Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 06:42
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 07:05

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku HTML, atrybut shape w znaczniku area, który definiuje typ obszaru, może mieć wartość

A. style="margin-bottom: 0cm;">rect, triangle, circle

B. rect, sąuare, circle

C. style="margin-bottom: 0cm;">poły, square, circle

D. rect, poły, circle

W przypadku odpowiedzi, które nie są poprawne, należy zwrócić uwagę na kilka kluczowych aspektów. Po pierwsze, wartości 'triangle' oraz 'square' nie są uznawane w atrybucie shape znacznika area w HTML. Zamiast tego, 'triangle' nie ma odpowiedniego wsparcia w standardach, a więc nie może być używane do definiowania obszarów na mapach obrazów. Również 'square', chociaż może przypominać prostokąt, nie ma odrębnej definicji i nie jest akceptowany w specyfikacji. Mapa obrazów ogranicza się do określonych kształtów, takich jak 'rect', 'circle' oraz 'poly', co czyni te odpowiedzi niepoprawnymi. Dodatkowo, wspomnienie o 'sąuare' wskazuje na literówkę, co również podważa poprawność tej opcji. Termin 'poły' nie tylko nie istnieje w kontekście atrybutu shape, ale także nie odnosi się do żadnego znanego kształtu w HTML. Zrozumienie właściwych terminów oraz ich zastosowania w HTML jest kluczowe dla tworzenia funkcjonalnych stron internetowych, a każda niepoprawna odpowiedź może prowadzić do mylących implementacji.

Pytanie 2

Który element CMS odpowiada bezpośrednio za WYGLĄD strony?

A. motyw (WordPress) / szablon (Joomla!)

B. widżet (WordPress) / moduł (Joomla!)

C. kokpit (WordPress) / panel administracyjny (Joomla!)

D. wtyczka (WordPress) / dodatek (Joomla!)

Za WYGLĄD strony w CMS odpowiada motyw (w WordPressie) lub szablon (w Joomli!) - definiuje układ, kolory i style, oddzielnie od treści. Dlatego wyglądem zarządza motyw/szablon.

Pytanie 3

Którego znacznika HTML użyć, aby tekst miał czcionkę o stałej szerokości i zachował dodatkowe spacje, tabulacje oraz znaki końca linii?

<code> ... </code>

<ins> ... </ins>

<pre> ... </pre>

<blockquote> ... </blockquote>

Znacznik <pre> (preformatted) wyświetla tekst czcionką o stałej szerokości i ZACHOWUJE formatowanie źródłowe: dodatkowe spacje, tabulacje i znaki końca linii (których HTML normalnie by „zwinął”). Dlatego idealnie nadaje się do fragmentów kodu czy tekstu z wyrównaniem. Zapamiętaj: <pre> = „pokaż dokładnie tak, jak napisałem”.

Pytanie 4

Wskaż nieprawdziwe zdanie dotyczące normalizacji dźwięku.

A. Funkcja normalizacja znajduje się w menu programu do edycji dźwięku.

B. Normalizacja polega na obniżeniu poziomu najgłośniejszej próbki w sygnale do określonej wartości, a następnie w odniesieniu do niej proporcjonalnym zwiększeniu głośności pozostałej części sygnału.

C. Podczas normalizacji poziom głośności całego nagrania jest wyrównywany.

D. Gdy najgłośniejszy fragment dźwięku ma wartość pół na skali, to wszystkie dźwięki zostaną wzmocnione dwukrotnie - w ten sposób najgłośniejszy fragment osiągnie maksymalną wartość na skali.

W tej odpowiedzi jest pewne nieporozumienie związane z tym, co to znaczy normalizacja sygnału dźwiękowego. To nie jest po prostu podwojenie głośności najgłośniejszego kawałka, to by było za proste. Chodzi o to, żeby całe nagranie miało odpowiednią głośność bez wprowadzania zniekształceń. Jeśli najgłośniejszy fragment audio jest na poziomie 50%, normalizacja ma za zadanie podnieść poziom całego nagrania tak, żeby ten najgłośniejszy kawałek dotarł do maksymalnej wartości. To nie jest kwestia po prostu pomnożenia przez dwa, a raczej odpowiedniego dostosowania do skali decybelowej. To jest szczególnie ważne, bo w normalizacji musimy unikać clippingu, czyli zniekształceń dźwięku, które mogą się zdarzyć, gdy poziom wyjściowy jest za wysoki. Normalizacja dobrze działa w połączeniu z innymi technikami, takimi jak kompresja i limitacja, żeby uzyskać najlepsze efekty w produkcji audio. Dlatego warto to dobrze rozumieć, bo źle użyta normalizacja może prowadzić do kiepskiej jakości dźwięku oraz ogólnie nieprzyjemnych wrażeń podczas słuchania.

Pytanie 5

Którego słowa kluczowego w językach z rodziny C używa się, aby nadać istniejącemu typowi danych alternatywną nazwę?

typedef

enum

union

switch

Słowo kluczowe typedef w językach C/C++ tworzy alias (alternatywną nazwę) dla istniejącego typu danych, np. typedef unsigned int uint; pozwala potem pisać uint zamiast unsigned int. Ułatwia to czytelność kodu i upraszcza długie deklaracje (np. wskaźników czy struktur). Nie tworzy nowego typu - jedynie wygodną nazwę dla już istniejącego. Dlatego do nadania typowi alternatywnej nazwy służy typedef.

Pytanie 6

Narzędzie phpMyAdmin służy do administrowania serwerem:

A. FTP

B. baz danych

C. plików

D. WWW

phpMyAdmin to napisane w PHP narzędzie webowe do administrowania serwerem BAZ DANYCH MySQL/MariaDB - obsługujesz je przez przeglądarkę. Pozwala bez znajomości poleceń konsolowych tworzyć i usuwać bazy oraz tabele, przeglądać i edytować rekordy, uruchamiać zapytania SQL, importować i eksportować dane czy zarządzać użytkownikami. Dlatego znajdziesz je w panelu niemal każdego hostingu. Zapamiętaj: phpMyAdmin = graficzna administracja bazą danych.

Pytanie 7

Aby wykonać kod napisany w języku PHP, w systemie musi być zainstalowany:

A. serwer WWW z bazą danych MySQL

B. serwer WWW z interpreterem PHP

C. tylko przeglądarka internetowa

D. wyłącznie edytor tekstu

Pozostałe odpowiedzi nie pozwolą uruchomić kodu PHP. Sama przeglądarka wykonuje jedynie technologie klienta - HTML, CSS i JavaScript - a kodu PHP nie zna, bo ten działa na serwerze. Serwer WWW z bazą MySQL zawiera co prawda element serwera, ale to baza, nie interpreter, więc bez PHP skrypt się nie wykona (baza bywa potrzebna dopiero przy pracy z danymi). Sam edytor tekstu pozwala jedynie zapisać kod. Do wykonania PHP konieczny jest serwer WWW z interpreterem PHP.

Pytanie 8

Aby strona poprawnie skalowała się na urządzeniach mobilnych, w sekcji <head> należy umieścić:

<title>

<link rel="stylesheet">

<meta charset="utf-8">

<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1">

Znacznik <meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1"> mówi przeglądarce mobilnej, że szerokość rzutni (viewport) ma odpowiadać szerokości urządzenia, a strona ma startować w skali 1:1. Bez niego telefon renderuje stronę jako szeroką i pomniejsza ją, przez co media queries nie działają jak należy. Dlatego dla poprawnego skalowania na komórkach niezbędny jest meta viewport.

Pytanie 9

Jak ustawić w CSS, by link NIEodwiedzony był żółty, a odwiedzony - zielony?

a:visited { color: yellow; } a:link { color: green; }

a:hover { color: yellow; } a:visited { color: green; }

a:link { color: yellow; } a:visited { color: green; }

a:hover { color: green; } a.link { color: yellow; }

Stan odnośnika opisują pseudoklasy: a:link dotyczy linku jeszcze NIEodwiedzonego, a a:visited już odwiedzonego. Aby pierwszy był żółty, a drugi zielony, przypisuje się oba kolory osobno: a:link { color: yellow; } a:visited { color: green; }. Warto trzymać kolejność LVHA (link, visited, hover, active), bo przy nakładających się regułach decyduje ona o pierwszeństwie. Dlatego poprawny jest ten zestaw.

Pytanie 10

Jakiego polecenia SQL należy użyć, aby usunąć z tabeli artykuly wiersze, które zawierają słowo "sto" w dowolnej lokalizacji pola tresc?

A. DELETE FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

B. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

C. DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

D. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

Wszystkie błędne odpowiedzi opierają się na niezrozumieniu podstawowej funkcji operatora DELETE w języku SQL oraz zasad dotyczących dopasowywania wzorców. Przykłady takie jak 'DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";' oraz 'DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";' zawierają nieprawidłowe użycie składni, które nie jest zgodne z standardem SQL. W SQL nie używa się znaku '*' w poleceniach DELETE, gdyż zapis 'DELETE * FROM' jest poprawny tylko dla zapytań SELECT. W kontekście usuwania danych, należy używać jedynie 'DELETE FROM', co jest wystarczające dla określenia, z jakiej tabeli mają zostać usunięte rekordy. Ponadto, pierwsza błędna odpowiedź zdobija wszystkie potencjalne błędy związane z niepoprawnym użyciem operatora '='. Operator '=' wymaga dokładnego dopasowania, co oznacza, że nie może być stosowany do wyszukiwania wzorców, w przeciwieństwie do operatora LIKE, który umożliwia elastyczne dopasowanie z użyciem znaków wieloznacznych. Typowym błędem jest więc przekonanie, że '=' oraz LIKE mogą być stosowane zamiennie bez uwzględnienia, że '=' nie przyjmuje znaków procentowych. Dlatego kluczowe jest, aby przed użyciem poleceń SQL upewnić się, że rozumie się ich składnię oraz zasady działania, co pozwoli uniknąć wielu pułapek w codziennej pracy z bazami danych.

Pytanie 11

Która funkcja PHP ZWRACA jako wynik połowę kwadratu przekazanej wartości $a?

function licz($a) { return $a/2; }

function licz($a) { echo $a/2; }

function licz($a) { return $a*$a/2; }

function licz($a) { echo $a*$a/2; }

Pozostałe funkcje nie spełniają obu warunków naraz. Warianty z echo tylko WYPISUJĄ wartość na ekran - nie zwracają jej, więc nie da się jej dalej użyć. return $a/2 zwraca poprawnie, ale liczy połowę WARTOŚCI, a nie połowę KWADRATU. Trzeba połączyć return z formułą $a*$a/2.

Pytanie 12

Jakim zapisem w dokumencie HTML można stworzyć element, który wyświetli obraz kotek.jpg oraz tekst alternatywny "obrazek kotka"?

A. <img src="kotek.jpg" title="obrazek kotka">

B. <img href="kotek.jpg" alt="obrazek kotka">

C. <img href="kotek.jpg" title="obrazek kotka">

D. <img src="kotek.jpg" alt="obrazek kotka">

Odpowiedź <img src="kotek.jpg" alt="obrazek kotka"> jest poprawna, ponieważ zawiera element <img>, który jest standardowym rozwiązaniem do wyświetlania obrazów w dokumentach HTML. Atrybut src określa ścieżkę do pliku obrazu, co jest kluczowe dla poprawnego załadowania grafiki na stronie. Atrybut alt z kolei pełni istotną rolę w zapewnieniu dostępności treści; tekst alternatywny wyświetla się w przypadku, gdy obraz nie może zostać załadowany lub jest odczytywany przez programy dla osób niewidomych. Zastosowanie odpowiednich atrybutów jest zgodne z wytycznymi W3C dotyczącymi dostępności, co pozwala na tworzenie bardziej przyjaznych dla użytkowników stron internetowych. W praktyce, prawidłowe wykorzystanie atrybutu alt jest również korzystne dla SEO, ponieważ wyszukiwarki analizują te opisy przy ocenie kontekstu strony. Ważne jest, aby zawsze stosować zarówno src, jak i alt, aby zapewnić pełnię funkcji obrazu na stronie.

Pytanie 13

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Przenikanie zdjęć.

B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

C. Zmiana jasności zdjęć.

D. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 14

W tabeli artykuly w bazie danych sklepu znajduje się pole o nazwie nowy. Jak należy wykonać kwerendę, aby wypełnić to pole wartościami TRUE dla wszystkich rekordów?

A. INSERT INTO artykuly VALUE nowy=TRUE;

B. UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE;

C. UPDATE artykuly SET nowy=TRUE;

D. INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE;

Żeby zaktualizować wartości w kolumnie 'nowy' w tabeli 'artykuły' na TRUE, musisz użyć komendy SQL UPDATE. To jest standardowy sposób, żeby zmieniać już istniejące rekordy w tabelach. W tym przypadku komenda 'UPDATE artykuly SET nowy=TRUE;' oznacza, że wszystkie rekordy w tabeli 'artykuły' będą miały pole 'nowy' ustawione na TRUE. To dość prosta i skuteczna operacja, która pozwala na jednolitą zmianę w całej tabeli. Na przykład, jeśli w tabeli 'artykuły' jest 1000 rekordów, to wszystkie z nich dostaną wartość TRUE w polu 'nowy', co może być pomocne, jeśli chcemy oznaczyć nowe produkty. Pamiętaj, żeby robić kopie zapasowe bazy danych przed takimi masowymi zmianami. To może uratować Cię od utraty ważnych danych, gdyby coś poszło nie tak. Użycie tej komendy jest zgodne z ogólnymi zasadami SQL, więc jest to bezpieczny sposób działania dla każdego, kto zarządza bazą danych.

Pytanie 15

Określ na podstawie diagramu, jaką liczebność należy zdefiniować przy związku pomiędzy encjami Podręcznik i Wydawnictwo zakładając, że dane dotyczące różnych podręczników odpowiadają jednemu wydawnictwu.

A. M-N (M przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

B. 1-N (1 przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

C. N-1 (N przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

D. 1-1 (1 przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

Opisany w pytaniu związek jasno sugeruje sytuację, w której wiele różnych podręczników jest powiązanych z jednym wydawnictwem. To typowy przypadek relacji N–1, czyli wiele‑do‑jednego z punktu widzenia encji Podręcznik. Błędne odpowiedzi wynikają zwykle z pomylenia kierunku patrzenia na relację albo z prób „uogólnienia” modelu ponad to, co naprawdę wynika z założeń. Relacja 1–1 między Podręcznik a Wydawnictwo oznaczałaby, że każdemu wydawnictwu odpowiada dokładnie jeden podręcznik i odwrotnie. To kompletnie nie pasuje do realnego świata, gdzie wydawnictwa mają całe katalogi książek. W modelowaniu danych 1–1 stosuje się rzadko, raczej do technicznego dzielenia tabeli, a nie do takich typowo biznesowych bytów jak książka i wydawnictwo. Odpowiedź 1–N jest myląca, bo odwraca kierunek: oznaczałaby, że pojedynczy podręcznik jest powiązany z wieloma wydawnictwami. To byłby przypadek, gdzie ten sam egzemplarz podręcznika ma kilku wydawców jednocześnie, co jest sprzeczne z treścią zadania. Czasem ktoś myli tu pojęcie „wiele wydań w różnych wydawnictwach”, ale wtedy relacja i tak jest między wydaniem a wydawnictwem, a nie między jednym podręcznikiem a wieloma wydawnictwami w tym samym modelu. Z kolei M–N (lub M–N/M–N w różnych notacjach) opisuje sytuację, w której wiele podręczników może być powiązanych z wieloma wydawnictwami i wymagałaby dodatkowej tabeli asocjacyjnej. To podejście jest stosowane np. przy relacji Student–Przedmiot, ale tutaj zadanie wyraźnie mówi, że różne podręczniki „odpowiadają jednemu wydawnictwu”, więc nie ma podstaw do wprowadzania związku wiele‑do‑wielu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś próbuje projektować „na zapas” i zakłada wszystkie możliwe warianty, zamiast trzymać się dokładnie specyfikacji i odróżniać kierunek relacji: z perspektywy podręcznika jest jeden wydawca, z perspektywy wydawnictwa jest wiele podręczników, stąd poprawne N–1.

Pytanie 16

Aby wykonać kopię zapasową bazy danych na serwerze MS SQL, należy użyć polecenia:

UNBACKUP DATABASE

SAVE DATABASE

BACKUP DATABASE

EXPORT DATABASE

Pozostałe odpowiedzi nie tworzą kopii. EXPORT DATABASE, SAVE DATABASE i UNBACKUP DATABASE brzmią sensownie, ale w MS SQL takich poleceń nie ma - serwer odrzuciłby je jako błąd składni. Tworzenie kopii zapasowej to zadanie BACKUP DATABASE, a jej późniejsze odtwarzanie - RESTORE DATABASE. Do samego wykonania kopii właściwe jest więc BACKUP DATABASE.

Pytanie 17

Definicja formularza została wykorzystana na stronie www, która przesyła dane do pliku w języku PHP. W której tablicy będą dostępne informacje z formularza?

<form action="plik.php" method="post">

A. $_ACTION

B. $_GET

C. $_POST

D. $_COOKIE

Formularze w HTML służą do przesyłania danych do serwera, a w kontekście języka PHP dane te są dostępne poprzez różne superglobalne tablice, z których najczęściej używaną przy metodzie POST jest tablica $_POST. Metoda POST, określona w atrybucie 'method' formularza, jest używana do przesyłania danych w bardziej bezpieczny sposób niż metoda GET, ponieważ nie pokazuje przesyłanych informacji w URL. Kiedy dane są wysyłane do skryptu PHP z formularza, wszystkie klucze i wartości formularza stają się dostępne jako elementy tablicy $_POST. Przykładowo, jeśli w formularzu znajduje się pole tekstowe o nazwie 'username', po wysłaniu formularza na stronie 'plik.php' można uzyskać dostęp do wartości tego pola za pomocą $_POST['username']. Ta metoda jest zalecana w przypadku przesyłania danych poufnych, takich jak hasła, ponieważ nie są one widoczne w pasku adresu przeglądarki. Dodatkowo, korzystając z $_POST, można przesyłać dane o większej objętości, co jest niemożliwe w przypadku $_GET, który ma ograniczenia długości URL.

Pytanie 18

W formularzu dokumentu PHP znajduje się pole <input name="im" />. Po wpisaniu przez użytkownika ciągu „Janek”, aby dodać wartość tego pola do bazy danych, w tablicy $_POST będzie obecny element

A. Janek z kolejnym numerem indeksu

B. im z kolejnym numerem indeksu

C. Janek z indeksem im

D. im z indeksem Janek

Odpowiedzi, które nie są poprawne, bazują na nieprawidłowych założeniach dotyczących sposobu, w jaki PHP przetwarza dane z formularzy. Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że w tablicy $_POST istnieje element o kluczu 'im' z indeksem 'Janek'. W rzeczywistości, kluczem jest nazwa pola, a wartością jest to, co zostało wprowadzone przez użytkownika, więc takie połączenie klucza i wartości jest mylące. W drugiej niepoprawnej opcji mowa o 'Janek' jako kluczu, co również jest błędne, ponieważ 'Janek' jest wartością, a nie kluczem. Klucz w tablicy $_POST to zawsze nazwa pola formularza, czyli w tym przypadku 'im', a jego wartość to 'Janek'. Trzecia niepoprawna odpowiedź sugeruje, że klucz 'im' miałby być skojarzony z kolejnym numerem indeksu. To również jest niewłaściwe, ponieważ PHP nie dodaje automatycznie numerów indeksów do kluczy tablic, a klucze pozostają takie same, jak nazwy w formularzu. W każdej sytuacji nazwa pola pozostaje kluczem, co jest istotnym elementem przetwarzania danych w PHP.

Pytanie 19

W języku C++ stworzono zmienną char zm1[10]; Czym jest ta zmienna?

A. liczbą

B. znakiem

C. tablicą łańcuchów

D. tablicą znaków

Odpowiedzi sugerujące, że zmienna char zm1[10] jest liczbą, tablicą łańcuchów, czy też pojedynczym znakiem, są nieprawidłowe z punktu widzenia definicji i zastosowania zmiennych w języku C++. Zmienna char zm1[10] jest tablicą znaków, co oznacza, że jej przeznaczeniem jest przechowywanie wielu znaków, a nie tylko jednego lub zestawu łańcuchów. Liczby w C++ są definiowane jako zmienne typu int, float, double itp., które mają odmienną reprezentację w pamięci i służą do wykonywania operacji matematycznych. Tablica łańcuchów, która jest bardziej złożoną strukturą, wymagałaby bardziej rozbudowanej definicji, najczęściej jako tablica wskaźników do zmiennych typu char, a nie jako tablicy znaków. Pojedynczy znak również nie oddaje pełnej funkcjonalności zm1, ponieważ zmienna ta została stworzona do przechowywania sekwencji znaków. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do błędnych odpowiedzi, obejmują mylenie pojęć i niepełne zrozumienie struktury danych. Ważne jest, aby podczas nauki programowania zrozumieć różnice między typami zmiennych oraz ich zastosowaniem w kodzie. Praktyczna znajomość tablic znaków i ich zarządzania jest kluczowa w każdej aplikacji, która operuje na danych tekstowych.

Pytanie 20

Aby nadać styl CSS bezpośrednio pojedynczemu elementowi HTML (styl śródliniowy), należy użyć atrybutu:

css

id

style

class

Styl śródliniowy (inline) zapisuje się w atrybucie style danego znacznika, na przykład <p style="color: red">. Reguły podane w tym atrybucie dotyczą wyłącznie tego jednego elementu i mają najwyższą specyficzność. Stosuje się go oszczędnie, do pojedynczych wyjątków, bo miesza treść ze stylem. Dlatego do ostylowania jednego elementu wprost służy atrybut style.

Pytanie 21

Przedstawiony algorytm umożliwia wyliczenie

A. średniej geometrycznej n liczb a wprowadzonych przez użytkownika.

B. średniej arytmetycznej n liczb a wprowadzonych przez użytkownika.

C. reszty z dzielenia kolejnych liczb a przez liczbę n.

D. najmniejszego wspólnego dzielnika dla n kolejnych liczb a.

Na diagramie widać dość typowy schemat algorytmu: wczytanie n, zainicjowanie zmiennych, pętla z licznikiem i i na końcu pojedyncza operacja dzielenia. Taki układ często myli osoby początkujące, bo łatwo go skojarzyć z innymi pojęciami matematycznymi. Warto więc spokojnie prześledzić logikę. Najpierw ustalana jest liczba elementów n. Potem zmienna Wynik jest ustawiana na 0, a i na 0, więc mamy klasyczne przygotowanie do sumowania w pętli. Warunek i < n powoduje, że ciało pętli wykona się dokładnie n razy. W każdej iteracji wczytywana jest jedna liczba a, a następnie Wynik = Wynik + a. To jest zwykłe sumowanie wszystkich podanych wartości. Dopiero po wyjściu z pętli następuje pojedyncza operacja Wynik = Wynik / n. To wyklucza interpretację w stylu „reszta z dzielenia” lub „najmniejszy wspólny dzielnik”, bo w algorytmie nie ma ani operatora modulo, ani żadnej logiki opartej na dzielnikach, porównywaniu reszt, iteracyjnej redukcji NWD itp. Dla średniej geometrycznej potrzebne byłoby mnożenie wszystkich wartości, a na końcu pierwiastek n-tego stopnia. Tutaj nie ma ani mnożenia w pętli, ani pierwiastkowania, więc średnia geometryczna odpada. Typowym błędem myślowym jest patrzenie tylko na końcowe dzielenie przez n i dopowiadanie sobie różnych znaczeń: że to reszta, że to jakiś „wspólny dzielnik” albo inna bardziej skomplikowana operacja. Tymczasem według dobrych praktyk analizy algorytmów trzeba zawsze prześledzić pełny przebieg: co się dzieje z każdą zmienną w każdej iteracji pętli. Wtedy widać jasno, że algorytm realizuje sumę n wczytanych liczb i na końcu dzieli tę sumę przez n, czyli liczy zwykłą średnią arytmetyczną. W kontekście podstaw informatyki to klasyczny wzorzec: inicjalizacja, pętla z akumulacją, przetworzenie wyniku po zakończeniu pętli.

Pytanie 22

Jakiego języka należy użyć, aby stworzyć skrypt realizowany po stronie klienta w przeglądarki internetowej?

A. Perl

B. Python

C. PHP

D. JavaScript

JavaScript to język skryptowy, który super nadaje się do interakcji z użytkownikami w przeglądarkach. Właściwie to jedyny język z tej całej paczki, który działa po stronie klienta. To znaczy, że skrypty w JavaScript są interpretowane przez przeglądarkę, a nie przez serwer. Można go używać na przykład do zmieniania treści stron w locie, walidacji formularzy, animacji i różnych interaktywnych elementów. Jest też ważnym elementem w technologiach internetowych, obok frameworków jak React, Angular czy Vue.js, które pomagają tworzyć nowoczesne aplikacje webowe. Uważam, że każdy programista webowy powinien znać JavaScript przynajmniej na poziomie średnim, żeby wdrażać dobre praktyki dotyczące wydajności i UX. Standardy takie jak ECMAScript mówią, jak ten język ma działać, a jego wszechstronność sprawia, że obecnie jest jednym z najpopularniejszych języków programowania na świecie. Ostatnio dużo mówi się też o używaniu go po stronie serwera z Node.js.

Pytanie 23

Który z akapitów został zapisany w wskazanym stylu, zakładając, że pozostałe właściwości akapitu mają wartości domyślne?

A. Efekt 4

B. Efekt 2

C. Efekt 3

D. Efekt 1

Odpowiedź Efekt 3 jest poprawna, ponieważ odzwierciedla wszystkie zadane style CSS. Styl zawiera padding 20px co oznacza, że wewnętrzna przestrzeń wokół tekstu w paragrafie powinna wynosić 20 pikseli. Daje to efekt przestrzeni pomiędzy tekstem a obramowaniem. Kolor tekstu został ustawiony na niebieski co powoduje, że sam tekst przyjmuje niebieską barwę. Parametr font-weight jest ustawiony na 900 co oznacza, że tekst powinien być bardzo pogrubiony. Obecnie jest to maksymalna wartość dla własności font-weight w standardzie CSS która powoduje, że tekst wygląda na bardzo wyrazisty i wyróżnia się na tle innych elementów. Dodatkowo border ustawiono na 1px solid co oznacza, że paragraf powinien mieć jednolitą linię o grubości jednego piksela otaczającą jego obszar. Wszystkie te style są poprawnie zastosowane w Efekcie 3 gdzie tekst jest niebieski bardzo pogrubiony z przestrzenią 20 pikseli do obramowania oraz otoczony cienką linią. Taki styl jest często wykorzystywany w projektach stron internetowych dla wyraźnego wyróżnienia ważnych sekcji co zgodne jest z dobrymi praktykami projektowania interfejsów użytkownika.

Pytanie 24

W języku PHP, aby wyeliminować białe znaki na początku i końcu łańcucha znaków, należy zastosować funkcję

A. sort( )

B. time( )

C. strlen( )

D. trim( )

Funkcja trim() w języku PHP jest kluczowym narzędziem do usuwania zbędnych spacji oraz innych białych znaków z początku i końca ciągu znaków. Jest to istotne, gdyż nieprawidłowe białe znaki mogą prowadzić do błędów w przetwarzaniu danych wejściowych, np. przy porównywaniu czy zapisywaniu do bazy danych. Przykład użycia funkcji trim() może wyglądać następująco: $str = ' Hello World! '; $result = trim($str); echo $result; // Wyświetli 'Hello World!'. Warto zauważyć, że funkcja trim() działa nie tylko na spacji, ale również na tabulatorach i innych znakach białych. Z perspektywy dobrych praktyk, warto stosować trim() przed zapisem danych użytkownika w celu uniknięcia nieprzewidzianych błędów w aplikacji. W kontekście bezpieczeństwa, usuwanie niepotrzebnych spacji pomoże również w walidacji i sanitizacji danych, co jest kluczowe w kontekście ochrony przed atakami typu injection.

Pytanie 25

W zaprezentowanym fragmencie algorytmu użyto

A. dwie pętle.

B. jeden blok decyzyjny.

C. jedną pętlę.

D. trzy bloki operacyjne (procesy).

W przedstawionym fragmencie algorytmu zastosowano jedną pętlę co jest zgodne z poprawną odpowiedzią. Pętla to konstrukcja programistyczna pozwalająca wielokrotnie wykonywać fragment kodu dopóki spełniony jest określony warunek. W analizowanym schemacie widzimy jednokrotną pętlę oznaczoną powrotem do wcześniejszego punktu co jest charakterystyczne dla takich struktur. Najczęściej używane pętle to for while i do-while różniące się sposobem sprawdzania warunku początkowego. Pętle są fundamentalne w algorytmice i pozwalają na realizację złożonych operacji takich jak iteracja po tablicach czy przetwarzanie danych wejściowych. Ich zastosowanie zwiększa efektywność kodu i upraszcza jego strukturę. Dobrą praktyką jest dbanie o czytelność pętli i unikanie skomplikowanych zależności co poprawia zrozumienie kodu przez innych programistów. Warto również pamiętać o zasadach optymalizacji np. minimalizowanie liczby iteracji co przekłada się na lepszą wydajność.

Pytanie 26

W języku JavaScript właściwie zdefiniowana zmienna to

A. #imie

B. imię%

C. imie2

D. imię2

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z naruszenia zasad dotyczących tworzenia identyfikatorów w języku JavaScript. Przykładem jest odpowiedź zawierająca znak '#', który nie jest dozwolony na początku identyfikatora. Identyfikatory muszą zaczynać się od litery, znaku podkreślenia lub znaku dolara, co wyklucza użycie symboli takich jak '#'. Ponadto, w JavaScript nie można stosować znaków specjalnych, takich jak '%', co czyni inną odpowiedź niepoprawną. Znak '%' nie jest zgodny z zasadami nazewnictwa zmiennych, co prowadzi do błędów składniowych w kodzie. Odpowiedź z 'imię2' wprowadza dodatkowe problemy, gdyż użycie polskich znaków, takich jak 'ń', nie jest zalecane w identyfikatorach w JavaScript. Choć w niektórych środowiskach można to zrobić, standardy ECMAScript sugerują unikanie znaków diakrytycznych, co zwiększa przejrzystość i uniwersalność kodu. Dlatego zaleca się stosowanie prostych liter łacińskich oraz cyfr, aby zapewnić szeroką kompatybilność i uniknąć potencjalnych problemów podczas przenoszenia kodu pomiędzy różnymi systemami.

Pytanie 27

Jak określa się element, który został oznaczony znakiem zapytania w strukturze platformy .NET, a który pozwala na tworzenie indywidualnych aplikacji z wykorzystaniem frameworków oraz na przekształcanie kompilowanego kodu pośredniego na kod maszynowy procesora znajdującego się w komputerze?

A. Infrastruktura językowa (CLI)

B. Wspólne środowisko programistyczne (CLP)

C. Wspólne środowisko uruchomieniowe (CLR)

D. Biblioteka klas bazowych (BCL)

Infrastruktura językowa (CLI) to specyfikacja definiująca standardy dla różnych komponentów platformy .NET, w tym wspólne środowisko uruchomieniowe, ale sama w sobie nie zajmuje się wykonaniem kodu. CLI określa zestaw wytycznych, które umożliwiają tworzenie kodu zgodnego z różnymi językami, lecz nie zajmuje się bezpośrednim przekształcaniem kodu pośredniego na kod maszynowy. Biblioteka klas bazowych (BCL) dostarcza zestaw klas, które ułatwiają programowanie, oferując gotowe funkcje do obsługi operacji we/wy, manipulacji danych czy pracy z siecią. BCL nie zajmuje się jednak uruchamianiem aplikacji ani kompilacją kodu. Wspólne środowisko programistyczne (CLP) jako termin nie jest częścią standardowej terminologii .NET i może być mylące. CLR jest jedynym z tych elementów, który pełni rolę środowiska wykonawczego, umożliwiając uruchamianie kodu na różnych platformach sprzętowych. Pomyłki w wyborze mogą wynikać z niedostatecznego zrozumienia ról poszczególnych komponentów w ekosystemie .NET. Zrozumienie tej struktury jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania możliwości platformy .NET i tworzenia wydajnego, bezpiecznego oprogramowania. Analizowanie ról i funkcji poszczególnych komponentów jest istotne dla pełnego zrozumienia, jak platforma umożliwia tworzenie interoperacyjnych aplikacji w różnych językach programowania.

Pytanie 28

W CSS zapis w postaci

h1::first-letter{color:red;}

spowoduje, że kolor czerwony będzie dotyczył

A. pierwszej litery nagłówka drugiego poziomu

B. tekstów nagłówka pierwszego poziomu

C. pierwszej litery nagłówka pierwszego poziomu

D. pierwszej linii akapitu

Zapis CSS h1::first-letter {color: red;} odnosi się do selektora pseudo-elementu first-letter, który jest używany do stylizacji pierwszej litery bloku tekstowego w nagłówkach. W tym wypadku, gdy selektor jest zastosowany do elementu h1, oznacza to, że kolor pierwszej litery nagłówka pierwszego stopnia (h1) zostanie zmieniony na czerwony. Pseudo-element first-letter działa tylko dla elementów blokowych, takich jak nagłówki, akapity czy listy. W praktyce, jeśli w dokumencie HTML mamy element <h1> z tekstem, np. 'Witaj świecie', to wyłącznie litera 'W' zostanie wyświetlona w kolorze czerwonym. To podejście jest zgodne ze standardami CSS, które definiują pseudo-elementy jako specyficzne fragmenty dokumentu, które można stylizować niezależnie od reszty zawartości. Warto również zauważyć, że stosowanie takich selektorów pozwala na uzyskanie bardziej złożonych efektów wizualnych bez konieczności modyfikacji struktury HTML. Umożliwia to projektantom stron internetowych większą elastyczność i kontrolę nad estetyką treści.

Pytanie 29

Którego znacznika HTML NIE można użyć do wstawienia grafiki (dynamicznej) na stronę?

<img>

<embed>

<object>

<strike>

Pozostałe znaczniki potrafią umieścić grafikę na stronie. <img> wstawia obraz, a <embed> i <object> osadzają zewnętrzne zasoby (w tym grafikę dynamiczną czy multimedia). Do grafiki nie nadaje się tekstowy <strike>.

Pytanie 30

Jaką wartość w systemie RGB uzyskamy dla koloru zapisanego w kodzie heksadecymalnym: #1510FE?

A. rgb(21,16,255)

B. rgb(21,16,254)

C. rgb(21,16,FE)

D. rgb(15,10,FE)

Odpowiedź rgb(21,16,254) jest poprawna, ponieważ kolor zapisany w systemie heksadecymalnym #1510FE można rozłożyć na składowe RGB. W kodzie heksadecymalnym każdy z trzech kolorów (czerwony, zielony, niebieski) jest reprezentowany przez dwie cyfry. W przypadku #1510FE, pierwsze dwie cyfry (15) odnoszą się do wartości czerwonej, drugie dwie (10) do wartości zielonej, a ostatnie dwie (FE) do wartości niebieskiej. Te wartości musimy przeliczyć na system dziesiętny: czerwony to 21 (15 w systemie szesnastkowym to 21 w dziesiętnym), zielony to 16 (10 w szesnastkowym to 16 w dziesiętnym), a niebieski to 254 (FE w szesnastkowym to 254 w dziesiętnym). Tak więc końcowy wynik to rgb(21,16,254). W praktyce, znajomość konwersji kolorów jest kluczowa w projektowaniu graficznym, stron internetowych oraz aplikacji, gdzie precyzyjne odwzorowanie kolorów jest niezbędne dla uzyskania poprawnej estetyki i spójności wizualnej. Warto zaznaczyć, że standardy takie jak sRGB są powszechnie stosowane do definiowania kolorów w cyfrowych mediach, co zapewnia zgodność i przewidywalność w różnych urządzeniach wyświetlających te kolory.

Pytanie 31

Aby wygodnie wprowadzać i edytować dane w bazie danych, można posłużyć się:

A. formularzem

B. kwerendą SELECT

C. raportem

D. filtrowaniem

Formularz to wygodny interfejs do pracy z danymi: udostępnia pola odpowiadające kolumnom tabeli, dzięki czemu użytkownik może wprowadzać nowe rekordy i edytować istniejące bez ręcznego pisania zapytań SQL. Stosuje się go w aplikacjach i systemach baz danych, by uprościć i zabezpieczyć wpisywanie danych. Dlatego do wygodnego wprowadzania i modyfikowania danych służy właśnie formularz.

Pytanie 32

Którą właściwość CSS należy zastosować, aby uzyskać efekt rozstrzelenia (zwiększonych odstępów) między literami?

letter-transform

letter-spacing

text-decoration

text-space

Odstęp między literami ustawia właściwość letter-spacing, np. letter-spacing: 3px. Wartość dodatnia rozsuwa litery (rozstrzelenie), ujemna je zbliża. Często stosuje się ją w nagłówkach i logotypach. Dlatego efekt rozstrzelenia liter daje letter-spacing.

Pytanie 33

Podane w ramce polecenie SQL ma za zadanie

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;

A. zwiększyć o jeden wartość w kolumnie id_klasy dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

B. zwiększyć o jeden wartość pola id_klasy w jednym rekordzie tabeli Uczen

C. ustawić wartość w kolumnie id_klasy na 1 dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

D. ustawić wartość pola id_klasy na 1 dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

Polecenie SQL UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1; modyfikuje wszystkie rekordy w tabeli Uczen, bo nie ma w nim klauzuli WHERE. To jest kluczowa rzecz: brak WHERE oznacza, że polecenie dotyczy całej tabeli, a nie pojedynczego wiersza. Wyrażenie id_klasy = id_klasy + 1 oznacza aktualizację kolumny na podstawie jej dotychczasowej wartości – po prostu dodajemy 1 do obecnej wartości w każdej krotce. Nie ustawiamy stałej wartości, tylko wykonujemy operację arytmetyczną na kolumnie.
W praktyce taki zapis stosuje się np. gdy chcemy przesunąć identyfikatory klas, zmienić numerację poziomów, podnieść wszystkim uczniom numer semestru albo zaktualizować jakiś licznik. W SQL to bardzo typowy wzorzec: UPDATE tabela SET kolumna = kolumna + wartość WHERE warunek; i w dobrych praktykach zawsze pilnuje się, żeby świadomie używać lub pomijać WHERE. Administratorzy baz danych zwykle wręcz powtarzają zasadę: przed uruchomieniem UPDATE bez WHERE zastanów się dwa razy, czy na pewno chcesz zmienić wszystkie wiersze.
Moim zdaniem warto zapamiętać dwie rzeczy: po pierwsze, UPDATE bez WHERE = aktualizacja wszystkich rekordów; po drugie, po lewej stronie znaku równości zawsze jest nazwa kolumny, którą zmieniamy, a po prawej – wyrażenie, z którego zostanie policzona nowa wartość. To wyrażenie może używać starej wartości tej samej kolumny, tak jak tutaj. W wielu systemach bazodanowych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) ta konstrukcja działa identycznie, więc to taki uniwersalny, standardowy zapis, zgodny z ogólnymi zasadami języka SQL.

Pytanie 34

Jak umieścić komentarz w kodzie PHP?

A.

B. /? ... ?/

C. /* ... */

D. <? ... ?>

Wiele osób mogących mieć z początku problemy z właściwym umiejscowieniem komentarzy w kodzie PHP, często korzysta z niewłaściwych składni. Na przykład, odpowiedź <? ... ?> sugeruje, że komentarz można umieścić w specjalnych znacznikach PHP, co jest błędne. W rzeczywistości znaki te służą do otwierania i zamykania bloków kodu PHP, a nie do tworzenia komentarzy. Z kolei odpowiedź /? ... ?/ jest również niepoprawna, ponieważ nie istnieje w PHP żadna składnia komentarza oparta na tym systemie. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków są związane z nieporozumieniem dotyczącym funkcji znaczników PHP. Inną nieprawidłową odpowiedzią jest , która jest używana w HTML do komentowania kodu, lecz nie ma zastosowania w PHP. Kluczowe jest zrozumienie, że każda technologia ma swoje własne zasady dotyczące kodowania oraz komentarzy, a mieszanie tych reguł może prowadzić do nieporozumień i błędów w kodzie. Dobre praktyki programistyczne jasno wskazują, że komentarze powinny być używane z umiarem i w odpowiednich miejscach, aby nie wprowadzać zamieszania zarówno w kodzie, jak i w jego interpretacji przez innych programistów.

Pytanie 35

W HTML wprowadzono tag a. Co oznacza wartość nofollow w atrybucie rel?

<a href="http://website.com" rel="nofollow">link</a>

A. oznacza, że kliknięcie na link nie przekieruje do strony website.com

B. jest komunikatem dla robota wyszukiwarki Google, by nie śledził tego linku

C. oznacza, że naciśnięcie na link spowoduje jego otwarcie w nowej karcie przeglądarki

D. jest wskazówką dla przeglądarki internetowej, aby nie interpretowała słowa 'link' jako hiperłącza

Nofollow to nie jest informacja dla przeglądarki, żeby nie pokazywała linka jak normalnego odnośnika. Linki wciąż będą wyglądały jak zwykłe linki HTML. Atrybut nofollow dotyczy tylko tego, jak roboty wyszukiwarek traktują ten link, a nie jak wygląda on na stronie. Jak chcesz, żeby link otwierał się w nowej karcie, to musisz użyć atrybutu target z _blank. Nofollow nie ma wpływu na to, gdzie prowadzi link, więc kliknięcie w niego zawsze przeniesie cię na daną stronę, niezależnie od tego, czy jest tam nofollow czy nie. Jego rola jest tylko w SEO i w tym, jak wpływa na PageRank, a nie w tym, co widzą użytkownicy.

Pytanie 36

W której notacji diagramów ER został zapisany model związków encji przedstawiony na ilustracji?

A. Martina.

B. Min-Max.

C. Chena.

D. Bachmana.

Na diagramie przedstawiono model w notacji Martina, a nie w żadnej z pozostałych wymienionych. Warto zrozumieć, czym ta notacja różni się od innych, bo w praktyce projektowania baz danych bardzo łatwo je ze sobą pomylić. Notacja Chena to bardziej „akademickie” podejście do ERD. Encje są zwykle rysowane jako prostokąty, ale atrybuty pojawiają się w osobnych elipsach, połączonych liniami z encją. Klucz główny bywa podkreślony, a związki są reprezentowane przez romby z nazwą relacji. Na naszym diagramie nic takiego nie ma – atrybuty są w środku prostokąta, w formie listy, a nie jako osobne kształty, więc to już mocny sygnał, że to nie jest Chen. Z kolei notacja Bachmana historycznie kojarzy się z modelami sieciowymi i specyficznym sposobem prezentowania struktur danych, często z łamanymi liniami i strzałkami, raczej nie przypomina tabel z nagłówkiem i listą pól. W typowych podręcznikach do systemów baz danych Bachman jest pokazywany jako dość stary styl, dziś mało używany przy klasycznym relacyjnym ERD, więc mało prawdopodobne, by tak wyglądał nowoczesny diagram klient–zakup–towar. Odpowiedź Min-Max jest też myląca, bo Min-Max nie jest nazwiskiem autora notacji, tylko sposobem zapisu krotności relacji, np. (0,1), (1,n). Można taki zapis wykorzystać zarówno z notacją Chena, jak i z innymi, ale sam diagram z obrazka nie używa jawnego oznaczenia min/max przy relacjach – widzimy crow’s foot, czyli styl typowy dla Martina. Typowy błąd w tego typu pytaniach polega na tym, że ktoś kojarzy jeden detal, np. gdzieś widział oznaczenia min-max, i automatycznie zakłada, że każda notacja z relacjami i krotnościami to „Min-Max”. Tutaj jednak kluczowe są kształty encji i sposób zapisu atrybutów: prostokąt z nagłówkiem i lista pól jak w tabeli, bez elips i rombów, bez dodatkowych znaczników kluczy – to bardzo klasyczny, praktyczny styl używany przy projektowaniu relacyjnych baz danych, właśnie w notacji Martina. Dobrze jest więc patrzeć na diagram całościowo, a nie tylko na pojedynczy symbol, bo wtedy łatwiej uniknąć takich pomyłek.

Pytanie 37

W HTML atrybut alt elementu img służy do określenia

A. opisu, który pojawi się pod grafiką

B. lokalizacji i nazwy pliku źródłowego grafiki

C. treści, która zostanie pokazana, gdy grafika nie może być załadowana

D. parametrów grafiki, takich jak wymiary, ramka, wyrównanie

Atrybut <b>alt</b> znacznika <b>img</b> w języku HTML jest niezwykle istotnym elementem, który ma na celu zapewnienie dostępności treści wizualnych dla użytkowników. Gdy obrazek nie może zostać załadowany (np. z powodu problemów z siecią lub błędnej ścieżki do pliku), tekst zawarty w atrybucie <b>alt</b> zostaje wyświetlony zamiast obrazu. W praktyce oznacza to, że osoba korzystająca z technologii asystujących, takich jak czytniki ekranu, będzie miała możliwość zrozumienia, co miało się pojawić w danym miejscu na stronie. Zgodnie z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), stosowanie atrybutu <b>alt</b> jest kluczowe dla zapewnienia dostępności stron internetowych. Przykładem może być sytuacja, w której na stronie internetowej znajduje się obrazek przedstawiający produkt. Atrybut <b>alt</b> powinien zawierać opis tego produktu, co pozwoli użytkownikom, którzy nie widzą obrazu, zrozumieć jego znaczenie. Prawidłowe użycie atrybutu <b>alt</b> nie tylko poprawia dostępność, ale także może wpłynąć na SEO strony, ponieważ wyszukiwarki traktują ten atrybut jako dodatkowy kontekst dla treści wizualnych.

Pytanie 38

Aby utworzyć strukturę strony internetowej za pomocą znaczników semantycznych języka HTML 5, zgodnie z przedstawionym na ilustracji projektem, SEKCJA B powinna być zawarta w znaczniku

A. <nav></nav>

B. <header></header>

C. <article></article>

D. <section></section>

Poprawnie – sekcja B na ilustracji to klasyczne menu nawigacyjne strony, więc w semantycznym HTML5 powinna być zawarta w znaczniku <nav>. Ten element został wprowadzony właśnie po to, żeby jasno oznaczać blok linków służących do poruszania się po serwisie: główne menu, nawigacja w stopce, paginacja artykułów itp. Przeglądarki, czytniki ekranu i roboty wyszukiwarek rozpoznają <nav> jako specjalny region nawigacyjny i dzięki temu lepiej „rozumieją” strukturę strony. To jest bardzo ważne z punktu widzenia dostępności (WCAG) i SEO. W typowym szkielecie strony HTML5 nagłówek z tytułem umieszcza się w <header>, menu w <nav>, główną treść w <main>, artykuły w <article>, a poboczne informacje w <aside>. U Ciebie: sekcja A to najpewniej <header>, sekcja B – <nav>, a sekcja C – jakiś <section> lub <article>. W praktyce kod dla pokazanej sekcji B wyglądałby np.: <nav><a href="index.html">Główna</a><a href="onas.html">O nas</a><a href="kontakt.html">Kontakt</a></nav>. Moim zdaniem dobrze jest od początku wyrabiać nawyk używania <nav> tylko dla głównych bloków nawigacji, a nie dla każdego przypadkowego linka w tekście. Dzięki temu dokument ma czytelną hierarchię, łatwiej się go styluje w CSS i utrzymuje w większych projektach.

Pytanie 39

Który kod HTML spowoduje identyczne formatowanie jak przedstawione na obrazku?

W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

<p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>
<p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

A. Odpowiedź B

B. Odpowiedź A

C. Odpowiedź D

D. Odpowiedź C

Wybór odpowiedzi C jest trafny, bo stosujesz odpowiednie znaczniki HTML, aby osiągnąć zamierzony efekt formatowania. Przykład świetnie pokazuje, jak używać znaczników <i> i <b>, które służą do pochylania i pogrubiania tekstu. Znak <p> to z kolei paragraf, który odseparowuje tekst i zaczyna nową linię. Tutaj znacznik <i> przed słowem 'paragrafie' sprawia, że jest ono kursywą, a <b> wokół 'zobaczysz' wyróżnia go na pogrubionym tle. To takie podstawowe zasady HTML, które pokazują, jak można różne style formatowania łączyć, żeby uczynić treści bardziej estetycznymi i przyjemnymi do czytania. Warto pamiętać o odpowiednim używaniu znaczników, bo to nie tylko poprawia wygląd, ale też dostępność treści, co jest ważne dla osób korzystających z czytników ekranu. Z mojego doświadczenia, im lepiej rozumiesz te zasady, tym łatwiej tworzyć strony, które będą dobrze odbierane przez użytkowników.

Pytanie 40

Jak nazywa się nadrzędny formularz służący do nawigacji między formularzami i kwerendami bazy?

A. pierwotnym

B. głównym

C. sterującym

D. zagnieżdżonym

Nadrzędny formularz służący do nawigacji między innymi formularzami i kwerendami bazy nazywa się formularzem STERUJĄCYM - pełni rolę menu (panelu przełączania). Dlatego to formularz sterujący.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej