Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 22:38
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 22:54

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W znaczniku meta w miejsce kropek należy wpisać

<meta name="description" content="…">
A. język dokumentu.
B. nazwę edytora.
C. streszczenie treści strony.
D. informację o dostosowaniu do urządzeń mobilnych.
W meta tagu, w polu 'content' powinno być streszczenie tego, co jest na stronie. To bardzo ważne dla SEO, czyli optymalizacji strony pod kątem wyszukiwarek. Taki opis pojawia się w wynikach wyszukiwania, co wpływa na to, jak użytkownicy postrzegają stronę i czy klikną w link. Fajnie by było, gdyby był krótki, zrozumiały i zawierał ważne słowa kluczowe dotyczące tematu strony. Na przykład, jeśli strona jest o zdrowym jedzeniu, można napisać coś w stylu: 'Poradnik zdrowego odżywiania z przepisami i wskazówkami na lepszy styl życia'. Użycie tych znaczników meta zgodnie z zaleceniami Google i innych wyszukiwarek zwiększa szansę, że strona będzie lepiej widoczna w sieci. Dlatego dobrze, żeby używać tego znacznika w odpowiedni sposób, bo to naprawdę pomaga w poprawie widoczności strony w internecie.

Pytanie 2

Jaki jest najłatwiejszy i najmniej czasochłonny sposób przetestowania strony w różnych przeglądarkach i ich wersjach?

A. instalacja różnych przeglądarek na kilku komputerach i testowanie
B. użycie emulatora przeglądarek (np. usługi typu Browser Sandbox)
C. użycie walidatora kodu HTML
D. test tylko w jednej przeglądarce, zakładając zgodność pozostałych
Pozostałe metody są wolniejsze lub niepełne. Instalowanie wielu przeglądarek na kilku komputerach jest pracochłonne. Walidator HTML sprawdza poprawność kodu, ale nie pokazuje wyglądu w różnych przeglądarkach. Test w jednej przeglądarce „na wiarę” nie wykrywa różnic. Najwygodniejszy jest emulator przeglądarek.

Pytanie 3

Jaką wartość przyjmie zmienna po wykonaniu poniższego fragmentu kodu w JavaScript?

var w=0;
var i=1;
for (i = 1; i < 50; i++)
{
    if (i%2 == 0)
        w += i;
}
A. suma wszystkich naturalnych liczb nieparzystych, które są większe od 50
B. suma naturalnych liczb parzystych, które są mniejsze od 50
C. liczbie naturalnych liczb parzystych większych od 50
D. liczbom naturalnym, które są nieparzyste i mniejsze od 50
Pozostałe odpowiedzi przedstawiają niepoprawne interpretacje kodu, co często wynika z nieprawidłowego zrozumienia mechanizmów iteracji i warunków w programowaniu. Pierwsza z opcji sugeruje, że kod oblicza sumę nieparzystych liczb większych od 50. Jest to błędne, ponieważ pętla kończy się na i<50, więc żadna liczba większa od 50 nie jest w ogóle brana pod uwagę. Ponadto warunek if w kodzie sprawdza parzystość, a nie nieparzystość. Kolejna koncepcja sugeruje liczenie nieparzystych liczb mniejszych od 50. Choć liczby nieparzyste są brane pod uwagę w iteracji, kod nie posiada mechanizmu ich liczenia, gdyż w instrukcji if sprawdzana jest parzystość, co skutkuje pominięciem operacji na nieparzystych liczbach. Ostania odpowiedź to liczba parzystych większych od 50, co również jest nieprawidłowe z powodu ograniczenia iteracji do i<50 oraz fakt, że kod sumuje wartości, a nie zlicza ich ilość. Zrozumienie kluczowych mechanizmów, takich jak operator modulo i pętle, jest niezbędne do prawidłowej analizy działania algorytmów. Takie błędy są powszechne, gdy nie uwzględnia się dokładnego działania warunków kontrolnych i zakresów iteracji, co jest istotne w kontekście pisania efektywnego i poprawnego kodu programistycznego. Poprawne rozumienie tych koncepcji jest fundamentalne w rozwoju umiejętności programistycznych i zapobiega częstym błędom logicznym w kodzie.

Pytanie 4

Zapis w języku JavaScript:

x = przedmiot.nazwa();
wskazuje, że
A. Zmienna x będzie przechowywać rezultat działania funkcji przedmiot.
B. Zmienna x będzie przechowywać rezultat wykonania metody nazwa.
C. nazwa jest polem w klasie przedmiot.
D. nazwa stanowi właściwość obiektu przedmiot.
W kontekście przedstawionego pytania, niepoprawne odpowiedzi sugerują nieporozumienia dotyczące struktury obiektów w JavaScript oraz różnicy pomiędzy metodami a właściwościami. W szczególności, wskazanie, że nazwa jest właściwością obiektu przedmiot, jest mylne, ponieważ w tej konstrukcji 'nazwa' nie jest statycznym atrybutem, lecz metodą, co implikuje, że jest funkcją, a nie prostą wartością. Istotne jest zrozumienie, że właściwości obiektów przechowują dane, ale metody wykonują operacje na tych danych. Dodatkowo, mylenie metody z polem klasy prowadzi do błędnego postrzegania obiektów. W JavaScript, metody są funkcjami przypisanymi do obiektów, podczas gdy pola klasy, nazywane właściwościami, są zupełnie innym bytem. Typowe błędy myślowe w tym kontekście obejmują również nieznajomość pojęcia kontekstu wykonania, który w JavaScript jest kluczowy dla zrozumienia, jak metody działają w odniesieniu do obiektów. Właściwe zrozumienie tych różnic jest fundamentalne dla efektywnego programowania obiektowego. Używanie obiektów w JavaScript powinno opierać się na jasnym rozróżnieniu pomiędzy ich właściwościami a funkcjami, co skutkuje bardziej zorganizowanym i zrozumiałym kodem.

Pytanie 5

Osobistym środkiem ochrony oczu i twarzy jest:

A. osłona z pleksi między stanowiskami
B. fartuch ochronny
C. przyłbica
D. sprzęt filtrujący powietrze
Przyłbica to środek ochrony indywidualnej (osobistej), który osłania oczy i twarz pracownika przed zagrożeniami - odpryskami, pyłem czy promieniowaniem. „Indywidualny” oznacza, że chroni konkretną osobę, która go nosi, w odróżnieniu od ochrony zbiorowej (np. osłon, barier), zabezpieczającej wszystkich na stanowisku. Do ochrony oczu i twarzy zalicza się też gogle i okulary ochronne. Dobór środka zależy od rodzaju zagrożenia na danym stanowisku. Dlatego osobistym środkiem ochrony oczu i twarzy jest przyłbica.

Pytanie 6

Aby zweryfikować konfigurację w pliku php.ini, można uruchomić skrypt PHP, który zawiera zapis

A. <?php phpcredits(); ?>
B. <?php echo phpversion(); ?>
C. <?php phpinfo(); ?>
D. <?php ini_set(); ?>
Wszelkie inne odpowiedzi nie spełniają funkcji dostarczania szczegółowych informacji o konfiguracji PHP w sposób tak kompleksowy jak phpinfo(). Funkcja <?php phpcredits(); ?> dostarcza informacji o autorach PHP oraz licencjach, ale nie ma na celu sprawdzania ustawień konfiguracyjnych. Jest to użyteczne w kontekście edukacyjnym, ale nie w praktyce związanej z konfiguracją. Z kolei <?php ini_set(); ?> jest używana do ustawiania wartości konfiguracyjnych w czasie działania skryptu, a nie do ich podglądania. I choć może być przydatna do dostosowywania środowiska, nie generuje podsumowania obecnych ustawień. Ostatnia odpowiedź, <?php echo phpversion(); ?>, jedynie zwraca wersję PHP, co również jest zbyt ograniczone, aby uzyskać pełny obraz konfiguracyjny. Błędem jest zatem założenie, że wystarczy znać wersję PHP lub autorów, aby prawidłowo skonfigurować środowisko, gdyż kluczowe są szczegóły dotyczące ustawień. Zrozumienie tych różnić jest kluczowe dla efektywnego zarządzania środowiskiem PHP i unikania problemów, które mogą wynikać z nieodpowiednich konfiguracji.

Pytanie 7

Tablice superglobalne $_COOKIE oraz $_SESSION należą do języka:

A. C#
B. PHP
C. JavaScript
D. Perl
Tablice superglobalne $_COOKIE i $_SESSION to elementy języka PHP - dają dostęp odpowiednio do ciasteczek i danych sesji. Znak $ przed nazwą to charakterystyczny dla PHP zapis zmiennej. Dlatego należą do PHP.

Pytanie 8

Które stwierdzenie jest poprawne w odniesieniu do grafiki rastrowej?

A. nie jest zapisywana w formacie WMF
B. podczas skalowania obraz nie traci na jakości
C. obraz opisany jest figurami geometrycznymi w układzie współrzędnych
D. to obraz przedstawiony jako siatka odpowiednio kolorowanych pikseli
Pozostałe zdania są fałszywe lub dotyczą grafiki WEKTOROWEJ. Przy skalowaniu rastrowy obraz TRACI jakość (piksele się powiększają). Opis figurami geometrycznymi w układzie współrzędnych to cecha grafiki wektorowej. WMF to format wektorowy. Grafikę rastrową opisuje siatka kolorowanych pikseli.

Pytanie 9

W językach programowania o układzie strukturalnym, aby przechować dane o 50 uczniach (ich imionach, nazwiskach oraz średniej ocen), konieczne jest zastosowanie

A. struktury z 50 elementami o składowych typu tablicowego
B. tablicy z 50 elementami o składowych typu łańcuchowego
C. tablicy z 50 elementami o składowych strukturalnych
D. klasy z 50 elementami typu tablicowego
Wybór tablicy 50 elementów o składowych strukturalnych jest prawidłowy ze względu na potrzebę przechowywania złożonych danych o uczniach. W tym przypadku, każdy element tablicy powinien reprezentować jednego ucznia i zawierać jego imię, nazwisko oraz średnią ocen. Struktura danych, taka jak struktura, pozwala na grupowanie różnych typów danych w jeden obiekt, co jest zgodne z dobrymi praktykami programowania w językach strukturalnych. Przykładowo, w języku C można zadeklarować strukturę dla ucznia w następujący sposób: `struct Uczen { char imie[50]; char nazwisko[50]; float srednia; };`. Następnie można utworzyć tablicę 50 elementów tej struktury: `struct Uczen uczniowie[50];`. Stosowanie struktur w tym kontekście ułatwia zarządzanie danymi i zwiększa czytelność kodu, co jest szczególnie ważne w przypadku projektów wymagających łatwego dostępu do różnych atrybutów obiektów. Używanie dobrze zdefiniowanych struktur danych jest zgodne z zasadami programowania obiektowego, nawet w językach proceduralnych, i przyczynia się do lepszej organizacji kodu oraz jego skalowalności.

Pytanie 10

Przed przystąpieniem do tworzenia kopii zapasowej bazy danych, aby była ona poprawna i zdatna do późniejszego przywrócenia, konieczne jest sprawdzenie

A. opcji udostępnienia bazy danych
B. poprawności składni zapytań
C. uprawnień dostępu do serwera bazy danych
D. spójności bazy danych
Spójność bazy danych to kluczowy aspekt, który należy sprawdzić przed wykonaniem kopii bezpieczeństwa. Oznacza to, że wszystkie dane w bazie muszą być zgodne z ustalonymi regułami i zapewniać prawidłowe relacje między różnymi tabelami oraz rekordami. Na przykład, jeżeli w bazie danych znajdują się relacje między tabelami, to każda referencja musi wskazywać na istniejący rekord. W praktyce, przed wykonaniem kopii zapasowej, administratorzy często przeprowadzają operacje takie jak walidacja danych, aby upewnić się, że nie ma błędów, które mogłyby prowadzić do nieprawidłowych wyników po przywróceniu danych. Dobre praktyki w zarządzaniu bazami danych, takie jak regularne wykonywanie kontroli spójności oraz audytów danych, pomagają zminimalizować ryzyko problemów z danymi. Warto również korzystać z narzędzi automatyzacyjnych, które mogą wykrywać niezgodności w danych, co znacznie ułatwia proces przed wykonaniem kopii zapasowej.

Pytanie 11

Przedstawiony w ramce fragment kwerendy SQL ma za zadanie wybrać

SELECT COUNT(wartosc) FROM ...
A. średnią w kolumnie wartosc.
B. liczbę wierszy.
C. sumę w kolumnie wartosc.
D. liczbę kolumn.
Poprawnie: wyrażenie SELECT COUNT(wartosc) ma za zadanie zwrócić liczbę wierszy, w których kolumna wartosc nie jest pusta (czyli nie ma wartości NULL). Funkcja agregująca COUNT() w SQL właśnie do tego służy – zlicza rekordy. W wersji COUNT(nazwa_kolumny) zliczane są tylko te wiersze, gdzie w tej kolumnie znajduje się jakaś konkretna wartość. To jest ważne rozróżnienie: COUNT(*) liczy wszystkie wiersze w tabeli lub wyniku kwerendy, natomiast COUNT(wartosc) pomija rekordy z NULL w tej kolumnie. Moim zdaniem to jedna z podstawowych rzeczy, które trzeba mieć „w ręku”, pracując z bazami danych. W praktyce używa się tego np. do sprawdzenia, ilu klientów podało numer telefonu, ilu pracowników ma przypisaną premię, ile zamówień ma ustawioną datę realizacji itd. Zamiast ręcznie przeglądać dane, odpalasz prostą kwerendę: SELECT COUNT(telefon) FROM klienci; i od razu wiesz, ile jest uzupełnionych pól. Dobre praktyki mówią też, żeby świadomie wybierać pomiędzy COUNT(*) a COUNT(kolumna), bo dają one różne wyniki przy brakach danych. W raportowaniu biznesowym to ma ogromne znaczenie, bo łatwo wyciągnąć złe wnioski, jeśli ktoś nie rozumie, co dokładnie liczy dana funkcja. W projektach komercyjnych COUNT() jest jedną z najczęściej używanych funkcji agregujących obok SUM(), AVG(), MIN() i MAX(), więc warto od razu nauczyć się jej poprawnej interpretacji i stosowania w połączeniu z klauzulą WHERE oraz GROUP BY, żeby liczyć wiersze spełniające konkretne warunki, np. ilu użytkowników aktywowało konto w danym miesiącu.

Pytanie 12

Jakiego typu mechanizm zabezpieczeń dotyczący uruchamiania aplikacji jest obecny w środowisku wykonawczym platformy .NET Framework?

A. Mechanizm uruchamiania aplikacji oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) i na rolach (RBS - Role-Based Security)
B. Mechanizm uruchamiania aplikacji dla bibliotek klas
C. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez funkcję Windows API (Application Programming Interface)
D. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez frameworki aplikacji internetowych (ASP.NET)
Odpowiedź dotycząca mechanizmu bezpieczeństwa opartego na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) oraz na rolach (RBS - Role-Based Security) jest prawidłowa, ponieważ stanowi kluczowy element architektury zabezpieczeń w platformie .NET Framework. CAS pozwala na precyzyjne definiowanie uprawnień, jakie aplikacje mają w swoim działaniu, co jest niezwykle istotne w kontekście ochrony zasobów systemowych i danych użytkowników. Mechanizm ten umożliwia ograniczenie dostępu do operacji, takich jak zapis do plików, dostęp do sieci czy zmiana ustawień systemowych, co jest szczególnie ważne w aplikacjach działających w niezaufanym środowisku. RBS natomiast pozwala na przypisywanie uprawnień na podstawie ról użytkowników, co czyni zarządzanie dostępem bardziej elastycznym i zgodnym z dobrymi praktykami bezpieczeństwa. Przykładem zastosowania tych mechanizmów jest rozwijanie aplikacji webowych, które muszą działać w warunkach silnych ograniczeń bezpieczeństwa, na przykład w chmurze. W takich przypadkach możliwość precyzyjnego zarządzania uprawnieniami staje się kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa danych i integralności systemu.

Pytanie 13

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; }
B. nav { float: left; } aside { float: left; }
C. aside {float: left; }
D. nav { float: right; } section { float: right; }
Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. &lt;aside&gt;, potem &lt;section&gt;, a na końcu &lt;nav&gt;, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie.

W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie.

Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 14

Zestawienie dwóch kolorów znajdujących się po przeciwnych stronach na kole barw stanowi zestawienie

A. monochromatycznym
B. dopełniającym
C. trójkątnym
D. sąsiednim
Wybór sąsiadujących barw oznaczałby połączenie kolorów, które leżą obok siebie na kole barw, co prowadzi do efektu harmonijnego i spokojnego, ale nie intensywnego, jak w przypadku barw dopełniających. Tego typu zestawienia są często stosowane w projektach wymagających łagodnych przejść kolorystycznych, np. w architekturze wnętrz. Monochromatyczne zestawienia, z drugiej strony, polegają na używaniu różnych odcieni, tonów lub nasycenia jednej barwy, uzyskując efekt spójności, ale bez kontrastu. Takie podejście może być stosowane w minimalistycznych projektach, ale nie wykorzystuje pełnego potencjału kontrastów. Natomiast koncepcja trójkątnych zestawień kolorystycznych odnosi się do używania trzech kolorów, które tworzą trójkąt równoboczny na kole barw, co także prowadzi do harmonii, ale niekoniecznie do dynamiki i intensywności, które charakteryzują połączenia dopełniające. Typowym błędem myślowym jest pomylenie pojęcia kontrastu z harmonią, co prowadzi do niepoprawnych wniosków o funkcji poszczególnych zestawień kolorystycznych w praktyce projektowej.

Pytanie 15

Jakiego wyniku można się spodziewać po wykonaniu zapytania na przedstawionej tabeli?

SELECTCOUNT(DISTINCT wykonawca)
FROM`muzyka`;
IDtytul_plytywykonawcarok_nagraniaopis
1Czas jak rzekaCzesław Niemen2005Przyjdź W Taka Noc itp.
2IkonaStan Borys2014
3AerolitCzesław Niemen2017Winylowa reedycja płyty "Aerolit"
4JourneyMikołaj Czechowski2013
A. 1
B. 0
C. 3
D. 4
Zapytanie SQL SELECT COUNT(DISTINCT wykonawca) FROM muzyka; służy do zliczenia unikalnych wartości w kolumnie wykonawca w tabeli muzyka. W kontekście dostarczonej tabeli istnieje trzech różnych wykonawców: Czesław Niemen Stan Borys i Mikołaj Czechowski. Funkcja COUNT w połączeniu z DISTINCT pozwala na zliczenie jedynie unikalnych wystąpień wartości co oznacza że pomimo dwukrotnego wystąpienia Czesława Niemena zostanie on policzony tylko raz. Takie podejście jest kluczowe w analizie danych gdzie istotne jest rozważenie jedynie niepowtarzających się wartości na przykład w analizach raportów dotyczących różnorodności portfolio wykonawców w wytwórni muzycznej. Dobre praktyki w SQL zalecają użycie DISTINCT w sytuacjach wymagających precyzyjnego określenia różnorodności danych w kolumnie co nie tylko wspiera dokładność analiz ale również optymalizuje wydajność zapytań poprzez redukcję ilości danych do przetworzenia. Zrozumienie tego mechanizmu jest istotne w zarządzaniu bazami danych oraz w analizach biznesowych.

Pytanie 16

Który znacznik lub grupa znaczników nie są stosowane do definiowania struktury strony HTML?

A. <div>
B. <header>, <footer>
C. <i>, <b>, <u>
D. <section>
Znacznik <i>, <b>, <u> jest stosowany głównie do celów prezentacyjnych, a nie do definiowania struktury dokumentu HTML. <i> oznacza tekst kursywą, <b> tekst pogrubiony, a <u> tekst podkreślony. Te znaczniki są częścią HTML, ale ich główną funkcją jest wzbogacenie wizualne treści, co nie ma związku z logiczną strukturą strony. W kontekście dobrych praktyk webowych, zaleca się stosowanie znaczników semantycznych, które dostarczają bardziej zrozumiałych informacji o treści strony wyszukiwarkom i asystentom technologicznym. Przykładowo, zamiast używać <b> dla podkreślenia znaczenia tekstu, warto skorzystać z <strong>, który również pogrubia tekst, ale dodatkowo wskazuje, że jest on istotny. Dobre praktyki sugerują, aby struktura strony była wyraźna i zrozumiała, co ułatwia nawigację oraz dostępność. Właściwe użycie znaczników takich jak <header>, <footer> czy <section> pomaga w tworzeniu jasnej i logicznej hierarchii dokumentu.

Pytanie 17

W JavaScript metoda getElementById odnosi się do

A. zmiennej numerycznej
B. klasy zdefiniowanej w CSS
C. znacznika HTML o wskazanym id
D. znacznika HTML o podanej nazwie klasy
Metoda getElementById w JavaScript jest kluczowym narzędziem do interakcji z modelowaniem DOM (Document Object Model). Służy do uzyskiwania dostępu do pojedynczego elementu HTML na podstawie jego atrybutu id, co jest zgodne z zasadą unikalności identyfikatorów w dokumencie HTML. Dzięki temu programiści mogą stosunkowo łatwo manipulować pojedynczymi elementami, co jest istotne w dynamicznych aplikacjach internetowych. Przykładem zastosowania tej metody może być zmiana tekstu w elemencie <h1>, gdzie używamy getElementById('myHeader').innerHTML = 'Nowy nagłówek';. Zgodnie z dobrymi praktykami, powinno się unikać używania zduplikowanych id w dokumencie, aby zapewnić, że metoda ta zawsze zwraca jeden, a nie wiele elementów. Warto również pamiętać, że w przypadku braku elementu o podanym id, metoda zwróci null, co powinno być uwzględnione w logice aplikacji, aby uniknąć błędów. Użycie tej metody jest standardem w programowaniu JavaScript i stanowi fundament dla wielu bardziej zaawansowanych technik manipulacji DOM.

Pytanie 18

Czym autoryzuje się załatwianie spraw urzędowych przez internet?

A. profilem zaufanym
B. numerem NIP
C. imieniem i nazwiskiem
D. serią i numerem dowodu osobistego
Sprawy urzędowe przez internet (np. na platformie ePUAP, mObywatel) autoryzuje się PROFILEM ZAUFANYM - bezpłatnym, potwierdzonym narzędziem tożsamości, które pełni rolę „podpisu” online. Dzięki niemu urząd ma pewność, kto składa wniosek. Zapamiętaj: profil zaufany = elektroniczne potwierdzenie tożsamości w e-administracji.

Pytanie 19

Który zapis służy do zdefiniowania klucza obcego w MySQL?

A.
UNIQUE KEY(ID)
B.
PRIMARY KEY(ID)
C.
AUTO_INCREMENT(ID)
D.
FOREIGN KEY(ID)
W MySQL klucz obcy definiuje się zapisem FOREIGN KEY(ID) - wiąże kolumnę z kluczem głównym tabeli nadrzędnej, zapewniając integralność relacji. Dlatego klucz obcy tworzy FOREIGN KEY(ID).

Pytanie 20

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5;
Wynikiem uruchomienia przedstawionego zapytania SQL jest:
A. Liczba wszystkich uczniów.
B. Średnia ocen wszystkich uczniów.
C. Liczba uczniów, których średnia ocen wynosi 5.
D. Suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5.
Poprawnie – to zapytanie zwraca liczbę uczniów, których kolumna „srednia” ma wartość równą dokładnie 5. Funkcja agregująca COUNT(*) w SQL nie liczy sumy ani średniej, tylko po prostu zlicza wiersze spełniające warunek w klauzuli WHERE. W tym przypadku tabela Uczniowie jest filtrowana warunkiem srednia = 5, więc do liczenia trafiają wyłącznie rekordy uczniów, którzy mają średnią ocen równą 5. Dopiero na takim przefiltrowanym zbiorze wykonywany jest COUNT(*), który zwraca jedną liczbę – ile takich rekordów istnieje. Moim zdaniem to jedno z najczęściej używanych połączeń: WHERE + COUNT(*), bo w praktyce non stop chcemy wiedzieć „ile jest elementów spełniających warunek”. W raportach, panelach administracyjnych, dashboardach – np. ile jest klientów z określonym statusem, ilu użytkowników ma aktywne konto, ilu pracowników ma premię powyżej jakiegoś progu itd. Warto też zauważyć, że COUNT(*) liczy wszystkie wiersze, niezależnie od tego, czy jakieś inne kolumny są NULL, a kluczowe jest tylko to, że warunek WHERE jest spełniony. Dobrą praktyką jest zawsze dokładne określanie warunku filtrowania, bo drobna zmiana, np. srednia >= 5 zamiast srednia = 5, całkowicie zmienia znaczenie zapytania. W projektowaniu baz danych i zapytań SQL takie precyzyjne myślenie o warunkach i funkcjach agregujących jest absolutną podstawą profesjonalnej pracy z danymi.

Pytanie 21

W języku HTML, aby uzyskać efekt podobny do tego w przykładzie, trzeba użyć konstrukcji

Ilustracja do pytania
A. <p><big>Duży tekst</p> zwykły tekst
B. <p><strike>Duży tekst zwykły tekst</p>
C. <p><big>Duży tekst</big> zwykły tekst</p>
D. <p><strike>Duży tekst</strike> zwykły tekst</p>
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku HTML, aby zwiększyć rozmiar czcionki dla części tekstu, można użyć znacznika <big>. Znacznik ten powoduje, że tekst wewnątrz jest wyświetlany w większym rozmiarze niż tekst otaczający. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy chcemy wyróżnić część tekstu bez stosowania zaawansowanego stylu CSS. Chociaż <big> jest uznawany za przestarzały w nowoczesnym HTML, dla celów edukacyjnych i zgodności z starszymi dokumentami HTML wciąż może być stosowany. Praktyką zalecaną w aktualnych standardach jest używanie stylów CSS, np. poprzez przypisanie klasy lub bezpośrednie stylowanie in-line. Warto zaznaczyć, że stosowanie <big> nie jest zalecane w nowych projektach, ponieważ CSS oferuje większą elastyczność i kontrolę nad wyglądem tekstu. Niemniej jednak, znajomość takich znaczników jak <big> pomaga w zrozumieniu, jak rozwijał się HTML i jakie są różnice między starszymi a nowoczesnymi metodami formatowania tekstu.

Pytanie 22

W PHP, aby połączyć się z bazą danych MySQL przy użyciu biblioteki mysqli, w zapisie zamieszczonym poniżej, w miejscu litery 'c' powinno się wpisać

Ilustracja do pytania
A. nazwę bazy danych
B. hasło użytkownika
C. lokalizację serwera bazy danych
D. nazwę użytkownika
W języku PHP używając biblioteki mysqli do połączenia z bazą danych MySQL, jako drugi argument funkcji mysqli należy podać nazwę użytkownika. Konstruktor mysqli przyjmuje pięć głównych argumentów: lokalizację serwera, nazwę użytkownika, hasło użytkownika, nazwę bazy danych oraz opcjonalne port i socket. Nazwa użytkownika jest kluczowa, ponieważ określa, który użytkownik bazy danych będzie używany do połączenia. Najczęściej używanym użytkownikiem przy lokalnych połączeniach testowych jest 'root', ale w środowiskach produkcyjnych stosuje się bardziej restrykcyjne podejście, tworząc dedykowane konta z ograniczonymi uprawnieniami dostępowymi. Korzystając z odpowiednich danych uwierzytelniających, można także lepiej logować działania i zarządzać prawami dostępu. Dobra praktyka wymaga, aby hasło było przechowywane bezpiecznie, np. w plikach konfiguracyjnych poza dostępem zewnętrznym, a dane użytkownika zawsze były szyfrowane przy przesyłaniu. Znajomość poprawnej konfiguracji połączenia z bazą danych jest kluczowa dla bezpieczeństwa i wydajności aplikacji.

Pytanie 23

Który model barw stosuje się do wyświetlania kolorów na ekranie monitora?

A. RGB
B. CMY
C. CMYK
D. HLS
Do wyświetlania kolorów na ekranie stosuje się model RGB - obraz powstaje z mieszania trzech barw światła: czerwonej, zielonej i niebieskiej (model addytywny). Dlatego na monitorze używa się RGB.

Pytanie 24

Który zestaw pojęć opisuje interfejs użytkownika strony internetowej?

A. obróbka danych, system zarządzania treścią, projektowanie informacji
B. szkic strony, diagram witryny, diagram przepływu informacji
C. przyciski, menu, interakcja użytkownika z aplikacją
D. wysyłanie zapytań do bazy, skrypty PHP
Pozostałe zestawy dotyczą innych obszarów. Wysyłanie zapytań do bazy i skrypty PHP to warstwa serwerowa (back-end) - działa „w tle” i nie jest tym, co użytkownik klika. Szkic strony, diagram witryny i diagram przepływu informacji to artefakty etapu PROJEKTOWANIA, pomagające zaplanować serwis, lecz nie są samym interfejsem. Obróbka danych, CMS i projektowanie informacji opisują tworzenie i zarządzanie treścią, a nie warstwę, z którą styka się użytkownik. Interfejs to przyciski, menu i interakcja, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 25

Która z funkcji SQL nie wymaga podania argumentów?

A.
NOW()
B.
UPPER()
C.
LEN()
D.
YEAR()
Funkcja NOW() zwraca bieżącą datę i godzinę z serwera bazy i nie przyjmuje żadnych argumentów - wystarczy SELECT NOW(). Używa się jej np. do automatycznego zapisania znacznika czasu utworzenia rekordu. Pozostałe podane funkcje muszą dostać dane wejściowe, na których działają. Dlatego funkcją bez argumentów jest NOW().

Pytanie 26

Jakie informacje przechowuje w PHP zmienna $_SERVER?

A. dane z formularza przetwarzanego na serwerze
B. dane dotyczące sesji
C. m.in. adres IP serwera i nazwę protokołu
D. nazwy ciasteczek i powiązane dane
Pozostałe opisy dotyczą innych superglobalnych. Dane z formularza trzyma $_POST/$_GET, dane sesji - $_SESSION, a ciasteczka - $_COOKIE. Informacje o serwerze i żądaniu zawiera $_SERVER.

Pytanie 27

Jaki typ danych w PHP oznacza float?

A. logiczny
B. całkowity
C. łańcuchowy
D. zmiennoprzecinkowy
Typ float w PHP oznacza liczbę ZMIENNOPRZECINKOWĄ (rzeczywistą), czyli z częścią ułamkową, np. 3.14. Część dziesiętną zapisuje się kropką. Dlatego float to typ zmiennoprzecinkowy.

Pytanie 28

Funkcja
fun1(a,b) {
  if(a % 2 != 0) a++;
  for(let n = a; n <= b; n+=2) document.write(n);
}
ma na celu

A. sprawdzenie, czy liczba a jest nieparzysta; w przypadku pozytywnej odpowiedzi, jej wypisanie
B. wypisanie liczb parzystych w zakresie od a do b
C. wypisanie wszystkich liczb w przedziale od a do b
D. zwrócenie parzystych wartości liczb od a do b
W przypadku pierwszej błędnej odpowiedzi, najważniejszy błąd to myślenie, że funkcja zwraca wartości parzyste jak zwykły wynik. W rzeczywistości funkcja wypisuje te liczby na stronie za pomocą document.write(), więc to jest kluczowy szczegół. Druga niepoprawna odpowiedź jest na dobrej drodze, ale myli się w interpretacji 'wypisania liczb parzystych z przedziału od a do b'. Funkcja nie tylko wypisuje liczby parzyste, ale też sprawdza, czy a jest nieparzyste, i wtedy zmienia tę wartość. Co do trzeciej błędnej odpowiedzi, sugeruje ona, że funkcja wypisuje wszystkie liczby między a a b, co jest zupełnie błędne, bo pętla for zwiększa n o 2, więc tylko parzyste liczby się pojawią. Rozumienie jak działa pętla for oraz operator modulo jest kluczowe, żeby dobrze zrozumieć tę funkcję. Jeśli nie ogarniasz tych podstaw, ciężko będzie analizować kod w JavaScript i pisać lepsze programy.

Pytanie 29

W języku PHP zapisano fragment kodu. Plik cookie utworzony przy pomocy tego polecenia

setcookie("osoba", "Anna Kowalska", time()+(3600*24));
A. będzie przechowywany na serwerze przez 24 godziny
B. zostanie usunięty po jednej godzinie od momentu jego utworzenia
C. zostanie usunięty po 24 godzinach od jego stworzenia
D. będzie przechowywany na serwerze przez jedną godzinę
W kontekście używania plików cookie w PHP ważne jest zrozumienie różnicy pomiędzy przechowywaniem danych na serwerze a w przeglądarce użytkownika. Pliki cookie są przechowywane po stronie klienta a nie na serwerze co oznacza że odpowiedź o przechowywaniu cookie na serwerze jest błędna. Plik cookie wygasa po określonym czasie od jego ustawienia co jest ustalane poprzez czas wygaśnięcia podany jako trzeci parametr funkcji setcookie. W analizowanym fragmencie kodu czas wygaśnięcia jest ustawiony poprzez dodanie liczby sekund odpowiadającej jednemu dniu do bieżącego czasu co oznacza że plik cookie zostanie usunięty po upływie jednego dnia a nie jednej godziny. Jednym z typowych błędów jest mylenie jednostek czasu co prowadzi do niepoprawnego zrozumienia działania czasów wygaśnięcia. Ponadto błędne jest przekonanie że cookie może być przechowywane na serwerze co jest fundamentalnym nieporozumieniem dotyczącym natury plików cookie w HTTP. Pliki cookie są częścią mechanizmu zarządzania sesjami i stanem w aplikacjach webowych co ma kluczowe znaczenie dla personalizacji i utrzymania sesji użytkownika. Poprawne zrozumienie jak działa mechanizm cookie oraz gdzie są przechowywane pomaga w bezpiecznym i efektywnym projektowaniu aplikacji internetowych zgodnie z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania sesjami i danymi użytkowników.

Pytanie 30

Od jakiego znaku rozpoczyna się nazwa zmiennej w języku PHP?

A.
$
B.
&
C.
#
D.
@
W PHP każda zmienna zaczyna się od znaku dolara $, po którym następuje nazwa, np. $liczba czy $_POST. Pozwala to interpreterowi odróżnić zmienne od słów kluczowych i funkcji. Dlatego nazwa zmiennej w PHP rozpoczyna się od $.

Pytanie 31

Aby wyróżnić innym kolorem wiersz tabeli, na który aktualnie najeżdża kursor myszy, należy w CSS użyć:

A. pseudoklasy :visited
B. pseudoklasy :hover
C. pseudoelementu :first-line
D. nowego selektora klasy dla wiersza tabeli
Pseudoklasa :hover stosuje wybrane reguły CSS tylko wtedy, gdy kursor myszy znajduje się nad elementem. Aby podświetlić wiersz tabeli przy najechaniu, zapisuje się np. tr:hover { background: #eee; }. Po zsunięciu kursora styl znika. Dlatego do wyróżnienia wskazywanego wiersza służy pseudoklasa :hover.

Pytanie 32

W języku PHP zapis // służy do

A. dodawania komentarza wieloliniowego
B. zastosowania operatora dzielenia bez reszty
C. używania tablicy superglobalnej
D. dodawania komentarza jednoliniowego
Znak // w języku PHP jest używany do wstawiania komentarzy jednoliniowych. Oznacza to, że wszystko, co znajduje się po tym znaku na danej linii, zostanie zignorowane przez interpreter PHP. Komentarze są istotnym elementem programowania, ponieważ umożliwiają programistom dodawanie wyjaśnień i notatek do kodu, co znacznie ułatwia jego późniejsze zrozumienie i konserwację. Przykładowo, możesz użyć komentarza jednoliniowego, aby wyjaśnić określoną funkcjonalność w kodzie: // To jest funkcja obliczająca sumę. Warto również pamiętać, że stosowanie komentarzy jest standardową praktyką w branży, która zwiększa czytelność i jakość kodu. Dobrą praktyką jest stosowanie komentarzy, aby wyjaśniać bardziej złożone fragmenty kodu, co wpływa na łatwiejsze współdzielenie pracy w zespołach programistycznych, a także na przyszłe modyfikacje kodu przez innych programistów. Warto zaznaczyć, że PHP obsługuje także komentarze wieloliniowe, które zaczynają się od /* i kończą na */. Jednak dla prostych, jednozdaniowych notatek znak // jest najbardziej odpowiedni.

Pytanie 33

Zawarte polecenie SQL wykonuje

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;
A. ustalić wartość pola Uczen na 1
B. ustalić wartość kolumny id_klasy na 1 dla wszystkich rekordów w tabeli Uczen
C. powiększyć wartość pola Uczen o jeden
D. zwiększyć o jeden wartość w kolumnie id_klasy dla wszystkich rekordów tabeli Uczen
Polecenie SQL, które analizujemy, to: `UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;`. Jego celem jest zwiększenie wartości w kolumnie `id_klasy` o jeden dla wszystkich rekordów w tabeli `Uczen`. Wykorzystanie operacji `SET` w poleceniu `UPDATE` umożliwia modyfikację istniejących danych w bazie. W tym przypadku każda wartość w kolumnie `id_klasy` zostaje powiększona o jeden. To technika często stosowana przy aktualizacjach, gdzie potrzebujemy inkrementować wartości, np. w przypadku liczników, numeracji czy przesuwania pozycji. Stosowanie `UPDATE` zgodnie z dobrymi praktykami wymaga ostrożności, zwłaszcza przy operacjach masowych, aby unikać niezamierzonych zmian w danych. Ważne jest, aby przed wykonaniem takich operacji upewnić się, że kopia zapasowa danych jest dostępna, a operacja została przetestowana w środowisku testowym, aby uniknąć potencjalnych problemów w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 34

Która wartość atrybutu target otwiera stronę w NOWYM oknie lub karcie?

A.
_blank
B.
_parent
C.
_self
D.
_top
Wartość _blank atrybutu target otwiera odnośnik w NOWYM oknie lub karcie przeglądarki, np. <a href="..." target="_blank">. Stosuje się ją, by nie odrywać użytkownika od bieżącej strony. Dlatego nowe okno otwiera _blank.

Pytanie 35

Selektor CSS a:link {color:red} użyty w kaskadowych arkuszach stylów określa

A. pseudoklasę
B. identyfikator
C. klasę
D. pseudoelement
Odpowiedź, którą wybrałeś, to pseudoklasa. W CSS jest to typowa sprawa, bo selektor a:link to właśnie przykład użycia pseudoklas. Dzięki nim możesz stylizować różne elementy na podstawie ich stanu lub tego, jak się zachowują w dokumencie. Na przykład, selektor a:link definiuje styl dla linków, które jeszcze nie zostały odwiedzone - więc jeśli ktoś kliknął na link, zmienia się jego wygląd. Używając pseudoklas, możesz znacznie poprawić estetykę stron i sprawić, że będą bardziej przyjazne dla użytkowników. Pomyśl o takich pseudoklasach jak :hover, co zmienia styl, gdy najedziemy kursorem, albo :active, która wprowadza zmiany podczas klikania. To naprawdę dobra technika, żeby nadać stronom fajny, dynamiczny charakter. Rozumienie pseudoklas to istotna sprawa w web designie, a to, co się zgadza z tym, co mówi W3C, to dodatkowy atut.

Pytanie 36

W programie MS Access w ustawieniach pola klasa należy określić maskę wprowadzania danych. Jaką maskę należy ustawić, aby dane wprowadzone składały się z trzech znaków w formacie: obowiązkowa cyfra, następnie dwie obowiązkowe litery?

Ogólne
Rozmiar pola3
Format
Maska wprowadzania
Tytuł
Wartość domyślna
Reguła spr. poprawności
Tekst reguły spr. poprawności
WymaganeNie
Zerowa dł. dozwolonaTak
IndeksowaneNie
Kompresja UnicodeTak
Tryb IMEBez formantu
Tryb zdania edytora IMEBrak
Tagi inteligentne
A. 000
B. 0LL
C. 0CC
D. CLL
W MS Access maska wprowadzania danych jest używana do kontrolowania formatu danych wprowadzanych do pola. Dla pola, w którym dane muszą mieć postać jednej cyfry, a następnie dwóch liter, odpowiednia maska to 0LL. Zero (0) oznacza, że na tej pozycji musi znajdować się cyfra i jest to wymóg obowiązkowy. Litera L oznacza, że na tej pozycji musi znajdować się litera i jest to również wymóg obowiązkowy. W ten sposób maska 0LL wymusza, aby dane były dokładnie w formacie jednej cyfry i dwóch liter. Praktyczne zastosowanie tego typu maski może być widoczne w sytuacjach, gdzie istnieje konieczność katalogowania produktów, gdzie oznaczenie musiałoby zawierać numer identyfikacyjny w postaci cyfry i skrót literowy identyfikujący kategorię. Takie podejście do formatowania danych zapewnia spójność i poprawność danych wprowadzanych do bazy, zgodnie z dobrymi praktykami zarządzania danymi, co jest kluczowe w systemach bazodanowych, gdzie dane są często przetwarzane i analizowane.

Pytanie 37

Do której właściwości można przypisać wartości: static, relative, fixed, absolute oraz sticky?

A. list-style-type
B. display
C. position
D. text-transform
Odpowiedź 'position' to strzał w dziesiątkę! To właściwość w CSS, która mówi nam, jak elementy mają być ustawione na stronie. Masz różne opcje, jak 'static', 'relative', 'fixed', 'absolute' i 'sticky', które każda z nich ma swoje przeznaczenie. Na przykład 'static' to standard, który nic nie zmienia w układzie, a 'relative' umożliwia przesunięcie elementu w stosunku do jego pierwotnej pozycji. Z kolei 'absolute' pozwala umieścić element w odniesieniu do najbliższego przodka, który nie jest ustawiony na 'static', co świetnie się sprawdza, gdy chcesz, żeby coś się ładnie ułożyło na stronie. 'fixed' trzyma element w tym samym miejscu na ekranie, nawet jak przewijasz stronę – idealne dla nagłówków. 'Sticky' łączy w sobie cechy 'relative' i 'fixed', co daje lepszą kontrolę nad pozycjonowaniem przy przewijaniu. Używanie tych wartości jest naprawdę ważne, jeżeli projektujesz responsywne interfejsy, więc dobrze, że to wiesz!

Pytanie 38

W formularzu dokumentu PHP znajduje się pole <input name="im">. Gdy użytkownik wprowadzi tekst "Janek", aby dodać wartość tego pola do bazy danych, w tablicy $_POST będzie obecny element

A. im o indeksie Janek
B. Janek o indeksie im
C. Janek z następującym numerem indeksu
D. im z następującym numerem indeksu
Odpowiedzi wskazujące na istnienie dodatkowych numerów indeksów lub powiązań między wartością a nazwą pola są błędne, ponieważ nie odzwierciedlają rzeczywistego działania PHP w kontekście formularzy. W przypadku, gdy użytkownik wpisuje "Janek" w polu o nazwie 'im', PHP nie przypisuje tej wartości do jakiegoś indeksu numerowanego. Tablica $_POST operuje na zasadzie klucz-wartość, gdzie klucz jest nazwą pola w formularzu, a wartość to wprowadzone dane. Zatem klucz 'im' w tablicy $_POST zostałby skojarzony bezpośrednio z wartością 'Janek' jako jego wartość. Każda inna koncepcja, taka jak dodawanie numerów indeksów czy zamiana wartości z kluczem, jest myląca. Typowe błędy myślowe związane z tym zagadnieniem obejmują niezrozumienie, że PHP nie tworzy dynamicznych kluczy w tablicach na podstawie wartości, a jedynie przypisuje wartości do zdefiniowanych kluczy. Z tego powodu, żeby skutecznie operować na danych z formularzy, programiści muszą dokładnie rozumieć, jak działa tablica $_POST oraz jak poprawnie przetwarzać dane wejściowe w PHP, unikając przy tym błędnych interpretacji ich struktury.

Pytanie 39

W języku HTML sposób na zdefiniowanie kodowania polskich znaków to

A. znacznik <title>
B. atrybut znacznika <meta>
C. atrybut znacznika <p>
D. znacznik <charset>
Inne opcje, które rozważono jako poprawne, nie są odpowiednie do określenia kodowania znaków w HTML. Znacznik <charset> nie istnieje w standardzie HTML, co czyni go niewłaściwym wyborem. Kodowanie znaków nie jest definiowane przez atrybut znacznika <p>, który jest używany głównie do formatowania tekstu, a więc nie ma wpływu na kodowanie znaków. Warto również zauważyć, że znacznik <title> jest stosowany do nadania tytułu dokumentu, który pojawia się na karcie przeglądarki, ale nie ma on związku z kodowaniem znaków. Wybór odpowiedniego kodowania jest kluczowy dla zachowania integralności tekstu, a niewłaściwe przypisanie może prowadzić do problemów z wyświetlaniem znaków i błędów w interpretacji treści. Często użytkownicy mylnie zakładają, że inne znaczniki HTML mogą mieć wpływ na kodowanie, co prowadzi do nieporozumień. Dlatego istotne jest, aby być świadomym roli znacznika <meta> w kontekście kodowania znaków, zwłaszcza w przypadku języków z diakrytykami, takich jak język polski.

Pytanie 40

Użytkownik Jan będzie mógł wykonywać

GRANT ALL PRIVILEGES ON dane.* TO 'Jan'@'localhost';
A. wszystkie operacje na tabelach bazy dane oraz nadawać prawa innym użytkownikom.
B. jedynie operacje manipulowania danymi i zmienić jedynie swoje prawa.
C. wszystkie operacje na tabelach bazy dane.
D. jedynie operacje CREATE, ALTER, DROP na tabelach bazy dane.
Wszystkie pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z różnych powiedział. Druga odpowiedź sugeruje, że Jan może wykonywać tylko operacje CREATE, ALTER, DROP. Jest to nieprawidłowe, ponieważ otrzymał on pełne uprawnienia do bazy danych, co zdecydowanie wykracza poza te trzy operacje. Trzecia odpowiedź zawiera błędne przekonanie, że Jan może nadawać uprawnienia innym użytkownikom. Pomimo posiadania pełnych uprawnień do bazy danych, nie oznacza to, że ma on możliwość zarządzania uprawnieniami innych użytkowników. Czwarta odpowiedź jest również błędna, twierdząc, że Jan może manipulować danymi i zmieniać tylko swoje uprawnienia. W rzeczywistości, Jan nie ma uprawnień do zmiany swoich własnych uprawnień - to zadanie zazwyczaj spoczywa na administratorze bazy danych. Wszystkie te błędy wynikają z niewłaściwego zrozumienia zarządzania uprawnieniami w bazach danych i roli konstrukcji GRANT. W rzeczywistości, GRANT pozwala na precyzyjne i granularne zarządzanie uprawnieniami, a pełne uprawnienia oznaczają pełną kontrolę nad bazą danych, ale nie nad uprawnieniami innych użytkowników.