Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik inżynierii sanitarnej
  • Kwalifikacja: BUD.09 - Wykonywanie robót związanych z budową, montażem i eksploatacją sieci oraz instalacji sanitarnych
  • Data rozpoczęcia: 25 stycznia 2026 12:09
  • Data zakończenia: 25 stycznia 2026 12:45

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Na końcach kanałów wentylacyjnych grawitacyjnych znajdujących się na dachach obiektów instaluje się

A. zawory napowietrzające
B. wywietrzaki dachowe
C. rury wywiewne
D. czerpnie powietrza
Wywietrzaki dachowe są kluczowymi elementami systemu wentylacji grawitacyjnej, umieszczanymi na wylotach kanałów wentylacyjnych na dachach budynków. Ich główną funkcją jest umożliwienie odpływu zużytego powietrza na zewnątrz, co wspiera naturalny proces wentylacji. Wywietrzaki dachowe są projektowane tak, aby skutecznie przeciwdziałać wpływowi wiatru, co pozwala na zachowanie stabilności przepływu powietrza. Dzięki swojej konstrukcji, wywietrzaki te pomagają także w ochronie przed opadami atmosferycznymi oraz zanieczyszczeniami. Przykładem zastosowania mogą być budynki mieszkalne i użyteczności publicznej, gdzie dobrze zaprojektowany system wentylacji grawitacyjnej z wywietrzakami zapewnia odpowiednią jakość powietrza wewnątrz pomieszczeń. W branży budowlanej przestrzega się standardów takich jak PN-EN 12056, które wskazują na odpowiednie metody projektowania i instalacji systemów wentylacyjnych, co dodatkowo podkreśla znaczenie wywietrzaków jako elementów skutecznych systemów wentylacyjnych.

Pytanie 2

Gdzie należy zainstalować odkrętlacz w systemach klimatyzacyjnych?

A. przed nagrzewnicą wtórną
B. za filtrem powietrza
C. przed komorą nawilżania
D. za komorą mieszania
Niepoprawne odpowiedzi, takie jak montowanie odkraplacza za filtrem powietrza, przed komorą zraszania lub za komorą mieszania, pokazują typowe błędy myślowe związane z zrozumieniem kolejności procesów w systemach klimatyzacyjnych. Umiejscowienie odkraplacza za filtrem powietrza jest nieodpowiednie, ponieważ wszelkie skropliny, które mogłyby się tam gromadzić, mogłyby zanieczyścić filtr i zmniejszyć jego efektywność. Wynikające stąd obniżenie jakości powietrza w systemie jest nieakceptowalne, szczególnie w kontekście standardów zdrowotnych. Z kolei umieszczanie odkraplacza przed komorą zraszania może prowadzić do nieefektywnego odprowadzania skroplin, co może skutkować zalewaniem tej komory i negatywnie wpływać na całkowitą efektywność systemu. Przesunięcie odkraplacza za komorę mieszania również jest niewłaściwym rozwiązaniem, ponieważ w takim przypadku skropliny mogłyby nie zostać odpowiednio usunięte przed ich ponownym wprowadzeniem do obiegu, co zwiększa ryzyko kondensacji w innych częściach systemu. Właściwe umiejscowienie odkraplacza jest kluczowe dla wydajności i bezpieczeństwa systemu, a rozumienie tych zasad pozwala na uniknięcie kosztownych błędów w projektowaniu i użytkowaniu instalacji HVAC.

Pytanie 3

Umywalkowa bateria stojąca, znana jako sztorcowa, powinna być instalowana na wysokości

A. 75 – 85 cm
B. 180 – 200 cm
C. 100 – 120 cm
D. 25 – 35 cm
Wybór wysokości montażu baterii umywalkowej to naprawdę istotna sprawa, bo to wpływa na komfort użytkowania. Jak ktoś wybierze wysokość 25-35 cm, to będzie bardzo niewygodnie. Ludzie będą musieli się schylać, co w dłuższej perspektywie jest niepraktyczne i może prowadzić do kontuzji. Z kolei wysokość 100-120 cm to już przesada, bo będzie trudno dosięgnąć do baterii, a woda może się rozpryskiwać dookoła. Takie pomyłki mogą wynikać z błędnego założenia, że wszystko powinno być wyżej dla lepszej widoczności, ale ergonomia mówi coś zupełnie innego. Ignorowanie indywidualnych potrzeb użytkowników to kolejny błąd, który mogą denerwować. A wysokość 180-200 cm to już w ogóle nie ma sensu w kontekście baterii umywalkowej. Z tego widać, że trzeba dobrze dobierać wysokość, bo to ma wpływ na funkcjonalność i estetykę w łazience. W sumie, wszystkie normy budowlane powinny być brane pod uwagę, by użytkownicy byli zadowoleni i wszystko działało jak należy.

Pytanie 4

Grupa trzech pracowników ma za zadanie ułożyć 100 m rurociągu wodociągowego PVC w ciągu 30 godzin. Stawka za godzinę pracy jednego pracownika wynosi 10 zł. Oblicz całkowity koszt pracy wykonanej przez pracowników.

A. 3 000 zł
B. 1 000 zł
C. 900 zł
D. 400 zł
Obliczenie kosztu pracy robotników jest dość proste. Mamy zespół składający się z trzech ludzi, którzy pracują po 30 godzin. Więc, 3 robotników razy 30 godzin daje nam 90 roboczogodzin. Każdy z robotników dostaje 10 zł za godzinę, więc koszt to 90 roboczogodzin razy 10 zł, co nam daje 900 zł. W rzeczywistości, takie obliczenia są mega ważne w wielu branżach, szczególnie w budownictwie, bo dokładne planowanie kosztów to klucz do sukcesu projektów. Warto korzystać z dobrych narzędzi do liczenia kosztów i znać rynkowe stawki, bo to potrafi ułatwić życie w zarządzaniu projektami. Nie zapominajmy też o ewentualnych opóźnieniach czy dodatkowych kosztach, bo te rzeczy mogą naprawdę wpłynąć na budżet.

Pytanie 5

W systemie gazowym do łączenia rur stalowych czarnych przewodowych o średnicy DN 400 wykorzystuje się połączenia

A. spawane
B. kołnierzowe
C. gwintowe
D. zgrzewane
Połączenia spawane są preferowanym rozwiązaniem do łączenia rur stalowych czarnych przewodowych o dużych średnicach, takich jak DN 400, zwłaszcza w sieciach gazowych. Spawanie zapewnia trwałość i szczelność połączeń, co jest kluczowe w systemach transportujących gazy, gdzie nawet niewielkie nieszczelności mogą prowadzić do poważnych problemów bezpieczeństwa. W procesie spawania, rury są łączone poprzez stopienie materiału w miejscach styku, co pozwala na uzyskanie jednorodnej struktury bez osłabienia wytrzymałości. Przykładowo, w branży gazowej standardy takie jak EN 1594 oraz PN-EN ISO 3834 określają wymagania dotyczące jakości spawania. W praktyce, połączenia spawane są także bardziej odporne na zmiany temperatury i ciśnienia, co jest istotne w kontekście dynamicznych warunków pracy sieci gazowych. Dodatkowo, spawanie jest techniką stosowaną w wielu zastosowaniach przemysłowych, co czyni ją uniwersalnym rozwiązaniem w inżynierii mechanicznej i budowlanej.

Pytanie 6

Grzejnik przedstawiony na rysunku należy podłączyć do instalacji centralnego ogrzewania w sposób

Ilustracja do pytania
A. dolny.
B. krzyżowy.
C. siodłowy.
D. boczny.
Odpowiedź "dolny" jest poprawna, ponieważ grzejniki panelowe, takie jak przedstawiony na zdjęciu, najczęściej mają przyłącza umieszczone u dołu. Podłączenie dolne jest zalecane, gdyż umożliwia optymalne wykorzystanie całej powierzchni grzejnika, co prowadzi do efektywniejszego przekazywania ciepła do pomieszczenia. W przypadku grzejników z przyłączami dolnymi, woda z instalacji centralnego ogrzewania wchodzi do grzejnika od dołu, a następnie wraca do instalacji z górnej części, co sprzyja odpowiedniemu obiegowi wody. Zastosowanie tego sposobu podłączenia jest zgodne z ogólnymi zasadami projektowania systemów grzewczych, które podkreślają znaczenie efektywności energetycznej oraz komfortu cieplnego w budynkach. Ponadto dolne przyłącza mogą ułatwić potryskanie powietrza z instalacji, co jest istotne w kontekście prawidłowego działania grzejnika. Warto zaznaczyć, że zgodnie z normami branżowymi, wszystkie instalacje centralnego ogrzewania powinny być projektowane z uwzględnieniem lokalnych warunków oraz specyfiki używanych urządzeń, co pozwala na ich długotrwałe i bezawaryjne użytkowanie.

Pytanie 7

Jaką minimalną długość powinien mieć pionowy odcinek przewodu spalinowego, łączącego urządzenie typu B z kanałem spalinowym?

A. 10 cm
B. 22 cm
C. 12 cm
D. 20 cm
Minimalna długość pionowego odcinka przewodu spalinowego łączącego urządzenie typu B z kanałem spalinowym powinna wynosić 22 cm, co jest zgodne z obowiązującymi normami i regulacjami dotyczącymi instalacji systemów odprowadzania spalin. Ta długość zapewnia odpowiednią wentylację i efektywne usuwanie spalin, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa użytkowników oraz prawidłowego funkcjonowania urządzeń gazowych. Odpowiednia długość odcinka przewodu spalinowego ogranicza ryzyko kondensacji spalin w przewodzie, co może prowadzić do korozji materiałów oraz osadzania się zanieczyszczeń. W praktyce, stosując się do tej normy, można uniknąć problemów, takich jak zatykanie się przewodów czy ich uszkodzenie. Warto również zwrócić uwagę, że długość ta może się różnić w zależności od specyfikacji urządzenia oraz producenta, dlatego zawsze należy konsultować się z instrukcjami montażu i zaleceniami branżowymi.

Pytanie 8

Do przycięcia na żądaną długość przedstawionej na rysunku rury wentylacyjnej o średnicy 200 mm należy użyć

Ilustracja do pytania
A. obcinaka krążkowego.
B. piły do metalu.
C. szlifierki kątowej.
D. nożyc do cięcia blachy.
Cięcie rury wentylacyjnej o średnicy 200 mm za pomocą obcinaka krążkowego, piły do metalu czy nożyc do cięcia blachy nie jest najlepszym wyborem. Obcinak krążkowy, mimo że jest narzędziem przeznaczonym do cięcia blachy, nie poradzi sobie efektywnie z grubszymi, metalowymi rurami, ponieważ jego mechanizm opiera się na obracającym się ostrzu, które ma ograniczone możliwości przy większych średnicach. Ponadto, piła do metalu, choć również może być używana do cięcia metalowych elementów, wymaga znacznie większego wysiłku oraz czasu, a także nie zapewnia tak precyzyjnego cięcia jak szlifierka kątowa. Użytkowanie piły w takich warunkach może prowadzić do zniekształceń krawędzi cięcia. Z kolei nożyce do cięcia blachy są narzędziem przeznaczonym do cięcia cienkich blach i nie nadają się do cięcia rur, które są znacznie grubsze i twardsze. Wybór niewłaściwego narzędzia może skutkować nie tylko niską jakością cięcia, ale także zwiększonym ryzykiem wypadków, co jest niezgodne z najlepszymi praktykami w branży montażowej. Kluczowym błędem myślowym jest przekonanie, że każde narzędzie do metalu sprawdzi się w każdej sytuacji; w rzeczywistości, stosowanie odpowiednich narzędzi zgodnie z ich przeznaczeniem jest fundamentalne dla efektywności i bezpieczeństwa pracy.

Pytanie 9

Podczas testowania szczelności całego systemu wodociągowego wszystkie

A. zdroje uliczne na trasie przewodu powinny być otwarte
B. zasuwy wzdłuż trasy przewodu powinny pozostać otwarte
C. zasuwy na trasie przewodu muszą być zamknięte
D. hydranty wzdłuż trasy przewodu powinny być zamknięte
Zamknięcie hydrantów i zasuw na trasie przewodu wodociągowego podczas badania szczelności jest koncepcją, która może prowadzić do poważnych błędów w ocenie stanu systemu. Zamknięcie hydrantów ogranicza możliwość kontrolowania ciśnienia w całym przewodzie, co jest kluczowe dla zidentyfikowania potencjalnych nieszczelności. Hydranty, jako elementy systemu, powinny być dostępne w momencie przeprowadzania testów, aby zapewnić możliwość natychmiastowego reagowania w przypadku wykrycia problemów. Z kolei zamknięcie zasuw uniemożliwia swobodny przepływ wody, co może prowadzić do nieprawidłowych wyników testu i utrudniać detekcję przecieków. Dodatkowo, otwieranie zasuw przed testem ciśnieniowym jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi, które nakładają obowiązek upewnienia się, że cały układ jest odpowiednio uzupełniony wodą, co zapobiega występowaniu powietrza w systemie. Niekiedy, zamknięcie zasuw może również prowadzić do niebezpiecznych sytuacji, jak na przykład przypadkowe uszkodzenie infrastruktury wodociągowej z powodu nadmiernego ciśnienia, które nie ma gdzie uciec. Tego rodzaju myślenie o zamykaniu elementów systemu jest nie tylko niebezpieczne, ale także sprzeczne z ogólnymi normami bezpieczeństwa i dobrych praktyk w inżynierii wodociągowej.

Pytanie 10

Jak długo trwa test szczelności instalacji ogrzewania podłogowego?

A. 24 godziny
B. 6 godzin
C. 12 godzin
D. 3 godziny
Czas trwania próby szczelności instalacji grzewczej podłogowej jest kluczowym elementem zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności systemu. Odpowiedzi sugerujące krótsze okresy, takie jak 6 godzin, 3 godziny czy 12 godzin, mogą prowadzić do poważnych nieporozumień. Krótszy czas testowania nie pozwala na wystarczające sprawdzenie szczelności, ponieważ nieszczelności mogą nie ujawniać się od razu, a ich wykrywanie wymaga czasu. Na przykład, w przypadku niewielkich wycieków lub problemów z połączeniami, ich manifestacja może zająć dłuższy czas. W praktyce, jeśli instalacja zostanie poddana tylko krótkotrwałym próbom, użytkownicy mogą nieświadomie korzystać z systemu, który z czasem zacznie tracić ciśnienie, co może prowadzić do awarii i kosztownych napraw. Ponadto, standardy branżowe, takie jak PN-EN 12828, jasno określają, że próby szczelności powinny być prowadzone przez co najmniej 24 godziny, co pozwala na dokładną ocenę stanu instalacji. Warto zaznaczyć, że zapominanie o tych standardach może skutkować nie tylko obniżoną wydajnością systemu, ale także zwiększonym ryzykiem awarii, co z kolei wpływa na bezpieczeństwo użytkowników. Dlatego kluczowe jest przestrzeganie odpowiednich procedur i czasów trwania prób, aby zapewnić, że instalacja grzewcza działa zgodnie z przeznaczeniem.

Pytanie 11

Jakie działania nie wchodzą w zakres kontroli funkcjonowania urządzeń klimatyzacyjnych?

A. sprawdzenia stanu czystości filtrów
B. przeprowadzenia testu szczelności obwodów sprężarki
C. potwierdzenia działania wyłącznika termicznego
D. wykonania regulacji mocy wentylatora
Każde z wymienionych działań dotyczących kontroli działania systemów klimatyzacyjnych pełni kluczową rolę w zapewnieniu ich efektywności i bezpieczeństwa, jednak można w nich dostrzec pewne nieporozumienia. Regulacja wydajności wentylatora jest istotna, ponieważ zbyt niski lub zbyt wysoki przepływ powietrza może negatywnie wpływać na wydajność chłodzenia, a także prowadzić do nadmiernego zużycia energii. Sprawdzanie działania wyłącznika termicznego jest równie ważne; jego rola polega na zabezpieczeniu systemu przed przegrzaniem i awarią, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa użytkowania. Czystość filtrów również jest aspektem krytycznym, ponieważ zanieczyszczone filtry mogą prowadzić do obniżonego przepływu powietrza i zwiększonego ryzyka uszkodzenia jednostki. Wprowadzenie w błąd może wynikać z myślenia, że kontrola działania ogranicza się tylko do aspektów, które wydają się najbardziej oczywiste, podczas gdy wszystkie wymienione działania są integralne dla prawidłowego funkcjonowania systemu klimatyzacji. Aby zrozumieć ich znaczenie, należy mieć na uwadze, że zgodnie z normami branżowymi, takimi jak ASHRAE, regularna konserwacja oraz kontrola tych parametrów są niezbędne do utrzymania wysokiej efektywności operacyjnej i długoterminowej niezawodności systemu. Dlatego, ignorowanie któregokolwiek z tych działań może prowadzić do poważnych awarii oraz strat finansowych związanych z kosztami naprawy i utraty komfortu użytkowania.

Pytanie 12

Przed rozpoczęciem prac remontowych na węzłach ciepłowniczych, konieczne jest zabezpieczenie przed niekontrolowanym i przypadkowym otwarciem

A. filtr siatkowy
B. pompy mieszające
C. zawory odcinające sieć i instalacje
D. hydroelewator
Zawory odcinające sieć i instalacje są kluczowymi elementami systemu ciepłowniczego, które służą do regulacji i odcinania przepływu medium grzewczego w przypadku prowadzenia prac remontowych. Ich zabezpieczenie przed przypadkowym otwarciem jest istotne, aby uniknąć niekontrolowanych wycieków, które mogą prowadzić do poważnych awarii, a nawet zagrożeń dla zdrowia i życia osób znajdujących się w pobliżu. Przykładem zastosowania zaworów odcinających jest ich użycie przed przystąpieniem do serwisowania kotłów lub wymienników ciepła, gdzie ich zamknięcie zapobiega dostawaniu się gorącej wody do obszaru roboczego. W branży ciepłowniczej zaleca się, aby przed rozpoczęciem jakichkolwiek prac konserwacyjnych dokonywać wizualnej inspekcji zaworów oraz stosować blokady mechaniczne, które dodatkowo uniemożliwią ich przypadkowe otwarcie. Warto również pamiętać o standardach bezpieczeństwa, takich jak PN-EN 12953, które nakładają wymogi dotyczące oznaczania i zabezpieczania instalacji ciepłowniczych, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa operacji.

Pytanie 13

Gazociąg musi zostać ponownie poddany głównej próbie szczelności, jeśli był nieużywany przez czas dłuższy niż

A. 6 miesięcy
B. 4 miesiące
C. 5 miesięcy
D. 3 miesiące
Odpowiedź 6 miesięcy jest poprawna, ponieważ zgodnie z normami dotyczącymi bezpieczeństwa eksploatacji gazociągów, szczególnie w kontekście wymagań wynikających z Dyrektywy Unii Europejskiej oraz krajowych regulacji, gazociąg musi zostać poddany głównej próbie szczelności po okresie nieekspolatacji przekraczającym 6 miesięcy. Taki okres wyłączenia może prowadzić do korozji, osadów lub innych uszkodzeń, które mogą zagrażać bezpieczeństwu eksploatacji. Przykładem mogą być gazociągi, które zostały wyłączone w wyniku konserwacji lub modernizacji, gdzie ponowna próba szczelności jest kluczowa dla upewnienia się, że system jest wolny od nieszczelności. Przeprowadzenie próby powinno odbywać się zgodnie z normą PN-EN 1610, która określa wymagania dotyczące budowy i eksploatacji instalacji gazowych. Dbałość o regularne kontrole i próby szczelności zwiększa bezpieczeństwo i wydajność dostaw gazu, minimalizując ryzyko awarii oraz potencjalnych zagrożeń dla zdrowia ludzi i środowiska.

Pytanie 14

W jakich miejscach w systemie wodociągowym instaluje się zawory antyskażeniowe?

A. Przed każdym zaworem czerpalnym
B. Na każdym odgałęzieniu z poziomu
C. Na przyłączu, które znajduje się za wodomierzem
D. Przed każdą baterią, za zaworem odcinającym
Zawory antyskażeniowe montuje się na przyłączu za wodomierzem, aby chronić sieć wodociągową przed ewentualnym zanieczyszczeniem wody pitnej. Ich głównym celem jest zapobieganie cofaniu się zanieczyszczonej wody do systemu wodociągowego. W praktyce, umiejscowienie zaworu za wodomierzem gwarantuje, że wszelkie zanieczyszczenia, które mogą wystąpić w instalacjach wewnętrznych lub urządzeniach, nie przedostaną się do publicznej sieci wodociągowej. Stosowanie zaworów antyskażeniowych jest zgodne z normami sanitarnymi i budowlanymi, które wymagają zabezpieczenia systemów przed skażeniem. Dobrym przykładem zastosowania takich zaworów jest w przypadku podłączeń do zbiorników z wodą deszczową czy instalacji nawadniających, gdzie ryzyko zanieczyszczenia jest znacznie wyższe. Wprowadzenie zaworów antyskażeniowych to nie tylko kwestia zgodności z przepisami, ale również istotna praktyka mająca na celu zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego użytkowników wody pitnej.

Pytanie 15

Jaką kształtkę należy zastosować do połączenia preizolowanej rury ciepłowniczej z miedzianą rurą przewodową?

A. zaciskową z mosiądzu.
B. zgrzewaną z polipropylenu.
C. skręcaną z polietylenu.
D. kołnierzową ze stali.
Mosiężna złączka zaciskowa jest idealnym rozwiązaniem do łączenia rur preizolowanych z rurami miedzianymi. Mosiądz, jako materiał odporny na korozję i o wysokiej wytrzymałości, zapewnia trwałe i szczelne połączenie. Złącza zaciskowe umożliwiają łatwe i szybkie montowanie, co jest kluczowe w pracach instalacyjnych. Zastosowanie kształtek mosiężnych w połączeniach ciepłowniczych jest zgodne z normami branżowymi, które wskazują na ich efektywność i niezawodność. Na przykład, w instalacjach ciepłowniczych, gdzie przenoszone są substancje o wysokiej temperaturze, mosiężne złącza zapewniają stabilność oraz minimalizują ryzyko wystąpienia nieszczelności. Dodatkowo, mosiężne złącza są odporne na działanie wysokiej temperatury, co czyni je odpowiednim wyborem w kontekście długotrwałego użytkowania w trudnych warunkach. W praktyce, wiele systemów ciepłowniczych, zarówno w budynkach mieszkalnych, jak i przemysłowych, wykorzystuje mosiężne kształtki jako standardowe rozwiązanie do efektywnego łączenia rur.

Pytanie 16

Jak nazywają się wody, które powstają z par wodnych uwalnianych z chłodzącej się magmy w głębi ziemi?

A. Zaskórne
B. Gruntowe
C. Wgłębne
D. Głębinowe
Odpowiedź "Głębinowe" jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do wód, które powstają w wyniku kondensacji par wodnych wydobywających się z głębokich warstw ziemi, często związanych z procesami wulkanicznymi lub metamorficznymi. Wody głębinowe są zlokalizowane w głębszych warstwach geologicznych, gdzie temperatura i ciśnienie są znacznie wyższe niż w warstwach powierzchniowych. W rzeczywistości, wody te mogą być źródłem cennych zasobów, takich jak gorące źródła, które są wykorzystywane w geotermalnym ogrzewaniu budynków oraz w procesach przemysłowych. Głębinowe wody są również istotne w kontekście badań geologicznych, pomagając zrozumieć historię geologiczną Ziemi oraz procesy, które kształtują jej wnętrze. Na przykład, analiza chemiczna głębinowych wód może ujawnić informacje na temat składników mineralnych, które są obecne w ziemi, co pomoże w ocenie potencjału wydobycia minerałów lub gazów. Dodatkowo, wody głębinowe odgrywają ważną rolę w hydrologii, wpływając na lokalne ekosystemy i cykle wodne.

Pytanie 17

W systemie wodociągowym, tuż za głównym wodomierzem, powinno się zainstalować

A. odpowietrzacz
B. zawór antyskażeniowy ze spustem
C. nypel
D. zawór zabezpieczający
Zawór antyskażeniowy ze spustem jest kluczowym elementem instalacji wodociągowej, który ma na celu ochronę systemu przed wtórnym zanieczyszczeniem wody pitnej. Montaż tego zaworu za wodomierzem głównym jest niezbędny, aby zabezpieczyć sieć wodociągową przed niepożądanymi substancjami, które mogą przedostać się z instalacji wewnętrznych lub z zewnątrz. Zawór antyskażeniowy działa na zasadzie uniemożliwienia cofaniu się wody, co jest szczególnie ważne w przypadku awarii systemu lub nagłych zmian ciśnienia. Przykładowo, w przypadku, gdy woda w sieci zewnętrznej jest zanieczyszczona, zawór ten zapobiega jej przedostaniu się do głównego systemu wodociągowego. Standardy, takie jak PN-EN 1717, określają wymagania dotyczące ochrony wody pitnej przed zanieczyszczeniem oraz zasady montażu zaworów antyskażeniowych. W praktyce, stosując ten zawór, można znacznie zredukować ryzyko zakażeń bakteryjnych oraz innych zagrożeń zdrowotnych związanych z wodą pitną, co czyni go niezbędnym elementem w każdej instalacji wodociągowej.

Pytanie 18

Jakie zasady są kluczowe podczas odpowietrzania i napełniania sieci gazowej prowadzonej na niskim i średnim ciśnieniu?

A. Ciśnienie gazu mierzone na kolumnie wydmuchowej w trakcie odpowietrzania powinno wynosić więcej niż 10 kPa
B. Odpowietrzenie powinno być realizowane niezależnie od panujących warunków atmosferycznych
C. Uziemiony wylot kolumny wydmuchowej musi być umiejscowiony w odpowiedniej odległości od potencjalnych źródeł zapłonu oraz wyprowadzony na wysokość 3 m ponad poziom ziemi
D. Odpowietrzanie powinno zostać wstrzymane, jeśli w mieszance wydobywającej się z kolumny wentylacyjnej wykryto zawartość tlenu większą niż 5%
Odpowiedź dotycząca uziemionego wylotu kolumny wydmuchowej jest prawidłowa, ponieważ zapewnia bezpieczeństwo podczas operacji odpowietrzania i napełniania sieci gazowej. Uziemienie wylotu kolumny jest kluczowe, aby zapobiec gromadzeniu się ładunków elektrycznych, które mogłyby spowodować iskrzenie i w konsekwencji zapłon gazu. Zgodnie z obowiązującymi normami, wylot powinien znajdować się w bezpiecznej odległości od źródeł zapłonu, co wymaga analizy otoczenia i identyfikacji potencjalnych zagrożeń. Dodatkowo, wysokość 3 m nad poziom terenu zapewnia, że wydobywające się gazy nie będą mogły osiadać w niskich partiach, gdzie mogą stwarzać ryzyko eksplozji lub pożaru. Przykład zastosowania tej zasady można znaleźć w praktykach stosowanych w zakładach przetwórstwa gazu, gdzie kontrola nad warunkami atmosferycznymi oraz lokalizacją infrastruktury jest kluczowa dla zachowania bezpieczeństwa operacyjnego oraz zgodności z przepisami. Przestrzeganie tych zasad jest niezbędne dla minimalizowania ryzyka i zapewnienia ochrony pracowników oraz otoczenia.

Pytanie 19

W celu zbudowania sieci ciepłowniczej, która będzie transportować czynnik grzewczy o parametrach 120/90, należy użyć rur

A. polibutylenowych
B. betonowych
C. stalowych
D. polietylenowych
Rury stalowe to naprawdę dobry wybór do budowy sieci ciepłowniczej, która przesyła ciepły czynnik o parametrach 120/90. Mają one dużą odporność na wysokie ciśnienia i temperatury, co jest mega ważne, zwłaszcza w takich systemach. Stal jest znana ze swojej wytrzymałości, dzięki czemu można bezpiecznie transportować ciepłą wodę. Co więcej, rury stalowe łatwo się łączy, na przykład przez spawanie, więc można stworzyć solidne i szczelne połączenia. W praktyce, są one powszechnie wykorzystywane w dużych układach ciepłowniczych, gdzie liczy się niezawodność i długi czas użytkowania. Warto również pamiętać, że według norm EN 10220 i EN 10219, rury stalowe muszą spełniać konkretne standardy jakościowe i wytrzymałościowe, co czyni je naprawdę atrakcyjnym wyborem do aplikacji ciepłowniczych.

Pytanie 20

Fazowanie zewnętrznej krawędzi rury kanalizacyjnej PVC o średnicy 110 mm powinno być wykonane

A. szlifierką kątową z tarczą do szlifowania
B. pilnikiem gładzikiem
C. gratownikiem z ruchomym ostrzem
D. piłką z drobnymi zębami
Wykorzystanie piły z drobnymi zębami do fazowania krawędzi rury PVC nie jest efektywną metodą, ponieważ piły te są przeznaczone głównie do cięcia materiałów, a nie do szlifowania. Piła nie zapewnia odpowiedniej precyzji, a także może spowodować szarpanie krawędzi, co negatywnie wpłynie na jakość połączenia rur. Pilnik gładzik jest równie mało odpowiedni, gdyż jego zastosowanie ogranicza się do drobnych poprawek i wygładzania, a nie do efektywnego usuwania większej ilości materiału na krawędzi. Dodatkowo, pilnik nie jest w stanie uzyskać pożądanego kąta fazowania, co jest kluczowe dla skuteczności połączenia. Gratownik z ruchomym ostrzem, choć może wykonać pewne prace związane z obróbką krawędzi, jest bardziej zyskać znaczenie przy usuwaniu gratów lub zadziorów po cięciu, a nie do fazowania. Kluczowym błędem w rozumowaniu jest założenie, że każde narzędzie do cięcia może być używane do szlifowania lub fazowania, co może prowadzić do nieefektywnych i nieprecyzyjnych rezultatów. Właściwy dobór narzędzia do określonej pracy jest fundamentem w branży budowlanej oraz instalacyjnej, aby zapewnić trwałość i niezawodność zastosowanych rozwiązań.

Pytanie 21

Realizacja sieci ciepłowniczej z rur preizolowanych zaczyna się od wykopania dołu. Kolejnym krokiem jest

A. umieszczenie foli lokalizacyjnej
B. łączenie rur metodą spawania
C. ułożenie rur w wykopie
D. instalacja armatury zaporowej
Ułożenie rur w wykopie jest kluczowym krokiem w procesie instalacji sieci ciepłowniczej z rur preizolowanych. Po wykonaniu wykopu, odpowiednie ułożenie rur zapewnia ich stabilność oraz skuteczność przesyłu ciepła. Rury preizolowane składają się z rdzenia, który przewodzi ciepło, oraz izolacji, która minimalizuje straty energetyczne. Właściwe ułożenie rur powinno uwzględniać ich osłonę przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz wpływem warunków atmosferycznych. Zgodnie z normami branżowymi, rury powinny być ułożone na odpowiedniej głębokości oraz z zachowaniem minimalnych odległości od innych instalacji. Przykładowo, w przypadku ułożenia rur w strefie zamieszkałej, należy przestrzegać zasad dotyczących ochrony przed hałasem i wibracjami. Użycie materiałów takich jak geowłókniny czy piasek do amortyzacji wokół rur również jest zalecane. Cały proces powinien być dokumentowany w celu zapewnienia zgodności z wymaganiami i standardami bezpieczeństwa.

Pytanie 22

W instalacji systemu centralnego ogrzewania, zawór odcinający powinien być zainstalowany na rurze

A. sygnalizacyjnej
B. bezpieczeństwa
C. odpowietrzającej
D. wzbiorczej
Zawór odcinający montowany na rurze sygnalizacyjnej jest kluczowym elementem w instalacjach centralnego ogrzewania. Jego głównym zadaniem jest umożliwienie odcięcia przepływu czynnika grzewczego w przypadku awarii lub konieczności przeprowadzenia prac konserwacyjnych. W praktyce, zawory te są często stosowane do monitorowania stanu instalacji oraz zarządzania przepływem, co jest zgodne z normami dotyczącymi bezpieczeństwa i efektywności energetycznej. Na przykład, podczas wymiany grzejnika, zawór odcinający pozwala na łatwe zatrzymanie obiegu ciepłej wody, co minimalizuje straty ciepła oraz ryzyko zalania. Dobrze zaprojektowana instalacja centralnego ogrzewania powinna zawierać takie zawory w strategicznych miejscach, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi. Pozwala to także na szybsze diagnozowanie problemów w systemie oraz sprawniejsze ich rozwiązywanie, co ma znaczenie zarówno dla użytkowników, jak i dla serwisantów.

Pytanie 23

Jakie są wydatki związane z zakupem rur do zbudowania 280 m sieci gazowej z PE 100 SDR o średnicy 90 x 8,2 mm, jeśli rura sprzedawana jest w odcinkach po 12 m, a cena za 1 m rury wynosi 28 zł?

A. 7840 zł
B. 7828 zł
C. 8064 zł
D. 8400 zł
Aby obliczyć koszt zakupu rur do wykonania 280 m sieci gazowej z PE 100 SDR, należy najpierw ustalić, ile odcinków 12 m rury jest potrzebnych do pokrycia całej długości. Dzielimy 280 m przez 12 m, co daje nam około 23,33, co oznacza, że potrzebujemy 24 odcinków (zaokrąglając w górę, ponieważ nie możemy kupić ułamka rury). Następnie obliczamy całkowitą długość rur: 24 odcinki x 12 m = 288 m. Cena za 1 m rury wynosi 28 zł, więc koszt całkowity wynosi 288 m x 28 zł/m = 8064 zł. Zastosowanie rur PE 100 SDR w instalacjach gazowych jest zgodne z normami, takimi jak PN-EN 1555, które określają wymagania dotyczące rury do przesyłania gazu. Prawidłowy dobór średnicy rury oraz materiału ma kluczowe znaczenie dla efektywności i bezpieczeństwa systemów gazowych, co podkreśla znaczenie dobrej praktyki inżynierskiej w planowaniu i wykonawstwie tego typu instalacji.

Pytanie 24

Mufy na łączeniach rur preizolowanych powinny być wypełnione pianką

A. polietylenową
B. polibutylenową
C. poliuretanową
D. polipropylenową
Pianka poliuretanowa jest najczęściej stosowanym materiałem do wypełniania muf na połączeniach rur preizolowanych ze względu na swoje doskonałe właściwości izolacyjne oraz odporność na czynniki atmosferyczne. Poliuretan charakteryzuje się niską przewodnością cieplną, co zapewnia efektywność energetyczną systemów grzewczych i chłodniczych. W praktyce, stosowanie pianki poliuretanowej w mufach pozwala na minimalizację strat ciepła oraz ochronę przed kondensacją wilgoci, co jest kluczowe dla zachowania integralności instalacji. Dodatkowo, pianka ta wykazuje dobrą przyczepność do różnych materiałów, co ułatwia proces aplikacji i zapewnia długotrwałe uszczelnienie. Przykłady zastosowania obejmują systemy rur preizolowanych w budownictwie, gdzie efektywne zarządzanie ciepłem ma kluczowe znaczenie dla wydajności energetycznej budynków. Zgodnie z normami branżowymi, stosowanie poliuretanu w tych aplikacjach jest rekomendowane przez wiele organizacji, co dodatkowo potwierdza jego zalety.

Pytanie 25

Na instalacjach gazowych w obszarach, gdzie może wystąpić ryzyko nieszczelności, montuje się

A. system alarmowy
B. przewód oddechowy
C. sączki węchowe
D. detektory gazu
Sączki węchowe to urządzenia przeznaczone do detekcji nieszczelności w instalacjach gazowych. Działają na zasadzie wykrywania obecności gazu, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa. W przypadku wykrycia nieszczelności, sączki węchowe sygnalizują obecność gazu, co pozwala na szybką reakcję i podjęcie działań naprawczych. Przykładowo, w przemyśle gazowniczym, sączki te są instalowane w newralgicznych punktach, takich jak złącza rur czy zawory, gdzie ryzyko wycieku jest największe. Standardy branżowe, takie jak ISO 9001, zalecają stosowanie takich rozwiązań, aby minimalizować ryzyko wypadków oraz zapewnić wysoką jakość i bezpieczeństwo dostaw gazu. Właściwe umiejscowienie sączków węchowych oraz ich regularna konserwacja są kluczowe dla skutecznego działania systemów detekcji gazu, co w praktyce wskazuje na ich nieocenioną rolę w ochronie zdrowia i życia ludzi oraz mienia.

Pytanie 26

Aby pozyskać wodę z dużych rzek, należy zastosować

A. studnie wiercone
B. ciągi drenowe
C. pompy głębinowe
D. ujęcia zatokowe
Pompy głębinowe są urządzeniami zaprojektowanymi do pompowania wód gruntowych, co sprawia, że ich zastosowanie w kontekście poboru wody z rzek jest nieodpowiednie. Wybór pompy głębinowej, chociaż skuteczny w odpowiednich warunkach, nie pozwala na efektywne pobieranie znacznych ilości wody z rzeki, gdzie naturalna dynamika wód i ich poziom zmieniają się w czasie. Studnie wiercone, podobnie jak pompy głębinowe, skupiają się na czerpaniu wody z warstw gruntowych, co nie jest praktyczne w przypadku dużych rzek, które są źródłem znacznych ilości wody powierzchniowej. Ciągi drenowe, z drugiej strony, służą do odwadniania terenów, a nie do zbierania wody do dalszego użytku. Często mylone są z systemami nawadniającymi, ale ich funkcja jest w rzeczywistości zupełnie inna. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że wszystkie metody poboru wody mogą być stosowane zamiennie; w rzeczywistości każda z nich ma swoje specyficzne zastosowania, które zależą od lokalnych warunków hydrologicznych oraz celu, dla którego woda ma być pobierana. Dlatego dla efektywnego i bezpiecznego poboru wody z rzek kluczowe jest zastosowanie odpowiednich technik, takich jak ujęcia zatokowe, które uwzględniają specyfikę wód powierzchniowych.

Pytanie 27

Montowanie odpowietrzników w sieci wodociągowej powinno się realizować

A. przed każdym zaworem klapowym
B. przy każdym hydrancie podziemnym
C. w najwyżej usytuowanych punktach sieci
D. w najniżej położonych miejscach sieci
Montaż odpowietrzników w najwyższych punktach sieci wodociągowej jest kluczowy dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemu. Odpowietrzniki umożliwiają usuwanie zgromadzonego powietrza, które może prowadzić do znacznych problemów, takich jak spadki ciśnienia, a nawet uszkodzenia instalacji. W praktyce, powietrze zbiera się w górnych partiach rur z powodu naturalnego unoszenia się, co skutkuje tworzeniem się tzw. 'wodnych korków'. Odpowietrzniki instalowane w najwyższych punktach, takich jak wieże ciśnień czy stacje pomp, pozwalają na efektywne odprowadzanie powietrza, co poprawia wydajność przepływu wody. Dodatkowo, zgodnie z normami, takimi jak PN-EN 1074-4, montaż odpowietrzników w tych lokalizacjach jest uznawany za najlepszą praktykę, co pomaga w zapobieganiu awariom oraz zwiększa trwałość systemu wodociągowego.

Pytanie 28

Taśma teflonowa jest używana do uszczelniania połączeń rur w systemie wodociągowym wykonanym

A. z PVC
B. ze stali ocynkowanej
C. z żeliwa szarego
D. z PEX
Taśma teflonowa, znana również jako taśma PTFE, jest szeroko stosowana w instalacjach wodociągowych, szczególnie przy łączeniu elementów wykonanych ze stali ocynkowanej. Stal ocynkowana jest podatna na korozję, dlatego stosowanie taśmy teflonowej jest istotne dla zapewnienia skutecznego uszczelnienia. Taśma ta tworzy barierę, która zapobiega wyciekom wody, eliminując ryzyko uszkodzenia instalacji. W praktyce, stosując taśmę teflonową, należy ją owinąć wokół gwintów połączeń, co zapewnia lepsze dopasowanie i uszczelnienie. Zgodnie z normami branżowymi, użycie taśmy PTFE jest preferowaną metodą uszczelniania w instalacjach, gdzie wymagana jest odporność na wysokie ciśnienie i różne chemikalia. Dodatkowo, taśma teflonowa jest łatwa w aplikacji i nie wpływa na smak ani zapach wody, co czyni ją idealnym wyborem dla systemów wodociągowych.

Pytanie 29

W jakiej metodzie łączy się kable centralnego odkurzacza z rurami PVC?

A. Zgrzewania
B. Klejenia
C. Gwintowania
D. Zaprasowywania
Klejenie jest odpowiednią metodą łączenia przewodów centralnego odkurzacza z rur PVC, gdyż tworzy bardzo mocne i szczelne połączenia, które są niezbędne w systemach odkurzania. Proces klejenia polega na nałożeniu specjalnego kleju na powierzchnie łączonych rur, co powoduje chemiczną reakcję, która pozwala na ich trwałe zespalenie. Standardowe kleje do PVC mają dobrą odporność na działanie wysokich temperatur i chemikaliów, co jest istotne w przypadku urządzeń, które mogą generować ciepło podczas pracy. W praktyce, stosując klejenie, ważne jest, aby przed nałożeniem kleju rury były czyste i suche, co zapewni lepszą jakość połączenia. Zgodnie z normami branżowymi, np. PN-EN 13293, należy pamiętać o odpowiednich technikach aplikacji kleju, aby zapewnić optymalne właściwości mechaniczne i szczelność systemu. Dodatkowo, podczas instalacji centralnego odkurzacza, zastosowanie klejenia eliminuje ryzyko luźnych połączeń, co mogłoby prowadzić do strat ssania oraz hałasu.

Pytanie 30

Jakie urządzenie powinno zostać użyte do pomiaru poziomu wody w kotle systemu centralnego ogrzewania parowego o niskim ciśnieniu?

A. hydrometr
B. flusostat
C. wodowskaz
D. manometr
Wodowskaz jest urządzeniem służącym do pomiaru poziomu cieczy w zbiornikach, takich jak kotły w instalacjach centralnego ogrzewania parowego niskiego ciśnienia. Jego działanie opiera się na zasadzie wizualnej obserwacji poziomu wody, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności systemu grzewczego. Wodowskazy są używane, aby uniknąć sytuacji, w których poziom wody spada poniżej bezpiecznego minimum, co mogłoby doprowadzić do uszkodzenia kotła lub obniżenia jego sprawności. W praktyce, wodowskazy mogą być również wyposażone w dodatkowe elementy, takie jak wskaźniki poziomu, co zwiększa ich funkcjonalność. W wielu krajach, stosowanie wodowskazów w kotłach jest regulowane normami, które wskazują na ich znaczenie w systemach wytwarzania ciepła. Warto również dodać, że wodowskazy są często preferowane ze względu na ich prostotę i niezawodność w eksploatacji, co czyni je standardowym rozwiązaniem w branży. Zastosowanie wodowskazu w instalacjach grzewczych jest zgodne z najlepszymi praktykami technicznymi.

Pytanie 31

Jednosyfonowy element zabezpieczający instalowany jest w systemie parowym

A. w najwyższym miejscu instalacji
B. na rurze powrotnej wchodzącej do kotła
C. na rurze wzbiorczej opuszczającej kocioł
D. w najniższym miejscu instalacji
Wybór lokalizacji montażu jednosyfonowego przyrządu bezpieczeństwa na najwyższym punkcie instalacji parowej, choć może wydawać się logiczny, w rzeczywistości prowadzi do wielu problemów operacyjnych. Umiejscowienie syfonu w najwyższym punkcie może skutkować gromadzeniem się pary, co znacznie ogranicza jego skuteczność w kontekście ochrony przed nadmiernym ciśnieniem. W parze, która unosi się w systemie, może występować również woda kondensacyjna, co w przypadku umiejscowienia na najwyższym punkcie spowoduje obniżenie skuteczności działania przyrządu bezpieczeństwa. W przypadku instalacji parowych kluczowe jest zapewnienie, że syfon działa na zasadzie odprowadzenia nadmiaru ciśnienia i nie gromadzi się w nim para, co może prowadzić do awarii. Podobnie, umieszczanie syfonu w najniższym punkcie instalacji jest niewłaściwe, ponieważ to miejsce może być narażone na zanieczyszczenia i osady, co z kolej wpływa na funkcjonowanie przyrządu. Zainstalowanie syfonu na przewodzie powrotnym, wchodzącym do kotła, również może prowadzić do problemów, ponieważ ten przewód nie ma na celu odprowadzania nadmiaru ciśnienia. Zatem, umiejscowienie jednosyfonowego przyrządu bezpieczeństwa na przewodzie wzbiorczym jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi, podczas gdy inne lokalizacje mogą wprowadzać ryzyko i nieefektywność w działaniu systemu parowego.

Pytanie 32

Jakie urządzenie wykorzystuje się do pomiaru ciśnień występujących w rurach systemu wodociągowego?

A. higrometr
B. manometr
C. flusometr
D. aerometr
Manometr to przyrząd pomiarowy, który służy do określania ciśnienia gazów lub cieczy w systemach hydraulicznych i pneumatycznych. W kontekście sieci wodociągowej manometr jest kluczowym narzędziem, ponieważ umożliwia monitorowanie ciśnienia w przewodach, co jest niezbędne dla zapewnienia efektywnego i bezpiecznego działania systemu dostarczania wody. Przykładowo, w codziennej praktyce inżynierskiej manometry są używane do regulacji ciśnienia w zbiornikach wodnych oraz w instalacjach przemysłowych, gdzie odpowiednie ciśnienie jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania maszyn i urządzeń. Zgodnie z normami ISO 9001, regularne kalibracje manometrów są wymagane, aby zapewnić dokładność pomiarów i bezpieczeństwo operacyjne, co jest niezwykle istotne w kontekście dostaw wody pitnej oraz procesów przemysłowych. Manometry są dostępne w różnych typach, w tym analogowych i cyfrowych, co daje możliwość ich zastosowania w różnych warunkach pracy. Dodatkowo, ich stosowanie pozwala na wczesne wykrywanie problemów, takich jak wycieki lub awarie systemu, co przyczynia się do minimalizacji ryzyka i kosztów konserwacji.

Pytanie 33

W celu uszczelnienia gwintowanych połączeń w instalacji gazowej wykorzystuje się

A. taśmę teflonową oraz pastę poślizgową
B. pakuły oraz pastę poślizgową
C. pakuły oraz pastę uszczelniającą
D. taśmę teflonową oraz klej
Prawidłowa odpowiedź to zastosowanie pakuł i pasty uszczelniającej do uszczelniania połączeń gwintowanych w instalacji gazowej. Pakuły, wykonane z naturalnych włókien, takich jak juta, mają zdolność do wypełniania szczelin i zwiększania szczelności połączeń gwintowych. Użycie pasty uszczelniającej dodatkowo poprawia ich działanie, tworząc elastyczną warstwę, która zapobiega wyciekom. W praktyce pakuły i pasta uszczelniająca są zgodne z normami branżowymi, takimi jak PN-EN 751-1, które określają wymagania dla materiałów uszczelniających stosowanych w instalacjach gazowych. Warto zauważyć, że zastosowanie pakuł i pasty uszczelniającej jest preferowane w sytuacjach, gdzie wysokie ciśnienie lub zmiany temperatury mogą wpływać na integralność połączeń. Prawidłowe aplikowanie tych materiałów zapewnia bezpieczeństwo użytkowania instalacji gazowej oraz minimalizuje ryzyko nieszczelności, co jest kluczowe w kontekście ochrony zdrowia i życia użytkowników. Przykładowo, w przypadku montażu urządzeń gazowych, takich jak kotły czy piece, zastosowanie tych elementów uszczelniających jest standardowym procesem, który powinien być realizowany zgodnie z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 34

Dwóch robotników ułożyło 50 m rurociągu ciśnieniowego PE, łącząc go metodą zgrzewania czołowego w czasie 32 godzin. Jeśli stawka godzinowa jednego robotnika wynosi 10 zł, to całkowity koszt pracy zespołu wyniósł

A. 400zł
B. 500zł
C. 320zł
D. 640zł
Całkowity koszt pracy zespołu robotników to 640 zł. Jak do tego doszliśmy? W zespole było dwóch robotników, a razem pracowali przez 32 godziny. Żeby wyliczyć koszt pracy, najpierw musimy policzyć roboczogodziny. W naszym przypadku to 2 robotników razy 32 godziny, co daje nam 64 roboczogodziny. Potem mnożymy to przez stawkę godzinową, czyli 64 roboczogodziny razy 10 zł, co daje nam 640 zł. To, co wyliczyliśmy, jest ważne, nie tylko w budownictwie, ale też w projektach, gdzie dokładne koszty są naprawdę istotne. Jak dobrze wiemy, planowanie budżetu i przewidywanie wydatków w projektach budowlanych wymaga rzetelnego kalkulowania kosztów robocizny, by później nie było niespodzianek.

Pytanie 35

Montaż armatury czerpalnej odbywa się na przewodach instalacji wodociągowej?

A. po zakończeniu stanu surowego budynku
B. przed przeprowadzeniem próby szczelności instalacji
C. w trakcie realizacji białego montażu
D. przed zakończeniem prac wykończeniowych
Armaturę czerpalną montuje się podczas wykonywania białego montażu, co jest kluczowym etapem w instalacji systemów wodociągowych. W tym czasie instalatorzy zajmują się montażem urządzeń, które będą bezpośrednio korzystać z wody, takich jak krany, baterie oraz inne elementy sanitarno-hydrauliczne. Przykładowo, jeśli instalujemy zlewozmywak, armatura musi być prawidłowo umiejscowiona i podłączona do źródła wody. Właściwe wykonanie tego etapu jest istotne, ponieważ zapewnia prawidłowe funkcjonowanie instalacji oraz minimalizuje ryzyko nieszczelności. Standardy branżowe, takie jak normy PN-EN, wskazują na konieczność użycia odpowiednich materiałów i technik montażowych, aby zapewnić długoterminową trwałość i bezpieczeństwo całego systemu. Ponadto, białe montaż to czas, kiedy można łatwo dostosować układ instalacji do wymagań użytkownika, co czyni ten etap kluczowym w projekcie budowlanym.

Pytanie 36

W odległości nieprzekraczającej 1,0 m od każdego urządzenia gazowego powinien być zainstalowany

A. zawór stożkowy odcinający
B. zawór kulowy odcinający
C. zawór zwrotny
D. zawór redukcyjny
Zawór kulowy odcinający jest kluczowym elementem w instalacjach gazowych, gdyż zapewnia bezpieczne i efektywne odcięcie dopływu gazu w sytuacji awaryjnej lub podczas prac serwisowych. Jego konstrukcja pozwala na szybkie zamknięcie przepływu gazu, co jest istotne dla minimalizacji ryzyka wycieków. W praktyce, zawór ten montuje się w pobliżu urządzeń gazowych, aby użytkownicy mogli w prosty sposób zareagować w razie potrzeby. Dobrą praktyką jest umieszczanie go w odległości maksymalnie 1,0 m od urządzenia, co umożliwia wygodny dostęp. Ponadto, zawory kulowe charakteryzują się wysoką szczelnością oraz długowiecznością, co czyni je idealnym rozwiązaniem w instalacjach gazowych. W standardzie PN-EN 331:2010, który określa wymagania dla zaworów gazowych, zawór kulowy jest szczególnie polecany ze względu na swoje właściwości techniczne i zabezpieczające. W kontekście bezpieczeństwa, odpowiednia lokalizacja i typ zaworu są kluczowe dla zapobiegania niebezpiecznym sytuacjom związanym z gazem.

Pytanie 37

Rysunek przedstawia schemat ujęcia

Ilustracja do pytania
A. wieżowego.
B. nurtowego.
C. zatokowego.
D. brzegowego.
Wybór odpowiedzi zatokowego, wieżowego czy brzegowego wskazuje na nieporozumienie dotyczące podstawowych zasad dotyczących systemów poboru wody. Ujęcie zatokowe polega na czerpaniu wody z zasięgów zatok lub innych zbiorników, co nie ma zastosowania w kontekście rzeki, z której bezpośrednio pobierana jest woda. Natomiast ujęcie wieżowe, opierające się na wykorzystaniu wieży ciśnień, również nie ma nic wspólnego z bezpośrednim poborem z nurtu. Jest to konstrukcja, która gromadzi wodę z innych źródeł, a następnie dystrybuuje ją za pomocą ciśnienia. Ujęcie brzegowe, z kolei, odnosi się do systemu, w którym woda jest czerpana z brzegu rzeki, co różni się od nurtowego, gdzie woda jest pobierana bezpośrednio z biegu rzeki. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do wyboru nieprawidłowych odpowiedzi, obejmują niezrozumienie różnic pomiędzy różnymi typami ujęć oraz mylenie ich funkcji i zastosowania. Istotne jest, aby w procesie nauki zwracać uwagę na szczegóły techniczne i różnice między systemami, co pomoże w lepszym zrozumieniu tematu i uniknięciu błędów w przyszłości.

Pytanie 38

Który typ kotła posiada płomieniówki, popielnik oraz ruszt?

A. Na paliwo stałe
B. Olejowy
C. Na paliwo gazowe
D. Elektryczny
Kocioł na paliwo stałe charakteryzuje się unikalną konstrukcją, która obejmuje elementy takie jak płomieniówki, popielnik i ruszt. Płomieniówki to specjalne rurki, przez które przepływa woda, a ich zadaniem jest zwiększenie efektywności wymiany ciepła. Dzięki nim ciepło z paliwa jest lepiej wykorzystane, co prowadzi do wyższej sprawności kotła. Popielnik służy do zbierania popiołu powstałego w wyniku spalania paliwa stałego, co ułatwia jego usuwanie i konserwację. Ruszt natomiast umożliwia spalanie paliwa w odpowiednich warunkach, zapewniając jednocześnie właściwy dostęp powietrza do procesu spalania. Kocioł na paliwo stałe jest powszechnie stosowany w domach jednorodzinnych oraz w budynkach przemysłowych, gdzie dostępność paliwa stałego, jak węgiel czy drewno, jest istotna. Ponadto, zgodnie z normami ekologicznymi, nowoczesne kotły na paliwo stałe są projektowane w taki sposób, aby minimalizować emisję zanieczyszczeń, co czyni je bardziej przyjaznymi dla środowiska.

Pytanie 39

W poziomym rzucie minimalna odległość między gazomierzem a kuchenką gazową wynosi

A. 80cm
B. 120cm
C. 100cm
D. 60cm
Niepoprawne odpowiedzi na to pytanie często wynikają z braku zrozumienia norm dotyczących instalacji gazowych oraz ich wpływu na bezpieczeństwo użytkowników. Odpowiedź sugerująca 80 cm lub 60 cm jest znacznie poniżej wymaganego standardu, co może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji. Zbyt mała odległość między gazomierzem a kuchenką gazową stwarza ryzyko narażenia gazomierza na wysokie temperatury, co z kolei może prowadzić do uszkodzeń urządzenia oraz potencjalnych wycieków gazu. W przypadku odpowiedzi wskazujących na 120 cm, mimo że jest to bezpieczna odległość, nie jest ona wymagana przez aktualne przepisy, co może sugerować przesadną ostrożność lub brak znajomości aktualnych standardów. Warto zauważyć, że wszelkie instalacje gazowe powinny być zgodne z normami europejskimi, takimi jak PN-EN 1775 dotyczące instalacji gazu w budynkach mieszkalnych. Typowym błędem myślowym w takich przypadkach jest nadmierne zakładanie, że większa odległość oznacza automatycznie większe bezpieczeństwo, co nie zawsze jest zgodne z rzeczywistością. Ważne jest zrozumienie, że przepisy te są ustalane na podstawie badań i analiz zagrożeń oraz mają na celu ochronę zdrowia i życia użytkowników, a nie tylko spełnianie formalnych wymogów.

Pytanie 40

W poziomych instalacjach wodociągowych przewody powinny być układane nad przewodami instalacji

A. ciepłej wody użytkowej
B. gazowej
C. centralnego ogrzewania
D. kanalizacyjnej
Poziome przewody instalacji wodociągowej powinny być prowadzone nad przewodami instalacji kanalizacyjnej, ponieważ zmniejsza to ryzyko zanieczyszczenia wody pitnej oraz zapewnia właściwe warunki dla konserwacji i inspekcji. W przypadku awarii instalacji kanalizacyjnej, woda może przesiąkać do przestrzeni, gdzie znajdują się przewody wodociągowe, co stwarza ryzyko kontaminacji. Praktyczne przykłady stosowania tej zasady można znaleźć w dokumentach normatywnych, takich jak PN-EN 806 dotyczących instalacji wodociągowych. Dobre praktyki branżowe zalecają, aby zachować minimalne odległości między przewodami, co zwiększa bezpieczeństwo i ułatwia ewentualne prace serwisowe. Prowadzenie instalacji wodociągowej na wyższej wysokości niż instalacja kanalizacyjna jest kluczowe dla zachowania jakości wody oraz dla ochrony zdrowia publicznego.