Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 23 czerwca 2026 09:14
  • Data zakończenia: 23 czerwca 2026 09:31

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:hover { background-color: Pink; }
B. tr:active { background-color: Pink; }
C. td, th { background-color: Pink; }
D. tr { background-color: Pink; }
W tym zadaniu chodzi o zrozumienie, jak działają selektory CSS oraz pseudo-klasy odpowiedzialne za interakcję z użytkownikiem. Jeśli efekt ma pojawiać się tylko wtedy, gdy użytkownik najedzie myszką na wiersz tabeli, to zwykłe ustawienie background-color bez pseudo-klasy nie spełni tego warunku. Deklaracja tr { background-color: Pink; } oznaczałaby, że wszystkie wiersze tabeli są cały czas różowe, niezależnie od tego, czy ktoś na nie najedzie, czy nie. To jest po prostu styl statyczny, bez żadnej reakcji na zdarzenia.

Podobnie zapis td, th { background-color: Pink; } ustawia tło dla wszystkich komórek tabeli (zarówno nagłówkowych th, jak i zwykłych td) w sposób stały. Moim zdaniem to dość częsty błąd: ktoś kojarzy tabelę z komórkami i intuicyjnie styluje td/th, ale zapomina, że w pytaniu chodzi o efekt dynamiczny „po najechaniu”. W rezultacie otrzymujemy tabelę pokolorowaną na stałe, bez jakiejkolwiek interakcji, co jest sprzeczne z założeniem zadania i z typowym zachowaniem tabel w nowoczesnych interfejsach.

Ciekawsza jest kwestia selektora tr:active { background-color: Pink; }. Pseudo-klasa :active oznacza element w momencie „aktywacji”, czyli najczęściej w chwili klikania (przytrzymania przycisku myszy). Efekt trwa bardzo krótko, tylko w czasie samego kliknięcia. To zupełnie inny scenariusz niż wygodne podświetlenie wiersza, które ma się utrzymywać, dopóki kursor jest nad elementem. Użycie :active prowadzi do efektu, który miga na ułamek sekundy i z punktu widzenia ergonomii jest praktycznie bezużyteczny w kontekście podświetlania wierszy.

Typowy błąd myślowy przy takich pytaniach polega na myleniu różnych pseudo-klas: :hover, :active, :focus. W webdevie przyjęło się, że :hover służy do reakcji na najechanie myszką, :active do krótkiej reakcji na kliknięcie, a :focus do zaznaczenia elementu, który ma aktualnie fokus klawiatury. Standardy CSS i dobre praktyki projektowania interfejsów jasno wskazują, że do efektu „podświetl wiersz, gdy nad nim jestem” należy użyć właśnie :hover na odpowiednim elemencie, czyli w tym przypadku tr. Wszystkie pozostałe odpowiedzi ignorują tę zasadę albo stosują nie tę pseudo-klasę, co trzeba, przez co nie odzwierciedlają poprawnie zachowania pokazanego w materiale wideo.

Pytanie 2

Które dane zostaną wybrane w wyniku działania kwerendy na przedstawionych rekordach?

SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE "2%4";
idmarkamodelrocznik
1FiatPunto2016
2FiatPunto2002
3FiatPunto2007
4OpelCorsa2016
5OpelAstra2003
6ToyotaCorolla2016
7ToyotaCorolla2014
8ToyotaYaris2004
A. Brak danych.
B. Wszystkie identyfikatory.
C. Identyfikatory równe 7 oraz 8.
D. Tylko identyfikator równy 8.
Prawidłowa odpowiedź wskazuje, że w wyniku działania kwerendy zostaną wybrane rekordy z id równymi 7 oraz 8, ponieważ oba te roczniki zaczynają się cyfrą 2 i kończą na 4, co spełnia warunek LIKE '2%4'. W SQL operator LIKE umożliwia wyszukiwanie wzorców w danych tekstowych i jest bardzo użyteczny w sytuacjach, gdy nieznana jest pełna wartość, a tylko jej część. W praktycznych aplikacjach, takich jak systemy zarządzania bazami danych, często stosuje się ten operator do filtrowania wyników na podstawie niepełnych informacji. Na przykład, jeżeli chciałbyś zidentyfikować wszystkie pojazdy z określonym rocznikiem, użycie LIKE może szybko zawęzić wyniki. Używanie tego operatora w połączeniu z innymi funkcjami SQL, jak GROUP BY czy JOIN, pozwala na kompozycję bardziej złożonych zapytań, co jest standardem w analityce danych.

Pytanie 3

Co zwraca funkcja mysqli_query() po pomyślnym wykonaniu zapytania SELECT?

A. nazwę odpytywanej tabeli
B. zbiór wynikowy (rekordy do odczytania)
C. liczbę usuniętych wierszy
D. zawsze wartość true
Funkcja mysqli_query() wykonuje zapytanie i przy zapytaniu zwracającym dane (np. SELECT) zwraca zbiór wynikowy - obiekt wyniku. Z niego pobiera się kolejne wiersze, np. funkcją mysqli_fetch_assoc() w pętli. Dla zapytań bez wyniku (jak INSERT) zwraca true, a przy błędzie false. Dlatego dla SELECT zwraca zbiór wynikowy.

Pytanie 4

W skrypcie PHP konieczne jest stworzenie cookie o nazwie owoce, które przyjmie wartość jabłko. Cookie powinno być dostępne przez jedną godzinę od momentu jego utworzenia. W tym celu w skrypcie PHP należy wykorzystać funkcję:

A. setcookie("jabłko","owoce",time()+3600);
B. cookie("jabłko","owoce",3600);
C. cookie("owoce","jabłko",3600);
D. setcookie("owoce","jabłko",time()+3600);
Funkcja setcookie w PHP jest kluczowym narzędziem do zarządzania ciasteczkami, a w szczególności do ich tworzenia. W przypadku prawidłowej odpowiedzi, setcookie("owoce","jabłko",time()+3600) poprawnie ustawia nazwę ciasteczka na 'owoce', przypisując mu wartość 'jabłko'. Funkcja time() zwraca aktualny czas w sekundach od 1 stycznia 1970 roku, a dodanie 3600 do tej wartości ustawia czas wygaśnięcia ciasteczka na jedną godzinę od momentu jego utworzenia. Jest to standardowa praktyka, by zapewnić, że cookie będzie dostępne przez określony czas. W kontekście aplikacji webowych, cookies są często wykorzystywane do przechowywania informacji o preferencjach użytkowników, sesjach logowania czy koszykach zakupowych. Ważne jest, aby przy tworzeniu ciasteczek upewnić się, że nazwa i wartość są odpowiednio sformatowane, a czas wygaśnięcia jest zgodny z oczekiwaniami. Prawidłowe zarządzanie ciasteczkami przyczynia się do lepszej interakcji z użytkownikami oraz zwiększa wydajność aplikacji.

Pytanie 5

Na ilustracji pokazano relację jeden do wielu. Łączy ona

Ilustracja do pytania
A. klucz obcy rezyserzy_id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli rezyserzy
B. klucz obcy rezyserzy_id tabeli filmy z kluczem obcym id tabeli rezyserzy
C. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli rezyserzy
D. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem obcym rezyserzy_id tabeli rezyserzy
Relacja jeden do wielu w bazach danych często wiąże się z sytuacją, gdzie jeden rekord w tabeli nadrzędnej może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli podrzędnej. W tym kontekście tabela nadrzędna to rezyserzy posiadająca klucz podstawowy id, natomiast tabela podrzędna to filmy która odnosi się do tej wartości poprzez klucz obcy rezyserzy_id. Klucz podstawowy to unikalny identyfikator rekordu w tabeli, który pozwala na jednoznaczne rozróżnienie każdego rekordu. Klucz obcy natomiast jest atrybutem w tabeli podrzędnej, który odnosi się do klucza podstawowego w tabeli nadrzędnej. Jest to zgodne z teorią normalizacji baz danych, gdzie relacje jeden do wielu są standardowym podejściem do projektowania struktur danych. Użycie klucza obcego pozwala na utrzymanie integralności referencyjnej, co oznacza że każda wartość klucza obcego musi odpowiadać wartości klucza podstawowego w powiązanej tabeli lub być null, jeśli taka relacja jest dozwolona. Praktyczne zastosowanie tej relacji można zaobserwować w systemach zarządzania treścią, gdzie jeden autor (reżyser) może mieć przypisanych wiele artykułów (filmów), jednak każdy artykuł jest przypisany do jednego autora, co umożliwia na przykład efektywne zarządzanie danymi i generowanie raportów o twórczości danego autora.

Pytanie 6

Przedstawiono fragment kodu HTML, który nie waliduje się poprawnie. Błąd walidacji tego fragmentu kodu będzie dotyczył:

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Test</title>
</head>
<body>
    <img src="/obraz.gif alt="Obrazek">
    <h1>Rozdział 1</h1>
    <p>To jest tekst paragrafu, ...</p>
    <br>
    <img src="/obraz.gif" alt="Obrazek">
</body>
</html>
A. niedomknięcia znacznika <span class="code-text">br</span>
B. niedomknięcia znacznika <span class="code-text">img</span>
C. braku cudzysłowu
D. powtórzenia nazwy pliku graficznego
Niepoprawność w zakresie braku cudzysłowu w atrybucie 'src' znacznika 'img' wyklucza inne błędy, o których mowa w odpowiedziach. Znacznik 'br' jest jednym z nielicznych znaczników, które są samodomykające, co oznacza, że nie wymaga pary otwierającej i zamykającej. Dlatego informacja o niedomknięciu tego znacznika jest błędna, ponieważ poprawny zapis to po prostu <br>. Ponadto, znacznik 'img' również nie wymaga zamknięcia, ponieważ podobnie jak 'br', jest znakiem samodomykającym, co czyni obie te odpowiedzi niepoprawnymi w kontekście analizy błędów kodu HTML. Dodatkowo, kwestia powtórzenia nazwy pliku graficznego w kodzie nie jest błędem walidacji, lecz jedynie stylem programowania. Jeżeli plik graficzny jest używany wielokrotnie, jest to całkowicie akceptowalne. Dlatego te trzy odpowiedzi nie odnoszą się do rzeczywistego problemu, który występuje w przedstawionym kodzie, co podkreśla znaczenie ścisłej znajomości składni HTML oraz zasad walidacji dla prawidłowego tworzenia stron internetowych.

Pytanie 7

Aby osiągnąć efekt przedstawiony na ilustracji, w kodzie HTML należy zastosować znacznik skrótu <abbr> z atrybutem

Ilustracja do pytania
A. name
B. dfn
C. alt
D. title
Znacznik <abbr> w HTML pełni rolę semantyczną, pomagając w oznaczaniu skrótów i akronimów. Atrybut alt jest stosowany w znacznikach <img> do opisywania obrazów, co jest istotne dla dostępności i SEO, ale nie ma związku ze znacznikami tekstowymi jak <abbr>. Alt informuje o treści obrazu, co jest kluczowe dla użytkowników niewidzących, lecz nie pełni funkcji rozwijania skrótów tekstowych. Atrybut dfn służy do definiowania terminów w tekście, zazwyczaj używany w połączeniu ze znacznikiem <dfn>, a nie <abbr>. Chociaż dfn dostarcza definicji, nie jest używany do rozwijania skrótów. Atrybut name nie jest związany z rozwijaniem tekstu ani z <abbr>. Jest on stosowany głównie w formularzach HTML do identyfikacji elementów, takich jak <input>, umożliwiając ich rozróżnienie. Mylenie tych atrybutów wynika często z braku zrozumienia ich specyficznych zastosowań w kontekście HTML i dostępności. Właściwe używanie atrybutów to klucz do tworzenia semantycznie poprawnych i dostępnych stron internetowych.

Pytanie 8

W SQL uprawnienie SELECT przydzielone za pomocą polecenia GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych

A. usuwanie danych z tabeli
B. generowanie tabeli
C. uzyskiwanie danych z tabeli
D. zmienianie danych w tabeli
Przywilej SELECT w języku SQL, przyznawany przy użyciu polecenia GRANT, umożliwia użytkownikowi baz danych na wykonywanie operacji odczytu danych z określonych tabel. Oznacza to, że użytkownik może pobierać informacje zapisane w tabelach bazy danych, co jest kluczowe dla większości aplikacji korzystających z danych. Na przykład, w kontekście aplikacji analitycznych, dostęp do danych pozwala na generowanie raportów i analiz, które wspierają podejmowanie decyzji. W praktyce, przyznanie przywileju SELECT jest standardową procedurą zabezpieczającą, ponieważ pozwala na kontrolowanie, którzy użytkownicy mogą zobaczyć dane w bazie, minimalizując ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Warto również zaznaczyć, że w bazach danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle, przywileje są zarządzane w sposób hierarchiczny, co oznacza, że użytkownik z przywilejem SELECT może dodatkowo dziedziczyć inne przywileje, co zwiększa elastyczność zarządzania dostępem.

Pytanie 9

tr:nth-child(even) {background-color: #F2F2F2;}
Zastosowane formatowanie selektora tr:nth-child(even) spowoduje:
A. oddzielenie wierszy nieparzystych od parzystych wierszem z szarym tłem.
B. wypełnienie wszystkich wierszy tabeli szarym tłem.
C. wypełnienie szarym tłem nieparzystych wierszy tabeli.
D. wypełnienie szarym tłem parzystych wierszy tabeli.
W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak dokładnie działa funkcja nth-child() w CSS oraz co oznaczają słowa kluczowe even i odd. Wiele osób intuicyjnie myli te pojęcia i zakłada, że selektor zadziała trochę „magicznie”, np. tylko na wybrane elementy, albo że numeracja zaczyna się od zera. Tymczasem przeglądarka liczy dzieci danego elementu rodzica od 1 w górę, w kolejności ich występowania w drzewie DOM. Słowo kluczowe even oznacza wszystkie elementy o indeksach parzystych: 2, 4, 6, 8 itd. Dlatego tr:nth-child(even) nie może oznaczać wypełnienia nieparzystych wierszy tabeli – do tego służyłby selektor tr:nth-child(odd). Pomylenie even z odd to bardzo typowy błąd, zwłaszcza na początku nauki CSS, bo nazwy są krótkie i łatwo je skojarzyć odwrotnie, niż trzeba. Kolejne nieporozumienie to przekonanie, że nth-child(even) obejmuje wszystkie wiersze tabeli. Gdyby chodziło o wszystkie wiersze <tr>, wystarczyłby prosty selektor tr bez nth-child. Funkcja nth-child() zawsze wybiera tylko pewien podzbiór dzieci, zgodnie z podanym wzorem, więc mówienie, że styl z taką funkcją dotyczy wszystkich elementów, jest po prostu sprzeczne z definicją tej konstrukcji w specyfikacji CSS. Pojawia się też czasem myśl, że taka reguła ma jakiś „separujący” charakter, czyli że wstawia wizualny wiersz oddzielający nieparzyste i parzyste rekordy. CSS nie dodaje nowych elementów do DOM, on tylko styluje te, które już istnieją. tr:nth-child(even) nie tworzy żadnego dodatkowego wiersza, nie wstawia separatorów, po prostu zmienia tło wybranych istniejących wierszy, zgodnie z parzystością ich indeksu. W praktyce, jeśli chcemy mieć efekt wyraźnego rozdzielenia wierszy, używa się obramowań (border), cieni lub właśnie naprzemiennego kolorowania, ale zawsze w ramach istniejących <tr>. Dobrym nawykiem jest też pamiętanie, że nth-child() liczy wszystkie dzieci danego rodzica, więc jeśli w tabeli mamy thead, tbody i tfoot, to często stosuje się selektor tbody tr:nth-child(even), żeby uniknąć nieoczekiwanych przesunięć numeracji przez nagłówki. Zrozumienie tej zasady bardzo ułatwia późniejsze korzystanie z bardziej złożonych wzorów nth-child, jak np. 2n+1 czy 3n.

Pytanie 10

Polecenie MySQL:

ALTER TABLE ksiazki
    MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;
Przedstawione polecenie MySQL ma za zadanie
A. dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul
B. zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki
C. usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki
D. zmienić typ kolumny tytul w tabeli ksiazki
Zaprezentowane odpowiedzi, które są niepoprawne, zawierają kilka istotnych błędów w interpretacji polecenia ALTER TABLE. Usunięcie kolumny tytul z tabeli ksiazki jest działaniem, które można zrealizować za pomocą polecenia DROP COLUMN, a nie ALTER, które służy do zmiany istniejących elementów. W kontekście bazy danych, usunięcie kolumny wiąże się z nieodwracalnym utratą wszystkich danych w tej kolumnie, co stanowi poważne zagrożenie dla integralności danych. Dodanie kolumny do tabeli również jest mylnie zrozumiane, ponieważ polecenie ALTER TABLE w tym przypadku nie wykonuje operacji ADD COLUMN, lecz MODIFY, co oznacza modyfikację istniejącej kolumny. Zmiana nazwy kolumny również nie dotyczy tego zapytania, gdyż do tego celu należałoby użyć polecenia RENAME COLUMN. Przykłady te pokazują, jak ważne jest zrozumienie specyfiki poleceń SQL oraz ich zastosowań w kontekście zarządzania bazami danych. Każda z tych niepoprawnych odpowiedzi pomija kluczowe funkcjonalności oraz różnice między operacjami na tabelach, które są fundamentalne dla efektywnego zarządzania danymi.

Pytanie 11

Dla tablicy n-elementowej o nazwie t[n], algorytm, zapisany w formie kroków, ma za zadanie obliczenie sumy

Ilustracja do pytania
A. sumy wszystkich elementów tablicy
B. n-elementów tablicy
C. co drugiego elementu tablicy
D. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste
Błędne odpowiedzi, jakie podałeś, wynikają tak naprawdę z niezrozumienia algorytmu. Po pierwsze, suma wszystkich elementów tablicy wymagałaby przechodzenia przez każdy element bez przeskoków, więc musielibyśmy zwiększać indeks i o 1 w każdym kroku, a to odbiega od tego, co robi ten algorytm. Jakbyśmy chcieli sumować elementy nieparzyste, to musielibyśmy dodać warunek, który sprawdza, czy dany element jest parzysty, zanim go dodamy do wyniku. W ogóle nie ma takiego mechanizmu w tym algorytmie. Suma n-elementów tablicy jest błędna, bo algorytm pomija co drugi element, więc nie może być taką odpowiedzią. Typowe błędy, które się pojawiają w takich zadaniach, to niepełne rozumienie działania pętli i tego, jak aktualizowany jest indeks. Tego rodzaju myślenie może prowadzić do błędnych wniosków na temat tego, które elementy są brane pod uwagę. W praktyce ważne jest, żeby na spokojnie analizować, jak działają warunki iteracyjne i jakie mają konsekwencje dla przetwarzanych danych, bo to kluczowe przy projektowaniu algorytmów i ich wdrażaniu w różnych realnych sytuacjach, gdzie efektywność ma ogromne znaczenie.

Pytanie 12

Testy związane ze skalowalnością aplikacji mają na celu zweryfikowanie, czy program

A. posiada odpowiednie funkcje
B. jest właściwie opisany w dokumentacji
C. jest chroniony przed nieautoryzowanymi działaniami, np. dzieleniem przez zero
D. jest w stanie funkcjonować przy zaplanowanym i większym obciążeniu
Odpowiedź mówiąca o tym, że aplikacja potrafi działać przy zakładanym i większym obciążeniu, jest kluczowa, gdyż skalowalność oprogramowania odnosi się do zdolności systemu do efektywnego działania w warunkach wzrastającego zapotrzebowania na zasoby. Oznacza to, że aplikacja powinna być w stanie obsługiwać rosnącą liczbę użytkowników, transakcji lub innych operacji bez degradacji wydajności. Przykładem może być system e-commerce, który w okresie wyprzedaży musi obsługiwać znacznie więcej użytkowników niż w normalnych okolicznościach. Aby zapewnić skalowalność, programiści mogą wykorzystywać różne architektury, takie jak mikroserwisy, które pozwalają na niezależne skalowanie poszczególnych komponentów aplikacji. Dobre praktyki obejmują również wykorzystanie chmurowych rozwiązań, takich jak AWS czy Azure, które oferują elastyczność i automatyczne skalowanie w odpowiedzi na wzrost obciążenia. Warto także wdrażać mechanizmy monitorowania i optymalizacji wydajności, aby na bieżąco dostosowywać zasoby do potrzeb użytkowników.

Pytanie 13

Który z akapitów został sformatowany według podanego stylu, przy założeniu, że pozostałe właściwości akapitu mają wartości domyślne?

Ilustracja do pytania
A. Efekt 2
B. Efekt 3
C. Efekt 4
D. Efekt 1
Efekt 3 jest poprawny ponieważ formatowanie CSS zawiera ustawienie padding 20px co oznacza że wokół tekstu znajduje się przestrzeń o szerokości 20 pikseli Dodatkowo kolor tekstu jest niebieski zgodnie z ustawieniem color blue Także font-weight 900 wskazuje że tekst powinien być pogrubiony w najwyższym stopniu co jest widoczne w trzecim efekcie Obramowanie ma szerokość 1 piksel i jest solidne co oznacza że jest to ciągła linia wokół tekstu Efekt 3 dokładnie odzwierciedla te właściwości Formatowanie takie jest użyteczne w tworzeniu przyciągających uwagę nagłówków lub wyróżnień w treści strony internetowej W praktyce taki styl można zastosować do elementów interfejsu użytkownika które wymagają większej czytelności lub estetycznego oddzielenia od reszty treści Ważne jest aby odpowiednio zrozumieć i wykorzystać właściwości CSS dla uzyskania maksymalnej efektywności w projektowaniu stron internetowych Dobre praktyki obejmują także testowanie stylów na różnych urządzeniach aby upewnić się że wygląd spełnia zamierzone cele we wszystkich kontekstach

Pytanie 14

Globalne zmienne do przechowywania informacji o ciasteczkach oraz sesjach: $_COOKIE oraz $_SESSION stanowią część języka

A. JavaScript
B. PHP
C. Perl
D. C#
Odpowiedź PHP jest prawidłowa, ponieważ $_COOKIE i $_SESSION to superglobalne tablice w tym języku, które są wykorzystywane do zarządzania danymi sesyjnymi oraz ciasteczkami. $_COOKIE umożliwia przechowywanie danych na komputerze użytkownika w formie ciasteczek, które mogą być odczytywane przez serwer przy każdym żądaniu. Ciasteczka mogą być używane do identyfikacji użytkownika, zapamiętywania preferencji lub sesji. Przykładowe zastosowanie to np. pamiętanie, czy użytkownik jest zalogowany oraz jakie preferencje dotyczące wyświetlania treści ustawił. Z kolei $_SESSION jest używane do przechowywania danych sesji na serwerze, co zapewnia większe bezpieczeństwo, ponieważ dane nie są również dostępne po stronie klienta. Przykładem zastosowania $_SESSION jest przechowywanie informacji o użytkowniku, takich jak jego identyfikator, które mogą być używane do autoryzacji w różnych częściach aplikacji. W obu przypadkach, przy użyciu tych mechanizmów, programiści muszą pamiętać o optymalizacji wydajności oraz przestrzeganiu zasad ochrony prywatności użytkowników, co jest kluczowe w kontekście aktualnych regulacji dotyczących danych osobowych.

Pytanie 15

Termin "front-end" w kontekście projektowania stron WWW odnosi się do

A. bazy danych z danymi publikowanymi na stronie
B. interfejsu witryny internetowej powiązanego z technologiami operującymi w przeglądarce internetowej
C. działania skryptów oraz aplikacji realizowanych po stronie serwera WWW
D. organizacji informacji na serwerze WWW
Front-end to wszystko to, co widzisz w przeglądarce, czyli ogólnie mówiąc, wygląd strony i to, jak się z nią bawisz. Mówię tu o kolorach, czcionkach, układzie czy różnych akcjach, które możesz wykonać. Technologie jak HTML, CSS i JavaScript są tu na czołowej pozycji, bo to dzięki nim strona jest taka interaktywna i przyjemna dla oka. Przykłady? Budowa responsywnych interfejsów, które zmieniają rozmiar na różnych ekranach, albo skrypty, które potrafią zmieniać treści na stronie bez przeładowania jej. Dobrze jest też pomyśleć o tym, żeby strona ładowała się jak najszybciej, bo to wpływa na to, jak użytkownicy będą ją odbierać. A jeśli znasz nowe frameworki, jak React czy Angular, to naprawdę ułatwia stworzenie bardziej złożonych aplikacji webowych, co w dzisiejszych czasach jest mega ważne.

Pytanie 16

Który obiekt bazy danych utworzyć, aby zaprezentować dane spełniające określone kryteria (np. do wydruku)?

A. makropolecenie
B. raport
C. relację
D. formularz
Do PREZENTACJI danych spełniających określone kryteria - zwłaszcza w formie gotowej do wydruku - służy raport. Pobiera dane (często z kwerendy), formatuje je w czytelny układ z nagłówkami i podsumowaniami. Zapamiętaj: raport = sformatowane zestawienie do oglądania i druku, a nie do wpisywania danych.

Pytanie 17

Która deklaracja w C++ przyjmuje argument typu RZECZYWISTEGO i zwraca wynik typu CAŁKOWITEGO?

A.
float fun1(int a);
B.
int fun1(float a);
C.
void fun1(int a);
D.
float fun1(void a);
Funkcja ma przyjmować argument RZECZYWISTY i zwracać CAŁKOWITY. Argument rzeczywisty to float a, a typ zwracany całkowity to int przed nazwą - czyli int fun1(float a). Dlatego poprawna deklaracja to int fun1(float a);.

Pytanie 18

W języku HTML, atrybut shape w znaczniku area, który definiuje typ obszaru, może mieć wartość

A. style="margin-bottom: 0cm;">poły, square, circle
B. rect, poły, circle
C. style="margin-bottom: 0cm;">rect, triangle, circle
D. rect, sąuare, circle
Atrybut shape znacznika area w języku HTML jest kluczowy dla określenia kształtu interaktywnego obszaru na mapie obrazów. Przyjmuje on wartości, które definiują geometrię obszaru w kontekście mapy, a do najpopularniejszych z nich należą 'rect', 'circle' oraz 'poly'. Wartość 'rect' definiuje prostokątny obszar, gdzie użytkownik może kliknąć w dowolnym miejscu w obrębie prostokąta. 'Circle' z kolei pozwala na stworzenie okrągłego obszaru kliknięcia, definiując jego środek oraz promień. Z kolei 'poly' umożliwia zdefiniowanie wielokątnego obszaru poprzez podanie współrzędnych wierzchołków. Te wartości są zgodne z definicjami przedstawionymi w standardach W3C, które określają sposób, w jaki przeglądarki interpretują te atrybuty. Przykładowo, dla atrybutu shape='rect' można podać współrzędne lewego górnego i prawego dolnego narożnika prostokąta, co sprawia, że jest to użyteczne w implementacji interaktywnych map. Zrozumienie tych wartości jest istotne dla programistów webowych, którzy chcą tworzyć dostępne i interaktywne treści.

Pytanie 19

Który z poniższych typów plików NIE JEST używany do publikacji grafiki lub animacji na stronach www?

A. SVG
B. PNG
C. SWF
D. AIFF
AIFF (Audio Interchange File Format) to format plików dźwiękowych, który nie jest wykorzystywany do publikacji grafiki ani animacji na stronach internetowych. Jego głównym zastosowaniem jest przechowywanie wysokiej jakości dźwięku, dlatego znajdujemy go często w produkcjach audio i nagraniach muzycznych. W przeciwieństwie do formatów jak SVG (Scalable Vector Graphics), SWF (Shockwave Flash) czy PNG (Portable Network Graphics), które są przeznaczone do grafiki i animacji, AIFF nie jest odpowiedni do wizualizacji treści w sieci. Przykładowo, SVG jest często wykorzystywany do tworzenia skalowalnych grafik wektorowych, które są popularne w projektowaniu stron internetowych, a PNG jest formatem rastrowym, który świetnie sprawdza się w przypadku obrazów z przezroczystością. W kontekście publikacji internetowych, kluczowe jest stosowanie odpowiednich formatów, które zapewniają optymalizację i zgodność z różnymi przeglądarkami, a AIFF nie spełnia tych wymagań.

Pytanie 20

Podaj słowo kluczowe w języku C++, które umieszczane przed wbudowanym typem danych, umożliwia przyjmowanie jedynie nieujemnych wartości liczbowych?

A. const
B. long
C. short
D. unsigned
Słowo kluczowe 'unsigned' w języku C++ jest używane do deklaracji zmiennych, które będą przechowywać tylko wartości nieujemne. Oznacza to, że zmienna zadeklarowana jako 'unsigned int' będzie miała zakres od 0 do 4 294 967 295 (dla 32-bitowej reprezentacji), co podwaja maksymalną wartość w porównaniu do standardowego 'int', który może przyjmować wartości od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Zastosowanie 'unsigned' jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdzie negatywne wartości nie mają sensu, jak w przypadku liczników, indeksów tablic czy operacji na bitach. Przykład zastosowania: w pętli for, gdy iterujemy przez elementy tablicy, możemy użyć 'unsigned int' dla indeksu, aby upewnić się, że nie przyjmiemy błędnej wartości indeksu, co mogłoby prowadzić do nieprzewidzianych błędów. W praktyce, stosowanie 'unsigned' wspiera bezpieczeństwo i integralność danych, a także zwiększa zakres wartości, które można przechowywać.

Pytanie 21

Tabela pracownicy ma m.in. pola plec i zarobek. Które zapytanie policzy OSOBNO średni zarobek kobiet i mężczyzn?

A.
SELECT AVG(zarobek) FROM pracownicy GROUP BY plec HAVING plec = 'k' AND plec = 'm';
B.
SELECT AVG(zarobek) FROM pracownicy GROUP BY plec;
C.
SELECT AVG(zarobek) FROM pracownicy WHERE plec = 'k' AND plec = 'm';
D.
SELECT AVG(zarobek) FROM pracownicy AS sredni_zarobek;
Bez GROUP BY zapytanie policzy JEDNĄ średnią dla wszystkich (AS to tylko alias). Warunek plec = 'k' AND plec = 'm' jest SPRZECZNY (żaden rekord nie ma obu płci), więc zwróci pustkę - dotyczy to też wariantu z HAVING. Rozdzielenie po płci daje GROUP BY plec.

Pytanie 22

Który z poniższych zapisów jest selektorem pseudoklasy CSS?

A.
body
B.
td.wyroznienie
C.
p#wyroznienie
D.
a:link
Pozostałe zapisy to inne rodzaje selektorów. p#wyroznienie wskazuje akapit o identyfikatorze „wyroznienie” - krzyżyk oznacza selektor ID. td.wyroznienie wybiera komórki tabeli z klasą „wyroznienie” - kropka to selektor klasy. body to selektor typu, czyli po prostu nazwa znacznika. Żaden z nich nie odnosi się do stanu elementu. Pseudoklasę, poprzedzoną dwukropkiem, reprezentuje a:link, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 23

Który zapis znacznika <meta> jest poprawny pod względem użytych atrybutów?

A.
<meta title="Strona dla hobbystów">
B.
<meta background="blue">
C.
<meta name="!DOCTYPE">
D.
<meta name="description" content="...">
Znacznik <meta> opisuje stronę parą atrybutów name i content, więc poprawny jest <meta name="description" content="..."> - name mówi, o jaką informację chodzi, a content podaje jej treść (tu opis strony dla wyszukiwarek). Zapamiętaj wzorzec: <meta name="..." content="...">.

Pytanie 24

Jakie są etapy w odpowiedniej kolejności przy tworzeniu aplikacji?

A. Programowanie, analiza oczekiwań klienta, określenie wymagań, wdrożenie, testowanie
B. Określenie wymagań, analiza oczekiwań klienta, programowanie, wdrożenie, testowanie
C. Analiza oczekiwań klienta, określenie wymagań, programowanie, testowanie, wdrożenie
D. Analiza oczekiwań klienta, określenie wymagań, programowanie, wdrożenie, testowanie
Odpowiedź wskazująca na kolejność: analiza wymagań klienta, specyfikacja wymagań, tworzenie, testy, wdrażanie jest poprawna i odzwierciedla standardowy model cyklu życia oprogramowania (SDLC). Zaczynamy od analizy wymagań, co oznacza zrozumienie potrzeb klienta i zebranie informacji, które będą fundamentem dalszych prac. Następnie przechodzimy do specyfikacji wymagań, gdzie dokumentujemy te potrzeby w formie, która będzie zrozumiała dla zespołu developerskiego. Tworzenie aplikacji następuje po szczegółowym omówieniu i zaakceptowaniu wymagań, co minimalizuje ryzyko błędów. Testy są kluczowym etapem, który pozwala na weryfikację, czy stworzone rozwiązanie spełnia wymagania oraz działa zgodnie z założeniami. Ostateczne wdrożenie aplikacji do użytkowania powinno nastąpić po przeprowadzeniu wszystkich testów i uzyskaniu pozytywnych wyników. Przykład zastosowania tej metodologii można zaobserwować w projektach realizowanych w metodologii Agile, gdzie iteracje pozwalają na ciągłe dostosowywanie aplikacji do zmieniających się potrzeb klienta. Takie podejście zwiększa satysfakcję użytkowników i minimalizuje koszty związane z poprawkami.

Pytanie 25

W tabeli mieszkancy znajdują się różne dane. Aby przefiltrować jedynie mieszkańców, którzy mają przypisaną dzielnicę = 1, stworzono dla uproszczenia działania wirtualną tabelę (widok) poprzez zastosowanie kwerendy

A. CREATE VIEW mieszkancy WHERE dzielnica = 1
B. CREATE VIEW mieszkancySrodmiescie AS SELECT * FROM mieszkancy
C. CREATE VIEW mieszkancySrodmiescie AS SELECT * FROM mieszkancy WHERE dzielnica = 1
D. CREATE VIEW mieszkancy FROM mieszkancy WHERE dzielnica = 1
Odpowiedź nr 4 jest na pewno w porządku, bo dobrze definiuje widok w SQL. Filtruje ona dane mieszkańców na podstawie konkretnego warunku. Użycie składni 'CREATE VIEW mieszkancySrodmiescie AS SELECT * FROM mieszkancy WHERE dzielnica = 1;' jest naprawdę zgodne z tym, co powinniśmy robić przy tworzeniu widoków w bazach danych. Widok to w zasadzie zapytanie, które pokazuje dane w specyficzny sposób, a w tym przypadku koncentruje się na mieszkańcach z konkretnej dzielnicy. Moim zdaniem, definiując widoki, warto pamiętać, że prostsze zapytania mogą znacznie poprawić czytelność i ułatwić pracę z kodem. Widoki są naprawdę przydatnym narzędziem do organizacji i segregacji danych, zwłaszcza w dużych systemach, gdzie filtrowanie i agregacja mają duże znaczenie. Na przykład, jeśli chciałbyś zobaczyć mieszkańców tylko z jednej dzielnicy, wystarczy, że użyjesz widoku i napiszesz 'SELECT * FROM mieszkancySrodmiescie'. Dobrze też wiedzieć, że widoki nie tylko filtrują, ale mogą też pomagać w prezentacji bardziej skomplikowanych zestawów danych, co czyni je uniwersalnym narzędziem w analizie i raportowaniu danych.

Pytanie 26

W formularzu wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w sposób następujący:

var x = parseInt(a);
Jakiego typu będzie zmienna x?
A. napisowego
B. Nan
C. liczbowego, całkowitego
D. zmiennoprzecinkowego
Zmienna x, przypisana w wyniku zastosowania funkcji parseInt na zmiennej a, będzie typu liczbowego, całkowitego. Funkcja parseInt jest używana w JavaScript do konwersji wartości na liczbę całkowitą. Jeśli a jest wartością wprowadzoną przez użytkownika w polu input o typie number, to parseInt(a) zwróci wartość liczbową, eliminując wszelkie znaki niebędące cyframi. Wartością return będzie liczba całkowita, ponieważ parseInt zwraca tylko całkowite części liczb. Wartością zwróconą będzie NaN, jeśli a nie zawiera żadnych cyfr, co w tym kontekście nie ma miejsca, zakładając, że użytkownik wprowadził poprawne dane. Przykład: jeśli użytkownik wprowadzi '42.5', to parseInt('42.5') zwróci 42, eliminując część dziesiętną. Warto zaznaczyć, że parseInt może przyjąć drugi argument, który określa system liczbowy (bazę), w jakim liczba ma być interpretowana, co jest zgodne z wytycznymi ECMAScript. Poznanie możliwości i ograniczeń funkcji parseInt jest kluczowe w pracy z danymi liczbowymi w JavaScript, szczególnie w kontekście walidacji danych wejściowych.

Pytanie 27

Który styl ustawi trzy kolumny OBOK siebie (każda na 1/3 szerokości)?

A.
.kolumny { float: left; width: 33%; }
B.
.kolumny { float: right; height: 33%; }
C.
.kolumny { float: left; width: 40%; }
D.
.kolumny { clear: both; height: 33%; }
Trzy kolumny obok siebie powstają, gdy każdy blok „pływa” w lewo i zajmuje jedną trzecią szerokości: .kolumny { float: left; width: 33%; }. Kluczowe są float (układ poziomy) i width (szerokość). Dlatego poprawny jest zapis z float: left i width: 33%.

Pytanie 28

Symbol, który pojawia się przed adresem w pasku adresowym przeglądarki internetowej lub przy tytule otwartej karty, określany jest mianem

A. favicon
B. webicon
C. iConji
D. emoticon
Wybór odpowiedzi, która nie jest faviconem, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące terminologii oraz funkcji tych elementów w kontekście web designu. Emotikon, na przykład, to graficzny symbol stosowany w komunikacji online, służący do wyrażania emocji, a nie jako symbol identyfikacyjny strony w przeglądarkach. Webicon i iConji to również pojęcia nieistniejące w kontekście standardów internetowych, co może sugerować mylenie ich z przyjętymi terminami. W rzeczywistości, favicon ma na celu przede wszystkim identyfikację witryny, co wpływa na doświadczenia użytkowników i pozytywne postrzeganie marki. Użytkownicy często polegają na ikonach przeglądarki, aby szybko zidentyfikować i nawigować między otwartymi kartami, co czyni favicon niezwykle ważnym w kontekście użyteczności strony. Ignorując ten aspekt, projektanci mogą wprowadzać w błąd użytkowników lub obniżać komfort korzystania z serwisu. Właściwe zrozumienie tego, czym jest favicon oraz jego znaczenia w kontekście projektowania stron, jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i rozpoznawalnych witryn internetowych.

Pytanie 29

W nagłówku dokumentu HTML umieszczono

<title>Strona miłośników psów</title>
Tekst ten pojawi się
A. w polu adresowym, przy podanym adresie URL
B. na pasku tytułowym przeglądarki
C. w zawartości strony, na banerze
D. w zawartości strony, w pierwszym widocznym nagłówku
Tag <title> w HTML to naprawdę istotny element dla każdej strony internetowej. Jest to coś, co pomaga ludziom szybko zorientować się, o co chodzi na danej stronie, zwłaszcza gdy mamy otwartych kilka kart w przeglądarce. Dobry tytuł nie tylko ułatwia nawigację, ale także ma spory wpływ na to, jak strona wypada w wyszukiwarkach. Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że jeśli tytuł jest konkretny i zawiera ważne słowa kluczowe, to zwiększa szanse na przyciągnięcie użytkowników. Na przykład, jeśli strona jest dla miłośników psów, to warto w tytule umieścić słowa takie jak 'psy' czy 'opiekunowie psów'. Taki przykład mógłby wyglądać tak: <title>Miłośnicy psów - Porady, opieka, zdrowie</title>. Dobrze zrobiony tytuł może też poprawić CTR, czyli współczynnik klikalności, co jest ważne, żeby przyciągnąć więcej odwiedzających.

Pytanie 30

Jak w języku strukturalnym przechować dane 50 uczniów (imię, nazwisko, średnia)?

A. tablicy 50 elementów o składowych strukturalnych
B. klasy 50 elementów typu tablicowego
C. struktury 50 elementów o składowych tablicowych
D. tablicy 50 elementów o składowych łańcuchowych
Dane jednego ucznia (imię, nazwisko, średnia) to różne pola opisujące jeden obiekt - w języku strukturalnym grupuje je STRUKTURA. Aby przechować 50 uczniów, tworzy się tablicę 50 elementów, gdzie każdy element jest taką strukturą. Dlatego potrzebna jest tablica o składowych strukturalnych.

Pytanie 31

Głównym zadaniem systemu CMS jest:

A. przyspieszenie projektowania aplikacji desktopowych
B. konwersja języka obiektowego na strukturalny
C. ułatwienie zarządzania treścią strony internetowej
D. ujednolicenie tematyczne zawartości stron
Pozostałe odpowiedzi nie opisują celu CMS. Przyspieszanie projektowania aplikacji desktopowych dotyczy zupełnie innego rodzaju oprogramowania - CMS służy do stron i serwisów WWW. „Ujednolicenie tematyczne” treści nie jest funkcją CMS: system nie narzuca tego, o czym jest strona, a jedynie ułatwia zarządzanie zawartością. Konwersja języka obiektowego na strukturalny to operacja związana z kompilacją/tłumaczeniem kodu, niemająca związku z zarządzaniem treścią. CMS ułatwia zarządzanie treścią witryny, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 32

Polecenie DBCC CHECKDB ('sklepAGD', Repair_fast) w systemie MS SQL Server

A. sprawdzi spójność konkretnej tabeli i naprawi uszkodzone dane
B. przeprowadzi kontrolę spójności bazy danych i wykona kopię zapasową
C. zweryfikuje spójność danej tabeli
D. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy
Odpowiedzi, które stwierdzają, że polecenie DBCC CHECKDB sprawdza spójność określonej tabeli, są wynikiem nieporozumienia dotyczącego funkcji tego narzędzia. DBCC CHECKDB działa na poziomie bazy danych, a nie pojedynczych tabel, co oznacza, że jego celem jest ocena integralności całej struktury bazy danych. Przykładowo, niektóre użytkownicy mogą mylić CHECKDB z poleceniem CHECKTABLE, które rzeczywiście sprawdza spójność pojedynczych tabel. Inna błędna koncepcja występuje w odpowiedziach sugerujących, że polecenie wykonuje kopię bezpieczeństwa – w rzeczywistości DBCC CHECKDB nie tworzy kopii zapasowych, a jego celem jest identyfikacja problemów, a nie ich rozwiązanie poprzez archiwizację danych. Warto także zaznaczyć, że chociaż DBCC CHECKDB może naprawić uszkodzone indeksy, nie jest to jego jedyny zakres działania, co czyni błędnym ograniczenie jego funkcjonalności tylko do tego aspektu. Typowe błędy myślowe obejmują także nieznajomość roli, jaką odgrywają indeksy w bazach danych oraz ich wpływu na wydajność. Właściwe zrozumienie działania DBCC CHECKDB i jego opcji naprawczych jest kluczowe dla skutecznego zarządzania bazą danych i zapewnienia jej stabilności.

Pytanie 33

Jaką wartość zwróci ten algorytm?

Z = 0
N = 1
dopóki Z < 3:
    N = N * 2 + 1
    Z = Z + 1
wypisz N
A. 7
B. 15
C. 3
D. 5
Zrozumienie działania tego algorytmu jest kluczowe dla programowania i matematyki obliczeniowej. Algorytm ten wykorzystuje pętlę 'dopóki', która wykonuje operacje na dwóch zmiennych: Z i N. Na początku Z jest równe 0, a N jest równe 1. Pętla trwa dopóki Z jest mniejsze od 3. W każdej iteracji pętli zmienna N jest aktualizowana zgodnie z wyrażeniem N = N * 2 + 1 oraz Z jest zwiększane o 1. Przy pierwszej iteracji Z wynosi 0, więc N staje się 1 * 2 + 1 = 3, a Z zostaje zwiększone do 1. W drugiej iteracji Z wynosi 1, więc N staje się 3 * 2 + 1 = 7, a Z wynosi 2. W trzeciej iteracji Z wynosi 2, dlatego N staje się 7 * 2 + 1 = 15, a Z zostaje zwiększone do 3, co kończy pętlę. W rezultacie, gdy algorytm kończy działanie, zmienna N ma wartość 15, która zostaje wypisana. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w pisaniu algorytmów, gdzie dbałość o zrozumienie pętli i operacji na zmiennych jest fundamentalna dla tworzenia wydajnych programów.

Pytanie 34

Na czym polega operacja selekcji w algebrze relacji?

A. na wyborze krotek spełniających określone warunki
B. na usunięciu krotek z powtarzającymi się polami
C. na usunięciu pustych wierszy
D. na wyborze krotek bez wartości NULL
Selekcja w algebrze relacji to operacja wyboru tych KROTEK (wierszy), które spełniają zadany warunek - jej odpowiednikiem w SQL jest klauzula WHERE. Z całej relacji zostają więc tylko rekordy pasujące do kryterium (np. pracownicy z pensją powyżej 5000). Dlatego selekcja to wybór krotek spełniających warunek.

Pytanie 35

Funkcję Clean Project środowiska IDE stosuje się do

A. usuwania wyników kompilacji projektu.
B. usuwania całego projektu.
C. kompilowania projektu, gdy pliki źródłowe zostały zmienione.
D. debugowania skompilowanego i uruchomionego projektu.
Poprawnie – funkcja „Clean Project” w typowym IDE służy właśnie do usuwania wyników kompilacji, czyli wszystkich plików pośrednich i końcowych wygenerowanych podczas builda. Chodzi o katalogi typu bin, obj, target, build, różne *.class, *.o, *.exe tworzone automatycznie przez kompilator i linker. IDE po wywołaniu „Clean” nie rusza Twoich plików źródłowych, projektów, konfiguracji czy bibliotek w repozytorium – usuwa tylko artefakty budowania. Po co to się robi? Głównie po to, żeby wymusić tzw. „czystą kompilację” (clean build). Przydaje się to, gdy: zmieniłeś konfigurację projektu lub środowiska, dodałeś/zmieniłeś biblioteki, zmieniła się wersja kompilatora lub pluginów, a projekt zaczyna zachowywać się dziwnie, mimo że kod wygląda OK. Z mojego doświadczenia, w dużych projektach webowych (np. aplikacje w PHP z kompilowanym frontendem, czy Java/JavaScript z bundlerami) „Clean” pomaga pozbyć się starych, zcache’owanych plików, które potrafią powodować bardzo mylące błędy: IDE widzi jedno, a uruchamia się coś innego. Dobrą praktyką jest robienie pełnego „Clean & Build” przed wypuszczeniem wersji na produkcję albo przed puszczeniem testów integracyjnych, żeby mieć pewność, że wszystko zostało zbudowane od zera na podstawie aktualnego kodu. W wielu narzędziach CI/CD analogiczną rolę spełnia usuwanie katalogu build/ lub target/ przed kompilacją. W skrócie: Clean nie jest operacją destrukcyjną dla projektu, tylko porządkuje środowisko kompilacji i usuwa „śmieci” po poprzednich buildach, co wpisuje się w standardowe dobre praktyki pracy z kodem.

Pytanie 36

Którego formatu użyć do zapisu ZDJĘCIA z kompresją STRATNĄ?

A. PNG
B. GIF
C. JPEG
D. PCX
Do zapisu ZDJĘĆ z kompresją stratną najlepszy jest JPEG - mocno zmniejsza plik kosztem niewidocznych dla oka detali, co przy fotografiach jest akceptowalne. Dlatego do zdjęcia ze stratną kompresją wybiera się JPEG.

Pytanie 37

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. jest tylko jeden rodzaj.
B. ma miejsce poprzez przypisanie wartości.
C. musi być zadeklarowany na początku skryptu.
D. nie istnieje.
W języku JavaScript typ zmiennej jest dynamicznie określany na podstawie wartości przypisanej do tej zmiennej. Oznacza to, że nie ma potrzeby deklarowania typu zmiennej przed jej użyciem. Na przykład, możemy stworzyć zmienną 'x' i przypisać jej wartość liczbową: 'let x = 10;'. W późniejszym czasie możemy przypisać do niej wartość tekstową: 'x = 'Hello!';' bez jakichkolwiek błędów. To zjawisko wpisuje się w koncepcję typowania dynamicznego, która jest cechą języków takich jak JavaScript. Dzięki temu programiści mogą pisać bardziej elastyczny kod, co jest szczególnie przydatne w projektach, gdzie wymagania mogą się szybko zmieniać. Praktyczne zastosowanie tego podejścia w JavaScript pozwala na tworzenie funkcji, które mogą przyjmować różne typy danych, co zwiększa ich uniwersalność i użyteczność. Warto również zauważyć, że dobrym zwyczajem jest stosowanie odpowiednich konwencji nazw zmiennych oraz ich dokumentowanie, aby zwiększyć czytelność kodu w projektach zespołowych.

Pytanie 38

Aby zaprojektować kształt logo dla strony WWW sposobem przedstawionym na obrazie, należy zastosować funkcję

Ilustracja do pytania
A. wykluczenia.
B. różnicy.
C. części wspólnej.
D. sumy.
Dobrze! Wybrano poprawną odpowiedź, którą jest 'wykluczenie'. Na przedstawionym obrazie mamy do czynienia z dwoma kształtami - jeden fioletowy, drugi czerwony. Fioletowy jest nałożony na czerwony i w wyniku tej operacji powstał nowy kształt, który pokazuje tylko te części czerwonego kształtu, które nie pokrywają się z fioletowym. Właśnie tak działa operacja wykluczenia w grafice komputerowej - wynikowa forma zawiera tylko te elementy jednego obiektu, które nie nakładają się z drugim obiektem. Jest to bardzo ważne narzędzie w projektowaniu graficznym, zwłaszcza w przypadku tworzenia logotypów, gdzie często zachodzi potrzeba nałożenia jednego kształtu na drugi, ale chcemy pokazać tylko te części pierwszego kształtu, które nie pokrywają się z drugim.

Pytanie 39

Który z poniższych znaczników wchodzi w skład sekcji <head> dokumentu HTML?

A. <section>
B. <title>
C. <span>
D. <img>
<title> jest jednym z kluczowych znaczników w sekcji <head> dokumentu HTML. Odpowiada za definiowanie tytułu strony, który jest wyświetlany w pasku tytułu przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Tytuł jest istotnym elementem SEO, ponieważ informuje zarówno użytkowników, jak i wyszukiwarki o tematyce strony. Przykład użycia znacznika <title>: <head><title>Moja Strona Internetowa</title></head>. Należy pamiętać, że tytuł powinien być zwięzły, ale jednocześnie opisowy, zazwyczaj nie powinien przekraczać 60 znaków. W kontekście standardów, HTML5, który jest obecnie najnowszą wersją HTML, wciąż podkreśla znaczenie znacznika <title> jako fundamentalnego dla struktury dokumentu. Odpowiedni tytuł nie tylko poprawia doświadczenia użytkowników, ale również zwiększa widoczność strony w wynikach wyszukiwania, dlatego jego prawidłowe użycie ma kluczowe znaczenie w web designie i marketingu internetowym.

Pytanie 40

Używa się zapytania z klauzulą JOIN, aby

A. określić klucz obcy dla tabeli
B. wykonać funkcję agregującą
C. otrzymać wynik tylko z jednej tabeli
D. uzyskać dane z dwóch tabel, które są ze sobą powiązane
Zapytanie z klauzulą JOIN jest kluczowym narzędziem w języku SQL, które umożliwia łączenie danych z dwóch lub więcej tabel na podstawie relacji między nimi. Używając JOIN, możemy uzyskać bardziej złożone i użyteczne zestawienia danych, które nie byłyby możliwe do uzyskania, gdybyśmy korzystali tylko z pojedynczej tabeli. Na przykład, jeśli mamy tabelę klientów oraz tabelę zamówień, możemy z łatwością połączyć je, aby uzyskać informacje o tym, jakie zamówienia złożył dany klient. Przykładowe zapytanie może wyglądać tak: "SELECT klienci.imie, zamowienia.data FROM klienci JOIN zamowienia ON klienci.id = zamowienia.klient_id;" W takim przypadku wykorzystanie JOIN pozwala na integrowanie danych z obu tabel w jedną spójną odpowiedź. Takie podejście jest szeroko stosowane w branży, ponieważ standardy relacyjnych baz danych wymagają efektywnej organizacji i analizy danych, a JOIN jest jednym z podstawowych mechanizmów umożliwiających realizację takich zadań.