma szczególne znaczenie, co jest zgodne z dobrymi praktykami w tworzeniu dostępnych stron internetowych. Użycie <em> jest preferowane w sytuacjach, gdy chcemy wyróżnić określone słowa lub frazy, co jest istotne dla zrozumienia treści. Przykładem może być zdanie: "Wartość ta jest <em>szczególnie</em> istotna w kontekście analizy". W takim przypadku tekst "szczególnie" będzie wyróżniony nie tylko dla użytkownika, ale również dla wyszukiwarek oraz technologii asystujących, co przyczynia się do lepszej dostępności strony. W przeciwieństwie do znaczników, które mają głównie funkcję wizualną, takich jak <i>, <em> przynosi dodatkowe znaczenie semantyczne, co czyni go bardziej odpowiednim w kontekście tworzenia dokumentów HTML zgodnych z standardami W3C.

Pytanie 9

Podano tabelę ksiazki z kolumnami: tytul, autor (w formacie tekstowym), cena (w formacie liczbowym). Aby zapytanie SELECT zwracało jedynie tytuły, dla których cena jest niższa niż 50zł, należy użyć:

A. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50

B. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena > '50 zł'

C. SELECT * FROM ksiazki WHERE cena < 50

D. SELECT ksiazki FROM tytul WHERE cena < '50 zł'

Odpowiedź 'SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50;' jest poprawna, ponieważ precyzyjnie formułuje zapytanie w języku SQL, które ma na celu wyodrębnienie z tabeli 'ksiazki' tylko tych tytułów, których cena jest niższa niż 50. W tym przypadku użycie operatora porównania '<' skutkuje filtracją danych według określonego kryterium. Jest to zgodne z dobrą praktyką w programowaniu baz danych, ponieważ pozwala uzyskać potrzebne informacje w sposób efektywny i zrozumiały. Przykładem praktycznego zastosowania może być stworzenie raportu dla księgarni, która chce zobaczyć, które książki są w sprzedaży w przystępnej cenie. Zwracając tylko potrzebne kolumny (tytuł), minimalizujesz ilość przesyłanych danych, co jest ważne w kontekście wydajności i szybkości działania aplikacji korzystających z bazy danych. Dodatkowo, unikanie podawania ceny w formacie tekstowym (np. '50 zł') jest zgodne z zasadami dobrego projektowania baz danych, które zalecają stosowanie odpowiednich typów danych, co w tym przypadku oznacza liczbę bez jednostki walutowej.

Pytanie 10

Którą operacją usuwa się zbędne krawędzie zdjęcia, wycinając z niego wybrany fragment?

A. zmianą saturacji

B. zmniejszeniem jasności

C. dodaniem kanału alfa

D. kadrowaniem

Pozostałe operacje robią co innego. Dodanie kanału alfa wprowadza przezroczystość, zmiana saturacji reguluje nasycenie barw, a zmniejszenie jasności przyciemnia obraz. Wycięcie fragmentu i usunięcie krawędzi to kadrowanie.

Pytanie 11

W języku PHP znajduje się poniższa instrukcja pętli. Ile iteracji wykona ta pętla, zakładając, że zmienna kontrolna nie jest zmieniana w jej wnętrzu i nie zastosowano instrukcji przerywającej pętlę typu break?

for ($i = 10; $i <= 100; $i += 10)

A. 9 iteracji

B. 11 iteracji

C. 10 iteracji

D. 100 iteracji

Podana pętla w języku PHP jest zdefiniowana jako: for ($i = 10; $i <= 100; $i += 10). W tym przypadku, zmienna sterująca $i jest inicjalizowana na wartość 10 i jest inkrementowana o 10 w każdej iteracji, aż osiągnie wartość 100 włącznie. Zatem, możliwe wartości zmiennej $i podczas powtórzeń pętli będą: 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100. W sumie daje to 10 powtórzeń, ponieważ pętla wykonuje się także dla wartości 100. W praktyce, znajomość struktur pętli w PHP jest kluczowa, szczególnie podczas przetwarzania dużych zbiorów danych, gdzie efektywność i precyzyjne kontrolowanie liczby iteracji mogą znacznie wpłynąć na wydajność skryptów. Przy implementacji pętli, warto również pamiętać o standardach czystości kodu oraz zasadach DRY (Don't Repeat Yourself), co pozwala na utrzymanie czytelności i ułatwia przyszłe modyfikacje kodu.

Pytanie 12

W systemie baz danych stworzono tabelę Mieszkancy zawierającą informacje. Aby usunąć tę tabelę wraz z danymi, należy użyć komendy

A. DELETE FROM Mieszkancy;

B. ALTER TABLE Mieszkancy;

C. TRUNCATE TABLE Mieszkancy;

D. DROP TABLE Mieszkancy;

Polecenie 'DROP TABLE Mieszkancy;' jest właściwym sposobem na usunięcie tabeli wraz z jej zawartością w bazie danych. To polecenie nie tylko usuwa tabelę, ale również wszystkie dane, które w niej się znajdują oraz wszelkie powiązania, takie jak klucze obce. W praktyce, gdy programista chce całkowicie wyeliminować strukturę tabeli oraz jej dane, wykorzystuje 'DROP TABLE'. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy tabela nie jest już potrzebna w systemie, a jej usunięcie pozwala na zwolnienie zasobów oraz uproszczenie struktury bazy danych. Warto również pamiętać, że przed wykonaniem tego polecenia warto stworzyć kopię zapasową danych, jeśli są one istotne, ponieważ operacja ta jest nieodwracalna. Ponadto, zgodnie z zasadami dobrych praktyk, przed usunięciem tabeli należy upewnić się, że nie ma na nią żadnych zależności w innych częściach bazy danych, aby uniknąć potencjalnych problemów z integralnością danych.

Pytanie 13

W języku JavaScript zapisano poniższy fragment kodu:

var x=10;
x++;
console.log(x);

Po uruchomieniu skryptu zmienna x

A. będzie miała wartość 10 i zostanie wyświetlona w głównym oknie przeglądarki internetowej

B. będzie miała wartość 11 i zostanie wyświetlona w oknie popup

C. będzie miała wartość 11 i zostanie wyświetlona w konsoli przeglądarki internetowej

D. będzie miała wartość 10 i zostanie pokazana w dokumencie HTML

W analizowanym fragmencie kodu JavaScript mamy do czynienia z prostą operacją inkrementacji zmiennej x, która początkowo wynosi 10. Operator ++ zwiększa wartość zmiennej o 1, co skutkuje wartością 11. Wartością, która zostanie wyświetlona, jest wartość zmiennej x, która po inkrementacji wynosi 11. Jednak ważnym aspektem jest to, że w kodzie jest błąd składniowy w wywołaniu funkcji console.log. Poprawna składnia powinna wyglądać tak: console.log(x); zamiast console.logx);. W obecnej formie kodu, mimo inkrementacji zmiennej x do wartości 11, pojawi się błąd wykonania, a wartość nie zostanie wypisana. Gdyby błąd został naprawiony, wynik 11 zostałby wyświetlony w konsoli przeglądarki, co jest standardowym miejscem do monitorowania wyjścia w aplikacjach JavaScript. To zachowanie jest zgodne ze specyfikacjami ECMAScript, które definiują zasady działania operatorów oraz metod konsoli.

Pytanie 14

Który typ danych w języku C++ ma najszerszy zakres wartości całkowitych?

A. short

B. long int

C. int

D. long long

Spośród wymienionych typów całkowitych C++ najszerszy zakres ma long long (zwykle 64-bitowy). Dlatego największy zakres daje long long.

Pytanie 15

Aby poprawić wydajność strony z grafiką o wymiarach 2000 px na 760 px, konieczne jest zmniejszenie jej rozmiarów

A. za pomocą właściwości CSS, podając rozmiar w pikselach

B. za pomocą właściwości CSS, podając rozmiar w procentach

C. w programie graficznym

D. za pomocą atrybutów HTML

Zastosowanie atrybutów HTML do zmiany rozmiaru grafiki, takie jak width i height, nie wpływa na samą wielkość pliku, a jedynie na to, jak obrazek jest prezentowany na stronie. Przykładowo, jeśli zmniejszymy wymiary w HTML, przeglądarka nadal załadowuje pełną wersję grafiki, co może prowadzić do wolniejszego ładowania strony. To podejście jest niewłaściwe, ponieważ nie rozwiązuje problemu optymalizacji pliku, a jedynie maskuje go na poziomie wizualnym. Podobnie, stosowanie właściwości CSS, aby wskazać rozmiar w pikselach lub procentach, również nie zmienia rozmiaru samego pliku, co powoduje, że strona może ładować się dłużej. Użytkownicy mogą być zdezorientowani, myśląc, że zmiana stylów CSS wystarczy do poprawy wydajności strony, podczas gdy w rzeczywistości kluczowe jest skompresowanie i zmniejszenie samego pliku graficznego. Typowym błędem myślowym jest założenie, że zmiana rozmiaru wyświetlania na stronie jest równoważna z optymalizacją pliku. W praktyce zaleca się najpierw zmniejszyć rozmiar grafiki w programie graficznym, a następnie użyć odpowiednich tagów HTML lub CSS do wyświetlenia obrazu w pożądanym rozmiarze. Takie podejście zapewnia rzeczywiste korzyści w zakresie wydajności i szybkości ładowania strony.

Pytanie 16

Jaką funkcją agregującą można uzyskać ilość rekordów?

A. NUMBER

B. COUNT

C. SUM

D. AVG

Funkcja COUNT jest naprawdę ważna w SQL, bo pozwala nam zliczać rekordy w naszych zbiorach danych. Używa się jej w różnych sytuacjach, na przykład przy robieniu raportów czy analizie danych. Możesz na przykład napisać zapytanie: SELECT COUNT(*) FROM klienci WHERE kraj = 'Polska'. Dzięki temu dowiesz się, ilu klientów jest z Polski. To bardzo przydaje się do analizy demograficznej czy oceniania rynku. Co też warto wiedzieć, COUNT działa na wszystkich rekordach, bez względu na to, co jest w kolumnach. Takie wszechstronne narzędzie z pewnością ułatwia pracę z danymi. A jeśli dodasz klauzulę GROUP BY do COUNT, to możesz zliczać rekordy w różnych kategoriach, co jest mega pomocne przy skomplikowanych raportach. Ogólnie rzecz biorąc, używanie funkcji agregujących jak COUNT to dobra praktyka w SQL, bo sprawia, że kod jest bardziej efektywny i czytelny.

Pytanie 17

W tabeli mieszkancy znajdują się dane o osobach z całego kraju. Aby ustalić, ile unikalnych miast występuje w tej tabeli, trzeba zapisać kwerendę

A. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy DISTINCT;

B. SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy;

C. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy;

D. SELECT COUNT(DISTINCT miasto) FROM mieszkancy;

Wybór odpowiedzi, która polega na użyciu tylko funkcji COUNT, jak w "SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy;" nie jest najlepszy. To zapytanie zlicza wszystkie wystąpienia miast, w tym duplikaty, więc dostajesz łączną liczbę wierszy w kolumnie 'miasto', a to nie pokazuje, ile tak naprawdę jest unikalnych miejscowości. Moim zdaniem, ta pomyłka może prowadzić do złych wniosków, bo nie uwzględniasz różnorodności danych. Użycie DISTINCT, na przykład w "SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy;", też nie daje ci liczby unikalnych miast, tylko listę ich. Niektórzy mogą myśleć, że wystarczy wylistować unikalne wartości, żeby wiedzieć, ile ich jest, ale to błędne podejście do zliczania. A ta odpowiedź "SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy DISTINCT;" jest też niepoprawna, bo nie możesz używać DISTINCT w takim kontekście. Z doświadczenia wiem, że zrozumienie zasad dotyczących funkcji agregujących i filtrujących w SQL jest naprawdę kluczowe, jeśli chcesz dobrze zarządzać danymi i prowadzić sensowne analizy. Dlatego warto zastanowić się nad tym, jak używasz tych funkcji, żeby uniknąć typowych błędów przy interpretacji wyników zapytań w bazach danych.

Pytanie 18

Funkcja colspan umożliwia łączenie komórek tabeli w układzie poziomym, natomiast rowspan w układzie pionowym. Która z poniższych tabel odpowiada fragmentowi kodu w języku HTML?

A. Odpowiedź B

B. Odpowiedź A

C. Odpowiedź C

D. Odpowiedź D

Polecenie rowspan w języku HTML służy do łączenia komórek tabeli w pionie. W podanym fragmencie kodu HTML, atrybut rowspan jest użyty z wartością 2 w pierwszej komórce pierwszego wiersza. Oznacza to, że ta komórka będzie się rozciągać na dwa wiersze, co jest widoczne w odpowiedzi B. Tabelę HTML można wykorzystać do tworzenia złożonych struktur danych, gdzie rowspan jest kluczowe w przypadku, gdy chcemy zminimalizować liczbę komórek i lepiej zorganizować dane w pionowe bloki. Użycie rowspan jest zgodne ze standardami HTML5, które zalecają semantyczne i logiczne układanie danych. Praktyczne zastosowanie rowspan można znaleźć w projektach takich jak raporty finansowe czy skomplikowane formularze, gdzie często wymagane jest łączenie komórek w pionie. W projektowaniu stron internetowych zaleca się stosowanie tabel w przypadkach rzeczywistych danych tabelarycznych, a nie do układu strony, co jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi dostępności WCAG.

Pytanie 19

W JavaScript wynik operacji przyjmie wartość NaN, gdy skrypt próbował wykonać:

A. operację arytmetyczną, gdy zmienna była napisem (nieliczbowym)

B. sprawdzenie długości napisu, gdy zmienna była liczbą

C. funkcję parseFloat zamiast parseInt na liczbie

D. operację arytmetyczną na dwóch dodatnich liczbach

Pozostałe sytuacje nie dają NaN. Działanie na dwóch poprawnych liczbach zwróci normalną liczbę - to przypadek prawidłowy. Sprawdzanie długości napisu (.length) działa też na tekstach i zwraca liczbę, a nie błąd. Użycie parseFloat zamiast parseInt na liczbie po prostu ją sparsuje (różnią się obsługą części dziesiętnej), nie generując NaN. NaN powstaje dopiero przy arytmetyce na nieliczbowym napisie.

Pytanie 20

Jak wygląda poprawny zapis znaczników, który jest zgodny z normami języka XHTML i odpowiada za łamanie linii?

A. <br/>

B. </br/>

C. <br/>

D. </ br>

Zapis znacznika </ br> jest niepoprawny, ponieważ nie można w ten sposób zamknąć znacznika, który nie ma zawartości. W XHTML wszystkie tagi muszą być poprawnie sformatowane, a takie umieszczenie spacji w znaczniku zamknięcia oraz użycie nieodpowiedniego formatu są całkowicie niezgodne z wymaganiami standardów. Kolejną niepoprawną koncepcją jest użycie </br/> - chociaż syntaktyczna forma jest bliska poprawnej, znaczniki otwierające i zamykające muszą mieć odpowiednie konteksty. W przypadku znaczników samozamykających się, takich jak <br/>, nie ma potrzeby umieszczania pary znaczników, ponieważ ich funkcjonalność polega na wstawieniu łamania linii, a nie na wytwarzaniu dodatkowego bloku. Ostatnią z wymienionych odpowiedzi, <br>, również nie jest zgodna z odpowiednim formatowaniem XHTML, ponieważ brakuje ukośnika, co czyni go niepoprawnym w kontekście stricte przestrzegania standardu. Podstawowym błędem w myśleniu, który prowadzi do tych niepoprawnych wniosków, jest niewłaściwe zrozumienie zasady samozamykania znaczników oraz ich roli w strukturze dokumentu HTML. Ignorowanie zasadności i standardów tworzenia HTML prowadzi do wielu problemów z interpretacją kodu przez różne środowiska oraz przeglądarki, co wpływa na ostateczną jakość i dostępność stron internetowych.

Pytanie 21

Co w pasku adresu przeglądarki sygnalizuje, że połączenie ze stroną jest bezpieczne (szyfrowane HTTPS)?

A. adres IP serwera

B. dane whois domeny

C. ikona kłódki

D. nazwa serwera w nagłówku

Pozostałe elementy nie informują o bezpieczeństwie połączenia. Dane whois opisują rejestrację domeny (właściciela, daty) i nie pojawiają się w pasku adresu ani nie świadczą o szyfrowaniu. Adres IP serwera to tylko jego numer w sieci - strona pod dowolnym IP może być szyfrowana lub nie. Nazwa serwera również nic nie mówi o ochronie transmisji. Szyfrowane, zweryfikowane połączenie HTTPS sygnalizuje ikona kłódki przy adresie https://, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 22

W języku CSS zapis

p::first-line {font-size: 150%;}

zastosowany na stronie z wieloma paragrafami, z których każdy zawiera kilka linii, spowoduje, że

A. cały tekst paragrafu zostanie powiększony o 150%

B. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała większą czcionkę niż pozostałe linie

C. pierwszy paragraf na stronie w całości będzie miał powiększoną czcionkę

D. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała mniejszą czcionkę niż pozostałe linie

Odpowiedź jest trafna, bo selektor CSS 'p::first-line' służy do stylizowania wyłącznie pierwszej linii każdego paragrafu. Kiedy przypisujesz styl 'font-size: 150%', to znaczy, że czcionka tej pierwszej linii będzie większa o 50% od standardowego rozmiaru ustalonego w CSS. To dobra praktyka w web designie, bo pomaga w czytelności i nadawaniu hierarchii informacjom. Na przykład, fajnie jest wyróżnić rozpoczęcie tekstu albo zaakcentować ważne dane. Pamiętaj tylko, że efekt będzie widoczny tylko, gdy tekst ma więcej niż jedną linię, bo w przeciwnym razie powiększenie się nie ujawni. Dodatkowo, korzystanie z pseudo-elementów, jak '::first-line', to coś, co jest w standardach CSS i jest naprawdę cenione w branży.

Pytanie 23

W bazie danych dotyczącej pojazdów pole kolor w tabeli samochody może mieć wartości jedynie z definicji lakier. Aby nawiązać relację między tabelami samochody a lakier, należy użyć kwerendy

A. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

B. ALTER TABLE lakier ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

C. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

D. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

Odpowiedzi, które nie pasują do zapytania, często wynikają z nieporozumienia dotyczącego koncepcji kluczy obcych oraz ich zastosowania w relacyjnych bazach danych. Na przykład, zmiana struktury tabeli lakier przez dodanie klucza obcego do tabeli samochody nie jest zasadne, ponieważ relacja powinna zostać zdefiniowana w tabeli, która zawiera odwołanie do innej tabeli. Klucz obcy powinien znajdować się w tabeli, której dane są uzależnione od innej tabeli, co nie jest spełnione w tej sytuacji. Innym typowym błędem jest niepoprawne odwołanie się do kolumny w kontekście klucza obcego. Użycie "barwa" lub "kolor", jako klucza obcego w niewłaściwy sposób, prowadzi do sytuacji, gdzie nie można skutecznie zapewnić integralności danych. Należy pamiętać, że klucz obcy odnosi się do kolumny, która pełni rolę klucza głównego w innej tabeli, a w przypadku lakier, kluczem głównym jest lakierId. Stosowanie kluczy obcych nie tylko wspomaga zarządzanie danymi, ale również poprawia ich spójność oraz wiarygodność. Praktyki te są fundamentalnym aspektem projektowania baz danych, które powinny być przestrzegane, aby uniknąć nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 24

Jakie oznaczenie wykorzystuje się do jednoliniowego komentarza w skryptowym języku PHP?

A. #

B. $

C. /*

D. --

Stosowanie znaków '/*', '$' oraz '--' jako sposobów na oznaczanie jednoliniowych komentarzy w PHP jest niepoprawne i może prowadzić do nieporozumień. Znaki '/*' oraz '*/' są stosowane do tworzenia komentarzy wieloliniowych, co oznacza, że jeśli kod zawierający takie oznaczenie pojawi się w kontekście jednoliniowym, to system nie rozpozna, gdzie komentarz się zaczyna, a gdzie kończy. Może to prowadzić do błędów składniowych, które uniemożliwiają poprawne działanie programu. Znak '$' w PHP jest używany do definiowania zmiennych, co czyni go całkowicie nieodpowiednim w kontekście komentarzy. Użycie '$' jako prefiksu dla zmiennych jest kluczowym elementem języka, ale nie ma nic wspólnego z oznaczaniem komentarzy. Przykładowo, $variable = 'value'; jest poprawnym użyciem, natomiast '$ This is a comment' nie będzie zrozumiane jako komentarz. Znak '--' jest często stosowany w SQL do komentowania linii, jednak w przypadku PHP jego użycie nie jest prawidłowe. Przyjęcie niepoprawnych metod dla komentarzy może prowadzić do nieczytelności kodu, a także do trudności w jego utrzymaniu i rozwoju przez innych programistów, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami w branży technicznej.

Pytanie 25

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Krzywe.

B. Inwersja.

C. Progowanie.

D. Barwienie.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 26

Podstawowym celem korzystania z edytora WYSIWYG jest

A. automatyzacja odtwarzania plików multimedialnych

B. wykrywanie błędów w bazie danych

C. szybka wizualizacja tworzonej strony

D. ściąganie z Internetu pełnych portali WWW

Edytory WYSIWYG (What You See Is What You Get) są narzędziami, które umożliwiają tworzenie i edytowanie treści internetowych w sposób wizualny, co oznacza, że użytkownik widzi na ekranie dokładnie to, co otrzyma po zapisaniu dokumentu. Głównym celem ich stosowania jest przyspieszenie procesu projektowania stron internetowych poprzez natychmiastowe wizualizowanie zmian. Dzięki temu, osoby nieposiadające zaawansowanej wiedzy programistycznej mogą łatwo tworzyć atrakcyjne wizualnie strony, co ma ogromne znaczenie w kontekście szybkiego rozwoju branży webowej. Przykłady zastosowania edytorów WYSIWYG to platformy takie jak WordPress, Wix czy Squarespace, które umożliwiają użytkownikom dodawanie treści, obrazów i multimediów bez potrzeby pisania kodu. Warto również zauważyć, że edytory te wspierają standardy webowe, takie jak HTML5 i CSS3, co pozwala na optymalizację stron pod kątem SEO oraz responsywności. W związku z rosnącą popularnością edytorów WYSIWYG, znajomość ich działania staje się kluczowa dla każdego, kto pragnie efektywnie zarządzać treściami w sieci.

Pytanie 27

Jaki jest domyślny port serwera HTTP?

A. 80

B. 21

C. 8080

D. 443

Domyślnym portem usługi HTTP jest 80 - przeglądarka łączy się z nim automatycznie, gdy w adresie nie podano innego, dlatego adresów typu http://strona.pl nie trzeba uzupełniać o numer portu. Port to liczbowy „adres” usługi na serwerze; znajomość domyślnych portów ułatwia konfigurację i diagnozę sieci. Dla bezpiecznego HTTPS używa się portu 443. Dlatego domyślny port serwera HTTP to 80.

Pytanie 28

Funkcję mysqli_num_rows() w PHP można wywołać po wykonaniu zapytania:

UPDATE

SELECT

INSERT

DELETE

Pozostałe zapytania nie zwracają zbioru wierszy, który można policzyć. INSERT dodaje rekordy, UPDATE je modyfikuje, a DELETE usuwa - żadne z nich nie oddaje tabeli wyników, więc mysqli_num_rows() nie miałaby czego liczyć (dla nich używa się mysqli_affected_rows()). Liczba wierszy w wyniku ma sens dla SELECT, dlatego to ono jest poprawne.

Pytanie 29

Instrukcja REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w języku SQL pozwala na

A. odebranie uprawnień danemu użytkownikowi

B. przyznawanie praw do tabeli

C. przyznawanie uprawnień z użyciem ustalonego schematu

D. usunięcie użytkownika z bazy danych

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi dotyczy nadawania uprawnień z użyciem zdefiniowanego schematu. W rzeczywistości polecenie REVOKE nie ma nic wspólnego z nadawaniem uprawnień, lecz dotyczy jedynie ich odbierania. Schematy w SQL służą do grupowania obiektów bazy danych, a nadawanie uprawnień odbywa się za pomocą polecenia GRANT. Kolejna odpowiedź sugeruje usuwanie użytkownika z bazy, co jest całkowicie nieprawidłowe. REVOKE nie ma na celu usuwania kont użytkowników ani ich danych, a jedynie zarządzanie ich dostępem do konkretnych zasobów. Ostatnia niepoprawna odpowiedź wskazuje na nadawanie praw do tabeli, co również jest błędne, ponieważ REVOKE służy do ich odbierania, a nie nadawania. Nadawanie uprawnień do tabeli wykonywane jest poprzez polecenie GRANT, które przyznaje użytkownikowi odpowiednie prawa. Te błędne odpowiedzi mogą wprowadzać w błąd osoby, które dopiero zaczynają przygodę z SQL, dlatego istotne jest, aby dokładnie zrozumieć różnicę między nadawaniem a odbieraniem uprawnień oraz znać odpowiednie komendy do zarządzania dostępem w bazach danych.

Pytanie 30

Aby podczas tworzenia tabeli zdefiniować klucz obcy na wielu kolumnach, należy użyć zapisu:

CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)

CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

Pozostałe zapisy łamią składnię definicji klucza obcego. W dwóch brakuje listy kolumn zaraz po FOREIGN KEY albo przestawiono słowa kluczowe (FOREIGN REFERENCES KEY zamiast FOREIGN KEY ... REFERENCES) - serwer odrzuci je jako błąd. W jeszcze innym po FOREIGN KEY dopisano zbędne ON, którego w tej konstrukcji nie ma. Prawidłowy wielokolumnowy klucz obcy to CONSTRAINT nazwa FOREIGN KEY(kolumny) REFERENCES tabela(kolumny), dlatego to ten zapis jest poprawny.

Pytanie 31

Web designer pragnie wstawić w znaczniku <header> nagłówek do treści. Zgodnie z zasadami użycia znaczników semantycznych, powinien wykorzystać znacznik

A. <strong>

B. <p>

C. <h1>

D. <title>

Zastosowanie znacznika <h1> w nagłówkach strony internetowej jest zgodne z zasadami semantycznymi HTML. Znacznik <h1> jest przeznaczony do oznaczania głównego nagłówka dokumentu i powinien być używany do przedstawienia najważniejszej treści. Dobrą praktyką jest, aby każda strona miała tylko jeden znacznik <h1>, co pomaga wyszukiwarkom zrozumieć hierarchię treści na stronie. Na przykład, w przypadku artykułu, tytuł artykułu mógłby być umieszczony w znaczniku <h1>, a podtytuły w <h2>, <h3> itd. W ten sposób struktura dokumentu jest jasna, co poprawia dostępność oraz SEO. Dodatkowo, stosowanie semantycznych znaczników ułatwia nawigację po stronie osobom korzystającym z technologii asystujących, takich jak czytniki ekranu, które interpretują hierarchię treści na podstawie użytych znaczników.

Pytanie 32

W aplikacji webowej komunikat powinien być wyświetlany jedynie wtedy, gdy użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy. Jakiej funkcji PHP należy użyć w tym przypadku?

A. mysqli_change_user

B. setcookie

C. session_destroy

D. define

Odpowiedzi, które nie są zgodne z funkcjonalnością opisaną w pytaniu, często opierają się na nieporozumieniach dotyczących zastosowań różnych funkcji w PHP. Funkcja define służy do definiowania stałych w aplikacji, co nie ma zastosowania w kontekście zarządzania stanem użytkownika czy komunikatami. Użycie define do wyświetlania komunikatów byłoby nieefektywne, ponieważ stałe są niezmienne w czasie działania skryptu. Z kolei session_destroy to funkcja, która kończy sesję użytkownika, co również nie jest zgodne z wymaganiami pytania. Zniszczenie sesji skutkuje utratą wszystkich danych sesyjnych, co często jest niepożądane, zwłaszcza jeśli potrzebujemy śledzić stan użytkownika. Mysqli_change_user to funkcja służąca do zmiany aktualnego użytkownika bazy danych, co jest zupełnie niezwiązane z wyświetlaniem komunikatów użytkownikom. Mylne jest przekonanie, że funkcje te mogą zastąpić mechanizm ciasteczek, ponieważ każda z nich ma swoje specyficzne zastosowanie w kontekście PHP. Właściwe zrozumienie roli ciasteczek, sesji oraz stałych jest kluczowe dla tworzenia aplikacji webowych, które są zarówno funkcjonalne, jak i przystosowane do potrzeb użytkowników.

Pytanie 33

Na przedstawionej grafice znajduje się struktura sekcji dla witryny internetowej. Przyjmując, że blok5 nie ma przypisanej szerokości, a bloki są określone w dokumencie HTML w kolejności ich numeracji, jak powinno wyglądać zdefiniowanie opływania?

A. bloki 1, 2, 3, 4 float: right; blok 5 clear: right;

B. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3, 5 float: right;

C. blok 1 float: left; bloki 2, 4 float: center; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;

D. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;

Odpowiedź 3 jest poprawna, ponieważ odpowiada układowi bloków na stronie i ich pozycjonowaniu. Użycie właściwości CSS float: left; dla bloków 1, 2 i 4 pozwala im ułożyć się w linii po lewej stronie. Blok 3 z float: right; zostanie umieszczony po prawej stronie, co jest zgodne z przedstawionym układem. Blok 5 natomiast, znajdujący się na dole i rozciągający się na całą szerokość, wymaga użycia clear: both;, aby nie opływały go inne bloki i mógł zająć całą dostępną przestrzeń poziomą. Takie zastosowanie float i clear jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu układów stron internetowych. Stylowanie za pomocą float jest powszechnie używane w CSS do tworzenia dynamicznych układów, a właściwość clear zapewnia, że element nie będzie opływany przez poprzedzające elementy pływające, co jest szczególnie istotne dla elementów podsumowujących lub końcowych na stronie.

Pytanie 34

W SQL klauzula DISTINCT w poleceniu SELECT spowoduje, że otrzymane dane

A. będą zgrupowane według wskazanego pola

B. będą spełniały dany warunek

C. nie będą zawierały powtórzeń

D. zostaną uporządkowane

Użycie klauzuli DISTINCT w instrukcji SELECT w języku SQL ma na celu eliminację powtórzeń w zwracanych wynikach. Dzięki temu, gdy wykonujemy zapytanie, w którym chcemy uzyskać unikalne wartości z określonej kolumny, możemy uniknąć sytuacji, w której te same dane pojawiają się wielokrotnie. Na przykład, jeśli mamy tabelę z informacjami o klientach, a chcemy otrzymać listę unikalnych miast, w których mieszkają, możemy użyć zapytania SELECT DISTINCT city FROM customers. Ta funkcjonalność jest szczególnie przydatna w raportowaniu i analizie danych, gdzie unikalność wartości ma kluczowe znaczenie. Warto również zauważyć, że klauzula DISTINCT wpływa na wydajność zapytań, dlatego ważne jest, aby używać jej tylko wtedy, gdy jest to rzeczywiście konieczne. Przy stosowaniu DISTINCT warto również znać inne techniki, takie jak grupowanie danych przy użyciu GROUP BY, które może być bardziej odpowiednie w niektórych scenariuszach, szczególnie gdy chcemy wykonywać agregacje.

Pytanie 35

Które wyrażenie w C++ sprawdza, czy liczba jest TRZYCYFROWĄ wartością PARZYSTĄ?

liczba % 2 == 0 || (liczba > 99 && liczba < 999)

liczba % 2 == 0 && liczba > 99 && liczba < 999

liczba % 2 == 0 || liczba > 99 || liczba < 999

liczba % 2 == 0 && (liczba > 99 || liczba < 999)

Liczba trzycyfrowa to wartość z przedziału od 100 do 999, czyli liczba > 99 && liczba < 999 (lub równoważnie >= 100 && <= 999), a parzysta to liczba % 2 == 0. Wszystkie warunki muszą zachodzić naraz, więc łączy je &&. Dlatego poprawne jest liczba % 2 == 0 && liczba > 99 && liczba < 999.

Pytanie 36

W języku JavaScript przedstawiona poniżej definicja jest definicją
var imiona=["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];

A. obiektu.

B. klasy.

C. tablicy.

D. kolekcji.

W języku JavaScript definicja var imiona=["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"]; przedstawia tablicę, która jest jednym z fundamentalnych typów danych w tym języku. Tablice są używane do przechowywania zbiorów danych w sposób uporządkowany. W tym przypadku tablica imiona przechowuje cztery stringi, każdy reprezentujący imię. Wartością dodaną tablicy jest możliwość dostępu do poszczególnych elementów za pomocą indeksów, które zaczynają się od zera. Na przykład, imiona[0] zwróci \"Anna\", a imiona[1] zwróci \"Jakub\". W praktyce tablice są niezwykle przydatne w programowaniu, ponieważ pozwalają na łatwe zarządzanie i manipulację danymi. Dobrą praktyką jest używanie tablic do przechowywania związków danych, co umożliwia ich efektywne przetwarzanie i iterację za pomocą pętli, co zwiększa czytelność i organizację kodu. Warto również zaznaczyć, że tablice w JavaScript są obiektami, co daje dodatkowe możliwości manipulacji, takie jak metody tablicowe (np. push, pop, map, filter) do operacji na zbiorach danych. Poznanie i zrozumienie tablic jest kluczowe dla każdego programisty, ponieważ są one podstawą wielu algorytmów i struktur danych."

Pytanie 37

W zamieszczonym kodzie PHP, który łączy się z serwerem bazy danych, jakie działania powinny być umieszczone w instrukcji warunkowej w miejscu trzech kropek?

$db = mysqli_connect("localhost","root","qwerty","baza1");
if ( !$db ) {
 ...
}

A. Zarządzanie błędem połączenia

B. Informacja o udanym połączeniu z bazą

C. Zamknięcie połączenia z bazą danych

D. Przetwarzanie danych otrzymanych z bazy

Wykonywanie operacji na źle zestawionym połączeniu z bazą danych mogłoby prowadzić do nieprzewidywalnych zachowań aplikacji. Próba obsługi danych pobranych z bazy kiedy połączenie nie zostało nawiązane jest błędnym podejściem. Bez prawidłowego połączenia nie można pobrać danych dlatego nie ma sensu implementowanie takiej logiki w tym miejscu kodu. Podobnie komunikat o pomyślnym połączeniu nie znajduje uzasadnienia w konstrukcji warunku sprawdzającego nieudane połączenie. Jeśli warunek jest spełniony oznacza to że połączenie się nie powiodło i należy podjąć kroki w celu obsługi tego błędu a nie informować o sukcesie. Zamknięcie połączenia z bazą danych jest czynnością wykonywaną na końcu pracy z bazą a nie na początku co również czyni tę odpowiedź niepoprawną w kontekście błędnego nawiązywania połączenia. Dobre praktyki programistyczne wskazują na potrzebę właściwego zarządzania połączeniami do bazy danych co obejmuje ich otwieranie dopiero gdy są potrzebne i zamykanie gdy nie są już używane. Koncepcje błędnego umiejscowienia tych operacji w logice aplikacji mogą prowadzić do nieskuteczności i obniżenia wydajności aplikacji co podkreśla wagę poprawnego zrozumienia procesu nawiązywania połączeń z bazą danych.

Pytanie 38

Tabele Osoby i Adresy są połączone relacją jeden do wielu. Które zapytanie SQL należy wykonać, aby korzystając z tej relacji, prawidłowo wyświetlić nazwiska oraz przyporządkowane im miasta?

A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id = Adresy.id FROM Osoby, Adresy;

B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id = Adresy.id;

C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id = Adresy.id;

D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy;

W tym zadaniu widać kilka typowych pułapek związanych z łączeniem tabel w SQL. Często spotyka się podejście, że wystarczy wypisać kilka tabel po przecinku w klauzuli FROM i baza danych sama się domyśli, jak je połączyć. Niestety tak to nie działa. Jeśli podamy FROM Osoby, Adresy bez żadnego warunku, otrzymamy tzw. iloczyn kartezjański. Oznacza to, że każda osoba zostanie połączona z każdym adresem, co w praktyce daje ogromny, kompletnie bezsensowny zestaw danych. To jest bardzo częsty błąd początkujących: zapytanie technicznie się wykonuje, ale wynik nie ma żadnego logicznego związku z modelem danych. Drugi problem to łączenie tabel po niewłaściwych kolumnach. Zdarza się założenie, że skoro obie tabele mają kolumnę id, to można je po prostu zrównać w warunku WHERE Osoby.id = Adresy.id. Jest to myślenie intuicyjne, ale błędne z punktu widzenia projektowania relacyjnego. Kolumna id w każdej tabeli jest zwykle osobnym kluczem głównym i nie ma powodu, żeby ich wartości się pokrywały. W poprawnym modelu relacji używa się klucza obcego, tutaj Osoby.Adresy_id, który jawnie wskazuje na Adresy.id. To właśnie te dwie kolumny należy ze sobą powiązać. Kolejna pułapka to mylenie składni JOIN z warunkiem łączenia. Fragment Osoby.Adresy_id = Adresy.id nie może znajdować się w miejscu, gdzie SQL oczekuje listy tabel po FROM albo słowa kluczowego JOIN. To jest wyrażenie logiczne, które powinno znaleźć się w klauzuli ON (w przypadku JOIN) lub w WHERE (w starszym stylu zapisu). Moim zdaniem ważne jest, żeby w głowie rozdzielić trzy elementy: najpierw wymieniamy tabele, które chcemy połączyć, potem określamy typ złączenia (JOIN, LEFT JOIN itd.), a dopiero na końcu definiujemy warunek powiązania ON klucz_obcy = klucz_główny. Jeśli pomieszamy te poziomy, wychodzą dziwne konstrukcje, które są po prostu niezgodne ze składnią SQL. Dobra praktyka branżowa jest taka, że używamy jawnych JOIN-ów z precyzyjnym warunkiem ON i zawsze sprawdzamy, czy łączymy po właściwych kolumnach wynikających z relacji w modelu danych.

Pytanie 39

Tabele Osoby oraz Adresy są ze sobą połączone relacją typu jeden do wielu. Jakie zapytanie SQL powinno być użyte, aby poprawnie wyświetlić nazwiska oraz odpowiadające im miasta?

A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id=Adresy.id

B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy

C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id=Adresy.id

D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id=Adresy.id FROM Osoby, Adresy

Błędy w niepoprawnych odpowiedziach wynikają z niewłaściwego użycia konstrukcji SQL, co prowadzi do złego łączenia tabel. Pierwsze zapytanie korzysta z niejawnego łączenia, tylko oddzielając tabelę przecinkami, co jest już trochę staroświeckie. To prowadzi do tzw. iloczynu kartezjańskiego, co w praktyce oznacza, że każdy rekord z jednej tabeli łączy się z każdym rekordem z drugiej, co jest na ogół nieefektywne. W drugiej odpowiedzi próbujesz użyć warunku WHERE do łączenia tabel, ale niestety używasz identyfikatora id dla obu tabel, co psuje połączenie danych. Poprawne łączenie powinno opierać się na kluczu głównym i odpowiednim kluczu obcym. W trzeciej wersji zapytania masz błędną składnię, która nie trzyma się zasad SQL. W SQL każde FROM powinno być użyte tylko raz do określenia źródła danych. Często błędy wynikają z braku zrozumienia zasad łączenia tabel oraz niewłaściwego używania kluczy. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe, jeśli chcesz efektywnie korzystać z relacyjnych baz danych. Zdecydowanie warto znać poprawne konstrukcje SQL, żeby pracować z danymi w środowisku IT.

Pytanie 40

Jak w PHP usunąć ciasteczko o nazwie ciastko?

unsetcookie("$ciastko");

setcookie("ciastko", "", time()-3600);

setcookie("$ciastko", "", 0);

deletecookie("ciastko");

Pozostałe zapisy są błędne. Funkcje deletecookie() i unsetcookie() w PHP nie istnieją. setcookie("$ciastko", "", 0) myli nazwę (z niepotrzebnym $) i nie wskazuje minionej daty wygaśnięcia. Ciasteczko kasuje setcookie("ciastko", "", time()-3600);.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej