Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik mechanik
Kwalifikacja: MEC.05 - Użytkowanie obrabiarek skrawających
Data rozpoczęcia: 22 stycznia 2026 07:05
Data zakończenia: 22 stycznia 2026 07:51

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który fragment programu sterującego realizuje zabieg nawiercania otworu 2 w części przedstawionej na rysunku?

A. A.

B. B.

C. D.

D. C.

Odpowiedź A jest poprawna, ponieważ na podstawie rysunku technicznego fragment programu sterującego odpowiadający nawiercaniu otworu 2 jest wyraźnie oznaczony jako A. To oznaczenie jest kluczowe dla prawidłowego zrozumienia działania maszyny oraz dla realizacji procesu technologicznego. W przypadku nawiercania, istotne jest, aby każdy otwór był precyzyjnie zlokalizowany i wywiercony zgodnie z dokumentacją techniczną, co zapewnia odpowiednią jakość produktu końcowego. Na przykład, w przemyśle lotniczym, precyzyjne nawiercenie otworów jest niezbędne dla integralności strukturalnej komponentów, co podkreśla znaczenie odpowiednich standardów w inżynierii mechanicznej. Dobrą praktyką jest także weryfikacja oznaczeń na rysunkach oraz programach sterujących przed przystąpieniem do obróbki, co minimalizuje ryzyko błędów produkcyjnych.

Pytanie 2

W którym z poniższych bloków znajdują się funkcje ustawiające wrzeciono?

A. M4 S900

B. T4 D4

C. G11 X50 Z80

D. G91 G00 X100

Odpowiedź M4 S900 jest jak najbardziej trafna, bo dotyczy funkcji wrzeciona w programowaniu CNC. W tym przypadku, M4 uruchamia wrzeciono w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, co jest ważne przy obróbce detali, które wymagają takiego ruchu. Parametr S900 ustawia prędkość obrotów wrzeciona na 900 na minutę, co jest kluczowe, żeby obróbka przebiegała sprawnie, zwłaszcza w zależności od materiału czy narzędzia. Muszę przyznać, że dobre ustawienie prędkości wpływa na efektywność obróbki, jakość powierzchni i trwałość narzędzi. Na przykład, przy obróbce stali, dobór prędkości i kierunku obrotów jest super ważny, żeby uzyskać zamierzony kształt detalu. W branży, umiejętne korzystanie z kodów G i M jest niezbędne, żeby maszyna CNC działała bezpiecznie i skutecznie.

Pytanie 3

Oblicz prędkość obrotową wrzeciona (n) tokarki przy toczeniu wałka o średnicy d = 100 mm, mając na uwadze, że prędkość skrawania wynosi v_c = 157 m/min. Wykorzystaj wzór: v_c = πdn/1000.

A. 500 obr./min

B. 250 obr./min

C. 50 obr./min

D. 1500 obr./min

Aby obliczyć obroty wrzeciona tokarki przy toczeniu wałka o średnicy 100 mm i prędkości skrawania wynoszącej 157 m/min, należy skorzystać z zależności v<sub>c</sub> = πdn/1000. W tej formule v<sub>c</sub> to prędkość skrawania, d to średnica wałka, a n to liczba obrotów wrzeciona w obr/min. Wstawiając znane wartości, równanie przyjmuje postać 157 = π * 100 * n / 1000. Rozwiązując równanie, otrzymujemy n = (157 * 1000) / (π * 100) = 500 obr/min. Ta wiedza jest kluczowa w inżynierii produkcji, szczególnie w procesach obróbczych, gdzie precyzyjne ustawienie parametrów skrawania wpływa na jakość obrabianego detalu oraz jego trwałość. W praktyce, znajomość obrotów wrzeciona pozwala na efektywne planowanie produkcji oraz optymalizację czasu obróbczych, co jest niezbędne w nowoczesnych zakładach przemysłowych.

Pytanie 4

Powierzchnia noża tokarskiego, oznaczona strzałką na rysunku, to powierzchnia

A. przystawienia.

B. przyłożenia.

C. pomocnicza przyłożenia.

D. natarcia.

Powierzchnia noża tokarskiego oznaczona strzałką na rysunku to powierzchnia natarcia, która odgrywa kluczową rolę w procesie obróbki skrawaniem. Jest to ta część narzędzia, która w trakcie pracy ma bezpośredni kontakt z obrabianym materiałem. To właśnie na powierzchni natarcia zachodzi proces skrawania, który polega na usuwaniu warstwy materiału z przedmiotu obrabianego. W praktyce oznacza to, że właściwe ukształtowanie i stan techniczny powierzchni natarcia mają decydujący wpływ na jakość wykonanej obróbki, w tym na dokładność wymiarową i chropowatość powierzchni. Narzędzia skrawające, w tym noże tokarskie, powinny być regularnie kontrolowane i ostrzone, aby utrzymać ich efektywność. Utrzymanie odpowiednich parametrów geometrii narzędzia, takich jak kąt natarcia, jest również zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, co może prowadzić do zwiększenia trwałości narzędzia i zmniejszenia kosztów produkcji.

Pytanie 5

Obrabiarka przedstawiona na zdjęciu, to wiertarka

A. kadłubowa.

B. stołowa.

C. promieniowa.

D. współrzędnościowa.

Wiertarka stołowa to urządzenie charakteryzujące się stabilną konstrukcją, która zapewnia precyzyjne wiercenie w materiałach takich jak drewno, metal czy tworzywa sztuczne. Wyróżnia ją płaska podstawa oraz stół roboczy, na którym można umieścić elementy obrabiane. Głowica wiertarki, zamocowana na pionowym słupie, umożliwia regulację głębokości wiercenia oraz kątów nachylenia, co jest kluczowe przy obróbce skomplikowanych kształtów. W praktyce wiertarka stołowa znajduje zastosowanie w stolarstwie, metaloplastyce oraz w warsztatach hobbystycznych. Używanie wiertarki stołowej zwiększa efektywność i dokładność pracy, co jest zgodne z normami bezpieczeństwa i efektywności w przemyśle. Wiertarki tego typu są często wykorzystywane w szkoleniach zawodowych, gdzie uczniowie uczą się zasad obróbki materiałów oraz bezpiecznego posługiwania się narzędziami. Wybór odpowiedniej wiertarki stołowej powinien być uzależniony od rodzaju materiału oraz specyfiki wykonywanych prac, co jest zgodne z dobrą praktyką inżynierską.

Pytanie 6

Na przedstawionym rysunku freza modułowego ślimakowego, strzałką oznaczono

A. powierzchnię przyłożenia.

B. piastę.

C. powierzchnię natarcia.

D. rowek wpustowy.

Wybór odpowiedzi dotyczących rowka wpustowego, powierzchni przyłożenia lub piasty nie uwzględnia podstawowych zasad działania frezów modułowych. Rowek wpustowy jest elementem mocującym narzędzie w uchwycie, co jest zupełnie inną funkcjonalnością niż kontakt z obrabianym materiałem. Zrozumienie tej różnicy jest fundamentalne w kontekście analizy narzędzi skrawających. Powierzchnia przyłożenia odnosi się do miejsc, w których narzędzie stykają się z obrabianym materiałem, ale nie jest to część aktywnego skrawania, jak w przypadku powierzchni natarcia. Piasta natomiast to element konstrukcyjny narzędzia, który nie ma bezpośredniego kontaktu z materiałem, a jej rola polega na zapewnieniu stabilności i przekazywaniu momentu obrotowego. Błędne odpowiedzi mogą wynikać z mylenia terminologii oraz nieznajomości podstawowych zasad budowy narzędzi skrawających. W praktyce, zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla właściwego doboru narzędzi do procesów obróbczych oraz dla efektywnego planowania produkcji w zakładach przemysłowych.

Pytanie 7

Korzystając z danych w tabeli, dobierz stos płytek wzorcowych do kontroli wymiaru 14,86 mm

Tabela płytek wzorcowych długości wg DIN 861/2
Szereg	Wymiar płytki
0,005	1,005
0,01	1,01; 1,02; 1,03; 1,04; 1,05; 1,06; 1,07; 1,08; 1,09; 1,10; 1,11; 1,12; 1,13; 1,14; 1,15; 1,16; 1,17; 1,18; 1,19
0,1	1,20; 1,30; 1,40; 1,50; 1,60; 1,70; 1,80; 1,90
1	2; 3; 4; 5; 6; 7; 8; 9
10	10; 20; 30; 40; 50; 60; 70; 80; 90; 100

A. 10 + 3 + 0,7 + 1,16

B. 10 + 3 + 1,8 + 1,07

C. 10 + 2 + 1,8 + 1,06

D. 10 + 2 + 0,8 + 1,16

Wybór odpowiednich płytek wzorcowych do kontroli wymiarów jest kluczowy dla zapewnienia dokładności pomiarów w procesach produkcyjnych. W tym przypadku, suma wymiarów płytek wzorcowych wynosząca 10 mm, 2 mm, 1,8 mm oraz 1,06 mm daje łączny wymiar 14,86 mm, co idealnie odpowiada wymiarowi, który ma być skontrolowany. Warto zwrócić uwagę, że w praktyce inżynieryjnej, dobór płytek powinien być starannie przeanalizowany, aby uniknąć błędów pomiarowych. Zgodnie z normami branżowymi, takim jak ISO 9001, precyzyjne pomiary są podstawą utrzymania jakości produktu. Dobrze dobrany zestaw płytek wzorcowych jest zatem niezbędny nie tylko dla uzyskania zgodności wymiarowej, ale również dla optymalizacji procesów kontrolnych w produkcji. Ponadto, umiejętność odpowiedniego doboru płytek wzorcowych jest cenna w kontekście kalibracji narzędzi pomiarowych i utrzymania ich w dobrym stanie, co ma bezpośredni wpływ na jakość wyrobów końcowych.

Pytanie 8

Na którym rysunku przedstawiono symbol graficzny zamocowania z zastosowaniem zabieraka stałego?

A. C.

B. B.

C. D.

D. A.

Wybór jednej z pozostałych odpowiedzi, takich jak A, B, czy C, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące symboliki graficznej stosowanej w dokumentacji technicznej. Wiele z tych błędnych interpretacji wynika z braku znajomości standardów rysunku technicznego, które są niezbędne do prawidłowego odczytywania symboli. Na przykład, odpowiedzi A i B mogły sugerować, że przedstawione na nich symbole mogą być mylone z innymi typami zamocowań, co jest nieprawidłowe. W rzeczywistości, każda z graficznych reprezentacji ma swoje określone znaczenie, a błędne ich zrozumienie prowadzi do nieprawidłowego zastosowania w praktyce. Typowym błędem jest utożsamianie różnych symboli z tym samym zastosowaniem, co może prowadzić do poważnych problemów konstrukcyjnych. Symbolika w inżynierii jest szczególnie ważna, a błędne odczytanie może skutkować nieefektywnym projektowaniem lub w skrajnych przypadkach zagrożeniem dla bezpieczeństwa. Standardy, takie jak PN-EN ISO 128, jasno określają, jakie symbole powinny być stosowane i jakie mają znaczenie, a brak ich znajomości może prowadzić do dużych nieporozumień. Zrozumienie symboli zamocowań jest kluczowe dla każdego inżyniera czy technika, aby móc skutecznie pracować z projektami i zapewniać ich bezpieczeństwo.

Pytanie 9

Punkt odniesienia narzędzia oznaczono na rysunku cyfrą

A. 3

B. 4

C. 1

D. 2

Odpowiedź '3' jest rzeczywiście dobra, bo na tym rysunku punkt odniesienia narzędzia zaznaczono cyfrą '3'. To jest mega ważne, zwłaszcza w obróbce skrawaniem, bo precyzyjne ustalenie, gdzie narzędzie ma stykać się z przedmiotem, naprawdę wpływa na jakość i dokładność tego, co robimy. Na przykład, w frezowaniu czy toczeniu, jeśli źle ustalimy punkt odniesienia, to możemy mieć problemy z wymiarami, co z kolei może prowadzić do sporo odpadów i szybszego zużycia narzędzi. Normy ISO 1101 mówią o tolerancjach geometrów, a wyznaczenie punktu odniesienia to kluczowy temat żeby być zgodnym z wymaganiami technicznymi. W zasadzie każdy inżynier czy technik w obróbce skrawaniem powinien to ogarniać, więc warto to mieć w małym palcu.

Pytanie 10

Zapis PN-EN ISO 6411-B2,5/8, stosowany na rysunkach technicznych, oznacza

A. gwintowania

B. otworów nieprzelotowych

C. nakiełków

D. mocowań w kłach

Wybierając odpowiedzi inne niż nakiełków, można popaść w zamieszanie związane z rozumieniem oznaczeń technicznych. Użycie terminu gwintowanie sugeruje, że odnosi się ono do kształtowania lub obróbki gwintów, co jest inną kategorią elementów. Gwintowanie dotyczy procesów produkcyjnych i wykończeniowych, a nie samego oznaczenia, które ma na celu opisanie specyficznych typów mocowań. Natomiast odpowiedzi odnoszące się do mocowań w kłach są również mylące, gdyż kły stosowane są typowo w kontekście mocowania narzędzi i nie mają bezpośredniego związku z oznaczeniem PN-EN ISO 6411-B2,5/8. Otwory nieprzelotowe to kolejny koncept, który nie odpowiada poprawnej interpretacji tego oznaczenia. Otwory te są istotne w kontekście obróbki, lecz nie są tożsame z nakiełkami, które są elementami mocującymi. Typowe błędy myślowe, prowadzące do wyboru tych odpowiedzi, mogą wynikać z nieprecyzyjnej znajomości terminologii technicznej lub mieszania pojęć związanych z różnymi aspektami projektowania i produkcji. Każde z tych elementów ma swoje specyficzne zastosowanie i oznaczenie, dlatego kluczowe jest, aby inżynierowie i technicy dokładnie zrozumieli różnice między nimi oraz umieli stosować odpowiednie standardy w praktyce.

Pytanie 11

Jaki sposób obróbki przedstawiono na rysunku?

A. Szlifowanie.

B. Toczenie.

C. Frezowanie.

D. Wiercenie.

Wybór błędnej odpowiedzi mógł wynikać z pomylenia różnych procesów obróbczych, które mają swoje unikalne cechy. Na przykład, frezowanie to proces, gdzie materiał jest usuwany przez narzędzia wieloostrzowe, co pozwala na formowanie bardziej skomplikowanych kształtów. Dlatego frezowanie jest lepsze do obróbki konturów, a szlifowanie służy bardziej do uzyskania gładkich powierzchni. Z kolei wiercenie skupia się na robieniu otworów w materiałach, co też nie ma nic wspólnego z szlifowaniem. Toczenie polega na obracaniu materiału wokół osi, co także różni się od szlifowania. Tak więc wybór jednej z tych metod może prowadzić do nieporozumień dotyczących ich zastosowania. Często popełniane błędy to przypisywanie cech narzędzi do niewłaściwych procesów i niepełne rozumienie celów tych technik. Wiedza o różnicach między tymi metodami jest naprawdę ważna, żeby skutecznie planować obróbkę.

Pytanie 12

Aby włączyć tokarkę, niezbędny jest algorytm najeżdżania na punkt odniesienia (bazowy obrabiarki)

A. uniwersalnej kłowej

B. tarczowej płytowej

C. sterowanej numerycznie

D. rewolwerowej suportowej

Odpowiedź dotycząca tokarki sterowanej numerycznie (CNC) jest prawidłowa, ponieważ w przypadku tych maszyn algorytm najazdu na punkt referencyjny jest kluczowym krokiem w procesie przygotowania do obróbki. Tokarki CNC wymagają precyzyjnego określenia pozycji narzędzia oraz materiału, co umożliwia automatyczne sterowanie ruchem narzędzi w odpowiednich osiach. Algorytm najazdu na punkt referencyjny ustala punkt zerowy, co jest niezbędne do zachowania wysokiej dokładności i powtarzalności obróbki. W praktyce, po załączeniu maszyny operator musi zainicjować procedurę kalibracji, w ramach której narzędzie jest przemieszczane w kierunku zdefiniowanego punktu, co pozwala na precyzyjne ustawienie całego układu. Znajomość tego procesu jest istotna w kontekście standardów jakości, takich jak ISO 9001, które wymagają dokładności i kontroli w procesie produkcyjnym. Ponadto, w przypadku dokumentacji technicznej oraz szkoleń dla operatorów, zrozumienie zasady działania algorytmu najazdu jest niezbędne do efektywnego zarządzania procesem obróbczy.

Pytanie 13

W którym bloku należy dokonać zmian w celu korekty wartości posuwu?

N05 G90 G95 G54

N10 T0101 S150 F200

N15 G0 X100 Z120 M04

N20 G1 Z80

A. N10

B. N05

C. N15

D. N20

Odpowiedź N10 jest poprawna, ponieważ to w tym bloku znajduje się kod S150, który jest odpowiedzialny za ustawienie wartości posuwu na 150 mm/min. W kontekście programowania maszyn CNC, umiejscowienie parametru posuwu w odpowiednim bloku jest kluczowe dla osiągnięcia pożądanej jakości obróbki. Wartości posuwu mają bezpośredni wpływ na czas obróbki oraz na jakość powierzchni obrabianych elementów. Zbyt wysoka wartość posuwu może prowadzić do zjawiska zwanego "wibracjami", co z kolei wpływa na dokładność wymiarową detali. Z drugiej strony, zbyt niski posuw może wydłużyć czas produkcji, co jest nieefektywne. Dlatego ważne jest, aby być biegłym w identyfikacji i edytowaniu takich parametrów w programach CNC, co jest standardem w branży i powinno być częścią każdego procesu programowania. W praktyce, zmiany w bloku N10 mogą być realizowane w programach CAD/CAM, gdzie użytkownik ma możliwość dostosowania parametrów obróbczych, co pozwala na optymalizację procesu produkcyjnego.

Pytanie 14

To punkt ustalony przez producenta, służący do określenia korektów narzędzia. Do którego punktu charakterystycznego obrabiarki odnosi się powyższy opis?

A. Punkt wyjściowy obrabiarki

B. Punkt zerowy obrabiarki

C. Punkt odniesienia narzędzia

D. Punkt wymiany narzędzia

Odniesienie narzędzia to kluczowy punkt charakterystyczny obrabiarki, który pozwala na precyzyjne ustawienie narzędzi skrawających względem obrabianego materiału. Ustalony przez producenta, punkt ten stanowi bazę do określenia wszelkich korektorów narzędzi, co jest niezbędne dla zachowania wysokiej dokładności obróbczej. Dzięki właściwemu ustawieniu odniesienia narzędzia, operatorzy mogą wprowadzać odpowiednie korekcje, co pozwala na minimalizację błędów w procesie frezowania czy toczenia. W praktyce, prawidłowe odniesienie narzędzia skutkuje lepszą jakością obróbki, wydajnością oraz zmniejszeniem zużycia narzędzi. W branży standardem jest stosowanie zaawansowanych technologii pomiarowych, które umożliwiają dokładne określenie położenia narzędzia względem tego punktu. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami, pozwalającymi na optymalizację procesów produkcyjnych oraz zwiększenie ich efektywności.

Pytanie 15

Aby zweryfikować prostoliniowość prowadnic obrabiarki, należy zastosować

A. liniału sinusowego

B. suwmiarki uniwersalnej

C. czujnika zegarowego

D. transametru

Czujnik zegarowy jest narzędziem pomiarowym o dużej precyzji, które znajduje powszechne zastosowanie w różnych dziedzinach inżynierii, w tym w obróbce skrawaniem. Jego główną zaletą jest zdolność do wykrywania nawet najmniejszych odchyleń od linii prostoliniowej. Przy pomiarze prostoliniowości prowadnic obrabiarki, czujnik zegarowy umożliwia precyzyjne określenie, czy prowadnice są równo ustawione. W praktyce, czujnik jest montowany na uchwycie, a jego igła dotyka prowadnicy, podczas gdy obrabiarka jest przesuwana. Minimalne zmiany pozycji igły wskazują na ewentualne nierówności, co jest kluczowe dla zapewnienia dokładności obróbczej. Zgodnie z normami ISO 1101 dotyczącymi geometrii produktu, prostoliniowość jest istotnym parametrem, który wpływa na jakość wykonania detali. Dobrą praktyką jest regularne sprawdzanie stanu prowadnic przy pomocy czujnika zegarowego, co pozwala na szybką identyfikację problemów oraz ich naprawę, co przekłada się na wydajność i precyzję pracy obrabiarki.

Pytanie 16

W którym miejscu programu sterującego należy wprowadzić zmiany, aby skorygować wartość posuwu?

A. N10 T0101 S150 F200

B. N05 G90 G95 G54

C. N15 G0 X100 Z120 M04

D. N20 G1 Z80

Odpowiedź N10 T0101 S150 F200 jest trafna, bo odnosi się do bloku, gdzie określamy parametry narzędzia, a także prędkości obrotowe i posuw. Zrozumienie, że F200 oznacza, że posuw wynosi 200 jednostek na minutę, jest kluczowe, zwłaszcza przy korekcie wartości posuwu. W praktyce zmiana wartości F pozwala na dostosowanie prędkości, z jaką narzędzie porusza się w stosunku do materiału. Wysoka jakość obróbki i efektywność skrawania wymaga użycia odpowiednich wartości posuwu. Kiedy posuw jest za niski, narzędzie może się przegrzać i w efekcie uszkodzić, a zbyt wysoka wartość posuwu z kolei negatywnie wpływa na jakość powierzchni i przyspiesza zużycie narzędzi. Dlatego dobrze jest optymalizować wartości posuwu w bloku N10, bo to zgodne z najlepszymi praktykami obróbczych i naprawdę zwiększa efektywność produkcji.

Pytanie 17

Wskazanie suwmiarki z czujnikiem zegarowym wynosi

A. 25,30 mm

B. 2,89 mm

C. 28,90 mm

D. 10,90 mm

Odpowiedź "28,90 mm" jest prawidłowa, ponieważ wynika z precyzyjnego pomiaru. W przypadku pomiarów przy użyciu suwmiarki z czujnikiem zegarowym, kluczowe jest zrozumienie, jak odczyty współdziałają ze sobą. W tym przypadku, odczyt z liniału wynosił 27,80 mm, a wskazanie czujnika zegarowego dodało 1,10 mm. Zatem sumując oba wyniki otrzymujemy całkowity pomiar wynoszący 28,90 mm, co świadczy o odpowiednim korzystaniu z narzędzi pomiarowych. W praktyce, suwmiarki z czujnikiem zegarowym są niezastąpione w precyzyjnych pomiarach, szczególnie w inżynierii i mechanice, gdzie dokładność ma kluczowe znaczenie. Aby zagwarantować poprawność pomiarów, należy regularnie kalibrować narzędzia oraz stosować je zgodnie z ich przeznaczeniem, zgodnie z normami ISO 9001, które podkreślają znaczenie jakości w procesach produkcyjnych.

Pytanie 18

Średnica wałka przed procesem toczenia wynosi 78 mm. Jaką głębokość skrawania powinno się ustawić, aby po wykonaniu dwóch przejść noża tokarskiego uzyskać średnicę wynoszącą 74 mm?

A. 1,0 mm

B. 0,5 mm

C. 4,0 mm

D. 2,0 mm

Aby uzyskać średnicę wałka równą 74 mm przy początkowej średnicy 78 mm, musimy zmniejszyć średnicę o 4 mm. Skrawanie wykonuje się w dwóch przejściach, co oznacza, że głębokość skrawania w każdym przejściu powinna wynosić 2 mm, aby uzyskać łączny ubytek 4 mm. W praktyce, jednak w przypadku toczenia, głębokość skrawania ustawiamy na wartość, która pozwoli na precyzyjne osiągnięcie wymiaru ostatecznego po uwzględnieniu tolerancji i zużycia narzędzia. W tym przypadku, wybierając głębokość skrawania wynoszącą 1,0 mm, uzyskujemy 0,5 mm redukcji średnicy w każdym przejściu, co w efekcie daje łączny skutek redukcji o 4 mm po dwóch przejściach. Tego typu obliczenia są kluczowe w obróbce skrawaniem i powinny być zgodne z zasadami inżynierii produkcji, które sugerują ostrożność w doborze głębokości skrawania, aby zapewnić długowieczność narzędzi oraz jakość wyrobu końcowego. Stosowanie narzędzi skrawających z odpowiednią geometrią oraz dobór optymalnej prędkości posuwu również mają kluczowe znaczenie dla jakości obróbki.

Pytanie 19

Miejsce na każdej osi ruchu, które jest ściśle określone przez wyłączniki krańcowe, nosi nazwę

A. ustawienia

B. referencyjny

C. zerowy

D. odniesienia

Odpowiedzi "zerowy", "ustawienia" oraz "odniesienia" są związane z różnymi koncepcjami, które nie oddają właściwego znaczenia punktowi, o którym mowa w pytaniu. Termin "zerowy" sugeruje, że jest to punkt początkowy, ale w kontekście automatyki, punkt zerowy nie zawsze jest punktem referencyjnym, ponieważ może on nie być precyzyjnie zdefiniowany w kontekście całego ruchu. Z drugiej strony, "ustawienia" odnosi się bardziej do parametrów konfiguracyjnych, które mogą być zmienne w zależności od sytuacji, a nie do stałych punktów w przestrzeni. Wreszcie, termin "odniesienia" jest zbyt ogólny, ponieważ nie wskazuje na konkretne punkty, które są używane jako standardowe miejsca dla pomiarów i regulacji. W praktyce, brak precyzyjnie zdefiniowanych punktów referencyjnych może prowadzić do błędów w procesach automatyzacyjnych, w tym do niewłaściwych ruchów maszyn, co może stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa. Kluczowym jest, aby w systemach automatyki stosować dobrze zdefiniowane punkty referencyjne, zgodnie z normami branżowymi, aby zapewnić stabilność i efektywność operacji.

Pytanie 20

Przedstawiony symbol graficzny oraz opis jest oznaczeniem

A. odchyłki bicia promieniowego.

B. podparcia wałka podtrzymką ruchomą.

C. nakiełka niedopuszczalnego w gotowym wyrobie.

D. mocowania wałka w kle obrotowym.

Odpowiedzi, które wskazują na podparcie wałka podtrzymką ruchomą, mocowanie wałka w kle obrotowym oraz odchyłkę bicia promieniowego, są nieprawidłowe, ponieważ nie odnoszą się do kontekstu oznaczeń stosowanych w rysunkach technicznych zgodnie z normą PN-EN ISO 6411. Podparcie wałka podtrzymką ruchomą sugeruje, że rozpatrujemy kwestie związane z mechaniczną stabilnością, co wprowadza w błąd, gdyż nakiełek odnosi się do jakości, a nie do sposobu wsparcia elementów. Z kolei mocowanie wałka w kle obrotowym jest również nieadekwatne, ponieważ nie dotyczy kwestii dotyczących tolerancji, lecz sposobu montażu, co jest zupełnie inną kategorią problemów inżynieryjnych. Odchyłka bicia promieniowego, chociaż związana z precyzją mechaniczną, nie jest tym samym co nakiełek niedopuszczalny; ona odnosi się do niewłaściwego ruchu obrotowego, a nie do cech jakościowych wyrobu. Te mylne koncepcje mogą prowadzić do nieporozumień w procesie projektowania i wytwarzania, dlatego kluczowe jest zrozumienie, że każde z tych pojęć ma swoje specyficzne miejsce w inżynierii, a ich nieprawidłowe stosowanie może skutkować wadliwymi produktami oraz szkodami finansowymi dla przedsiębiorstw.

Pytanie 21

Które urządzenie obróbcze zapewnia wysoką precyzję wymiarów, kształtów oraz niską chropowatość powierzchni obrabianych elementów?

A. Strugarka wzdłużna

B. Tokarka uniwersalna

C. Wiertarka słupowa

D. Szlifierka do wałków

Szlifierka do wałków jest urządzeniem, które zapewnia wysoką precyzję wymiarów, kształtu oraz minimalną chropowatość powierzchni obrabianych przedmiotów. Dzięki zastosowaniu odpowiednich narzędzi ściernych oraz precyzyjnych mechanizmów przesuwu, szlifierki są w stanie wykonywać obróbkę materiałów z tolerancjami rzędu mikrometrów. W praktyce, szlifierki do wałków są używane w przemyśle motoryzacyjnym oraz maszynowym do obróbki wałków, które muszą spełniać wysokie normy jakościowe. Dobrą praktyką jest stosowanie odpowiednich parametrów ścierania, takich jak prędkość obrotowa oraz dobór właściwych narzędzi, co pozwala na uzyskanie gładkiej powierzchni oraz zmniejszenie ryzyka uszkodzeń materiałów. W branży często korzysta się z norm ISO dotyczących jakości powierzchni, co wskazuje na znaczenie stosowania odpowiednich technologii obróbczych dla zapewnienia wysokiej jakości produktów.

Pytanie 22

Na proces łamania wióra podczas obróbki przy użyciu płytki wieloostrzowej największy wpływ ma

A. pomocnicza powierzchnia przyłożenia.

B. promień narzędzia.

C. powierzchnia natarcia.

D. powierzchnia przyłożenia.

Wybór innych odpowiedzi jest oparcie na błędnych wnioskach odnośnie tego, jak różne parametry działają na proces skrawania. Owszem, promień płytki ma jakieś znaczenie dla geometrii narzędzia, ale nie jest on kluczowy dla łamania się wiórów. Zbyt mały lub zbyt duży promień może wpływać na siły na narzędzie, ale to powierzchnia natarcia decyduje o efektywności skrawania. Powierzchnia przyłożenia, chociaż istotna dla stabilności narzędzia, nie ma bezpośredniego wpływu na łamanie się wiórów. Jej rola to głównie przenoszenie sił podczas obróbki, co pośrednio może mieć jakieś znaczenie, ale nie jest kluczowe. Pomocnicza powierzchnia przyłożenia może poprawić stabilność podczas skrawania, ale także nie jest odpowiedzialna za łamanie wiórów. Można więc powiedzieć, że niektóre z tych odpowiedzi bazują na mylnym zrozumieniu tego, co dzieje się podczas obróbki skrawaniem, gdzie najważniejsze to zrozumieć, jak parametry kontaktu narzędzia z materiałem wpływają na cały proces.

Pytanie 23

Na rysunku przedstawiono sposób mocowania tulei na tokarce za pomocą trzpienia

A. rozprężnego specjalnego.

B. centrującego zewnętrznego.

C. stałego z chwytem stożkowym.

D. stałego i podkładki wysuwnej.

Mocowanie tulei na tokarce za pomocą trzpienia rozprężnego specjalnego jest niewłaściwe, ponieważ taki typ mocowania nie zapewnia odpowiedniej stabilności potrzebnej do precyzyjnej obróbki. Trzpienie rozprężne są zazwyczaj używane w sytuacjach, gdzie wymagana jest szybka wymiana narzędzi, jednak mogą one prowadzić do niewłaściwego ustawienia obrabianego elementu, co jest nieakceptowalne w procesach wymagających wysokiej dokładności. Z kolei trzpień centrujący zewnętrzny mógłby teoretycznie pełnić rolę w centrowaniu, ale jego konstrukcja nie pozwala na pewne i trwałe mocowanie tulei, co jest kluczowym elementem efektywnej obróbki. Typowe błędy, jakie pojawiają się w myśleniu o tych rozwiązaniach, to brak uwagi na różnice w stabilności mocowania oraz na wpływ tych różnic na jakość końcowego produktu. Nieodpowiednie mocowanie, takie jak stałe z chwytem stożkowym, również prowadzi do problemów związanych z centrowaniem oraz możliwością przesunięcia elementu podczas obróbki, co skutkuje nieprecyzyjnymi wymiarami i powierzchnią obrabianą. W praktyce, każdy element mocujący powinien być dobrany zgodnie z wymaganiami technologicznymi oraz specyfiką obrabianego materiału, w przeciwnym razie może dojść do znacznych strat materiałowych oraz obniżenia efektywności produkcji.

Pytanie 24

Włączenie obrabiarki w trybie DRY RUN umożliwia przeprowadzanie

A. z opcją edytowania programu

B. testów z przyspieszonym przesuwem

C. bez wykorzystywania cykli obróbczych

D. wyłącznie w trybach ręcznych

Uruchomienie obrabiarki w trybie DRY RUN, polegającym na symulacji ruchów narzędzia, umożliwia przeprowadzenie testów z przyspieszonym przesuwem. W tym trybie maszyna wykonuje ruchy, ale nie prowadzi obróbki materiału, co pozwala na weryfikację ścieżek narzędzia i programów bez ryzyka uszkodzenia materiału oraz narzędzi. Przykładowo, inżynierowie podczas programowania maszyny CNC mogą wykorzystać ten tryb do sprawdzenia złożonych trajektorii ruchu, co minimalizuje ryzyko wystąpienia błędów w rzeczywistej produkcji. Standardy branżowe zalecają stosowanie trybu DRY RUN przed rozpoczęciem właściwej obróbki, aby upewnić się, że program działa zgodnie z zamierzeniami oraz aby zidentyfikować potencjalne kolizje. Zastosowanie tego trybu zwiększa efektywność produkcji i bezpieczeństwo operacji.

Pytanie 25

W rysunkach technologicznych elementów maszyn, kontury powierzchni oraz krawędzie obrabiane oznacza się

A. linią grubą ciągłą, natomiast pozostałe (nieobrabiane) kontury i krawędzie linią cienką ciągłą

B. linią cienką ciągłą, natomiast pozostałe (nieobrabiane) kontury i krawędzie linią cienką falistą

C. linią grubą ciągłą, natomiast pozostałe (nieobrabiane) kontury i krawędzie linią cienką falistą

D. linią grubą przerywaną, natomiast pozostałe (nieobrabiane) kontury i krawędzie linią cienką ciągłą

Odpowiedź wskazująca, że zarysy powierzchni i krawędzie obrabiane oznacza się linią grubą ciągłą, jest zgodna z przyjętymi standardami w rysunku technicznym. W kontekście projektowania maszyn, odpowiednie oznaczenie elementów jest kluczowe dla zrozumienia, które części będą poddawane obróbce. Linia gruba ciągła jest stosowana do wyraźnego wskazania krawędzi, które będą obrabiane, co jest istotne w procesie produkcji, ponieważ zapewnia to prawidłowe wykonywanie operacji mechanicznych. Na przykład, przy projektowaniu detali maszyn, takich jak wały czy obudowy, precyzyjne oznaczenie obrabianych krawędzi pozwala na efektywniejsze planowanie procesu technologicznego. Dodatkowo, linie cienkie ciągłe używane do oznaczania pozostałych zarysów i krawędzi, które nie podlegają obróbce, pomagają w wizualizacji całej konstrukcji, co jest niezbędne dla inżynierów oraz technologów. W praktyce, stosowanie odpowiednich linii wynika z norm ISO 128 dotyczących rysunku technicznego, które stanowią podstawę dla jednolitych praktyk w branży inżynieryjnej.

Pytanie 26

Który zabieg obróbki skrawaniem należy wykonać na powierzchni oznaczonej na rysunku Tr24x5?

A. Nacinanie uzębienia.

B. Frezowanie rowka pod wpust.

C. Frezowanie powierzchni płaskiej.

D. Nacinanie gwintu.

Odpowiedź "nacinanie gwintu" jest prawidłowa, ponieważ oznaczenie "Tr24x5" wskazuje na gwint trapezowy o nominalnej średnicy 24 mm i skoku 5 mm. Nacinanie gwintu to kluczowy proces w wielu branżach, ponieważ pozwala na tworzenie połączeń mechanicznych, które są nie tylko mocne, ale również odporne na zużycie. Gwinty trapezowe są często stosowane w systemach przenoszenia napędu, a ich precyzyjne wykończenie jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania takich mechanizmów. W praktyce, nacinanie gwintu odbywa się zazwyczaj na frezarkach lub tokarkach z odpowiednimi narzędziami skrawającymi. Dobre praktyki obejmują dobór odpowiednich parametrów obróbczych, takich jak prędkość obrotowa i posuw, aby zapewnić jakość i trwałość nawęglonego gwintu. Ponadto, nacinanie gwintu trapezowego pozwala na uzyskanie większej powierzchni kontaktu w porównaniu do gwintów prostych, co przekłada się na lepszą wydajność w aplikacjach wymagających dużych obciążeń.

Pytanie 27

Aby zrealizować gwint wewnętrzny M10 przy użyciu zestawu gwintowników na tokarkach konwencjonalnych, obrabiarka powinna być wyposażona w

A. podtrzymkę stałą

B. śrubę pociągową

C. skrzynkę Nortona

D. konik z pinolą

Odpowiedzi, które nie są związane z konikiem z pinolą, nie uwzględniają kluczowych aspektów dotyczących stabilizacji narzędzi w procesie gwintowania. Śruba pociągowa, która może być stosowana w innych procesach obróbczych, nie ma zastosowania w toczeniu gwintów wewnętrznych ze względu na jej funkcję związaną z napędem i przesuwem wrzeciona. Podobnie, podtrzymka stała, choć przydatna w wielu obróbkach, nie zapewnia właściwego wsparcia dla narzędzia gwintującego w trakcie obróbki wewnętrznej. W przypadku skrzynki Nortona, jest to element, który służy do zmiany prędkości obrotowej oraz momentu obrotowego narzędzia, jednak nie ma bezpośredniego wpływu na stabilność narzędzia w trakcie skrawania. Często błędne interpretacje związane z doborem odpowiednich komponentów obrabiarki wynikają z braku znajomości specyfiki danego procesu technologicznego. Należy pamiętać, że poprawne przygotowanie stanowiska pracy i dobór odpowiednich narzędzi oraz akcesoriów ma kluczowe znaczenie dla jakości obróbki oraz efektywności całego procesu. W praktyce, ignorowanie roli konika z pinolą może prowadzić do problemów z jakością gwintów, co w dłuższej perspektywie generuje dodatkowe koszty związane z poprawkami oraz nieefektywnością produkcji.

Pytanie 28

Przejściową powierzchnię przyłożenia ostrza noża tokarskiego, na przedstawionym rysunku, oznaczono literą

A. A.

B. B.

C. C.

D. D.

Odpowiedź C jest prawidłowa, ponieważ przejściowa powierzchnia przyłożenia ostrza noża tokarskiego to kluczowy element procesu obróbczej pracy tokarki. Powierzchnia ta styka się z obrabianym materiałem i jest odpowiedzialna za skuteczność skrawania. Na rysunku, wskazana powierzchnia C rzeczywiście znajduje się w miejscu, gdzie ostrze noża dotyka materiału, co jest zgodne z zasadami obróbczej technologii. W praktyce, odpowiednie ustawienie i kształt tej powierzchni mają istotny wpływ na jakość wykończenia powierzchni obrabianego elementu. W branży tokarskiej, zgodnie z normami ISO, istotne jest, aby przejściowe powierzchnie przyłożenia były precyzyjnie zaprojektowane, co zapewnia minimalne zużycie narzędzi oraz zmniejsza ryzyko uszkodzenia obrabianego materiału. Przy odpowiednim doborze geometrii ostrza, można osiągnąć wyższą wydajność obróbcza oraz lepsze parametry skrawania, co jest kluczowe w produkcji seryjnej. Zrozumienie tej koncepcji jest niezbędne dla każdego technika w obszarze obróbki skrawaniem.

Pytanie 29

Przedstawionym na rysunku uchwytem obróbkowym jest imadło

A. szlifierskie.

B. kowalskie.

C. do rur.

D. ślusarskie.

Wybór imadła nieodpowiedniego do danego procesu obróbczego może prowadzić do wielu problemów, w tym niewłaściwego trzymania detali, co z kolei wpływa na jakość końcowego produktu. Imadło ślusarskie, które często jest mylone z imadłem szlifierskim, jest przeznaczone głównie do mocowania elementów metalowych podczas ich obróbki na przykład w procesach spawania czy cięcia. Jego konstrukcja jest dostosowana do większych sił, ale nie jest optymalna do precyzyjnego szlifowania, gdzie kluczowa jest stabilność i dokładność. Imadło do rur, z drugiej strony, jest zaprojektowane specjalnie do mocowania rur i cylindrów, co czyni je nieodpowiednim wyborem w kontekście szlifowania płaskich detali. Z kolei imadło kowalskie ma zupełnie inną funkcjonalność, służy do pracy z gorącym metalem i jego konstrukcja nie nadaje się do precyzyjnego mocowania podczas szlifowania. Warto zauważyć, że takie pomyłki wynikają często z braku znajomości specyfiki narzędzi obróbczych oraz ich zastosowań. Kluczowe jest zrozumienie, że dobór odpowiedniego narzędzia ma fundamentalne znaczenie dla jakości pracy oraz bezpieczeństwa w miejscu obróbczej.

Pytanie 30

Przyczyną uszkodzenia płytki skrawającej narzędzia, pokazanej na zdjęciu, może być

A. zbyt mały posuw na ostrze.

B. za mała głębokość skrawania.

C. za mała szybkość skrawania.

D. zbyt duży posuw na ostrze.

Wybór odpowiedzi sugerującej, że "za mała szybkość skrawania" może być przyczyną uszkodzenia płytki skrawającej jest przykładem błędnego myślenia. Zbyt niska prędkość skrawania zazwyczaj prowadzi do gromadzenia się ciepła na ostrzu, co w dłuższej perspektywie może doprowadzić do osłabienia narzędzia, ale nie jest bezpośrednią przyczyną uszkodzeń, takich jak te widoczne na zdjęciu. Ponadto, za mały posuw na ostrze nie generuje wystarczającego obciążenia, aby spowodować uszkodzenie narzędzia. Wręcz przeciwnie, zbyt niski posuw może prowadzić do nadmiernego nagrzewania i szybszego zużycia narzędzi, ale nie w taki sposób, by spowodować uszkodzenie mechaniczne. Z kolei, za mała głębokość skrawania również nie powoduje uszkodzeń narzędzi; często jest to parametr ustalany w celu zmniejszenia obciążenia i wydłużenia żywotności narzędzia. Prawidłowe zarządzanie parametrami skrawania, takimi jak szybkość, posuw oraz głębokość, jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania procesów obróbczych. W praktyce, nieprzestrzeganie tych zasad może prowadzić do redukcji efektywności produkcji, co w dłuższym czasie wpływa negatywnie na koszty i jakość wyrobów.

Pytanie 31

Jakiej maszyny używa się najczęściej do produkcji masowej gwintów zewnętrznych na prętach?

A. Frezarki obwiedniowej

B. Walcarki

C. Przeciągarki

D. Tokarki uniwersalnej

Wybór innej obrabiarki niż walcarka do produkcji gwintów zewnętrznych na prętach może wynikać z niepełnego zrozumienia funkcji i zastosowań poszczególnych maszyn. Frezarki obwiedniowe, które są często używane do skomplikowanych operacji frezarskich, nie są optymalnym rozwiązaniem do formowania gwintów, ponieważ ich konstrukcja i proces skrawania są bardziej odpowiednie do obróbki powierzchni wzdłużnych i profili, a nie do produkcji gwintów. Przeciągarki, z kolei, są maszynami stosowanymi głównie do wydłużania materiałów, co nie ma zastosowania w kontekście gwintowania, a ich wykorzystanie w tej dziedzinie mogłoby prowadzić do błędów w wymiarach oraz jakości produktu. Tokarki uniwersalne są wszechstronne, ale ich zastosowanie w produkcji masowej gwintów nie jest tak efektywne jak w przypadku walcarek. Tokarki wymagają więcej czasu na ustawienie i regulację, co negatywnie wpływa na wydajność w przypadku dużych serii produkcyjnych. Wreszcie, walcarki oferują lepszą jakość i mniejsze straty materiałowe, co jest kluczowe w produkcji przemysłowej. Wybór odpowiedniej obrabiarki ma kluczowe znaczenie dla efektywności procesu produkcji i osiągnięcia wymaganych standardów jakości.

Pytanie 32

Dla narzędzi skrawających używanych w obróbce na maszynach CNC należy określić

A. dwie wartości korekcji

B. jedną wartość korekcji

C. cztery wartości korekcji

D. trzy wartości korekcji

Dwie wartości korekcji dla frezów stosowanych na obrabiarkach CNC są kluczowe dla zapewnienia precyzji i efektywności obróbki. Pierwsza wartość korekcji odnosi się do diametru narzędzia, co pozwala na precyzyjne dopasowanie średnicy frezu w programie CNC. Druga wartość dotyczy pozycji narzędzia w odniesieniu do przedmiotu obrabianego, co umożliwia kompensację ewentualnych błędów w ustawieniach lub wymiarach narzędzia. Przykładowo, w przypadku skomplikowanych kształtów, jak elementy mechaniczne czy formy, precyzyjne ustawienie tych wartości jest kluczowe dla uniknięcia uszkodzeń materiału oraz uzyskania wymaganego wykończenia powierzchni. W praktyce, stosowanie dwóch wartości korekcji jest zgodne z normami ISO i EN, które zalecają systematyczne podejście do kompresji narzędzi w procesach obróbczych, co zwiększa niezawodność i jakość produkcji.

Pytanie 33

W programie NC, w którym zapisano T5 D5, co oznacza adres T?

A. liczbę narzędzi obróbczych zamocowanych w głowicy maszyny.

B. wartość współczynnika korekcyjnego dla narzędzia skrawającego.

C. ilość gniazd na narzędzia w głowicy maszyny.

D. lokalizację mocowania narzędzia w głowicy maszyny.

Adres T w programie NC odnosi się do konkretnego narzędzia zamocowanego w głowicy obrabiarki. To naprawdę ważna rzecz w programowaniu CNC, bo precyzyjne wskazanie, jakie narzędzie ma być użyte, jest kluczowe dla całego procesu obróbczej. Na przykład, kiedy w programie wpiszesz T5, to znaczy, że maszyna powinna użyć narzędzia z piątego gniazda. Gdy operator pracuje z maszyną, która ma wiele narzędzi, musi dokładnie wiedzieć, które z nich ma być użyte na danym etapie obróbki. To znacznie zmniejsza ryzyko błędów i sprawia, że produkcja przebiega sprawniej. W standardach ISO dla NC zaznacza się, jak ważne jest poprawne korzystanie z adresów T, bo wpływa to na jakość obróbki i czas, jaki zajmuje proces technologiczny.

Pytanie 34

Na rysunku technicznym elementu klasy tuleja przedstawiono znak chropowatości o wartości R_a = 0,16 µm. Taka chropowatość może być uzyskana poprzez

A. struganie

B. docieranie

C. rozwiercanie

D. toczenie

Rozwiercanie to proces, który w zasadzie polega na powiększaniu średnicy otworów w materiałach, więc nie poprawia chropowatości. Wiertło jest tu głównym narzędziem i chociaż może dać całkiem przyzwoitą jakość powierzchni, to jednak nie osiąga tak niskiej chropowatości jak R_a = 0,16 µm. A struganie? Tak, to też jakiś tam proces, stosuje się je do obróbki powierzchni zewnętrznych i wewnętrznych i wyjdzie z tego gładka powierzchnia. Ale no cóż, struganie lepsze niż rozwiercanie, ale i tak nie dorówna docieraniu. Toczenie z kolei to kolejna metoda na gładkie powierzchnie, ale tu zazwyczaj chropowatość jest wyższa niż w przypadku docierania, nie schodzi poniżej 1 µm. Te wszystkie metody mają swoje miejsce, ale w kontekście niskiej chropowatości docieranie wiedzie prym. Trzeba pamiętać, że dobór metody obróbczej powinien być dostosowany do końcowych właściwości produktu i jego zastosowania. Odpowiednia chropowatość ma ogromne znaczenie dla tego, jak działają mechanizmy i jakie mają trwałość.

Pytanie 35

Zalecana prędkość skrawania dla obróbki stali nierdzewnej przy użyciu płytki wieloostrzowej wynosi v_c = 80 m/min. Jak powinien być zapisany poprawnie skonfigurowany blok programu sterującego dla tej prędkości?

A. G96 S80 M04 M08 F0.15

B. G95 S80 M03 M08 F0.25

C. G03 I5 K0 X80 Z10

D. G33 Z80 K6

Twoja odpowiedź G96 S80 M04 M08 F0.15 jest naprawdę dobra. Wiesz, chodzi o technologię skrawania stali nierdzewnej, a tutaj kluczowe są odpowiednie ustawienia prędkości obrotowej i posuwu. Tą komendą G96 ustawiasz prędkość skrawania na stałym poziomie, co jest mega ważne przy trudnych materiałach jak stal nierdzewna. S80, czyli prędkość 80 m/min, też pasuje idealnie do tego typu obróbki. M04 to obrót w lewo, co w niektórych przypadkach jest istotne, a M08 włącza chłodziwo, co dobrze wpływa na temperaturę i przedłuża żywotność narzędzi. F0.15 to dobrze dobrany posuw do prędkości skrawania. Jak tak wszystko dokładnie zaprogramujesz, to uzyskasz naprawdę fajne efekty i Twoje narzędzia będą dłużej służyły.

Pytanie 36

Przedstawiony w tabelce symbol graficzny jest oznaczeniem tolerancji

0.030

A. prostoliniowości.

B. symetrii.

C. nachylenia.

D. równoległości.

Symbol graficzny przedstawiony w tabelce, składający się z dwóch równoległych linii, jest uznawany za międzynarodowe oznaczenie tolerancji równoległości, co ma kluczowe znaczenie w inżynierii i produkcji. Tolerancja równoległości odnosi się do wymogu, aby dwie lub więcej powierzchni lub osi były równoległe w stosunku do siebie z określoną tolerancją, w tym przypadku 0.030. Zapewnienie równoległości elementów jest istotne, aby zminimalizować zużycie, poprawić szczelność połączeń i zapewnić efektywność działania mechanizmów. W praktyce, tolerancję równoległości stosuje się w elementach, takich jak wały, prowadnice czy szyny, gdzie precyzyjne dopasowanie jest kluczowe dla funkcjonowania urządzeń. Oznaczenia tolerancji są zgodne z normami ISO, co zapewnia ich międzynarodowe uznanie i ułatwia komunikację między inżynierami oraz producentami na całym świecie. Prawidłowe zastosowanie tego oznaczenia w dokumentacji technicznej jest fundamentem dla jakości i wydajności produktów w przemyśle.

Pytanie 37

Średnica półfabrykatu do wytworzenia wałka gładkiego wynosi 200 mm, natomiast średnica wałka po obróbce to 184 mm. Jaka powinna być głębokość skrawania, którą operator powinien ustawić, aby przeprowadzić obróbkę dwoma równymi przejściami narzędzia?

A. 5,0 mm

B. 1,2 mm

C. 4,0 mm

D. 2,5 mm

Aby obliczyć głębokość skrawania dla wałka gładkiego, należy najpierw ustalić różnicę pomiędzy średnicą półfabrykatu a średnicą po obróbce. W tym przypadku mamy średnicę półfabrykatu równą 200 mm i średnicę po obróbce wynoszącą 184 mm. Różnica ta wynosi 16 mm, co oznacza, że musimy usunąć łącznie 16 mm materiału. Ponieważ operator planuje wykonać obróbkę w dwóch jednakowych przejściach, należy po prostu podzielić tę wartość przez dwa. Tak więc, 16 mm / 2 = 8 mm. Jednakże, głębokość skrawania nie może przekraczać wartości, która nie tylko zapewnia odpowiednią jakość obróbki, ale również nie prowadzi do uszkodzenia narzędzia. Przyjmuje się, że optymalna głębokość skrawania dla wałków gładkich wynosi 4 mm w jednym przejściu, co w kontekście dwóch przejść jest zgodne z dobrymi praktykami przemysłowymi. Takie podejście sprzyja stabilności obróbki oraz zmniejsza ryzyko powstawania defektów powierzchniowych.

Pytanie 38

Której obrabiarki CNC dotyczą dane techniczne przedstawione w tabeli?

STÓŁ	Powierzchnia	450 x 160 mm
	Maks. obciążenie	50 kg
	Żłobki T (ilość x szer. x długość)	2 x 12H7 x 100 mm
	X/Y/Z przesuwy	300/160/250 mm
OBSZAR PRACY	Odległość od czoła wrzeciona do stołu	100÷350 mm
OBSZAR PRACY	Odległość od osi wrzeciona do kolumny	170 mm
WRZECIONO	Stożek wrzeciona	ISO 30
	Obroty wrzeciona	0÷4000 obr/min
	Moc napędu głównego	1,1/1,5 kW
	Moment napędu głównego M100/1000 obr/min	3/1,1 Nm
PRZESUWУ	X/Y/Z szybki przesuw	6/6/6 m/min
MAGAZYN NARZĘDZI	Wymiana narzędzia	Ręczna tuleja zaciskowa
MAGAZYN NARZĘDZI	Oprawka narzędziowa	DIN 69871

A. Tokarki.

B. Szlifierki.

C. Wycinarki.

D. Frezarki.

Zrozumienie, które obrabiarki CNC odpowiadają danym technicznym w tabeli, jest kluczowe dla prawidłowego wyboru maszyny do określonych zadań obróbczych. Tokarki, wycinarki i szlifierki różnią się znacząco od frezarek CNC pod względem przeznaczenia oraz zasad działania. Tokarki, na przykład, są projektowane głównie do obróbki materiałów w ruchu obrotowym, co sprawia, że ich zastosowanie ogranicza się do formowania cylindrycznych elementów. Wycinarki CNC z kolei koncentrują się na procesach tnących, wykorzystując różne techniki, takie jak cięcie laserowe czy plazmowe, i nie mają zdolności do frezowania. Szlifierki CNC są ukierunkowane na wykańczanie powierzchni i osiąganie wysokiej jakości detali poprzez ścieranie, co również nie jest charakterystyczne dla frezarek. Typowe błędy myślowe prowadzące do pomyłek w wyborze obejmują mylenie procesów obróbczych oraz niewłaściwe skojarzenia dotyczące zastosowania określonych parametrów technicznych. Zrozumienie różnic między tymi maszynami oraz ich specyfiki jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania technologii CNC w praktyce i osiągnięcia zamierzonych rezultatów w produkcji.

Pytanie 39

W którym z poniższych fragmentów kodu sterującego obrabiarką CNC znajduje się informacja dotycząca gwintowania?

A. N05 G01 X20 Y50 F1.25

B. N05 S120 M03 T1 D1

C. N05 G33 Z-20 K2

D. N05 G02 X30 Y50 I5 J0

Odpowiedź N05 G33 Z-20 K2 jest poprawna, ponieważ zawiera komendę G33, która jest standardowym kodem G stosowanym w obrabiarkach CNC do gwintowania. Komenda G33 definiuje proces gwintowania za pomocą ruchu w osi Z oraz parametrów, które określają głębokość gwintowania (Z-20) oraz skok gwintu (K2), co przekłada się na konkretne wymiary gwintu. Gwintowanie w technologii CNC jest kluczowym procesem mechanicznym, który pozwala na precyzyjne wykonanie gwintów w detalach, co jest niezbędne w wielu aplikacjach inżynieryjnych. Na przykład, w przypadku produkcji elementów złączy, takich jak nakrętki czy śruby, istotne jest, aby gwinty miały odpowiednie parametry, aby zapewnić ich funkcjonalność. W praktyce, operatorzy CNC powinni znać specyfikacje gwintów, takie jak średnica, skok oraz klasa dokładności, aby móc prawidłowo ustawić parametry maszyny i uzyskać wysoką jakość obrabianych detali. W związku z tym znajomość kodów G oraz ich zastosowania w gwintowaniu jest niezbędna dla każdego operatora obrabiarki CNC.

Pytanie 40

Przedstawionym na zdjęciu przyrządem pomiarowym nie można zmierzyć

A. szerokości rowka prostego.

B. szerokości otworu o przekroju sześciokąta.

C. szerokości otworu o przekroju kwadratowym.

D. średnicy wałka z wielowypustem.

Odpowiedź "średnicy wałka z wielowypustem" jest prawidłowa, ponieważ mikrometr zewnętrzny, którego używamy do pomiarów, jest zaprojektowany do pomiaru wymiarów zewnętrznych prostych obiektów. Konstrukcja mikrometru nie pozwala na dokładne umiejscowienie szczęk pomiarowych w rowkach wałka z wielowypustem, co uniemożliwia precyzyjny pomiar jego średnicy. Standardowe mikrometry mają szczęki, które stykają się z powierzchniami prostymi, co wskazuje na ich zastosowanie w pomiarach takich jak średnice wałków cylindrycznych, szerokości otworów o przekroju kwadratowym czy sześciokątnym. W praktyce, aby zmierzyć średnicę wałka z wielowypustem, zaleca się użycie narzędzi takich jak suwmiarka, która posiada przystosowane końcówki do pomiaru w rowkach, co zapewnia dokładność pomiaru. W branży inżynieryjnej zapewnienie odpowiednich narzędzi pomiarowych dla specyficznych kształtów jest kluczowe dla uzyskania precyzyjnych wyników, co znajduje odzwierciedlenie w standardach jakości ISO.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej