Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 19 kwietnia 2026 21:46
Data zakończenia: 19 kwietnia 2026 22:01

Egzamin zdany!

Wynik: 38/40 punktów (95,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W każdej iteracji pętli wartość aktualnego elementu tablicy jest przypisywana do zmiennej, a wskaźnik tablicy jest przesuwany o jeden, aż do ostatniego elementu tablicy. Czy to zdanie odnosi się do instrukcji?

A. while

B. foreach

C. next

D. for

Instrukcja 'foreach' w językach programowania, takich jak PHP, C# czy Java, jest zaprojektowana specjalnie do iteracji po elementach kolekcji, takich jak tablice lub kolekcje. Działa to poprzez przypisanie bieżącego elementu tablicy do zmiennej w każdej iteracji pętli oraz automatyczne przesuwanie wskaźnika do następnego elementu, co czyni ten mechanizm bardzo wygodnym w użyciu. Przykładowo, w PHP możemy użyć 'foreach' w następujący sposób: 'foreach ($tablica as $element) { echo $element; }'. W tej konstrukcji, dla każdego elementu w tablicy, zmienna $element będzie zawierać jego wartość, a pętla zakończy się automatycznie po osiągnięciu ostatniego elementu. Taki sposób iteracji jest bardziej przejrzysty i mniej podatny na błędy, ponieważ nie musimy zarządzać indeksami ręcznie, co może prowadzić do pomyłek, takich jak przekroczenie granic tablicy. Ponadto, instrukcje 'foreach' są bardziej czytelne, co ułatwia współpracę w zespołach programistycznych i utrzymanie kodu w dłuższej perspektywie. W dokumentacji wielu języków programowania 'foreach' jest rekomendowane jako najlepsza praktyka do iteracji po elementach kolekcji, co czyni je bardziej efektywnymi w kontekście programowania obiektowego oraz funkcjonalnego.

Pytanie 2

W języku SQL instrukcja INSERT INTO

A. wprowadza dane do tabeli

B. zmienia rekordy na zadaną wartość

C. dodaje kolumny do istniejącej tabeli

D. tworzy nową tabelę

Polecenie INSERT INTO w języku SQL jest używane do dodawania nowych danych do tabeli w bazie danych. Jego podstawowa składnia to: INSERT INTO nazwa_tabeli (kolumna1, kolumna2, ...) VALUES (wartość1, wartość2, ...). Dzięki temu poleceniu użytkownicy mogą wprowadzać nowe rekordy, co jest kluczowe w zarządzaniu danymi w relacyjnych bazach danych. Przykładowo, jeżeli mamy tabelę 'użytkownicy' z kolumnami 'imie', 'nazwisko' i 'wiek', możemy dodać nowego użytkownika za pomocą: INSERT INTO użytkownicy (imie, nazwisko, wiek) VALUES ('Jan', 'Kowalski', 30). Warto zauważyć, że polecenie to może być używane w kontekście transakcji, co pozwala na zachowanie integralności danych. Standard SQL, na którym opiera się wiele systemów zarządzania bazami danych, definiuje to polecenie jako fundamentalne w operacjach DML (Data Manipulation Language), co czyni je niezbędnym w każdej aplikacji, która wymaga wprowadzania danych do bazy.

Pytanie 3

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; } section { float: right; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. aside {float: left; }

D. nav { float: right; }

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi. Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego. Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 4

W CSS zastosowano poniższe formatowanie. Kolorem czerwonym będzie wyświetlony

h1 i {
   color: red;
}

A. tylko tekst italic nagłówka pierwszego stopnia

B. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz wszelki tekst italic, niezależnie od lokalizacji na stronie

C. jedynie tekst italic we wszystkich poziomach nagłówków

D. cały tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz tekst italic akapitu

W stylach CSS selektor złożony h1 i oznacza, że formatowanie będzie stosowane tylko do elementów pochylonych i znajdujących się wewnątrz nagłówka pierwszego poziomu h1. W praktyce oznacza to, że taki zapis CSS zmienia kolor na czerwony tylko dla tekstu wewnątrz tagu <i> znajdującego się w <h1>. Selekcja złożona umożliwia precyzyjne określanie, które elementy są formatowane, co jest kluczowe w przypadku dużych i złożonych stron internetowych. Zrozumienie działania selektorów jest fundamentem efektywnego stylizowania dokumentów HTML. Pozwala to na zachowanie spójności wizualnej oraz lepszą kontrolę nad wyglądem strony. Dobór odpowiednich selektorów w CSS to również jedna z dobrych praktyk, które sprzyjają czytelności kodu oraz jego łatwiejszej konserwacji w przyszłości. Taki zapis pozwala na minimalizację konfliktów stylów, które mogą się pojawić przy bardziej ogólnych selektorach. Praktyczne użycie selektorów złożonych jest więc zalecane w celu uzyskania bardziej kontrolowanego i przewidywalnego wyglądu strony internetowej, co jest zgodne ze standardami webowymi promującymi semantyczne i uporządkowane kodowanie.

Pytanie 5

Kod programu wraz z komentarzami oraz opisem algorytmów i metod stanowi dokumentację

A. urzędową.

B. graficzną.

C. techniczną.

D. audiowizualną.

Poprawnie – mówimy tutaj o dokumentacji technicznej. Kod programu razem z komentarzami w kodzie, opisem algorytmów, struktur danych, interfejsów, sposobu działania poszczególnych modułów czy klas to właśnie klasyczny przykład dokumentacji technicznej. W branży IT przyjmuje się, że dokumentacja techniczna jest skierowana głównie do programistów, administratorów, czasem też architektów systemów, czyli osób, które będą rozwijać, utrzymywać lub integrować dany system. Nie jest to materiał marketingowy ani „urzędowy”, tylko coś, co ma pomóc zrozumieć jak system działa od środka. W praktyce dokumentacja techniczna obejmuje na przykład: komentarze w kodzie źródłowym (zgodne z konwencją danego języka, np. PHPDoc, JSDoc), opisy algorytmów w plikach README, wiki projektowe, diagramy UML, schematy przepływu danych, opisy endpointów API, a nawet instrukcje uruchomienia środowiska developerskiego. Moim zdaniem im lepiej zrobiona taka dokumentacja, tym łatwiej jest później komuś „wejść” w projekt bez zadawania dziesiątek pytań. Dobre praktyki mówią, żeby dokumentacja techniczna była aktualna, wersjonowana razem z kodem (np. w Git), a komentarze w kodzie nie powtarzały tego, co oczywiste, tylko wyjaśniały „dlaczego tak”, a nie „co robi ta linijka”. W projektach webowych dokumentacja techniczna opisuje na przykład, jak działa logika logowania użytkownika, jak są zrobione zapytania do bazy, jakie są ograniczenia wydajnościowe. To wszystko pozwala utrzymać spójność systemu i ułatwia debugowanie oraz rozwój nowych funkcji. Dlatego odpowiedź „techniczną” jest jak najbardziej zgodna z tym, jak branża rozumie dokumentację w kontekście programowania i algorytmów.

Pytanie 6

Strona internetowa została napisana w języku XHTML. Który z poniższych kodów przedstawia implementację zamieszczonego fragmentu strony, przy założeniu, że nie zdefiniowano żadnych stylów CSS?

A. <b>Początki HTML</b><p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<hr /> stworzył<b>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego - <i>ENQUIRE</i></b></p>

B. <h1>Początki HTML</h1><p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<br /> stworzył<i>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego - <b>ENQUIRE</b></i></p>

C. <b>Początki HTML</b><p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<br /> stworzył<b>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego - <i>ENQUIRE</i></b></p>

D. <h1>Początki HTML</h1><p>W 1980 fizyk <b>Tim Berners-Lee</b>, pracownik <i>CERN</i>,<br /> stworzył<b>prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego - <i>ENQUIRE</i></b></p>

Odpowiedź druga jest prawidłowa, ponieważ w XHTML stosowanie znaczników zgodnych z HTML jest kluczowe. Nagłówek <h1> wskazuje na najbardziej wyróżniający się element na stronie, co jest zgodne z prezentowanym obrazem, gdzie 'Początki HTML' jest nagłówkiem. XHTML wymaga, by wszystkie elementy były poprawnie zagnieżdżone i zamknięte, a tag <br /> jest poprawnie użyty jako samo zamykający się, co jest wymagane w XHTML. Ponadto, struktura dokumentu XHTML musi być bardziej restrykcyjna, co oznacza, że używanie semantycznych znaczników jak <h1> dla nagłówków sprzyja lepszej interpretacji struktury dokumentu przez przeglądarki i narzędzia dostępności. Poprawne użycie <b> i <i> do wyróżniania tekstu jest zgodne ze standardami, chociaż w nowoczesnym HTML5 zaleca się używanie <strong> i <em> dla semantycznego formatowania. Takie podejście wspomaga dostępność oraz ułatwia zrozumienie kodu przez inne osoby. Dobór tagów w tej odpowiedzi pokazuje zrozumienie zasad semantyki oraz poprawnej struktury dokumentów w XHTML co jest zgodne z dobrymi praktykami web developmentu.

Pytanie 7

Hermetyzacja to zasada programowania obiektowego mówiąca o tym, że

A. klasy mogą mieć zdefiniowane metody wirtualne, które są implementowane w pochodnych klasach.

B. pola i metody wykorzystywane tylko przez daną klasę są ograniczane zasięgiem private lub protected.

C. typy pól w klasach/obiektach mogą być dynamicznie zmieniane w zależności od danych im przypisywanych.

D. klasy mogą współdzielić ze sobą funkcjonalność.

Poprawnie – hermetyzacja (encapsulation) w programowaniu obiektowym polega właśnie na ukrywaniu szczegółów implementacji klasy i ograniczaniu dostępu do pól oraz metod, które nie powinny być widoczne na zewnątrz. W praktyce oznacza to stosowanie modyfikatorów dostępu takich jak private i protected do elementów, które są wykorzystywane tylko wewnątrz danej klasy lub hierarchii dziedziczenia. Kod zewnętrzny widzi wtedy tylko to, co jest wystawione jako public, czyli oficjalny interfejs klasy. Z mojego doświadczenia to jest jedna z kluczowych rzeczy, która odróżnia „klepanie kodu” od pisania rozsądnie zaprojektowanego oprogramowania. Dzięki hermetyzacji można bezpiecznie zmieniać wnętrze klasy (np. sposób przechowywania danych, algorytmy) bez psucia kodu, który z tej klasy korzysta. Przykład: w klasie KontoBankowe pola takie jak saldo, numer konta czy historia operacji powinny być private, a dostęp do nich powinien odbywać się przez metody typu wplac(), wyplac(), pobierzSaldo(). Użytkownik klasy nie ma prawa bezpośrednio ustawiać salda, bo mógłby ominąć logikę biznesową, np. sprawdzanie limitu czy blokady konta. W językach takich jak Java, C++, C#, ale też w nowoczesnym TypeScript czy w podejściu obiektowym w PHP i JavaScript, dobre praktyki mówią jasno: pola klasy domyślnie robimy prywatne, a udostępniamy tylko to, co naprawdę musi być publiczne. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych zasad SOLID (dokładniej – silnie się z nimi łączy), bo wymusza tworzenie małych, spójnych i bezpiecznych interfejsów. W większych projektach webowych, np. w aplikacjach backendowych w PHP lub JS/TS, brak hermetyzacji szybko kończy się „makaronem zależności”, gdzie jedna zmiana w polu klasy rozwala pół systemu. Dlatego branżowo uznaje się hermetyzację za absolutny standard projektowania obiektowego, a łamanie jej za klasyczny „code smell”.

Pytanie 8

Jaką rolę odgrywa kwerenda krzyżowa w programie MS Access?

A. Dodaje do wybranej tabeli rekordy z innej tabeli

B. Zmienia istniejące dane w tabeli

C. Usuwa rekordy z tabel według określonych kryteriów

D. Prezentuje zliczone wartości z pola i układa je w wiersze oraz kolumny

Kwerenda krzyżowa w bazie danych MS Access pełni kluczową rolę w analizie danych, umożliwiając użytkownikom prezentację zliczonych wartości w formacie tabelarycznym, gdzie wyniki są układane w wiersze i kolumny. To narzędzie jest niezwykle przydatne w przypadku, gdy chcemy zsyntetyzować dane na podstawie dwóch lub więcej kryteriów, co pozwala na szybką analizę zależności i trendów. Na przykład, możemy stworzyć kwerendę krzyżową, która zlicza sprzedaż według miesięcy i kategorii produktów. W rezultacie otrzymujemy czytelny raport, który pozwala na natychmiastowe zrozumienie, które produkty sprzedają się najlepiej w danym okresie. Kwerendy krzyżowe są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie analizy danych, umożliwiając użytkownikom szybkie podejmowanie decyzji na podstawie wizualizacji wyników. Standardy projektowania baz danych zalecają korzystanie z takich kwerend tam, gdzie potrzebne są złożone analizy, a ich struktura jest zgodna z zasadami normalizacji danych, co z kolei ułatwia ich późniejsze przetwarzanie.

Pytanie 9

Edytor, który realizuje zasady WYSIWYG, powinien umożliwiać

A. publikację serwisów na serwerze przy użyciu wbudowanego klienta FTP

B. osiągnięcie podobnego rezultatu tworzonej strony do jej wizualizacji w przeglądarce internetowej

C. tworzenie elementów podstawowej grafiki wektorowej

D. przetwarzanie plików dźwiękowych przed ich umieszczeniem na stronie internetowej

Edytor WYSIWYG (What You See Is What You Get) jest narzędziem, które umożliwia użytkownikom tworzenie treści internetowych w sposób intuicyjny, bez konieczności znajomości kodu HTML czy CSS. Kluczowym założeniem tego typu edytora jest to, że użytkownik widzi na ekranie dokładny obraz tego, co będzie wyświetlane w przeglądarce. Uzyskanie zbliżonego wyniku tworzonej strony do jej obrazu w przeglądarce internetowej oznacza, że edytor powinien umożliwiać podgląd na żywo oraz edytowanie treści w sposób, który bezpośrednio odzwierciedla rezultaty. Przykładem takiego edytora jest WordPress, który pozwala na tworzenie stron za pomocą edytora blokowego, gdzie użytkownik może na bieżąco widzieć, jak jego strona będzie wyglądać. Standardy, takie jak HTML5 oraz CSS3, są kluczowe w kontekście tworzenia responsywnych i interaktywnych stron, a edytory WYSIWYG powinny wspierać te standardy, aby zapewniać zgodność z nowoczesnymi praktykami webowymi. Dodatkowo, funkcje takie jak przeciąganie i upuszczanie elementów, możliwość dodawania multimediów oraz formatowania tekstu są nieodłącznymi elementami, które przyczyniają się do efektywności edytorów WYSIWYG.

Pytanie 10

W programie napisanym w języku C++ należy wczytać zmienną całkowitą o nazwie liczba i wyświetlić ją tylko w przypadku, gdy przyjmuje trzycyfrowe wartości parzyste. Instrukcja warunkowa, która to sprawdza, powinna być oparta na wyrażeniu logicznym

A. liczba % 2 == 0 && liczba > 99 && liczba < 999

B. liczba % 2 == 0 || liczba > 99 || liczba < 999

C. liczba % 2 == 0 || (liczba > 99 && liczba < 999)

D. liczba % 2 == 0 && (liczba > 99 || liczba < 999)

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zawiera wszystkie niezbędne warunki do sprawdzenia, czy liczba jest parzysta i ma trzy cyfry. Warunek 'liczba % 2 == 0' sprawdza, czy liczba jest parzysta, co jest kluczowe, ponieważ tylko parzyste liczby mogą być wyświetlane zgodnie z założeniem programu. Dodatkowo, warunki 'liczba > 99' oraz 'liczba < 999' zapewniają, że liczba jest trzycyfrowa. Użycie operatora logicznego AND ('&&') jest tutaj odpowiednie, ponieważ wszystkie te warunki muszą być spełnione jednocześnie, aby liczba mogła zostać wyświetlona. Praktyczne zastosowanie tej logiki można znaleźć w wielu aplikacjach, gdzie wprowadzanie danych musi być weryfikowane, na przykład w systemach bankowych, gdzie liczby muszą spełniać określone kryteria. Dzięki temu weryfikacja danych wejściowych staje się bardziej efektywna, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 11

Który z akapitów został sformatowany według podanego stylu, przy założeniu, że pozostałe właściwości akapitu mają wartości domyślne?

A. Efekt 4

B. Efekt 2

C. Efekt 3

D. Efekt 1

Efekt 3 jest poprawny ponieważ formatowanie CSS zawiera ustawienie padding 20px co oznacza że wokół tekstu znajduje się przestrzeń o szerokości 20 pikseli Dodatkowo kolor tekstu jest niebieski zgodnie z ustawieniem color blue Także font-weight 900 wskazuje że tekst powinien być pogrubiony w najwyższym stopniu co jest widoczne w trzecim efekcie Obramowanie ma szerokość 1 piksel i jest solidne co oznacza że jest to ciągła linia wokół tekstu Efekt 3 dokładnie odzwierciedla te właściwości Formatowanie takie jest użyteczne w tworzeniu przyciągających uwagę nagłówków lub wyróżnień w treści strony internetowej W praktyce taki styl można zastosować do elementów interfejsu użytkownika które wymagają większej czytelności lub estetycznego oddzielenia od reszty treści Ważne jest aby odpowiednio zrozumieć i wykorzystać właściwości CSS dla uzyskania maksymalnej efektywności w projektowaniu stron internetowych Dobre praktyki obejmują także testowanie stylów na różnych urządzeniach aby upewnić się że wygląd spełnia zamierzone cele we wszystkich kontekstach

Pytanie 12

W tabeli mieszkańcy zawierającej pola id, imie, nazwisko, ulica, numer, czynsz (wartość całkowita) należy zidentyfikować osoby zamieszkujące ulicę Mickiewicza pod numerami 71, 72, 80, których czynsz jest niższy niż
1000 zł. Jak będzie wyglądać klauzula WHERE w zapytaniu?

A. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000

B. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

C. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer > 70 AND numer < 81 OR czynsz < 1000

D. WHERE ulica = 'Mickiewicza' OR numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ klauzula WHERE w zapytaniu SQL skutecznie filtruje dane zgodnie z wymaganiami. W tym przypadku, użycie operatora AND w połączeniu z IN i warunkiem < 1000 zapewnia, że zwrócone zostaną jedynie te rekordy, które spełniają wszystkie trzy kryteria: ulica musi być 'Mickiewicza', numer musi być jednym z 71, 72 lub 80, a czynsz musi być mniejszy niż 1000 zł. To jest zgodne z dobrą praktyką w SQL, gdzie łączenie warunków z użyciem operatorów logicznych pozwala na precyzyjne określenie zestawu danych, które nas interesują. Przy tak skonstruowanej klauzuli, zapytanie będzie wydajne i zrozumiałe, co jest kluczowe w pracy z bazami danych. Przykładowe zastosowanie to generowanie raportów dotyczących mieszkańców, co może być istotne dla zarządzania nieruchomościami lub analizy rynku wynajmu. Tego typu zapytania są powszechnie używane w aplikacjach webowych i systemach zarządzania danymi, co podkreśla znaczenie umiejętności formułowania precyzyjnych zapytań SQL.

Pytanie 13

Baza danych MySQL została uszkodzona. Które z poniższych działań nie przyczyni się do jej naprawy?

A. Wykonanie replikacji bazy danych

B. Próba naprawy za pomocą polecenia REPAIR

C. Utworzenie nowej bazy i przeniesienie do niej tabel

D. Odtworzenie bazy z kopii zapasowej

Wykonanie replikacji bazy danych nie pomoże w naprawie uszkodzonej bazy MySQL, ponieważ replikacja jest procesem, który tworzy kopię danych z jednej bazy danych do drugiej. Gdy źródłowa baza danych jest uszkodzona, replikacja jedynie skopiuje te uszkodzone dane do bazy docelowej, co prowadzi do dalszych problemów. Zamiast naprawić uszkodzenia, replikacja może nawet pogorszyć sytuację, ponieważ błędne dane zostaną powielone. W praktyce, zanim podejmie się próbę replikacji, konieczne jest ustalenie, czy źródłowa baza danych jest w dobrym stanie. Warto również zwrócić uwagę na standardy zarządzania bazami danych, które zalecają regularne wykonywanie kopii zapasowych oraz monitorowanie stanu bazy danych. W przypadku uszkodzeń zawsze lepiej jest najpierw spróbować naprawić bazę lub przywrócić ją z kopii zapasowej, zanim podejmie się działania związane z replikacją, aby uniknąć propagacji błędów.

Pytanie 14

Jaką funkcją agregującą można uzyskać ilość rekordów?

A. SUM

B. COUNT

C. AVG

D. NUMBER

Funkcja COUNT jest naprawdę ważna w SQL, bo pozwala nam zliczać rekordy w naszych zbiorach danych. Używa się jej w różnych sytuacjach, na przykład przy robieniu raportów czy analizie danych. Możesz na przykład napisać zapytanie: SELECT COUNT(*) FROM klienci WHERE kraj = 'Polska'. Dzięki temu dowiesz się, ilu klientów jest z Polski. To bardzo przydaje się do analizy demograficznej czy oceniania rynku. Co też warto wiedzieć, COUNT działa na wszystkich rekordach, bez względu na to, co jest w kolumnach. Takie wszechstronne narzędzie z pewnością ułatwia pracę z danymi. A jeśli dodasz klauzulę GROUP BY do COUNT, to możesz zliczać rekordy w różnych kategoriach, co jest mega pomocne przy skomplikowanych raportach. Ogólnie rzecz biorąc, używanie funkcji agregujących jak COUNT to dobra praktyka w SQL, bo sprawia, że kod jest bardziej efektywny i czytelny.

Pytanie 15

Które z wymienionych rozszerzeń NIE JEST związane z plikiem wideo?

A. MOV

B. AVI

C. MP4

D. GIF

Odpowiedź 'GIF' jest poprawna, ponieważ GIF (Graphics Interchange Format) to format pliku służący do przechowywania statycznych lub animowanych obrazów, a nie wideo. GIF jest popularny w sieci ze względu na swoją zdolność do tworzenia krótkich animacji, które są łatwe do udostępnienia, ale nie zawiera dźwięku ani standardowych właściwości plików wideo. Z kolei formaty AVI, MP4 i MOV to standardowe formaty plików wideo, które obsługują zarówno obraz, jak i dźwięk, co czyni je odpowiednimi do przechowywania i odtwarzania filmów. W praktyce, GIF-y są często używane na stronach internetowych i w mediach społecznościowych do wyrażania emocji lub ilustrowania krótkich scenek, ale nie mogą być używane tam, gdzie potrzebne jest pełne wideo z dźwiękiem, co czyni je niewłaściwym wyborem w kontekście plików wideo.

Pytanie 16

W relacyjnych bazach danych encja jest przedstawiana przez

A. tabelę.

B. rekord.

C. kwerendę.

D. relację.

W relacyjnych bazach danych encja jest reprezentowana przez tabelę, co jest zgodne z fundamentalnymi zasadami modelu relacyjnego, zaproponowanego przez Edgara F. Codda. Tabela składa się z wierszy (rekordów) oraz kolumn (atrybutów), gdzie każdy wiersz odpowiada jednej instancji encji, a kolumny definiują jej cechy. Na przykład, tabela "Klienci" może zawierać kolumny takie jak "ID", "Imię", "Nazwisko" i "Email", gdzie każdy wiersz reprezentuje konkretnego klienta. Zastosowanie tabel jako reprezentacji encji pozwala na łatwe tworzenie relacji między danymi, co jest kluczowe w relacyjnych bazach danych. Przykłady takie jak użycie kluczy obcych do łączenia tabel świadczą o praktycznej aplikacji tej zasady w projektowaniu baz danych, co sprzyja spójności i integralności danych. Dobre praktyki baz danych zalecają także normalizację tabel, co pomaga w eliminacji redundancji i poprawie efektywności danych, co czyni tę koncepcję nie tylko teoretyczną, ale również praktyczną w codziennej pracy z bazami danych.

Pytanie 17

Dostępna jest tabela z danymi o mieszkaniach, zawierająca kolumny: adres, metraż, liczba_pokoi, standard, status, cena. Wykonanie poniższej kwerendy SQL SELECT spowoduje wyświetlenie

SELECT metraz, cena FROM mieszkania WHERE ile_pokoi > 3;

A. Wszystkie informacje poza adresem tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje

B. Wszystkie informacje o tych mieszkaniach, które mają minimum 3 pokoje

C. Metraż oraz koszt tych mieszkań, które mają przynajmniej 3 pokoje

D. Metraż oraz koszt tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje

W tym zapytaniu SQL chodzi o to, żeby ściągnąć konkretne dane z tabeli mieszkania. Używamy klauzuli SELECT, dlatego wybieramy tylko te kolumny, które nas interesują, czyli metraż i cena. I to wszystko bierzemy z tabeli mieszkania, co mamy w klauzuli FROM. Jeszcze dodajemy filtr WHERE, który mówi, że bierzemy tylko te mieszkania, które mają więcej niż trzy pokoje. To naprawdę dobra strategia, bo dzięki temu dokładnie widzimy, co nas interesuje. Takie zapytanie przydaje się w analizach rynku nieruchomości, bo można porównywać ceny mieszkań z większą ilością pokoi. Ogólnie mówiąc, SQL jest super narzędziem do pracy z danymi, bo pozwala nam szybko i efektywnie wyciągać to, co jest dla nas ważne. Wiedza na temat takich zapytań to podstawa, zwłaszcza w pracy z dużymi bazami danych i generowaniu różnych raportów.

Pytanie 18

W języku C++ utworzono zmienną: char zml;. Jak można przypisać jej wartość, zgodnie ze składnią tego języka?

A. zml = ' w ' ;

B. zml == 0x35;

C. zml = "wiadro";

D. zml[2] = 32;

Odpowiedź zml = ' w '; jest poprawna, ponieważ w języku C++ przypisywanie wartości do zmiennej typu char może być wykonane za pomocą pojedynczych cudzysłowów. Zmienna char przechowuje pojedynczy znak, a użycie podwójnych cudzysłowów sugeruje, że zamierzamy przypisać łańcuch znaków (string), co jest niezgodne z deklarowanym typem zmiennej. Przykład zastosowania to sytuacja, w której chcemy przechować literę, na przykład: char zml = 'A'; co jest prawidłowym przypisaniem. Dzięki temu, wywołując zmienną zml, otrzymamy przechowywaną wartość, co jest kluczowe w programowaniu, gdyż pozwala na manipulację danymi na poziomie znaków. Warto również pamiętać, że w C++ możemy używać zmiennych typu char w kontekście kodowania ASCII, gdzie każdemu znakowi przypisany jest unikalny numer, co czyni je niezwykle użytecznymi w operacjach na tekstach i danych.

Pytanie 19

W CSS zdefiniowano styl dla pola edycji. Taki obszar będzie miał jasnozielone tło

input:focus { background-color: LightGreen; }

A. w każdej sytuacji

B. jeśli jest to pierwsze wystąpienie tego elementu w dokumencie

C. po kliknięciu myszą w celu wprowadzenia tekstu

D. gdy zostanie na niego najechane kursorem myszy bez kliknięcia

W języku CSS pseudoklasa :focus jest używana do definiowania stylów dla elementów, które są w stanie aktywnego fokusu. W przypadku elementów formularza, takich jak pola tekstowe input, fokus uzyskuje się poprzez kliknięcie myszą lub użycie klawisza tab, co pozwala na wprowadzenie tekstu. Pseudoklasa :focus umożliwia stylizację elementu tylko wtedy, gdy jest aktywny, co jest kluczowe dla poprawy użyteczności interfejsu użytkownika. W przykładzie podanym w pytaniu, gdy pole edycyjne input uzyska fokus, jego tło zmieni się na jasnozielone dzięki właściwości background-color ustawionej na LightGreen. Takie zastosowanie stylów CSS jest powszechne w projektowaniu formularzy, gdzie wizualne wskazanie aktywnego elementu jest istotne dla użytkownika. Dobre praktyki projektowania interfejsów kładą nacisk na czytelność i intuicyjność, co zwiększa dostępność i wygodę użytkowania aplikacji webowych. Stylowanie z wykorzystaniem pseudoklasy :focus pozwala projektantom i deweloperom tworzyć interfejsy, które są nie tylko estetyczne, ale także funkcjonalne, wspierając użytkowników w efektywnym korzystaniu z aplikacji.

Pytanie 20

Algorytm przedstawiony na rysunku można zapisać w języku JavaScript za pomocą instrukcji

A. for(i = 0; i > 10; i++)

B. var i = 0;
   while(i <= 10)
     i += 2;

C. var i = 0;
   do
     i++;
   while(i > 10);

D. var i = 0;
   do
     i = i + 2;
   while(i < 10);

A. C.

B. D.

C. B.

D. A.

Dobrze! Wybrałeś prawidłową odpowiedź B. Biorąc pod uwagę wykres przepływu, zmienna 'i' jest inicjalizowana wartością 0 i następnie w pętli zwiększana o 2, dopóki jej wartość nie przekroczy 10. Wprowadzona instrukcja w JavaScript (var i = 0; while(i <= 10) { i += 2; }) idealnie odzwierciedla proces przedstawiony na diagramie. Inicjalizacja zmiennej jest ważnym krokiem w programowaniu, który pozwala na użycie zmiennej w kodzie, a pętla 'while' jest często stosowana do wykonywania części kodu wielokrotnie do momentu, aż warunek przestanie być spełniony. W tym przypadku, warunkiem jest 'i' mniejsze lub równe 10, a kod wewnątrz pętli zwiększa wartość 'i' o 2 za każdym razem, gdy jest wykonywany. Jest to typowy przykład użycia pętli i operatorów w języku JavaScript.

Pytanie 21

Jakie dane zostaną wyświetlone po wykonaniu poniższych poleceń? bool gotowe=true; cout<<gotowe;

A. 1

B. tak

C. nie

D. 0

W wyniku wykonania przedstawionych instrukcji, zostanie wypisane "1". Wynika to z faktu, że zmienna typu bool w języku C++ jest reprezentowana jako liczba całkowita, gdzie wartość "true" jest interpretowana jako "1", a "false" jako "0". Kiedy wykonujemy instrukcję z użyciem cout, która jest standardowym strumieniem wyjściowym w C++, zmienna gotowe, która przechowuje wartość true, zostanie przekonwertowana na jej reprezentację liczbową, co skutkuje wypisaniem "1" na ekran. W praktyce, zrozumienie konwersji typów danych w C++ jest kluczowe dla programowania, zwłaszcza w kontekście obliczeń logicznych i kontroli przepływu programu. Standardy C++ określają zasady konwersji typów, co wpływa na optymalizację kodu oraz unikanie błędów w logice programowania, dlatego wiedza na ten temat jest niezbędna dla każdego programisty.

Pytanie 22

Który z akapitów został zapisany w wskazanym stylu, zakładając, że pozostałe właściwości akapitu mają wartości domyślne?

A. Efekt 1

B. Efekt 4

C. Efekt 3

D. Efekt 2

Odpowiedź Efekt 3 jest poprawna, ponieważ odzwierciedla wszystkie zadane style CSS. Styl zawiera padding 20px co oznacza, że wewnętrzna przestrzeń wokół tekstu w paragrafie powinna wynosić 20 pikseli. Daje to efekt przestrzeni pomiędzy tekstem a obramowaniem. Kolor tekstu został ustawiony na niebieski co powoduje, że sam tekst przyjmuje niebieską barwę. Parametr font-weight jest ustawiony na 900 co oznacza, że tekst powinien być bardzo pogrubiony. Obecnie jest to maksymalna wartość dla własności font-weight w standardzie CSS która powoduje, że tekst wygląda na bardzo wyrazisty i wyróżnia się na tle innych elementów. Dodatkowo border ustawiono na 1px solid co oznacza, że paragraf powinien mieć jednolitą linię o grubości jednego piksela otaczającą jego obszar. Wszystkie te style są poprawnie zastosowane w Efekcie 3 gdzie tekst jest niebieski bardzo pogrubiony z przestrzenią 20 pikseli do obramowania oraz otoczony cienką linią. Taki styl jest często wykorzystywany w projektach stron internetowych dla wyraźnego wyróżnienia ważnych sekcji co zgodne jest z dobrymi praktykami projektowania interfejsów użytkownika.

A. D.

B. C.

C. B.

D. A.

Dokładnie tak powinien wyglądać ten formularz! Zwróć uwagę, jak HTML interpretuje znaczniki <br> – one wymuszają przejście do nowej linii, więc w kodzie wyjściowym każda sekcja obowiązków pojawi się osobno, pod sobą. To, że jeden z checkboxów ma atrybuty disabled oraz checked, powoduje, że jest domyślnie zaznaczony, ale nie można go odznaczyć ani zaznaczyć ponownie – to ważny niuans, bo czasem zapomina się, że disabled nie oznacza tylko „wyszarzony”, ale też „nie bierz udziału w wysyłaniu formularza”. Takie wykorzystanie checkboxów jest powszechne, szczególnie jeśli chcesz pokazać użytkownikowi pewne stałe informacje (np. obowiązek, którego nie można uniknąć). Z mojego doświadczenia, bardzo często w praktycznych projektach „disabled” stosuje się np. przy wymaganych oświadczeniach, gdzie użytkownik ma tylko do wglądu informację, że coś już jest włączone i nie może tego zmienić. No i jeszcze – checked przy pisaniu kodu powoduje, że checkbox jest domyślnie zaznaczony, co jest zgodne z kodem źródłowym. Same nazwy pól (czyli atrybuty name i value) zostaną wysłane do serwera tylko dla tych pól, które nie są disabled i użytkownik je zaznaczył. To też jest bardzo praktyczna rzecz, bo pozwala precyzyjnie sterować tym, co trafia do backendu. Moim zdaniem taka forma zapisu formularza to dobry punkt wyjścia do dalszej rozbudowy – łatwo dodać tutaj walidację, obsługę JavaScript czy zastosować style CSS. Trzymanie się tej składni ułatwia też potem pracę zespołową, bo jest czytelna i zgodna z oczekiwaniami innych programistów. Podsumowując, wybrałeś opcję najbliższą temu, co wyświetli przeglądarka na bazie danego kodu HTML – i to jest podejście zgodne ze standardami, doceniane w branży.

Pytanie 24

Poziom izolacji transakcji Repeatable Read (tryb powtarzalnego odczytu) używany przez MS SQL jest związany z problemem

A. niepowtarzalnych odczytów

B. odczytów widm

C. brudnych odczytów

D. utraty aktualizacji

Odpowiedź 'odczytów widm' jest właściwa, ponieważ poziom izolacji transakcji Repeatable Read zapobiega brudnym odczytom i niepowtarzalnym odczytom, ale nie rozwiązuje problemu odczytów widm. Odczyty widmowe występują, gdy w czasie trwania transakcji inne transakcje mogą dodać nowe wiersze, które spełniają kryteria zapytania tej transakcji, co prowadzi do sytuacji, w której transakcja widzi różne dane w kolejnych odczytach. W praktyce, implementując poziom izolacji Repeatable Read, aplikacje muszą być świadome tego, że mogą wystąpić takie sytuacje, co może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników. Przykładowo, jeśli jedna transakcja odczytuje zestaw danych, a inna transakcja w międzyczasie dodaje nowe rekordy, to podczas kolejnego odczytu pierwsza transakcja może zobaczyć te nowe rekordy, co jest problemem. Z tego powodu standardy i dobre praktyki w projektowaniu aplikacji bazodanowych zalecają używanie bardziej ścisłych poziomów izolacji, takich jak Serializable, kiedy to konieczne, aby uniknąć takich problemów. Warto zwrócić uwagę, że stosowanie odpowiednich poziomów izolacji jest kluczowe dla zapewnienia spójności i integralności danych, co jest niezbędne w większości nowoczesnych aplikacji bazodanowych.

Pytanie 25

Grafik pragnie przekształcić obraz JPG na format PNG bez utraty jakości, tak aby wszędzie tam, gdzie w oryginalnym obrazie występuje kolor biały, w docelowej wersji była przezroczystość. W tym celu powinien

A. obniżyć rozdzielczość obrazu

B. dodać kanał alfa

C. przekształcić obraz w odcienie szarości

D. zaimportować obraz do edytora grafiki wektorowej

Dodanie kanału alfa do obrazu jest kluczowym krokiem, aby przekształcić JPEG w PNG z zachowaniem przezroczystości. Format PNG obsługuje kanał alfa, który może przechowywać informacje o przezroczystości każdego piksela, co oznacza, że można zdefiniować, które części obrazu są w pełni widoczne, a które są całkowicie przezroczyste. W praktyce, po dodaniu kanału alfa, można użyć narzędzi edycyjnych, aby ustawić białe obszary na przezroczyste. Na przykład w programie GIMP lub Adobe Photoshop, można użyć narzędzia 'Magiczne różdżka' do zaznaczenia białego tła, a następnie usunąć je, co zamieni białe piksele na przezroczystość. Istotne jest, aby pamiętać, że JPEG nie wspiera przezroczystości, dlatego przekształcenie do formatu PNG jest niezbędne. Dobrą praktyką jest zawsze pracować na kopii oryginalnego obrazu, aby móc wrócić do źródłowego pliku, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Pytanie 26

Który semantyczny znacznik języka HTML 5 może wystąpić tylko raz na stronie?

A. <article>

B. <header>

C. <main>

D. <section>

Poprawna odpowiedź to <main>, bo zgodnie ze specyfikacją HTML5 ten znacznik powinien pojawić się w dokumencie najwyżej raz. Element <main> reprezentuje główną, unikalną treść strony, czyli to, co jest najważniejsze dla konkretnego adresu URL. Przeglądarki, czytniki ekranu i inne narzędzia asystujące zakładają, że istnieje jedno główne miejsce, do którego użytkownik może szybko „przeskoczyć”, omijając nagłówek, menu czy stopkę. Dlatego pojedynczy <main> ma duże znaczenie dla dostępności (a11y) i użyteczności serwisu. W praktyce dobrym wzorcem jest struktura: <header> na górę, poniżej <nav> (jeśli jest), potem jeden <main>, a w nim np. <article>, <section>, <aside>, a na końcu <footer>. Wewnątrz <main> możesz mieć kilka artykułów, sekcji, nawet różne widoki aplikacji SPA, ale sam <main> jest tylko jeden. Moim zdaniem warto od początku wyrabiać sobie nawyk: dokładnie jeden <main> na stronę i absolutnie nie zagnieżdżać go wewnątrz <header>, <footer> czy <article>. To jest też zgodne z dobrymi praktykami SEO – wyszukiwarki łatwiej rozumieją, co jest esencją danej podstrony. Dodatkowo, wiele frameworków front‑endowych i systemów CMS zakłada w layoutach pojedynczy kontener na treść główną, który semantycznie powinien być właśnie <main>, a nie np. zwykłym <div id="content">. Taka semantyka sprawia, że kod wygląda czyściej, jest bardziej przyszłościowy i po prostu profesjonalny.

Pytanie 27

Aby wykonać przycisk na stronę internetową zgodnie z wzorem, potrzebne jest skorzystanie z opcji w programie do grafiki rastrowej

A. zaokrąglenie lub wybór opcji prostokąt z zaokrąglonymi rogami

B. zniekształcenia i deformacja

C. selekcja eliptyczna

D. propagacja wartości

Opcja zaokrąglenie lub wybranie opcji prostokąt z zaokrąglonymi rogami jest prawidłowa, ponieważ pozwala na stworzenie przycisku o nowoczesnym i estetycznym wyglądzie. W programach graficznych takich jak Adobe Photoshop lub GIMP opcja ta umożliwia użytkownikowi szybkie utworzenie prostokąta, którego rogi są zaokrąglone według określonego promienia. Jest to szczególnie przydatne w projektowaniu elementów interfejsu użytkownika, gdzie zaokrąglone rogi nadają wrażenie łagodności i nowoczesności. Stosowanie zaokrąglonych rogów jest zgodne z aktualnymi trendami UX/UI, które kładą nacisk na przyjazność i intuicyjność interfejsu. Praktyczne zastosowanie to nie tylko przyciski, ale również inne elementy graficzne takie jak pola tekstowe, karty czy okna dialogowe. Zaokrąglone rogi są również bardziej przyjazne dla oka, co jest istotne w kontekście użyteczności. Technicznie osiąga się to przez modyfikację kształtu obiektu wektorowego lub przez zastosowanie odpowiednich filtrów w grafice rastrowej. Warto też pamiętać o dostosowaniu promienia zaokrągleń do ogólnej estetyki projektu, co jest dobrą praktyką w projektowaniu graficznym.

Pytanie 28

Jakie uprawnienia posiada użytkownik jan po wykonaniu poniższych poleceń na bazie danych? ```GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan;``` ```REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci FROM jan;```

A. Będzie miał możliwość usuwania rekordów z tabeli klienci

B. Będzie miał możliwość zmiany struktury tabeli klienci

C. Będzie miał możliwość wstawiania rekordów do tabeli klienci

D. Będzie miał możliwość wyszukiwania danych w tabeli klienci

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ po wykonaniu poleceń SQL użytkownik jan ma przyznane wszystkie uprawnienia do tabeli klienci, a następnie odebrano mu konkretne uprawnienia do wykonywania operacji SELECT, INSERT, UPDATE oraz DELETE. Oznacza to, że jedynym uprawnieniem, które pozostaje jemu po tych operacjach, jest możliwość zmiany struktury tabeli, co oznacza operacje takie jak ADD COLUMN czy DROP COLUMN. W praktyce, gdy przyznajemy użytkownikowi rolę, często stosujemy uprawnienia do wykonywania operacji DDL (Data Definition Language), które są niezbędne do modyfikacji schematu bazy danych. Odpowiedzi na pytania dotyczące uprawnień powinny uwzględniać kontekst celów administracyjnych, ponieważ różne role użytkowników mogą mieć różne poziomy dostępu. W związku z tym, zrozumienie systemu uprawnień w kontekście zarządzania bazą danych jest kluczowe, a dobrym standardem jest nadawanie użytkownikom tylko tych uprawnień, które są niezbędne do wykonywania ich zadań.

Pytanie 29

Według którego parametru oraz dla ilu tabel zostaną zwrócone wiersze na liście w wyniku przedstawionego zapytania?

SELECT * FROM producent, hurtownia, sklep, serwis WHERE
   producent.nr_id = hurtownia.nr_id AND
   producent.wyrob_id = serwis.wyrob_id AND
   hurtownia.nr_id = sklep.nr_id AND
   sklep.nr_id = serwis.nr_id AND
   producent.nr_id = 1;

A. Według parametru nr id wyłącznie dla trzech tabel.

B. Według parametru wyrób Jd wyłącznie dla trzech tabel.

C. Według parametru nr id dla wszystkich tabel.

D. Według parametru wyrób id dla wszystkich tabel.

Brawo! Wybrałeś poprawną odpowiedź, zgodnie z którą parametrem nr id zwraca wiersze dla wszystkich tabel. To zapytanie SQL odnosi się do czterech tabel: producent, hurtownia, sklep i serwis. Zwraca ono wiersze, gdzie wartość kolumny nr_id jest taka sama we wszystkich tych tabelach i równa 1. Dodatkowo, jakość danych jest wspierana przez fakt, że zapytanie sprawdza zgodność wartości kolumny wyrob_id między tabelami producent i serwis. Zrozumienie tego, jak działa to zapytanie i dlaczego to jest ważne, jest kluczowe w praktyce programistycznej. Zapewnia to, że możemy skutecznie i efektywnie manipulować danymi, a także zrozumieć, jak nasze zapytania wpływają na wyniki, które otrzymujemy. Dobra praktyka jest zawsze zrozumienie, jakie dane są zwracane przez nasze zapytanie, zanim zaczniemy z nich korzystać w naszym kodzie. Ostatecznie, zrozumienie, jak korzystać z zapytań SQL do manipulacji i odzyskiwania danych, jest kluczowym elementem dowolnej roli programistycznej.

Pytanie 30

Ile razy zostanie wykonana pętla przedstawiona w języku PHP, zakładając, że zmienna kontrolna nie jest zmieniana w jej wnętrzu?
for($i = 0; $i <= 10; $i++) { ...... }

A. 0 razy

B. 10 razy

C. Nieskończoność

D. 11 razy

Pętla for w języku PHP, jak w przedstawionym przykładzie, ma na celu wykonanie bloku kodu wielokrotnie, w zależności od stanu zmiennej sterującej. W tym przypadku, początkowa wartość zmiennej $i wynosi 0, a warunek kontynuacji pętli to $i <= 10. Oznacza to, że pętla będzie kontynuować swoje działanie, dopóki zmienna $i będzie mniejsza lub równa 10. W każdym przebiegu pętli wartość $i jest inkrementowana o 1 za pomocą operatora ++, co oznacza, że przy każdym przejściu przez pętlę $i przyjmuje wartości 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10. Ostatecznie, pętla wykonuje się, gdy $i osiąga wartość 10, a następnie po wykonaniu bloku kodu następuje inkrementacja, co sprawia, że $i staje się 11, co narusza warunek $i <= 10. Zatem pętla wykonuje się 11 razy, co czyni odpowiedź 11 poprawną. Przykładem zastosowania takiej pętli może być iteracja po elementach tablicy lub generowanie sekwencji liczb. Zgodnie z najlepszymi praktykami programistycznymi, ważne jest, aby zawsze kontrolować zmienne sterujące w pętli, aby uniknąć sytuacji takich jak nieskończone pętle, co jest szczególnie istotne w kontekście wydajności aplikacji.

Pytanie 31

Jakiego elementu musisz użyć, aby rozpocząć nową linię tekstu bez tworzenia akapitu na stronie internetowej?

A. </b>

B. <p>

C. <br>

D. </br>

Znaczniki </br> i </b> są niepoprawne w kontekście wprowadzenia przerwy w tekstach bez tworzenia nowego akapitu. Znak </br> jest błędny, ponieważ nie występuje w standardowym HTML – znacznik <br> jest samodzielny i nie wymaga zamknięcia. Kolejne, </b> służy do pogrubiania tekstu, a nie do wprowadzania przerw. Użycie <b> zamiast <br> może prowadzić do nieporozumień w interpretacji kodu przez przeglądarki, które oczekują zamknięcia tagu, co może skutkować błędnym renderowaniem strony. Tag <p> z kolei, choć poprawny, definiuje nowy akapit i dodaje przestrzeń przed i po nim, co jest niezgodne z celem pytania. Powszechny błąd wynika z niewłaściwego zrozumienia funkcji poszczególnych tagów HTML. Kluczowe jest, aby twórcy stron internetowych byli dobrze zorientowani w semantyce HTML, aby unikać błędów w formatowaniu oraz zapewnić czytelność i estetykę treści. Niewłaściwe użycie znaczników może prowadzić do problemów z dostępnością oraz wpływać na SEO, co jest niekorzystne w kontekście najlepszych praktyk projektowania stron internetowych.

Pytanie 32

W SQL instrukcja INSERT INTO

A. wprowadza dane do tabeli.

B. modyfikuje rekordy przypisaną wartością.

C. wprowadza nową tabelę.

D. dodaje kolumny do istniejącej tabeli.

Odpowiedź 'wprowadza dane do tabeli' jest poprawna, ponieważ polecenie INSERT INTO w języku SQL służy dokładnie do tego celu - do dodawania nowych rekordów (wierszy) do istniejącej tabeli w bazie danych. W praktyce, polecenie to pozwala na wprowadzenie danych zgodnych z określoną strukturą tabeli, co oznacza, że musimy dostarczyć wartości dla odpowiednich pól. Przykład użycia polecenia INSERT INTO: 'INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko, wiek) VALUES ('Jan', 'Kowalski', 30);' W tym przypadku, dodawany jest nowy rekord do tabeli 'pracownicy', wskazując konkretne wartości dla kolumn 'imie', 'nazwisko' oraz 'wiek'. Zgodnie z dobrą praktyką, przed wprowadzeniem danych do tabeli warto upewnić się, że są one zgodne z definicją kolumn, aby uniknąć błędów w czasie wykonywania polecenia. Ponadto, często zaleca się stosowanie transakcji, aby mieć możliwość wycofania wprowadzonych zmian w przypadku wystąpienia błędów. INSERT INTO jest fundamentalną częścią operacji CRUD (Create, Read, Update, Delete), które są podstawą zarządzania danymi w bazach danych, a jego właściwe zrozumienie jest kluczowe dla każdego, kto pracuje z SQL.

Pytanie 33

W SQL polecenie INSERT INTO służy do

A. zmiany rekordów na wskazaną wartość

B. tworzenia nowej tabeli

C. wprowadzania nowych pól do tabeli

D. dodawania danych do tabeli

Polecenie INSERT INTO w języku SQL jest kluczowym narzędziem do wprowadzania danych do tabeli w bazie danych. Umożliwia dodawanie nowych rekordów, co jest niezwykle istotne w kontekście zarządzania danymi. Przykładowo, jeśli mamy tabelę 'Klienci' z kolumnami 'ID', 'Imię', 'Nazwisko', można użyć polecenia INSERT INTO, aby dodać nowego klienta: 'INSERT INTO Klienci (ID, Imię, Nazwisko) VALUES (1, 'Jan', 'Kowalski');'. Poprawne użycie tego polecenia zgodnie z najlepszymi praktykami SQL wymaga również przestrzegania reguł dotyczących typów danych oraz unikalności kluczy głównych, co pozwala na zachowanie integralności danych. Dzięki INSERT INTO można efektywnie zarządzać danymi w aplikacjach biznesowych, takich jak systemy CRM czy ERP, gdzie regularne dodawanie nowych informacji jest niezbędne do bieżącego funkcjonowania organizacji. Dodatkowo, polecenie to może być używane w połączeniu z innymi instrukcjami SQL, takimi jak SELECT, co pozwala na bardziej złożone operacje na danych.

Pytanie 34

Jaką wartość zobaczymy po wykonaniu poniższego kodu JavaScript?

<script> 
 document.write(Math.round(4.51)+Math.pow(2,3)); 
 </script>

A. 13

B. 12

C. 11

D. 14

W przedstawionym kodzie JavaScript użyto dwóch metod wbudowanych obiektu Math Math.round i Math.pow. Math.round zaokrągla wartość do najbliższej liczby całkowitej. W przypadku liczby 4.51 zostanie to zaokrąglone do 5 ponieważ 0.51 jest bliżej 1 niż 0. Math.pow wykonuje potęgowanie czyli podnosi liczbę do określonej potęgi. W przypadku Math.pow(2 3) mamy do czynienia z potęgowaniem 2 do potęgi 3 co jest równe 8 ponieważ 2 * 2 * 2 = 8. Następnie te dwie wartości są dodawane do siebie co daje 5 + 8 = 13. Wartość 13 jest wyświetlana na stronie za pomocą document.write co jest prostym sposobem na wypisywanie wyników w kontekście przeglądarki. W praktyce jednak korzystanie z document.write jest odradzane na rzecz bardziej nowoczesnych rozwiązań jak manipulacja DOM czy używanie innerHTML. Dzięki tym metodom możemy skutecznie zarządzać i wyświetlać dane na stronach internetowych co jest kluczowe w nowoczesnym tworzeniu stron WWW. Zrozumienie działania takich funkcji wbudowanych pozwala na efektywne rozwiązywanie problemów związanych z obliczeniami w języku JavaScript co jest bardzo przydatne w pracy programisty.

Pytanie 35

Które z poniższych formatowań nie jest zapisane w języku CSS?

A. Fragment pliku strona.html: <style> body {background-color: yellow;} </style>

B. Fragment pliku strona.html: <body style="background-color:yellow;">

C. Fragment pliku formatowanie.css: body {background-color: yellow;}

D. Fragment pliku strona.html: <body bgcolor="yellow">

Fragment <body bgcolor="yellow"> nie jest wyrażony w języku CSS, lecz w przestarzałym atrybucie HTML, który został uznany za niezalecany w nowoczesnych praktykach webowych. CSS (Cascading Style Sheets) to język służący do stylizacji dokumentów HTML i definiuje wizualne aspekty strony internetowej niezależnie od jej struktury. Atrybut 'bgcolor' był popularny w starszych wersjach HTML, jednak obecnie powinno się go unikać z uwagi na separację treści od prezentacji. Zastosowanie CSS w stylach wewnętrznych lub zewnętrznych, takich jak body {background-color: yellow;} pozwala na bardziej elastyczne i wydajne zarządzanie stylami strony. Warto również zauważyć, że zgodnie z aktualnymi standardami W3C, zaleca się używanie CSS do stylizacji, co pozwala na lepszą responsywność i łatwiejsze utrzymanie kodu. Przykłady zastosowania CSS w praktyce pokazują, jak można w prosty sposób zmieniać wygląd elementów na stronie, co jest kluczowe w nowoczesnym web designie, zwłaszcza w kontekście tworzenia stron mobilnych.

Pytanie 36

Jakie typy danych w C++ są używane do reprezentacji liczb rzeczywistych?

A. float oraz long

B. double oraz bool

C. double oraz short

D. float oraz double

Odpowiedź 'float i double' jest prawidłowa, ponieważ te dwa typy danych w języku C++ są przeznaczone do reprezentowania liczb rzeczywistych. Typ 'float' zajmuje 4 bajty pamięci i służy do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych o pojedynczej precyzji, co oznacza, że może reprezentować liczby z ograniczoną dokładnością. Typ 'double', z kolei, zajmuje 8 bajtów pamięci i pozwala na przechowywanie liczb zmiennoprzecinkowych o podwójnej precyzji. Dzięki temu 'double' umożliwia reprezentację znacznie większych i bardziej precyzyjnych wartości. W praktyce, typ 'float' jest często używany w sytuacjach, gdzie oszczędność pamięci jest kluczowa, na przykład w grafice komputerowej, natomiast 'double' jest preferowany w obliczeniach naukowych i inżynieryjnych, gdzie precyzja jest priorytetem. Dlatego zrozumienie różnicy między tymi typami danych oraz ich zastosowań jest niezbędne do efektywnego programowania w C++. Zgodnie z najlepszymi praktykami, programiści powinni dobierać typy danych odpowiednio do wymagań swojego projektu, zwracając uwagę na równowagę między precyzją a wydajnością.

Pytanie 37

Na ilustracji przedstawiono rezultat stosowania stylów CSS oraz odpowiadający mu kod HTML, który generuje ten przykład. Przyjmując, że marginesy wewnętrzne mają wartość 50 px, natomiast zewnętrzne wynoszą 20 px, styl CSS dla tego obrazu wygląda następująco

A. Odpowiedź B

B. Odpowiedź A

C. Odpowiedź D

D. Odpowiedź C

Odpowiedź C jest poprawna, ponieważ zdefiniowany styl CSS zawiera wszystkie elementy odpowiadające przedstawionemu formatowaniu obrazu. Styl ten określa kolor tła jako Teal, co jest zgodne z opisem wizualnym obrazu. Dodatkowo zastosowanie solidnej czarnej ramki o grubości 4 pikseli odpowiada profesjonalnym standardom, które zapewniają wyraźne oddzielenie obrazu od reszty treści przez wyróżnienie go. Zastosowanie marginesów zewnętrznych o wartości 20 pikseli oraz wewnętrznych paddingów o wartości 50 pikseli jest zgodne z podanym założeniem, co pozwala na właściwe umiejscowienie obrazu na stronie, dając przestrzeń wokół i wewnątrz elementu. Dbałość o takie szczegóły jest kluczowa dla tworzenia responsywnych i estetycznych stron internetowych. Praktyczne stosowanie tego typu stylizacji umożliwia poprawienie czytelności oraz przyciąga uwagę użytkowników na znaczące elementy strony. Warto przy tym pamiętać o zasadzie KISS (Keep It Simple, Stupid), która zachęca do utrzymywania prostoty w projektach, co nie tylko ułatwia ich tworzenie ale też późniejsze utrzymanie.

Pytanie 38

W skrypcie PHP konieczne jest stworzenie cookie o nazwie owoce, które przyjmie wartość jabłko. Cookie powinno być dostępne przez jedną godzinę od momentu jego utworzenia. W tym celu w skrypcie PHP należy wykorzystać funkcję:

A. setcookie("jabłko","owoce",time()+3600);

B. cookie("owoce","jabłko",3600);

C. cookie("jabłko","owoce",3600);

D. setcookie("owoce","jabłko",time()+3600);

Funkcja setcookie w PHP jest kluczowym narzędziem do zarządzania ciasteczkami, a w szczególności do ich tworzenia. W przypadku prawidłowej odpowiedzi, setcookie("owoce","jabłko",time()+3600) poprawnie ustawia nazwę ciasteczka na 'owoce', przypisując mu wartość 'jabłko'. Funkcja time() zwraca aktualny czas w sekundach od 1 stycznia 1970 roku, a dodanie 3600 do tej wartości ustawia czas wygaśnięcia ciasteczka na jedną godzinę od momentu jego utworzenia. Jest to standardowa praktyka, by zapewnić, że cookie będzie dostępne przez określony czas. W kontekście aplikacji webowych, cookies są często wykorzystywane do przechowywania informacji o preferencjach użytkowników, sesjach logowania czy koszykach zakupowych. Ważne jest, aby przy tworzeniu ciasteczek upewnić się, że nazwa i wartość są odpowiednio sformatowane, a czas wygaśnięcia jest zgodny z oczekiwaniami. Prawidłowe zarządzanie ciasteczkami przyczynia się do lepszej interakcji z użytkownikami oraz zwiększa wydajność aplikacji.

Pytanie 39

Co oznacza w języku C++ przedstawiony fragment kodu?

struct CONTACT
{
std::string nazwisko;
std::string telefon;
int numer;
};

A. Typ strukturalny składający się z trzech pól

B. Organizację zmiennych

C. Trzy niezależne zmienne

D. Interakcję między zmiennymi lokalnymi a globalnymi

Fragment kodu, który przedstawiłeś, dotyczy struktury CONTACT w C++. W sumie fajnie, że w jednym miejscu udało się zebrać różne dane, bo struktury właśnie do tego służą. Mają one trzy pola: dwa typu std::string, czyli nazwisko i telefon, oraz jedno pole typu int, które nazywa się numer. To pole int służy do przechowywania liczb, na przykład identyfikatorów kontaktów. Struktury są super przydatne, bo pozwalają w łatwy sposób zarządzać danymi, które są ze sobą powiązane. W programowaniu obiektowym, jak w C++, to bardzo ważne, by mieć ładnie zorganizowane dane, bo to znacznie ułatwia życie przy większych projektach. Używanie struktur nie tylko poprawia czytelność kodu, ale też pozwala na łatwiejsze przekazywanie danych do funkcji. Różne konwencje, jak ta, że struktury reprezentują obiekty rzeczywiste, naprawdę mogą zwiększać modularność i elastyczność naszego kodu.

Pytanie 40

Czynność, w której identyfikuje się i eliminuje błędy w kodzie źródłowym programów, to

A. kompilowanie

B. standaryzacja

C. normalizacja

D. debugowanie

Debugowanie to kluczowy proces w inżynierii oprogramowania, który polega na identyfikacji, lokalizacji oraz usuwaniu błędów (bugów) w kodzie źródłowym. W trakcie debugowania programista używa różnych narzędzi, takich jak debuggery, które pozwalają na analizę działania programu w czasie rzeczywistym. Przykłady takie jak GDB dla systemów Linux czy Visual Studio Debugger dla aplikacji na Windows ilustrują, jak można krok po kroku monitorować zmienne i wykonanie kodu. Proces ten jest niezbędny do zapewnienia wysokiej jakości oprogramowania, a jego znaczenie podkreślają standardy takie jak ISO/IEC 25010, które definiują jakość oprogramowania w kontekście użyteczności, wydajności oraz niezawodności. Debugowanie nie tylko poprawia działanie aplikacji, ale również przyczynia się do lepszego zrozumienia kodu przez programistów, co jest istotne w kontekście przyszłej konserwacji i rozwoju oprogramowania. Właściwe techniki debugowania, takie jak użycie punktów przerwania czy analizowanie stanu stosu, mogą znacząco przyspieszyć proces rozwoju i redukować liczbę wprowadzanego do produkcji kodu z błędami.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej