Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 10:58
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 11:58

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku SQL dodanie nowej kolumny z nazwą miejscowości do istniejącej tabeli pracownicy umożliwia kwerenda

A. ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN miejscowosc;

B. CREATE TABLE pracownicy ADD miejscowosc FLOAT(2);

C. ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100);

D. ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc FLOAT(2);

Poprawna odpowiedź używa polecenia ALTER TABLE z klauzulą ADD i odpowiednim typem danych tekstowych: ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100);. W SQL instrukcja ALTER TABLE służy właśnie do modyfikowania istniejącej tabeli: możemy dodawać kolumny, usuwać je, zmieniać typy, klucze itp. Skoro tabela pracownicy już istnieje, nie tworzymy jej od nowa, tylko ją rozszerzamy o nową kolumnę.

Sama składnia jest dość typowa: po nazwie tabeli podajemy słowo kluczowe ADD, potem nazwę nowej kolumny i jej typ danych. Dla nazwy miejscowości naturalny jest typ znakowy, najczęściej VARCHAR z rozsądną długością, np. 50, 80 czy 100 znaków. VARCHAR oznacza, że długość jest zmienna, czyli baza nie marnuje miejsca na puste znaki, gdy ktoś wpisze krótszą nazwę, np. „Łódź” czy „Rzeszów”. Moim zdaniem 100 znaków to bezpieczny, dość często spotykany limit w praktycznych projektach.

W realnych bazach (MySQL, PostgreSQL, SQL Server) bardzo podobnie dodaje się inne kolumny, np. numer telefonu czy kod pocztowy: ALTER TABLE pracownicy ADD telefon VARCHAR(20);. Dobrą praktyką jest też od razu przemyślenie, czy kolumna może być NULL, czy powinna mieć domyślną wartość. Przykładowo można napisać: ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100) NOT NULL DEFAULT 'nieznana'; – to już trochę wyższy poziom projektowania, ale w większych systemach ma duże znaczenie.

Warto zapamiętać ogólny schemat: ALTER TABLE nazwa_tabeli ADD nazwa_kolumny typ;. To jedno z podstawowych poleceń DDL (Data Definition Language) i w administracji bazami danych jest używane bardzo często, gdy trzeba rozbudować istniejący schemat bez kasowania danych.

Pytanie 2

Z jakim problemem wiąże się poziom izolacji transakcji Repeatable Read (powtarzalny odczyt)?

A. z brudnymi odczytami

B. z niepowtarzalnymi odczytami

C. z utratą aktualizacji

D. z odczytami widmowymi (phantom reads)

Pozostałe problemy są eliminowane na tym lub niższych poziomach. Brudne odczyty (dirty reads - czytanie niezatwierdzonych danych) i niepowtarzalne odczyty (zmiana odczytanego wiersza) są już WYKLUCZONE przez Repeatable Read. Utrata aktualizacji to inny problem współbieżności. Z Repeatable Read wiążą się odczyty widmowe.

Pytanie 3

Tabela góry, której fragment został pokazany, obejmuje polskie pasma górskie oraz ich szczyty. Podaj kwerendę obliczającą dla każdego pasma górskiego średnią wysokość szczytów.

A. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory LIMIT pasmo

B. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

C. SELECT pasmo, COUNT(wysokosc) FROM gory ORDER BY pasmo

D. SELECT pasmo, SUM(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo

Gratulacje! Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Zapytanie 'SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo;' jest poprawne. Funkcja AVG() jest jedną z funkcji agregujących w SQL, które służą do wykonania pewnej operacji na zestawie wartości. W tym przypadku oblicza ona średnią wartość wysokości szczytów dla każdego z pasm górskich. Funkcja GROUP BY jest natomiast klauzulą SQL, która jest używana do grupowania wartości z różnych wierszy w jedną grupę. W tym przypadku GROUP BY pasmo oznacza, że wyniki zostaną pogrupowane według pasma górskiego, co pozwala obliczyć średnią wysokość szczytów dla każdego z pasm. Jest to zgodne z treścią pytania. Pamiętaj, że wykorzystanie funkcji agregujących w SQL pozwala na efektywne przetwarzanie dużych ilości danych, co jest niezwykle ważne w praktycznych zastosowaniach baz danych.

Pytanie 4

Czym różnią się polecenia DROP TABLE i TRUNCATE TABLE?

A. DROP TABLE usuwa tabelę, a TRUNCATE TABLE zmienia w niej dane wg warunku

B. DROP TABLE usuwa tabelę, a TRUNCATE TABLE usuwa wszystkie dane, zostawiając pustą tabelę

C. oba usuwają tabelę z zawartością, ale TRUNCATE da się cofnąć

D. oba usuwają tylko zawartość, ale tylko DROP TABLE da się cofnąć

DROP TABLE usuwa CAŁĄ tabelę - razem ze strukturą (kolumnami, definicją), więc tabela przestaje istnieć. TRUNCATE TABLE kasuje tylko wszystkie WIERSZE, zostawiając pustą tabelę gotową do dalszego użycia. Dlatego DROP usuwa tabelę, a TRUNCATE czyści dane, zostawiając pustą tabelę.

Pytanie 5

Wskaż właściwą sekwencję kroków w procesie projektowania relacyjnej bazy danych?

A. Określenie kluczy głównych tabel, Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie relacji

B. Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie kluczy głównych tabel, Określenie relacji

C. Określenie relacji, Określenie kluczy głównych tabel, Selekcja, Określenie zbioru danych

D. Selekcja, Określenie relacji, Określenie kluczy głównych tabel, Określenie zbioru danych

Wybranie błędnej odpowiedzi sugeruje, że nie do końca rozumiesz, jak działa proces projektowania relacyjnej bazy danych. Kiedy kolejność kroków jest pomijana, mogą się pojawić problemy. Czasem widziałem, że klucze podstawowe są określane jeszcze przed zdefiniowaniem zbioru danych. To może prowadzić do błędnego przypisania kluczy do tabel. Klucz podstawowy powinien być oparty na wcześniej zdefiniowanych danych, żeby wszystko było unikalne i wartościowe. Jak się nie rozumie, jakie dane mają być w bazie, to ustalanie relacji na wyrost nie ma sensu. W praktyce, jeśli źle podchodzimy do projektowania bazy danych, to później mogą być kłopoty z zarządzaniem danymi, co wpłynie na efektywność naszej aplikacji. Dlatego warto skupić się na dobrze przemyślanym zbiorze danych zanim zaczniemy myśleć o kluczach i relacjach.

Pytanie 6

Którego narzędzia używa się do naprawy i optymalizacji bazy danych w MySQL?

mysqladmin

mysqlslap

mysqldump

mysqlcheck

Do sprawdzania, naprawy i optymalizacji tabel w MySQL służy mysqlcheck - narzędzie wiersza poleceń obsługujące m.in. opcje --repair i --optimize. Dlatego to mysqlcheck.

Pytanie 7

Możliwość utworzenia konta użytkownika jan z hasłem janPass można osiągnąć przy pomocy polecenia

A. CREATE USER 'jan'@'localhost';

B. CREATE USER 'jan'@'localhost' PASSWORD EXPIRE;

C. CREATE USER 'jan'@'%localhost' IDENTIFIED VIA mysql_native_password USING 'janPass';

D. CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';

Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ prawidłowo wykorzystuje składnię polecenia SQL do tworzenia użytkownika w bazie danych MySQL. Polecenie 'CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';' tworzy nowego użytkownika o nazwie 'jan' z hasłem 'janPass', które jest wymagane do autoryzacji. Użycie 'IDENTIFIED BY' jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa, ponieważ pozwala na bezpośrednie zdefiniowanie hasła w momencie tworzenia konta użytkownika. W praktyce, stworzenie użytkownika z odpowiednim hasłem jest kluczowym krokiem w zarządzaniu bazą danych, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa danych. Umożliwia to ograniczenie dostępu do zasobów bazy danych tylko do autoryzowanych użytkowników. Dodatkowo, w codziennej pracy należy regularnie aktualizować hasła użytkowników oraz stosować złożone hasła, aby zwiększyć poziom bezpieczeństwa. Warto również zaznaczyć, że w nowoczesnych wersjach MySQL możliwe jest użycie dodatkowych opcji, takich jak 'REQUIRE SSL', dla podniesienia poziomu zabezpieczeń przy nawiązywaniu połączeń.

Pytanie 8

W relacyjnym modelu danych, krotki definiuje się jako

A. wiersze tabeli wyłączając wiersz nagłówkowy, w którym znajdują się nazwy kolumn

B. liczbę rekordów w tabeli

C. wszystkie wiersze w tabeli łącznie z wierszem nagłówkowym

D. wszystkie kolumny tabeli, które reprezentują atrybuty obiektu

W relacyjnych bazach danych ważne jest, żeby wiedzieć, czym różnią się wiersze od kolumn. Jak ktoś twierdzi, że krotkami są wszystkie wiersze tabeli razem z nagłówkiem, to nie do końca tak jest. Wiersz nagłówkowy ma znaczenie, bo pokazuje strukturę danych, ale nie wchodzi w skład krotek. Z kolei określanie krotek jako liczby rekordów w tabeli jest mało precyzyjne, bo to nie oddaje tego, co naprawdę oznaczają krotki. Kolejna błędna odpowiedź, która mówi, że krotkami są wszystkie kolumny, może wprowadzać w błąd, bo kolumny definiują atrybuty, ale same w sobie nie przechowują danych. W kontekście baz danych, krotki są kluczowe dla zrozumienia, jak te dane są poukładane, a ich dobre zdefiniowanie sprawia, że zarządzanie informacjami staje się łatwiejsze. Żeby unikać błędów przy projektowaniu baz danych, trzeba pamiętać, że krotki to zestawy wartości atrybutów, które można porównywać i obrabiać w SQL. Takie podejście jest ważne, żeby poprawnie tworzyć zapytania i zarządzać danymi w różnych systemach baz danych.

Pytanie 9

W tabeli pracownicy (kolumny: nazwisko, imie, pensja, wiek) chcemy obliczyć średnią pensję. Które zapytanie jest poprawne?

SELECT AVG(nazwisko) FROM pracownicy

SELECT AVG(pensja) FROM pracownicy

SELECT VAR(pensja) FROM nazwisko

SELECT VAR(pracownicy) INTO pensja

Średnią wartość z kolumny liczy funkcja agregująca AVG, której podaje się nazwę kolumny liczbowej, a po FROM - nazwę tabeli. Aby uzyskać średnią pensję, zapisuje się SELECT AVG(pensja) FROM pracownicy. Dlatego to zapytanie jest poprawne.

Pytanie 10

Przy użyciu komendy ALTER TABLE można

A. zmienić dane w rekordach

B. usunąć dane z rekordu

C. zmodyfikować strukturę tabeli

D. skasować tabelę

Kiedy mówimy o poleceniu ALTER TABLE w SQL, to jest to naprawdę ważne narzędzie, które pozwala na zmianę struktury tabeli w bazie danych. Możemy dzięki niemu dodać nowe kolumny, zmienić rodzaj danych w istniejących czy nawet usunąć niepotrzebne kolumny. Na przykład, gdybyśmy chcieli dodać kolumnę 'data_urodzenia' do tabeli 'pracownicy', to musielibyśmy użyć takiego polecenia: ALTER TABLE pracownicy ADD data_urodzenia DATE;. To wszystko jest kluczowe, żeby nasze aplikacje mogły się rozwijać i żeby baza danych spełniała coraz to nowe wymagania. Z mojego doświadczenia wynika, że najlepiej jest zawsze robić kopię zapasową danych przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian. Dobrze by też było testować zmiany w środowisku, które nie jest produkcyjne, zanim coś popsujemy. Warto pamiętać, że niektóre operacje mogą wymagać zablokowania tabeli, co może skutkować tym, że użytkownicy nie będą mogli korzystać z systemu, więc trzeba to mieć na uwadze.

Pytanie 11

Jakie polecenie należy zastosować, aby w trakcie tworzenia tabeli dodać klucz obcy obejmujący wiele kolumn?

A. CONSTRAINT(nazwisko,imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)

B. CONSTRAINT(nazwisko,imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

C. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY (nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko,imie)

D. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON (nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko,imie)

Wszystkie odpowiedzi inne niż 'CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY (nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko,imie)' zawierają błędy, które mogą prowadzić do nieprawidłowego definiowania klucza obcego. Pierwsza odpowiedź niepoprawnie używa terminu 'FOREIGN REFERENCES KEY', co jest błędną konstrukcją, ponieważ nie istnieje taki termin w standardzie SQL. Poprawnym terminem jest 'FOREIGN KEY', który jasno wskazuje na rolę kolumn w kontekście relacji między tabelami. Dwie kolejne odpowiedzi błędnie zdefiniowały składnię definicji klucza obcego, używając niepoprawnych konstrukcji, takich jak 'ON' czy niewłaściwego umiejscowienia nazwy ograniczenia. Klucz obcy powinien być zdefiniowany w kontekście kolumn, które są nim objęte, a także powinien odnosić się do kolumn w innej tabeli, co w tych przypadkach nie zostało zrobione prawidłowo. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków obejmują mylenie terminów i składni SQL, co może wynikać z braku znajomości standardów SQL lub po prostu z nieuwagi. Ważne jest, aby osoby pracujące z bazami danych dokładnie znały zasady składni oraz funkcje, jakie pełnią różne elementy definicji tabel i relacji, aby unikać takich błędów i zapewniać integralność danych.

Pytanie 12

W programie MS Access w ustawieniach pola klasa należy określić maskę wprowadzania danych. Jaką maskę należy ustawić, aby dane wprowadzone składały się z trzech znaków w formacie: obowiązkowa cyfra, następnie dwie obowiązkowe litery?

Ogólne
Rozmiar pola	3
Format
Maska wprowadzania
Tytuł
Wartość domyślna
Reguła spr. poprawności
Tekst reguły spr. poprawności
Wymagane	Nie
Zerowa dł. dozwolona	Tak
Indeksowane	Nie
Kompresja Unicode	Tak
Tryb IME	Bez formantu
Tryb zdania edytora IME	Brak
Tagi inteligentne

A. CLL

B. 0LL

C. 000

D. 0CC

W MS Access maska wprowadzania danych jest używana do kontrolowania formatu danych wprowadzanych do pola. Dla pola, w którym dane muszą mieć postać jednej cyfry, a następnie dwóch liter, odpowiednia maska to 0LL. Zero (0) oznacza, że na tej pozycji musi znajdować się cyfra i jest to wymóg obowiązkowy. Litera L oznacza, że na tej pozycji musi znajdować się litera i jest to również wymóg obowiązkowy. W ten sposób maska 0LL wymusza, aby dane były dokładnie w formacie jednej cyfry i dwóch liter. Praktyczne zastosowanie tego typu maski może być widoczne w sytuacjach, gdzie istnieje konieczność katalogowania produktów, gdzie oznaczenie musiałoby zawierać numer identyfikacyjny w postaci cyfry i skrót literowy identyfikujący kategorię. Takie podejście do formatowania danych zapewnia spójność i poprawność danych wprowadzanych do bazy, zgodnie z dobrymi praktykami zarządzania danymi, co jest kluczowe w systemach bazodanowych, gdzie dane są często przetwarzane i analizowane.

Pytanie 13

W systemach bazodanowych, aby przedstawić dane, które spełniają określone kryteria, należy stworzyć

A. formularz

B. makropolecenie

C. raport

D. relację

Raport w kontekście baz danych to coś, co naprawdę pomaga w uporządkowanej prezentacji danych. Dzięki niemu możemy pokazać informacje w taki sposób, żeby było to zrozumiałe i zgodne z tym, czego potrzebujemy. Raporty to świetne narzędzie do zbierania danych, ich analizy i wizualizacji, co jest bardzo ważne w biznesie. Na przykład, można za ich pomocą stworzyć zestawienie sprzedaży za dany okres, porównać finanse różnych działów firmy albo sprawdzić, jak skuteczne były kampanie marketingowe. W praktyce często korzysta się z takich raportów w programach jak Microsoft Access, gdzie można wybrać źródło danych, odpowiednie pola i ustawić filtry. To wszystko po to, żeby stworzyć dokument, który jasno przedstawia wyniki analizy. Warto pamiętać, że tworzenie raportów powinno opierać się na dobrych zasadach, takich jak czytelność i estetyka, a także dostosowanie do potrzeb użytkownika, bo to naprawdę się liczy, jeśli chodzi o UX.

Pytanie 14

Jakie informacje z ośmiu wpisanych rekordów w tabeli zwierzęta zostaną przedstawione w wyniku wykonania wskazanej instrukcji SQL?

A. Anna Kowalska, Jan Nowak

B. Figaro, Dika, Fuks

C. Fafik, Brutus, Dika, Fuks

D. Dika, Fuks

Zapytanie SQL SELECT imie FROM zwierzeta WHERE rodzaj = 2 AND szczepienie = 2016; filtruje wyniki według dwóch kryteriów: rodzaj musi być równy 2 i rok szczepienia musi być 2016. W danych mamy kilka zwierząt, ale tylko Dika i Fuks spełniają oba te warunki. Dika i Fuks mają rodzaj równy 2 oraz rok szczepienia 2016, co czyni je jedynymi zwierzętami w tabeli spełniającymi te kryteria. Zrozumienie tego typu zapytań wymaga znajomości składni SQL oraz logiki warunkowej. W praktyce stosowanie filtrów WHERE to jedna z podstawowych technik selekcji danych umożliwiająca precyzyjne wyciąganie rekordów z dużych zbiorów danych. Warto również zaznaczyć, że poprawne używanie takich zapytań w pracy zawodowej jest niezbędne dla zapewnienia jakości i wydajności procesów związanych z bazami danych. Wiedza ta jest kluczowa w wielu branżach, w których przetwarzanie dużych ilości danych jest codziennością.

Pytanie 15

Zgodnie z zasadami ACID, odnoszącymi się do przeprowadzania transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) wskazuje, że

A. w trakcie realizacji transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje

B. w sytuacji naruszenia spójności bazy danych transakcja eliminuje tabele z kluczami obcymi

C. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od tego, co się wydarzy po jej zakończeniu

D. transakcja może w pewnych okolicznościach być rozdzielona na dwa niezależne etapy

Wymóg trwałości (durability) w kontekście właściwości ACID oznacza, że po zatwierdzeniu transakcji, wszystkie zmiany dokonane na danych muszą być utrwalone w trwałym magazynie danych, a ich dostępność nie może być zagrożona przez awarie systemu, takie jak utrata zasilania czy awarie oprogramowania. Przykładem może być system bankowy, gdzie po wykonaniu operacji przelewu, saldo konta musi być natychmiastowo zaktualizowane i dostępne w systemie, niezależnie od tego, co wydarzy się później. W praktyce, wiele systemów zarządzania bazami danych, takich jak PostgreSQL czy MySQL, wykorzystuje mechanizmy logowania transakcji oraz techniki replikacji, aby zapewnić, że dane pozostaną spójne i dostępne nawet w obliczu kryzysów. Zgodność z zasadą trwałości jest kluczowa dla utrzymania zaufania użytkowników i stabilności operacyjnej systemów informacyjnych, co jest wspierane przez standardy takie jak ISO/IEC 27001 dotyczące zarządzania bezpieczeństwem informacji.

Pytanie 16

Z tabeli należy wybrać imiona osób, które spełniają kryterium, że drugą literą jest 'e', a słowo ma co najmniej 5 znaków (pięć lub więcej znaków). W tym celu w klauzuli WHERE można użyć wyrażenia

A. imie LIKE '_e_%'

B. imie LIKE '_e___%' (po literze e trzy podkreślniki)

C. imie LIKE '%e%'

D. imie LIKE '_e___' (po literze e trzy podkreślniki)

Odpowiedź 4 jest poprawna, ponieważ stosuje wyrażenie LIKE w sposób, który precyzyjnie spełnia zadany warunek. Wyrażenie '_e___%' wskazuje, że imię musi mieć co najmniej pięć znaków, gdzie 'e' jest drugą literą. Podkreślnik '_' pełni rolę symbolu zastępczego dla pojedynczego znaku, więc '_e___' oznacza, że przed literą 'e' może znajdować się jeden dowolny znak, a po niej co najmniej trzy znaki. Znak '%' na końcu oznacza, że po tych pięciu znakach mogą występować dodatkowe znaki, co jest zgodne z wymogiem, aby długość imienia wynosiła co najmniej pięć znaków. Przykłady zastosowania tego wyrażenia obejmują zapytania do baz danych, gdzie chcemy uzyskać imiona takie jak 'Marek', 'Tereska' czy 'Petrus'. Tego rodzaju zapytania są zgodne z dobrymi praktykami SQL, które podkreślają znaczenie precyzyjnych warunków wyszukiwania dla optymalizacji i ograniczenia zbiorów danych, co przekłada się na większą efektywność operacji. W kontekście projektowania baz danych, stosowanie takich precyzyjnych kryteriów w zapytaniach jest kluczowe dla zapewnienia szybkości i efektywności systemów bazodanowych, co jest istotne w dzisiejszych zastosowaniach biznesowych, gdzie czas odpowiedzi jest niezwykle ważny.

Pytanie 17

Co robi w SQL polecenie INSERT INTO?

A. modyfikuje istniejące rekordy

B. wprowadza dane (nowy wiersz) do tabeli

C. tworzy tabelę

D. dodaje kolumny do tabeli

Polecenie INSERT INTO wprowadza do tabeli nowy wiersz z danymi, np. INSERT INTO osoby (imie) VALUES ("Ala"). Dlatego INSERT INTO wprowadza nowy wiersz do tabeli.

Pytanie 18

Z tabeli mieszkańcy należy uzyskać unikalne nazwy miejscowości, do czego konieczne jest użycie wyrażenia SQL z klauzulą

A. HAVING

B. CHECK

C. DISTINCT

D. UNIQUE

Odpowiedź 'DISTINCT' jest poprawna, ponieważ w SQL służy do eliminowania powtórzeń w wynikach zapytań. Użycie klauzuli DISTINCT pozwala na zwrócenie jedynie unikalnych wartości z danej kolumny, co jest idealne w sytuacjach, gdy chcemy uzyskać listę miast, w których mieszkają osoby z tabeli 'mieszkańcy'. Na przykład, zapytanie 'SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkańcy;' zwróci wszystkie różne miasta, w których zamieszkują mieszkańcy, eliminując duplikaty. W praktyce, klauzula DISTINCT jest często stosowana w raportach oraz analityce danych, gdzie istotne jest zrozumienie rozkładu unikalnych wartości. Warto również zauważyć, że DISTINCT może być używane w połączeniu z innymi klauzulami SQL, takimi jak WHERE, aby jeszcze bardziej zawęzić wyniki. Przykład użycia: 'SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkańcy WHERE kraj = 'Polska';'. Dobrą praktyką jest stosowanie DISTINCT w sytuacjach, gdy zarządzamy dużymi zbiorami danych, aby zapewnić ich przejrzystość i uniknąć nadmiarowych informacji.

Pytanie 19

Aby zwiększyć wydajność operacji w bazie danych, należy skupić się na polach, które są często wyszukiwane lub sortowane

A. utworzyć indeks

B. stworzyć oddzielną tabelę przechowującą wyłącznie te pola

C. dodać klucz obcy

D. dodać więzy integralności

Utworzenie indeksu w bazie danych jest kluczowym krokiem w optymalizacji operacji wyszukiwania i sortowania. Indeksy działają jak spis treści w książce, umożliwiając szybsze odnajdywanie danych bez konieczności przeszukiwania całej tabeli. Gdy zapytania często wykorzystują konkretne kolumny do filtracji lub sortowania, indeksowanie tych kolumn znacznie przyspiesza wydajność. Na przykład, jeśli często wyszukujesz klientów według ich nazwisk, utworzenie indeksu na kolumnie nazwiska pozwoli bazie danych szybko zlokalizować odpowiednie rekordy. Standardy branżowe, takie jak SQL Server czy MySQL, zalecają stosowanie indeksów zwłaszcza na dużych tabelach, gdzie operacje skanowania mogą być czasochłonne. Dobrą praktyką jest również monitorowanie wydajności i regularne dostosowywanie indeksów w zależności od zmieniających się wzorców zapytań. Należy jednak pamiętać, że nadmierna liczba indeksów może wpłynąć negatywnie na operacje zapisu, dlatego kluczowe jest znalezienie odpowiedniej równowagi.

Pytanie 20

W języku SQL podczas używania polecenia CREATE TABLE atrybut, który wskazuje na to, która kolumna jest kluczem podstawowym, to

A. UNIQUE

B. GŁÓWNY KLUCZ

C. PRIMARY KEY

D. IDENTITY FIELD

Odpowiedź "PRIMARY KEY" jest prawidłowa, ponieważ w języku SQL klucz podstawowy (ang. primary key) to unikalny identyfikator dla każdego rekordu w tabeli. Klucz podstawowy zapewnia, że żadne dwa rekordy nie mają tej samej wartości w kolumnie, co jest kluczowe dla integralności danych. Zwyczajowo klucz podstawowy definiuje się podczas tworzenia tabeli za pomocą polecenia CREATE TABLE, co zwiększa wydajność operacji wyszukiwania oraz modyfikacji danych. Przykład wykorzystania: tworząc tabelę pracowników, można zdefiniować kolumnę "id_pracownika" jako klucz podstawowy, co zapewni, że każdy pracownik będzie miał unikalny identyfikator. W standardach SQL zgodnych z ANSI, klucz podstawowy może składać się z jednej lub więcej kolumn, co pozwala na tworzenie bardziej skomplikowanych struktur danych. Dobrą praktyką jest również oznaczanie klucza podstawowego jako NOT NULL, co uniemożliwia wprowadzenie pustych wartości, co dodatkowo zwiększa integralność bazy danych.

Pytanie 21

Co robi polecenie:

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik;

A. nadaje użytkownikowi pracownik wszystkie prawa do tabeli klienci

B. nadaje grupie klienci prawa do tabeli pracownik

C. odbiera pracownik wszystkie prawa do klienci

D. kopiuje uprawnienia z klienci na pracownik

Polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik; nadaje użytkownikowi pracownik WSZYSTKIE prawa do obiektu klienci (tabeli). Dlatego nadaje użytkownikowi pracownik wszystkie prawa do tabeli klienci.

Pytanie 22

Do czego służy w MS SQL Server polecenie RESTORE DATABASE?

A. do rekonstrukcji bazy z danych buforowanych

B. do aktualizacji bazy z weryfikacją więzów integralności

C. do przywrócenia bazy danych z kopii zapasowej

D. do usunięcia bazy z serwera

Polecenie RESTORE DATABASE w MS SQL Server przywraca bazę z wcześniej utworzonej KOPII ZAPASOWEJ (pliku .bak) - odtwarza jej strukturę i dane do stanu z momentu backupu. To odpowiednik „cofnięcia” po awarii. Zapamiętaj parę: BACKUP robi kopię, RESTORE ją odtwarza.

Pytanie 23

W przedstawionym diagramie bazy danych biblioteka, elementy: czytelnik, wypozyczenie i ksiazka są

A. atrybutami.

B. polami.

C. encjami.

D. krotkami.

W diagramie bazy danych pokazanym w pytaniu elementy „czytelnik”, „wypozyczenie” i „ksiazka” to klasyczne przykłady encji. Encja w modelu relacyjnym (a dokładniej w modelu ER – Entity-Relationship) oznacza pewien typ obiektu ze świata rzeczywistego, o którym chcemy przechowywać dane w bazie. W praktyce encja odpowiada tabeli w relacyjnej bazie danych: encja CZYTELNIK → tabela czytelnik, encja KSIĄŻKA → tabela ksiazka, encja WYPOŻYCZENIE → tabela wypozyczenie. Każda z tych encji ma swój klucz główny (np. czytelnik_id, ksiazka_id, wypozyczenie_id), czyli atrybut jednoznacznie identyfikujący rekord. To jest dokładnie to, co w dobrych praktykach projektowania baz danych (np. wg standardowych metodologii ERD używanych w SQL Server, MySQL Workbench czy Oracle Data Modeler) uważa się za podstawę poprawnego modelu danych.

Moim zdaniem bardzo ważne jest rozróżnienie poziomów: encja to „typ obiektu” (tabela), atrybut to „cecha obiektu” (kolumna), a krotka/rekord to „konkretne wystąpienie obiektu” (pojedynczy wiersz). Na przykład: encja CZYTELNIK opisuje wszystkich możliwych czytelników biblioteki, atrybuty tej encji to imie, nazwisko, ulica itd., a jedna konkretna krotka w tabeli czytelnik opisuje jedną osobę, np. Jana Kowalskiego z ulicy Lipowej 5. W projektowaniu systemów bibliotecznych, systemów sprzedażowych, magazynowych czy w aplikacjach webowych z bazą danych zawsze zaczyna się właśnie od zidentyfikowania encji: klient, zamówienie, produkt, faktura itd. Dopiero potem dopisuje się atrybuty, ustala relacje (tak jak tu: czytelnik – wypożyczenie – książka) i definiuje klucze obce. To podejście jest zgodne z normalizacją i ogólnymi zasadami projektowania relacyjnych baz danych – pomaga uniknąć nadmiarowości danych i błędów logicznych w aplikacji.

Pytanie 24

Jaką relację typu uzyskuje się w wyniku powiązania kluczy głównych dwóch tabel?

A. wiele do jednego

B. jeden do jednego

C. jeden do wielu

D. wiele do wielu

Odpowiedź „jeden do jednego” jest poprawna, ponieważ relacja typu jeden do jednego oznacza, że każdy rekord w jednej tabeli jest powiązany z dokładnie jednym rekordem w drugiej tabeli. Tego rodzaju relacje są często wykorzystywane w sytuacjach, gdzie istnieje potrzeba rozdzielenia danych w celu zwiększenia organizacji lub wydajności, na przykład w przypadku wrażliwych informacji, które są przechowywane oddzielnie od podstawowych danych użytkowników. Praktycznym przykładem może być relacja między tabelą użytkowników a tabelą profili, gdzie każdy użytkownik ma dokładnie jeden profil. W dobrych praktykach projektowania baz danych, takie relacje są stosowane, aby zapewnić integralność danych oraz umożliwić skuteczne zarządzanie informacjami w systemach. Ponadto, stosowanie relacji jeden do jednego może pomóc w optymalizacji zapytań, ponieważ zminimalizowane jest ryzyko duplikacji danych, co przyczynia się do efektywniejszego przetwarzania operacji w bazach danych.

Pytanie 25

Aby wyszukać w tabeli Pracownicy tylko te nazwiska, które kończą się na literę "i", można zastosować kwerendę SQL

A. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i"

B. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i%"

C. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i%"

D. SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "i"

Fajnie, że wybrałeś tę kwerendę SQL: 'SELECT nazwisko FROM Pracownicy WHERE nazwisko LIKE "%i";'. To jest naprawdę dobra robota, bo zastosowałeś operator LIKE w odpowiedni sposób. Wzorzec '%i' pozwala na wyszukiwanie nazwisk kończących się na literę 'i'. Ten symbol '%' to taki wildcard, który mówi SQL, żeby szukał czegokolwiek przed 'i', nawet niczego. To jest mega przydatne w codziennej pracy z bazami danych, bo często musimy wyciągać konkretne dane, żeby coś załatwić. Na przykład, jeśli chcemy stworzyć listę pracowników, którzy mają nazwiska kończące się na 'i', to ta kwerenda będzie strzałem w dziesiątkę. Pamiętaj, że dobrze jest testować swoje kwerendy na próbnych danych, żeby mieć pewność, że wyniki są takie, jakie chcemy.

Pytanie 26

Który język służy do opisania wyglądu (stylów) strony internetowej?

A. SQL

B. HTML

C. CSS

D. PHP

CSS (Cascading Style Sheets - kaskadowe arkusze stylów) to język służący do opisania warstwy wizualnej strony: kolorów, czcionek, marginesów, układu i responsywności. Oddziela wygląd od treści, którą buduje HTML. Dlatego za wygląd strony odpowiada CSS.

Pytanie 27

W bazie danych znajduje się tabela o nazwie pracownicy z kolumnami: nazwisko, imię, pensja, wiek. Jak powinna wyglądać składnia polecenia do obliczenia średniej pensji pracowników?

A. select VAR (pracownicy) into pensja

B. select AVG (nazwisko) into pensja

C. select VAR (pensja) from nazwisko

D. select AVG (pensja) from pracownicy

Poprawna odpowiedź, czyli polecenie 'select AVG (pensja) from pracownicy', wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która jest standardowo stosowana w SQL do obliczania średniej wartości w kolumnie. W tym przypadku, polecenie to oblicza średnią pensję pracowników zapisanych w tabeli 'pracownicy'. Użycie funkcji AVG jest zgodne z dobrymi praktykami SQL, które zalecają stosowanie odpowiednich funkcji agregujących w celu efektywnego przetwarzania danych. Wartości w kolumnie 'pensja' są analizowane, a wynik zwraca jedną wartość — średnią pensję, co jest niezwykle użyteczne w kontekście raportowania czy analizy wynagrodzeń. Przykładowo, jeśli tabela zawiera pensje 3000, 4000 i 5000, funkcja AVG zwróci 4000. Tego rodzaju zapytania są powszechnie stosowane w raportach kadrowych oraz podczas analizy budżetu w organizacjach, co czyni je niezbędnym elementem wiedzy dla analityków danych oraz programistów baz danych.

Pytanie 28

W systemie zarządzania bazami danych MySQL komenda CREATE USER pozwala na

A. utworzenie użytkownika

B. zmianę hasła dla już istniejącego użytkownika

C. pokazanie danych o istniejącym użytkowniku

D. stworznie nowego użytkownika oraz przydzielenie mu uprawnień do bazy

Polecenie CREATE USER w MySQL jest używane do tworzenia nowych użytkowników w systemie baz danych. W kontekście zarządzania bazami danych, kluczowym aspektem jest kontrola dostępu, a odpowiednie zdefiniowanie użytkowników jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa danych. Używając CREATE USER, administrator bazy danych może zdefiniować nazwę użytkownika oraz powiązane z nią hasło, co stanowi pierwszy krok w procesie zarządzania uprawnieniami. Dobrą praktyką jest stosowanie silnych haseł oraz nadawanie użytkownikom tylko tych uprawnień, które są im rzeczywiście potrzebne do wykonania ich zadań. Na przykład, w przypadku aplikacji webowych często tworzy się specjalnych użytkowników z ograniczonymi prawami dostępu, co minimalizuje ryzyko nieautoryzowanego dostępu do wrażliwych danych. Warto pamiętać, że po utworzeniu użytkownika, można wykorzystać polecenia GRANT, aby przyznać mu odpowiednie uprawnienia do konkretnych baz danych lub tabel, co pozwala na precyzyjne zarządzanie dostępem. Ponadto, MySQL pozwala na tworzenie użytkowników z różnymi poziomami dostępu, co jest kluczowe dla organizacji z wieloma działami oraz różnorodnymi potrzebami w zakresie bezpieczeństwa danych.

Pytanie 29

Wynik wykonania zapytania SQL to

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5;

A. suma ocen uczniów, których średnia ocen to 5

B. średnia ocen wszystkich uczniów

C. liczba uczniów, których średnia ocen wynosi 5

D. całkowita liczba uczniów

Poprawna odpowiedź to liczba uczniów, których średnia ocen wynosi 5. Zapytanie SQL zawiera funkcję agregującą count(*), która zlicza wszystkie rekordy spełniające warunek określony w klauzuli WHERE. W tym przypadku filtrujemy uczniów, których średnia ocen jest równa 5. Tego rodzaju operacje są powszechnie stosowane w bazach danych do uzyskiwania statystyk oraz analizowania danych. Na przykład, jeśli chcemy ocenić skuteczność programu nauczania, możemy zastosować podobne zapytanie, aby zidentyfikować liczbę uczniów osiągających określony poziom w nauce. W praktyce ważne jest, aby zrozumieć, że przy używaniu funkcji agregujących w SQL, wyniki mogą być niezwykle cenne dla menedżerów edukacyjnych, którzy podejmują decyzje na podstawie danych. Rekomendowane jest również zrozumienie kontekstu, w jakim są stosowane takie zapytania, oraz sposób, w jaki można je optymalizować dla większych zbiorów danych, aby uzyskać szybkie i dokładne wyniki.

Pytanie 30

W jaki sposób zostanie uporządkowana lista, stworzona z wszystkich kolumn tabeli uczniowie, zawierająca uczniów z średnią powyżej 5, która zostanie zwrócona jako rezultat przedstawionego zapytania?

A. Rosnąco według parametru srednia

B. Malejąco według parametru srednia

C. Malejąco według parametru klasa

D. Rosnąco według parametru klasa

Zapytanie SQL przedstawione w pytaniu wykorzystuje klauzule WHERE oraz ORDER BY. Klauzula WHERE ogranicza wyniki do tych, które spełniają określony warunek, w tym przypadku średnia większa niż 5. To oznacza, że na dalszym etapie przetwarzania znajdą się tylko rekordy uczniów mających średnią powyżej 5. Kolejnym kluczowym elementem jest klauzula ORDER BY, która określa sposób sortowania wyników. W zapytaniu użyto ORDER BY klasa DESC, co oznacza sortowanie malejące według kolumny klasa. DESC to skrót od descending, co w języku SQL oznacza porządek malejący. W praktyce porządkowanie malejące jest często używane, gdy chcemy uzyskać najwyższe wartości na początku listy wynikowej, co może być kluczowe w raportach rankingowych czy analizach dotyczących grup wiekowych. Dobre praktyki w programowaniu baz danych zalecają zawsze jasno określać sposób sortowania, aby uniknąć niejednoznaczności w interpretacji wyników i zapewnić spójność danych. Zrozumienie mechanizmu sortowania w SQL jest istotne w kontekście prezentacji danych, gdzie odpowiednie uporządkowanie wyników może znacząco poprawić czytelność i interpretację danych przez użytkownika końcowego.

Pytanie 31

Które polecenie nadaje użytkownikowi „uczen” najniższy poziom uprawnień (tylko odczyt, bez zmiany danych i struktury)?

GRANT INSERT, DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT ALTER, SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

Pozostałe polecenia nadają uprawnienia znacznie szersze i bardziej ryzykowne. DROP pozwala usuwać obiekty bazy (np. całe tabele), więc to bardzo wysokie uprawnienie. Połączenie INSERT i DROP daje prawo dodawania danych oraz kasowania obiektów - dużo więcej niż sam odczyt. ALTER umożliwia zmianę struktury tabeli (dodawanie/usuwanie kolumn). Najniższy poziom - tylko podgląd danych - zapewnia GRANT SELECT, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 32

			id	nazwisko	imie	data_ur	ubezpieczony
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	1	Kowalski	Jan	2005-12-18	1
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	2	Nowak	Adam	2005-10-10	1
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	3	Wisniewski	Antoni	2005-06-14	0
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	4	Lipska	Anna	2006-04-12	1
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	5	Tomaszewski	Pawel	2006-07-11	0
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	6	Kostarz	Julia	2006-03-20	1
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	7	Borewicz	Patryk	2007-06-21	1
✏️ Edytuj	📋 Kopiuj	⛔ Usuń	8	Koperski	Bartlomiej	2001-09-10	0

Które zapytanie w języku MySQL usunie z tabeli uczniowie uczniów urodzonych w czerwcu?

A. DELETE FROM `uczniowie` WHERE data_ur LIKE "?-06-?"

B. DELETE FROM `uczniowie` WHERE data_ur LIKE "%-06-%"

C. DROP FROM `uczniowie` WHERE data_ur == #-06-#

D. DROP FROM `uczniowie` WHERE data_ur LIKE "06"

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazane zapytanie korzysta z instrukcji DELETE oraz operatora LIKE z odpowiednim wzorcem: "%-06-%". W kolumnie data_ur mamy daty zapisane w standardowym formacie ISO: RRRR-MM-DD, np. 2005-06-14. W takim formacie miesiąc zawsze znajduje się na pozycjach 6–7 i jest zapisany jako dwucyfrowa liczba z wiodącym zerem. Wzorzec "%-06-%" oznacza: dowolny ciąg znaków przed, dokładnie „-06-” w środku, oraz dowolny ciąg znaków po. Dzięki temu trafiamy w wszystkie daty, gdzie miesiąc to 06, czyli czerwiec, niezależnie od roku i dnia. To jest bardzo praktyczne podejście, gdy przechowujemy datę w typie DATE i chcemy filtrować po miesiącu bez dodatkowych funkcji. W MySQL operator LIKE działa na wartościach tekstowych, ale typ DATE jest w takim kontekście automatycznie konwertowany do postaci tekstowej w formacie 'YYYY-MM-DD', więc wzorzec z myślnikami jest jak najbardziej poprawny. W realnych projektach częściej stosuje się funkcje DATE_FORMAT albo MONTH(data_ur) = 6, bo to jest czytelniejsze i mniej podatne na pomyłki w zapisie wzorca. Jednak w tym zadaniu celem jest zrozumienie, jak działa LIKE, wildcard „%” oraz jak wygląda rzeczywisty format przechowywania daty. Dobrą praktyką jest też zawsze używanie pojedynczych cudzysłowów w SQL (np. '%-06-%'), choć MySQL akceptuje też podwójne w pewnych konfiguracjach. Moim zdaniem warto zapamiętać ten sposób myślenia: patrzysz na rzeczywisty zapis danych w kolumnie i dopasowujesz wzorzec tak, żeby trafić dokładnie ten fragment, który Cię interesuje (tu: '-06-').

Pytanie 33

Fragment kodu SQL wskazuje, że klucz obcy

A. stanowi odniesienie do siebie samego

B. wiąże się z kolumną imiona

C. jest ustawiony na kolumnie obiekty

D. jest obecny w tabeli obiekty

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionym fragmencie kodu SQL klucz obcy (foreign key) służy do zapewnienia integralności referencyjnej między dwiema tabelami. W tym przypadku klucz obcy wskazuje, że pole imie w jednej tabeli jest powiązane z polem imiona w tabeli obiekty. Takie podejście pomaga w utrzymaniu spójności danych, ponieważ wymusza istnienie każdej wartości w polu imie w kolumnie imiona tabeli obiekty. W praktyce oznacza to, że nie można dodać wartości do pola imie, jeśli nie istnieje odpowiadająca wartość w kolumnie imiona. Klucze obce są kluczowym elementem w projektowaniu baz danych, wspierając normalizację i redukcję redundancji danych. Prawidłowe wykorzystanie kluczy obcych pozwala na efektywne zarządzanie relacjami pomiędzy danymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie projektowania baz danych. Dodatkowo, prawidłowe stosowanie kluczy obcych przyczynia się do poprawy wydajności zapytań, ponieważ umożliwia optymalizację operacji łączenia danych. To podejście jest zgodne ze standardami SQL, a jego zastosowanie jest powszechne w różnych systemach zarządzania bazami danych jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle.

Pytanie 34

Która funkcja SQL zwraca DŁUGOŚĆ (liczbę znaków) tekstu?

NOW

YEAR

LEN

UPPER

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Długość tekstu (liczbę znaków) zwraca funkcja <code>LEN</code> (w MS SQL) lub <code>LENGTH</code> (w MySQL), np. <code>LEN('Ala')</code> da 3. Dlatego liczbę znaków zwraca <code>LEN</code>.

Pytanie 35

Przy użyciu polecenia ALTER TABLE można

A. zmieniać strukturę tabeli

B. zmieniać wartości zapisane w rekordach tabeli

C. tworzyć nową tabelę

D. usuwać tabelę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie ALTER TABLE jest kluczowym narzędziem w zarządzaniu bazami danych, pozwalającym na modyfikację struktury istniejących tabel. Umożliwia m.in. dodawanie, usuwanie lub modyfikowanie kolumn, a także zmianę ich typów danych. Na przykład, aby dodać nową kolumnę do tabeli, można użyć polecenia: ALTER TABLE nazwa_tabeli ADD nowa_kolumna typ_danych. W praktyce, ALTER TABLE jest niezbędne w przypadku zmiany wymagań aplikacji, które mogą wymagać dostosowania struktury bazy danych. Zmiany strukturalne powinny być przeprowadzane zgodnie z zasadami normalizacji, co zapewnia optymalizację bazy danych oraz zapobiega redundancji danych. Kluczowe jest również testowanie wprowadzonych zmian w środowisku testowym przed ich wdrożeniem w produkcji, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w inżynierii oprogramowania. Warto również pamiętać, że podczas modyfikacji struktury tabeli, odpowiednie zrozumienie relacji między tabelami jest istotne dla zachowania integralności danych.

Pytanie 36

Jakie uprawnienia są konieczne do wykonania oraz przywrócenia kopii zapasowej bazy danych Microsoft SQL Server 2005 Express?

A. Użytkownik lokalny

B. Administrator systemu

C. Security users

D. Users

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wykonać i odtworzyć kopię zapasową bazy danych Microsoft SQL Server 2005 Express, wymagane jest posiadanie uprawnień administratora systemu. Administratorzy mają pełny dostęp do wszystkich funkcji i zasobów systemu, co jest kluczowe podczas zarządzania kopiami zapasowymi, które są niezbędne dla bezpieczeństwa i integralności danych. W kontekście SQL Server, administratorzy mogą korzystać z różnych narzędzi, takich jak SQL Server Management Studio (SSMS), aby tworzyć kopie zapasowe baz danych oraz przywracać je w razie potrzeby. Dobrą praktyką jest regularne tworzenie kopii zapasowych, co pozwala na minimalizację ryzyka utraty danych wskutek awarii systemu, błędów ludzkich czy ataków złośliwego oprogramowania. Ponadto, znajomość polityk przechowywania kopii zapasowych, takich jak ich rotacja i przechowywanie w bezpiecznych lokalizacjach, stanowi integralną część zarządzania danymi w organizacji. Warto również pamiętać o testowaniu procesów przywracania danych, aby upewnić się, że w sytuacji kryzysowej dostęp do informacji będzie możliwy w sposób szybki i efektywny.

Pytanie 37

Element bazy danych, którego podstawowym celem jest generowanie lub prezentowanie zestawień informacji, to

A. raport

B. makro

C. formularz

D. moduł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Raport to taki dokument w bazie danych, który ma za zadanie pokazać dane w przejrzysty i uporządkowany sposób. To jest mega ważne, zwłaszcza kiedy chcemy analizować różne informacje. Można je wykorzystać do robienia zestawień, statystyk, a nawet wykresów, co naprawdę ułatwia podejmowanie decyzji. Zazwyczaj raporty tworzy się na podstawie danych z różnych miejsc, jak tabele czy zapytania. W programach do zarządzania bazami, jak Microsoft Access, można korzystać z kreatora raportów, który pomaga ustawić wszystko tak, jak się chce – wybieramy źródło danych, układ i format. Oczywiście, do pozyskiwania danych często wykorzystuje się SQL, no i potem już te dane można analizować i przedstawiać w raportach. Jak sobie pomyślisz o przykładzie, to taki miesięczny raport sprzedaży to super narzędzie dla menedżerów, bo mogą ocenić, jak im idzie w sprzedaży i podejmować lepsze decyzje strategiczne.

Pytanie 38

Przedstawiony fragment kodu PHP ma za zadanie umieścić dane znajdujące się w zmiennych $a, $b, $c w bazie danych, w tabeli dane. Tabela dane zawiera cztery pola, z czego pierwsze to autoinkrementowany klucz główny. Które z poleceń powinno być przypisane do zmiennej $zapytanie?

<?php
...
$zapytanie = "...";
mysqli_query($db, $zapytanie);
...
?>

A. SELECT '$a', '$b', '$c' FROM dane;

B. INSERT INTO dane VALUES ('$a', '$b', '$c');

C. INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');

D. SELECT NULL, '$a', '$b', '$c' FROM dane;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwe polecenie to 'INSERT INTO dane VALUES (NULL, '$a', '$b', '$c');'. Użycie NULL w pierwszym polu pozwala na automatyczne ustawienie wartości klucza głównego, co jest zgodne z zasadą autoinkrementacji w bazach danych. Wartości zmiennych $a, $b i $c są wstawiane do kolejnych pól tabeli, co jest standardową praktyką w przypadku dodawania nowych rekordów do bazy danych. Dobrą praktyką jest również stosowanie przygotowanych zapytań, aby zminimalizować ryzyko ataków typu SQL injection. Można to osiągnąć za pomocą funkcji mysqli_prepare, co zwiększa bezpieczeństwo aplikacji. W kontekście standardów branżowych, PostgreSQL oraz MySQL stosują podobne zasady dotyczące wstawiania danych, co czyni tę wiedzę uniwersalną dla różnych systemów zarządzania bazami danych. Warto również zrozumieć, że wstawianie danych bezpośrednio przy użyciu zmiennych bez walidacji może prowadzić do błędów, dlatego zaleca się ich odpowiednie przetwarzanie przed wykonaniem zapytania.

Pytanie 39

Aby prawidłowo utworzyć relację typu m:n nienarażoną na redundancję danych, należy:

A. utworzyć tabelę pośredniczącą (łączącą)

B. bezpośrednio połączyć klucze główne obu tabel

C. uporządkować przynajmniej jedną z tabel

D. bezpośrednio połączyć klucze obce obu tabel

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Relacji typu m:n (wiele do wielu) nie da się poprawnie odwzorować, łącząc dwie tabele bezpośrednio - kończy się to powielaniem danych. Rozwiązaniem jest tabela pośrednicząca (łącząca, asocjacyjna), która zawiera klucze obce wskazujące na obie tabele. Dzięki niej relacja m:n rozkłada się na dwie relacje typu 1:n, a każde powiązanie zapisujemy jako pojedynczy wiersz w tabeli łączącej. Taki model jest zgodny z normalizacją i nie wprowadza redundancji - dlatego poprawna jest tabela pośrednicząca.

Pytanie 40

W tabeli o nazwie zadania znajduje się kolumna tekstowa status. Jakie zapytanie należy wykorzystać, aby usunąć te rekordy, w których status to ‘zamknięte’?

A. DELETE FROM zadania WHERE status = 'zamknięte';

B. TRUNCATE TABLE zadania WHERE status = 'zamknięte';

C. DELETE FROM zadania;

D. TRUNCATE TABLE zadania;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'DELETE FROM zadania WHERE status = 'zamknięte';' jest poprawna, ponieważ ta kwerenda w sposób precyzyjny usuwa tylko te rekordy z tabeli 'zadania', które mają status 'zamknięte'. Użycie klauzuli WHERE jest kluczowe, ponieważ pozwala na ograniczenie operacji usunięcia do konkretnych wierszy w tabeli, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu bazami danych. Należy unikać bezwarunkowego usuwania wszystkich rekordów, jak w przypadku kwerendy 'DELETE FROM zadania;', co mogłoby spowodować utratę danych, które są nadal potrzebne. Przykłady zastosowania tej kwerendy można znaleźć w wielu systemach zarządzania projektami, gdzie często musimy archiwizować lub usuwać zakończone zadania. Dodatkowo stosowanie klauzuli WHERE jest zgodne z zasadą minimalizacji zmian w bazie danych, co jest istotne dla zapewnienia integralności danych i umożliwienia ich późniejszej analizy.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej