Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 kwietnia 2026 12:00
Data zakończenia: 8 kwietnia 2026 12:09

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przedstawiono fragment kodu HTML, który nie waliduje się poprawnie. Błąd walidacji tego fragmentu kodu będzie dotyczył:

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Test</title>
</head>
<body>
    <img src="/obraz.gif alt="Obrazek">
    <h1>Rozdział 1</h1>
    <p>To jest tekst paragrafu, ...</p>
    <br>
    <img src="/obraz.gif" alt="Obrazek">
</body>
</html>

A. powtórzenia nazwy pliku graficznego

B. braku cudzysłowu

C. niedomknięcia znacznika <span class="code-text">br</span>

D. niedomknięcia znacznika <span class="code-text">img</span>

Fragment kodu HTML zawiera istotny błąd, który polega na braku cudzysłowu w atrybucie 'src' znacznika 'img'. Poprawna składnia wymaga, aby wszystkie wartości atrybutów były otoczone cudzysłowami, zarówno pojedynczymi, jak i podwójnymi. W tym przypadku występuje problem w linii, gdzie atrybut 'src' ma przypisaną wartość '/obraz.gif', ale brakuje zamykającego cudzysłowu, co powoduje, że przeglądarka może niepoprawnie interpretować ten fragment kodu. Aby poprawić kod, należy dodać cudzysłów, co zapewni zgodność z normami HTML, takimi jak W3C. Przykładowo, poprawny zapis powinien wyglądać następująco: <img src="/obraz.gif" alt="Obrazek">. Walidacja kodu HTML jest kluczowa, ponieważ umożliwia uniknięcie problemów z wyświetlaniem strony oraz zapewnia lepszą dostępność treści dla użytkowników oraz robotów wyszukiwarek. Użycie odpowiednich znaczników oraz poprawna składnia sprzyja również lepszym wynikom SEO, co jest istotne w kontekście widoczności w Internecie.

Pytanie 2

Warunek zapisany w JavaScript będzie prawdziwy, gdy zmienna x posiada

A. dowolną całkowitą wartość liczbową

B. pusty ciąg znaków

C. dowolną dodatnią wartość liczbową

D. wartość, która nie jest liczbą

W JavaScript funkcja isNaN() jest kluczowa w sprawdzaniu, czy wartość jest liczbą. Pusty napis, mimo że nie wygląda jak liczba, w kontekście JavaScript, zostanie przekonwertowany na zero, co czyni go liczbą, ale nie dodatnią. Dlatego pusty napis nie spełnia kryterium x > 0. Zasada konwersji typów w JavaScript często prowadzi do błędów logicznych, jeśli nie jest dobrze znana. Wartość nieliczbowa, jak na przykład ciąg znaków, zwróci true dla isNaN(), co oznacza, że negacja tego wyrażenia wprowadzi błąd logiczny w tym warunku. Takie nieporozumienia są powszechne i wynikają z niepełnego zrozumienia, jak JavaScript radzi sobie z niejawnie typowanymi danymi. Z kolei dowolna całkowita wartość liczbowa obejmuje zarówno liczby dodatnie, jak i ujemne oraz zero. Tylko liczby dodatnie spełniają drugi warunek x > 0. Typowym błędem jest założenie, że każdy rodzaj liczby całkowitej spełnia kryteria warunku, co nie jest prawdą w tym przypadku. Poprawne rozumienie powyższych zasad i mechanizmów typów w JavaScript jest niezbędne do unikania błędów logicznych i optymalizacji działania kodu. Kluczowe jest zastosowanie dobrych praktyk programistycznych, takich jak walidacja danych i przemyślane struktury warunkowe, które wspierają precyzyjne i skuteczne działanie aplikacji.

Pytanie 3

Integralność referencyjna w relacyjnych bazach danych wskazuje, że

A. wartość klucza głównego oraz klucza obcego nie może być pusta

B. każdemu kluczowi głównemu przyporządkowany jest dokładnie jeden klucz obcy w danej tabeli lub powiązanych tabelach

C. wartość klucza obcego w konkretnej tabeli musi być równa wartości klucza głównego w powiązanej tabeli lub mieć wartość NULL

D. klucz główny lub klucz obcy nie zawierają żadnych wartości NULL

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi odnosi się do stwierdzenia, że wartość klucza głównego oraz klucza obcego nie jest pusta. Choć jest to istotne, nie uwzględnia to kontekstu integralności referencyjnej, gdyż klucz obcy może przyjąć wartość NULL, co jest zgodne z zasadą, że nie każdy rekord musi mieć przypisane powiązanie. Kolejny błąd pojawia się w twierdzeniu, że klucz główny lub klucz obcy nie zawierają wartości NULL. Z definicji klucz główny nie może mieć wartości NULL, ale klucz obcy może, co jest istotne dla elastyczności projektowania baz danych. Również stwierdzenie, że każdemu kluczowi głównemu odpowiada dokładnie jeden klucz obcy, jest mylne, ponieważ klucz główny może być powiązany z wieloma kluczami obcymi w innych tabelach, co umożliwia bardziej złożone relacje. W kontekście relacyjnych baz danych, klucz obcy może odnosić się do jednego klucza głównego, ale nie wymaga, aby istniał tylko jeden klucz obcy do danego klucza głównego, co jest typowe w praktyce projektowania baz danych. Tak więc, w kontekście integralności referencyjnej, klucz obcy może być NULL i może odnosić się do jednego klucza głównego, ale nie ogranicza się do jednego powiązania, co czyni te odpowiedzi niepoprawnymi.

Pytanie 4

Podczas tworzenia witryny internetowej zastosowano kod definiujący jej wygląd. Jaką szerokość przeznaczono na zawartość strony?

A. 640 px

B. 560 px

C. 2 px

D. 600 px

Definiowanie szerokości elementu w CSS jest kluczowym aspektem projektowania responsywnych stron internetowych. W przedstawionym kodzie CSS zauważamy definicję width 560px która określa szerokość elementu body. Ta wartość bezpośrednio przekłada się na dostępną przestrzeń dla treści wewnętrznej tego elementu. W praktyce definiowanie szerokości w pikselach pozwala na precyzyjne kontrolowanie układu strony co jest szczególnie istotne w kontekście projektowania interfejsów użytkownika. Takie podejście jest jednak najczęściej stosowane w środowiskach gdzie mamy pełną kontrolę nad urządzeniami wyświetlającymi stronę. W kontekście nowoczesnych praktyk często stosuje się jednostki względne lub techniki takie jak media queries aby zapewnić lepszą responsywność i elastyczność. Ważne jest także rozważanie dodatkowych aspektów takich jak marginesy i wypełnienia które mogą wpływać na rzeczywistą ilość dostępnej przestrzeni na treść. Właściwe zrozumienie i zastosowanie szerokości jest kluczowe dla tworzenia estetycznych i funkcjonalnych układów strony internetowej.

Pytanie 5

Źródłem danych dla raportu może być

A. tabela

B. zapytanie INSERT INTO

C. makropolecenie

D. inny raport

Tabela jest podstawowym elementem struktury bazy danych, który służy jako źródło danych dla raportów. Tabele przechowują zorganizowane informacje w formie wierszy i kolumn, co umożliwia łatwy dostęp i analizę danych. Każda kolumna w tabeli reprezentuje atrybut, a każdy wiersz to pojedynczy rekord z danymi. Przykładowo, w tabeli zawierającej informacje o klientach, kolumny mogą obejmować imię, nazwisko, adres e-mail i numer telefonu. Dzięki standardom takim jak SQL (Structured Query Language), można łatwo wykonywać operacje na tych tabelach, takie jak selekcja, aktualizacja czy usuwanie danych. Tabele są fundamentalne w systemach zarządzania bazami danych (DBMS) i stanowią podstawowe źródło dla generowania raportów, które mogą być wykorzystywane w różnych kontekstach biznesowych. W raportach można agregować dane, obliczać różne wskaźniki oraz wizualizować wyniki, co czyni tabele nieocenionym elementem w analizie danych.

Pytanie 6

Która z poniższych funkcji sortujących, stosowanych w języku PHP, porządkuje tablicę asocjacyjną według kluczy?

A. sort()

B. ksort()

C. rsort()

D. asort()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja ksort() w PHP sortuje tablice asocjacyjne według ich kluczy, co oznacza, że klucze będą posortowane w naturalnej kolejności, a wartości pozostaną przypisane do swoich oryginalnych kluczy. Przykładowo, jeśli masz tablicę, powiedzmy $arr = array('b' => 2, 'a' => 1, 'c' => 3); to po użyciu ksort($arr), dostaniesz $arr = array('a' => 1, 'b' => 2, 'c' => 3). To naprawdę przydatna funkcja, bo dzięki niej można łatwo zorganizować i uporządkować dane. Kiedy korzystasz z ksort(), poprawiasz przejrzystość tablicy, a to na pewno zwiększa efektywność w pracy z danymi. No i warto dodać, że ksort() jest standardową funkcją w dokumentacji PHP, więc jest dość stabilna i popularna wśród programistów.

Pytanie 7

Na zakończenie dnia w bazie danych sklepu spożywczego generowany jest raport, który pokazuje produkty wraz z ich dostawcami, dla których liczba sztuk w magazynie jest poniżej 10. Do stworzenia tego raportu użyto kwerendy

A. UPDATE

B. INSERT INTO

C. SELECT

D. CHECK TABLE

W kontekście bazy danych, kwerenda SELECT jest podstawowym narzędziem do pobierania danych. W przypadku raportu, który ma wyświetlić produkty z dostawcami, dla których stan magazynowy jest mniejszy niż 10 sztuk, SELECT jest jedyną odpowiednią instrukcją SQL do realizacji takiego zadania. Używając SELECT, można określić, które kolumny z tabeli mają być wyświetlane oraz zastosować filtry, aby ograniczyć wyniki tylko do tych, które spełniają określone warunki. Na przykład, przykładowa kwerenda mogłaby wyglądać tak: SELECT product_name, supplier_name FROM products WHERE stock < 10; Taka instrukcja przeszuka tabelę 'products' i wyświetli jedynie te produkty, które mają niski stan magazynowy. SELECT jest zgodny z normami SQL i pozwala na wykorzystanie różnych funkcji agregujących oraz operacji łączenia danych, co czyni go niezwykle wszechstronnym narzędziem w zarządzaniu bazami danych. Dzięki umiejętnemu zastosowaniu SELECT, można nie tylko generować raporty, ale także wspierać procesy decyzyjne w zarządzaniu zapasami.

Pytanie 8

Jaką klauzulę należy użyć w instrukcji CREATE TABLE w SQL, żeby pole rekordu nie mogło być puste?

A. NOT NULL

B. NULL

C. CHECK

D. DEFAULT

Klauzula NOT NULL w poleceniu CREATE TABLE języka SQL służy do zapewnienia, że dane w danym polu rekordu nie mogą być puste. To oznacza, że podczas wstawiania nowych rekordów do tabeli, każde pole, które zostało zdefiniowane z tą klauzulą, musi zawierać wartość. Na przykład, jeśli mamy tabelę pracowników, w której kolumna 'nazwisko' jest zdefiniowana jako NOT NULL, to każde dodanie nowego pracownika do tej tabeli musi zawierać wartość w kolumnie 'nazwisko'. W praktyce jest to bardzo ważne, ponieważ pozwala na utrzymanie integralności danych i zapobiega sytuacjom, w których kluczowe informacje mogłyby zostać pominięte. Użycie NOT NULL jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych, które podkreślają znaczenie pełnych i kompletnych danych. Zastosowanie tej klauzuli zwiększa jakość danych oraz ułatwia późniejsze operacje na tabeli, takie jak zapytania czy raporty.

Pytanie 9

W SQL, aby dodać nowy wiersz do bazy danych, należy użyć polecenia

A. SELECT ROW

B. CREATE INTO

C. INSERT INTO

D. CREATE ROW

Wybór innych opcji zamiast 'INSERT INTO' wskazuje na nieporozumienie dotyczące podstawowych komend SQL. 'SELECT ROW' nie jest poprawnym poleceniem w SQL i nie służy do wstawiania danych. W SQL 'SELECT' jest używane do pobierania danych z bazy, a nie do ich wstawiania. Takie myślenie może prowadzić do błędnego założenia, że wystarczy jedynie wybrać dane, aby je dodać. Z kolei 'CREATE ROW' i 'CREATE INTO' są także niepoprawnymi komendami, ponieważ nie istnieją w standardzie SQL. 'CREATE' jest używane do definicji nowych struktur, takich jak tabele czy bazy danych, a nie do operacji wstawiania danych. Użytkownicy mogą mylić proces tworzenia z procesem dodawania, co prowadzi do zamieszania w zakresie funkcji każdej z komend. To zrozumienie jest kluczowe, ponieważ skutkuje tym, że nieprawidłowe komendy mogą prowadzić do błędów przy próbie interakcji z bazą danych, a w konsekwencji do utraty danych lub naruszenia integralności bazy. Właściwe przyswojenie funkcji 'INSERT INTO' jest zatem niezbędne dla efektywnej pracy z bazami danych.

Pytanie 10

Który link jest poprawnie sformułowany?

A. <a href="http::/strona.pl>strona</a>

B. <a src="/www.strona.pl">strona</a>

C. <a href="http://strona.pl">strona</a>

D. <a href=http://strona.pl>strona</a>

Odpowiedź <a href="http://strona.pl">strona</a> jest poprawna, ponieważ używa atrybutu "href" do definiowania odnośnika. Atrybut ten jest standardem w języku HTML i służy do określenia docelowego adresu URL, do którego ma prowadzić link. W przypadku tej odpowiedzi, składnia jest prawidłowa: adres URL jest umieszczony w cudzysłowach, a prefiks HTTP jest poprawny. W praktyce, poprawne użycie atrybutu href jest kluczowe dla zapewnienia, że użytkownicy mogą bezproblemowo nawigować po stronie internetowej. Na przykład, w dokumentacji HTML5, wyraźnie zaznaczone jest, że atrybut href powinien być używany, aby wskazać lokalizację zasobu. W rezultacie, stosując tę poprawną składnię, można uniknąć potencjalnych błędów w działaniu strony oraz poprawić jej dostępność, co jest istotne z punktu widzenia najlepszych praktyk webowych oraz SEO.

Pytanie 11

Jakie imiona spełniają warunek klauzuli LIKE w poniższym zapytaniu: SELECT imię FROM mieszkańcy WHERE imię LIKE '_r%';?

A. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana

B. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara

C. Krzysztof, Krystyna, Romuald

D. Arieta, Krzysztof, Krystyna, Tristan

Odpowiedź "Arieta, Krzysztof, Krystyna, Tristan" jest prawidłowa, ponieważ wszystkie te imiona spełniają warunki klauzuli LIKE w zapytaniu SQL. Klauzula LIKE z wzorcem '_r%' oznacza, że imię musi mieć na drugiej pozycji literę 'r' oraz może zawierać dowolne znaki po tej literze. Przykładowo, imię 'Krzysztof' ma 'r' na drugiej pozycji, tak samo jak 'Krystyna', a 'Tristan' również spełnia ten warunek. Imię 'Arieta' również odpowiada, ponieważ 'r' występuje na drugiej pozycji. W praktyce, zastosowanie klauzuli LIKE jest typowe przy wyszukiwaniu wzorców w bazach danych, co jest nieocenione przy tworzeniu systemów informacyjnych, w których istotna jest elastyczność w wyszukiwaniu. Dobra praktyka sugeruje również stosowanie operatora LIKE w połączeniu z innymi warunkami, aby zwiększyć precyzję zapytań, co z kolei przyczynia się do efektywności systemów bazodanowych.

Pytanie 12

W systemie baz danych sklepu znajdują się dwie tabele powiązane ze sobą relacją: produkty oraz oceny. Tabela oceny zawiera dowolną liczbę ocen wystawionych przez klientów dla konkretnego produktu, które są zdefiniowane przez pola: id, ocena (pole numeryczne), produktID (klucz obcy). Aby uzyskać maksymalną ocenę dla produktu o ID równym 10, należy użyć zapytania

A. COUNT MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

B. SELECT MAX COUNT(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

C. SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

D. MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

W odpowiedziach błędnych występują różne nieporozumienia dotyczące składni SQL oraz sposobu korzystania z funkcji agregujących. Przykładowo, pierwsza propozycja "MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;" jest niepoprawna, ponieważ nie przestrzega właściwej składni SQL. Słowo kluczowe MAX() powinno być używane jako funkcja, a nie jako część polecenia SELECT. Z kolei trzecia odpowiedź "COUNT MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;" również nie ma sensu, ponieważ COUNT() jest inną funkcją agregującą, która zlicza rekordy, a nie znajduje maksymalnej wartości. Kolejna sugestia, "SELECT MAX COUNT(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;", jest niepoprawna z tego samego powodu - nie można użyć MAX() i COUNT() razem w taki sposób. Często takie nieprawidłowe podejścia wynikają z nieporozumienia dotyczącego funkcji agregujących i ich zastosowania w kontekście SQL. Kluczowe jest, aby rozumieć, że funkcje takie jak MAX() i COUNT() służą do różnych celów: MAX() znajduje najwyższą wartość, podczas gdy COUNT() zlicza wystąpienia danej wartości. Dlatego niezbędne jest solidne zrozumienie działania tych funkcji oraz ich odpowiedniego użycia w zapytaniach SQL, co stanowi fundament dobrych praktyk w analizie danych w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 13

W CSS, aby ustalić wewnętrzny górny margines, czyli odstęp pomiędzy elementem a jego obramowaniem, należy zastosować komendę

A. padding-top

B. border-top

C. outline-top

D. local-top

Odpowiedź 'padding-top' jest prawidłowa, ponieważ w CSS termin 'padding' odnosi się do wewnętrznego odstępu, który tworzy przestrzeń pomiędzy zawartością elementu a jego granicą (border). 'padding-top' specyfikuje górny odstęp wewnętrzny, co jest istotne w kontekście estetyki i układu strony. Definiując 'padding-top', możemy dostosować wygląd elementów, aby lepiej pasowały do reszty projektu i poprawiły czytelność. Na przykład, jeśli mamy przycisk z tekstem, użycie 'padding-top: 10px;' zapewni, że tekst nie będzie przyklejony do górnego brzegu przycisku, co zwiększy jego estetykę oraz użyteczność. W praktyce dobrą praktyką jest również stosowanie 'padding' w połączeniu z 'margin', aby osiągnąć odpowiednią separację między różnymi elementami w układzie. Przestrzeganie standardów CSS pomaga w tworzeniu responsywnych i dostosowanych układów, które dobrze działają na różnych urządzeniach.

Pytanie 14

Które z poniższych twierdzeń na temat języków programowania jest FAŁSZYWE?

A. C++ jest językiem obiektowym

B. PHP jest językiem do tworzenia stron w czasie rzeczywistym

C. SQL jest językiem programowania strukturalnego

D. JavaScript jest językiem skryptowym

C++ jest językiem obiektowym, co oznacza, że wspiera programowanie obiektowe, umożliwiając tworzenie klas i obiektów, co jest przydatne w przypadku dużych systemów, gdzie kod musi być modularny i łatwy do zarządzania. PHP jest często używany do tworzenia dynamicznych stron internetowych, co oznacza, że może generować treści w czasie rzeczywistym, w oparciu o interakcje użytkownika. Jednak, chociaż PHP jest doskonałym narzędziem do tworzenia aplikacji webowych, nie można go uznać za „język do tworzenia stron w czasie rzeczywistym” w sensie, że nie jest on jedynym językiem odpowiedzialnym za tę funkcjonalność. JavaScript, z drugiej strony, to język skryptowy, który działa w przeglądarkach internetowych, pozwalając na interaktywność i dynamiczne zmiany na stronach bez konieczności przeładowywania ich. Wiele osób myli terminy związane z językami programowania, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Kluczowym błędem jest myślenie, że język programowania posiada jedną, niezmienną rolę. W rzeczywistości wiele języków może być używanych w różnych kontekstach, a ich zastosowanie zależy od środowiska i celów projektu. Zrozumienie tych różnic oraz wykorzystanie odpowiednich narzędzi są kluczowe dla efektywnego programowania i rozwoju aplikacji.

Pytanie 15

Baza danych zawiera tabelę artykuły z kolumnami: nazwa, typ, producent, cena. Aby wypisać wszystkie nazwy artykułów jedynie typu pralka, których cena mieści się w zakresie od 1000 PLN do 1500 PLN, należy użyć zapytania

A. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" AND cena FROM 1000 TO 1500

B. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" OR cena BETWEEN 1000 AND 1500

C. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" OR cena BETWEEN 1000 OR 1500

D. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" AND cena BETWEEN 1000 AND 1500

Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje polecenie SQL w odpowiedni sposób, aby wybrać nazwy artykułów, które spełniają określone kryteria. Słowo kluczowe 'BETWEEN' jest używane do określenia wartości w przedziale, co w tym przypadku oznacza, że cena artykułów musi mieścić się między 1000 a 1500 PLN. W połączeniu z warunkiem 'AND' zapewnia, że tylko te artykuły, które są typu 'pralka' i mają cenę w podanym przedziale, zostaną wyświetlone. W praktyce takie zapytanie jest niezwykle użyteczne w kontekście e-commerce, gdzie często przeprowadza się filtrowanie produktów według określonych parametrów. Dobrą praktyką w programowaniu SQL jest również używanie podwójnych cudzysłowów dla wartości tekstowych, co jest zgodne z niektórymi standardami SQL, chociaż w wielu systemach baz danych akceptowane są również pojedyncze cudzysłowy. Przykłady zastosowania tego zapytania można znaleźć w systemach zarządzania zapasami, gdzie potrzebne jest szybkie generowanie list produktów spełniających specyficzne wymagania klientów.

Pytanie 16

Zgodnie z zasadami ACID, odnoszącymi się do przeprowadzania transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) wskazuje, że

A. w sytuacji naruszenia spójności bazy danych transakcja eliminuje tabele z kluczami obcymi

B. transakcja może w pewnych okolicznościach być rozdzielona na dwa niezależne etapy

C. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od tego, co się wydarzy po jej zakończeniu

D. w trakcie realizacji transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje

Wszystkie przedstawione alternatywy nie oddają właściwego znaczenia wymogu trwałości w kontekście ACID. Modyfikowanie danych przez inne transakcje w trakcie trwania jednej transakcji narusza zasadę atomowości, co prowadzi do nieprzewidywalnych stanów danych. Właściwa izolacja transakcji jest niezbędna, aby zapewnić, że jedna transakcja nie wpływa na wyniki innej, co jest kluczowym aspektem stabilności systemu. Ponadto, usunięcie tabel z kluczami obcymi w przypadku naruszenia spójności bazy danych nie jest związane z zasadą trwałości. Tego rodzaju działanie może prowadzić do poważnych problemów z integralnością danych, ponieważ usuwanie tabel nie rozwiązuje problemów spójności, lecz je pogłębia. Dodatkowo, podział transakcji na dwa niezależne etapy może wprowadzać niepożądane skutki, takie jak niespójność danych, co jest sprzeczne z zasadą trwałości. Kluczowym elementem, który łączy wszystkie te błędne koncepcje, jest brak zrozumienia, że trwałość gwarantuje, że zatwierdzone zmiany są permanentne i zabezpieczone przed jakimikolwiek nieprzewidzianymi okolicznościami. Korzystanie z solidnych mechanizmów trwałości, takich jak transakcyjne logowanie i backupy, jest niezbędne, aby zrealizować wszystkie aspekty ACID, a tym samym zapewnić odpowiednią jakość i bezpieczeństwo danych w systemach informacyjnych.

Pytanie 17

Który modyfikator jest związany z opisem podanym poniżej?

Metoda oraz zmienna jest dostępna wyłącznie dla innych metod własnej klasy.

A. private

B. static

C. public

D. protected

Modyfikator static to pojęcie związane nie z ograniczaniem dostępu, a z przypisywaniem pola lub metody do samej klasy, a nie instancji obiektu. Użycie static nie wpływa na kontrolę dostępu do metod lub zmiennych z innych klas, jest raczej związane z zarządzaniem pamięcią i odwołaniami. Public z kolei oznacza brak ograniczeń w dostępie, umożliwiając użycie metod i zmiennych przez inne klasy, co jest przeciwieństwem private. Public sprawia, że elementy klasy są dostępne dla wszystkich, co może prowadzić do niezamierzonych zmian i trudności w utrzymaniu kodu szczególnie w dużych systemach. Protected to modyfikator pozwalający na dostęp do elementów klasy jedynie klasom dziedziczącym i znajdującym się w tym samym pakiecie (w Java). Jest przydatny w dziedziczeniu, ale nie ogranicza dostępu tak jak private. Typowym błędem jest mylenie static i public z mechanizmami ochrony danych, podczas gdy odnoszą się one do innych aspektów zarządzania klasami. Static dotyczy współdzielenia danych w obrębie klasy, a public szerokiego dostępu. Wybór odpowiedniego modyfikatora dostępu jak private jest kluczowy dla implementacji enkapsulacji, co jest fundamentem bezpieczeństwa i elastyczności w programowaniu obiektowym. Static i public to koncepcje o różnym zastosowaniu, niekoniecznie związane z ochroną i ukrywaniem danych przed dostępem zewnętrznym.

Pytanie 18

Na ilustracji przedstawiającej tabelę muzyka, zrealizowano poniższe zapytanie SQL. Jaki rezultat zwróci ta kwerenda?

SELECT wykonawca FROM`muzyka`
WHERE wykonawca LIKE 'C%w';

ID	tytul_plyty	wykonawca	rok_nagrania	opis
1	Czas jak rzeka	Czesław Niemen	2005	Przyjdź W Taka Noc itp.
2	Ikona	Stan Borys	2014
3	Aerolit	Czesław Niemen	2017	Winylowa reedycja płyty "Aerolit"
4	Journey	Mikołaj Czechowski	2013

A. Czesław, Czechowski

B. Czesław

C. Czesław, Niemen

D. pusty wynik

W przypadku zapytania SQL które wykorzystuje operator LIKE z wzorcem C%W często dochodzi do nieporozumienia dotyczącego działania tego operatora. LIKE jest używany do porównywania wzorców tekstowych a procent % służy do zastępowania dowolnej liczby znaków. Można by błędnie założyć że skoro zapytanie ma zwrócić wykonawców których imiona zaczynają się na C i kończą na W to którąś z dostępnych opcji w tabeli spełnia ten warunek. Jednakże w tej konkretnej tabeli nie ma wykonawcy który by spełniał te kryteria. Czesław Niemen kończy się na M a nie na W natomiast Mikołaj Czechowski rozpoczyna się od litery M zamiast C. Przykładem typowego błędu jest nieprawidłowa interpretacja tego jak działają wzorce w operatorze LIKE lub przeoczenie że wzorzec musi być dokładnie zgodny z wymaganiami. Ważnym aspektem jest też zrozumienie że w praktyce biznesowej dokładność danych jest kluczowa a niepoprawne zrozumienie wzorców prowadzi do niepoprawnych wyników zapytań. Dlatego zawsze warto przetestować zapytanie na mniejszym zbiorze danych aby upewnić się że zwraca oczekiwane wyniki co jest dobrą praktyką w zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 19

W podanym przykładzie pseudoklasa hover spowoduje, że styl pogrubiony zostanie przypisany

a:hover { font-weight: bold; }

A. odnośnikowi, gdy kursor myszy na niego najedzie

B. każdemu odnośnikowi bez względu na jego bieżący stan

C. wszystkim odnośnikom, które były wcześniej odwiedzane

D. wszystkim odnośnikom, które nie były odwiedzane

Pseudoklasa hover jest jedną z najczęściej używanych pseudoklas w CSS stosowaną do stylizacji elementów HTML w momencie, gdy użytkownik najeżdża kursorem myszy na dany element. W podanym przykładzie kodu CSS zastosowano pseudoklasę hover dla elementów a czyli odnośników. Oznacza to, że gdy kursor myszy znajdzie się nad jakimkolwiek odnośnikiem, jego styl zmieni się na pogrubiony dzięki właściwości font-weight: bold. Jest to bardzo przydatne w interaktywnej stylizacji stron internetowych, ponieważ pozwala użytkownikom na wizualne odróżnienie elementów, z którymi mogą wchodzić w interakcję. Praktycznym zastosowaniem tej pseudoklasy jest zwiększenie użyteczności i estetyki strony poprzez subtelne wskazanie elementów interaktywnych, takich jak menu nawigacyjne czy linki w treści. Warto pamiętać o zachowaniu spójności stylizacji dla wszystkich stanów odnośników, co jest zalecane jako dobra praktyka w projektowaniu responsywnych interfejsów użytkownika. Pseudoklasa hover, jako część kaskadowego arkusza stylów, pozwala na dynamiczną interakcję z elementami strony, co znacząco wpływa na doświadczenia użytkownika.

Pytanie 20

W CSS zastosowano regułę: float:left; dla bloku. Jakie będzie jej zastosowanie?

A. wyrównanie tekstu do lewej strony

B. dopasowanie elementów tabeli do lewej krawędzi

C. ustawienie bloku na lewo względem innych

D. umieszczanie bloków jeden pod drugim

Reguła CSS 'float: left;' jest kluczowym narzędziem do zarządzania układem elementów na stronach internetowych. Gdy zastosujemy tę regułę do bloku, powoduje to, że blok zostaje przesunięty do lewej strony swojego kontenera, co pozwala na przyleganie innych elementów po prawej stronie. Przykładowo, jeżeli mamy obrazek jako blok z regułą 'float: left;', tekst umieszczony obok tego obrazka będzie 'przeplatał' się z nim, co jest często wykorzystywane w projektowaniu stron dla uzyskania efektu estetycznego i funkcjonalnego. Stosowanie floata jest zgodne z dobrymi praktykami CSS, ale należy pamiętać, że może prowadzić do problemów z układem, szczególnie w przypadku elementów o różnej wysokości. Aby zniwelować efekty uboczne, często stosuje się regułę 'clear', aby kontrolować przepływ elementów. Warto również zwrócić uwagę, że w nowoczesnym CSS często zyskują na znaczeniu flexbox i grid, które oferują bardziej elastyczne i wydajne metody układania elementów, jednak 'float' nadal pozostaje istotnym narzędziem w arsenale front-end developera.

Pytanie 21

W relacyjnych systemach baz danych, gdy dwie tabele są powiązane przez ich klucze główne, mamy do czynienia z relacją

A. n..n

B. n..1

C. 1..1

D. 1..n

Błędne odpowiedzi 1..n, n..1 oraz n..n wskazują na różne typy relacji, które nie odpowiadają sytuacji opisanej w pytaniu. Relacja 1..n sugeruje, że jeden rekord w pierwszej tabeli może być powiązany z wieloma rekordami w drugiej tabeli. Przykładem może być relacja między tabelą 'Klienci' i 'Zamówienia', gdzie każdy klient może mieć wiele zamówień. Tego typu relacja nie jest możliwa z kluczem głównym, ponieważ klucz główny jest unikalny dla każdego rekordu. Podobnie, relacja n..1 oznacza, że wiele rekordów w pierwszej tabeli odnosi się do jednego rekordu w drugiej. Może to być interpretowane w kontekście danych, gdzie wiele produktów może być przypisanych do jednego dostawcy. W kontekście kluczy głównych, to również jest niepoprawne, ponieważ klucz główny w jednej tabeli powinien jednoznacznie identyfikować każdy rekord. Natomiast relacja n..n, która oznacza wiele rekordów w obu tabelach, jest również błędna w tym przypadku. Przykładem może być relacja między 'Użytkownikami' i 'Grupami', gdzie użytkownicy mogą należeć do wielu grup, a grupy mogą mieć wielu użytkowników. Żaden z tych typów relacji nie bierze pod uwagę unikalnych powiązań, które można osiągnąć tylko poprzez relację 1..1. Często błędy te wynikają z niepełnego zrozumienia zasad normalizacji baz danych oraz specyficznych zastosowań kluczy głównych, co prowadzi do błędnych wniosków o strukturze danych.

Pytanie 22

Jakie są nazwy standardowych instrukcji w języku SQL, które dotyczą wykonywania operacji na danych w SQL DML (np.: dodawanie danych do bazy, usuwanie, wprowadzanie zmian w danych)?

A. DELETE, INSERT, UPDATE

B. SELECT, SELECT INTO

C. ALTER, CREATE, DROP

D. DENY, GRANT, REVOKE

Odpowiedź DELETE, INSERT, UPDATE jest całkiem trafna, bo te polecenia są częścią DML, czyli Data Manipulation Language, w SQL-u. DML to zestaw komend do zarządzania danymi w bazach danych. Moim zdaniem, DELETE jest kluczowe, bo pozwala na usuwanie zbędnych rekordów, co pomaga utrzymać bazę w dobrym stanie. Z kolei INSERT to coś, co używamy do dodawania nowych wpisów do tabeli, co jest mega ważne, jeśli chodzi o zbieranie danych potrzebnych aplikacji. A UPDATE? No to już absolutnie istotna sprawa, bo z jego pomocą zmieniamy dane, które już są w bazie, co przydaje się na przykład przy aktualizacji informacji o użytkownikach czy produktach. Przykłady? Można użyć INSERT, żeby dodać nowego użytkownika do tabeli 'Users', DELETE, żeby pozbyć się nieaktywnych kont, a UPDATE, żeby zmienić e-mail jakiegoś użytkownika. Dobrym pomysłem jest też korzystanie z transakcji, bo zapewnia to lepszą integralność danych podczas operacji DML.

Pytanie 23

W bazie danych znajduje się tabela uczniowie z kolumnami: imie, nazwisko, klasa. Jakie polecenie SQL należy wykorzystać, aby znaleźć imiona oraz nazwiska uczniów, których nazwiska zaczynają się na literę M?

A. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE 'M%';

B. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko IN 'M%';

C. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko IN 'M%';

D. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko = 'M%';

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ używa operatora LIKE, który jest standardowym rozwiązaniem w SQL do wyszukiwania wzorców w danych. W tym przypadku 'M%' oznacza, że chcemy znaleźć wszystkie nazwiska, które zaczynają się na literę M. Operator LIKE jest szczególnie przydatny w sytuacjach, gdy potrzebujemy elastycznego wyszukiwania, umożliwiającego zastosowanie symboli wieloznacznych, takich jak '%' oznaczający dowolną liczbę znaków. Przykład zastosowania tego zapytania może obejmować generowanie listy uczniów dla nauczycieli, którzy chcą szybko zobaczyć wszystkich uczniów z nazwiskiem zaczynającym się na M, co może być przydatne przy organizowaniu wydarzeń czy klas. Dobrą praktyką jest także używanie odpowiednich indeksów w bazie danych, co może znacznie przyspieszyć wykonanie zapytań, zwłaszcza w dużych zbiorach danych. Znajomość operatorów SQL i ich zastosowań, jak również umiejętność formułowania zapytań, jest kluczowa w pracy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 24

Deklaracja typu dokumentu HTML: <!DOCTYPE HTML> wskazuje, że kod został stworzony w wersji

A. 4

B. 5

C. 6

D. 7

Gdy widzisz deklarację <!DOCTYPE HTML>, to znaczy, że mówimy o wersji HTML5. To obecny standard, który wprowadza naprawdę sporo nowych funkcji w porównaniu do wcześniejszych wersji. Na przykład, HTML5 pozwala na osadzanie audio i wideo bez potrzeby dodatkowych wtyczek, co jest super wygodne. Mamy też fajne semantyczne elementy jak <article>, <section> czy <nav>, które sprawiają, że łatwiej zorganizować treści na stronie. Ważne jest, żeby zawsze na początku dokumentu umieszczać tę deklarację, bo to pozwala przeglądarkom na prawidłowe wyświetlanie strony. Dzięki temu unikamy problemów z interpretacją kodu, co z doświadczenia mówię, jest naprawdę istotne.

Pytanie 25

W przedstawionym kodzie HTML ukazany styl CSS to styl:

<p style="color: red;">To jest przykładowy akapit.</p>

A. dynamiczny.

B. nagłówkowy.

C. zewnętrzny.

D. lokalny.

Odpowiedź "lokalnym" jest prawidłowa, ponieważ styl CSS zastosowany w podanym kodzie HTML definiuje właściwości stylu bezpośrednio w elemencie HTML, co określamy jako styl lokalny (inline style). W tym przypadku, styl "color: red;" został zastosowany bezpośrednio w tagu <p>, co wpływa wyłącznie na ten konkretny akapit. Praktyczne zastosowanie lokalnych stylów polega na tym, że można je szybko dodać do pojedynczych elementów, ale należy pamiętać, że nadmiar lokalnych stylów może prowadzić do problemów z utrzymywaniem i zarządzaniem kodem. Zamiast tego zaleca się stosowanie zewnętrznych arkuszy stylów CSS, co pozwala na centralne zarządzanie stylami dla całej strony. Warto zauważyć, że lokalne style mają wyższy priorytet niż style zewnętrzne, co może prowadzić do konfliktów, jeśli nie zostaną odpowiednio użyte. Aby zapewnić zgodność z najlepszymi praktykami, zaleca się ograniczanie stosowania lokalnych stylów tam, gdzie to możliwe, na rzecz bardziej zorganizowanego podejścia z użyciem klas i identyfikatorów w zewnętrznych arkuszach stylów.

Pytanie 26

W HTML-u atrybut shape w znaczniku area, który definiuje kształt obszaru, może przyjąć wartość

A. poly, square, circle

B. rect, square, circle

C. rect, poly, circle

D. rect, triangle, circle

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może wynikać z nieporozumień dotyczących atrybutu shape w znaczniku area. Odpowiedzi wskazujące na 'square' lub 'triangle' są błędne, ponieważ te kształty nie są obsługiwane przez standard HTML. W przypadku 'square', mogłoby się wydawać, że jest to po prostu inna forma prostokąta, jednak HTML nie definiuje takiej wartości dla atrybutu shape. Również 'triangle' nie jest uznawany w kontekście standardowych atrybutów; HTML nie pozwala na bezpośrednie definiowanie kształtów trójkątnych w obszarach mapy obrazów. Tego rodzaju zamieszanie może wynikać z niepełnego zrozumienia funkcji atrybutu, który jest jednoznacznie związany z prostokątem, okręgiem oraz wielokątem. Kluczowe jest, aby przyjrzeć się dokumentacji HTML oraz standardom W3C, które jasno określają poprawne wartości dla atrybutu shape. W praktyce, zrozumienie tych różnic jest istotne dla tworzenia efektywnych i dostępnych interfejsów użytkownika, gdzie każdy element jest precyzyjnie zdefiniowany i zrozumiały dla przeglądarek oraz użytkowników. Ponadto, stosowanie niepoprawnych wartości może prowadzić do błędów w renderowaniu strony, co negatywnie wpływa na doświadczenia użytkowników i dostępność serwisu.

Pytanie 27

Po wydaniu polecenia użytkownik Jacek będzie mógł

GRANT SELECT, INSERT ON baza1.mojaTabela TO 'Jacek'@'localhost';

A. usuwać tabelę i tworzyć nową.

B. zmieniać strukturę tabeli i wstawiać nowe dane.

C. usuwać dane z tabeli i przeglądać dane.

D. przeglądać dane w tabeli i wstawiać nowe dane.

Twoja odpowiedź jest poprawna. Użytkownik Jacek po wydaniu polecenia SQL 'GRANT SELECT, INSERT ON baza1.mojaTabela TO 'Jacek'@'localhost';' zyskuje możliwość przeglądania (SELECT) oraz wstawiania (INSERT) danych do tabeli 'mojaTabela' znajdującej się w bazie danych 'baza1'. Jest to zgodne ze standardami SQL i dobrymi praktykami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych. Uprawnienie SELECT pozwala na odczyt danych z tabeli, co jest niezbędne do analizy danych, a uprawnienie INSERT umożliwia dodawanie nowych rekordów do tabeli, co jest kluczowe dla utrzymywania aktualności danych. Pamiętaj, że kontrola dostępu do danych jest kluczowym elementem zarządzania bazami danych, zarówno pod względem bezpieczeństwa, jak i zgodności z regulacjami prawnymi.

Pytanie 28

Na podstawie przedstawionego kodu w języku JavaScript można powiedzieć, że alert nie zostanie wyświetlony, ponieważ

var x = 10;
switch(x) {
    case "10": alert("Test instrukcji switch");
}

A. Nie zastosowano wyrażenia default.

B. W instrukcji switch w wyrażeniu case nie dostosowano zapisu wartości do typu zmiennej x.

C. Wartość zmiennej x nie została zdefiniowana przed instrukcją switch.

D. Nie zastosowano instrukcji break.

Prawda jest taka, że zastosowanie wyrażenia default, definicja zmiennej x przed instrukcją switch oraz użycie instrukcji break nie wpływają na wyświetlenie alertu w omawianym kodzie JavaScript. Wyrażenie default w instrukcji switch służy jako gwarancja wykonania bloku kodu, gdy żaden z przypadków nie pasuje do wyrażenia switch, ale jego brak nie jest przyczyną niepojawienia się alertu. Co więcej, zmienna x jest zdefiniowana przed instrukcją switch, co jest zgodne z zasadami JavaScript. Instrukcja break służy do zakończenia pętli lub instrukcji switch i przeniesienia wykonania do następnej instrukcji po instrukcji switch lub pętli, ale nie ma ona wpływu na porównanie typów danych w instrukcji case. Rzeczywistym powodem, dla którego alert nie jest wyświetlany, jest fakt, że JavaScript używa tzw. 'strict comparison' w instrukcji case, porównując zarówno wartość, jak i typ danych, a typy danych liczby 10 i ciągu znaków '10' są różne. Dlatego jest istotne, ażeby zawsze zwracać uwagę na typy danych podczas korzystania z instrukcji switch i case w JavaScript.

Pytanie 29

Wskaż komendę, która dokonuje aktualizacji danych w tabeli?

A. ALTER

B. CREATE

C. UPDATE

D. SELECT

Odpowiedź "UPDATE" jest jak najbardziej trafna. To takie podstawowe polecenie SQL, które pozwala na aktualizowanie już istniejących danych w tabeli. Możesz dzięki niemu zmienić jeden albo kilka wierszy w tabeli, w zależności od tego, jakie masz kryteria. Na przykład, jeśli mamy tabelę "pracownicy" i chcemy zwiększyć pensję programistów do 6000 zł, wystarczy użyć polecenia: `UPDATE pracownicy SET pensja = 6000 WHERE stanowisko = 'programista';`. To polecenie działa w taki sposób, że modyfikuje dane, ale przy tym dba o integralność, co jest bardzo ważne w pracy z bazami danych. Warto zawsze dodawać klauzulę WHERE, żeby zmiany dotyczyły tylko wybranych wierszy – to pomoże uniknąć sytuacji, w której przypadkiem zmienisz wszystko. Umiejętność korzystania z UPDATE jest naprawdę istotna, jeżeli chcesz efektywnie zarządzać swoimi danymi.

Pytanie 30

Zgodnie z zasadami walidacji HTML5, prawidłowy zapis tagu hr to

A. </hr?>

B. </ hr>

C. </ hr />

D. <hr>

Znak <hr> jest poprawnym zapisem znacznika poziomej linii w HTML5. Zgodnie z definicją, <hr> jest elementem samodzielnym, co oznacza, że nie wymaga znacznika zamykającego. Jest to zgodne z zasadami HTML5, które wprowadziły uproszczoną składnię dla wielu elementów. W praktyce <hr> jest używany do wizualnego oddzielania sekcji w dokumencie HTML, co poprawia czytelność i estetykę strony. Na przykład, w artykule internetowym można zastosować <hr> między różnymi sekcjami, aby wskazać zmianę tematu lub podział pomiędzy wprowadzeniem a treścią główną. Zgodność z tym standardem nie tylko ułatwia pracę z kodem, ale również zapewnia lepszą kompatybilność z przeglądarkami i narzędziami dostępu. Warto także zwrócić uwagę, że dobrym zwyczajem jest dodawanie atrybutów klasy lub identyfikatora do tego znacznika w celu dalszej personalizacji stylów CSS, co zwiększa elastyczność w projektowaniu graficznym strony.

Pytanie 31

Za pomocą podanego zapytania w tabeli zostanie wykonane

ALTER TABLE nazwa1 ADD nazwa2 DOUBLE NOT NULL;

A. Zmieniono typ kolumny nazwa2 na DOUBLE.

B. Została zmieniona nazwa kolumny z nazwa1 na nazwa2.

C. Dodana kolumna nazwa2, która nie przyjmuje wartości domyślnej.

D. Dodana kolumna nazwa2 o typie zmiennoprzecinkowym.

Poprawna odpowiedź, czyli dodanie kolumny nazwa2 typu zmiennoprzecinkowego (DOUBLE), jest zgodna z poleceniem przedstawionym w zapytaniu SQL. Instrukcja ALTER TABLE jest używana do modyfikacji istniejącej tabeli, a w tym przypadku dodajemy nową kolumnę. Typ DOUBLE oznacza zmiennoprzecinkową reprezentację liczb, co jest przydatne w sytuacjach, gdy potrzebujemy precyzyjnie przechowywać wartości liczbowe z ułamkami, takie jak ceny, wyniki pomiarów czy dane statystyczne. W praktyce, użycie zmiennoprzecinkowego typu danych jest standardową praktyką w bazach danych, kiedy musimy operować na liczbach, które mogą mieć wartości dziesiętne. Dodatkowo, opcja NOT NULL zapewnia, że kolumna ta zawsze będzie miała przypisaną wartość, co przyczynia się do integralności danych w bazie. Zastosowanie takiego rozwiązania jest niezbędne w wielu aplikacjach, gdzie precyzyjne obliczenia są kluczowe, na przykład w systemach finansowych czy analizach danych.

Pytanie 32

Z tabeli należy wybrać imiona osób, które spełniają kryterium, że drugą literą jest 'e', a słowo ma co najmniej 5 znaków (pięć lub więcej znaków). W tym celu w klauzuli WHERE można użyć wyrażenia

A. imie LIKE '%e%'

B. imie LIKE '_e_%'

C. imie LIKE '_e___' (po literze e trzy podkreślniki)

D. imie LIKE '_e___%' (po literze e trzy podkreślniki)

Odpowiedź 4 jest poprawna, ponieważ stosuje wyrażenie LIKE w sposób, który precyzyjnie spełnia zadany warunek. Wyrażenie '_e___%' wskazuje, że imię musi mieć co najmniej pięć znaków, gdzie 'e' jest drugą literą. Podkreślnik '_' pełni rolę symbolu zastępczego dla pojedynczego znaku, więc '_e___' oznacza, że przed literą 'e' może znajdować się jeden dowolny znak, a po niej co najmniej trzy znaki. Znak '%' na końcu oznacza, że po tych pięciu znakach mogą występować dodatkowe znaki, co jest zgodne z wymogiem, aby długość imienia wynosiła co najmniej pięć znaków. Przykłady zastosowania tego wyrażenia obejmują zapytania do baz danych, gdzie chcemy uzyskać imiona takie jak 'Marek', 'Tereska' czy 'Petrus'. Tego rodzaju zapytania są zgodne z dobrymi praktykami SQL, które podkreślają znaczenie precyzyjnych warunków wyszukiwania dla optymalizacji i ograniczenia zbiorów danych, co przekłada się na większą efektywność operacji. W kontekście projektowania baz danych, stosowanie takich precyzyjnych kryteriów w zapytaniach jest kluczowe dla zapewnienia szybkości i efektywności systemów bazodanowych, co jest istotne w dzisiejszych zastosowaniach biznesowych, gdzie czas odpowiedzi jest niezwykle ważny.

Pytanie 33

Rezultatem wykonania podanego zapytania SQL jest

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5;

A. Liczba uczniów, którzy mają średnią ocen równą 5.

B. Średnia ocen wszystkich uczniów.

C. Całkowita liczba uczniów.

D. Suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5.

Zapytanie SQL, które zostało przedstawione, używa funkcji `COUNT(*)` w celu zliczenia wszystkich wierszy w tabeli `Uczniowie`, które spełniają określone kryterium w klauzuli `WHERE`. W tym przypadku kryterium to jest `srednia = 5`. Oznacza to, że zapytanie zlicza wszystkich uczniów, których średnia ocen wynosi dokładnie 5. Takie użycie `COUNT(*)` jest zgodne ze standardami SQL, gdzie funkcja ta służy do zliczania wszystkich wierszy w zbiorze wyników, które spełniają dane warunki. W praktyce, uzyskanie liczby uczniów z określoną średnią może być przydatne w analizie statystycznej lub raportowaniu wyników akademickich. Zrozumienie, jak korzystać z `COUNT(*)` w połączeniu z różnymi warunkami `WHERE`, jest kluczowe dla efektywnego zarządzania i analizowania danych w bazach danych SQL. Dzięki temu można wydobywać konkretne informacje, które wspierają podejmowanie decyzji w edukacji i zarządzaniu danymi.

Pytanie 34

Jaki typ komunikatu jest zawsze przesyłany wyłącznie w kierunku w dół, to jest od kierownika do pracownika?

A. Poszukiwanie rozwiązań.

B. Zgłaszanie.

C. Powierzenie zadania.

D. Uwagi dotyczące polityki organizacji.

Powierzenie zadania jest komunikatem, który jest zawsze przekazywany w sposób pionowy w dół, co oznacza, że jest przekazywany od przełożonego do podwładnego. Tego typu komunikacja jest kluczowa dla efektywnego zarządzania, ponieważ pozwala przełożonym na delegowanie odpowiedzialności i ustalanie oczekiwań wobec pracowników. Przykładem może być sytuacja, w której kierownik działu przydziela zadanie konkretnej osobie, określając cele, terminy oraz zasoby potrzebne do jego realizacji. W praktyce, powierzenie zadań jest zgodne z zasadami efektywnego zarządzania projektami, gdzie klarowność i zrozumienie oczekiwań są niezbędne do osiągnięcia sukcesu. Warto również zwrócić uwagę na standardy, takie jak PMBOK, które podkreślają znaczenie komunikacji w procesie zarządzania projektami, w tym precyzyjnego delegowania zadań. Dzięki temu powierzenie zadań nie tylko zapewnia jasność, ale także zwiększa zaangażowanie pracowników i ich odpowiedzialność za realizowane projekty.

Pytanie 35

W języku CSS przedstawione w ramce stylizacje będą miały następujące zastosowanie. Kolorem czerwonym zostanie zapisany

h1 i {color: red;}

A. jedynie tekst pochylony w nagłówku pierwszego stopnia

B. kompletny tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz pochylony tekst akapitu

C. pełny tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz cały tekst pochylony, bez względu na jego lokalizację na stronie

D. wyłącznie tekst pochylony we wszystkich nagłówkach

W przypadku analizowania podejść do formatowania w CSS, ważne jest zrozumienie, jak działają selektory. W analizowanym kodzie CSS 'h1 i' oznacza selektor złożony, który odnosi się wyłącznie do elementu <i> zagnieżdżonego w <h1>. Nie jest prawdą, że selektor ten wpłynie na wszystkie poziomy nagłówków, ponieważ jest on ograniczony do <h1>. Błędne rozumienie struktury selektorów często prowadzi do niewłaściwego stosowania stylów, co jest powszechnym problemem wśród początkujących. Również stwierdzenie, że cały tekst nagłówka <h1> będzie czerwony jest błędne, ponieważ selektor 'h1 i' dotyczy tylko zagnieżdżonego tekstu pochylonego. Wreszcie, twierdzenie, że cały tekst pochylony na stronie zmieni kolor jest błędne, ponieważ selektor jest specyficzny dla kontekstu nagłówka <h1>. Takie błędy mogą prowadzić do nieprzewidywalnych wyników i trudności w utrzymaniu spójności stylistycznej na stronie, dlatego zrozumienie i odpowiednie stosowanie selektorów złożonych i zagnieżdżonych jest kluczowe w profesjonalnym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 36

Co oznacza skrót SQL?

A. Standard Quality Language

B. Structured Query Language

C. Sequential Question Language

D. Simple Query Logic

SQL, czyli <em>Structured Query Language</em>, to bardzo istotny język w świecie baz danych. Pozwala na tworzenie, modyfikowanie i zarządzanie danymi w relacyjnych bazach danych. Język ten umożliwia użytkownikom definiowanie struktury bazy danych poprzez tworzenie tabel oraz określanie relacji między nimi. Ponadto, SQL jest kluczowy do manipulacji danymi, oferując szeroki wachlarz komend do selekcji, wstawiania, aktualizacji i usuwania danych. Dzięki SQL można także kontrolować dostęp do danych, definiując uprawnienia użytkowników. W praktyce, SQL jest używany w wielu narzędziach i systemach zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL, Microsoft SQL Server czy Oracle Database. Jego standaryzacja przez ANSI i ISO zapewnia, że podstawowe komendy są zrozumiałe i spójne w wielu systemach. Dla programistów i administratorów baz danych znajomość SQL jest kluczowa, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie i analizę danych, co jest podstawą w podejmowaniu decyzji biznesowych.

Pytanie 37

W tabeli artykuly znajduje się pole o nazwie nowy. Aby pole to wypełnić wartościami TRUE dla każdego rekordu, należy zastosować kwerendę

A. INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE;

B. UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE;

C. INSERT INTO artykuly VALUE nowy = TRUE;

D. UPDATE artykuly SET nowy = TRUE;

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie różnicy między poleceniami UPDATE i INSERT w SQL oraz poprawnej składni tych instrukcji. Chodzi o modyfikację istniejących rekordów w tabeli artykuly, a nie o dodawanie nowych wierszy. To jest taki typowy błąd początkujących: pomieszanie operacji wstawiania danych z operacją ich aktualizacji. Jeśli tabela już zawiera dane i chcemy zmienić wartość w konkretnej kolumnie dla wszystkich wierszy, zawsze sięgamy po UPDATE. Instrukcje wykorzystujące INSERT, typu INSERT INTO artykuly VALUE nowy = TRUE; czy INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE;, są niepoprawne składniowo i logicznie. INSERT służy do dodawania nowych rekordów, czyli tworzenia kolejnych wierszy w tabeli. Poprawny wzorzec wygląda mniej więcej tak: INSERT INTO artykuly (kolumna1, kolumna2) VALUES (wartość1, wartość2);. Nie aktualizuje on istniejących pól, tylko dokłada nowe rekordy. Gdybyśmy próbowali użyć INSERT do „ustawienia” kolumny nowy, to w rzeczywistości tworzyliśmy nowe wiersze, a stare rekordy pozostałyby nietknięte, co jest sprzeczne z treścią pytania. Z kolei konstrukcje w rodzaju UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE; przypominają czasem składnię innych języków lub narzędzi, ale nie są poprawnym SQL-em. Standard SQL wymaga, żeby po słowie UPDATE pojawiła się nazwa tabeli, a po SET lista kolumn i przypisanych im wartości. Nie ma tu słów kluczowych FROM i VALUE w takiej kombinacji. FROM bywa używane w bardziej zaawansowanych UPDATE’ach, np. w PostgreSQL, ale w formie UPDATE tabela1 SET kolumna = coś FROM tabela2 WHERE warunek; – czyli z zupełnie inną logiką i strukturą. Typowy błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje tłumaczyć składnię SQL „na polski” i układa komendy w stylu „INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE”, bo brzmi to logicznie w języku naturalnym. Niestety, SQL jest językiem ściśle zdefiniowanym, z bardzo konkretną kolejnością słów kluczowych. Standardowe podejście branżowe jest takie: jeśli modyfikujesz wartości w istniejących wierszach – używasz UPDATE; jeśli dodajesz nowe wiersze – używasz INSERT. Dobrą praktyką jest też najpierw napisać SELECT, który wybiera dokładnie te rekordy, które chcesz zmienić, a dopiero potem na jego podstawie zbudować UPDATE z odpowiednim SET i ewentualnym WHERE. Dzięki temu unikasz przypadkowego uszkodzenia danych.

Pytanie 38

ALTER TABLE transport MODIFY COLUMN rok_produkcji INT;

Wykonanie powyższej kwerendy SQL w bazie MySQL spowoduje:

A. utworzenie tabeli transport zawierającej kolumnę rok_produkcji.

B. dodanie kolumny rok_produkcji typu INT w tabeli transport.

C. usunięcie kolumny rok_produkcji w tabeli transport.

D. zmianę typu danych w kolumnie rok_produkcji na INT.

Poprawnie – polecenie ALTER TABLE ... MODIFY COLUMN w MySQL służy do modyfikowania istniejącej kolumny, a nie do jej tworzenia czy usuwania. W podanym przykładzie baza danych szuka tabeli o nazwie `transport`, a następnie zmienia definicję kolumny `rok_produkcji` tak, aby jej typ danych był `INT`. Jeśli kolumna już istnieje (a musi istnieć, żeby MODIFY zadziałało), to po wykonaniu polecenia dalej będzie miała tę samą nazwę, ale jej typ i właściwości zostaną nadpisane nową definicją. W MySQL warto pamiętać, że przy MODIFY COLUMN trzeba podać pełną definicję kolumny, nie tylko sam typ. Czyli jeśli wcześniej była np. NOT NULL albo miała domyślną wartość, to dobra praktyka jest napisać coś w stylu: `ALTER TABLE transport MODIFY COLUMN rok_produkcji INT NOT NULL DEFAULT 2000;` – inaczej można przypadkiem zgubić część ustawień. W praktyce takie polecenia stosuje się przy zmianach w projekcie bazy: np. najpierw kolumna jest typu VARCHAR, bo ktoś przechowuje tam rok jako tekst, a potem, zgodnie z lepszymi zasadami projektowania, zmienia się to na typ liczbowy INT, żeby można było łatwo filtrować, sortować, robić warunki typu `WHERE rok_produkcji > 2015`. Z mojego doświadczenia dobrze jest przed taką zmianą sprawdzić, czy wszystkie dane da się bezpiecznie skonwertować na liczbę, bo jeśli w kolumnie są jakieś śmieciowe wartości tekstowe, to MySQL może je obciąć albo zamienić na 0, co później robi bałagan w raportach. W środowiskach produkcyjnych takie ALTER TABLE najlepiej wykonywać po zrobieniu kopii zapasowej i często w oknie serwisowym, bo przy dużych tabelach operacja może chwilowo blokować dostęp do danych.

Pytanie 39

Które zapytanie języka SQL zlicza wszystkie rekordy w tabeli Zamowienia?

A. SELECT COUNT(*) FROM Zamowienia;

B. SELECT ALL(*) FROM Zamowienia;

C. SELECT SUM() FROM Zamowienia;

D. COUNT(Zamowienia);

Prawidłowe zapytanie to: SELECT COUNT(*) FROM Zamowienia;. Funkcja agregująca COUNT() w SQL służy właśnie do zliczania rekordów, a gwiazdka * oznacza „wszystkie kolumny”, czyli w praktyce każdy wiersz w tabeli. Silnik bazy danych nie patrzy wtedy na konkretne pola, tylko sprawdza ile wierszy spełnia warunek w klauzuli FROM/WHERE. To jest standardowy zapis opisany w dokumentacji większości systemów bazodanowych, takich jak MySQL, PostgreSQL, SQL Server czy Oracle. Moim zdaniem warto od razu zapamiętać ten wzorzec, bo jest używany dosłownie wszędzie: do paginacji wyników w aplikacjach webowych (np. policzenie ile jest wszystkich zamówień, żeby wyświetlić numer strony), do raportów (ile zamówień w danym miesiącu), do monitoringu (ile rekordów ma tabela po imporcie danych) itd. Bardzo często łączy się COUNT(*) z klauzulą WHERE, np.: SELECT COUNT(*) FROM Zamowienia WHERE status = 'zrealizowane'; – wtedy zliczasz tylko wybrane zamówienia, spełniające warunek. Dobra praktyka jest też taka, że jeśli chcesz policzyć wszystkie wiersze, to używasz właśnie COUNT(*), a nie COUNT(nazwa_kolumny), bo COUNT(kolumny) pomija wartości NULL. To czasem jest pożądane, ale domyślnie, przy zwykłym „ile jest rekordów w tabeli”, stosuje się COUNT(*). W wielu optymalizacjach baz danych silnik ma specjalne mechanizmy, które potrafią bardzo szybko policzyć COUNT(*) bez czytania całej tabeli, co jest kolejnym powodem, żeby korzystać z tej formy, zgodnie z dobrą praktyką branżową.

Pytanie 40

W relacyjnych bazach danych dane zapisywane są w

A. tabelach.

B. listach.

C. wektorach.

D. kolejkach.

W relacyjnych bazach danych dane są przechowywane w tabelach, bo cały model relacyjny opiera się właśnie na pojęciu tabeli (relacji). Tabela to po prostu uporządkowany zbiór wierszy i kolumn: kolumny opisują strukturę danych (np. id, imię, nazwisko, email), a wiersze przechowują konkretne rekordy, czyli pojedyncze wpisy. Każda kolumna ma określony typ danych, np. INTEGER, VARCHAR, DATE, co pozwala silnikowi bazy danych kontrolować poprawność zapisów i optymalizować zapytania. Tak to działa w typowych systemach jak MySQL, PostgreSQL, SQL Server czy Oracle – wszędzie podstawową jednostką przechowywania danych użytkownika jest tabela. W praktyce, kiedy projektujesz bazę dla sklepu internetowego, tworzysz tabele takie jak users, products, orders, order_items. Potem za pomocą języka SQL wykonujesz na tych tabelach operacje SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE. Klucze główne i obce też odnoszą się do tabel – klucz główny jednoznacznie identyfikuje wiersz w tabeli, a klucz obcy wskazuje na wiersz w innej tabeli, tworząc relację między nimi. To właśnie dzięki tabelom i relacjom możesz łączyć dane z wielu miejsc, np. pobrać zamówienia wraz z danymi klienta jednym zapytaniem. Moim zdaniem warto od początku myśleć o tabeli jak o odpowiedniku arkusza w Excelu, tylko z dużo bardziej rygorystycznymi zasadami i możliwością zaawansowanych zapytań. Standard SQL zakłada, że operujemy na relacjach, a w implementacjach relacja = tabela. Dlatego odpowiedź „tabelach” jest zgodna zarówno z teorią modelu relacyjnego, jak i z praktyką codziennej pracy z bazami danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej