Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 23 kwietnia 2026 10:15
Data zakończenia: 23 kwietnia 2026 10:18

Egzamin niezdany

Wynik: 11/40 punktów (27,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Po uruchomieniu zamieszczonego w ramce skryptu w języku JavaScript, w przeglądarce zostanie wyświetlona wartość:

var a = 5;
var b = a--;
a *= 3;
document.write(a + "," + b);

A. 15,5

B. 15,4

C. 12,5

D. 12,4

W tym skrypcie JavaScript najpierw zmienna a zaczyna z wartością 5. Gdy używasz operatora dekrementacji, czyli a--, to jego wartość zostaje przypisana do zmiennej b, zanim a zostanie zmniejszona. Dlatego b ma wartość 5, a a staje się 4. Potem mamy a *= 3, co znaczy, że mnożymy 4 (aktualną wartość a) przez 3, co daje nam 12. Na końcu, wywołując document.write(a + ',' + b), dostajemy w wyniku 12,5. Zrozumienie tych operatorów w JavaScript jest naprawdę ważne. Operatorzy, jak ++ i --, są powszechnie używani w pętlach, więc znajomość ich działania pomoże ci pisać lepszy i bardziej przejrzysty kod, unikając typowych błędów przy przypisywaniu wartości. Fajnie też wiedzieć, że podobnie działają oni w wielu innych językach programowania, więc ta wiedza jest naprawdę uniwersalna.

Pytanie 2

Na podstawie tabeli Towar zrealizowano poniższe zapytanie SQL: ```SELECT nazwa_towaru FROM `Towar` WHERE cena_katalogowa < 65 ORDER BY waga DESC``` Jaki będzie rezultat tej operacji?

A. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

B. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie

C. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

D. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5

Przy analizie pytania należy zwrócić uwagę na kluczowe elementy zapytania SQL, które wpływają na wynik. W zapytaniu SELECT nazwa_towaru FROM Towar WHERE cena_katalogowa < 65 ORDER BY waga DESC kluczowe są dwa elementy: filtracja po cenie katalogowej mniejszej niż 65 oraz sortowanie wyników malejąco według kolumny waga. Błąd w rozumowaniu może wynikać z braku uwzględnienia jednego z tych kryteriów. Częstym błędem jest nieuwzględnienie kolejności sortowania lub niewłaściwe zrozumienie, które kolumny są używane do sortowania. W podanej tabeli, po zastosowaniu filtra cenowego, zostają cztery towary: Papier ksero A4, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie i Kredki 24 kolory. Istotne jest, aby zrozumieć, że sortowanie malejące według wagi wymaga umieszczenia towarów od najcięższego do najlżejszego. Zatem nieprawidłowe odpowiedzi mogą wynikać z nieprawidłowej kolejności sortowania, co jest częstym błędem wśród osób początkujących w SQL. Aby uniknąć takich błędów, warto wizualizować wyniki po każdej operacji SQL i upewnić się, że każdy krok jest zgodny z oczekiwaniami, co jest dobrą praktyką w analizie danych.

Pytanie 3

Jaki zapis znacznika <div> może występować w dokumencie HTML tylko raz, a jego ponowne użycie spowoduje pojawienie się błędów podczas walidacji dokumentu?

A. <div>

B. <div class="klasa1 klasa2">

C. <div id="identyfikator">

D. <div class="klasa">

Zapis <div class="klasa1 klasa2"> nie narusza zasad walidacji HTML, ponieważ atrybut class może występować wielokrotnie w obrębie dokumentu. Dzięki temu, można przypisać wiele klas do jednego elementu, co jest przydatne w przypadku stylizacji CSS, gdzie różne klasy mogą być wykorzystywane do różnych celów. Zastosowanie wielu klas umożliwia elastyczne zarządzanie stylami, jednak nie wpływa na unikalność elementów. Z kolei zapis <div class="klasa"> jest również poprawny i pozwala na przypisanie pojedynczej klasy do elementu. Klasy są przydatne w kontekście grupowania elementów lub stosowania do nich wspólnych stylów, co jest zgodne z zasadami modularności w CSS. Natomiast zapis <div> jest ogólnym rozwiązaniem, które nie wprowadza żadnych specyfikacji, ale również nie generuje błędów walidacyjnych. Zrozumienie różnicy między atrybutem id a atrybutem class jest kluczowe w HTML. Na przykład, stosując id, jesteśmy zobowiązani do jego unikalności, co nie jest wymagane dla klas. Dla wielu początkujących programistów mylenie tych dwóch atrybutów może prowadzić do nieporozumień i problemów z walidacją kodu. Przy projektowaniu stron internetowych należy skupić się na ich strukturyzacji oraz semantyce, aby zapewnić łatwiejsze zarządzanie kodem i jego przyszłą rozbudowę.

Pytanie 4

Kolor określony kodem RGB, mający wartość rgb(255, 128, 16) w przedstawieniu szesnastkowym, przyjmie jaką wartość?

A. #ff0fl0

B. #ff8011

C. #ff8010

D. #008010

Alternatywne odpowiedzi mają kilka błędów, jeśli chodzi o kolory w formacie szesnastkowym. Pierwsza opcja, #008010, nie pasuje w ogóle do wartości RGB, które dostaliśmy w pytaniu. Nic tu nie łączy wartości rgb(255, 128, 16) z #008010. Druga opcja, #ff0fl0, ma błąd, bo zawiera nieprawidłowy znak 'l', który w ogóle nie powinien się tam znaleźć. To czyni ją zupełnie niepoprawną. Ostatnia odpowiedź, #ff8011, zmienia wartość niebieską z '10' na '11', co też psuje kolor. Takie pomyłki często zdarzają się, bo ludzie nie pamiętają lub nie znają podstaw konwersji kolorów. Dlatego dobrze jest znać te zasady i umieć sprawdzić, czy wartości są poprawne. W praktyce projektanci i programiści mogą korzystać z różnych narzędzi, jak palety kolorów, które ułatwiają ten proces i zmniejszają ryzyko błędów.

Pytanie 5

W kodzie CSS stworzono cztery klasy stylizacji, które zostały wykorzystane do formatowania akapitów. Efekt widoczny na ilustracji uzyskano dzięki zastosowaniu klasy o nazwie

A. format2

B. format4

C. format3

D. format1

Odpowiedź format2 jest poprawna, ponieważ stylizacja zastosowana do tekstu na obrazie to line-through, co oznacza przekreślenie. W CSS właściwość text-decoration pozwala na dodawanie różnych dekoracji do tekstu, takich jak underline (podkreślenie), overline (nadkreślenie) czy line-through (przekreślenie). Przekreślenie jest często używane do zaznaczania usuniętego tekstu lub do pokazywania zmian w dokumentach, co jest zgodne z dobrą praktyką w edytorach tekstu i aplikacjach do śledzenia zmian. W kodzie HTML klasy CSS są zazwyczaj stosowane poprzez dodanie atrybutu class do odpowiedniego elementu. Użycie klasy format2 w kodzie HTML wyglądałoby jak <p class='format2'>. Wielu projektantów korzysta z takich dekoracji, aby poprawić czytelność i funkcjonalność stron internetowych, zapewniając użytkownikom intuicyjne oznaczenia wizualne. Ważne jest także użycie semantycznego HTML, co w połączeniu z odpowiednimi stylami CSS pozwala tworzyć dostępne dla użytkowników strony internetowe zgodne ze standardami W3C.

Pytanie 6

W PHP użyto funkcji is_float(). Które z wymienionych wywołań tej funkcji zwróci wartość true?

A. is_float(3.34)

B. is_float(334)

C. is_float('3,34')

D. is_float(NULL)

W przypadku odpowiedzi is_float('3,34') oraz is_float(334) obie są nieprawidłowe z powodów związanych z typem danych. Pierwsza z nich przekazuje wartość jako ciąg znaków (string) z przecinkiem, co w PHP nie jest interpretowane jako liczba zmiennoprzecinkowa. PHP nie rozumie przecinka jako separatora dziesiętnego, co prowadzi do błędu w rozpoznawaniu typu. Wartości numeryczne powinny być podawane w formie, która jest zgodna z oczekiwaną konwencją, co w większości języków programowania, w tym PHP, wymaga kropki jako separatora dziesiętnego. Tak więc, is_float('3,34') zwróci false, ponieważ argument nie jest typu float. W przypadku is_float(334), wartość ta jest liczbą całkowitą (integer), co również nie spełnia kryteriów funkcji is_float(). W kontekście programowania, bywa, że programiści mylą różne typy danych i ich konwersje, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków na temat typów. Ostatnia odpowiedź, is_float(NULL), również zwraca false, ponieważ NULL nie jest typem danych numerycznych. Użycie NULL często stosowane jest do reprezentowania braku wartości, co jest odrębnym stanem od jakiejkolwiek liczby. Zrozumienie różnicy między typami danych oraz odpowiednie ich użycie jest fundamentem efektywnego programowania i uniknięcia wielu błędów w aplikacjach.

Pytanie 7

Reguła CSS, która ustawia tekst paragrafu w pionie na środku, to:

A. text-align: center

B. vertical-align: center

C. align: middle

D. vertical-align: middle

Odpowiedzi, które zostały podane jako alternatywne, są niepoprawne z różnych powodów. 'Vertical-align: center' nie jest uznawane za poprawną regułę CSS, ponieważ nie istnieje właściwość 'center' w kontekście 'vertical-align'. Tylko wartości takie jak 'top', 'middle', 'bottom' oraz 'baseline' są dozwolone. Z kolei 'text-align: center' jest właściwością, która odpowiada za poziome centrowanie tekstu wewnątrz elementu blokowego lub kontenera, a nie za wyśrodkowanie w pionie. Użycie tej reguły sprawi, że tekst będzie wyśrodkowany w poziomie, co jest zupełnie inną operacją niż pionowe centrowanie. Ostatnia propozycja, 'align: middle', jest również niepoprawna, ponieważ nie jest to właściwość CSS. W kontekście wyśrodkowywania elementów w CSS, 'align' nie jest używane, a zamiast tego powinno się stosować 'vertical-align' lub techniki takie jak flexbox, które pozwalają na bardziej elastyczne i nowoczesne podejście do układania elementów. Zrozumienie różnicy między tymi właściwościami jest kluczowe dla efektywnego projektowania stron internetowych, ponieważ stosowanie niewłaściwych reguł może prowadzić do nieoczekiwanych rezultatów w układzie strony.

Pytanie 8

Podany fragment dokumentu HTML zawierający kod JavaScript sprawi, że po naciśnięciu przycisku

A. obraz1.png zostanie zniknięty

B. obraz1.png zostanie wymieniony na obraz2.png

C. obraz2.png zostanie wymieniony na obraz1.png

D. obraz2.png zostanie zniknięty

Załączony fragment kodu HTML pokazuje dwa elementy img oraz przycisk. Obrazek obraz2.png ma przypisany atrybut id o wartości id1. W kodzie JavaScript przypisanym do zdarzenia onclick przycisku wykorzystywana jest metoda document.getElementById('id1').style.display='none'. Ta metoda odwołuje się bezpośrednio do elementu o identyfikatorze id1 czyli obrazka obraz2.png i zmienia jego styl CSS display na none. W praktyce oznacza to że element ten zostanie ukryty na stronie po naciśnięciu przycisku. Praktyczne zastosowanie tej techniki to dynamiczne zarządzanie widocznością elementów na stronie bez konieczności jej przeładowania co poprawia doświadczenie użytkownika. Tego typu manipulacje DOM (Document Object Model) są podstawą interaktywnych aplikacji webowych i są powszechnie używane w nowoczesnym programowaniu JavaScript. Dobrym standardem jest jednak unikanie bezpośredniego pisania skryptów JavaScript w HTML co poprawia czytelność kodu i jego utrzymywalność

Pytanie 9

W tabeli Recepta pola Imię oraz Nazwisko odnoszą się do pacjenta, dla którego recepta została wystawiona. Jaką kwerendę należy wykorzystać, aby dla wszystkich recept uzyskać datę ich wystawienia oraz imię i nazwisko lekarza, który je wystawił?

A. SELECT Imie, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id

B. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

C. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id

D. SELECT Imie, Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

Patrząc na inne odpowiedzi, widzę, że sporo osób ma problem z rozumieniem relacji między tabelami w bazach danych. W tym przypadku, kluczowe jest korzystanie z JOIN, żeby połączyć dane z Recepty i Lekarza. Kiedy ktoś nie używa tej klauzuli, no to nie ma jak prawidłowo powiązać lekarza z datą wystawienia recepty, co jest wymagane. Jeżeli kwerenda się ogranicza do jednej tabeli, to niestety nie dostaniesz wszystkich potrzebnych informacji. No i musisz pamiętać, że Imie i Nazwisko dotyczą lekarza, a nie pacjenta. Zrozumienie, jak działa klucz obcy (Lekarz_id) w Recepta to kluczowa sprawa. Właściwe skonstruowanie kwerendy polega na połączeniu tych danych przez JOIN – to podstawa, jak chcesz zarządzać bazami danych. Umiejętności w SQL są naprawdę niezbędne w wielu technicznych zawodach, a złe zapytania mogą skutkować błędnymi wynikami, co w pracy może mieć poważne konsekwencje. Myślę, że warto dobrze zrozumieć, jak te relacje działają.

Pytanie 10

Jaki będzie efekt wykonania poniższego kodu JavaScript?

var akapit = document.createElement("p");
document.body.appendChild(akapit);

A. Pokazanie okna dialogowego z napisem akapit

B. Dodanie akapitu na końcu strony

C. Skasowanie akapitu ze strony

D. Wstawienie akapitu na szczycie strony

Zrozumienie dlaczego niektóre odpowiedzi są błędne wymaga analizy działania metod JavaScriptowych w kontekście modelu DOM. Pierwsza odpowiedź wskazuje na usunięcie akapitu ze strony co nie jest zgodne z działaniem zaprezentowanego kodu ponieważ metoda document.createElement tworzy nowy element a nie usuwa istniejący. Usunięcie elementu zamiast tego można osiągnąć za pomocą metody removeChild która wymaga wskazania konkretnego elementu do usunięcia. Druga odpowiedź sugeruje dodanie akapitu na początku strony co również jest niepoprawne. Metoda appendChild zawsze dodaje element na koniec wskazanego rodzica czyli w tym przypadku dokumentu body. Aby dodać element na początku strony należałoby użyć metody insertBefore w połączeniu z odwołaniem do pierwszego dziecka body. Trzecia odpowiedź mówi o wyświetleniu okna dialogowego co jest błędem konceptualnym gdyż omawiany kod nie zawiera żadnej funkcji wyświetlającej alert czy prompt. Tworzenie i manipulowanie elementami DOM nie wpływa bezpośrednio na interakcje dialogowe z użytkownikiem. Aby wyświetlić okno dialogowe używa się zazwyczaj metod takich jak alert confirm czy prompt co nie ma miejsca w podanym fragmencie kodu. Analizując te odpowiedzi zauważamy że błędne rozumowanie może wynikać z mylenia funkcji manipulujących DOM z elementami interfejsu użytkownika co jest częstym błędem wśród początkujących programistów. Znajomość specyfiki oraz kontekstu użycia poszczególnych metod jest kluczowa dla poprawnego kodowania w JavaScript i efektywnego zarządzania treścią na stronie internetowej.

Pytanie 11

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. grupowania.

B. części wspólnej.

C. sumy.

D. wykluczenia.

W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo w grafice wektorowej mamy kilka różnych funkcji, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie: łączą obiekty w coś, co zachowuje się jak jeden element. Jednak ich działanie „pod maską” jest zupełnie inne. Funkcje typu suma, wykluczenie czy część wspólna to klasyczne operacje boolowskie na kształtach. One zmieniają geometrię obiektów, czyli tworzą nową ścieżkę wynikową na podstawie przecięcia lub połączenia istniejących. W praktyce oznacza to, że jeśli zastosujesz sumę na tekście i wielokącie, program najczęściej zamieni tekst na krzywe i połączy wszystko w jedną ścieżkę. Efekt wizualny może być fajny, ale edytowalność tekstu przepada. Nie możesz już po prostu zmienić czcionki czy liter, bo to nie jest tekst, tylko zestaw węzłów. Podobnie z wykluczeniem: ta operacja tworzy „dziurę” jednego obiektu w drugim. Używa się jej np. do wycinania napisu z tła lub tworzenia maski. To jest typowy trik przy projektach logotypów albo efektach dekoracyjnych. Ale z punktu widzenia pytania – to działanie jest destrukcyjne dla tekstu, bo znowu zamienia go na kształt i łączy z wielokątem w sposób nieodwracalny (poza cofnięciem operacji). Część wspólna działa jeszcze ostrzej: zostawia tylko obszar, w którym obiekty się nakładają. Reszta jest tracona. To też jest operacja geometryczna, a nie organizacyjna. Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że „skoro po operacji mam jeden obiekt, to znaczy, że to jest to samo co grupowanie”. Niestety nie. Grupowanie nie modyfikuje kształtów, tylko tworzy kontener logiczny – tak jakbyś w folderze trzymał kilka plików. Możesz je potem rozgrupować i wszystko wraca do stanu sprzed grupowania. Operacje suma, wykluczenie, część wspólna są destrukcyjne względem oryginalnych obiektów, bo generują nową ścieżkę zamiast starych. W kontekście dobrych praktyk w grafice komputerowej i multimediach przyjmuje się, że dopóki chcesz zachować pełną edytowalność (szczególnie tekstów), używasz grupowania, warstw i wyrównywania, a dopiero na późnym etapie projektu stosujesz operacje boolowskie, i to świadomie, wiedząc, że cofasz się już tylko historią edycji. Dlatego w pytaniu, gdzie mowa jest wprost o połączeniu tekstu i wielokąta w jeden obiekt w sposób odwracalny, jedyną sensowną odpowiedzią jest funkcja grupowania, a nie suma, wykluczenie czy część wspólna.

Pytanie 12

W edytorze grafiki wektorowej stworzono przedstawiony kształt, który powstał z dwóch figur: trójkąta i koła. W celu stworzenia tego kształtu, po narysowaniu figur i odpowiednim ich ustawieniu, należy skorzystać z funkcji

A. wykluczenia.

B. sumy.

C. różnicy.

D. rozdzielenia.

Dobrze, że wybrałeś odpowiedź 'Sumy'. W rzeczywistości, aby uzyskać efekt przedstawiony na zdjęciu w edytorze grafiki wektorowej, trzeba skorzystać z opcji 'Sumy'. Ta funkcja łączy dwie różne figury w jedną, co pozwala na tworzenie złożonych kształtów. W praktyce, po rysowaniu i odpowiednim ustawieniu figurek, funkcja 'Sumy' jest używana do ich połączenia, tworząc unikalny obiekt. Taka metoda jest często stosowana w przemyśle graficznym, zwłaszcza w projektowaniu logo, gdzie unikalne kształty są istotne. Jest to zgodne ze standardami i dobrymi praktykami w branży graficznej, które zalecają efektywne wykorzystanie narzędzi edytora grafiki wektorowej do tworzenia złożonych kształtów.

Pytanie 13

Definicja stylu przedstawiona w języku CSS dotyczy odnośnika, który

A. jeszcze nie był odwiedzany

B. ma wskaźnik myszy ustawiony nad nim

C. posiada niepoprawny adres URL

D. był już odwiedzany

Podczas analizy CSS ważne jest rozumienie, jak działają pseudo-klasy, które umożliwiają stylizację elementów w określonych stanach. Pseudo-klasa :hover odpowiada za stan, gdy kursor myszy znajduje się nad elementem, co pozwala na dynamiczne zmiany wyglądu, takie jak podświetlenie elementu. Jest to często używane do interaktywnych efektów w interfejsach użytkownika. Tymczasem :link dotyczy linków, które jeszcze nie zostały odwiedzone przez użytkownika. Wprawdzie pozwala to na odróżnienie ich od odwiedzonych linków, ale stylizacja :link nie może zmienić się po kliknięciu, co jest kluczowe dla zachowania dostępności. Błędny adres URL nie jest związany z żadną z tych pseudo-klas i nie można go zidentyfikować ani zmodyfikować za pomocą CSS, ponieważ zarządzanie adresami URL odbywa się na poziomie HTML i JavaScript. W kontekście tworzenia stron internetowych zrozumienie tych różnic jest kluczowe, ponieważ wpływa na sposób, w jaki użytkownicy wchodzą w interakcję z treścią. Błędy w rozumieniu tych mechanizmów prowadzą do niepoprawnej nawigacji i mogą negatywnie wpływać na doświadczenie użytkownika, co jest sprzeczne z dobrymi praktykami w projektowaniu interfejsów i UX. Ważne jest, aby projektować strony zgodnie ze standardami, które umożliwiają intuicyjne korzystanie i zapewniają, że użytkownicy łatwo mogą rozpoznać odwiedzone i nieodwiedzone linki, co jest kluczowe dla ich doświadczenia i nawigacji.

Pytanie 14

Jakie narzędzie jest używane do organizowania oraz przedstawiania danych z wielu rekordów w celu ich wydruku lub dystrybucji?

A. formularz

B. makropolecenie

C. kwerenda

D. raport

Raport to narzędzie, które umożliwia zgrupowanie i prezentowanie informacji z wielu rekordów, co jest kluczowe w kontekście analizy danych oraz podejmowania decyzji biznesowych. Tworzenie raportów pozwala na syntetyzowanie informacji, co sprawia, że są one bardziej zrozumiałe dla odbiorców. W praktyce raporty mogą być wykorzystywane do monitorowania wyników sprzedaży, analiz finansowych, badań rynkowych czy oceny efektywności działań marketingowych. Dzięki zastosowaniu narzędzi do raportowania, takich jak systemy Business Intelligence, możliwe jest generowanie szczegółowych zestawień oraz wizualizacji, które wspierają decyzje strategiczne. Dobre praktyki w zakresie raportowania obejmują jasne definiowanie celów raportu, dobór odpowiednich wskaźników KPI oraz zastosowanie wizualizacji danych, co pozwala na lepsze zrozumienie przedstawianych informacji. W kontekście standardów branżowych, raporty powinny być tworzone zgodnie z zasadami klarowności, precyzji i adekwatności, aby skutecznie odpowiadały na potrzeby użytkowników.

Pytanie 15

W PHP zmienna $_SERVER zawiera między innymi dane o

A. adresie IP serwera oraz nazwie protokołu

B. informacjach związanych z sesjami

C. informacjach z formularza przetwarzanego na serwerze

D. nazwie ciasteczek zapisanych na serwerze oraz powiązanych z nimi danych

W kontekście zmiennej $_SERVER w PHP, nieprawidłowe odpowiedzi skupiają się na danych, które nie są przechowywane w tej superglobalnej zmiennej. Na przykład, informacje o danych formularza przetwarzanego na serwerze są dostępne w tablicy $_POST lub $_GET, a nie w $_SERVER. Zrozumienie różnicy między tymi tablicami jest kluczowe, ponieważ każda z nich ma swoją specyfikę i zastosowanie. $_POST zawiera dane przesyłane metodą POST, co jest najczęściej wykorzystywane w formularzach, natomiast $_GET zachowuje dane z parametrów URL. Kolejnym nieporozumieniem jest zrozumienie, że dane dotyczące sesji są zarządzane przez zmienną $_SESSION, która jest odrębna od $_SERVER i służy do przechowywania informacji o sesji użytkownika na serwerze. Zmienne ciastka, takie jak $_COOKIE, są również niezależne i nie mają związku z $_SERVER. Warto zauważyć, że niepoprawne odpowiedzi mogą wynikać z mylnego założenia, że $_SERVER gromadzi wszystkie dane związane z interakcją użytkownika z aplikacją webową. W rzeczywistości, każda z tych tablic ma swoje konkretne zastosowanie i zakres, co jest kluczowe dla prawidłowego przetwarzania żądań w PHP oraz efektywnego zarządzania danymi w aplikacjach internetowych.

Pytanie 16

Który z przedstawionych kodów XHTML sformatuje tekst według podanego wzorca?
Ala ma kota
a kot ma Alę

A. <p>Ala ma <b>kota</b><br> a <i>kot</i> ma Alę</p>

B. <p>Ala ma <b>kota</i><br> a <b>kot</b> ma Alę</p>

C. <p>Ala ma <b>kota</b><br> a <b>kot</b> ma Alę</p>

D. <p>Ala ma <b>kota<br> a <i>kot</i> ma Alę</p>

W pozostałych odpowiedziach występują różne błędy, które wpływają na ich poprawność. W pierwszym przypadku zamknięcie tagu <b> jest poprawne, jednak brak jest prawidłowego zakończenia tagu <i>, co powoduje, że kod nie jest zgodny z zasadami XHTML. Poprawne zamykanie tagów jest kluczowe, ponieważ XHTML jest bardziej restrykcyjny niż HTML, a niepoprawne zamknięcie tagu powoduje błędne renderowanie. W drugiej analizowanej opcji, również występuje niepoprawne zamknięcie tagu <b>, gdzie użyto <i> zamiast <b>, co wprowadza zamieszanie w semantyce tekstu. W przypadku dokumentów XHTML, każdy otwarty tag musi mieć swoje odpowiadające zamknięcie, co nie zostało spełnione. W trzeciej opcji pojawia się błąd z brakiem zamknięcia tagu <p>, co jest fundamentalnym błędem strukturalnym. Nieprawidłowe zagnieżdżenie i brak zamknięcia tagów prowadzi do sytuacji, w której przeglądarki internetowe mogą niepoprawnie interpretować kod, co wpływa na ostateczny wygląd strony. W każdej z tych nieprawidłowych odpowiedzi brakuje elementarnej dbałości o zgodność z zasadami XHTML, co jest niezbędne dla uzyskania wiarygodności i prawidłowego funkcjonowania dokumentów internetowych.

Pytanie 17

W SQL, przy użyciu polecenia ALTER, można

A. dodać dane do tabeli

B. stworzyć nową tabelę

C. usunąć tabelę

D. zmienić strukturę tabeli

Wszystkie pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ nie odzwierciedlają prawidłowego zastosowania polecenia ALTER w SQL. Usunięcie tabeli odbywa się za pomocą polecenia DROP, które całkowicie eliminuje tabelę oraz jej dane z bazy danych, co jest operacją nieodwracalną. Z kolei wprowadzanie danych do tabeli realizuje się za pomocą polecenia INSERT, które dodaje nowe rekordy do już istniejącej struktury tabeli, a nie zmienia jej samej. Tworzenie tabeli z kolei wykonuje się za pomocą polecenia CREATE TABLE, które definiuje nową strukturę tabeli oraz jej kolumny. W związku z tym, błędne jest myślenie, że polecenie ALTER może być używane do tych operacji, gdyż każda z nich ma swoje dedykowane polecenia, z innymi celami i konsekwencjami. Przykładami typowych błędów myślowych są mylenie pojęć związanych z tworzeniem, modyfikowaniem i usuwaniem struktur bazy danych, co może prowadzić do nieprawidłowego zarządzania danymi i nieefektywnej architektury baz danych. Właściwe zrozumienie funkcji poszczególnych poleceń i ich zastosowania w praktyce jest kluczowe dla efektywnego zarządzania bazami danych i unikania poważnych problemów z integralnością danych.

Pytanie 18

Aby wyciszyć dźwięk w filmie odtwarzanym w przeglądarce, do podanej definicji znacznika <video> powinien zostać dodany atrybut <video> <source src="film.mp4" type="video/mp4"> </video>

A. muted

B. autoplay

C. loop

D. controls

Wydaje się, że zrozumienie roli atrybutów w znaczniku <video> jest kluczowe dla prawidłowego zarządzania odtwarzaniem filmów. Atrybut 'loop' służy do powtarzania odtwarzanego filmu, co może być przydatne w przypadku animacji lub prezentacji wizualnych, ale nie wpływa na dźwięk. Użytkownik może błędnie sądzić, że dodanie atrybutu 'loop' sprawi, że film nie będzie miał dźwięku, co oczywiście jest nieprawdziwe. Z kolei 'autoplay' automatycznie rozpoczyna odtwarzanie filmu po załadowaniu strony, co może być irytujące dla użytkowników, jeśli nie jest to poparte atrybutem 'muted' – w przeciwnym razie film z dźwiękiem może zaskoczyć odwiedzających. Atrybut 'controls' z kolei dodaje elementy sterujące, takie jak przycisk play/pause, co pozwala użytkownikom na aktywne zarządzanie odtwarzaniem, ale nie wpływa na to, czy dźwięk jest włączony czy wyłączony. Warto pamiętać, że stosowanie odpowiednich atrybutów w znaczniku <video> jest kluczowe dla poprawnego odbioru treści multimedialnych i zwiększa komfort użytkowników. Nieprawidłowe zrozumienie roli tych atrybutów może prowadzić do niepożądanych efektów oraz negatywnych doświadczeń użytkowników z interfejsem strony.

Pytanie 19

Podczas działania skryptu JavaScript został w konsoli wygenerowany błąd związany z działaniami na atrybucie elementu DOM. Z komunikatu wynika, że próbowano ustawić atrybut dla

A. obrazu.

B. tabeli.

C. paragrafu.

D. odnośnika.

Wybrana przez Ciebie odpowiedź była niestety niepoprawna. Atrybut 'src', o którym mówi komunikat błędu, jest specyficzny dla obrazów, a nie dla tabel, paragrafów ani odnośników. W przypadku tabeli, typowy atrybut, który mógłby być manipulowany, to 'border' lub 'cellspacing'. Dla paragrafów często manipulowane są atrybuty takie jak 'align' czy 'dir'. Odnośniki, natomiast, mają charakterystyczny atrybut 'href', który wskazuje na adres URL, do którego prowadzi dany odnośnik. Manipulacja atrybutami DOM jest częstą praktyką w programowaniu JavaScript, jednak ważne jest zrozumienie, że różne elementy HTML mają różne atrybuty, i próba manipulacji nieodpowiednim atrybutem dla danego elementu skutkować będzie błędem. W tym konkretnym przypadku, błąd 'Uncaught TypeError: Cannot set property 'src' of null' wskazuje na próbę manipulacji atrybutem 'src', który jest charakterystyczny dla obrazów, a nie dla innych elementów HTML.

Pytanie 20

Model fizyczny replikacji bazy danych pokazany na ilustracji to model

A. centralnego wydawcy

B. centralnego subskrybenta

C. rozproszony

D. równorzędny

Równorzędny model replikacji zakłada że wszystkie serwery w sieci mają taką samą rolę i mogą zarówno publikować jak i subskrybować dane co prowadzi do bardziej skomplikowanego zarządzania danymi ze względu na konieczność rozwiązywania konfliktów i synchronizacji zmian w różnych lokalizacjach W przeciwieństwie do modelu centralnego wydawcy ten model nie oferuje centralnego punktu kontroli co może prowadzić do problemów z jednolitością danych W modelu rozproszonym natomiast dane są dzielone między różnymi serwerami co może być przydatne w systemach o dużej skali ale wymaga bardziej złożonej architektury sieci oraz zaawansowanych mechanizmów synchronizacji i redundancji danych Model centralnego subskrybenta z kolei działa odwrotnie do centralnego wydawcy gdzie wiele serwerów publikuje dane do jednego subskrybenta co nie jest praktyczne w większości scenariuszy biznesowych ponieważ ogranicza przepływ informacji i może prowadzić do wąskich gardeł Decyzja o wyborze odpowiedniego modelu replikacji powinna opierać się na potrzebach organizacji oraz specyfice infrastruktury technicznej zastosowanej w firmie błędne zrozumienie tej koncepcji może prowadzić do nieefektywnego działania systemu oraz problemów z dostępnością i bezpieczeństwem danych

Pytanie 21

Jak można zweryfikować spójność danych w bazie MySQL?

A. REPAIR TABLE

B. mysql

C. CHECK TABLE

D. mysqldump

Polecenie CHECK TABLE w MySQL służy do sprawdzania integralności danych w tabeli. Umożliwia to identyfikację problemów, takich jak zduplikowane klucze, uszkodzone wskaźniki lub nieprawidłowe struktury danych. Przykładem zastosowania tego polecenia jest sytuacja, gdy administrator bazy danych podejrzewa, że tabela mogła ulec uszkodzeniu na skutek błędów systemowych lub nieprawidłowych operacji użytkownika. W takim przypadku używając CHECK TABLE, można szybko zdiagnozować problemy i podjąć odpowiednie działania, takie jak naprawa za pomocą polecenia REPAIR TABLE, jeśli to konieczne. Dobre praktyki w zakresie zarządzania bazami danych sugerują regularne sprawdzanie integralności tabel, co pozwala na szybsze wykrywanie problemów oraz minimalizację ryzyka utraty danych. Warto również pamiętać, że CHECK TABLE dostarcza szczegółowych informacji o stanie tabeli, co jest szczególnie przydatne w kontekście monitorowania wydajności i stabilności bazy danych. Z tego względu to polecenie jest kluczowym narzędziem w arsenale każdego administratora MySQL.

Pytanie 22

Aby udostępnić aplikację PHP w sieci, konieczne jest przesłanie jej plików źródłowych na serwer z wykorzystaniem protokołu

A. NNTP

B. HTTP

C. FTP

D. SMTP

HTTP, czyli Hypertext Transfer Protocol, jest protokołem stosowanym głównie do przesyłania danych w sieci WWW, ale nie jest przeznaczony do transferu plików na serwer w kontekście przesyłania aplikacji PHP. HTTP umożliwia wymianę dokumentów HTML oraz zasobów takich jak obrazy czy style CSS, ale nie posiada funkcji zarządzania plikami w sposób, w jaki robi to FTP. SMTP, czyli Simple Mail Transfer Protocol, jest protokołem stworzonym do przesyłania wiadomości e-mail, a jego funkcjonalność nie ma zastosowania w kontekście przesyłania plików na serwer. SMTP zajmuje się jedynie przesyłaniem e-maili pomiędzy serwerami pocztowymi i nie obsługuje transferu plików, co czyni go zupełnie nieadekwatnym w tym przypadku. NNTP, czyli Network News Transfer Protocol, jest protokołem przeznaczonym do przesyłania wiadomości na grupy dyskusyjne w sieci Usenet. Choć pozwala na dystrybucję wiadomości, nie jest używany do transferu plików do serwerów internetowych. W związku z tym, ani HTTP, ani SMTP, ani NNTP nie mogą być skutecznymi narzędziami do zamieszczania aplikacji PHP w Internecie, co czyni FTP jedynym odpowiednim wyborem w tym kontekście.

Pytanie 23

Aby wyeliminować nienaturalne odwzorowanie ukośnych krawędzi w grafice rastrowej, znane jako schodkowanie, powinno się użyć filtru

A. szumowego

B. gradientowego

C. pikselowego

D. antyaliasingu

Filtr szumu nie jest właściwym rozwiązaniem do eliminacji efektu schodkowania. Szum jest używany w grafice do dodawania losowego wzoru w celu maskowania artefaktów lub zwiększania realizmu tekstur, ale nie wpływa na wygładzanie krawędzi, co jest kluczowe dla estetyki grafiki rastrowej. Z kolei filtr gradientu jest techniką wykorzystywaną do tworzenia płynnych przejść kolorystycznych, jednak nie ma on na celu eliminacji schodków na krawędziach. Gradienty mogą poprawić ogólną wizualizację, ale nie są efektywne w walce z ząbkowatością krawędzi. Pikselizacja, z drugiej strony, odnosi się do efektu, gdzie obraz staje się widocznie złożony z dużych pikseli, co w rzeczywistości potęguje problem schodkowania, zamiast go rozwiązywać. Pikselizacja jest często postrzegana jako technika stylizacji, która może być używana celowo, ale nie ma zastosowania w profesjonalnym wygładzaniu krawędzi. Wszystkie te metody, choć użyteczne w odpowiednich kontekstach, nie zastępują techniki antyaliasingu w walce z efektem schodkowania w grafice rastrowej.

Pytanie 24

Jakie znaczniki należy zastosować, aby w pliku z rozszerzeniem php umieścić kod napisany w języku PHP?

A. <php ..................................... />

B. <php> ....................... </php>

C. <?php> .......................... <php?>

D. <?php ................................ ?>

Żeby umieścić kod PHP w pliku o rozszerzeniu .php, trzeba użyć znaczników <?php i ?>. Te znaczniki mówią serwerowi, że wszystko, co jest między nimi, należy traktować jako kod PHP. To jest standardowa praktyka w PHP, ważne jest, aby kod był właściwie przetwarzany przez interpreter. Na przykład, jeżeli chcemy pokazać napis na stronie, możemy użyć: <?php echo 'Witaj świecie!'; ?>. Dzięki temu można w łatwy sposób wpleść kod PHP w plik HTML i robić różne rzeczy, jak np. pracować z bazami danych czy obsługiwać formularze. Zrozumienie tych znaczników jest mega ważne dla każdego programisty, bo wpływa to na wydajność i bezpieczeństwo aplikacji. Jeszcze jedno, PHP to język dynamicznie typowany, więc jego interpretacja może się różnić w zależności od kontekstu. Dlatego tak istotne jest, żeby dobrze formatować kod.

Pytanie 25

Która z funkcji SQL nie wymaga żadnych argumentów?

A. upper

B. now

C. len

D. year

Wybór funkcji, które pobierają argumenty, jak 'len', 'upper' i 'year', wskazuje na brak zrozumienia różnic pomiędzy funkcjami w SQL. Funkcje takie jak 'len', która zwraca długość ciągu znaków, wymagają przynajmniej jednego argumentu - ciągu, którego długość ma być obliczona. Na przykład, użycie 'len(nazwa) zwróci ilość znaków w nazwie', co jest kluczowe w scenariuszach wymagających walidacji danych. Podobnie, 'upper' przekształca wszelkie litery w podanym ciągu na wielkie litery, co również wymaga argumentu, czyli tekstu do przetworzenia. W przypadku 'year', funkcja ta wydobywa rok z daty, co również implikuje konieczność podania argumentu w postaci daty. Wybierając funkcje, które wymagają argumentów, można nieświadomie skomplikować proces, co jest sprzeczne z zasadami efektywnego pisania kodu. Błędem jest także mylenie funkcji bezargumentowych z tymi, które działają na przekazanych wartościach, co może prowadzić do nieefektywnego zarządzania danymi w bazach. Zrozumienie, jak i kiedy używać różnych typów funkcji, jest kluczowe w procesie projektowania i zarządzania bazami danych, co podkreśla znaczenie znajomości standardów SQL oraz najlepszych praktyk w programowaniu.

Pytanie 26

Wartość atrybutu w tabeli, który pełni rolę klucza głównego

A. nigdy nie jest innego typu niż numeryczny

B. jest używana do szyfrowania zawartości tabeli

C. musi być unikalna

D. może przyjmować wartość null (NULL)

Rozumienie, co to jest klucz podstawowy, jest mega istotne, zwłaszcza gdy projektujesz bazy danych. Klucz podstawowy nie ma nic wspólnego z tym, jak szyfrujesz dane w tabeli. Szyfrowanie dotyczy bardziej bezpieczeństwa informacji, a klucz podstawowy to sposób na identyfikację rekordów. Warto też wiedzieć, że klucz podstawowy nie musi być zawsze numeryczny. Może być tekstowy czy alfanumeryczny, w zależności od tego, jak go użyjesz. Na przykład, w niektórych systemach identyfikatory mogą być ciągami znaków, co jest ważne, kiedy integrujesz różne systemy. Tak czy siak, klucz podstawowy nigdy nie może mieć wartości pustej (NULL), bo to by wszystko zrujnowało. Jeśli ktoś myśli, że klucz podstawowy może być pusty, to może się narazić na spore kłopoty. Klucz podstawowy to nie tylko identyfikacja, ale też ważny element, który pomaga w normalizacji danych, co z kolei wpływa na ich spójność. Dlatego warto znać te zasady, bo mają duży wpływ na to, jak działają bazy danych.

Pytanie 27

Podaj zapis w języku JavaScript, który sprawdzi, czy spełniony jest przynajmniej jeden z następujących warunków: 1) dowolna liczba naturalna a jest liczbą trzycyfrową, 2) dowolna liczba całkowita b jest liczbą ujemną?

A. ((a>99) || (a<1000)) && (b<0)

B. ((a>99) && (a<1000)) || (b<0)

C. ((a>99) && (a<1000)) && (b<0)

D. ((a>99) || (a<1000)) || (b<0)

Odpowiedź ((a>99) && (a<1000)) || (b<0) jest prawidłowa, ponieważ warunek ten skutecznie sprawdza, czy dowolna naturalna liczba a jest trzycyfrowa lub czy dowolna całkowita liczba b jest ujemna. Część wyrażenia (a>99) && (a<1000) weryfikuje, czy liczba a jest w przedziale od 100 do 999, co definiuje liczby trzycyfrowe. Z kolei druga część (b<0) sprawdza, czy liczba b jest mniejsza od zera. Całość połączona jest operatorem OR (||), co oznacza, że wystarczy spełnienie jednego z tych warunków, aby cały warunek był spełniony. W praktyce, takie wyrażenia są powszechnie stosowane w programowaniu, szczególnie w formularzach walidacyjnych, gdzie ważne jest, aby dane wprowadzone przez użytkowników spełniały określone kryteria. Dobrą praktyką jest dbałość o czytelność kodu i stosowanie odpowiednich nazw zmiennych, co ułatwia zrozumienie logiki działania aplikacji. Warto również pamiętać o testowaniu różnych przypadków, aby upewnić się, że warunki działają zgodnie z zamierzeniami, co jest kluczowe w zapewnieniu wysokiej jakości oprogramowania.

Pytanie 28

Jakie są właściwe etapy tworzenia bazy danych?

A. Zdefiniowanie celu, normalizacja, utworzenie relacji, stworzenie tabel

B. Zdefiniowanie celu, stworzenie tabel, utworzenie relacji, normalizacja

C. Zdefiniowanie celu, utworzenie relacji, stworzenie tabel, normalizacja

D. Zdefiniowanie celu, normalizacja, stworzenie tabel, utworzenie relacji

Wybór nieprawidłowej kolejności procesów w tworzeniu bazy danych może prowadzić do poważnych problemów z integralnością oraz wydajnością systemu. W pierwszym przypadku, w którym normalizację wprowadzono przed utworzeniem relacji, brak byłby zrozumienia, jakie dane w ogóle należy normalizować, co mogłoby skutkować nieefektywnym modelowaniem danych. Proces normalizacji powinien odbywać się po zdefiniowaniu tabel oraz relacji, ponieważ to one stanowią bazę do analizy nadmiarowości. W innym scenariuszu, gdzie tabele zostałyby stworzone przed ustaleniem relacji, mogłoby to prowadzić do niezgodności danych, ponieważ relacje definiują, jak poszczególne tabele współdziałają. Bez zrozumienia tych zależności, konstrukcja tabel może być chaotyczna i trudna do zarządzania. Ostatni przypadek, w który normalizacja poprzedza tworzenie tabel, jest również błędny, ponieważ nie można normalizować danych, które nie zostały jeszcze zdefiniowane. Normalizacja wymaga pełnej wiedzy na temat struktury danych, co czyni ten krok niemożliwym do wykonania bez wcześniejszego określenia tabel. Te błędy w kolejności działań mogą prowadzić do wielu problemów w przyszłości, takich jak trudności w zapytaniach do bazy danych, nieefektywności w przechowywaniu danych oraz trudności z zachowaniem integralności referencyjnej.

Pytanie 29

W poniższym zapytaniu SQL znak „*” wskazuje, że w wyniku tego zapytania zostaną zwrócone:

SELECT * FROM mieszkancy WHERE imie = 'Anna';

A. zostaną wyświetlone wszystkie kolumny tabeli mieszkańcy

B. wszystkie rekordy z tabeli mieszkańcy będą widoczne

C. warunek dotyczący imienia zostanie pominięty

D. zostanie pokazane pole zatytułowane „*” (gwiazdka)

W zapytaniu SQL, operator '*' jest używany do oznaczania wszystkich kolumn w tabeli. W kontekście zapytania 'SELECT * FROM mieszkancy WHERE imie = 'Anna';', zapytanie to zwraca wszystkie kolumny z tabeli 'mieszkancy', które spełniają warunek określony w klauzuli WHERE, czyli te rekordy, w których pole 'imie' ma wartość 'Anna'. Przykład zastosowania: jeśli tabela 'mieszkancy' zawiera kolumny takie jak 'id', 'imie', 'nazwisko', 'adres', to wynik zapytania będzie zawierał wszystkie te kolumny dla osób o imieniu 'Anna'. Używanie '*' w zapytaniach jest powszechnie stosowaną praktyką, ale w dobrych praktykach programistycznych zaleca się określanie, które kolumny są faktycznie potrzebne w wyniku, aby zoptymalizować zapytania i zmniejszyć ilość przesyłanych danych, szczególnie w większych bazach danych.

Pytanie 30

Którego elementu nie powinno się umieszczać w nagłówku pliku HTML?

A. <link>

B. <meta>

C. <h2>

D. <title>

Odpowiedź <h2> jest poprawna, ponieważ ten znacznik rzeczywiście może być używany w nagłówku dokumentu HTML. Znaczniki nagłówków, takie jak <h1>, <h2>, <h3>, itd., są kluczowe dla strukturyzowania treści w HTML, ponieważ definiują hierarchię informacji na stronie. Zgodnie z najlepszymi praktykami SEO, właściwe użycie znaczników nagłówków nie tylko poprawia czytelność dla użytkowników, ale także umożliwia wyszukiwarkom lepsze zrozumienie struktury treści. Warto jednak zauważyć, że w nagłówku dokumentu HTML, który znajduje się w sekcji <head>, należy umieszczać jedynie metadane takie jak <title> oraz <meta>. Znaczniki nagłówków są przeznaczone do użycia w sekcji <body>, co podkreśla ich rolę w organizacji zawartości wizualnej. W praktyce, poprawne użycie znaczników nagłówków przyczynia się do lepszej nawigacji i dostępności treści dla użytkowników z różnymi potrzebami, w tym dla osób korzystających z technologii asystujących. Zastosowanie odpowiednich znaczników nagłówków może także wpłynąć na czas ładowania strony oraz jej ogólną wydajność.

Pytanie 31

W systemie baz danych sklepu komputerowego znajduje się tabela o nazwie komputery. Aby stworzyć raport, który wyświetla dane z tabeli dla komputerów z co najmniej 8 GB pamięci oraz procesorem Intel, można użyć kwerendy

A. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = "Intel" AND pamiec < 8

B. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = "Intel" AND pamiec >= 8

C. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = "Intel" OR pamiec < 8

D. SELECT * FROM komputery WHERE procesor = "Intel" OR pamiec >= 8

Niepoprawne odpowiedzi bazują na błędnych założeniach dotyczących użycia operatorów logicznych oraz porównania. W przypadku odpowiedzi, w której pamięć jest mniejsza niż 8 GB, zapytanie nie spełnia wymagań, ponieważ ogranicza zakres wyników do komputerów, które nie pasują do założonych kryteriów. Ponadto, zastosowanie operatora OR w kontekście, w którym zarówno procesor, jak i pamięć muszą spełniać konkretne warunki, prowadzi do uzyskania wyników, które nie odpowiadają założeniom raportu. Operator OR łączy wyniki, które spełniają przynajmniej jeden z warunków, co w tym przypadku prowadzi do wybierania komputerów, które mogą mieć mniejszą pamięć, a procesor wcale nie musi być Intel. Takie podejście często wynika z mylnego przekonania, że wystarczy spełnić jeden z warunków, aby uzyskać oczekiwane wyniki. W kontekście tworzenia kwerend, ważne jest, aby dokładnie rozumieć, jak działają różne operatory oraz jakie efekty wywołują w analizowanych danych. Zastosowanie operatorów logicznych musi być starannie przemyślane, aby zapewnić, że zapytania będą rzeczywiście zwracały tylko te dane, które są istotne oraz zgodne z wymaganiami użytkownika.

Pytanie 32

Kod języka CSS można umieścić wewnątrz kodu HTML, posługując się znacznikiem

A. <style>

B. <body>

C. <meta>

D. <head>

Wybór odpowiedzi <head> wydaje się sensowny, ponieważ sekcja ta jest istotnym elementem struktury HTML, jednak nie służy ona do definiowania stylów CSS. Element <head> zawiera metadane, skrypty oraz odnośniki do zewnętrznych zasobów, ale nie może zawierać samej definicji stylów. Zamieszczanie stylów bezpośrednio w <head> jest niemożliwe bez zastosowania dodatkowego znacznika, takiego jak <style>. Z kolei <body> jest sekcją, w której umieszczane są wszystkie widoczne elementy strony, a nie miejsce na definicje stylów. W przypadku <meta>, jego głównym celem jest dostarczanie metadanych o stronie, takich jak opis czy słowa kluczowe, co również nie ma związku z stylizowaniem elementów. Typowym błędem jest mylenie funkcji różnych sekcji HTML oraz niepełne rozumienie, jak CSS współpracuje z dokumentem HTML. Aby poprawnie zastosować CSS, należy zawsze używać znacznika <style> do osadzenia kodu stylu wewnętrznie lub odwołać się do zewnętrznego pliku CSS za pomocą znacznika <link>. To zapewnia zgodność z najlepszymi praktykami w zakresie tworzenia stron internetowych oraz efektywnego zarządzania stylami.

Pytanie 33

Jakie zadania programistyczne należy realizować po stronie serwera?

A. Ukrywanie oraz odkrywanie elementów strony w zależności od bieżącej pozycji kursora

B. Walidacja danych wpisanych w pole tekstowe w czasie rzeczywistym

C. Zmiana stylu HTML na stronie spowodowana ruchem kursora

D. Zapisanie danych pobranych z aplikacji internetowej do bazy danych

Kiedy użytkownik coś klika, jak na przykład zmienia styl HTML na stronie, to wszystko dzieje się po stronie klienta, czyli w przeglądarce. Zmiany te są przeważnie robione za pomocą JavaScript i CSS, dzięki czemu wszystko działa płynnie i szybko, bo nie musimy za każdym razem gadać z serwerem. Weźmy na przykład efekty hover – to coś, co naprawdę poprawia doświadczenie na stronie. Sprawdzanie danych w polach, jak adres e-mail, również odbywa się po stronie klienta. To właśnie tam walidujemy dane, co robi się najczęściej przez JavaScript. Dzięki temu nasz serwer nie dostaje za dużo niepotrzebnych zapytań, co czyni aplikacje bardziej responsywnymi. Jeśli chodzi o ukrywanie lub pokazywanie elementów na stronie w zależności od kursora, to również robimy to po stronie klienta. Takie rzeczy są zwykle ogarniane przez skrypty JavaScript, które zmieniają DOM. Tak więc, tego typu zadania musimy robić po stronie klienta, a nie na serwerze.

Pytanie 34

Która z pętli w PHP umożliwia przeprowadzenie operacji na wszystkich elementach tablicy z automatycznym przypisaniem indeksów tych elementów?

A. while

B. for

C. do...while

D. foreach

Zarówno konstrukcja 'for', 'while', jak i 'do...while' są pętlami, które służą do wykonywania bloków kodu wielokrotnie, jednak każda z nich ma swoje specyficzne zastosowania, które mogą prowadzić do nieefektywności w kontekście iteracji po tablicach. Użycie pętli 'for' wymaga manualnego zarządzania indeksami, co zwiększa ryzyko błędów, zwłaszcza w przypadku tablic o zmiennej długości. Przykładowo, iterując po tablicy za pomocą 'for', musimy ustawić warunki początkowe, końcowe oraz właściwie modyfikować indeks, co może prowadzić do błędów, jeśli nie zostanie to prawidłowo skonfigurowane. Z drugiej strony, pętle 'while' i 'do...while' są bardziej elastyczne, ale również wymagają dodatkowego sprawdzania warunków, co czyni je mniej przejrzystymi w kontekście iteracji po tablicach. Często prowadzi to do sytuacji, w których programiści popełniają błędy logiczne, takie jak zapętlenie się lub pominięcie elementów, co z kolei skutkuje trudnościami w utrzymaniu kodu. Dlatego, zamiast stosować te pętle, lepiej jest korzystać z 'foreach', która jest dedykowana do pracy z tablicami i eliminuje wiele problemów związanych z zarządzaniem indeksami.

Pytanie 35

W języku JavaScript właściwie zdefiniowana zmienna to

A. #imie

B. imię2

C. imie2

D. imię%

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z naruszenia zasad dotyczących tworzenia identyfikatorów w języku JavaScript. Przykładem jest odpowiedź zawierająca znak '#', który nie jest dozwolony na początku identyfikatora. Identyfikatory muszą zaczynać się od litery, znaku podkreślenia lub znaku dolara, co wyklucza użycie symboli takich jak '#'. Ponadto, w JavaScript nie można stosować znaków specjalnych, takich jak '%', co czyni inną odpowiedź niepoprawną. Znak '%' nie jest zgodny z zasadami nazewnictwa zmiennych, co prowadzi do błędów składniowych w kodzie. Odpowiedź z 'imię2' wprowadza dodatkowe problemy, gdyż użycie polskich znaków, takich jak 'ń', nie jest zalecane w identyfikatorach w JavaScript. Choć w niektórych środowiskach można to zrobić, standardy ECMAScript sugerują unikanie znaków diakrytycznych, co zwiększa przejrzystość i uniwersalność kodu. Dlatego zaleca się stosowanie prostych liter łacińskich oraz cyfr, aby zapewnić szeroką kompatybilność i uniknąć potencjalnych problemów podczas przenoszenia kodu pomiędzy różnymi systemami.

Pytanie 36

Kanał alfa jest wykorzystywany do określenia

A. podstawowych właściwości obiektu graficznego

B. przezroczystości grafiki obiektu

C. jasności oraz kontrastu barw

D. wybranego fragmentu grafiki obiektu

Jasność i kontrast kolorów, zaznaczony fragment obiektu graficznego oraz podstawowe parametry obiektu graficznego to elementy, które są nieodłącznie związane z przetwarzaniem i wyświetlaniem grafik, jednak nie mają one związku z kanałem alfa. Jasność i kontrast dotyczą modyfikacji kolorystycznych, które wpływają na intensywność i różnice w odcieniach, ale nie dotyczą one przezroczystości. W kontekście projektowania graficznego, zmiana jasności może wpływać na to, jak widz odbiera daną grafikę, lecz nie ma to związku z przezroczystością, która jest kluczowa przy tworzeniu efektów takich jak cienie czy zmiany tła. Zaznaczony fragment obiektu graficznego odnosi się raczej do technik edycyjnych, takich jak maskowanie, które pozwala na wyodrębnienie określonych części obrazu, ale także nie dotyczy kanału alfa. Podstawowe parametry obiektu graficznego obejmują takie aspekty jak rozmiar, kształt, i lokalizacja, co również nie jest związane z kanałem alfa. Pojęcia te są często mylone, ponieważ wszystkie dotyczą atrakcyjności wizualnej, ale ich zrozumienie jest istotne dla skutecznego wykorzystania narzędzi graficznych. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że wszystkie aspekty obróbki obrazu odnoszą się do jednego, ogólnego pojęcia; w rzeczywistości każdy z tych elementów ma swoje unikalne zastosowania i funkcje w grafice komputerowej.

Pytanie 37

Ile razy zostanie wykonana pętla w zamieszczonym skrypcie PHP?

$a = $x = 0;
do{
    $a++;
    $x = $x + $a;
}while($x != 21);

A. 6

B. 7

C. 5

D. 0

Pętla typu do-while jest specyficzna w tym że jej ciało wykonuje się przynajmniej raz przed sprawdzeniem warunku pętli. To różni ją od pętli while gdzie warunek jest sprawdzany przed wykonaniem kodu wewnątrz pętli. W analizowanym skrypcie zmienne $a i $x są inicjalizowane wartością 0 i najpierw $a jest inkrementowane co powoduje że w pierwszej iteracji $x przyjmuje wartość 1. W każdej kolejnej iteracji do $x dodaje się aktualną wartość $a która rośnie o 1 w każdym kroku. Częstym błędem jest zakładanie że pętla do-while wykona się tyle razy ile wskazuje różnica między wartościami początkowymi zmiennych a wartością końcową warunku. Jednak w tym przypadku każda iteracja przyczynia się do sumowania wartości rosnącej $a z $x co wpływa na liczbę iteracji. Przy złym zrozumieniu mechanizmu może się wydawać że pętla wykona mniej lub więcej iteracji zwłaszcza gdy nie prześledzimy krok po kroku wartości zmiennych. Obliczenia są kluczowe aby określić że pętla do momentu osiągnięcia $x równego 21 wykonuje się dokładnie 6 razy a nie 5 czy 7 co podkreśla znaczenie dokładności w analizie kodu i zrozumieniu jego działania w kontekście iteracji i warunków kończących pętlę.

Pytanie 38

Aby strona internetowa poprawnie dostosowała się do urządzeń mobilnych, należy określić rozmiar czcionki

A. tylko z wykorzystaniem znaczników big i small

B. w milimetrach

C. w pikselach

D. w procentach

Definiowanie wielkości czcionki w pikselach nie jest najlepszym rozwiązaniem w kontekście responsywności. Piksele są jednostkami stałymi, które nie dostosowują się do rozmiaru ekranu, co może prowadzić do problemów z czytelnością na mniejszych urządzeniach. Użytkownicy korzystający z urządzeń mobilnych mogą mieć trudności z odczytaniem tekstu, co negatywnie wpływa na doświadczenia użytkownika i może skutkować wyższym wskaźnikiem odrzuceń. Użycie milimetrów jako jednostki do definiowania wielkości czcionki również nie jest praktyczne. Milimetry są jednostką miary wykorzystywaną raczej w kontekście druku i nie uwzględniają różnorodności ekranów i ich rozdzielczości. W efekcie tekst może wyglądać na zbyt mały lub zbyt duży, co w przypadku urządzeń mobilnych może być frustrujące dla użytkowników. Ostatnią propozycją, czyli definiowanie wielkości czcionki tylko znacznikami big i small, jest nieodpowiednie z kilku powodów. Te znaczniki są przestarzałe i niezalecane w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych. Nie oferują one elastyczności ani kontroli, które są kluczowe w dostosowywaniu wyglądu strony do różnych urządzeń. W rezultacie, korzystanie z tych znaczników nie sprzyja najlepszym praktykom w zakresie responsywności ani nie wspiera standardów dostępności, co w konsekwencji może negatywnie wpłynąć na pozycjonowanie w wyszukiwarkach.

Pytanie 39

Który atrybut należy dodać do znacznika <video>, aby wyciszyć dźwięk odtwarzanego w przeglądarce filmu?

<video>
    <source src="film.mp4" type="video/mp4">
</video>

A. autoplay

B. controls

C. loop

D. muted

Twoja odpowiedź jest poprawna. Atrybut 'muted' jest używany w znaczniku <video>, aby wyłączyć dźwięk dla filmu wyświetlanego w przeglądarce. Jest to sposób na sterowanie dźwiękiem bez konieczności korzystania z dodatkowych elementów kontrolujących odtwarzanie filmu. Jest to bardzo przydatne, gdy chcemy, aby film był odtwarzany w tle bez zakłócania użytkownika dźwiękiem, co jest często stosowane na stronach internetowych. Ważne jest to, że to atrybut 'muted' jest odpowiedzialny za początkowy stan dźwięku filmu, a nie za to, czy użytkownik będzie mógł go później włączyć. Dodatkowo, dobrą praktyką jest pozostawienie użytkownikowi możliwości sterowania dźwiękiem, nawet jeśli jest on domyślnie wyłączony, co można osiągnąć dodając atrybut 'controls'.

Pytanie 40

Określ słowo kluczowe w języku C++, które umieszcza się przed wbudowanym typem danych, aby ograniczyć zakres do liczb wyłącznie nieujemnych.

A. short

B. const

C. unsigned

D. long

Wybranie innego słowa kluczowego zamiast 'unsigned' może świadczyć o tym, że nie do końca rozumiesz typy danych w C++. Na przykład 'long', 'const' czy 'short' nie mają nic wspólnego z tym, żeby ograniczać wartości do nieujemnych. 'Long' po prostu daje ci większy zakres liczb niż 'int', ale nie zmienia tego, że mogą być one ujemne. 'Short' z kolei zmniejsza zakres, co też nie ma związku z tym, czy liczby mogą być ujemne. A 'const' to zupełnie co innego, bo oznacza, że wartość zmiennej nie może się zmieniać po jej ustawieniu. Niektórzy programiści mylą te modyfikatory i przez to mogą się się pomylić w kodzie. Ważne jest, żeby dobrze ogarnąć, co te modyfikatory robią, żeby móc je skutecznie stosować. Używanie 'unsigned' tam, gdzie trzeba, zdecydowanie poprawia jakość kodu, co jest kluczowe w dzisiejszym programowaniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej