Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Rozpoczęcie: 7 czerwca 2026 23:09
Zakończenie: 7 czerwca 2026 23:17
Egzamin zdany!
Wynik: 39/40 punktów (97,5%)
Wymagane minimum: 20 punktów (50%)
Twój wynik na tle innych
Twój wynik jest lepszy niż 98% podejść do kwalifikacji INF.03.
Porównanie z 39483 zakończonymi podejściami do tej kwalifikacji (dane zbiorcze, bez wyników indywidualnych).
Taki sam wynik jak poprzednio (97,5%).
Zachowaj ten wynik na koncie
Załóż darmowe konto albo zaloguj się - ten egzamin przypiszemy do Twojego konta, więc wrócisz do swoich błędów, będziesz śledzić postęp i dostaniesz powtórki dobrane do Twoich odpowiedzi.
Który z poniższych znaczników wchodzi w skład sekcji <head> dokumentu HTML?
A. <img>
B. <title>
C. <span>
D. <section>
<title> jest jednym z kluczowych znaczników w sekcji <head> dokumentu HTML. Odpowiada za definiowanie tytułu strony, który jest wyświetlany w pasku tytułu przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Tytuł jest istotnym elementem SEO, ponieważ informuje zarówno użytkowników, jak i wyszukiwarki o tematyce strony. Przykład użycia znacznika <title>: <head><title>Moja Strona Internetowa</title></head>. Należy pamiętać, że tytuł powinien być zwięzły, ale jednocześnie opisowy, zazwyczaj nie powinien przekraczać 60 znaków. W kontekście standardów, HTML5, który jest obecnie najnowszą wersją HTML, wciąż podkreśla znaczenie znacznika <title> jako fundamentalnego dla struktury dokumentu. Odpowiedni tytuł nie tylko poprawia doświadczenia użytkowników, ale również zwiększa widoczność strony w wynikach wyszukiwania, dlatego jego prawidłowe użycie ma kluczowe znaczenie w web designie i marketingu internetowym.
Pytanie 2
Jak nazywa się organizacja odpowiedzialna za wyznaczanie standardów języka HTML?
A. ISO
B. W3C
C. NASK
D. WYSIWYG
W3C (World Wide Web Consortium) to międzynarodowa organizacja zajmująca się rozwojem i standaryzacją technologii sieci WWW - opracowuje i publikuje rekomendacje dotyczące m.in. HTML, CSS, XML czy dostępności (WCAG). Udostępnia też walidatory pozwalające sprawdzić zgodność kodu ze standardem. Dzięki wspólnym standardom strony działają podobnie w różnych przeglądarkach. Dlatego standardy HTML wyznacza W3C.
Pytanie 3
W CSS wartości: underline, overline, line-through oraz blink odnoszą się do właściwości
A. font-style
B. text-align
C. text-decoration
D. font-decoration
W języku CSS właściwość text-decoration służy do definiowania stylów dekoracji tekstu. Wartości takie jak underline (podkreślenie), overline (nadkreślenie), line-through (przekreślenie) oraz blink (miganie) są częścią tej właściwości i umożliwiają programistom kontrolowanie, jak tekst jest prezentowany na stronie internetowej. Wartość underline, na przykład, jest powszechnie używana w linkach, aby wskazać, że są one klikalne. Przykład zastosowania: 'text-decoration: underline;' zastosowany w stylach CSS dla elementu <a> sprawia, że tekst linku jest podkreślony. Overline może być używane do dodawania linii nad tekstem, co może być przydatne w kontekście nagłówków lub wyróżnień. Wartość line-through jest często stosowana w przypadku prezentowania informacji o promocjach, gdzie oryginalna cena jest przekreślona. Wartość blink, choć nie jest już szeroko wspierana, mogła być używana w przeszłości do tworzenia efektu migania tekstu. Wszystkie te dekoracje są zdefiniowane w standardzie CSS, co czyni text-decoration kluczową właściwością w stylizacji tekstu w dokumentach HTML.
Pytanie 4
Elementem, który odnosi się do imienia Agata w pokazanej tablicy JavaScript, jest
A. Imiona[4]
B. Imiona[3]
C. Imiona[Agata]
D. Imiona['Agata']
JavaScript ma fajne tablice, które pozwalają trzymać różne wartości w jednej zmiennej. Pamiętaj, że w tablicach numerację zaczynamy od zera, więc pierwszy element to 0. W naszym przypadku mamy tablicę Imiona z pięcioma imionami: Anna, Joanna, Monika, Agata. Żeby dostać się do czwartego imienia, musisz użyć indeksu 3, czyli Imiona[3]. To standardowa zasada w JavaScript i naprawdę w wielu innych językach programowania, więc warto się tego nauczyć. W praktyce umiejętność indeksowania tablic jest bardzo ważna, zwłaszcza gdy chcesz przefiltrować, posortować albo po prostu przejść przez dane. Dlatego dobrze jest zapamiętać, jak działa indeksowanie zerowe, bo to kluczowa rzecz dla każdego, kto pracuje z danymi w tym języku.
Pytanie 5
Aby zdefiniować w języku HTML listę nienumerowaną (wypunktowaną), należy użyć znacznika:
A.
<dd>
B.
<dt>
C.
<ol>
D.
<ul>
Listę nienumerowaną (wypunktowaną) tworzy znacznik <ul> (unordered list), a jej kolejne pozycje umieszcza się w <li>. Domyślnie elementy poprzedzane są punktorami. Dla listy numerowanej używa się <ol>. Dlatego listę wypunktowaną definiuje <ul>.
Pytanie 6
Aby wykonać kopię zapasową bazy danych MySQL, można posłużyć się:
A. importem bazy
B. eksportem bazy
C. agregacją danych
D. modyfikacją danych
Kopię zapasową bazy MySQL tworzy się przez eksport - zapis struktury tabel i danych do pliku (najczęściej .sql). Taki plik zawiera polecenia, które pozwalają później odtworzyć bazę w tym samym stanie, np. po awarii lub przy przenoszeniu na inny serwer. Eksport wykonasz w phpMyAdmin (zakładka Eksport) albo narzędziem mysqldump. Odwrotną operacją, przywracającą dane z pliku, jest import. Do zrobienia kopii zapasowej służy więc eksport bazy.
Pytanie 7
Aby obraz w filmie zmieniał się płynnie, liczba klatek na sekundę powinna wynosić co najmniej:
A. 16 - 19 fps
B. 20 - 23 fps
C. 24 - 30 fps
D. 31 - 36 fps
Płynność ruchu na ekranie zależy od liczby wyświetlanych klatek na sekundę (fps). Ludzkie oko odbiera ruch jako ciągły mniej więcej od 24 klatek na sekundę - to klasyczny standard filmowy (telewizja używa 25 lub 30). Poniżej tej wartości ruch wydaje się szarpany. Dlatego minimalny zakres dający płynny obraz to 24 - 30 fps.
Pytanie 8
Którego słowa kluczowego w językach z rodziny C używa się, aby nadać istniejącemu typowi danych alternatywną nazwę?
A.
enum
B.
union
C.
switch
D.
typedef
Słowo kluczowe typedef w językach C/C++ tworzy alias (alternatywną nazwę) dla istniejącego typu danych, np. typedefunsignedintuint; pozwala potem pisać uint zamiast unsignedint. Ułatwia to czytelność kodu i upraszcza długie deklaracje (np. wskaźników czy struktur). Nie tworzy nowego typu - jedynie wygodną nazwę dla już istniejącego. Dlatego do nadania typowi alternatywnej nazwy służy typedef.
Pytanie 9
Do czego można wykorzystać program FileZilla?
A. do kompilacji skryptu na stronie
B. do walidacji strony internetowej
C. do publikacji strony internetowej
D. do debugowania skryptu na stronie
FileZilla to klient FTP - służy do przesyłania plików między komputerem a serwerem, dlatego używa się go do PUBLIKACJI strony (wgrania plików HTML, CSS, grafik na serwer WWW). Dlatego FileZilla służy do publikacji strony internetowej.
Pytanie 10
Aby usunąć wszystkie rekordy z tabeli (zachowując samą tabelę), można użyć kwerendy:
A.
INSERTINTO
B.
ALTERCOLUMN
C.
CREATECOLUMN
D.
TRUNCATETABLE
TRUNCATETABLE usuwa z tabeli wszystkie wiersze naraz, pozostawiając jej strukturę (kolumny, definicję) nienaruszoną. Działa szybciej niż DELETE bez warunku, bo nie rejestruje pojedynczych usunięć i zwykle zeruje licznik AUTO_INCREMENT. Dlatego do wyczyszczenia całej zawartości tabeli służy TRUNCATETABLE.
Pytanie 11
Jaką wartość zwróci poniższa instrukcja w JavaScript?
document.write(5==='5');
A. 1
B. false
C. true
D. 0
Instrukcja JavaScript użyta w tym przykładzie wykorzystuje operator potrójnego równości === który jest używany do porównywania wartości i typu danych. W przeciwieństwie do podwójnego równości == który porównuje tylko wartości potrójne równości wymaga aby zarówno typ jak i wartość były identyczne. W przedstawionym kodzie porównywana jest liczba 5 z ciągiem znaków '5'. Chociaż mają tę samą widoczną wartość ich typy danych są różne. Liczba jest typem numericznym podczas gdy '5' jest ciągiem znaków. Ponieważ typy danych nie są identyczne operator === zwróci wartość false. Operator potrójnego równości jest preferowany w dobrych praktykach branżowych JavaScript ponieważ eliminuje problemy wynikające z niejawnej konwersji typów co może prowadzić do nieoczekiwanych wyników. Użycie potrójnego równości poprawia czytelność kodu i jego niezawodność ponieważ zmusza programistę do świadomego zwracania uwagi na typy danych co jest szczególnie ważne w złożonych aplikacjach gdzie takie błędy mogą skutkować trudnymi do wykrycia problemami. Praktyka ta jest zalecana w celu utrzymania wysokiej jakości i przewidywalności działania aplikacji webowych.
Pytanie 12
W SQL uprawnienie SELECT przydzielone za pomocą polecenia GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych
A. zmienianie danych w tabeli
B. generowanie tabeli
C. uzyskiwanie danych z tabeli
D. usuwanie danych z tabeli
Przywilej SELECT w języku SQL, przyznawany przy użyciu polecenia GRANT, umożliwia użytkownikowi baz danych na wykonywanie operacji odczytu danych z określonych tabel. Oznacza to, że użytkownik może pobierać informacje zapisane w tabelach bazy danych, co jest kluczowe dla większości aplikacji korzystających z danych. Na przykład, w kontekście aplikacji analitycznych, dostęp do danych pozwala na generowanie raportów i analiz, które wspierają podejmowanie decyzji. W praktyce, przyznanie przywileju SELECT jest standardową procedurą zabezpieczającą, ponieważ pozwala na kontrolowanie, którzy użytkownicy mogą zobaczyć dane w bazie, minimalizując ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Warto również zaznaczyć, że w bazach danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle, przywileje są zarządzane w sposób hierarchiczny, co oznacza, że użytkownik z przywilejem SELECT może dodatkowo dziedziczyć inne przywileje, co zwiększa elastyczność zarządzania dostępem.
Pytanie 13
Jaką rolę pełni funkcja PHP o nazwie mysql_select_db()?
A. określić tabelę, z której będą pobierane informacje
B. określić bazę, z której będą pobierane dane
C. nawiązać połączenie bazy danych z serwerem SQL
D. pobrać dane z bazy danych na podstawie zapytania
Funkcja mysql_select_db() służy do określenia, która baza danych będzie używana w kontekście bieżącego połączenia z serwerem MySQL. W momencie, gdy nawiązuje się połączenie z serwerem za pomocą funkcji mysql_connect(), należy jasno zdefiniować, w której bazie danych będą wykonywane zapytania. Właściwe ustawienie aktualnej bazy danych jest kluczowe, ponieważ wszelkie operacje związane z pobieraniem lub modyfikowaniem danych będą odnosiły się tylko do tej wskazanej bazy. Przykładowo, jeżeli mamy bazę danych 'sklep' i chcemy pobrać dane o produktach, najpierw musimy wywołać mysql_select_db('sklep'). Dobrą praktyką jest również sprawdzenie, czy operacja wyboru bazy danych zakończyła się sukcesem, co można zrobić, sprawdzając zwracany wynik. Należy pamiętać, że funkcja mysql_select_db() jest częścią starzejącego się interfejsu MySQL, a w nowoczesnych aplikacjach rekomendowane są bardziej aktualne rozszerzenia, takie jak MySQLi lub PDO, które oferują lepsze możliwości obsługi błędów oraz bezpieczeństwo.
Pytanie 14
W HTML zdefiniowano hiperłącze zawierające znak #. Co się wydarzy po kliknięciu na ten odsyłacz?
<ahref="#dane"></a>
A. Otworzy się nowa karta przeglądarki o nazwie dane
B. Uruchomi się skrypt o nazwie dane
C. Zostanie wskazany względny adres URL o nazwie dane
D. Strona przewinie się do elementu o id równym dane
W HTML znacznik <a> to taki element, który tworzy hiperłącza. Dzięki nim możesz przeskakiwać po stronie lub między różnymi stronami. Atrybut href wskazuje, dokąd prowadzi to łącze. Jak widzisz, gdy href zaczyna się od #, to znaczy, że przeniesie Cię do konkretnego miejsca na tej samej stronie, które jest oznaczone atrybutem id. Czyli, jeśli masz href="#dane", to strona przewinie się do elementu z id="dane". To bardzo przydatna rzecz, szczególnie na długich stronach, bo zamiast przewijać wszystko, możesz od razu trafić do odpowiedniej sekcji. To zgodne z tymi sztywnymi zasadami W3C, które mówią o tym, że strony powinny być łatwe w obsłudze. Powinieneś też pamiętać, żeby zawsze sprawdzać, czy id, do którego się odnosisz, istnieje. Dzięki temu unikniesz problemów z nawigacją.
Pytanie 15
Aby skryptem PHP wstawić do bazy dane z formularza, używasz wywołania:
mysqli_query($zm1,$zm2);
Co należy przekazać w parametrach $zm1 i $zm2?
A. w $zm1 identyfikator połączenia, w $zm2 zapytanie SELECT
B. w $zm1 identyfikator połączenia z bazą, w $zm2 zapytanie INSERT INTO
C. w $zm1 id wiersza, w $zm2 zapytanie INSERT INTO
D. w $zm1 wartość NULL, w $zm2 zapytanie SELECT
Funkcja mysqli_query() przyjmuje dwa parametry: pierwszy ($zm1) to uchwyt połączenia z bazą zwrócony przez mysqli_connect(), a drugi ($zm2) to treść zapytania SQL. Aby wstawić dane, w drugim parametrze przekazuje się zapytanie INSERTINTO. Dlatego poprawne jest: połączenie w $zm1 i INSERTINTO w $zm2.
Pytanie 16
Jaki zapis szesnastkowy odpowiada kolorowi rgb(128,16,8)?
A.
#FF1008
B.
#801008
C.
#800F80
D.
#FF0F80
Każdą składową RGB (0-255) zapisuje się dwucyfrowo szesnastkowo: 128 = 80, 16 = 10, 8 = 08, co po sklejeniu daje #801008. Przelicznik: 128 to połowa z 256, czyli 0x80. Zapamiętaj metodę: licz każdą składową osobno i połącz w #RRGGBB.
Pytanie 17
Arkusze stylów w formacie kaskadowym są tworzone w celu
A. blokowania wszelkich zmian w wartościach znaczników już przypisanych w pliku CSS
B. połączenia struktury dokumentu strony z odpowiednią formą jej wizualizacji
C. ułatwienia formatowania strony
D. nadpisywania wartości znaczników, które już zostały ustawione na stronie
Kaskadowe arkusze stylów (CSS) stanowią kluczowy element w tworzeniu nowoczesnych stron internetowych, umożliwiając deweloperom separację zawartości od stylizacji. Poprawna odpowiedź, dotycząca ułatwienia formatowania strony, odnosi się do głównej funkcji CSS, która polega na umożliwieniu precyzyjnego stylizowania elementów HTML przy użyciu różnych właściwości, takich jak kolor, czcionka, marginesy czy tło. Dzięki CSS, można łatwo zmieniać wygląd całej strony lub jej części, co znacznie upraszcza proces utrzymania i aktualizacji. Na przykład, jeśli chcemy zmienić kolor tła całej witryny, wystarczy zaktualizować jedną regułę w arkuszu stylów, zamiast edytować każdy element osobno. Dodatkowo, CSS wspiera responsywność, co oznacza, że możemy dostosować wygląd strony do różnych rozmiarów ekranów, co jest istotne w dobie urządzeń mobilnych. Takie podejście do rozwijania stron internetowych jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, co pozwala na bardziej efektywne zarządzanie projektem oraz zapewnienie spójnego wyglądu witryny.
Pytanie 18
Której metody JS użyć, aby sprawdzić, czy napis ZAWIERA inny napis?
A.
valueOf()
B.
includes()
C.
substr()
D.
repeat()
Metoda includes() sprawdza, czy napis ZAWIERA podany podciąg, i zwraca true lub false - np. "Ala ma kota".includes("kot") da true. Dlatego do sprawdzenia zawierania służy includes().
Pytanie 19
Jakim zapisem w dokumencie HTML można stworzyć element, który wyświetli obraz kotek.jpg oraz tekst alternatywny "obrazek kotka"?
A. <img href="kotek.jpg" title="obrazek kotka">
B. <img href="kotek.jpg" alt="obrazek kotka">
C. <img src="kotek.jpg" alt="obrazek kotka">
D. <img src="kotek.jpg" title="obrazek kotka">
Odpowiedź <img src="kotek.jpg" alt="obrazek kotka"> jest poprawna, ponieważ zawiera element <img>, który jest standardowym rozwiązaniem do wyświetlania obrazów w dokumentach HTML. Atrybut src określa ścieżkę do pliku obrazu, co jest kluczowe dla poprawnego załadowania grafiki na stronie. Atrybut alt z kolei pełni istotną rolę w zapewnieniu dostępności treści; tekst alternatywny wyświetla się w przypadku, gdy obraz nie może zostać załadowany lub jest odczytywany przez programy dla osób niewidomych. Zastosowanie odpowiednich atrybutów jest zgodne z wytycznymi W3C dotyczącymi dostępności, co pozwala na tworzenie bardziej przyjaznych dla użytkowników stron internetowych. W praktyce, prawidłowe wykorzystanie atrybutu alt jest również korzystne dla SEO, ponieważ wyszukiwarki analizują te opisy przy ocenie kontekstu strony. Ważne jest, aby zawsze stosować zarówno src, jak i alt, aby zapewnić pełnię funkcji obrazu na stronie.
Pytanie 20
W CSS zastosowano poniższe formatowanie. Kolorem czerwonym będzie wyświetlony
h1i{ color: red; }
A. jedynie tekst italic we wszystkich poziomach nagłówków
B. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz tekst italic akapitu
C. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz wszelki tekst italic, niezależnie od lokalizacji na stronie
D. tylko tekst italic nagłówka pierwszego stopnia
W stylach CSS selektor złożony h1 i oznacza, że formatowanie będzie stosowane tylko do elementów pochylonych i znajdujących się wewnątrz nagłówka pierwszego poziomu h1. W praktyce oznacza to, że taki zapis CSS zmienia kolor na czerwony tylko dla tekstu wewnątrz tagu <i> znajdującego się w <h1>. Selekcja złożona umożliwia precyzyjne określanie, które elementy są formatowane, co jest kluczowe w przypadku dużych i złożonych stron internetowych. Zrozumienie działania selektorów jest fundamentem efektywnego stylizowania dokumentów HTML. Pozwala to na zachowanie spójności wizualnej oraz lepszą kontrolę nad wyglądem strony. Dobór odpowiednich selektorów w CSS to również jedna z dobrych praktyk, które sprzyjają czytelności kodu oraz jego łatwiejszej konserwacji w przyszłości. Taki zapis pozwala na minimalizację konfliktów stylów, które mogą się pojawić przy bardziej ogólnych selektorach. Praktyczne użycie selektorów złożonych jest więc zalecane w celu uzyskania bardziej kontrolowanego i przewidywalnego wyglądu strony internetowej, co jest zgodne ze standardami webowymi promującymi semantyczne i uporządkowane kodowanie.
Pytanie 21
Który z poniższych skryptów pokazuje bieżącą datę oraz czas w formacie 2024-04-14 13:45:19?
A. <?php date("Y-m-d”) + time("G:i:s"); ?>
B. <?php echo date("Ymd Gis"); ?>
C. <?php date("Y-m-d G:i:s"); ?>
D. <?php echo date("Y-m-d G:i:s"); ?>
Odpowiedź numer 4 jest poprawna, ponieważ używa funkcji echo do wyświetlenia wyniku funkcji date, która formatuje datę i czas w odpowiedni sposób. W tym przypadku użycie formatu Y-m-d G:i:s pozwala na wyświetlenie roku z czterema cyframi, miesiąca i dnia z dwoma cyframi oraz godziny w formacie 24-godzinnym bez wiodącego zera, a także minut i sekund z wiodącymi zerami. Funkcje PHP date i echo są standardem w języku PHP do pracy z datami i wyświetlaniem danych. Praktyczne zastosowanie tej funkcji jest szerokie, ponieważ umożliwia dynamiczne generowanie treści na stronach internetowych, takich jak wyświetlanie aktualnej daty w nagłówku strony czy w logach systemowych. Dobre praktyki sugerują, aby zawsze uwzględniać strefę czasową przy pracy z datami, co można osiągnąć za pomocą funkcji date_default_timezone_set. Dzięki temu kod będzie niezależny od ustawień serwera i zawsze dostarczał spójne wyniki. Warto również zaznaczyć, że manipulacje na datach i czasie są kluczowe w wielu aplikacjach, od rezerwacji po analizy czasu działań użytkowników.
Pytanie 22
Wskaż stwierdzenie, które jest prawdziwe dla następującej definicji stylu:
<style type="text/css"> <!-- p {color: blue; font-size: 14pt; font-style: italic} a { font-size: 16pt; text-transform: lowercase; } td.niebieski { color: blue } td.czerwony { color: red } --> </style>
A. Jest to styl lokalny.
B. Zdefiniowano dwie klasy.
C. Akapit będzie transponowany na małe litery.
D. Odnośnik będzie pisany czcionką 14 punktów.
Gratulacje, dobrze odpowiedziałeś. W załączonym kodzie CSS zdefiniowano dwie klasy, a mianowicie 'niebieski' i 'czerwony'. Klasy te są przypisane do elementów TD, co oznacza, że komórki tabeli mogą mieć kolor niebieski lub czerwony w zależności od przypisanej klasy. Klasy CSS są jednym z podstawowych sposobów formatowania elementów na stronie internetowej, które pozwalają na stylizowanie grup elementów na podstawie wspólnego identyfikatora klasy. Zamiast formatować każdy element HTML osobno, możemy jednorazowo zdefiniować styl dla klasy, a następnie przypisać tę klasę do dowolnej liczby elementów. To jest zgodne z dobrymi praktykami programowania DRY (Don't Repeat Yourself), co zwiększa czytelność i utrzymanie kodu. W kontekście pytania, każda komórka tabeli przypisana do klasy 'niebieski' lub 'czerwony' będzie miała odpowiednio niebieski lub czerwony kolor.
Pytanie 23
Jaka wartość zostanie wypisana na standardowym wyjściu dla zamieszczonego w ramce fragmentu programu napisanego w języku C++ ?
int obliczenia( int x ){ x %= 3; x++; return x; }
int main( ){ std::cout << obliczenia(32); }
A. 2
B. 3
C. 0
D. 32
Dobra robota! Wybrałeś opcję 3, co oznacza, że zrozumiałeś, jak działają operatorzy w C++. W tym przykładzie mamy funkcję 'obliczenia', która przyjmuje argument 'x' równy 32. W środku tej funkcji wykonuje się operacja modulo (x %= 3), co w praktyce oznacza, że dzielimy 32 przez 3 i zostaje nam reszta, czyli 2. Później dodajemy 1 do 'x' (x++), co daje nam w sumie 3. I to właśnie ta liczba jest zwracana przez funkcję i wypisywana na ekranie przez 'std::cout'. Fajnie jest pamiętać, że '%=' skraca zapis do x = x % 3, a 'x++' to z kolei x = x + 1. Te skróty to codzienność w programowaniu, dlatego warto je znać. No i pamiętaj, że w C++ każda funkcja zwraca wartość przy użyciu 'return', a ta wartość jest potem używana tam, gdzie funkcję wywołujesz.
Pytanie 24
W języku JavaScript zapisano funkcję. Co ona ma za zadanie?
functionfun1(f){if(f<0)f=f*(-1);returnf;}
A. zwrócić wartość odwrotną do f
B. zwrócić wartość bezwzględną z f
C. wypisać wartość bezwzględną z f
D. wypisać wartość odwrotną do f
Twoja odpowiedź jest poprawna. Funkcja, o której mówi pytanie, zwraca wartość bezwzględną z argumentu f. W języku programowania JavaScript wartość bezwzględną możemy obliczyć w różny sposób. W tym przypadku, dla f mniejszego od zera funkcja mnoży f przez -1, co jest równoznaczne z obliczeniem wartości bezwzględnej dla liczby ujemnej. Dla liczby nieujemnej, funkcja zwraca jej wartość bez zmian. To jest zgodne z definicją wartości bezwzględnej, która mówi, że jest to odległość liczby od zera na osi liczb rzeczywistych, bez względu na kierunek. W praktyce, wartość bezwzględna często jest używana w algorytmach, w których interesuje nas tylko 'rozmiar' wartości, a nie jej kierunek, np. w algorytmach statystycznych, graficznych czy fizycznych.
Pytanie 25
W tabeli produkt znajdują się przedmioty wyprodukowane po roku 2000, z kolumnami nazwa i rok_produkcji. Klauzula SQL pokaże listę przedmiotów wyprodukowanych
SELECT * FROM `produkt` WHERE SUBSTR(rok_produkcji,3,2)=17;
A. w roku 2017
B. po roku 2017
C. w latach innych niż 2017
D. przed rokiem 2017
Wybór odpowiedzi "w roku 2017" jest prawidłowy, ponieważ zapytanie SQL stosuje funkcję SUBSTR do wydobycia części roku produkcji. Funkcja ta zaczyna od trzeciego znaku w łańcuchu reprezentującym rok produkcji i zwraca dwa znaki, co w przypadku roku 2017 daje nam '17'. W związku z tym zapytanie wyświetli jedynie te przedmioty, których rok produkcji kończy się na '17', co obejmuje rok 2017. Zastosowanie funkcji SUBSTR jest częstą praktyką w SQL, gdy chcemy analizować lub filtrować dane tekstowe według określonych wzorców. Na przykład, w przypadku bazy danych produktów, możemy wykorzystać tę metodę do kategoryzowania towarów według roczników lub do analizy sprzedaży w danym roku. Dobrą praktyką jest także zapewnienie, że dane w kolumnie rok_produkcji są przechowywane w jednolitym formacie, co ułatwia ich przetwarzanie i analizę.
A. Jest to lista numerowana z zagłębioną listą punktowaną.
B. Jest to lista punktowana z zagłębioną listą numerowaną.
C. Nie ma zagłębień i jest numerowana, słowo "niebieski" ma przyporządkowany numer 5.
D. Nie ma zagłębień i jest punktowana, wyświetla 5 punktów.
Dobra robota! Twoja odpowiedź jest na miejscu. Ta lista HTML, co widziałeś na obrazku, to faktycznie lista uporządkowana, stworzona przy pomocy znacznika <ol>. Takie listy są numerowane, co sprawia, że łatwiej je śledzić. W HTML mamy dwa rodzaje list: uporządkowane, czyli numerowane z <ol>, i nieuporządkowane, które robimy z <ul> i one są punktowane. Fajnie, że pamiętasz o CSS, bo dzięki niemu możemy dostosować wygląd tych list. Ogólnie, lista numerowana zaczyna od 1 i idzie dalej (1, 2, 3 itd.), a punktowana pokazuje kropki. Co ciekawe, można też zagnieżdżać listy, co daje nam takie wielopoziomowe struktury. Dlatego w tej liście mamy wewnątrz punktowaną, która jest stworzona z <ul>. I pamiętaj, że używanie właściwych znaczników ma znaczenie – szczególnie dla osób korzystających z czytników ekranu.
Pytanie 27
W bazie danych wykonano poniższe polecenia dotyczące uprawnień użytkownika adam:
Po wykonaniu tych instrukcji użytkownik adam uzyska dostęp do:
A. zmiany danych oraz przeglądania tabeli klienci
B. usunięcia tabeli lub jej rekordów
C. tworzenia tabeli klienci i modyfikowania w niej danych
D. przeglądania tabeli klienci oraz dodawania do niej rekordów
Użytkownik <b>adam</b> rzeczywiście uzyskuje pełne prawa do zarządzania tabelą <b>klienci</b> po wykonaniu polecenia GRANT ALL PRIVILEGES. To polecenie nadaje wszystkie możliwe uprawnienia, w tym SELECT (przeglądanie danych), INSERT (wstawianie nowych rekordów), UPDATE (aktualizowanie istniejących danych) oraz DELETE (usuwanie rekordów). W kontekście praktycznym, posiadanie ALL PRIVILEGES oznacza, że użytkownik ma swobodę w manipulowaniu danymi, co jest kluczowe w pracy z bazami danych. Na przykład, w aplikacji zarządzającej klientami, <b>adam</b> może zaktualizować szczegóły klienta, dodać nowych klientów do bazy oraz usunąć tych, którzy już nie są aktywni. Jednakże, ważne jest, aby przyznawanie takich uprawnień odbywało się zgodnie z zasadami minimalnych uprawnień, aby zredukować ryzyko nieautoryzowanych zmian. Dlatego też praktyki zarządzania użytkownikami w bazach danych powinny obejmować dokładne audyty uprawnień oraz regularne przeglądy przyznanych praw, aby zapewnić bezpieczeństwo danych.
Pytanie 28
W języku SQL, jaki będzie efekt wykonania poniższego zapytania?
ALTER TABLEosobaDROP COLUMNgrupa;
A. Zmieniona zostanie nazwa tabeli na grupa.
B. Dodana zostanie kolumna grupa.
C. Usunięta zostanie kolumna grupa.
D. Zmieniona zostanie nazwa kolumny na grupa.
Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź. W zaprezentowanym pytaniu skupiliśmy się na instrukcji 'ALTER TABLE' w języku SQL, a dokładniej na jej konkretnej odmianie, tj. 'DROP COLUMN'. Ta instrukcja służy do usunięcia kolumny z istniejącej tabeli. W tym konkretnym przypadku, użyto jej do usunięcia kolumny o nazwie 'grupa' z tabeli 'osoba'. Jest to przydatne narzędzie w przypadku, gdy chcemy usunąć dane z bazy bez usuwania całej tabeli. Pamiętaj jednak o skutkach utraty wszystkich danych z tej kolumny. Zawsze warto zrobić backup bazy danych przed taką operacją. Dobrą praktyką jest także sprawdzenie, jakie inne elementy bazy są zależne od usuwanej kolumny, aby uniknąć niespodziewanych problemów.
Pytanie 29
Do następnego poziomu można przejść, gdy: punkty = 20, paczki co najmniej 3, dystans = 200 m. Który warunek (JS) to sprawdza?
A.
punkty==20||paczki==3||dystans==200
B.
punkty==20||paczki>=3||dystans==200
C.
punkty==20&&paczki==3&&dystans==200
D.
punkty==20&&paczki>=3&&dystans==200
Awans wymaga spełnienia WSZYSTKICH warunków naraz, więc łączymy je &&: punkty równe 20, paczki co najmniej 3 (paczki>=3) i dystans 200 - czyli punkty==20&&paczki>=3&&dystans==200. Dlatego ten warunek jest poprawny.
Pytanie 30
W tabeli zadania znajduje się pole tekstowe status. Jakie zapytanie należy użyć, aby usunąć te zadania, które mają status 'zamknięte'?
A. TRUNCATE TABLE zadania;
B. DELETE FROM zadania WHERE status = 'zamknięte';
C. DELETE FROM zadania;
D. TRUNCATE TABLE zadania WHERE status = 'zamknięte';
Odpowiedź DELETE FROM zadania WHERE status = 'zamknięte' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje standardową składnię SQL do usuwania rekordów z tabeli na podstawie zadanych warunków. W tym przypadku, kwerenda ta usuwa tylko te wiersze, które mają wartość 'zamknięte' w polu status. Jest to podejście zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie, które dane mają zostać usunięte, co minimalizuje ryzyko przypadkowego usunięcia innych rekordów. Na przykład, w systemie zarządzania projektami, możemy mieć wiele zadań z różnymi statusami, takimi jak 'otwarte', 'w trakcie', czy 'zamknięte'. Użycie tej kwerendy pozwala na oczyszczenie bazy danych z nieaktualnych zadań, co jest kluczowe dla utrzymania porządku i efektywności w zarządzaniu projektami. Ponadto, stosując tę metodę, możemy w przyszłości łatwo modyfikować warunki usuwania, na przykład zmieniając status na 'wstrzymane', zachowując elastyczność w zarządzaniu danymi.
Pytanie 31
Aby sprawdzić ustawienia konfiguracji PHP (z pliku php.ini), można uruchomić skrypt zawierający wywołanie:
A.
phpinfo()
B.
ini_set()
C.
phpversion()
D.
phpcredits()
Funkcja phpinfo() generuje stronę z pełną informacją o konfiguracji PHP: wartości dyrektyw z pliku php.ini, załadowane rozszerzenia, wersję, ścieżki i zmienne środowiskowe. Wystarczy uruchomić skrypt <?phpphpinfo();?>, by sprawdzić, jak skonfigurowany jest serwer. Dlatego do podejrzenia ustawień PHP służy phpinfo().
Pytanie 32
Funkcji session_start() w PHP należy używać podczas realizacji
A. ładowania danych z zewnętrznych plików
B. wielostronicowej strony internetowej, która wymaga dostępu do danych przy przechodzeniu między stronami
C. każdej strony, która wykorzystuje ciasteczka
D. przetwarzania formularzy
Funkcja session_start() jest kluczowym elementem zarządzania sesjami w PHP, co jest niezbędne w kontekście wielostronicowych witryn internetowych. Jej głównym zadaniem jest inicjalizacja sesji, która pozwala na przechowywanie i udostępnianie danych użytkownika pomiędzy różnymi stronami serwisu. Gdy wywołasz session_start(), PHP sprawdza, czy istnieje już aktywna sesja. Jeśli tak, został załadowany odpowiedni identyfikator sesji, co umożliwia dostęp do danych przechowywanych w superglobalnej tablicy $_SESSION. Przykładami zastosowania mogą być koszyki zakupowe, gdzie użytkownik dodaje produkty na różnych stronach, a dane o tych produktach muszą być zachowane i dostępne na każdej z nich. Dobre praktyki zalecają, aby session_start() było wywoływane na początku skryptu, przed jakimkolwiek wyjściem na ekran, aby uniknąć problemów z nagłówkami HTTP. Ponadto, zarządzanie sesjami powinno być realizowane z uwzględnieniem bezpieczeństwa, np. poprzez regenerację identyfikatorów sesji po zalogowaniu oraz zabezpieczenie przed atakami CSRF.
Pytanie 33
Zmienna o typie integer lub int jest w stanie przechowywać
A. znak
B. łańcuch znaków
C. liczbę całkowitą
D. liczbę rzeczywistą
Zmienna typu integer, znana również jako int, jest podstawowym typem danych w wielu językach programowania, takich jak C, C++, Java czy Python. Jej kluczową zaletą jest możliwość przechowywania tylko liczb całkowitych, co czyni ją idealnym wyborem do operacji arytmetycznych, które wymagają precyzyjnego zarządzania wartościami całkowitymi bez części dziesiętnych. Przykłady zastosowania to m.in. przechowywanie ilości przedmiotów w magazynie, zliczanie punktów w grze lub reprezentowanie indeksów w tablicach. W praktyce, użycie zmiennych typu integer umożliwia efektywne wykorzystanie pamięci, ponieważ zajmują one mniej miejsca niż zmienne typu zmiennoprzecinkowego, a ich operacje są wykonywane szybciej. Ponadto, stosowanie zmiennych całkowitych jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dobór odpowiednich typów danych do specyficznych potrzeb aplikacji, co zwiększa ich wydajność i czytelność kodu. Warto także zrozumieć, że w kontekście programowania, typ zmiennej determinuje zakres wartości, które można przechowywać, co w przypadku typu integer zwykle wynosi od -2,147,483,648 do 2,147,483,647 w standardzie 32-bitowym, co czyni go wystarczającym dla wielu zastosowań.
Pytanie 34
Element
<metacharset="utf-8">
służy do definiowania metadanych witryny internetowej związanych z
A. opisem witryny
B. językiem witryny
C. słowami kluczowymi
D. kodowaniem znaków
Element <meta charset="utf-8"> jest kluczowym fragmentem kodu HTML, który definiuje kodowanie znaków używane na stronie internetowej. Ustawienie kodowania na UTF-8 jest obecnie standardem branżowym, który pozwala na prawidłowe wyświetlanie tekstów w różnych językach, a także obsługę różnorodnych znaków specjalnych. Dzięki temu strona będzie renderować się poprawnie niezależnie od używanego języka, co jest szczególnie istotne w kontekście globalizacji i dostępności treści dla szerokiego grona użytkowników. W praktyce, poprawne kodowanie znaków eliminuje problemy z wyświetlaniem polskich znaków diakrytycznych, takich jak ą, ć, ę, ł czy ź. Warto także zauważyć, że błędne ustawienie kodowania może prowadzić do tzw. "krzaków" w treści, co znacząco obniża jakość prezentacji strony oraz jej użyteczność. Dlatego zaleca się zawsze stosować <meta charset="utf-8"> w nagłówku dokumentu HTML, aby zapewnić pełną kompatybilność i poprawność wyświetlania treści w różnych przeglądarkach i systemach operacyjnych.
Pytanie 35
Podany poniżej kod źródłowy w języku C++ ma na celu wypisywanie dla wprowadzonych dowolnych liczb całkowitych różniących się od zera:
Kod źródłowy napisany w języku C++ ma na celu wypisywanie tylko liczb parzystych. Funkcja main() wczytuje liczbę całkowitą za pomocą cin, a następnie wchodzi w pętlę while, która trwa tak długo, jak długo wczytana liczba nie jest równa zero. Wewnątrz pętli, zastosowano sprawdzenie warunku, który definiuje, czy liczba jest parzysta, poprzez operator modulo: (liczba % 2) == 0. Jeśli wynik tego działania jest równy zero, liczba jest parzysta i zostaje wypisana na ekranie. Wszelkie inne liczby (nieparzyste) nie są wyświetlane. Przykładem praktycznego zastosowania tego kodu może być program do analizy danych liczbowych, gdzie chcemy zebrać tylko liczby parzyste do dalszej obróbki, na przykład w statystyce lub w aplikacjach finansowych. Praktyczne podejście do programowania w C++ wymaga znajomości takich konstrukcji jak pętle i warunki, co jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi w branży oprogramowania.
Pytanie 36
W przypadku podanego fragmentu kodu walidator HTML zgłosi błąd, ponieważ <img src="kwiat.jpg alt="kwiat">
A. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia obrazu
B. zastosowano nieznany atrybut alt
C. brak obrazu kwiat.jpg
D. nie zamknięto cudzysłowu
W przedstawionym kodzie HTML występuje błąd związany z niedomknięciem cudzysłowu dla atrybutu 'src'. Prawidłowa składnia powinna wyglądać następująco: <img src="kwiat.jpg" alt="kwiat">. Brak cudzysłowu po 'kwiat.jpg' uniemożliwia poprawne zinterpretowanie kodu przez przeglądarki, co skutkuje błędem walidacji. Zasady walidacji kodu HTML są zgodne z wytycznymi W3C, które zalecają, aby każdy atrybut był zamknięty cudzysłowem. Poprawność kodu nie tylko wpływa na jego działanie, ale również na dostępność strony oraz SEO. Użytkownicy, którzy poruszają się po stronach bez pełnej obsługi HTML, mogą napotkać problemy z wyświetlaniem obrazów. W praktyce, zawsze warto stosować dobregi praktyki kodowania, takie jak użycie linterów do sprawdzania poprawności kodu przed jego publikacją, aby uniknąć takich błędów.
Pytanie 37
Aby zwiększyć wydajność operacji na bazie danych dla pól często używanych w wyszukiwaniu lub sortowaniu, należy:
A. utworzyć indeks
B. dodać klucz obcy
C. dodać więzy integralności
D. utworzyć osobną tabelę na te pola
Indeks to dodatkowa struktura bazy, która działa jak skorowidz w książce: zamiast przeglądać cały zbiór wierszy, baza sięga do uporządkowanego spisu i szybko odnajduje szukane wartości. Dlatego dla kolumn często występujących w warunkach WHERE, sortowaniu czy złączeniach zakłada się indeksy - przyspieszają odczyt nawet wielokrotnie. Trzeba pamiętać, że indeksy nieco spowalniają zapis i zajmują miejsce, więc zakłada się je świadomie, na właściwych polach. Do poprawy wydajności wyszukiwania służy właśnie indeks.
Pytanie 38
Instrukcja użytkownika aplikacji nie powinna zawierać
A. wymagań sprzętowych.
B. opisu instalacji programu.
C. opisu zastosowanych algorytmów.
D. sposobu działania poszczególnych komponentów.
Poprawnie – instrukcja użytkownika aplikacji nie powinna zawierać opisu zastosowanych algorytmów. Dokument „dla użytkownika” ma jedno główne zadanie: w prosty sposób pokazać, jak korzystać z programu, a nie jak jest on zbudowany w środku. Algorytmy, struktury danych, złożoność obliczeniowa, szczegóły implementacyjne – to jest domena dokumentacji technicznej, przeznaczonej dla programistów, architektów systemów czy osób rozwijających oprogramowanie. Z punktu widzenia zwykłego użytkownika ważne jest raczej: na jakim sprzęcie aplikacja pójdzie, jak ją zainstalować, jak uruchomić konkretną funkcję i co zrobić, gdy coś nie działa. Moim zdaniem wrzucanie do instrukcji opisów algorytmów szkodzi na dwóch poziomach. Po pierwsze, zaciemnia obraz – użytkownik musi przebijać się przez techniczne treści, których i tak nie wykorzysta, zamiast skupić się na krokach „kliknij tu, wybierz to, zapisz”. Po drugie, z punktu widzenia bezpieczeństwa i ochrony własności intelektualnej firmy, zbyt szczegółowe ujawnianie algorytmów w publicznej instrukcji nie jest najlepszą praktyką. Standardem branżowym jest rozdzielenie dokumentacji na: user guide (instrukcja użytkownika), admin guide (dla administratorów), developer/technical documentation (dla twórców i integratorów). W user guide opisujemy np. wymagania sprzętowe (system operacyjny, ilość RAM, miejsce na dysku), sposób instalacji (krok po kroku, zrzuty ekranu), oraz działanie funkcji z punktu widzenia użytkownika („ten przycisk eksportuje dane do PDF”). Natomiast algorytmy sortowania, szyfrowania, kompresji czy przetwarzania danych trafiają do dokumentów technicznych, specyfikacji lub repozytorium kodu. W praktyce, jeśli użytkownik musi znać algorytm, żeby użyć programu, to znaczy, że interfejs jest po prostu źle zaprojektowany.
Pytanie 39
W języku SQL, aby dodać atrybut klucza podstawowego do pola id w istniejącej tabeli produkt należy użyć składni
A. ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id)
B. ALTER TABLE produkt ALTER COLUMN id INT
C. ALTER TABLE produkt DROP CONSTRAINT id
D. ALTER TABLE produkt DROP PRIMARY KEY
Poprawna składnia to ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id), bo dokładnie to polecenie dodaje do istniejącej tabeli nowy klucz podstawowy oparty na kolumnie id. Instrukcja ALTER TABLE służy do modyfikowania struktury tabeli, a klauzula ADD PRIMARY KEY definiuje ograniczenie (constraint) typu klucz podstawowy dla wskazanej kolumny lub zestawu kolumn. W praktyce oznacza to, że kolumna id musi być unikalna i nie może przyjmować wartości NULL. Silnik bazy danych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) zwykle tworzy do tego indeks typu UNIQUE, który przyspiesza wyszukiwanie po kluczu głównym. Moim zdaniem warto pamiętać, że takie polecenie będzie działać tylko wtedy, gdy dane w kolumnie id już spełniają warunki klucza podstawowego: brak duplikatów i brak wartości pustych. W realnym projekcie często robi się to w dwóch krokach: najpierw uzupełnia się brakujące wartości, usuwa lub poprawia duplikaty, a dopiero potem dodaje PRIMARY KEY. Przykładowo: ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id); W wielu systemach, zwłaszcza w aplikacjach webowych, kolumna id jest też często ustawiana jako AUTO_INCREMENT (MySQL) lub używa sekwencji (PostgreSQL, Oracle). Wtedy definicja tabeli przy tworzeniu może wyglądać np. tak: CREATE TABLE produkt (id INT PRIMARY KEY AUTO_INCREMENT, nazwa VARCHAR(100)); Jeśli jednak tabela już istnieje i kolumna id była zwykłą kolumną, to właśnie ALTER TABLE ... ADD PRIMARY KEY (id) jest standardowym, poprawnym sposobem nadania jej roli klucza głównego. To rozwiązanie jest zgodne z ogólną składnią SQL i dobrą praktyką modelowania relacyjnych baz danych, gdzie każda tabela powinna mieć jasno zdefiniowany klucz podstawowy, najlepiej prosty, stabilny i jednoznaczny.
Przedstawiony kod zapisany w języku PHP ma za zadanie
A. zapisać do pliku plik.txt wartość zmiennej dane
B. zmiennej dane przypisać wielkość pliku plik.txt
C. zmiennej dane przypisać zawartość pliku plik.txt
D. otworzyć plik plik.txt i jako wartość zmiennej dane przypisać rozmiar pliku
Kod z pytania wykorzystuje trzy kluczowe elementy pracy z plikami w PHP: fopen, fread i filesize. Żeby dobrze zrozumieć, dlaczego niektóre interpretacje są błędne, trzeba rozdzielić pojęcia „odczyt” i „zapis” oraz pamiętać, co tak naprawdę zwracają poszczególne funkcje. fopen z parametrem "r" otwiera plik wyłącznie do czytania. W tym trybie nie ma możliwości zapisu danych do pliku, więc każda interpretacja sugerująca, że coś jest zapisywane do pliku, stoi w sprzeczności z dokumentacją PHP. To jest częsty błąd: ktoś widzi funkcję pracującą na plikach i automatycznie myśli o zapisie, a tutaj jest tylko odczyt. Kolejna mylna ścieżka rozumowania dotyczy funkcji filesize. Ona faktycznie zwraca rozmiar pliku w bajtach, ale w tym kodzie ten rozmiar jest użyty wyłącznie jako argument dla fread, czyli jako informacja: „ile bajtów odczytać”. Zmienna $dane nie dostaje więc wartości rozmiaru pliku, tylko wynik działania fread, czyli tekstową zawartość pliku. Rozmiar pojawia się tu tylko po to, żeby powiedzieć fread, ile danych ma pobrać z uchwytu pliku. To jest subtelna, ale ważna różnica: wartość zwracana przez filesize nie jest przypisywana bezpośrednio do $dane. Może się też pojawić pokusa, by myśleć, że kod jednocześnie otwiera plik i „przypisuje rozmiar pliku jako wartość zmiennej”. W praktyce mamy dwie operacje: otwarcie pliku (fopen) i odczyt zawartości (fread). Otworzenie pliku nie jest celem samym w sobie, jest tylko krokiem pośrednim, koniecznym do tego, żeby fread mogło pobrać dane. Z mojego doświadczenia wynika, że uczniowie często mieszają: co zwraca uchwyt pliku, co zwraca funkcja odczytu, a co funkcja podająca rozmiar. Tutaj zwracany jest string z treścią pliku, nie liczba bajtów i nie sam uchwyt. Podsumowując merytorycznie: w tym przykładzie nie zachodzi zapis do pliku, zmienna $dane nie przyjmuje samego rozmiaru pliku, ani też nie jest do niej wprost przypisywana wartość z filesize. Cała logika kodu prowadzi do jednego efektu – odczytania pełnej zawartości pliku plik.txt i umieszczenia jej w zmiennej $dane, co jest poprawną interpretacją zgodną ze standardowym sposobem użycia fopen i fread w PHP.