Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 1 stycznia 2026 22:43
  • Data zakończenia: 1 stycznia 2026 23:02

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W dokumencie HTML utworzono formularz wysyłający dane do skryptu formularz.php. Po naciśnięciu przycisku typu submit, przeglądarka przekierowuje nas do określonego adresu. Na podstawie podanego linku można wywnioskować, że dane do pliku formularz.php przesłano metodą

.../formularz.php?imie=Anna&nazwisko=Kowalska
A. GET
B. SESSION
C. POST
D. COOKIE
Metoda GET w HTTP jest używana do przesyłania danych w adresie URL. Dane są dołączane jako parametry zapytania po znaku zapytania w formacie klucz=wartość. Przykład w pytaniu pokazuje, że dane imie=Anna oraz nazwisko=Kowalska są przesyłane jako część adresu URL do formularz.php. Jest to typowe dla metody GET, która umożliwia łatwe przesyłanie danych przez przeglądarkę i ich późniejsze przetwarzanie po stronie serwera. Metoda GET jest często stosowana w przypadku, gdy dane nie zawierają poufnych informacji, a ich objętość jest niewielka. Standard HTTP rekomenduje używanie metody GET do pobierania danych i niepowinno być używane do przesyłania lub modyfikowania danych. Dokumentacja W3C wskazuje, że GET jest metodą idempotentną, co oznacza, że wielokrotne wykonanie tego samego zapytania nie spowoduje dodatkowych efektów ubocznych. W praktyce GET jest używana np. w zapytaniach wyszukiwania w witrynach, gdzie parametry wyszukiwania są umieszczane w URL.

Pytanie 2

Jak nazywa się platforma wspierająca rozwój oprogramowania w technologii .NET?

A. eclipse
B. middleware
C. db2
D. framework
Framework to kluczowy element w ekosystemie programowania w technologii .NET, który dostarcza zestaw narzędzi, bibliotek i standardów do tworzenia aplikacji. .NET Framework, opracowany przez firmę Microsoft, umożliwia deweloperom tworzenie różnorodnych aplikacji, od aplikacji webowych po aplikacje desktopowe i mobilne. Framework ten wspiera szeroki zakres języków programowania, w tym C#, Visual Basic i F#. Działa na zasadzie dostarczania środowiska uruchomieniowego oraz zestawu klas, które ułatwiają proces programowania, przyspieszając rozwój dzięki gotowym komponentom i wspólnym funkcjonalnościom. Przykładowo, ASP.NET, część .NET Framework, jest używany do budowy aplikacji webowych, co pozwala na łatwe implementowanie funkcji takich jak autoryzacja użytkowników, zarządzanie sesjami i integracja z bazami danych. Dzięki swojej architekturze, .NET Framework przestrzega standardów, takich jak Common Language Specification (CLS), co zapewnia interoperacyjność między różnymi językami programowania. Jest to fundament, na którym opiera się wiele nowoczesnych rozwiązań w świecie IT, co czyni go niezastąpionym narzędziem dla każdego programisty w technologii .NET.

Pytanie 3

Tabele Klienci oraz Zgłoszenia są ze sobą połączone relacją jeden do wielu. W celu uzyskania jedynie opisu zgłoszenia oraz odpowiadającego mu nazwiska klienta dla zgłoszenia o numerze 5, należy wykonać polecenie

Ilustracja do pytania
A. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Klienci.id = 5
B. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci WHERE Klienci.id = 5
C. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.id WHERE Zgłoszenia.id = 5
D. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Zgłoszenia.id = 5
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ uwzględnia właściwe połączenie między tabelami Klienci i Zgłoszenia za pomocą klucza obcego Klienci_id w tabeli Zgłoszenia. W relacyjnych bazach danych, gdy chcemy pobrać dane z dwóch tabel powiązanych relacją klucz główny-klucz obcy, używamy klauzuli JOIN. W tym przypadku Klienci_id w tabeli Zgłoszenia odnosi się do kolumny id w tabeli Klienci. Zapytanie SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Zgłoszenia.id = 5; precyzyjnie pobiera kolumny opis i nazwisko z odpowiednich tabel, filtrując wyniki, aby dotyczyły jedynie zgłoszenia o id równym 5. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania relacyjnych baz danych, gdzie separacja danych na tabele pozwala na efektywne zarządzanie związkami między danymi. Korzystając z JOIN, integrujemy te dane w logiczny sposób, co jest fundamentem wydajnych i skalowalnych systemów bazodanowych. Praktyczne zastosowanie tego podejścia można znaleźć w projektowaniu systemów CRM, gdzie dane o klientach i ich zgłoszeniach są regularnie łączone w celu analizy i raportowania.

Pytanie 4

Które znaczniki HTML umożliwiają wyświetlenie tekstu w jednym wierszu na stronie, zakładając brak zdefiniowanego formatu CSS?

Dobre strony m o j e j  s t r o n y
A. <p>Dobre strony </p><p style="letter-spacing:3px">mojej strony</p>
B. <span>Dobre strony </span><span style="letter-spacing:3px">mojej strony</span>
C. <h3>Dobre strony </h3><h3 style="letter-spacing:3px">mojej strony</h3>
D. <div>Dobre strony </div><div style="letter-spacing:3px">mojej strony</div>
Znacznik <span> jest elementem inline HTML który pozwala na wyświetlanie tekstu w jednym wierszu. Oznacza to że elementy te nie wprowadzają automatycznych przerw liniowych przed i po sobie co jest typowe dla elementów block-level takich jak <div> czy <p>. W praktycznych zastosowaniach <span> jest często używany do stylizacji i formatowania fragmentów tekstu bez zmiany struktury dokumentu HTML. Użycie <span> jest zgodne z dobrymi praktykami dla elementów które wymagają jedynie lekkiej modyfikacji wizualnej bez naruszenia układu strony. Jest to element niezwykle elastyczny często łączony z CSS i JavaScript w celu wpływania na wygląd i interaktywność stron internetowych. Znaczniki inline takie jak <span> są kluczowe w responsywnym web designie ponieważ pozwalają na dokładne kontrolowanie stylu i zachowania tekstu w ramach szerszej struktury strony. Umożliwiają także semantyczne i dostępnościowe ulepszenia pomagając w tworzeniu bardziej zrozumiałych i przyjaznych dla użytkownika interfejsów. Wiedza o różnicy między elementami inline i block-level jest fundamentem w profesjonalnym tworzeniu stron internetowych i pozwala unikać powszechnych błędów w układzie treści.

Pytanie 5

W systemie zarządzania bazami danych MySQL komenda CREATE USER pozwala na

A. zmianę hasła dla już istniejącego użytkownika
B. pokazanie danych o istniejącym użytkowniku
C. utworzenie użytkownika
D. stworznie nowego użytkownika oraz przydzielenie mu uprawnień do bazy
Polecenie CREATE USER w MySQL jest używane do tworzenia nowych użytkowników w systemie baz danych. W kontekście zarządzania bazami danych, kluczowym aspektem jest kontrola dostępu, a odpowiednie zdefiniowanie użytkowników jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa danych. Używając CREATE USER, administrator bazy danych może zdefiniować nazwę użytkownika oraz powiązane z nią hasło, co stanowi pierwszy krok w procesie zarządzania uprawnieniami. Dobrą praktyką jest stosowanie silnych haseł oraz nadawanie użytkownikom tylko tych uprawnień, które są im rzeczywiście potrzebne do wykonania ich zadań. Na przykład, w przypadku aplikacji webowych często tworzy się specjalnych użytkowników z ograniczonymi prawami dostępu, co minimalizuje ryzyko nieautoryzowanego dostępu do wrażliwych danych. Warto pamiętać, że po utworzeniu użytkownika, można wykorzystać polecenia GRANT, aby przyznać mu odpowiednie uprawnienia do konkretnych baz danych lub tabel, co pozwala na precyzyjne zarządzanie dostępem. Ponadto, MySQL pozwala na tworzenie użytkowników z różnymi poziomami dostępu, co jest kluczowe dla organizacji z wieloma działami oraz różnorodnymi potrzebami w zakresie bezpieczeństwa danych.

Pytanie 6

Zawarte polecenie SQL wykonuje

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;
A. ustalić wartość pola Uczen na 1
B. powiększyć wartość pola Uczen o jeden
C. ustalić wartość kolumny id_klasy na 1 dla wszystkich rekordów w tabeli Uczen
D. zwiększyć o jeden wartość w kolumnie id_klasy dla wszystkich rekordów tabeli Uczen
Polecenie SQL, które analizujemy, to: `UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;`. Jego celem jest zwiększenie wartości w kolumnie `id_klasy` o jeden dla wszystkich rekordów w tabeli `Uczen`. Wykorzystanie operacji `SET` w poleceniu `UPDATE` umożliwia modyfikację istniejących danych w bazie. W tym przypadku każda wartość w kolumnie `id_klasy` zostaje powiększona o jeden. To technika często stosowana przy aktualizacjach, gdzie potrzebujemy inkrementować wartości, np. w przypadku liczników, numeracji czy przesuwania pozycji. Stosowanie `UPDATE` zgodnie z dobrymi praktykami wymaga ostrożności, zwłaszcza przy operacjach masowych, aby unikać niezamierzonych zmian w danych. Ważne jest, aby przed wykonaniem takich operacji upewnić się, że kopia zapasowa danych jest dostępna, a operacja została przetestowana w środowisku testowym, aby uniknąć potencjalnych problemów w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 7

Jakie zadania programistyczne mogą być realizowane wyłącznie po stronie klienta w przeglądarce?

A. Weryfikacja danych wprowadzanych do pola tekstowego w czasie rzeczywistym
B. Zapis danych z formularza w bazie danych związanej z aplikacją internetową
C. Bezpieczne wyświetlenie spersonalizowanej treści strony na podstawie uprawnień użytkownika aplikacji
D. Weryfikacja hasła użytkownika w bazie danych powiązanej z aplikacją internetową
Wszystkie pozostałe zadania wymagają interakcji z serwerem, co czyni je niewykonalnymi po stronie klienta. Bezpieczne wyświetlenie personalizowanej zawartości strony zgodnie z prawami użytkownika aplikacji wiąże się z koniecznością weryfikacji danych na serwerze. Ta operacja wymaga zrozumienia roli serwera w kontekście bezpieczeństwa i autoryzacji, ponieważ każdy użytkownik może mieć różne uprawnienia do przeglądania zawartości. Zapisanie danych pobranych z formularza w bazie danych również odbywa się po stronie serwera, gdzie następuje walidacja i przetwarzanie danych. Bazy danych są złożonymi systemami, które zapewniają integralność i bezpieczeństwo, a ich użycie wymaga odpowiednich zapytań SQL, które są wykonywane na serwerze. Podobnie, sprawdzenie hasła użytkownika w bazie danych wymaga komunikacji z serwerem, gdzie hasło jest porównywane z zapisanym hasłem w sposób bezpieczny, zazwyczaj poprzez haszowanie. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa aplikacji webowych, a wszelkie operacje dotyczące integralności danych powinny być wykonywane w środowisku serwerowym, aby zapobiec potencjalnym atakom, takim jak SQL Injection. Właściwe zrozumienie rozróżnienia między operacjami po stronie klienta i serwera jest kluczowe dla tworzenia wydajnych, bezpiecznych aplikacji internetowych.

Pytanie 8

Wskaż funkcję PHP, która umożliwia zapisanie odczytanej zawartości pliku do zmiennej, która reprezentuje ciąg znaków?

A. file_get_contents()
B. eof()
C. get_file()
D. fwrite()
Odpowiedzi takie jak fwrite(), eof() oraz get_file() nie są prawidłowe w kontekście odczytu zawartości pliku do zmiennej. fwrite() jest funkcją przeznaczoną do zapisywania danych do pliku, co oznacza, że zamiast odczytu, jej zastosowanie polega na wprowadzaniu danych do plików, co jest odwrotne do potrzebnego działania. eof() natomiast sprawdza, czy osiągnięto koniec pliku, ale nie ma związku z odczytem zawartości pliku do zmiennej; jest to funkcja używana w kontekście strumieni plikowych. Wreszcie, get_file() nie jest standardową funkcją PHP i nie istnieje w dokumentacji PHP. Tego rodzaju błędy mogą wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji i ich zastosowania w PHP. Ważne jest, aby przy wyborze funkcji kierować się ich specyfiką i przeznaczeniem. Właściwa wiedza na temat dostępnych funkcji oraz ich właściwego użycia jest kluczowa w programowaniu, aby uniknąć błędów logicznych i technicznych w kodzie.

Pytanie 9

Która operacja nie wpłynie na wielkość zajmowanej pamięci przez plik graficzny?

A. Interpolacja
B. Zmiana rozmiaru obrazu z użyciem atrybutów HTML
C. Kompresja
D. Modyfikacja rozdzielczości obrazu
Skalowanie obrazu za pomocą atrybutów HTML jest prawidłową odpowiedzią, ponieważ ta operacja nie modyfikuje samego pliku graficznego, a jedynie zmienia sposób, w jaki obraz jest wyświetlany na stronie internetowej. Przykładowo, użycie atrybutów 'width' i 'height' w tagu <img> pozwala na dostosowanie rozmiarów obrazu w kontekście przeglądarki, nie ingerując w jego zawartość ani nie zmieniając rozdzielczości. W praktyce oznacza to, że oryginalny plik graficzny pozostaje niezmieniony, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie optymalizacji wydajności stron. Zmiana rozmiaru na poziomie HTML jest często stosowana, aby zapewnić elastyczność w projektowaniu responsywnych stron internetowych, gdzie obrazy muszą dostosowywać się do różnych rozmiarów ekranów bez potrzeby ich fizycznej edycji. Warto jednak pamiętać, że nadmierne skalowanie może prowadzić do pogorszenia jakości widocznej na ekranie, ale nie wpływa na wagę pliku. Istotnym aspektem jest również, że takie podejście wspiera standardy dostępności, umożliwiając lepsze dostosowanie treści wizualnych dla osób z różnymi potrzebami.

Pytanie 10

W SQL warunek ten odpowiada warunkowi liczba >= 10 AND liczba <= 100?

A. liczba IN (10, 100)
B. liczba BETWEEN 10 AND 100
C. NOT (liczba < 10 AND liczba > 100)
D. liczba LIKE '10%'
Odpowiedź 'liczba BETWEEN 10 AND 100' jest prawidłowa, ponieważ odpowiada warunkowi, który sprawdza, czy wartość zmiennej 'liczba' mieści się w przedziale od 10 do 100, włączając oba końce. W SQL konstrukcja 'BETWEEN' jest preferowana, ponieważ jest bardziej czytelna i zrozumiała dla programistów, co sprzyja utrzymaniu kodu. Przykładowe zapytanie SQL używające tego warunku mogłoby wyglądać tak: 'SELECT * FROM tabela WHERE liczba BETWEEN 10 AND 100;'. Zastosowanie 'BETWEEN' unika potencjalnych błędów związanych z używaniem operatorów porównawczych i zapewnia, że obie granice przedziału są respektowane. W praktyce, korzystanie z 'BETWEEN' w zapytaniach SQL jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, gdyż poprawia czytelność i ułatwia analizę kodu. Dodatkowo, warto zauważyć, że 'BETWEEN' działa również z datami, co czyni go uniwersalnym narzędziem w SQL.

Pytanie 11

Jaką postać ma kolor zdefiniowany w formacie szesnastkowym jako #11FE07 w modelu RGB?

A. rgb(17, 254, 7)
B. rgb(17, FE, 7)
C. rgb(ll, 127, 7)
D. rgb(17, 255, 7)
Odpowiedź rgb(17, 254, 7) jest jak najbardziej trafna, bo wartości RGB ustalamy na podstawie kolorów, które mamy w formacie szesnastkowym. Dla koloru #11FE07, pierwsza część '11' to czerwień (R), druga część 'FE' to zieleń (G), a ostatnia '07' to niebieski (B). Jak to zliczamy? Wartości szesnastkowe przeliczamy na dziesiętne. Czyli '11' w szesnastkowym to 17 w dziesiętnym, 'FE' to 254, a '07' to po prostu 7. Te kolory RGB są super ważne w wielu dziedzinach, jak na przykład w projektowaniu stron www czy w grafice komputerowej. W3C ustala standardy dla tych wartości, dlatego są one spójne i użyteczne w sieci. Dopasowanie kolorów RGB jest kluczowe, kiedy tworzymy ładne palety kolorów, które są nie tylko estetyczne, ale też dostępne dla wszystkich. Takim przykładem może być dobór kolorów dla przycisków na stronie - jak dobrze je dobierzemy, to użytkownik łatwiej zauważy, co ma kliknąć.

Pytanie 12

Istnieje tabela programisci z polami: id, nick, ilosc_kodu, ocena. Wartość w polu ilosc_kodu przedstawia liczbę linii kodu, które dany programista stworzył w określonym miesiącu. Aby obliczyć całkowitą liczbę linii kodu napisanych przez wszystkich programistów, należy zastosować następujące polecenie

A. SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;
B. SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;
C. SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;
D. SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci;
Pierwsza z błędnych odpowiedzi, "SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;" zawiera fundamentalny błąd, gdyż funkcja COUNT() nie jest odpowiednia, gdy chcemy zsumować wartości liczby linii kodu. Funkcja COUNT() zlicza wiersze, ale nie sumuje wartości w kolumnach. Użycie jej w tym kontekście prowadzi do nieprawidłowych wyników i jest sprzeczne z zamiarem analizy danych. Z kolei odpowiedź "SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;" łączy nieadekwatne elementy; pole "ocena" nie ma związku z analizowaną sumą linii kodu, co skutkuje brakiem sensu w kontekście zapytania. Warto zauważyć, że w SQL każda kolumna musi być właściwie zdefiniowana w kontekście używanych funkcji, a mieszanie danych z różnych pól bez logicznego uzasadnienia to typowy błąd myślowy. Ostatnia odpowiedź, "SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci;" także nie spełnia wymagań, ponieważ funkcja MAX() zwraca maksymalną wartość, a nie sumę. W praktyce, takie błędy mogą prowadzić do mylnych wniosków na temat produktywności zespołu, szczególnie gdy zapytania są używane do podejmowania decyzji biznesowych. Kluczowe jest, aby zrozumieć semantykę każdej funkcji SQL oraz zastosować je w odpowiednich kontekstach, co jest istotne dla skutecznej analizy danych w każdej organizacji.

Pytanie 13

Pętla zapisana w języku PHP wstawi do tablicy liczby:

$x = 0;
for ($i = 0; $i < 10; $i++)
{
    $tabl[$i] = $x;
    $x = $x + 10;
}
A. 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90
B. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10
C. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
D. 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100
Niestety, Twoja odpowiedź jest nieprawidłowa. Błędne odpowiedzi sugerują, że pętla wstawia do tablicy liczby od 0 do 9 lub od 10 do 100, albo od 0 do 10. To jest niepoprawne, ponieważ pętla zaczyna się od $x = 0 i wykonuje się 10 razy ($i od 0 do 9), a w każdej rundzie pętli wartość $x jest zwiększana o 10. Dlatego po 10 rundach w tablicy znajdują się liczby: 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90. Wybór innej odpowiedzi może wynikać z błędnego zrozumienia działania pętli albo mylenia różnych rodzajów pętli, które mają różne zastosowania. Pętle są fundamentalnym elementem każdego języka programowania, w tym PHP, dlatego warto zrozumieć ich działanie. Proszę poświęcić więcej czasu na zrozumienie tego tematu, ponieważ jest to podstawa do dalszego programowania.

Pytanie 14

Jaką wartość zwróci algorytm? ```Z = 0 N = 1 dopóki Z < 3: N = N * 2 + 1 Z = Z + 1 wypisz N```

A. 15
B. 7
C. 5
D. 3
Algorytm wykonuje pętlę dopóki wartość Z jest mniejsza niż 3. Na początku Z jest równe 0, a N jest równe 1. W każdej iteracji pętli N jest mnożone przez 2, a następnie do wartości N dodawana jest 1. W tym przypadku, po pierwszej iteracji, N = 1 * 2 + 1 = 3 oraz Z = 1. W drugiej iteracji N = 3 * 2 + 1 = 7 oraz Z = 2. W ostatniej iteracji N = 7 * 2 + 1 = 15 oraz Z = 3. Pętla kończy się, gdy Z osiąga wartość równą 3. Zatem ostateczna wartość N, która jest wypisywana, wynosi 15. Taki rodzaj algorytmu jest przykładam pętli iteracyjnej, która jest często stosowana w programowaniu do wykonywania powtarzalnych operacji. Umożliwia to efektywne przetwarzanie danych oraz automatyzację zadań. W praktyce, takie podejście mogą wykorzystywać inżynierowie oprogramowania do obliczeń matematycznych czy przetwarzania dużych zbiorów danych.

Pytanie 15

Jakie zapytanie należy zastosować, aby pokazać tylko imię, nazwisko oraz ulicę wszystkich mieszkańców?

Ilustracja do pytania
A. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id
B. SELECT * FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.id = Adresy.id
C. SELECT * FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Adresy.id = Mieszkancy.Adresy.id
D. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id
Prawidłowa odpowiedź wykorzystuje funkcję JOIN, aby połączyć tabele Mieszkancy i Adresy na podstawie wspólnego klucza, czyli Adresy_id z tabeli Mieszkancy i id z tabeli Adresy. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami baz danych, ponieważ zapewnia, że tylko powiązane wiersze są zwracane w wyniku. W zapytaniu SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id jasno określamy, że chcemy wyciągnąć tylko kolumny imie, nazwisko oraz ulica, co minimalizuje ilość przetwarzanych danych, a co za tym idzie, zwiększa wydajność. W rzeczywistych scenariuszach, takie zapytania są kluczowe w aplikacjach, gdzie konieczne jest uzyskanie pełnych danych dotyczących mieszkańców i ich adresów bez zbędnych informacji. Dobre praktyki SQL sugerują, aby zawsze wybierać tylko te kolumny, które są potrzebne, co pomaga w optymalizacji zasobów serwera i poprawie szybkości przetwarzania zapytań. JOIN jest preferowany nad starym stylem, jakim jest użycie przecinków i warunku w WHERE, z powodu lepszej czytelności i mniejszej podatności na błędy, co czyni kod bardziej zrozumiałym i łatwiejszym do utrzymania.

Pytanie 16

W instrukcji CREATE TABLE zastosowanie klauzuli PRIMARY KEY przy definiowaniu pola tabeli spowoduje, że to pole stanie się

A. indeksem klucza
B. kluczem obcym
C. kluczem podstawowym
D. indeksem unikalnym
Użycie klauzuli PRIMARY KEY w instrukcji CREATE TABLE oznacza, że pole, do którego jest ona przypisana, stanie się kluczem podstawowym tabeli. Klucz podstawowy to atrybut lub zbiór atrybutów, które jednoznacznie identyfikują każdy rekord w tabeli. Klucz podstawowy musi być unikalny dla każdego rekordu oraz nie może zawierać wartości NULL. Na przykład, w tabeli użytkowników, pole 'user_id' często pełni rolę klucza podstawowego, co pozwala na jednoznaczne odnalezienie informacji o każdym użytkowniku. Stosowanie kluczy podstawowych jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, ponieważ zapewnia integralność danych oraz umożliwia efektywne indeksowanie i wyszukiwanie informacji. Dodatkowo, klucze podstawowe mogą być używane w relacjach z innymi tabelami jako klucze obce, co ułatwia tworzenie powiązań między danymi. Klucz podstawowy jest zatem fundamentem struktury danych w bazie, co potwierdzają standardy SQL oraz normy projektowania baz danych.

Pytanie 17

Który z podanych kodów XHTML sformatuje tekst zgodnie z określonym schematem?

Ilustracja do pytania
A. Odpowiedź A
B. Odpowiedź D
C. Odpowiedź C
D. Odpowiedź B
Poprawna odpowiedź D zawiera poprawne znaczniki XHTML i HTML, które umożliwiają formatowanie tekstu według wzoru. W pierwszym wierszu tekst Ala ma kota używa znacznika b do pogrubienia słowa kota, co jest zgodne ze standardami, ponieważ b jest szeroko stosowanym tagiem HTML do semantycznego pogrubienia tekstu. Następnie użyty jest znacznik br do wstawienia przerwy w linii, co sprawia, że kolejna część tekstu pojawia się w nowej linii, odzwierciedlając układ zaprezentowany na obrazku. W drugim wierszu tekst a kot ma Alę, znacznik i został użyty do pochylania słowa kot, co jest zgodne z praktykami formatowania tekstu, gdzie i oznacza kursywę. Zamknięcie całego tekstu w znacznikach p paragrafu zapewnia również odpowiedni odstęp i formatowanie, co jest zgodne z semantycznym i strukturalnym organizowaniem treści w dokumencie XHTML. Podejście to odzwierciedla dobre praktyki kodowania, w tym stosowanie właściwych znaczników dla odpowiednich stylów oraz zapewnienie kompatybilności z różnymi przeglądarkami.

Pytanie 18

Jak wygląda instrukcja przypisania wartości do elementu tablicy w języku JavaScript względem tablicy? ```Tablica['technik'] = 'informatyk';```

A. asocjacyjnej
B. numerycznej
C. statycznej
D. wielowymiarowej
W języku JavaScript tablice mogą być traktowane jako obiekty, a więc wykazują cechy struktur asocjacyjnych. Przypisując wartość do tablicy za pomocą notacji z nawiasami kwadratowymi, jak w przykładzie 'Tablica[\'technik\'] = \'informatyk\';', tworzymy nowy element o kluczu 'technik', co jest charakterystyczne dla obiektów asocjacyjnych. W JavaScript tablice są dynamiczne, co oznacza, że możemy dodawać elementy w dowolny sposób, a ich rozmiar nie jest ustalony z góry. Standard ECMAScript definiuje tablice jako obiekty, gdzie klucze są indeksami liczb całkowitych, ale można również używać stringów jako kluczy, co czyni tablice asocjacyjnymi. Przykładem może być obiekt, który przechowuje różne informacje, a elementy są dostępne zarówno za pomocą indeksów numerycznych, jak i stringów. Warto zaznaczyć, że użycie tablicy jako obiektu asocjacyjnego może być praktyczne w wielu zastosowaniach, np. w przechowywaniu konfiguracji czy zestawów danych. Dobrą praktyką jest jednak ograniczać użycie takich technik dla przejrzystości kodu."

Pytanie 19

Jaki znacznik z sekcji head dokumentu HTML w wersji 5 jest wymagany przez walidator HTML i jego brak skutkuje zgłoszeniem błędu error?

A. title
B. meta
C. link
D. style
Znaczniki <link>, <meta> oraz <style> również pełnią ważne funkcje w sekcji <head>, jednak nie są one wymagane do poprawnej walidacji dokumentu HTML5. Znacznik <link> jest używany głównie do łączenia zewnętrznych arkuszy stylów oraz innych zasobów, a jego pominięcie w wielu przypadkach nie wpłynie na to, czy strona będzie poprawnie wyświetlana. Z kolei <meta> służy do definiowania metadanych, takich jak kodowanie znaków czy opis strony, ale również nie jest obowiązkowy. Znacznik <style> umożliwia wstawienie kodu CSS bezpośrednio do dokumentu HTML, jednak jego brak także nie skutkuje błędem walidacyjnym. Powszechnym błędem jest mylenie wymagań dla poszczególnych znaczników; niektórzy mogą sądzić, że wszystkie składniki sekcji <head> są równie istotne, co prowadzi do nieporozumień. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że standardy HTML określają, które elementy są niezbędne dla prawidłowego działania strony. Niezrozumienie tej różnicy może skutkować pominięciem ważnych elementów w procesie projektowania stron, co w konsekwencji obniża jakość i użyteczność tworzonej witryny. Ważne jest, aby przed rozpoczęciem pracy z HTML5 zapoznać się z dokumentacją oraz najlepszymi praktykami w tej dziedzinie.

Pytanie 20

Jak nazywa się składnik bazy danych, który umożliwia jedynie przeglądanie informacji z bazy, prezentując je w formie tekstowej lub graficznej?

A. Tabela
B. Formularz
C. Raport
D. Zapytanie
Raport to taka fajna część bazy danych, która pozwala ludziom spojrzeć na dane w czytelny sposób. Można je tworzyć, żeby analizować wyniki finansowe czy sprawdzać, jak firma sobie radzi. Przygotowywanie raportów na podstawie zapytań do bazy danych jest super, bo wszystko jest potem poukładane i przemyślane. W praktyce, raporty biorą dane z tabel i pokazują je w ładny sposób, wybierając odpowiednie kolumny i wiersze. Są też takie narzędzia jak SQL Server Reporting Services czy Crystal Reports, które oferują mnóstwo opcji do generowania raportów. To wszystko sprawia, że analiza danych jest lepsza i bardziej wizualna. Dobrze jest regularnie aktualizować raporty i dostosowywać je do potrzeb firmy, bo to pomaga w podejmowaniu decyzji na podstawie faktów.

Pytanie 21

W SQL, aby zmodyfikować strukturę tabeli, na przykład dodając lub usuwając kolumnę, należy użyć polecenia

A. TRUNCATE
B. ALTER TABLE
C. DROP TABLE
D. UPDATE
Odpowiedź "ALTER TABLE" jest poprawna, ponieważ jest to standardowe polecenie w języku SQL używane do modyfikacji istniejącej struktury tabeli. Dzięki temu poleceniu można dodawać nowe kolumny, usuwać istniejące, a także zmieniać typy danych kolumn. Przykładowo, aby dodać kolumnę "wiek" do tabeli "pracownicy", można użyć polecenia: "ALTER TABLE pracownicy ADD COLUMN wiek INT;". Innym zastosowaniem może być usunięcie kolumny, co osiągamy poprzez zapis: "ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN wiek;". W praktyce, stosowanie ALTER TABLE jest kluczowe w zarządzaniu bazami danych, szczególnie w przypadku rozwijania aplikacji, gdzie schematy danych mogą ewoluować z czasem. Warto pamiętać, że modyfikacje struktury tabeli mogą wpływać na integralność danych, dlatego przed ich wykonaniem zaleca się tworzenie kopii zapasowych oraz dokładne przemyślenie wpływu zmian na aplikacje korzystające z danej bazy danych.

Pytanie 22

Aby obliczyć liczbę wszystkich wierszy w tabeli Koty, należy zastosować zapytanie:

A. SELECT COUNT(ROWNUM) FROM Koty
B. SELECT COUNT(Koty) AS ROWNUM
C. SELECT ROWNUM() FROM Koty
D. SELECT COUNT(*) FROM Koty
W przypadku niepoprawnych odpowiedzi zauważamy różne nieporozumienia dotyczące zliczania wierszy w tabelach. Pierwsza z błędnych odpowiedzi, 'SELECT COUNT(ROWNUM) FROM Koty', opiera się na nieprawidłowym zrozumieniu pojęcia ROWNUM w SQL. ROWNUM jest pseudokolumną, która numeruje wiersze w wynikach zapytania, ale nie jest odpowiednia do zliczania wszystkich wierszy w tabeli, ponieważ nie zwraca poprawnego wyniku w kontekście zliczania. To prowadzi do błędnych interpretacji oraz nieefektywnych zapytań. Dalej, odpowiedź 'SELECT COUNT(Koty) AS ROWNUM' w ogóle nie zrozumiała zasady działania funkcji COUNT. W tym przypadku, próbując użyć tabeli jako argumentu, nie uzyskujemy żadnego sensownego rezultatu, ponieważ COUNT powinien operować na kolumnie, a nie na samej tabeli. Ostatnia odpowiedź, 'SELECT ROWNUM() FROM Koty', jest również błędna, ponieważ ROWNUM nie jest funkcją, co skutkuje błędem składniowym. Warto zrozumieć, że na wczesnych etapach nauki SQL, błędne interpretacje i użycie funkcji mogą prowadzić do niezgodnych z oczekiwaniami wyników. Zrozumienie, jak działają funkcje agregujące i pseudokolumny, jest kluczowe dla efektywnego tworzenia zapytań i przeprowadzania analiz w bazach danych. Prawidłowe podejście do zliczania wierszy jest podstawą w pracy z danymi i fundamentalnym elementem w każdej aplikacji bazodanowej.

Pytanie 23

W skrypcie JavaScript użyto metody DOM getElementsByClassName('akapit'). Metoda ta odniesie się do akapitu

A. <p>akapit</p>
B. <p href="/akapit">akapit3</p>
C. <p class="akapit">akapit4</p>
D. <p id="akapit">akapit2</p>
Analizując inne odpowiedzi, można zauważyć kilka technicznych nieporozumień. W przypadku <p>akapit</p>, brak atrybutu class oznacza, że element ten nie jest dostępny dla metody getElementsByClassName, która wymaga specyficznego przypisania klas do elementów. Podobnie, <p href="/akapit">akapit3</p> zawiera atrybut href, który nie ma zastosowania w kontekście akapitu, ponieważ href jest używany głównie w elementach <a> do definiowania linków, a nie w akapitach. Taki błąd może prowadzić do mylnego przekonania, że atrybuty, które nie są związane z klasami, mogą być używane do selekcji elementów. Z kolei <p id="akapit">akapit2</p> ma przypisany atrybut id, co również nie działa w przypadku metody getElementsByClassName, ponieważ ta metoda selekcjonuje elementy na podstawie klas, a nie identyfikatorów. Użycie id jako selektora w JavaScript powinno odbywać się za pomocą metody getElementById, która jest bardziej odpowiednia w tym kontekście. Warto podkreślić, że powszechnym błędem w myśleniu jest mylenie różnych mechanizmów selekcji w JavaScript i przypisywaniu im niewłaściwych atrybutów. Zrozumienie różnic między klasami a identyfikatorami jest kluczowe dla skutecznego zarządzania elementami DOM i tworzenia bardziej przejrzystego kodu.

Pytanie 24

Podany fragment dokumentu HTML zawierający kod JavaScript sprawi, że po naciśnięciu przycisku

Ilustracja do pytania
A. obraz2.png zostanie zniknięty
B. obraz1.png zostanie zniknięty
C. obraz1.png zostanie wymieniony na obraz2.png
D. obraz2.png zostanie wymieniony na obraz1.png
Załączony fragment kodu HTML pokazuje dwa elementy img oraz przycisk. Obrazek obraz2.png ma przypisany atrybut id o wartości id1. W kodzie JavaScript przypisanym do zdarzenia onclick przycisku wykorzystywana jest metoda document.getElementById('id1').style.display='none'. Ta metoda odwołuje się bezpośrednio do elementu o identyfikatorze id1 czyli obrazka obraz2.png i zmienia jego styl CSS display na none. W praktyce oznacza to że element ten zostanie ukryty na stronie po naciśnięciu przycisku. Praktyczne zastosowanie tej techniki to dynamiczne zarządzanie widocznością elementów na stronie bez konieczności jej przeładowania co poprawia doświadczenie użytkownika. Tego typu manipulacje DOM (Document Object Model) są podstawą interaktywnych aplikacji webowych i są powszechnie używane w nowoczesnym programowaniu JavaScript. Dobrym standardem jest jednak unikanie bezpośredniego pisania skryptów JavaScript w HTML co poprawia czytelność kodu i jego utrzymywalność

Pytanie 25

W instrukcji warunkowej w języku JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a mieści się w przedziale (0, 100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Jak można poprawnie zapisać taki warunek?

A. if (a > 0 && a < 100 && b > 0)
B. if (a > 0 || a < 100 11 b < 0)
C. if ((a > 0 && a < 100) 11 b < 0)
D. if ((a > 0 11 a < 100) && b > 0)
Odpowiedź if (a > 0 && a < 100 && b > 0) jest prawidłowa, ponieważ dokładnie odzwierciedla wymogi przedstawione w pytaniu. W tym przypadku, warunek sprawdza, czy zmienna 'a' jest większa od zera oraz mniejsza od 100, co oznacza, że mieści się w przedziale (0, 100). Dodatkowo, warunek b > 0 zapewnia, że zmienna 'b' ma wartość większą od zera. Użycie operatora logicznego && jest kluczowe, ponieważ pozwala na połączenie wszystkich trzech warunków, co oznacza, że wszystkie muszą być spełnione, aby blok kodu w instrukcji if został wykonany. W praktyce, ten typ instrukcji jest niezwykle użyteczny w różnorodnych aplikacjach, na przykład w systemach walidacji danych wejściowych, gdzie istotne jest sprawdzenie, czy wartości są w określonych zakresach przed przetwarzaniem. Dobrą praktyką jest zawsze stosowanie wyraźnych i zrozumiałych warunków logicznych w celu zwiększenia czytelności i utrzymania kodu, co jest zgodne z zasadami czystego kodowania.

Pytanie 26

Zmienna należąca do typu integer lub int jest w stanie przechować

A. znak
B. ciąg znaków
C. liczbę całkowitą
D. liczbę rzeczywistą
Typ zmiennych integer, czyli int, jest super ważny w programowaniu, bo służy do przechowywania liczb całkowitych. To takie liczby, co nie mają części dziesiętnych. Jest sporo języków programowania, które go używają, na przykład C++, Java czy Python. Głównie dzięki nim możemy efektywnie przechowywać i operować na tych liczbach. Wartości tego typu mogą być różne w zależności od systemu, na przykład w 32-bitowym typ int przechowuje liczby od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Używamy liczb całkowitych w różnych algorytmach, zwłaszcza tam, gdzie liczy się precyzja, jak w zliczaniu elementów albo w operacjach matematycznych. W standardzie C99 mamy różne typy całkowite, co pomaga w dokładnym określeniu, co potrzebujemy. Moim zdaniem, ogarnięcie typu integer to podstawa dla każdego, kto chce coś programować, bo na tym buduje się operacje matematyczne i logiczne.

Pytanie 27

W języku CSS wprowadzono poniższe formatowanie:

p > i { color: blue; }
Oznacza to, że tekst w kolorze niebieskim będzie zapisany:
A. cały tekst akapitu, bez względu na jego formatowanie
B. pochylony tekst akapitu
C. cały tekst nagłówków, bez względu na ich formatowanie
D. pogrubiony tekst akapitu
W języku CSS selektor > jest używany do stylizowania bezpośrednich potomków danego elementu. W podanym przykładzie p > i oznacza, że reguła CSS będzie zastosowana do elementu i będącego bezpośrednim dzieckiem elementu p. To oznacza, że tylko tekst zapisany w tagu i wewnątrz paragrafu p będzie miał kolor niebieski. Jest to powszechnie stosowane podejście do precyzyjnego stylizowania elementów na stronach internetowych, z zachowaniem struktury dokumentu HTML. Takie rozwiązanie pozwala na lepszą kontrolę nad wyglądem i prezentacją dokumentu, co jest istotne przy tworzeniu responsywnych i estetycznych stron. Praktyczne zastosowanie tego stylu można zobaczyć w przypadku, gdy chcemy wyróżnić pewne frazy w paragrafie, na przykład cytaty lub terminy. Warto pamiętać, że używanie selektorów potomstwa poprawia czytelność i efektywność kodu CSS, co jest dobrą praktyką w profesjonalnym kodowaniu frontendowym. Zachowanie spójności i przejrzystości stylów jest kluczowe w większych projektach, gdzie wiele osób pracuje nad kodem.

Pytanie 28

Jakie są wyniki wykonania zapytania SQL?

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia=5;
A. średnia wszystkich ocen uczniów
B. suma ocen uczniów z średnią 5
C. łączna liczba uczniów
D. ilość uczniów, których średnia ocen wynosi 5
Zapytanie SQL używa funkcji COUNT aby policzyć liczbę rekordów w tabeli Uczniowie spełniających warunek srednia=5 Klauzula WHERE ogranicza zestaw zliczanych rekordów do tych gdzie średnia ocen ucznia wynosi dokładnie 5 W efekcie wynik zapytania odpowiada liczbie uczniów mających średnią ocen równą 5 Takie podejście jest powszechnie stosowane w analizie danych gdzie wymagane jest określenie liczby jednostek spełniających konkretne kryteria Zastosowanie COUNT w połączeniu z WHERE umożliwia precyzyjną kontrolę nad analizowanym zbiorem danych co jest standardem w wielu systemach bazodanowych Praktyczne zastosowanie tej techniki można spotkać w raportowaniu wyników nauczania generowaniu statystyk czy w analizach biznesowych gdzie kluczowe jest zrozumienie struktury i charakterystyki danych Zapytanie to ilustruje dobrą praktykę pracy z bazami danych polegającą na efektywnym i precyzyjnym formułowaniu zapytań w celu uzyskania wartościowych i precyzyjnych informacji

Pytanie 29

W języku JavaScript następujący zapis: var napis1 = new napisy); ma na celu

A. wywołanie metody dla obiektu napisy
B. zadeklarowanie zmiennej napis1 oraz wywołanie funkcji, w której argumentem jest napis1
C. stworzenie instancji obiektu napis1 klasy napisy
D. stworzenie nowej klasy napis1
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że kod tworzy nową klasę 'napis1', co jest błędem. W rzeczywistości, w JavaScript klasy są definiowane za pomocą słowa kluczowego 'class', a 'new napisy()' uruchamia konstruktor, a nie definiuje klasę. Klasy w JavaScript można zdefiniować w następujący sposób: 'class napisy { constructor() { this.text = ''; }}', co wyraźnie różni się od podanego przykładu. Kolejna odpowiedź mówi o wywołaniu metody obiektu 'napisy', co również jest mylące, ponieważ aby wywołać metodę, obiekt musi być już stworzony, a 'new napisy()' nie wywołuje metody, lecz tworzy instancję obiektu. Ostatnia z odpowiedzi wskazuje na zadeklarowanie zmiennej 'napis1' i wywołanie funkcji z argumentem 'napis1', co jest całkowicie niezgodne z intencją podanego kodu. Nie ma tu żadnego wywołania funkcji z argumentem, a 'new' jest używane do instancjonowania klasy, co nie ma nic wspólnego z przekazywaniem argumentów do funkcji. Tak więc, wszystkie te odpowiedzi nie oddają prawidłowego zrozumienia działania konstrukcji obiektowych w JavaScript.

Pytanie 30

Aby uruchomić kod JavaScript w przeglądarce, potrzebne jest

A. debugowanie
B. kompilowanie
C. przetwarzanie na kod maszynowy
D. interpretowanie
Wykonanie kodu JavaScript w przeglądarce wymaga jego interpretowania, co oznacza, że kod jest analizowany i wykonywany linia po linii bezpośrednio przez silnik JavaScript wbudowany w przeglądarkę, taki jak V8 w Google Chrome czy SpiderMonkey w Firefoxie. W odróżnieniu od kompilacji, gdzie cały kod źródłowy jest przekształcany w kod maszynowy przed jego uruchomieniem, interpretacja pozwala na bardziej elastyczne i interaktywne programowanie. Dzięki temu programiści mogą dynamicznie modyfikować i testować skrypty bez potrzeby każdorazowego kompilowania. Przykładem zastosowania jest wbudowana konsola w przeglądarkach, gdzie można na bieżąco wprowadzać i testować fragmenty kodu JavaScript. Interpretacja jest zgodna z zasadami dobrych praktyk programowania webowego, takim jak szybka iteracja i prototypowanie, co czyni ją kluczowym elementem w tworzeniu aplikacji internetowych. Dodatkowo, dzięki interpretacji, JavaScript może być łatwo integrowany z HTML i CSS, co przyczynia się do rozwoju bogatych interfejsów użytkownika w aplikacjach webowych.

Pytanie 31

Arkusze stylów w formacie kaskadowym są tworzone w celu

A. blokowania wszelkich zmian w wartościach znaczników już przypisanych w pliku CSS
B. nadpisywania wartości znaczników, które już zostały ustawione na stronie
C. ułatwienia formatowania strony
D. połączenia struktury dokumentu strony z odpowiednią formą jej wizualizacji
Wybór błędnych odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji kaskadowych arkuszy stylów i ich zastosowania w procesie tworzenia stron internetowych. Odpowiedzi sugerujące blokowanie jakichkolwiek zmian w wartościach znaczników w pliku CSS są mylące, ponieważ CSS zaprojektowane jest właśnie po to, aby umożliwiać modyfikacje stylów. Arkusze stylów nie blokują zmian, tylko lepiej organizują i strukturalizują kod, co sprzyja łatwiejszemu wprowadzaniu przyszłych poprawek. Z kolei połączenie struktury dokumentu strony z właściwą formą prezentacji jest bardziej związane z HTML, który odpowiada za strukturę treści strony. CSS natomiast odpowiada głównie za stylizację i nie ma na celu bezpośredniego łączenia tych aspektów, lecz oddzielenie ich. Warto również zauważyć, że nadpisywanie wartości znaczników na stronie to szczególna funkcjonalność CSS, ale nie jest to jej główny cel. Główna idea CSS polega na uproszczeniu procesu formatowania, co podkreśla znaczenie kaskadowości, gdzie reguły mogą być dziedziczone i nadpisywane w sposób przemyślany i kontrolowany. Typowymi błędami myślowymi w tym kontekście są zamiana celów CSS z HTML oraz brak zrozumienia mechanizmów kaskadowości, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków na temat roli, jaką CSS odgrywa w projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 32

Jaką wartość zwróci poniższa instrukcja w JavaScript?

document.write(5==='5');
A. 1
B. false
C. 0
D. true
Instrukcja JavaScript użyta w tym przykładzie wykorzystuje operator potrójnego równości === który jest używany do porównywania wartości i typu danych. W przeciwieństwie do podwójnego równości == który porównuje tylko wartości potrójne równości wymaga aby zarówno typ jak i wartość były identyczne. W przedstawionym kodzie porównywana jest liczba 5 z ciągiem znaków '5'. Chociaż mają tę samą widoczną wartość ich typy danych są różne. Liczba jest typem numericznym podczas gdy '5' jest ciągiem znaków. Ponieważ typy danych nie są identyczne operator === zwróci wartość false. Operator potrójnego równości jest preferowany w dobrych praktykach branżowych JavaScript ponieważ eliminuje problemy wynikające z niejawnej konwersji typów co może prowadzić do nieoczekiwanych wyników. Użycie potrójnego równości poprawia czytelność kodu i jego niezawodność ponieważ zmusza programistę do świadomego zwracania uwagi na typy danych co jest szczególnie ważne w złożonych aplikacjach gdzie takie błędy mogą skutkować trudnymi do wykrycia problemami. Praktyka ta jest zalecana w celu utrzymania wysokiej jakości i przewidywalności działania aplikacji webowych.

Pytanie 33

W utworzonej tabeli pole należące do typu BLOB służy do składowania

A. łańcuchów znaków o nieokreślonej długości
B. liczb całkowitych, które przekraczają zakres typu INT
C. danych binarnych o dużych rozmiarach, takich jak grafika
D. danych logicznych takich jak true
Pole typu BLOB (Binary Large Object) jest przeznaczone do przechowywania danych binarnych dużych rozmiarów, co czyni je idealnym do przechowywania plików multimedialnych, takich jak obrazy, wideo lub dźwięki. W bazach danych, BLOB jest używane, gdy dane są zbyt duże, aby mogły być przechowywane w standardowych typach danych, takich jak VARCHAR czy INT. Przykładem zastosowania BLOB może być strona internetowa, która pozwala użytkownikom na przesyłanie zdjęć profilowych. W takim przypadku, zdjęcia są przechowywane w kolumnie typu BLOB w bazie danych, co pozwala na efektywne zarządzanie dużymi plikami binarnymi. Zastosowanie standardów takich jak SQL przy projektowaniu baz danych zapewnia optymalizację przechowywania danych, a użycie BLOB jako typu danych dla dużych plików jest zgodne z najlepszymi praktykami w tej dziedzinie.

Pytanie 34

W HTML atrybut alt elementu img służy do określenia

A. lokalizacji i nazwy pliku źródłowego grafiki
B. treści, która zostanie pokazana, gdy grafika nie może być załadowana
C. opisu, który pojawi się pod grafiką
D. parametrów grafiki, takich jak wymiary, ramka, wyrównanie
Atrybut <b>alt</b> znacznika <b>img</b> w języku HTML jest niezwykle istotnym elementem, który ma na celu zapewnienie dostępności treści wizualnych dla użytkowników. Gdy obrazek nie może zostać załadowany (np. z powodu problemów z siecią lub błędnej ścieżki do pliku), tekst zawarty w atrybucie <b>alt</b> zostaje wyświetlony zamiast obrazu. W praktyce oznacza to, że osoba korzystająca z technologii asystujących, takich jak czytniki ekranu, będzie miała możliwość zrozumienia, co miało się pojawić w danym miejscu na stronie. Zgodnie z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), stosowanie atrybutu <b>alt</b> jest kluczowe dla zapewnienia dostępności stron internetowych. Przykładem może być sytuacja, w której na stronie internetowej znajduje się obrazek przedstawiający produkt. Atrybut <b>alt</b> powinien zawierać opis tego produktu, co pozwoli użytkownikom, którzy nie widzą obrazu, zrozumieć jego znaczenie. Prawidłowe użycie atrybutu <b>alt</b> nie tylko poprawia dostępność, ale także może wpłynąć na SEO strony, ponieważ wyszukiwarki traktują ten atrybut jako dodatkowy kontekst dla treści wizualnych.

Pytanie 35

Tabela odlotów zawiera dane przedstawione na ilustracji. Wykonanie zapytania SQL spowoduje zwrócenie informacji:

SELECT id FROM odloty WHERE samoloty_id > 2 AND kierunek LIKE '_a%';
idsamoloty_idnr_rejsukierunekczasdzienstatus_lotu
11FR1646Neapol09:20:002019-07-25wystartowal
21FR1327ALICANTE09:10:002019-07-25Opóźniony 10 min
32W63425Warszawa09:45:002019-07-25odprawa
43LX5647Londyn LT10:03:002019-07-25odprawa
53LX5673Malta10:06:002019-07-25opoznienie 20 min
63LX5622Wieden10:13:002019-07-25
74LH9821Berlin10:16:002019-07-25
84LH9888Hamburg10:19:002019-07-25
A. 4; 5; 6; 7; 8
B. 3; 5; 8
C. zbiór pusty
D. 5; 8
Zapytanie SQL SELECT id FROM odloty WHERE samoloty_id > 2 AND kierunek LIKE '_a%' używa dwóch warunków w klauzuli WHERE. Pierwszy warunek samoloty_id > 2 filtruje rekordy, których pole samoloty_id jest większe niż 2. Drugi warunek kierunek LIKE '_a%' szuka w kolumnie kierunek ciągów znaków, które mają literę 'a' jako drugi znak, co jest osiągane przez użycie znaku podkreślenia '_' jako symbolu jednego dowolnego znaku. Operator LIKE pozwala na dopasowanie wzorca z użyciem symboli wieloznacznych, co jest przydatne w sytuacjach, gdy potrzebujemy znaleźć dane na podstawie częściowego dopasowania tekstu. Zastosowanie wzorca '_a%' oznacza, że szukamy tylko takich wartości, które mają co najmniej dwa znaki, a drugim znakiem musi być 'a'. W tabeli odloty, rekordy spełniające oba te warunki to rekordy 5 i 8, ponieważ ich pole samoloty_id jest odpowiednio 3 i 4 (czyli większe niż 2), a pole kierunek to odpowiednio Malta i Hamburg, które pasują do wzorca '_a%' gdzie 'M' i 'H' to odpowiednio pierwszy znak. Praktyczne zastosowanie takich zapytań SQL pozwala na efektywne przeszukiwanie baz danych pod kątem specyficznych potrzeb użytkownika, co ma kluczowe znaczenie w zarządzaniu informacjami w dużych systemach.

Pytanie 36

Podane zapytanie SQL przyznaje użytkownikowi adam@localhost uprawnienia:

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE
ON klienci TO adam@localhost
A. do manipulowania danymi bazy danych klienci
B. do manipulowania danymi w tabeli klienci
C. do zarządzania strukturą tabeli klienci
D. do zarządzania strukturą bazy danych klienci
Polecenie SQL GRANT SELECT INSERT UPDATE DELETE ON klienci TO adam@localhost nadaje użytkownikowi adam@localhost prawa manipulowania danymi w tabeli klienci Komendy SELECT INSERT UPDATE DELETE są podstawowymi operacjami manipulacji danymi w systemach zarządzania bazami danych (DBMS) SELECT umożliwia odczytywanie danych z tabeli INSERT pozwala na dodawanie nowych rekordów do tabeli UPDATE umożliwia modyfikację istniejących danych DELETE daje możliwość usuwania rekordów z tabeli Takie operacje są kluczowe przy codziennym zarządzaniu danymi w bazach danych oraz podczas tworzenia aplikacji które z tych danych korzystają Nadanie takich uprawnień jest często stosowane w środowiskach produkcyjnych i deweloperskich gdzie użytkownicy muszą wykonywać różnorodne operacje na danych Przydzielanie uprawnień powinno być jednak dobrze przemyślane aby zapewnić bezpieczeństwo danych oraz zgodność z najlepszymi praktykami branżowymi Takie podejście minimalizuje ryzyko nieautoryzowanych modyfikacji i utraty danych co jest zgodne z zasadami zarządzania bezpieczeństwem informacji

Pytanie 37

Zidentyfikuj poprawnie zbudowany warunek w języku PHP, który sprawdza brak połączenia z bazą MySQL.

A. if (mysql_connect_error())()
B. if {mysql_connect_errno()}{}
C. if (mysqli_connect_errno()){}
D. if {mysqli_connect_error()}{}
No, odpowiedzi, które wybrałeś, mają sporo błędów. Na przykład, 'if (mysql_connect_error())()' jest źle napisane, bo masz tu podwójne nawiasy, a powinny być pojedyncze. 'if {mysql_connect_errno(){}}' i 'if {mysqli_connect_error()}' używają klamr, gdzie powinny być nawiasy okrągłe, bo w PHP warunki muszą być w nawiasach. Te stare funkcje, takie jak 'mysql_connect_error()' czy 'mysql_connect_errno()', to już przeżytek, zostały usunięte w PHP 7.0. Teraz, wybierając 'mysqli', zapewniasz sobie lepsze bezpieczeństwo i działanie aplikacji. To jest kluczowe, żeby zrozumieć, jak poprawnie pisać kod, bo bez tego ciężko osiągniesz sukces w programowaniu w PHP.

Pytanie 38

DOM oferuje metody i właściwości, które w języku JavaScript umożliwiają

A. przesyłanie danych formularza bezpośrednio do bazy danych
B. pobieranie oraz modyfikowanie elementów strony widocznej w przeglądarce
C. przeprowadzanie operacji na zmiennych przechowujących liczby
D. manipulowanie łańcuchami zadeklarowanymi w kodzie
Zarówno wysyłanie danych formularza bezpośrednio do bazy danych, jak i manipulowanie zadeklarowanymi w kodzie łańcuchami są podejściami, które mogą być mylące w kontekście funkcji DOM. Przede wszystkim, DOM nie jest odpowiedzialny za interakcję z bazami danych. Wysyłanie danych formularza do bazy danych odbywa się zazwyczaj poprzez technologię backendową, taką jak PHP, Node.js czy Python, która przetwarza dane po stronie serwera. Użytkownik nie może bezpośrednio łączyć się z bazą danych z poziomu przeglądarki, co jest kluczowym aspektem bezpieczeństwa aplikacji internetowych. Ponadto, manipulacja łańcuchami w kontekście DOM również nie jest jego funkcją. DOM jest skoncentrowany na reprezentacji strukturalnej dokumentu, a nie na operacjach na danych. Takie operacje powinny być realizowane w kontekście zmiennych JavaScript, a nie za pośrednictwem DOM. Zrozumienie różnicy między tymi technologiami jest fundamentalne, aby uniknąć nieporozumień w programowaniu oraz zapewnić poprawne funkcjonowanie aplikacji. Typowe błędy myślowe obejmują mylenie pojęć związanych z front-endem i back-endem, co może prowadzić do błędnych wniosków na temat architektury aplikacji. Kluczowe jest, aby programiści zdawali sobie sprawę, że każdy komponent aplikacji ma swoje specyficzne zadania i odpowiedzialności.

Pytanie 39

Na zaprezentowanej tabeli dotyczącej samochodów wykonano zapytanie SQL SELECT ```SELECT model FROM samochody WHERE rocznik=2016;``` Jakie wartości zostaną zwrócone w wyniku tego zapytania?

Ilustracja do pytania
A. Fiat, Opel, Toyota
B. Punto, Corsa, Corolla
C. Czerwony, grafitowy
D. Punto, Corsa, Astra, Corolla, Yaris
Zapytanie SQL, które podałeś, czyli SELECT model FROM samochody WHERE rocznik=2016, jest zaprojektowane tak, żeby wyciągnąć z tabeli samochody wszystkie modele aut z rocznika 2016. To ogranicza wynik tylko do tych modeli, które spełniają ten właśnie warunek. Patrząc na dostarczoną tabelę, widzimy, że modele z rocznika 2016 to Punto, Corsa i Corolla. Więc z tego zapytania otrzymamy tylko te trzy modele. W realnym świecie, zapytania SQL są mega przydatne przy filtrowaniu danych w bazach. Zrozumienie, jak pisać zapytania SELECT, jest naprawdę ważne, zwłaszcza dla analityków i administratorów. Dobrze jest znać zasady budowania zapytań, żeby były one jasne i precyzyjne, bo to pozwala lepiej zarządzać i analizować dane. Ta wiedza to podstawa w analizie danych, gdzie umiejętność wyciągania odpowiednich informacji jest kluczowa do podejmowania dobrych decyzji biznesowych.

Pytanie 40

Co oznacza jednostka ppi (pixels per inch)?

A. jest parametrem określającym rozdzielczość cyfrowych urządzeń wykonujących pomiary
B. określa rozdzielczości obrazów generowanych przez drukarki i plotery
C. określa rozdzielczość obrazów rastrowych
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że ppi określa rozdzielczość obrazów generowanych przez drukarki i plotery, co jest nieprecyzyjne. Drukarki i plotery mogą używać różnych jednostek miary, takich jak dpi (dots per inch), a nie ppi, do opisu rozdzielczości druku. Ppi odnosi się bezpośrednio do cyfrowych obrazów rastrowych, a dpi jest bardziej związane z rzeczywistym procesem druku. Kolejna odpowiedź sugeruje, że ppi jest parametrem definiującym rozdzielczości cyfrowych urządzeń wykonujących pomiary. To również nie jest poprawne, ponieważ ppi jest jednostką miary odnoszącą się do rozdzielczości obrazów, a nie do urządzeń pomiarowych. Urządzenia tego typu mogą używać różnych standardów, które są dostosowane do specyficznych zastosowań, takich jak rozdzielczość w milimetrach czy centymetrach, co czyni tę odpowiedź błędną. Wreszcie, brak jakiejkolwiek odpowiedzi w ostatnim punkcie wskazuje na niepełne zrozumienie tematu i nie dostarcza żadnej wartości merytorycznej, co dodatkowo podkreśla niepoprawność wszystkich wymienionych opcji, które nie odnoszą się bezpośrednio do definicji ppi.