Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 12 czerwca 2026 08:18
Data zakończenia: 12 czerwca 2026 08:31

Egzamin niezdany

Wynik: 10/40 punktów (25,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Prezentowany blok kodu ilustruje proces

A. użycia zdefiniowanej procedury lub funkcji

B. realizacji zadania w pętli

C. podjęcia decyzji

D. załadowania lub wyświetlenia informacji

Pierwsza odpowiedź sugeruje że blok reprezentuje zastosowanie gotowej procedury lub funkcji co jest niepoprawne Romb w schematach blokowych nie jest używany do oznaczania procedur lub funkcji lecz do podejmowania decyzji Stosowanie procedur i funkcji zazwyczaj związane jest z blokami prostokątnymi symbolizującymi operacje a nie z decyzjami które wymagają warunkowego rozgałęzienia Druga odpowiedź wczytania lub wyświetlenia danych również nie jest poprawna Operacje związane z wczytywaniem i wyświetlaniem danych są zazwyczaj przedstawiane za pomocą bloków równoległoboków które obrazują wejście i wyjście danych Wczytywanie danych polega na pozyskaniu informacji z zewnętrznych źródeł lub użytkownika a wyświetlanie polega na prezentacji wyników jednak obie te czynności nie mają charakteru decyzyjnego Odpowiedź dotycząca wykonania zadania w pętli jest także błędna Pętle które umożliwiają powtarzanie określonych czynności są zazwyczaj wyrażane za pomocą konstrukcji prostokątnych z dodatkowymi wskaźnikami powrotu nie zaś za pomocą rombu który odzwierciedla logiczne warunkowe ścieżki przepływu danych Typowym błędem myślowym jest przypisywanie rombowi funkcji powiązanych z iteracjami lub operacjami co wynika z mylnego zrozumienia zasad tworzenia algorytmów w formie graficznej Intuicja podpowiada że decyzja i powtarzanie mogą być podobne jednak w diagramach blokowych różnią się symboliką i zastosowaniem

Pytanie 2

W sekcji nagłówkowej kodu HTML znajduje się tekst przedstawiony na ilustracji. Tekst ten zostanie wyświetlony

<title>Strona miłośników psów</title>

A. w zawartości strony, na banerze

B. w polu adresu, obok wpisanego adresu URL

C. na pasku tytułowym przeglądarki

D. w zawartości strony, w pierwszym widocznym nagłówku

Element <title> w kodzie HTML jest często mylony z innymi znacznikami, które mogą wpływać na wyświetlanie treści strony. Znajduje się w sekcji <head> dokumentu i jest odpowiedzialny wyłącznie za wyświetlanie tytułu strony na pasku tytułu przeglądarki, co jest kluczowe dla zrozumienia jego roli. Błędne przekonanie, że tekst z tagu <title> pojawia się w treści strony, wynika z nieznajomości różnorodności znaczników HTML. Zamiast tego, nagłówki takie jak <h1>, <h2> i inne są używane do strukturyzowania treści strony i są widoczne dla użytkowników bezpośrednio na stronie. Mylenie tych funkcji prowadzi do niepoprawnego użycia znaczników, co skutkuje nieoptymalnym projektowaniem stron internetowych. Kolejnym częstym błędem jest założenie, że tytuł strony może być wyświetlany w polu adresu URL, co jest nieprawidłowe, ponieważ pole to pokazuje jedynie adres strony. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego kodowania i projektowania stron internetowych, a także dla poprawnej optymalizacji pod kątem wyszukiwarek internetowych, gdzie każde wyrażenie i jego pozycja w kodzie HTML ma znaczenie. Właściwe użycie tagu <title> to fundament dobrze zoptymalizowanej strony, co jest niezbędne w dzisiejszym środowisku cyfrowym.

Pytanie 3

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Krzywe.

B. Inwersja.

C. Progowanie.

D. Barwienie.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 4

Zawarty blok ilustruje proces

A. odczytu lub prezentacji danych

B. realizacji zadania w pętli

C. podjęcia decyzji

D. wykorzystania zdefiniowanej procedury lub funkcji

Wczytywanie lub wyświetlanie danych nie jest poprawnie reprezentowane przez romb w diagramach przepływu sterowania ponieważ te procesy zazwyczaj są liniowe i deterministyczne co oznacza że nie wymagają oceny warunków ani podejmowania decyzji W schematach blokowych wczytywanie lub wyświetlanie danych jest często przedstawiane przez inne symbole jak paralelogram który jednoznacznie wskazuje na operacje wejścia-wyjścia Zastosowanie gotowej procedury lub funkcji również nie jest zgodne z ideą rombu ponieważ procedury i funkcje są zazwyczaj wywoływane w sposób bezwarunkowy i nie wymagają oceny warunkowej Proces ten może być reprezentowany przez prostokąt symbolizujący wykonanie bloku kodu Wykonanie zadania w pętli podobnie jak wywołanie funkcji wymaga innego podejścia do symbolizacji Zwykle wykonanie zadania w pętli jest reprezentowane przez połączenie kilku symboli gdzie romb może występować jako część warunku przerywającego pętlę lub określającego jej kontynuację jednak sam fakt wykonania zadania w pętli nie jest bezpośrednio związany z podejmowaniem decyzji podejmowane decyzje są raczej częścią bardziej złożonej logiki kontrolnej Stąd błędne zaklasyfikowanie tych procesów do grupy zadań decyzyjnych wynika z niezrozumienia roli poszczególnych elementów diagramów przepływu sterowania i ich zastosowania w strukturze programu

Pytanie 5

W SQL, aby w tabeli Towar dodać kolumnę rozmiar typu znakowego z maksymalną długością 20 znaków, jakie polecenie należy wykonać?

A. ALTER TABLE Towar ALTER COLUMN rozmiar varchar(20)

B. ALTER TABLE Towar CREATE COLUMN rozmiar varchar(20)

C. ALTER TABLE Towar ADD rozmiar varchar(20)

D. ALTER TABLE Towar DROP COLUMN rozmiar varchar(20)

Podane odpowiedzi nie są poprawne z kilku powodów. Odpowiedź sugerująca użycie 'DROP COLUMN' jest myląca, ponieważ to polecenie służy do usuwania istniejącej kolumny z tabeli, a nie dodawania nowej. Usunięcie kolumny bez zrozumienia konsekwencji może prowadzić do utraty danych, co podkreśla znaczenie przemyślenia operacji modyfikujących strukturę bazy danych. Inna odpowiedź, która proponuje 'CREATE COLUMN', jest nieprawidłowa, ponieważ nie jest uznawana za standardową składnię w SQL; nie istnieje polecenie 'CREATE COLUMN'. Zamiast tego, kolumny są dodawane za pomocą 'ADD' w kontekście ALTER TABLE. W przypadku 'ALTER COLUMN' - to polecenie odnosi się do zmiany właściwości już istniejącej kolumny, a nie do dodawania nowej. Dlatego mylenie tych pojęć prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla poprawnego posługiwania się SQL. Niezrozumienie zasad modyfikacji struktury tabeli może skutkować nieefektywnym zarządzaniem bazą danych oraz błędami w aplikacjach korzystających z danych.

Pytanie 6

Związek między tabelami, osiągany przez bezpośrednie połączenie kluczy głównych obu tabel, nazywamy relacją

A. 1..1

B. n..1

C. 1..n

D. n..m

Odpowiedź 1..1 to trafny wybór. Mamy tam relację między tabelami, gdzie każda z par rekordów ma swoje odpowiedniki – czyli jeden rekord w tabeli A ma dokładnie jeden odpowiednik w tabeli B. Taka sytuacja jest dość konkretna i w praktyce sprawdza się w wielu systemach zarządzania danymi. Na przykład, jeśli mamy jakąś instytucję, to fajnie, żeby miała jednego reprezentanta, prawda? No i właśnie relacja 1..1 się w tym sprawdza. Choć muszę przyznać, że nie jest ona zbyt popularna, bo częściej korzysta się z innych typów relacji, to jednak w sytuacjach, gdzie chcemy mieć jasne połączenia, jest niezastąpiona. Weźmy na przykład użytkowników i ich profile – każdy użytkownik ma jeden profil, a ten profil tylko jednego użytkownika. Takie rozwiązanie ogranicza powielanie danych, co jest dużym plusem.

Pytanie 7

Po wykonaniu przedstawionego kodu PHP, w zmiennej $napis zostaje zapisany ciąg znaków.

$napis = "Programowanie w PHP";
$napis = substr($napis, 3, 5);

A. ogram

B. og

C. gr

D. gramo

W przypadku analizy funkcji substr() kluczowe jest zrozumienie jak działają indeksy i jak funkcja operuje na ciągach znaków. Przyjmowanie błędnych założeń co do indeksowania jest częstym błędem wśród programistów zwłaszcza u początkujących. Indeksy w PHP zaczynają się od zera co oznacza że pierwszy znak ciągu ma indeks 0 drugi ma indeks 1 i tak dalej. W podanym kodzie użyta jest funkcja substr() z parametrami 3 i 5 co oznacza że zaczynamy od czwartego znaku i wycinamy pięć znaków. Niepoprawne odpowiedzi mogą wynikać z braku uwzględnienia indeksowania od zera lub błędnej interpretacji długości wycinka. Przy wyborze odpowiedzi 'og' czy 'ogram' można podejrzewać pomyłkę w zrozumieniu jak działa długość wycinka oraz gdzie dokładnie zaczyna się wycinanie. Może to wynikać z błędnego wyobrażenia jak indeksy przypisują się do liter w danym ciągu. Ważne jest aby dokładnie śledzić jak indeksy przyporządkowują się do liter co pozwala na bardziej precyzyjne operowanie na napisach. Funkcja substr() jest jedną z podstawowych w PHP i jej zrozumienie jest niezbędne do efektywnego manipulowania ciągami znaków. Przy pracy z danymi tekstowymi warto stosować dobre praktyki w zakresie czytelności kodu oraz odpowiedniego nazywania zmiennych co pozwala unikać nieporozumień i zwiększa czytelność kodu.

Pytanie 8

Jakie znaki <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla tego języka?

A. XHTML 1.1

B. HTML 4.01 Strict

C. HTML 4.01 Transitional

D. HTML 5

Wybór XHTML 1.1, HTML 4.01 Transitional oraz HTML 4.01 Strict jako odpowiedzi na pytanie jest błędny, ponieważ te wersje HTML nie zawierają nowoczesnych znaczników semantycznych, które zostały wprowadzone w HTML5. XHTML 1.1 jest bardziej restrykcyjną wersją HTML, która kładzie nacisk na poprawność składniową, ale nie wspiera semantycznych znaczników, takich jak <header>, <article>, <section> czy <footer>. HTML 4.01 Transitional i HTML 4.01 Strict są starszymi specyfikacjami, które oferują ograniczone wsparcie dla semantyki, koncentrując się głównie na layoucie i prezentacji, a nie na znaczeniu treści. Wybierając jedną z tych odpowiedzi, można popełnić błąd myślowy, który polega na pomieszaniu pojęć semantyki z technologią. Współczesne praktyki programistyczne promują użycie semantycznych znaczników HTML5, aby poprawić dostępność oraz SEO, co jest kluczowe dla sukcesu stron internetowych. Dlatego ważne jest, aby być świadomym, które elementy są dostępne w danej specyfikacji HTML, aby odpowiednio wykorzystać je w projektach internetowych.

Pytanie 9

Które znaczniki HTML umożliwiają wyświetlenie tekstu w jednym wierszu na stronie, zakładając brak zdefiniowanego formatu CSS?

Dobre strony m o j e j  s t r o n y

A. <span>Dobre strony </span><span style="letter-spacing:3px">mojej strony</span>

B. <p>Dobre strony </p><p style="letter-spacing:3px">mojej strony</p>

C. <h3>Dobre strony </h3><h3 style="letter-spacing:3px">mojej strony</h3>

D. <div>Dobre strony </div><div style="letter-spacing:3px">mojej strony</div>

Elementy <h3> <p> i <div> są znacznikami HTML które domyślnie zachowują się jako elementy block-level co oznacza że każdy z nich zaczyna się w nowej linii i wprowadza przerwę przed i po sobie. Element <h3> jest używany do oznaczania nagłówków trzeciego poziomu co nadaje mu dodatkowego semantycznego znaczenia w strukturze dokumentu ale nie jest odpowiedni do użycia tam gdzie wymagane jest wyświetlenie tekstu w jednym wierszu. Podobnie <p> jest przeznaczony do oznaczania akapitów tekstu i dlatego również wprowadza przerwy przed i po swoim zawartości. Znacznik <div> jest uniwersalnym kontenerem w HTML używanym do grupowania elementów w celu stylizacji lub manipulacji za pomocą CSS i JavaScript ale także działa jako element block-level. Typowym błędem przy nauce HTML jest niezdawanie sobie sprawy z różnicy między elementami inline i block-level co prowadzi do problemów z układem strony gdy elementy block-level są stosowane tam gdzie potrzebny jest płynny układ w jednym wierszu. Zrozumienie i umiejętność właściwego zastosowania tych znaczników jest kluczowe dla każdej osoby zajmującej się profesjonalnie tworzeniem stron internetowych pozwalając na tworzenie bardziej intuicyjnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Właściwe stosowanie elementów inline i block-level jest również istotne w kontekście responsywności i dostępności stron internetowych co ma kluczowe znaczenie we współczesnym środowisku webowym. Umiejętność rozróżniania i stosowania odpowiednich elementów w kodzie HTML jest kluczowym aspektem w tworzeniu wydajnych i semantycznie poprawnych stron internetowych które są zarówno estetyczne jak i funkcjonalne dla szerokiego grona użytkowników i urządzeń.

Pytanie 10

W pokazanym fragmencie zapytania w języku SQL, polecenie SELECT ma na celu uzyskanie wyników z komendy SELECT COUNT(wartosc) FROM....?

A. średnią wartości w tabeli

B. sumę wartości w kolumnie wartosc

C. liczbę rekordów

D. średnią wartości w kolumnie wartosc

W analizowanych odpowiedziach, wybór średniej tabeli, sumy w kolumnie wartosc oraz średniej w kolumnie wartosc jest niepoprawny z uwagi na różnice między funkcjami agregującymi. Średnia tabeli oznaczałaby zliczenie wartości i ich podzielenie przez liczbę elementów, co w przypadku użycia COUNT nie ma miejsca, ponieważ COUNT nie oblicza średniej, a jedynie zlicza ilość rekordów. Dodatkowo, funkcja SUM, która zlicza sumę wartości w określonej kolumnie, wymaga użycia innej syntaktyki, na przykład SELECT SUM(wartosc) FROM... Ponadto, gdyby celem zapytania było zwrócenie średniej wartości w kolumnie wartosc, należałoby użyć zapytania SELECT AVG(wartosc) FROM..., które jest odrębną funkcją od COUNT i ma zupełnie inny cel. W związku z tym, każda z wymienionych odpowiedzi, które sugerują zwrócenie średniej lub sumy, są technicznie błędne, ponieważ nie odpowiadają na zapytanie, które jest skoncentrowane na zliczaniu ilości wierszy, co jest fundamentalną funkcjonalnością polecenia COUNT w systemach baz danych.

Pytanie 11

Jaką czynność należy wykonać przed zrobieniem kopii zapasowej danych w MySQL?

A. zweryfikowanie poprawności tabel w bazie oraz ewentualne naprawienie usterek

B. przyznanie uprawnień do przeglądania bazy dla Administratora

C. ustalenie systemu kodowania znaków w bazie

D. sprawdzenie, czy baza działa wystarczająco wydajnie

Sprawdzenie poprawności tabel w bazie przed wykonaniem kopii bezpieczeństwa jest kluczowym krokiem, który pozwala na zapewnienie integralności danych. W przypadku, gdy w tabelach występują błędy, takie jak uszkodzone wiersze czy niedopasowane indeksy, proces tworzenia kopii zapasowej może nie uwzględnić tych problemów, co w konsekwencji prowadzi do utraty danych lub trudności w ich przywróceniu. W MySQL, przed rozpoczęciem backupu, zaleca się użycie polecenia 'CHECK TABLE' do weryfikacji stanu tabel. Przykładowo, jeśli tabela 'users' jest sprawdzana i wykryto błąd, można zastosować 'REPAIR TABLE', aby naprawić uszkodzenia. Dobrą praktyką w branży jest regularne tworzenie kopii zapasowych oraz prowadzenie audytów jakości danych, co pozwala na minimalizację ryzyka utraty informacji. Utrzymywanie bazy danych w dobrym stanie technicznym poprzez regularne sprawdzanie tabel oraz ich naprawianie jest zalecane w dokumentacji MySQL oraz innych systemów zarządzania bazami danych, co podkreśla znaczenie tego procesu w kontekście bezpieczeństwa danych.

Pytanie 12

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba mieści się w zakresie (100;200>, należy użyć zapisu:

A. if (liczba > 100 && liczba <= 200)

B. if (liczba < 100 && liczba <= 200)

C. if (liczba > 100 || liczba <= 200)

D. if (liczba < 100 || liczba >= 200)

Zaznaczyłeś odpowiedź 'if (liczba > 100 && liczba <= 200)', i to jest całkiem trafne! Warunek ten sprawdza, czy liczba jest w przedziale od 100 do 200, co jest mega ważne. Wiesz, '>' oznacza, że liczba musi być większa niż 100, a '<=' pozwala na 200, ale nic większego. To coś, co często wykorzystujemy w programach, żeby kontrolować dane od użytkowników. Jak na przykład przy rejestracji – chcemy mieć pewność, że wszystko jest w normie. Umiejętność walidacji danych to kluczowa sprawa w programowaniu, bo dzięki temu możemy unikać różnych błędów. Fajnie, że zauważasz, jak operatory logiczne, takie jak '&&', mogą pomóc w budowaniu bardziej złożonych warunków – to czyni nasze aplikacje lepszymi. Ważne, żebyś rozumiał, jak to działa, bo to na pewno przyda się w przyszłości!

Pytanie 13

Grafik pragnie zmienić obraz JPG na format PNG bez utraty jakości, tak aby w obszarach, gdzie pierwotnie był kolor biały, w finalnym obrazie występowała przezroczystość. W tym celu powinien

A. zmniejszyć rozdzielczość obrazu

B. dodać kanał alfa

C. zaimportować obraz do edytora grafiki wektorowej

D. przekształcić obraz w odcienie szarości

Zarówno zmniejszenie rozdzielczości obrazu, jak i przekształcenie go w odcienie szarości są podejściami, które nie spełniają wymagań postawionych w pytaniu. Zmniejszenie rozdzielczości oznacza, że zmniejszamy liczbę pikseli w obrazie, co skutkuje utratą detali i jakości, co jest zupełnie niezgodne z celem przekształcenia bez utraty jakości. Takie działanie nie ma również związku z dodawaniem przezroczystości, a może wręcz pogorszyć wizualną jakość końcowego obrazu. Ponadto, konwersja obrazu do odcieni szarości eliminuje wszystkie kolory, co sprawia, że problem z białym kolorem, który ma zostać przekształcony w przezroczystość, staje się bezprzedmiotowy. Importowanie obrazu do edytora grafiki wektorowej, chociaż może być użyteczne w niektórych przypadkach, nie jest odpowiednim narzędziem do przekształcania bitmapy z JPG na PNG z przezroczystością. Grafika wektorowa jest oparta na matematycznych formułach, a nie na pikselach, więc nie można w prosty sposób przenieść bitmapowych właściwości obrazu. Podejścia te mogą prowadzić do błędnych wniosków, w których użytkownicy mogą sadzić, że redukcja jakości i przekształcanie kolorów są wystarczającymi krokami do osiągnięcia zamierzonych efektów graficznych.

Pytanie 14

Wskaż, który paragraf jest sformatowany przy użyciu podanego stylu CSS:

p {
    font-family: serif;
    background-color: Teal;
    color: white;
    font-style: italic;
}

A. Paragraf 4

B. Paragraf 3

C. Paragraf 1

D. Paragraf 2

Paragraf 4 jest prawidłowo sformatowany zgodnie z przedstawionym stylem CSS. W stylu tym zastosowano cztery właściwości: font-family o wartości serif co sugeruje użycie czcionki o kroju szeryfowym background-color ustawiony na Teal co ustawia tło na ciemnozielony kolor color ustawiony na White co oznacza że tekst powinien być biały oraz font-style ustawiony na italic co powoduje że tekst jest pochylony. Paragraf 4 spełnia te kryteria jest napisany czcionką szeryfową ma ciemnozielone tło biały tekst i jest kursywą. Zastosowanie takich stylów jest częste w projektowaniu stron internetowych gdzie ważne jest czytelne i estetyczne przedstawienie informacji. Używanie odpowiednich stylów CSS pozwala na lepszą organizację wizualną treści co jest kluczowe w tworzeniu interfejsów przyjaznych dla użytkownika. Stylowanie w CSS wspiera standardy takie jak CSS3 które wprowadzają nowe właściwości i ulepszenia umożliwiające bardziej zaawansowane i wydajne metody formatowania.

Pytanie 15

Jakie polecenie należy zastosować, aby w trakcie tworzenia tabeli dodać klucz obcy obejmujący wiele kolumn?

A. CONSTRAINT(nazwisko,imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

B. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON (nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko,imie)

C. CONSTRAINT(nazwisko,imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)

D. CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY (nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko,imie)

Wszystkie odpowiedzi inne niż 'CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY (nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko,imie)' zawierają błędy, które mogą prowadzić do nieprawidłowego definiowania klucza obcego. Pierwsza odpowiedź niepoprawnie używa terminu 'FOREIGN REFERENCES KEY', co jest błędną konstrukcją, ponieważ nie istnieje taki termin w standardzie SQL. Poprawnym terminem jest 'FOREIGN KEY', który jasno wskazuje na rolę kolumn w kontekście relacji między tabelami. Dwie kolejne odpowiedzi błędnie zdefiniowały składnię definicji klucza obcego, używając niepoprawnych konstrukcji, takich jak 'ON' czy niewłaściwego umiejscowienia nazwy ograniczenia. Klucz obcy powinien być zdefiniowany w kontekście kolumn, które są nim objęte, a także powinien odnosić się do kolumn w innej tabeli, co w tych przypadkach nie zostało zrobione prawidłowo. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków obejmują mylenie terminów i składni SQL, co może wynikać z braku znajomości standardów SQL lub po prostu z nieuwagi. Ważne jest, aby osoby pracujące z bazami danych dokładnie znały zasady składni oraz funkcje, jakie pełnią różne elementy definicji tabel i relacji, aby unikać takich błędów i zapewniać integralność danych.

Pytanie 16

Zademonstrowano fragment kodu JavaScript. Po jego uruchomieniu zmienna str2 otrzyma wartość.

var str1 = "JavaScript";
var str2 = str1.substring(2, 6);

A. avaS

B. vaSc

C. vaScri

D. avaScr

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi 'avaS' sugeruje, że odczytujemy znaki zaczynając od drugiego indeksu, jednak końcowy indeks 6 zmienia sposób odczytu. Możliwe, że ktoś mógł pomylić kolejność lub sposób, w jaki substring działa, co jest częstym błędem w zrozumieniu tej metody. Druga odpowiedź 'vaScri' wydaje się sugerować, że ktoś zrozumiał, jak działa substring, ale błędnie wyznaczył końcowy indeks, co prowadzi do wyodrębnienia znacznie większej ilości znaków. W rzeczywistości, aby uzyskać 'vaScri', należałoby użyć indeksów 2 i 8, co również jest nieprawidłowe. Ostatnia niepoprawna odpowiedź 'avaScr' wskazuje na błędne wyznaczenie pierwszego znaku. Użytkownik mógł pomylić interpretację indeksu zaczynając od 0, co w JavaScript jest istotne. W kontekście całego łańcucha, odpowiedzi te pokazują, jak ważne jest zrozumienie indeksowania i prawidłowego użycia metod do manipulacji tekstem, aby unikać błędów w kodzie. Rozwój umiejętności w pracy z łańcuchami tekstowymi jest kluczowy dla efektywnego programowania w JavaScript.

Pytanie 17

Który zapis znacznika <meta> jest poprawny pod względem użytych atrybutów?

<meta title="Strona dla hobbystów">

<meta name="description" content="...">

<meta background="blue">

<meta name="!DOCTYPE">

Znacznik <meta> opisuje stronę parą atrybutów name i content, więc poprawny jest <meta name="description" content="..."> - name mówi, o jaką informację chodzi, a content podaje jej treść (tu opis strony dla wyszukiwarek). Zapamiętaj wzorzec: <meta name="..." content="...">.

Pytanie 18

W JavaScript stworzono funkcję o nazwie licz_pitagoras, która oblicza długość przeciwprostokątnej w trójkącie prostokątnym, zgodnie z twierdzeniem Pitagorasa. Funkcja przyjmuje dwa parametry wejściowe i zwraca wynik. Poprawne wywołanie tej funkcji, wraz z uzyskaniem zwróconej wartości, będzie miało formę

A. licz_pitagoras(a, b, c);

B. licz_pitagoras(a, b) = c;

C. c = licz_pitagoras(a, b);

D. licz_pitagoras(a, b);

Wywołanie funkcji w JavaScript wymaga przestrzegania określonych zasad, które nie zostały spełnione w pozostałych odpowiedziach. Odpowiedź 'licz_pitagoras(a, b);' jest niekompletna, ponieważ pomija przypisanie wyniku do zmiennej. Funkcja może być wywołana, ale bez możliwości dalszego wykorzystania jej wyniku, co ogranicza jej użyteczność. Z kolei 'licz_pitagoras(a, b) = c;' sugeruje, że przypisanie wyniku może być wykonane w odwrotny sposób, co jest niezgodne z zasadami przypisywania wartości w JavaScript. Warto pamiętać, że w tym języku nie możemy przypisywać do wyniku funkcji, gdyż funkcje zwracają wartości, a nie są same w sobie zmiennymi. Natomiast 'licz_pitagoras(a, b, c);' sugeruje, że funkcja oczekuje trzech argumentów, co jest nieprawidłowe, ponieważ funkcja została zdefiniowana do przyjmowania tylko dwóch parametrów. Tego typu błędne założenia mogą prowadzić do frustracji podczas programowania, gdyż przydzielanie niewłaściwych argumentów do funkcji może skutkować błędami runtime. Dobrą praktyką jest zrozumienie definicji funkcji i jej parametrów przed jej wywołaniem, co pozwala na efektywne korzystanie z możliwości oferowanych przez JavaScript.

Pytanie 19

Który model barw opisuje kolor za pomocą stożka przestrzeni barw?

A. HSV

B. CMY

C. CIE

D. CMYK

Pozostałe modele mają inną reprezentację. CMY i CMYK to modele druku oparte na mieszaniu farb, a CIE to przestrzeń barw oparta na percepcji (diagram chromatyczności). Stożek przestrzeni barw opisuje HSV.

Pytanie 20

Zaprezentowano tabelę stworzoną przy użyciu kodu HTML, bez zastosowania stylów CSS. Która część kodu HTML odnosi się do pierwszego wiersza tabeli?

A. Rys. D

B. Rys. A

C. Rys. B

D. Rys. C

Znaczniki HTML używane w konstrukcji tabel muszą być wybierane z uwzględnieniem ich przeznaczenia i semantycznego znaczenia. W przypadku budowy pierwszego wiersza tabeli, który pełni rolę nagłówka, kluczowe jest wykorzystanie odpowiednich znaczników, takich jak <th>. Wybór znaczników <td> w pierwszym wierszu, nawet jeśli zawierają one tekst pasujący do nagłówków, jest błędny, ponieważ <td> oznacza komórki danych, a nie nagłówki. Tego typu błędy mogą prowadzić do niejednoznacznej interpretacji struktury tabeli przez technologie wspomagające, jak czytniki ekranowe, co jest sprzeczne z wytycznymi dotyczącymi dostępności. Dodatkowo, korzystanie z tagów niewłaściwie zamieniających semantykę (np. <i> lub <center> wewnątrz <td>) nie tylko nie spełnia standardów estetycznych i funkcjonalnych, ale także zwiększa techniczne zadłużenie projektu. Brak poprawnego stosowania znaczników nagłówka (<th>) może utrudniać zrozumienie danych przez użytkowników oraz wpływać negatywnie na użyteczność strony. Poprawne zrozumienie i stosowanie semantycznych możliwości HTML jest fundamentem tworzenia dostępnych i efektywnych stron internetowych co ma kluczowe znaczenie w kontekście profesjonalnego podejścia do projektowania interfejsów użytkownika i architektury informacji na stronach internetowych.

Pytanie 21

Najłatwiejszym sposobem na zmianę obiektu z numerem 1 na obiekt z numerem 2 jest

A. narysowanie obiektu docelowego

B. zmiana warstwy obiektu

C. animacja obiektu

D. geometriczne przekształcenie obiektu

Wybór niewłaściwej metody zamiany obiektu na inny może wynikać z niepełnego zrozumienia zasad manipulacji graficznych. Narysowanie docelowego obiektu to czasochłonny proces, który nie gwarantuje precyzji ani zgodności z oryginałem. Ponadto, ręczne tworzenie obiektów pomija korzyści płynące z automatyzacji i precyzji narzędzi do transformacji. Zmiana warstwy obiektu nie wpływa na jego rozmiar ani kształt; warstwy są wykorzystywane do organizacji elementów w projekcie, a nie do ich transformacji. Animowanie obiektu z kolei odnosi się do nadawania mu ruchu w czasie, co nie zmienia jego statycznej formy. Animacje są stosowane głównie w filmach, grach czy interfejsach użytkownika, gdzie celem jest dynamika. Wszystkie te błędne podejścia wynikają z pomylenia celów i narzędzi odpowiednich do danego zadania. Kluczowym błędem jest brak świadomości, że transformacje geometryczne są najefektywniejszym sposobem na modyfikację samego kształtu i rozmiaru obiektu, co jest standardową praktyką w projektowaniu graficznym i inżynierii komputerowej, zapewniającą dokładność i spójność wyników.

Pytanie 22

O obiekcie zdefiniowanym w języku JavaScript można stwierdzić, że zawiera

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { … }
}

A. trzy metody

B. trzy właściwości

C. dwie właściwości oraz jedną metodę

D. dwie metody oraz jedną właściwość

Odpowiedź, że obiekt w JavaScript ma dwie właściwości i jedną metodę, jest poprawna. Przykład obiektu `obiekt1` zawiera dwie właściwości: `x` i `y`, które są liczbowymi wartościami. Dodatkowo, metoda `wsp` jest poprawnie zdefiniowana jako funkcja, co czyni ją metodą obiektu. W praktyce obiekty w JavaScript służą do grupowania danych i funkcji, co jest przydatne w programowaniu obiektowym. Wprowadzenie do obiektów i ich właściwości oraz metod jest kluczowym elementem zrozumienia, jak JavaScript operuje na danych. Standardowe praktyki zalecają, aby metody były używane do definiowania zachowań obiektów, co jest zgodne z zasadami programowania zorientowanego obiektowo, gdzie obiekt jest zbiorem właściwości i metod, które operują na tych właściwościach. W kontekście dbałości o czystość kodu, warto zwrócić uwagę na stosowanie dobrej nazewnictwa dla metod i właściwości, co zwiększa czytelność i zrozumienie kodu. Przykładowo, jeśli `wsp` miała by reprezentować funkcję obliczającą współrzędne, dobrze by było, aby jej nazwa była bardziej opisowa, na przykład `obliczWspolrzedne`.

Pytanie 23

Jakie efekt osiągnie się za pomocą przedstawionego formatowania CSS dla nagłówka trzeciego poziomu?

A. tło będzie w odcieniu szarym

B. kolor tekstu będzie pomarańczowy

C. kolor tekstu będzie szary

D. tło będzie pomarańczowe

Analizując niepoprawne odpowiedzi warto zrozumieć jak działa kaskadowość oraz specyficzność w CSS Stylowanie w CSS opiera się na kilku aspektach które decydują o tym który styl zostanie zastosowany w przypadku kolizji Po pierwsze kaskadowość oznacza że style zdefiniowane później w kodzie mają możliwość nadpisywania wcześniejszych jeżeli mają taką samą specyficzność Jednak w tym przypadku kluczową rolę odgrywa specyficzność Styl inline czyli umieszczony bezpośrednio w tagu HTML ma najwyższą specyficzność przewyższając style zdefiniowane w nagłówku czy zewnętrznych arkuszach style co prowadzi do ignorowania wcześniejszych definicji dla tego samego elementu Dlatego pomimo że w nagłówku strony zdefiniowano kolor tła jako grey styl inline przypisuje bezpośrednio kolor orange i jest to styl który zostanie zastosowany Niepoprawny wybór odpowiedzi szarej czcionki czy tła wynika z niezrozumienia tej zasady Specyficzność oraz kaskadowość są fundamentalne dla zrozumienia jak działa CSS w praktyce i jak można zarządzać wyglądem poszczególnych elementów w złożonych projektach Odrzucenie inline style na rzecz bardziej modularnego podejścia pozwala na łatwiejsze zarządzanie stylami w dużych projektach co jest kluczową umiejętnością dla każdego programisty frontendowego

Pytanie 24

Definicja formularza została wykorzystana na stronie www, która przesyła dane do pliku w języku PHP. W której tablicy będą dostępne informacje z formularza?

<form action="plik.php" method="post">

A. $_POST

B. $_COOKIE

C. $_GET

D. $_ACTION

W kontekście przesyłania danych z formularza w PHP, zrozumienie funkcji różnych superglobalnych tablic jest kluczowe. Odpowiedzi takie jak $_GET, $_COOKIE i $_ACTION wskazują na nieporozumienia dotyczące sposobu, w jaki formularze interagują z PHP. Tablica $_GET jest używana do odbierania danych przesyłanych metodą GET, co oznacza, że dane są dołączane do URL jako parametry. To podejście ma istotne ograniczenia, zwłaszcza w zakresie bezpieczeństwa oraz maksymalnej długości danych, co czyni je nieodpowiednim do bardziej złożonych formularzy, w których przesyłane informacje mogą być poufne. $_COOKIE z kolei służy do obsługi danych przechowywanych w plikach cookie, które są wykorzystywane głównie do śledzenia sesji użytkowników, a nie do bezpośredniego przesyłania danych z formularzy. Warto również zauważyć, że $_ACTION nie jest standardową superglobalną tablicą w PHP, co sprawia, że jest to odpowiedź błędna, ponieważ taka tablica po prostu nie istnieje w kontekście PHP. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych wniosków obejmują mylenie metod przesyłania danych oraz niewłaściwe zrozumienie roli poszczególnych superglobalnych tablic. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla prawidłowego projektowania aplikacji webowych i zapewnienia bezpieczeństwa przesyłanych danych.

Pytanie 25

Pokazane pole input pozwala na

A. wprowadzenie hasła

B. wprowadzenie dowolnego tekstu

C. wybranie opcji

D. selekcja opcji z listy o wartościach text1 i text2

Odpowiedzi takie jak "wpisanie dowolnego tekstu", "wpisanie hasła" czy "wybranie opcji z listy o wartości text1 i text2" są mylne, bo nie oddają rzeczywistego działania pola typu checkbox. Jak chodzi o checkboxa, to nie wprowadza się tekstu ani haseł. Checkboxy są do wyboru opcji, a nie do wpisywania danych. Wydaje mi się, że pisanie dowolnego tekstu sugeruje, że chodzi o pole tekstowe, a to jest zupełnie inny typ elementu. Z kolei hasło powinno być wprowadzone w polu typu password, które maskuje to, co wpisujemy dla bezpieczeństwa. A wybieranie opcji z listy kojarzy się z rozwijaną listą (select), a nie checkboxem, co też jest niepoprawne. Często mylimy różne typy elementów formularza i nie do końca rozumiemy ich funkcje. Dlatego warto rzucić okiem na dokumentację i przykłady różnych typów pól formularzy, żeby uniknąć podobnych nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 26

Aby wyróżnić innym kolorem wiersz tabeli, na który aktualnie najeżdża kursor myszy, należy w CSS użyć:

A. nowego selektora klasy dla wiersza tabeli

B. pseudoklasy :visited

C. pseudoelementu :first-line

D. pseudoklasy :hover

Pozostałe odpowiedzi nie reagują na najechanie kursorem. :visited dotyczy wyłącznie odnośników, które użytkownik już odwiedził - nie ma związku z pozycją kursora nad wierszem. :first-line to pseudoelement stylizujący pierwszą linię tekstu w bloku, też niezależnie od myszy. Zwykła klasa CSS nadaje stały styl, ale sama z siebie nie wykrywa najechania - musiałby ją włączać dopiero JavaScript. Reakcję na kursor zapewnia pseudoklasa :hover, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 27

Którego znacznika użyć, aby utworzyć pole hasła (tekst maskowany kropkami)?

<input type="password">

<form input type="password">

<input name="password">

<form="password" type="password">

<input name="password"> nadaje tylko NAZWĘ pola (domyślnie typ tekstowy), więc nie maskuje znaków. Zapisy z <form ...> mieszają znacznik formularza z polem - są błędne składniowo. Pole hasła daje <input type="password">.

Pytanie 28

Instrukcja

REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2

w SQL pozwala na

A. przyznawanie uprawnień zgodnie z określonym schematem

B. usunięcie użytkownika z bazy danych

C. odbieranie przyznanych uprawnień użytkownikowi

D. przyznawanie dostępu do tabeli

Odpowiedzi sugerujące nadawanie uprawnień są błędne, ponieważ REVOKE jest poleceniem służącym do odbierania, a nie przyznawania praw. Nadawanie uprawnień w SQL realizowane jest za pomocą komendy GRANT, która działa w odwrotny sposób, przyznając określone uprawnienia użytkownikom. W kontekście bezpieczeństwa danych, mylenie tych dwóch operacji może prowadzić do poważnych luk w zabezpieczeniach systemu baz danych. Użytkownicy mogą czasami myśleć, że REVOKE może być używane do usuwania praw, ale dotyczy to tylko odbierania wcześniejszych przyznanych uprawnień, a nie nadawania ich. Dodatkowo, są też odpowiedzi, które nawiązują do usuwania użytkownika z bazy danych; tego nie można osiągnąć za pomocą REVOKE, ponieważ to polecenie nie zajmuje się zarządzaniem samymi kontami użytkowników, a jedynie ich uprawnieniami. Ważne jest, aby znać różnice między tymi operacjami oraz ich zastosowanie w praktyce. Nieprawidłowe zrozumienie tych koncepcji może prowadzić do nieefektywnego zarządzania dostępem, co w konsekwencji naraża system na nieautoryzowany dostęp i potencjalne wycieki danych. Dlatego kluczowe jest, aby każdy administrator baz danych miał solidne podstawy dotyczące zarządzania uprawnieniami i stosował odpowiednie praktyki w codziennej pracy.

Pytanie 29

Co wykonuje poniższy fragment kodu w JavaScript?

n = "Napis1";
s = n.length;

A. Przypisze zmienną n do zmiennej s

B. Przypisze zmiennej s wartość, która odpowiada długości tekstu ze zmiennej n

C. Wyświetli długość tekstu ze zmiennej n

D. Przypisze zmiennej s fragment tekstu ze zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length

Analizując błędne odpowiedzi można zauważyć kilka typowych nieporozumień związanych z właściwością length w JavaScript. Pierwszym z nich jest mylne założenie że length służy do wycinania fragmentu napisu co sugeruje odpowiedź o przypisaniu zmiennej s fragmentu napisu. W rzeczywistości length to właściwość która zwraca liczbę elementów w stringu a nie jego część. Aby wyciąć fragment stringa należy użyć metod takich jak slice lub substring które są przeznaczone do tego celu. Kolejne nieporozumienie polega na traktowaniu length jako funkcji która wyświetla długość napisu. Właściwość length po prostu zwraca wartość dlatego jeśli chcemy ją wyświetlić musimy użyć dodatkowych konstrukcji takich jak console.log w środowisku programistycznym przeglądarki. Następne potencjalne nieporozumienie związane jest z przypisaniem zmiennej n do zmiennej s. Bezpośrednie przypisanie całego stringa do innej zmiennej wymagałoby użycia operatora przypisania (=) bez kontekstu length. Takie błędne rozumowanie często wynika z nieuwagi lub braku doświadczenia w pracy z właściwościami obiektów w JavaScript. Programując w tym języku warto pamiętać że każda właściwość i metoda ma swoje konkretne zastosowanie i przeznaczenie stąd znajomość ich specyfiki jest kluczowa dla efektywnego kodowania. Dzięki tej wiedzy programista może unikać typowych pułapek i optymalizować procesy przetwarzania danych co jest szczególnie istotne w kontekście aplikacji webowych rozwijanych w JavaScript.

Pytanie 30

O obiekcie przedstawionym w JavaScript można powiedzieć, że posiada

var obiekt1 = {
     x: 0,
     y: 0,
     wsp: function() { [...] }
}

A. dwoma metodami oraz jedną właściwością

B. trzema metodami

C. trzema właściwościami

D. dwoma właściwościami oraz jedną metodą

Analizując strukturę obiektów w języku JavaScript, często spotykamy się z terminami właściwości i metody. Właściwości to elementy obiektu przechowujące dane, natomiast metody to funkcje przypisane jako wartości właściwości, które pozwalają na wykonywanie operacji na obiekcie. Błędne zrozumienie tych pojęć może prowadzić do niepoprawnej interpretacji struktury obiektu. Jeśli zakładamy, że obiekt ma dwie metody i jedną właściwość, oznaczałoby to, że w obiekcie znajdziemy dwie funkcje i jeden element przechowujący dane, co nie odpowiada rzeczywistości przedstawionej na obrazku. Podobnie, stwierdzenie, że obiekt zawiera trzy właściwości, ignoruje obecność funkcji, która pełni rolę metody. Z kolei twierdzenie, że obiekt ma trzy metody, oznaczałoby całkowity brak właściwości przechowujących dane, co jest sprzeczne z danymi stanowymi obiektu. Takie nieporozumienia wynikają często z braku zrozumienia struktury i natury obiektów w języku JavaScript. Dla poprawnego programowania kluczowe jest rozróżnienie tych elementów i poprawne przypisywanie ich ról w obiekcie, co prowadzi do bardziej wydajnego i przejrzystego kodu. Dobre praktyki programistyczne zalecają dokładne analizowanie wymagań i struktury danych przy projektowaniu obiektów, co pozwala na uniknięcie takich błędów w przyszłości i poprawia jakość aplikacji.

Pytanie 31

Zapis tagu HTML w formie <a href="#hobby">przejdź</a>?

A. jest błędny, w atrybucie href trzeba wpisać adres URL

B. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik aktualna strona zostanie przewinięta do elementu o nazwie "hobby"

C. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o adresie "hobby"

D. jest błędny, niepoprawnie użyto znaku "#" w atrybucie href

Twoja odpowiedź jest trafna, bo znacznik <a href="#hobby">przejdź</a> naprawdę jest zgodny z tym, co mówi HTML. Jak to działa? No, ten znak '#' wskazuje na lokalny odnośnik, co oznacza, że przeglądarka szuka elementu na stronie, który ma id "hobby". Przykładowo, jeśli w kodzie HTML mamy coś jak <div id="hobby">, to klikając w link, przewinie widok do tej sekcji. To jest super przydatne, zwłaszcza w długich dokumentach czy różnych aplikacjach, bo pozwala szybko skakać do interesujących nas części. Z mojego doświadczenia, używanie takich lokalnych odnośników nie tylko ułatwia nawigację, ale też poprawia SEO i interakcję użytkowników z treścią. Warto to stosować!

Pytanie 32

Który sposób zapisu stylu CSS ma najwyższy priorytet (jest stosowany w pierwszej kolejności)?

A. styl lokalny (śródliniowy, w atrybucie style)

B. styl importowany do wewnętrznego arkusza

C. wewnętrzny arkusz stylów

D. zewnętrzny arkusz stylów

Pozostałe sposoby mają niższy priorytet. Arkusz WEWNĘTRZNY (w <style>) i ZEWNĘTRZNY (osobny plik CSS) działają „dalej” od elementu, więc ustępują stylowi inline. Styl IMPORTOWANY do arkusza wewnętrznego (@import) jest jeszcze słabszy. Najwyższy priorytet ma styl lokalny w atrybucie style.

Pytanie 33

Która z list jest interpretacją podanego kodu?

A. Rys. B

B. Rys. D

C. Rys. C

D. Rys. A

Kod HTML zawiera uporządkowaną listę ol z dwoma głównymi elementami muzyka i filmy Każdy z tych elementów ma zagnieżdżoną listę nieuporządkowaną ul z odpowiednimi wpisami W HTML użycie listy ol oznacza że elementy główne będą numerowane Kolejność elementów w kodzie muzyka a następnie filmy jest zgodna z ilustracją C gdzie każdy element nadrzędny zawiera swoją własną zagnieżdżoną listę nieuporządkowaną ul Prawidłowe zagnieżdżanie list jest kluczowe dla struktury semantycznej dokumentu HTML co ma znaczenie dla SEO i dostępności Dobrym przykładem praktyki jest używanie odpowiednich znaczników aby zachować logiczną hierarchię Użycie ol i ul w odpowiednich miejscach pozwala na lepsze zrozumienie i interpretację treści przez przeglądarki i czytniki ekranowe Zapewnienie poprawnej struktury list pomaga również w utrzymaniu porządku w kodzie i lepszym zarządzaniu stylem za pomocą CSS

Pytanie 34

Której metody JS użyć, aby sprawdzić, czy napis ZAWIERA inny napis?

includes()

repeat()

valueOf()

substr()

Pozostałe metody robią co innego. valueOf() zwraca wartość prymitywną obiektu, substr() wycina fragment, a repeat() powiela napis. Sprawdzenie, czy tekst zawiera inny, daje includes().

Pytanie 35

Jak ustawić w CSS, by link NIEodwiedzony był żółty, a odwiedzony - zielony?

a:visited { color: yellow; } a:link { color: green; }

a:hover { color: green; } a.link { color: yellow; }

a:link { color: yellow; } a:visited { color: green; }

a:hover { color: yellow; } a:visited { color: green; }

Liczą się dwie właściwe pseudoklasy i przypisanie im właściwych kolorów. a:hover opisuje wygląd linku pod kursorem, a nie stan odwiedzenia, więc warianty z a:hover nie spełniają warunku. Zapis a.link to selektor klasy o nazwie „link”, a nie pseudoklasa stanu. Wariant zamieniający kolory miejscami (odwiedzony żółty, nieodwiedzony zielony) odwraca wymaganie z pytania. Nieodwiedzony link ustawia a:link { color: yellow; }, a odwiedzony a:visited { color: green; }.

Pytanie 36

Integralność referencyjna w relacyjnych bazach danych oznacza, że

A. każdemu kluczowi głównemu przyporządkowany jest dokładnie jeden klucz obcy w powiązanych tabelach

B. wartość klucza obcego w danej tabeli musi być albo równa wartości klucza głównego w związanej z nią tabeli albo równa wartości NULL

C. klucz główny lub klucz obcy nie mogą zawierać wartości NULL

D. wartość klucza głównego oraz klucza obcego nie może być pusta

Integralność referencyjna jest kluczowym pojęciem w modelu relacyjnych baz danych, które zapewnia spójność i wiarygodność danych. Odpowiedź dotycząca wartości klucza obcego w danej tabeli, która musi być równa wartości klucza głównego w powiązanej tabeli lub NULL, jest zgodna z zasadami projektowania baz danych. Klucz obcy stanowi odniesienie do klucza głównego w innej tabeli, co umożliwia utrzymanie relacji między danymi. Na przykład, w bazie danych dotyczącej szkoły, tabela 'Uczniowie' może mieć kolumnę 'KlasaID', która jest kluczem obcym odnoszącym się do 'KlasaID' w tabeli 'Klasy'. Integralność referencyjna zapewnia, że każdy uczeń jest przypisany do istniejącej klasy, a jeśli uczeń nie jest przypisany do żadnej klasy, wartość ta może być NULL. Praktyczne zastosowanie tej zasady pozwala uniknąć błędów, takich jak pozostawienie ucznia bez przypisania do klasy, co mogłoby prowadzić do nieporozumień w analizach danych. Zgodnie z dobrymi praktykami, integralność referencyjna powinna być implementowana na poziomie bazy danych, aby automatycznie wymuszać te zasady, co zwiększa jakość i spójność gromadzonych danych.

Pytanie 37

Klucz obcy w tabeli jest używany w celu

A. umożliwienia jednoznacznej identyfikacji rekordu w danej tabeli

B. zdefiniowania relacji 1..n łączącej go z kluczem głównym innej tabeli

C. opracowania formularza do wprowadzania danych do tabeli

D. połączenia go z innymi kluczami obcymi w tabeli

Klucz obcy w tabeli pełni kluczową rolę w definiowaniu relacji między tabelami w bazach danych. Dzięki zastosowaniu klucza obcego możliwe jest określenie relacji 1..n, co oznacza, że jeden rekord w tabeli głównej może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli podrzędnej. Przykładem może być tabela 'Klienci' i tabela 'Zamówienia', gdzie klucz obcy w tabeli 'Zamówienia' wskazuje na klucz główny w tabeli 'Klienci'. To pozwala na gromadzenie wielu zamówień dla jednego klienta, co jest niezbędne w systemach e-commerce. Praktyczne wdrożenie kluczy obcych wspiera integralność danych oraz zapobiega ich duplikacji. Właściwe projektowanie relacji w bazach danych zgodnie z zasadami normalizacji wprowadza przejrzystość i efektywność w zarządzaniu danymi, a także ułatwia ich późniejszą analizę i raportowanie. W branży IT standardem jest stosowanie kluczy obcych w celu zapewnienia spójności i relacyjności danych, co jest istotne dla każdej aplikacji opierającej się na bazach danych.

Pytanie 38

Który modyfikator jest związany z opisem podanym poniżej?

Metoda oraz zmienna jest dostępna wyłącznie dla innych metod własnej klasy.

A. public

B. protected

C. static

D. private

Modyfikator static to pojęcie związane nie z ograniczaniem dostępu, a z przypisywaniem pola lub metody do samej klasy, a nie instancji obiektu. Użycie static nie wpływa na kontrolę dostępu do metod lub zmiennych z innych klas, jest raczej związane z zarządzaniem pamięcią i odwołaniami. Public z kolei oznacza brak ograniczeń w dostępie, umożliwiając użycie metod i zmiennych przez inne klasy, co jest przeciwieństwem private. Public sprawia, że elementy klasy są dostępne dla wszystkich, co może prowadzić do niezamierzonych zmian i trudności w utrzymaniu kodu szczególnie w dużych systemach. Protected to modyfikator pozwalający na dostęp do elementów klasy jedynie klasom dziedziczącym i znajdującym się w tym samym pakiecie (w Java). Jest przydatny w dziedziczeniu, ale nie ogranicza dostępu tak jak private. Typowym błędem jest mylenie static i public z mechanizmami ochrony danych, podczas gdy odnoszą się one do innych aspektów zarządzania klasami. Static dotyczy współdzielenia danych w obrębie klasy, a public szerokiego dostępu. Wybór odpowiedniego modyfikatora dostępu jak private jest kluczowy dla implementacji enkapsulacji, co jest fundamentem bezpieczeństwa i elastyczności w programowaniu obiektowym. Static i public to koncepcje o różnym zastosowaniu, niekoniecznie związane z ochroną i ukrywaniem danych przed dostępem zewnętrznym.

Pytanie 39

Innym określeniem saturacji koloru jest:

A. nasycenie koloru

B. przezroczystość koloru

C. dopełnienie koloru

D. jasność koloru

Pozostałe pojęcia dotyczą innych cech barwy. Jasność mówi, jak ciemny lub jasny jest kolor (a nie jak intensywny). Dopełnienie to barwa leżąca po przeciwnej stronie koła kolorów. Przezroczystość określa kanał alfa, czyli stopień prześwitywania. Z nasyceniem tożsama jest saturacja.

Pytanie 40

Do której właściwości CSS można przypisać wartości static, relative, fixed, absolute, sticky?

text-transform

display

position

list-style-type

Pozostałe właściwości przyjmują inne wartości. display steruje typem wyświetlania (block, inline, flex). list-style-type ustala rodzaj punktora listy. text-transform zmienia wielkość liter (uppercase, lowercase). Słowa relative, absolute, sticky należą do position.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej