Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 14 sierpnia 2026 12:15
  • Data zakończenia: 14 sierpnia 2026 12:33

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Czym autoryzuje się załatwianie spraw urzędowych przez internet?

A. numerem NIP
B. profilem zaufanym
C. imieniem i nazwiskiem
D. serią i numerem dowodu osobistego
Pozostałe dane nie autoryzują czynności urzędowych online. Imię i nazwisko czy seria i numer dowodu to dane, które każdy może znać lub odczytać - same nie potwierdzają tożsamości w sieci. NIP identyfikuje podatnika, ale nie służy do logowania w e-urzędzie. Autoryzacją jest profil zaufany.

Pytanie 2

Wskaż zapytanie, które z tabeli klienci wybierze tylko nazwiska trzech najlepszych klientów, czyli tych, którzy mają najwięcej punktów na swoim koncie (pole całkowite punkty)?

A. SELECT nazwisko FROM klienci LIMIT 3
B. SELECT LIMIT 3 nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC
C. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC LIMIT 3
D. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3
Wybór kwerendy SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3 jest poprawny, ponieważ wykorzystuje klauzulę ORDER BY w celu posortowania wyników na podstawie kolumny 'punkty' w porządku malejącym. Dzięki temu, najpierw wyświetlone zostaną rekordy z najwyższą liczbą punktów. Zastosowanie LIMIT 3 oznacza, że z całej posortowanej listy, wybierane są jedynie trzy rekordy, co idealnie odpowiada wymaganiu znalezienia trzech najlepszych klientów. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu SQL, ponieważ pozwala na precyzyjne wydobycie danych z bazy, a także na efektywne zarządzanie wynikami zapytań. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy firma chce nagrodzić swoich najlepszych klientów na podstawie ich aktywności, co może przyczynić się do zwiększenia ich lojalności. W kontekście analizy danych, zrozumienie, jak korzystać z klauzul ORDER BY i LIMIT, jest kluczowe dla optymalizacji zapytań oraz interpretacji wyników.

Pytanie 3

Co realizuje funkcja COUNT w SQL?

A. obliczanie wartości bezwzględnej
B. obliczanie średniej w kolumnie
C. zliczanie znaków w polu tekstowym
D. zliczanie rekordów (wierszy) wybranych kwerendą
Funkcja agregująca COUNT zlicza REKORDY (wiersze) zwrócone przez kwerendę - np. COUNT(*) poda liczbę wszystkich wierszy spełniających warunki. Dlatego COUNT zlicza rekordy wybrane kwerendą.

Pytanie 4

W systemach bazodanowych, aby przedstawić dane, które spełniają określone kryteria, należy stworzyć

A. formularz
B. raport
C. makropolecenie
D. relację
Raport w kontekście baz danych to coś, co naprawdę pomaga w uporządkowanej prezentacji danych. Dzięki niemu możemy pokazać informacje w taki sposób, żeby było to zrozumiałe i zgodne z tym, czego potrzebujemy. Raporty to świetne narzędzie do zbierania danych, ich analizy i wizualizacji, co jest bardzo ważne w biznesie. Na przykład, można za ich pomocą stworzyć zestawienie sprzedaży za dany okres, porównać finanse różnych działów firmy albo sprawdzić, jak skuteczne były kampanie marketingowe. W praktyce często korzysta się z takich raportów w programach jak Microsoft Access, gdzie można wybrać źródło danych, odpowiednie pola i ustawić filtry. To wszystko po to, żeby stworzyć dokument, który jasno przedstawia wyniki analizy. Warto pamiętać, że tworzenie raportów powinno opierać się na dobrych zasadach, takich jak czytelność i estetyka, a także dostosowanie do potrzeb użytkownika, bo to naprawdę się liczy, jeśli chodzi o UX.

Pytanie 5

W danym środowisku programistycznym, aby uzyskać dostęp do listy błędów składniowych po nieudanej kompilacji, należy użyć kombinacji klawiszy

Ilustracja do pytania
A. Ctrl+W, O
B. Ctrl+W, T
C. Ctrl+W, N
D. Ctrl+W, E
W środowisku Visual Studio, które jest jednym z najpopularniejszych zintegrowanych środowisk programistycznych (IDE) dla języków takich jak C# czy C++, kombinacja klawiszy Ctrl+W, E pozwala na szybkie wyświetlenie listy błędów składniowych i innych problemów związanych z kodem. Lista błędów Error List jest kluczowym narzędziem w codziennej pracy programisty, ponieważ pozwala na szybkie zidentyfikowanie i naprawienie błędów bez konieczności przeszukiwania całego kodu. Dzięki temu programista może skupić się na poprawianiu najważniejszych błędów i optymalizacji kodu. Standardy i dobre praktyki w programowaniu zalecają regularne monitorowanie listy błędów w celu utrzymania wysokiej jakości kodu i minimalizacji ryzyka wystąpienia błędów w działającej aplikacji. To narzędzie jest nieocenione podczas procesu debugowania, gdyż pozwala na szybkie zlokalizowanie i zrozumienie problemów składniowych oraz logicznych wpływających na działanie aplikacji. Używanie skrótów klawiszowych do nawigacji w IDE jest również zalecane jako dobra praktyka, która zwiększa efektywność pracy.

Pytanie 6

Formularze do zarządzania bazami danych są tworzone w celu

A. ułatwienia wprowadzania, edytowania i usuwania danych
B. generowania raportów z danych
C. wyszukiwania rekordów, które spełniają określone kryteria
D. tworzenia powiązań w relacyjnych bazach danych
Formularze do obsługi baz danych odgrywają kluczową rolę w procesie zarządzania danymi, pozwalając na wygodne wprowadzanie, edytowanie oraz usuwanie informacji. Są one interfejsem, który umożliwia użytkownikom interakcję z bazą danych w sposób bardziej intuicyjny niż bezpośrednie operacje na tabelach. Dzięki formularzom można zminimalizować ryzyko błędów, które mogą wystąpić podczas ręcznego wprowadzania danych, a także zautomatyzować proces weryfikacji. Przykładem może być formularz rejestracji użytkownika, w którym wszystkie dane są wprowadzane w zorganizowanej formie, co pozwala na szybkie i efektywne przetwarzanie. Formularze mogą być powiązane z regułami walidacji, co zapewnia, że jedynie poprawne dane są wprowadzane do bazy. Przykładowo, można ustawić ograniczenia na pola tekstowe, aby akceptowały jedynie określone formaty danych, takie jak adresy e-mail czy numery telefonów. Standardy, takie jak SQL i normy dotyczące projektowania baz danych, wskazują na znaczenie formularzy w kontekście utrzymania integralności danych oraz ułatwienia ich obsługi.

Pytanie 7

Co określa właściwość CSS animation-duration?

A. opóźnienie startu animacji
B. czas trwania jednego cyklu animacji
C. kierunek animacji
D. liczbę powtórzeń animacji
Właściwość CSS animation-duration określa, ile trwa JEDEN cykl animacji - np. animation-duration: 2s oznacza, że pełen przebieg zajmuje dwie sekundy. To podstawowy parametr czasu w animacjach CSS. Dlatego animation-duration określa czas trwania jednego cyklu.

Pytanie 8

Jakie znaki będą przechowywane w zmiennej $napis po uruchomieniu poniższego kodu PHP?

$napis = "Programowanie w PHP";
$napis = substr($napis, 3, 5);
A. ogram
B. gramo
C. og
D. gr
Wybrana odpowiedź jest niepoprawna, ponieważ nie uwzględnia prawidłowego działania funkcji substr w PHP. Ta funkcja wyodrębnia określoną liczbę znaków z ciągu, zaczynając od określonego indeksu. Tutaj funkcja substr wyodrębniła 5 znaków, zaczynając od czwartego znaku (indeks 3). Stąd poprawna odpowiedź to 'gramo', nie 'og', 'ogram' czy 'gr'. W przypadku odpowiedzi 'og', wydaje się, że nastąpiło błędne zrozumienie jak działa indeksowanie w PHP. Indeksy zaczynają się od zera, nie od jednego. Dlatego też czwarty znak ma indeks 3, a nie 4. W przypadku odpowiedzi 'ogram', prawdopodobnie zrozumiano, że substr wyodrębni całe słowo od indeksu 3, a nie tylko 5 znaków. Natomiast odpowiedź 'gr' sugeruje, że nie zrozumiano liczby znaków do wyodrębnienia. To jest typowy błąd, gdzie zakłada się, że funkcja substr wyodrębni tylko dwa następne znaki, a nie określoną liczbę znaków.

Pytanie 9

Znacznik <s> w HTML skutkuje

A. pochylaniem tekstu
B. przekreślaniem tekstu
C. podkreślaniem tekstu
D. migotaniem tekstu
Znacznik <s> w HTML jest używany, żeby pokazać tekst, który jest przekreślony. To zazwyczaj oznacza, że coś jest już nieaktualne lub błędne. W HTML5 ten znacznik jest semantyczny, więc poprawia czytelność strony i ułatwia korzystanie z niej. Na przykład, jeśli autor tekstu chce zaznaczyć, że cena produktu się zmieniła, to mogą użyć <s>, żeby pokazać starą cenę, jak <s>100 zł</s> obok nowej <strong>80 zł</strong>. Dzięki temu przeglądarki dobrze to wyświetlają, a to jest fajne w kontekście zakupów online, blogów czy dokumentacji. Dodatkowo, użycie <s> może pomóc w SEO, bo lepiej oznaczony tekst jest łatwiejszy do zrozumienia dla wyszukiwarek, co może przyciągnąć więcej osób na stronę.

Pytanie 10

W celu wykonania kopii bazy danych biblioteka w systemie MySQL należy w konsoli użyć polecenia

A. backupmysql -u root biblioteka kopia.sql
B. copymysql –u root biblioteka kopia.sql
C. mysqlduplicate –u root biblioteka > kopia.sql
D. mysqldump -u root biblioteka > kopia.sql
Poprawne polecenie do wykonania kopii bazy danych MySQL to „mysqldump -u root biblioteka > kopia.sql”. Narzędzie mysqldump jest oficjalnym, standardowym programem dostarczanym razem z serwerem MySQL i właśnie ono służy do tworzenia logicznych kopii zapasowych baz danych. Działa tak, że łączy się z serwerem MySQL, odczytuje strukturę tabel oraz dane, a następnie generuje plik tekstowy zawierający instrukcje SQL typu CREATE TABLE i INSERT. Taki plik można potem w prosty sposób wgrać z powrotem, np. poleceniem „mysql -u root biblioteka < kopia.sql”. To jest bardzo wygodne w praktyce, bo backup jest przenośny między serwerami, wersjami MySQL, a nawet można go edytować ręcznie w razie potrzeby.
W tym poleceniu „-u root” oznacza użytkownika bazy danych, czyli logujemy się jako użytkownik root. W realnym środowisku produkcyjnym zwykle używa się konta z mniejszymi uprawnieniami i dodatkowo opcji „-p”, żeby podać hasło (np. „mysqldump -u backup_user -p biblioteka > kopia.sql”). Nazwa „biblioteka” to nazwa bazy, którą archiwizujemy. Znak „>” to przekierowanie powłoki systemowej (bash, cmd itp.), które zapisuje wynik działania programu mysqldump do pliku „kopia.sql” zamiast wypisywać go na ekran. To przekierowanie nie jest częścią MySQL, tylko mechanizmem systemu operacyjnego, co czasem bywa mylące dla początkujących.
Moim zdaniem warto od razu wyrabiać sobie dobre nawyki: używać mysqldump regularnie, najlepiej w skryptach cron (Linux) lub Harmonogramie zadań (Windows), trzymać kopie na innym serwerze i testować odtwarzanie. W praktyce administracji serwerami i bezpieczeństwa danych takie kopie logiczne są podstawą procedur disaster recovery. W dokumentacji MySQL mysqldump jest wymieniony jako jedno z głównych narzędzi do backupu i migracji baz danych, więc znajomość dokładnie tego polecenia to absolutna podstawa pracy z MySQL w środowiskach webowych i nie tylko.

Pytanie 11

Aby zainstalować system CMS Joomla!, potrzebne jest środowisko

A. IIS, PERL i MySQL
B. Apache oraz PHP
C. Apache, PHP i MySQL
D. PHP oraz MySQL
Aby uruchomić system CMS Joomla!, konieczne jest zainstalowanie i skonfigurowanie serwera WWW, interpreter PHP oraz systemu zarządzania bazą danych, którym najczęściej jest MySQL. Apache to najpopularniejszy serwer WWW, który zapewnia środowisko dla aplikacji internetowych, oferując elastyczność i wsparcie dla wielu protokołów. PHP jest językiem skryptowym, który umożliwia dynamiczne generowanie treści na stronach internetowych. MySQL jako system zarządzania bazą danych pozwala na przechowywanie, zarządzanie i pobieranie danych, co jest kluczowe w kontekście zarządzania treścią w Joomla!. Przykładem zastosowania tych technologii może być stworzenie witryny internetowej, która korzysta z bazy danych do przechowywania artykułów, użytkowników oraz innych zasobów, a następnie dynamicznie je wyświetla za pomocą PHP. Warto również pamiętać, że stosowanie tych technologii to standardowa praktyka w branży, co zapewnia kompatybilność oraz wsparcie społeczności deweloperów.

Pytanie 12

O zmiennej predefiniowanej

$_POST 
w języku PHP można stwierdzić, że
A. jest rozwiniętą wersją tablicy $_SESSION
B. zawiera dane bezpośrednio dostarczone do skryptu z ciasteczka
C. jest odwzorowaniem tablicy $_COOKIE
D. zawiera dane przesłane do skryptu za pośrednictwem formularza
Odpowiedź, że zmienna predefiniowana $_POST zawiera dane przesłane do skryptu z formularza, jest w pełni poprawna. W języku PHP, $_POST to jedna z superglobalnych tablic, która umożliwia dostęp do danych przesyłanych metodą POST. Metoda ta jest powszechnie stosowana w formularzach HTML, gdzie użytkownik może wprowadzać dane, które następnie są wysyłane do serwera. Na przykład, formularz kontaktowy, w którym użytkownik wprowadza swoje imię i adres e-mail, może być przetwarzany za pomocą $_POST, co pozwala na łatwą i bezpieczną obsługę danych. Dobrą praktyką jest również walidacja danych przed ich użyciem, aby zminimalizować ryzyko ataków, takich jak SQL Injection czy XSS. Dzięki zastosowaniu $_POST, programiści mogą przechwytywać i przetwarzać dane użytkowników w bardziej zaawansowany sposób, co pozwala na dynamiczne generowanie treści i interakcję z użytkownikami.

Pytanie 13

System baz danych gromadzi multimedia, co wiąże się z przechowywaniem znacznych ilości danych binarnych. Jakiego typu danych należy użyć w tym przypadku?

A. ENUM
B. LONGTEXT
C. DOUBLE
D. BLOB
Wybór innych typów danych, takich jak ENUM, DOUBLE czy LONGTEXT, do przechowywania danych multimedialnych jest nieodpowiedni z kilku powodów. ENUM jest typem danych służącym do przechowywania z góry zdefiniowanych wartości, co oznacza, że jego zastosowanie ogranicza się do małych zestawów danych, takich jak kategorie czy statusy, a nie do dużych, binarnych plików multimedialnych. Przykładowo, jeśli chcielibyśmy przechować obraz jako ENUM, napotkalibyśmy na problem z rozmiarem oraz elastycznością tego rozwiązania, co w praktyce byłoby nieefektywne. DOUBLE z kolei jest typem służącym do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych, co również nie ma zastosowania w kontekście danych binarnych, takich jak multimedia. Użycie DOUBLE do przechowywania plików audio czy wideo byłoby błędne, ponieważ nie jest on przystosowany do przechowywania danych binarnych, a jedynie do reprezentacji wartości numerycznych. LONGTEXT, mimo że może pomieścić dużą ilość danych tekstowych, również nie jest odpowiedni do przechowywania danych binarnych. Jest to typ przeznaczony do długich łańcuchów znaków, co nie pasuje do formatu plików multimedialnych, które wymagają innego podejścia. Użycie niewłaściwych typów danych w bazach danych może prowadzić do problemów z wydajnością, a także do trudności w zarządzaniu danymi. Dlatego ważne jest, aby dobrze rozumieć różnice między typami danych i ich zastosowaniem w praktyce, aby zapewnić optymalne przechowywanie i zarządzanie danymi w aplikacjach.

Pytanie 14

W pliku CSS znajdują się poniższe style. Kiedy klikniemy na hiperłącze i wrócimy na stronę, jego kolor zmieni się na

a { color: Brown; }
a:link { color: Green; }
a:visited { color: Red; }
a:hover { color: Yellow; }
A. żółty
B. czerwony
C. zielony
D. brązowy
W stylach CSS dla hiperłączy istnieją różne pseudoklasy które określają ich wygląd w zależności od stanu. W tym przypadku kolor czerwony przypisany jest do pseudoklasy a:visited co oznacza że po odwiedzeniu i późniejszym powrocie na stronę hiperłącze przyjmie kolor czerwony. Pseudoklasa a:visited jest używana aby oznaczyć linki które użytkownik już odwiedził co jest przydatne w nawigacji i pozwala użytkownikom zidentyfikować które strony już odwiedzili. Dobre praktyki w projektowaniu stron internetowych zalecają użycie wyraźnych i kontrastujących kolorów aby użytkownicy mogli łatwo rozpoznać odwiedzone linki co poprawia doświadczenie użytkownika. Warto pamiętać że przeglądarki mają różne poziomy wsparcia dla pseudoklasy a:visited w kontekście stylizacji innych właściwości niż kolor co wynika z wymogów prywatności. Dlatego w standardowych przypadkach kolorowe oznaczenie linków przynosi pożądany efekt zapewniając zgodność z wytycznymi WCAG dotyczącymi dostępności stron internetowych. Bardzo ważne jest aby projektując strony internetowe dbać o klarowność i intuicyjność nawigacji co zwiększa satysfakcję z użytkowania serwisu.

Pytanie 15

Tabela podzespoly ma pola: model, producent, typ, cena. Które zapytanie wyświetli modele dysków SSD firmy Samsung od najdroższego do najtańszego?

A.
SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='SSD' AND producent='Samsung' ORDER BY cena ASC;
B.
SELECT model FROM producent WHERE typ='SSD' OR producent='Samsung' ORDER BY podzespoly ASC;
C.
SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='SSD' OR producent='Samsung' ORDER BY cena DESC;
D.
SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='SSD' AND producent='Samsung' ORDER BY cena DESC;
Dyski SSD firmy Samsung to część wspólna dwóch warunków - typ „SSD” ORAZ producent „Samsung” - więc łączymy je AND, a od najdroższego do najtańszego sortuje ORDER BY cena DESC. Wybieramy model z podzespoly. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 16

W języku JavaScript zapis w ramce oznacza, że

x = przedmiot.nazwa();
A. nazwa jest atrybutem klasy przedmiot
B. zmienna x będzie zawierać wynik działania metody nazwa
C. nazwa jest cechą obiektu przedmiot
D. zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot
Instrukcja x = przedmiot.nazwa(); w JavaScripcie oznacza wywołanie metody nazwa na obiekcie przedmiot, a do zmiennej x zostaje podstawiony zwrócony wynik. Kluczowe są tu dwa elementy: kropka oraz nawiasy okrągłe. Zapis przedmiot.nazwa bez nawiasów odnosiłby się tylko do samej funkcji (referencji do metody), natomiast dodanie () powoduje jej wykonanie i dopiero rezultat tego wywołania trafia do zmiennej.
W praktyce wygląda to tak: jeśli obiekt przedmiot ma zdefiniowaną metodę nazwa, np. const przedmiot = { nazwa() { return "Monitor"; } }; to po instrukcji x = przedmiot.nazwa(); zmienna x będzie równa tekstowi "Monitor". To jest bardzo typowy wzorzec: obiekt.metoda() zwraca jakąś wartość (string, liczbę, obiekt, tablicę, czasem też undefined), a my ją przechwytujemy do zmiennej, żeby dalej z nią pracować. W dobrych praktykach programistycznych rozdziela się metody, które coś zwracają (tzw. query) od metod, które tylko wykonują akcję (np. zmieniają stan obiektu, ale nic nie zwracają). W tym pytaniu zakładamy, że nazwa zwraca wartość, więc przypisanie do x ma sens. Moim zdaniem warto od początku wyrabiać nawyk czytania takiego kodu: po lewej zmienna, po prawej wyrażenie, które jest obliczane. Najpierw wykonywana jest metoda nazwa(), a dopiero potem wynik trafia do x. Taki schemat pojawia się non stop w realnych projektach frontendowych i backendowych w JS, np. const wynik = koszyk.policzSume(); albo const tytul = dokument.getElementById("id").textContent; – w obu przypadkach zmienna przechowuje rezultat działania metody.

Pytanie 17

Który ze znaczników HTML NIE służy do formatowania tekstu?

A. <em>
B. <div>
C. <sub>
D. <strong>
Znacznik <div> to uniwersalny pojemnik blokowy - grupuje elementy w sekcję, którą można wspólnie ostylować czy spozycjonować, ale sam w żaden sposób nie zmienia wyglądu tekstu. Pozostałe znaczniki dotyczą właśnie formatowania treści: <em> i <strong> nadają tekstowi znaczenie (i domyślnie kursywę oraz pogrubienie), a <sub> tworzy indeks dolny. Dlatego do formatowania tekstu NIE służy <div>.

Pytanie 18

Podczas walidacji witryn internetowych nie analizuje się

A. błędów w składni kodu
B. źródła pochodzenia narzędzi edycyjnych
C. zgodności z różnymi przeglądarkami
D. działania hiperlinków
W procesie walidacji stron internetowych, źródło pochodzenia narzędzi edytorskich nie jest przedmiotem analizy, ponieważ walidacja koncentruje się na technicznych aspektach kodu HTML, CSS i JavaScript, które wpływają na funkcjonalność oraz dostępność strony. Główne obszary walidacji obejmują zgodność z przeglądarkami, co oznacza, że strona powinna działać poprawnie w różnych środowiskach przeglądarkowych. Działania linków są również monitorowane, aby zapewnić, że wszystkie odnośniki kierują do właściwych lokalizacji oraz nie prowadzą do błędów 404. Błędy składni kodu są kluczowe, ponieważ mogą znacząco wpłynąć na sposób, w jaki strona jest renderowana przez przeglądarki. Przykładowo, walidatory HTML, takie jak W3C Validator, pomagają identyfikować błędy i ostrzegają o problemach, które mogą wpłynąć na dostępność i SEO strony. Dobre praktyki wymuszają, aby każda strona internetowa była nie tylko estetyczna, ale przede wszystkim funkcjonalna i zgodna z obowiązującymi standardami, co przekłada się na lepsze doświadczenia użytkowników.

Pytanie 19

W CSS, aby zmienić kolor tekstu dowolnego elementu HTML po najechaniu na niego myszą, należy wykorzystać pseudoklasę

A. :coursor
B. :visited
C. :active
D. :hover
:hover jest pseudoklasą wykorzystywaną w CSS do stylizacji elementów w momencie, gdy użytkownik na nie najedzie kursorem. To bardzo przydatne narzędzie, pozwalające na interaktywne zmiany wyglądu strony internetowej, co znacznie poprawia doświadczenia użytkownika. Przykładem zastosowania może być zmiana koloru tekstu linków. Można to osiągnąć, definiując odpowiednie reguły CSS, takie jak: `a:hover { color: red; }`, co spowoduje, że linki zmienią kolor na czerwony, gdy na nie najedziemy. Pseudoklasa :hover jest zgodna z W3C CSS, a jej zastosowanie w projektowaniu stron zapewnia lepszą dostępność i intuitwność interfejsu. Warto pamiętać, że efekty hover powinny być subtelne i dobrze przemyślane, aby nie odwracać uwagi od głównych treści strony, ale jednocześnie umożliwić użytkownikom szybkie zauważenie działań, które mogą podjąć.

Pytanie 20

Jaki wynik pojawi się po wykonaniu zaprezentowanego kodu HTML?

Ilustracja do pytania
A. Odpowiedź D
B. Odpowiedź A
C. Odpowiedź B
D. Odpowiedź C
W analizie kodu HTML istotne jest zrozumienie struktury zagnieżdżonych list. Błędne odpowiedzi wynikają z niedokładnej interpretacji hierarchii i stylizacji list. Listy uporządkowane oznaczone tagiem ol oraz nieuporządkowane ul są podstawą do strukturalizacji informacji w HTML. Częsty błąd polega na nieuwzględnieniu, jak przeglądarki interpretują zagnieżdżone listy. Element ol z atrybutami type i start zmienia styl numeracji. Wersje z atrybutem type=A zmieniają numerację na literową, a start=4 decyduje o punkcie startowym. Pominięcie tego aspektu prowadzi do błędnych wniosków. Dobre praktyki obejmują klarowność struktury HTML poprzez właściwe użycie tagów i atrybutów, co jest kluczowe dla dostępności i użyteczności stron. Przy projektowaniu, warto pamiętać o spójności formatowania i zgodności z semantyką HTML, co poprawia doświadczenia użytkowników i wydajność SEO. Właściwe zrozumienie i zastosowanie atrybutów list ułatwia zarządzanie złożonymi strukturami na stronach internetowych.

Pytanie 21

Po wykonaniu przedstawionego kodu PHP, w zmiennej $napis zostaje zapisany ciąg znaków.

$napis = "Programowanie w PHP";
$napis = substr($napis, 3, 5);
A. ogram
B. gr
C. og
D. gramo
W przypadku analizy funkcji substr() kluczowe jest zrozumienie jak działają indeksy i jak funkcja operuje na ciągach znaków. Przyjmowanie błędnych założeń co do indeksowania jest częstym błędem wśród programistów zwłaszcza u początkujących. Indeksy w PHP zaczynają się od zera co oznacza że pierwszy znak ciągu ma indeks 0 drugi ma indeks 1 i tak dalej. W podanym kodzie użyta jest funkcja substr() z parametrami 3 i 5 co oznacza że zaczynamy od czwartego znaku i wycinamy pięć znaków. Niepoprawne odpowiedzi mogą wynikać z braku uwzględnienia indeksowania od zera lub błędnej interpretacji długości wycinka. Przy wyborze odpowiedzi 'og' czy 'ogram' można podejrzewać pomyłkę w zrozumieniu jak działa długość wycinka oraz gdzie dokładnie zaczyna się wycinanie. Może to wynikać z błędnego wyobrażenia jak indeksy przypisują się do liter w danym ciągu. Ważne jest aby dokładnie śledzić jak indeksy przyporządkowują się do liter co pozwala na bardziej precyzyjne operowanie na napisach. Funkcja substr() jest jedną z podstawowych w PHP i jej zrozumienie jest niezbędne do efektywnego manipulowania ciągami znaków. Przy pracy z danymi tekstowymi warto stosować dobre praktyki w zakresie czytelności kodu oraz odpowiedniego nazywania zmiennych co pozwala unikać nieporozumień i zwiększa czytelność kodu.

Pytanie 22

Która para znaczników HTML daje (bez stylów CSS) taki sam efekt wizualny - pogrubienie tekstu?

A. <b> i <big>
B. <p> i <h2>
C. <b> i <strong>
D. <meta> i <title>
Znaczniki <b> i <strong> domyślnie dają ten sam efekt wizualny - pogrubienie tekstu. Różnią się jednak znaczeniem (semantyką): <b> to czysto wizualne pogrubienie, a <strong> oznacza treść WAŻNĄ, co wykorzystują m.in. czytniki ekranu i wyszukiwarki. Podobna para to <i> i <em> (pochylenie). Dlatego wizualnie identyczny efekt daje para <b> i <strong>.

Pytanie 23

W języku JavaScript funkcja getElementById odnosi się do

A. elementu HTML z podanym id
B. elementu HTML z określoną nazwą klasy
C. klasy zdefiniowanej w CSS
D. zmiennej numerycznej
Metoda getElementById w języku JavaScript jest kluczowym narzędziem do manipulacji DOM (Document Object Model), które pozwala deweloperom na łatwe odwoływanie się do konkretnych elementów HTML za pomocą ich atrybutu id. Dzięki temu, możemy dynamicznie zmieniać treść, style lub atrybuty tych elementów, co jest niezwykle przydatne w tworzeniu interaktywnych stron internetowych. Na przykład, jeśli mamy element HTML z atrybutem id='header', możemy użyć `document.getElementById('header')` do uzyskania do niego dostępu. To podejście jest zgodne z zasadami poprawnej struktury HTML, gdzie atrybut id powinien być unikalny w obrębie dokumentu. Rekomendowane jest, aby id było zrozumiałe i jasno określało zawartość elementu, co ułatwia późniejszą nawigację i skrypty, a także poprawia dostępność strony. W praktyce, korzystając z getElementById, możemy na przykład zmieniać tekst nagłówka: `document.getElementById('header').innerText = 'Nowy nagłówek';`.

Pytanie 24

W języku PHP znajduje się instrukcja pętli umieszczona w ramce. Ile razy zostanie wykonana ta pętla, o ile zmienna kontrolna nie jest zmieniana w jej wnętrzu, a także nie dodano instrukcji przerywającej pętlę, takiej jak break?

Ilustracja do pytania
A. 100 powtórzeń
B. 11 powtórzeń
C. 10 powtórzeń
D. 9 powtórzeń
Pętla for w języku PHP została skonstruowana z trzech części: inicjalizacji zmiennej sterującej $i=10 warunku zakończenia $i<=100 oraz modyfikatora $i+=10. Analizując te elementy widzimy że pętla zaczyna się od wartości 10 i przy każdym przejściu zwiększa $i o 10 aż do osiągnięcia wartości 100 włącznie. Oznacza to że pętla wykona się dla wartości 10 20 30 40 50 60 70 80 90 oraz 100 co daje łącznie 10 powtórzeń. Takie podejście jest efektywne i zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi które zakładają wyraźne określenie warunków wejściowych i wyjściowych pętli. W praktyce stosowanie pętli for dla iteracji o znanym zakresie jest preferowane ze względu na swoją przejrzystość i czytelność. Warto też dodać że pętle for są mniej podatne na błędy wynikające z nieodpowiedniego modyfikowania zmiennej sterującej co jest częstym problemem w przypadku pętli while. Przy programowaniu w PHP ważne jest aby zawsze sprawdzać poprawność warunków zapętlających by uniknąć pułapek związanych z nieskończonymi pętlami.

Pytanie 25

Aby pobrać dane (rekordy) z tabeli w bazie danych, należy użyć polecenia:

A.
SELECT
B.
GRANT
C.
INSERT
D.
CREATE
Do pobierania danych z tabel służy polecenie SELECT. Wskazuje się w nim kolumny i tabelę, a opcjonalnie warunki (WHERE), sortowanie (ORDER BY) czy złączenia. Przykładowo SELECT imie, nazwisko FROM klienci zwróci wybrane kolumny wszystkich klientów. To najczęściej używane zapytanie w pracy z bazą. Dlatego do odczytu rekordów z tabeli stosuje się SELECT.

Pytanie 26

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
B. Przenikanie zdjęć.
C. Zmiana jasności zdjęć.
D. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 27

Jakie zadanie ma funkcja PHP o nazwie mysql_select_db()?

A. wyznaczyć tabelę, z której będą pozyskiwane dane
B. uzyskać dane z bazy danych na podstawie zapytania
C. wyznaczyć bazę, z której będą pozyskiwane dane
D. nawiązać połączenie między bazą danych a serwerem SQL
Funkcja <span>mysql_select_db()</span> w PHP jest naprawdę ważna, bo pozwala nam wybrać konkretną bazę danych, z której chcemy czerpać informacje. Gdy już nawiążemy połączenie z serwerem MySQL przez <span>mysql_connect()</span>, to pierwsze co powinniśmy zrobić, to wybrać bazę danych, na której będziemy działać. To ważny krok, bo w każdej bazie może być sporo tabel, a nasze zapytania muszą iść do odpowiedniej. Na przykład, jeśli mamy bazę danych 'sklep' i potrzebujemy tabeli 'produkty', to musimy wywołać <span>mysql_select_db('sklep')</span>. Dzięki temu MySQL wie, gdzie szukać naszych tabel i informacji. Z mojego doświadczenia, dobrze jest upewnić się, że wybraliśmy odpowiednią bazę danych przed wykonaniem jakichkolwiek zapytań, bo wtedy unikamy różnych problemów z kontekstem danych.

Pytanie 28

Zademonstrowano efekt stylizacji CSS oraz kod HTML. W jaki sposób należy ustawić styl, aby uzyskać takie formatowanie?

Ilustracja do pytania
A. p::first-line {font-size: 200%; color:brown;}
B. #first-line {font-size: 200%; color:brown;}
C. .first-line {font-size: 200%; color:brown;}
D. p.first-line {font-size: 200%; color:brown;}
Odpowiedź p::first-line {font-size: 200%; color:brown;} jest prawidłowa, ponieważ selektor ::first-line w CSS służy do formatowania pierwszej linii tekstu wewnątrz elementu blokowego, takiego jak <p>. W tym przypadku formatowanie odnosi się do zmiany rozmiaru czcionki na 200% i koloru na brązowy, co jest zgodne z efektem prezentowanym na obrazie. Jest to powszechna praktyka, gdy chcemy wyróżnić pierwszą linię tekstu, nadając jej specjalny wizualny akcent. Warto zaznaczyć, że selektory pseudo-klasowe, jak ::first-line, są częścią specyfikacji CSS i umożliwiają bardziej precyzyjne i kontekstualne formatowanie treści, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu stron internetowych. Tego typu rozwiązania zwiększają czytelność i estetykę tekstu. W praktyce, stosowanie ::first-line jest szczególnie przydatne w projektach wymagających subtelnych wyróżnień tekstowych, takich jak artykuły prasowe, blogi czy strony promujące treści literackie. Taki styl programowania jest zgodny z zaleceniami W3C, co czyni go nie tylko efektywnym, ale i standardowym podejściem w tworzeniu nowoczesnych stron internetowych.

Pytanie 29

Jaka funkcja w PHP pozwala na wyświetlenie ciągu n znaków @?

function znaki($znak,$i++){
for($i=0;$i<$n;$i++)
print($znak);
}
znaki(@,$n);
A
function znaki($i){
for($i=0;$i<$n;$i++)
print("@");
}
znaki($i);
B
function znaki($znak,$i++){
for($i=0;$i<$n;$i++)
print($znak);
}
znaki($n);
C
function znaki($znak,$n){
for($i=0;$i<$n;$i++)
print($znak);
}
znaki("@",$n);
D
A. B
B. C
C. A
D. D
Odpowiedź D jest prawidłowa ponieważ pokazuje właściwe zastosowanie funkcji w języku PHP aby wyświetlić ciąg n znaków @. W tej funkcji znaki podajemy dwa parametry: pierwszy określa znak do wyświetlenia w tym przypadku @ drugi liczbę powtórzeń czyli n. Funkcja wykorzystuje pętlę for aby iteracyjnie wyświetlać zadany znak dopóki licznik iteracji nie osiągnie wartości n. Przekazanie @ jako pierwszego argumentu i n jako drugiego umożliwia elastyczne i dynamiczne generowanie ciągów o żądanej długości co jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu PHP. Taki sposób pisania kodu sprzyja czytelności i łatwości utrzymania co jest kluczowe w większych projektach gdzie często wymagana jest elastyczność i możliwość ponownego użycia kodu. Ponadto funkcja ta ilustruje podstawowe zasady programowania obiektowego takie jak enkapsulacja i modularność dzięki czemu kod jest łatwiejszy do zrozumienia i modyfikacji gdy zachodzi taka potrzeba. Pamiętaj że w praktycznych zastosowaniach warto używać funkcji bibliotecznych jak str_repeat które oferują podobną funkcjonalność z większą optymalizacją. Takie podejście zapewnia nie tylko poprawność działania ale także optymalizację wydajności co jest istotne szczególnie w aplikacjach o dużym obciążeniu i skali. Poprawne użycie odpowiednich funkcji i struktur danych jest kluczem do utrzymania wysokiej jakości kodu w projektach PHP.

Pytanie 30

Kanał alfa jest wykorzystywany do określenia

A. przezroczystości grafiki obiektu
B. jasności oraz kontrastu barw
C. podstawowych właściwości obiektu graficznego
D. wybranego fragmentu grafiki obiektu
Kanał alfa w grafice komputerowej odnosi się do przezroczystości obiektów graficznych, co jest kluczowym elementem w zarządzaniu warstwami i efektami wizualnymi. Przezroczystość pozwala na tworzenie złożonych kompozycji, gdzie jeden obiekt może częściowo lub całkowicie ukrywać inny. Funkcja ta jest niezwykle istotna w aplikacjach graficznych, takich jak Photoshop czy GIMP, które obsługują kanały alfa w formatach obrazów takich jak PNG. Umożliwia to projektantom łatwe łączenie zdjęć i grafik, zachowując ich naturalną przezroczystość. W standardzie RGBA, kanał alfa przyjmuje wartości od 0 (pełna przezroczystość) do 255 (pełna nieprzezroczystość), co pozwala na precyzyjne dostosowanie efektów wizualnych. Dobre praktyki sugerują, aby zrozumieć działanie kanału alfa, aby efektywnie zarządzać przezroczystością i wpływać na postrzeganie wizualne w projektach graficznych, co jest szczególnie istotne w branży projektowania interfejsów użytkownika oraz gier komputerowych.

Pytanie 31

W tabeli szkola (kolumny: imie, nazwisko, klasa) chcemy wyświetlić wszystkich uczniów klasy 3. Które polecenie jest poprawne?

A.
SELECT * FROM szkola WHERE klasa = 3
B.
DELETE FROM szkola WHERE klasa = 3
C.
UPDATE szkola SET klasa = 3
D.
SELECT * FROM szkola SET klasa = 3
Do odczytu danych z warunkiem służy SELECT z klauzulą WHERE. Aby wyświetlić uczniów klasy 3, zapisuje się SELECT * FROM szkola WHERE klasa = 3 - gwiazdka oznacza wszystkie kolumny, a warunek ogranicza wynik do klasy 3. Dlatego to zapytanie jest poprawne.

Pytanie 32

Aby przywrócić bazę danych o nazwie Sklep z pliku towary.sql, należy w miejsce gwiazdek wpisać nazwę użytkownika. Polecenie wygląda następująco:

mysql -u ******* -p Sklep < towary.sql
A. liczbę importowanych obiektów bazy.
B. nazwę odzyskiwanej tabeli.
C. adres IP bazy danych.
D. nazwę użytkownika.
W tym poleceniu kluczowy jest fragment „-u *******”. Przełącznik -u w kliencie mysql zawsze oznacza nazwę użytkownika bazy danych, pod której kontem chcemy się połączyć z serwerem MySQL/MariaDB. Dlatego w miejsce gwiazdek wpisujemy konkretną nazwę użytkownika, np. root, admin, albo konto utworzone specjalnie do obsługi danej aplikacji, np. sklep_user. To jest standardowa składnia narzędzia wiersza poleceń mysql: mysql -u NAZWA_UŻYTKOWNIKA -p NAZWA_BAZY < plik.sql. Opcja -p mówi, że program ma poprosić o hasło dla tego użytkownika (nie podajemy hasła wprost w poleceniu, ze względów bezpieczeństwa). Nazwa bazy danych, do której importujemy dane, pojawia się dalej, w tym przykładzie jest to Sklep. Z kolei po znaku < podajemy plik z kopią bazy, czyli skryptem SQL zawierającym instrukcje CREATE TABLE, INSERT i inne potrzebne do odtworzenia struktury i danych. W praktyce przy przywracaniu baz danych zawsze łączymy się jako użytkownik, który ma odpowiednie uprawnienia: przynajmniej do tworzenia tabel i wstawiania danych w tej bazie (INSERT, CREATE, ALTER, czasem DROP). W środowiskach produkcyjnych dobrą praktyką jest nie używać konta root, tylko dedykowanego użytkownika z ograniczonymi uprawnieniami. Moim zdaniem warto też pamiętać, że adres IP serwera bazy (opcjonalnie podawany przez -h) i port (-P) to zupełnie inne parametry niż -u. One określają, z jakim serwerem się łączymy, a -u i -p – kim się logujemy. To rozróżnienie jest bardzo ważne przy codziennej administracji i automatyzacji backupów oraz importów.

Pytanie 33

Funkcja agregująca MIN w języku SQL służy do obliczenia:

A. minimalnej wartości w kolumnie zwróconej przez kwerendę
B. liczby znaków w zwróconych rekordach
C. liczby wierszy zwróconych przez kwerendę
D. średniej wartości pól rekordu
Funkcja agregująca MIN zwraca najmniejszą wartość z podanej kolumny, np. SELECT MIN(cena) FROM produkty poda najniższą cenę. Należy do rodziny funkcji agregujących obok MAX (maksimum), AVG (średnia), SUM (suma) i COUNT (liczność). Działa na kolumnach liczbowych, ale też tekstowych (porządek alfabetyczny) i datach (najwcześniejsza). Często łączy się ją z GROUP BY, by wyznaczyć minimum w każdej grupie. Dlatego MIN oblicza minimalną wartość kolumny.

Pytanie 34

Polecenie serwera MySQL postaci

REVOKE DELETE, UPDATE ON pracownicy FROM 'tKowal'@'localhost'
sprawi, że użytkownikowi tKowal zostaną
A. przydzielone uprawnienia do wszelkiej zmiany struktury tabeli pracownicy
B. odebrane uprawnienia usuwania i dodawania rekordów w tabeli pracownicy
C. przydzielone uprawnienia do usuwania i aktualizowania danych w tabeli pracownicy
D. odebrane uprawnienia usuwania i modyfikowania danych w tabeli pracownicy
Polecenie REVOKE w systemie zarządzania bazą danych MySQL jest używane do odebrania przydzielonych wcześniej uprawnień użytkownikowi lub grupie użytkowników. W przypadku instrukcji REVOKE DELETE, UPDATE ON pracownicy FROM 'tKowal'@'localhost', użytkownik 'tKowal' traci prawa do usuwania (DELETE) oraz aktualizowania (UPDATE) danych w tabeli 'pracownicy'. Przykładowo, jeśli wcześniej użytkownik 'tKowal' miał możliwość usuwania rekordów pracowników i modyfikacji ich danych, po wykonaniu tej instrukcji te uprawnienia zostaną odebrane. Ważne jest, aby zrozumieć, że REVOKE nie wpływa na inne uprawnienia, które użytkownik mógł posiadać, a jego działanie jest ograniczone do wymienionych operacji w kontekście konkretnej tabeli. W MySQL istnieje także możliwość przydzielania uprawnień za pomocą komendy GRANT, co stanowi odwrotność do REVOKE. Dokumentacja MySQL szczegółowo opisuje te mechanizmy, a ich właściwe użycie jest istotne dla bezpieczeństwa i administracji bazami danych. Aby lepiej zrozumieć praktyczne zastosowanie tych komend, można zapoznać się z przykładami na oficjalnej stronie MySQL, które ilustrują, jak zarządzać uprawnieniami użytkowników w różnych scenariuszach.

Pytanie 35

Jednostka ppi (pixels per inch) oznacza

A. jest parametrem wyznaczającym rozdzielczość cyfrowych urządzeń dokonujących pomiarów
B. jest jednostką rozdzielczości skanerów definiującą częstość próbkowania obrazu
C. określa rozdzielczość obrazów rastrowych
D. określa rozdzielczość obrazów tworzonych przez drukarki oraz plotery
Wiele odpowiedzi na to pytanie wskazuje na różne aspekty rozdzielczości i pomiarów, które jednak nie odnoszą się bezpośrednio do definicji jednostki ppi. Na przykład, stwierdzenie, że ppi "określa rozdzielczości obrazów generowanych przez drukarki i plotery" zawęża pojęcie do urządzeń drukujących, ignorując szerszy kontekst obrazów rastrowych, które obejmują zarówno reprodukcję cyfrową, jak i wydruk. PPI jest miarą stosowaną do określenia, jak szczegółowy jest obraz w jego cyfrowej formie, co jest kluczowe w przypadku dowolnego zastosowania obrazów rastrowych, a nie tylko ich druku. Inna odpowiedź, sugerująca, że ppi "jest parametrem określającym rozdzielczość cyfrowych urządzeń wykonujących pomiary", wprowadza dodatkowe zamieszanie, ponieważ ppi odnosi się do gęstości pikseli w obrazach, a nie do samych urządzeń pomiarowych, takich jak skanery czy kamery. Ostatnia propozycja, sugerująca, że ppi "jest jednostką rozdzielczości skanerów określającą częstość wykonywanych próbkowań obrazu", również jest myląca, ponieważ ppi nie odnosi się bezpośrednio do częstotliwości próbkowania, a raczej do gęstości pikseli po cyfryzacji obrazu. Przykładowo, urządzenie skanujące może pracować przy różnych ustawieniach dpi (dots per inch), co jest inną wartością niż ppi, a te dwie jednostki, choć powiązane, pełnią różne funkcje w kontekście cyfrowych obrazów. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że jednostka ppi jest ściśle związana z jakością i szczegółowością obrazów rastrowych, a nie z różnymi aspektami samego procesu skanowania czy drukowania.

Pytanie 36

W języku CSS wprowadzono poniższe formatowanie:

p > i { color: blue; }
Oznacza to, że tekst w kolorze niebieskim będzie zapisany:
A. pogrubiony tekst akapitu
B. cały tekst akapitu, bez względu na jego formatowanie
C. pochylony tekst akapitu
D. cały tekst nagłówków, bez względu na ich formatowanie
W języku CSS selektor > jest używany do stylizowania bezpośrednich potomków danego elementu. W podanym przykładzie p > i oznacza, że reguła CSS będzie zastosowana do elementu i będącego bezpośrednim dzieckiem elementu p. To oznacza, że tylko tekst zapisany w tagu i wewnątrz paragrafu p będzie miał kolor niebieski. Jest to powszechnie stosowane podejście do precyzyjnego stylizowania elementów na stronach internetowych, z zachowaniem struktury dokumentu HTML. Takie rozwiązanie pozwala na lepszą kontrolę nad wyglądem i prezentacją dokumentu, co jest istotne przy tworzeniu responsywnych i estetycznych stron. Praktyczne zastosowanie tego stylu można zobaczyć w przypadku, gdy chcemy wyróżnić pewne frazy w paragrafie, na przykład cytaty lub terminy. Warto pamiętać, że używanie selektorów potomstwa poprawia czytelność i efektywność kodu CSS, co jest dobrą praktyką w profesjonalnym kodowaniu frontendowym. Zachowanie spójności i przejrzystości stylów jest kluczowe w większych projektach, gdzie wiele osób pracuje nad kodem.

Pytanie 37

Powszechnie stosowanym narzędziem SZBD do tworzenia zestawień danych, które można wydrukować, jest

A. raport
B. kwerenda UPDATE
C. formularz
D. makro
Raport jest kluczowym narzędziem w systemach zarządzania bazami danych (SZBD), które umożliwia przetwarzanie i prezentację danych w formie czytelnych zestawień. W przeciwieństwie do kwerend, które służą głównie do wyszukiwania i aktualizacji danych w bazie, raporty są projektowane z myślą o generowaniu wydruków lub prezentacji danych w zorganizowanej formie. Przykładowo, w systemie Microsoft Access, użytkownik może stworzyć raport, który zbiera dane z różnych tabel i prezentuje je w uporządkowany sposób, np. w formie tabeli z podsumowaniami lub wykresów. Dobre praktyki w tworzeniu raportów obejmują zrozumienie potrzeb odbiorcy oraz dostosowanie formatu raportu do celu, dla którego jest on tworzony. Ważne jest również, aby raporty były zgodne z estetyką i standardami wizualizacji danych, co zwiększa ich czytelność oraz efektywność w przekazywaniu informacji. W kontekście analizy danych, raporty pomagają w podejmowaniu świadomych decyzji biznesowych, dostarczając istotnych informacji w przystępnej formie.

Pytanie 38

Aby przywrócić bazę danych MS SQL z kopii zapasowej, należy zastosować polecenie:

A.
RESTORE DATABASE
B.
REBACKUP DATABASE
C.
SAVE DATABASE
D.
DBCC CHECKDB
W MS SQL Server bazę odtwarza się z kopii poleceniem RESTORE DATABASE, podając nazwę bazy i plik kopii, np. RESTORE DATABASE sklep FROM DISK = 'c:\sklep.bak'. Jest ono odwrotnością BACKUP DATABASE, które tworzy kopię. Używa się go po awarii lub przy przenoszeniu bazy. Dlatego do przywrócenia bazy z kopii służy RESTORE DATABASE.

Pytanie 39

Zdarzenie JavaScript onmousedown występuje, gdy

A. wskaźnik myszy komputerowej znalazł się w obrębie obiektu.
B. wskaźnik myszy komputerowej wyszedł poza obręb obiektu.
C. został naciśnięty dwa razy klawisz myszy komputerowej.
D. został wciśnięty dowolny klawisz myszy komputerowej na danym elemencie.
W tym pytaniu wszystkie niepoprawne odpowiedzi kręcą się wokół podobnego nieporozumienia: pomieszania różnych zdarzeń myszy dostępnych w JavaScript. Przeglądarka rozróżnia bardzo precyzyjnie momenty, kiedy kursor wchodzi w obszar elementu, kiedy go opuszcza, kiedy przycisk jest naciskany, kiedy jest puszczany i kiedy nastąpiło faktyczne kliknięcie lub podwójne kliknięcie. Każda z tych sytuacji ma swój osobny event i warto to mieć poukładane w głowie, bo inaczej łatwo dobrać złe zdarzenie do danego efektu na stronie. Pojawienie się kursora myszy w obrębie elementu nie ma nic wspólnego z onmousedown. Do tego służą zdarzenia onmouseover i onmouseenter, a do opuszczenia obszaru onmouseout lub onmouseleave. Typowy błąd to myślenie w stylu „skoro coś się dzieje z myszą nad elementem, to pewnie onmousedown”, ale specyfikacja DOM Events bardzo jasno definiuje, że mousedown dotyczy tylko fizycznego naciśnięcia przycisku, a nie samego ruchu wskaźnika. Równie mylące bywa utożsamianie onmousedown z podwójnym kliknięciem. Podwójne kliknięcie ma własne zdarzenie ondblclick i jest generowane dopiero, gdy przeglądarka wykryje dwa szybkie kliknięcia pod rząd w krótkim odstępie czasu. Owszem, technicznie przy podwójnym kliknięciu pojawią się dwa mousedown i dwa mouseup, ale to nie znaczy, że mousedown „oznacza” podwójne kliknięcie. To tylko jeden z niższopoziomowych eventów, na podstawie których przeglądarka składa wyższy poziom interakcji. Koncepcja, że onmousedown występuje w momencie wyjścia kursora poza element, też wynika z pomieszania pojęć – za takie sytuacje odpowiadają właśnie zdarzenia typu mouseout, a nie mousedown. Z mojego doświadczenia takie błędy biorą się z patrzenia na zdarzenia bardziej „intuicyjnie” niż zgodnie ze specyfikacją. Dlatego dobrą praktyką jest zapamiętanie prostego schematu: mousedown – fizyczne naciśnięcie przycisku na elemencie, mouseup – puszczenie, click – pełne kliknięcie, dblclick – dwa kliknięcia, mouseover/mouseout – wejście i wyjście kursora. Dopiero mając to w głowie, można świadomie dobierać właściwe zdarzenie do działania, którego potrzebujesz na stronie.

Pytanie 40

Zdefiniowana jest tabela uczniowie z polami id, nazwisko, imie oraz klasa. Jakie zapytanie SQL pozwoli nam uzyskać liczbę osób w danym klasa i wskazać jej nazwę?

A. SELECT SUM(id), klasa FROM uczniowie GROUP BY klasa
B. SELECT COUNT(id), klasa FROM uczniowie GROUP BY klasa
C. SELECT COUNT(id), klasa FROM uczniowie ORDER BY klasa
D. SELECT SUM(id), klasa FROM uczniowie ORDER BY klasa
Odpowiedź 'SELECT COUNT(id), klasa FROM uczniowie GROUP BY klasa;' jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje funkcję agregującą COUNT do zliczenia liczby uczniów w każdej klasie. Kluczowym elementem jest tutaj klauzula GROUP BY, która grupuje wyniki według kolumny 'klasa'. Dzięki temu uzyskujemy dla każdej klasy osobny wynik z liczbą uczniów. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w SQL, gdzie użycie funkcji agregujących z grupowaniem pozwala na efektywne przetwarzanie danych. Przykładowo, w przypadku szkoły, taka analiza może być użyta do zarządzania zasobami lub planowania, na przykład, przy ustalaniu liczby nauczycieli potrzebnych w danej klasie. Użycie COUNT zapewnia również, że wynik będzie liczbowy, co jest istotne dla dalszej analizy danych. Warto również pamiętać, że korzystanie z odpowiednich aliasów dla wyników może poprawić czytelność wyników zapytania.