Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 12 kwietnia 2026 22:19
Data zakończenia: 12 kwietnia 2026 22:31

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu— sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie dane zostaną wyświetlone po wykonaniu podanych poleceń?

bool gotowe = true;
cout << gotowe;

A. 0

B. tak

C. nie

D. 1

W języku C++ zmienne typu bool mogą przyjmować jedynie dwie wartości: true i false. Gdy zmienna typu bool zostanie wypisana przy użyciu standardowego strumienia wyjściowego cout, to domyślnie wartości true i false są konwertowane na liczby całkowite 1 i 0 odpowiednio. Dlatego w zaprezentowanym fragmencie kodu zmiennej gotowe przypisano wartość true, a następnie jej zawartość została wypisana przy użyciu cout. Wynikiem tego działania będzie wyświetlenie liczby 1 na ekranie. Jest to zgodne z domyślnym zachowaniem cout w przypadku zmiennych typu bool w C++. Aby modyfikować to zachowanie i bezpośrednio wypisywać słowa true lub false, można użyć specjalnej flagi boolalpha, która sprawia, że wartości logiczne są reprezentowane jako tekst. Jednak w podanym przykładzie nie użyto tej flagi, co prowadzi do wypisania wartości liczbowej. Takie podejście jest powszechne w wielu aplikacjach, gdzie wartości logiczne muszą być szybko zamieniane na wartości liczbowe, na przykład w obliczeniach binarnych czy przy operacjach bitowych. Poprawne zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla programistów tworzących efektywne i czytelne aplikacje w C++.

Pytanie 2

Które z podanych formatów NIE JEST zapisane w języku CSS?

A. B

B. C

C. D

D. A

Odpowiedź C jest prawidłowa, ponieważ atrybut bgcolor jest przestarzałą metodą określania koloru tła w HTML i nie jest częścią CSS. CSS (Cascading Style Sheets) zostało stworzone, aby oddzielić prezentację dokumentu od jego struktury. Korzystanie z CSS pozwala na lepsze zarządzanie stylem i spójność w wyglądzie wielu stron internetowych. Atrybuty HTML związane z wyglądem, takie jak bgcolor, zostały zastąpione przez deklaracje w CSS. Na przykład w CSS można ustawić kolor tła całej strony za pomocą selektora body i właściwości background-color. Takie podejście jest bardziej elastyczne i zgodne z nowoczesnymi standardami. Dzięki CSS możliwe jest stosowanie zaawansowanych stylizacji, takich jak gradienty czy obrazy tła, które nie były dostępne w prostych atrybutach HTML. Przy projektowaniu stron internetowych zaleca się, aby unikać przestarzałych atrybutów HTML, które mogą być niekompatybilne z nowoczesnymi przeglądarkami i powodować problemy z dostępnością.

Pytanie 3

Jednostka ppi (pixels per inch) oznacza

A. określa rozdzielczość obrazów rastrowych

B. jest jednostką rozdzielczości skanerów definiującą częstość próbkowania obrazu

C. jest parametrem wyznaczającym rozdzielczość cyfrowych urządzeń dokonujących pomiarów

D. określa rozdzielczość obrazów tworzonych przez drukarki oraz plotery

Wiele odpowiedzi na to pytanie wskazuje na różne aspekty rozdzielczości i pomiarów, które jednak nie odnoszą się bezpośrednio do definicji jednostki ppi. Na przykład, stwierdzenie, że ppi "określa rozdzielczości obrazów generowanych przez drukarki i plotery" zawęża pojęcie do urządzeń drukujących, ignorując szerszy kontekst obrazów rastrowych, które obejmują zarówno reprodukcję cyfrową, jak i wydruk. PPI jest miarą stosowaną do określenia, jak szczegółowy jest obraz w jego cyfrowej formie, co jest kluczowe w przypadku dowolnego zastosowania obrazów rastrowych, a nie tylko ich druku. Inna odpowiedź, sugerująca, że ppi "jest parametrem określającym rozdzielczość cyfrowych urządzeń wykonujących pomiary", wprowadza dodatkowe zamieszanie, ponieważ ppi odnosi się do gęstości pikseli w obrazach, a nie do samych urządzeń pomiarowych, takich jak skanery czy kamery. Ostatnia propozycja, sugerująca, że ppi "jest jednostką rozdzielczości skanerów określającą częstość wykonywanych próbkowań obrazu", również jest myląca, ponieważ ppi nie odnosi się bezpośrednio do częstotliwości próbkowania, a raczej do gęstości pikseli po cyfryzacji obrazu. Przykładowo, urządzenie skanujące może pracować przy różnych ustawieniach dpi (dots per inch), co jest inną wartością niż ppi, a te dwie jednostki, choć powiązane, pełnią różne funkcje w kontekście cyfrowych obrazów. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że jednostka ppi jest ściśle związana z jakością i szczegółowością obrazów rastrowych, a nie z różnymi aspektami samego procesu skanowania czy drukowania.

Pytanie 4

Jakie stwierdzenie dotyczące zaprezentowanego kodu jest prawdziwe?

A. Znak kropki "." jest operatorem konkatenacji

B. Zostanie wyświetlony komunikat "OlaA"

C. W zmiennej $a wartość "Ala" zostanie zmieniona na "Ola"

D. Znak "=" pełni rolę operatora porównania dwóch zmiennych

Znak kropki w języku PHP pełni rolę operatora konkatenacji łączącego ciągi znaków w jedną całość Jest to kluczowa funkcja przy pracy z danymi tekstowymi pozwalająca na dynamiczne tworzenie ciągów znaków na podstawie różnych zmiennych lub danych wejściowych Przykładowo w przypadku zmiennej $a o wartości Ala i zastosowania $a Ola wynikowym ciągiem staje się AlaOla W praktyce konkatenacja jest często stosowana do generowania złożonych komunikatów lub budowania ścieżek plików w aplikacjach webowych Operator konkatenacji jest również używany w połączeniu z innymi typami danych które mogą być automatycznie przekształcane na ciągi znaków zgodnie z zasadami PHP Konkatenacja jest fundamentalnym elementem interakcji z użytkownikami w interfejsach tekstowych oraz w przetwarzaniu danych wejściowych i wyjściowych Zrozumienie i umiejętność jej stosowania jest kluczowa dla efektywnego programowania w PHP oraz tworzenia dynamicznych i interaktywnych aplikacji webowych z zachowaniem wysokiej jakości kodu i zgodności ze standardami

Pytanie 5

Wskaż zapytanie, w którym dane zostały uporządkowane.

A. SELECT DISTINCT produkt, cena FROM artykuly;

B. SELECT nazwisko FROM firma WHERE pensja > 2000 LIMIT 10;

C. SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;

D. SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie WHERE klasa = 2;

Odpowiedź SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek jest poprawna, ponieważ zawiera klauzulę ORDER BY, która jest używana do sortowania wyników zapytania w SQL. W tym przypadku, dane są sortowane według wieku mieszkańców, co pozwala na łatwe zrozumienie rozkładu wiekowego w tej grupie. Klauzula ORDER BY jest standardowym elementem SQL, który może sortować wyniki w porządku rosnącym (ASC) lub malejącym (DESC). Przykładowe zastosowanie to raporty, w których użytkownik chce zobaczyć dane uporządkowane według konkretnego kryterium, np. wiek, cena, data. Dobre praktyki sugerują, aby zawsze jasno definiować, które kolumny mają być używane do sortowania, a także zrozumieć, że sortowanie wpływa na wydajność zapytań, zwłaszcza przy dużych zbiorach danych. W przypadku bardziej złożonych zapytań można także łączyć klauzulę ORDER BY z innymi klauzulami, takimi jak GROUP BY, co zwiększa elastyczność w analizie danych.

Pytanie 6

Jakie wyjście zostanie pokazane po zrealizowaniu podanego kodu HTML?

A. Rys. B

B. Rys.A

C. Rys. D

D. Rys. C

Nieprawidłowe odpowiedzi mogą wynikać z niezrozumienia struktury zagnieżdżonych list w HTML. Zrozumienie jak różne typy list i atrybuty wpływają na ich wyświetlanie jest kluczowe. Lista uporządkowana <ol> domyślnie numeruje swoje elementy co często prowadzi do założenia że wszystkie elementy muszą być numerowane w standardowy sposób. Jednak HTML pozwala na dostosowanie tego zachowania poprzez atrybuty type i start co może zmieniać domyślną numerację na litery czy inne formy. Kolejnym źródłem błędu jest zignorowanie zagnieżdżonej listy nieuporządkowanej <ul> która używa kropki jako punktora co różni się od standardowego kółka. Bez znajomości tych aspektów łatwo jest błędnie zinterpretować strukturę i wyświetlanie kodu. Typowe błędy myślowe wynikają z założeń że każda lista zachowa domyślną formę co nie zawsze jest prawdą w zaawansowanym HTML. Poprawne zrozumienie wymaga eksperymentowania i testowania różnych konfiguracji atrybutów aby w pełni wykorzystać potencjał HTML w tworzeniu elastycznych i dostosowanych interfejsów.

Pytanie 7

Który z poniższych znaczników jest częścią sekcji <head> dokumentu HTML?

A. <section>

B. <title>

C. <img>

D. <span>

Znacznik <title> jest fundamentalnym elementem sekcji <head> dokumentu HTML. Jego głównym zadaniem jest określenie tytułu strony, który jest wyświetlany na pasku tytułowym przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Dobrze skonstruowany tytuł powinien być zwięzły, ale jednocześnie informacyjny, aby skutecznie przyciągnąć uwagę użytkowników. Zgodnie z wytycznymi W3C, tytuł powinien mieć od 50 do 60 znaków, aby uniknąć obcinania w wynikach wyszukiwania. Przykładem dobrze sformułowanego tytułu może być: „Jak stworzyć responsywną stronę internetową - poradnik krok po kroku”. Ważne jest, aby tytuł był unikalny dla każdej podstrony w witrynie, co nie tylko poprawia SEO, ale również ułatwia użytkownikom nawigację. W kontekście standardów i dobrych praktyk, należy również unikać umieszczania w tytule zbędnych słów kluczowych, co może być uznane za spam przez wyszukiwarki. Dobrze zaprojektowany tytuł jest kluczem do efektywnego pozycjonowania i budowania marki w sieci.

Pytanie 8

Aby zoptymalizować operacje na bazie danych, należy stworzyć indeksy dla pól, które są często wyszukiwane lub sortowane?

A. dodać więzy integralności.

B. dodać klucz obcy.

C. stworzyć osobną tabelę przechowującą tylko te pola.

D. utworzyć indeks.

Dodawanie kluczy obcych ma na celu utrzymanie integralności danych oraz relacji między tabelami, co jest niezwykle ważne w przypadku baz danych złożonych z wielu tabel. Klucz obcy wskazuje na rekord w innej tabeli, co umożliwia zachowanie spójności danych, ale nie przyspiesza operacji wyszukiwania ani sortowania w obrębie pojedynczej tabeli. Bezpośrednio nie wpływa to na wydajność zapytań do tabeli, w której te klucze są zdefiniowane, ponieważ wciąż może być konieczne przeszukiwanie całej tabeli w celu znalezienia odpowiednich rekordów. Więzy integralności, takie jak unikalność czy niepustość kolumn, również służą do utrzymania spójności danych, ale nie przyspieszają operacji wyszukiwania. Są one narzędziem do zapewnienia, że dane są zgodne z określonymi regułami, co jest istotne, ale nie wpływa na wydajność zapytań. Stworzenie osobnej tabeli przechowującej tylko te pola mogłoby w pewnych okolicznościach pomóc w organizacji danych, jednak w praktyce wprowadziłoby to dodatkową złożoność w zarządzaniu relacjami oraz zapytaniami. Takie podejście może prowadzić do większej liczby operacji JOIN, co w dłuższym okresie może spowolnić operacje, zamiast je przyspieszyć. W rezultacie, wszystkie te metody mają swoje miejsce w architekturze baz danych, ale nie są odpowiednie w kontekście optymalizacji operacji wyszukiwania i sortowania na danych.

Pytanie 9

Jak za pomocą CSS ustawić opływanie obrazu tekstem, wprowadzając odpowiedni kod w stylu obrazu?

A. float: left;

B. table: left;

C. float: right;

D. clear: both;

Stosowanie table: left; w tym kontekście to strzał w kolano, bo taka właściwość nie istnieje. W CSS do tabel używamy innych właściwości jak display: table; lub display: table-cell;, ale nie do opływania elementów. A clear: both; jest używane, żeby zlikwidować opływ po float, więc to ważna sprawa, bo inaczej wszystko się sypie. Float: left; może opływać, ale w tej sytuacji nie postawi obrazka po prawej, bo ustawia go po lewej stronie. Wiele osób myśli, że float działa na osi Y, ale tak naprawdę dotyczy tylko osi X. Pamiętaj, że float, chociaż przydatny, to nie jedyny sposób na układanie elementów w CSS. Flexbox i grid to nowoczesne metody, które często są znacznie lepsze. By zbudować ładne interfejsy, musimy rozumieć jak różne właściwości CSS ze sobą współpracują.

Pytanie 10

Przemiana kodu źródłowego wykonanego przez programistę w zrozumiały dla maszyny kod maszynowy to

A. kompilowanie

B. wykonywanie

C. analizowanie błędów

D. wdrażanie

Kompilowanie to kluczowy proces w inżynierii oprogramowania, który polega na przekształceniu kodu źródłowego napisanego w języku wysokiego poziomu (takim jak C++, Java czy Python) na kod maszynowy zrozumiały dla komputera. Proces ten jest krytyczny, ponieważ komputery nie są w stanie interpretować kodu źródłowego bezpośrednio. Kompilator przeprowadza analizę syntaktyczną i semantyczną kodu, optymalizuje go, a następnie generuje kod maszynowy. W praktyce, kompilacja pozwala na wykrycie błędów w kodzie przed jego uruchomieniem, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi. Kompilatory często oferują dodatkowe narzędzia, takie jak debugery, które umożliwiają programistom śledzenie błędów w kodzie. W kontekście dużych projektów, dobrym podejściem jest również wykorzystanie systemów CI/CD, które automatyzują proces kompilacji i testowania, co znacząco przyspiesza cykl rozwoju oprogramowania oraz zwiększa jego jakość.

Pytanie 11

Aby zmienić strukturę tabeli w bazie danych MySQL, należy użyć komendy

A. GRANT

B. INSERT INTO

C. UPDATE

D. ALTER TABLE

Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest poprawna, gdyż to polecenie w MySQL służy do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. Dzięki niemu możemy dodawać nowe kolumny, zmieniać typy danych kolumn, usuwać kolumny, a także zmieniać właściwości tabeli, takie jak klucze główne czy unikalne. Przykład zastosowania polecenia ALTER TABLE to dodanie kolumny do tabeli: 'ALTER TABLE pracownicy ADD COLUMN wiek INT;' co skutkuje dodaniem kolumny 'wiek' o typie INT do tabeli 'pracownicy'. Zgodnie z najlepszymi praktykami, przed wykonaniem takich operacji warto wykonać kopię zapasową bazy danych, aby uniknąć utraty danych w przypadku nieprawidłowego wykonania polecenia. Używanie ALTER TABLE jest kluczowe podczas rozwoju aplikacji, gdyż często zachodzi potrzeba dostosowania struktury bazy danych do zmieniających się wymagań biznesowych.

Pytanie 12

W języku JavaScript trzeba sformułować warunek, który będzie spełniony, gdy zmienna a będzie dowolną liczbą naturalną dodatnią (więcej niż 0) lub gdy zmienna b będzie dowolną liczbą z przedziału domkniętego od 10 do 100. Wyrażenie logiczne w tym warunku powinno mieć postać

A. (a > 0) || ((b >= 10) && (b <= 100))

B. (a > 0) || ((b >= 10) || (b <= 100))

C. (a > 0) && ((b >= 10) || (b <= 100))

D. (a > 0) && ((b >= 10) && (b <= 100))

Poprawna odpowiedź (a > 0) || ((b >= 10) && (b <= 100)) uwzględnia wymaganie, aby warunek był spełniony, gdy zmienna a jest liczbą naturalną dodatnią bądź zmienna b znajduje się w przedziale od 10 do 100, włącznie. W tym przypadku użycie operatora logicznego '||' (lub) jest kluczowe, ponieważ wystarczy, że jeden z warunków będzie prawdziwy, aby cały warunek był spełniony. Przykładem może być skrypt walidujący dane wejściowe użytkownika: jeśli zmienna a przechowuje wartość 5 (czyli liczbę naturalną dodatnią), to niezależnie od wartości zmiennej b, warunek będzie prawdziwy. Analogicznie, jeśli a wynosi 0, a b = 15, warunek również będzie spełniony, ponieważ b mieści się w wymaganym przedziale. Taka konstrukcja warunku jest zgodna z dobrą praktyką programistyczną, gdyż pozwala na jasne i zrozumiałe określenie, kiedy pewne zasady powinny być stosowane. Zastosowanie operatorów logicznych w taki sposób wspiera tworzenie czytelnych i elastycznych warunków, co jest istotne w kontekście utrzymania kodu i jego przyszłych modyfikacji.

Pytanie 13

Wskaż warunek w języku JavaScript, który ma na celu sprawdzenie, czy przynajmniej jeden z poniższych przypadków jest spełniony: 1) dowolna naturalna liczba a jest liczbą trzycyfrową 2) dowolna liczba całkowita b jest liczbą ujemną

A. ((a>99)&&(a<1000))&&(b<0)

B. ((a>99)||(a<1000))&&(b<0)

C. ((a>99)||(a<1000))||(b<0)

D. ((a>99)&&(a<1000))||(b<0)

Warunek zapisany jako ((a>99)&&(a<1000))||(b<0) jest poprawny, ponieważ sprawdza dwa różne przypadki. Pierwsza część warunku, (a>99)&&(a<1000), zwraca prawdę, gdy a jest liczbą naturalną w zakresie od 100 do 999, co oznacza, że jest to liczba trzycyfrowa. Z kolei druga część, b<0, jest spełniona, gdy b jest liczbą całkowitą mniejszą od zera, co oznacza, że jest to liczba ujemna. Zastosowanie operatora logicznego '||' (OR) pozwala na spełnienie warunku, gdy przynajmniej jeden z dwóch przypadków jest prawdziwy. Użycie operatora '&&' (AND) w pierwszej części jest kluczowe, ponieważ musi być spełniony zarówno warunek większy niż 99, jak i mniejszy niż 1000, co pozwala na precyzyjne określenie, czy a jest liczbą trzycyfrową. Przykładowo, gdy a = 150, a b = -5, cały warunek zwróci prawdę z powodu drugiej części warunku. Na przeciwnym biegunie, jeśli a = 50, a b = 5, warunek zwróci fałsz, ponieważ ani a nie jest trzycyfrowe, ani b nie jest ujemne. Tego rodzaju warunki są powszechnie stosowane w programowaniu, aby weryfikować różne stany i wartości zmiennych w aplikacjach webowych i systemach informatycznych.

Pytanie 14

W którym z przedstawionych bloków powinien być umieszczony warunek pętli?

A. Rys. B

B. Rys. C

C. Rys. A

D. Rys. D

Rysunek C przedstawia romb który w diagramach przepływu jest standardowo używany do reprezentowania decyzji lub warunków warunku pętli. Pętle w programowaniu są często oparte na warunkach które decydują o ich kontynuacji lub zakończeniu. Umiejscowienie warunku w rombie pozwala na wyrażenie warunku logicznego który może być testowany jako prawda lub fałsz co jest kluczowe dla działania pętli takich jak while czy for. Przykładem może być pętla while która kontynuuje swoje działanie tak długo jak warunek w rombie jest spełniony. W ten sposób romb ułatwia wizualne i logiczne śledzenie decyzji w algorytmie co jest zgodne z dobrymi praktykami programowania takimi jak przejrzystość i czytelność kodu. Użycie rombu zgodnie z konwencją diagramów przepływu poprawia także zrozumienie algorytmu przez innych programistów co zwiększa efektywność współpracy w zespołach deweloperskich. Stosowanie tego symbolu jest również wspierane przez standardy takie jak UML co czyni go uniwersalnym narzędziem w modelowaniu procesów.

Pytanie 15

W CSS zapis selektora p > i { color: red; } wskazuje, że kolor czerwony zostanie zastosowany do

A. tylko tego tekstu w znaczniku <p>, który ma przypisaną klasę o nazwie i

B. wyłącznie tekstu w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>

C. wszelkiego tekstu w znaczniku <p> lub wszelkiego tekstu w znaczniku <i>

D. wszystkiego tekstu w znaczniku <p> z wyjątkiem tekstu w znaczniku <i>

Zapis selektora CSS p > i { color: red; } jest precyzyjny i wskazuje, że kolor czerwony zostanie zastosowany wyłącznie do elementów <i>, które znajdują się bezpośrednio w obrębie elementu <p>. Warto zrozumieć, że symbol '>' oznacza selektor dziecka, co oznacza, że styl dotyczy tylko tych <i>, które są bezpośrednimi potomkami <p>. Przykładowo, jeśli mamy strukturę HTML:<p>To jest <i>przykład</i> tekstu <i>z <i>zagnieżdżonym</i> elementem</i>.</p>, to tylko pierwszy znacznik <i> (czyli "przykład") będzie miał kolor czerwony, ponieważ drugi znacznik <i> jest zagnieżdżony i nie jest bezpośrednim dzieckiem <p>. W kontekście standardów CSS, stosowanie selektorów dziecka jest zalecane, gdyż pozwala na precyzyjniejsze określenie, do których elementów styl ma być zastosowany, co w praktyce ułatwia zarządzanie stylami na stronach z bardziej złożoną strukturą HTML.

Pytanie 16

Znak <s> w HTML powoduje

A. pochylenie tekstu

B. migotanie tekstu

C. podkreślenie tekstu

D. skreślenie tekstu

Znacznik <s> w języku HTML jest używany do oznaczania tekstu, który jest przekreślony, co jest przydatne, gdy chcemy wskazać, że dana treść nie jest już aktualna lub jest nieprawidłowa. Na przykład, w dokumencie HTML możemy użyć znacznika <s> do przekreślenia starej ceny produktu, aby podkreślić, że cena została obniżona. Taki sposób prezentacji informacji jest zgodny z zasadami dostępności, ponieważ przekreślony tekst wciąż jest czytelny przez technologie asystujące, co pozwala użytkownikom na zrozumienie zmiany w kontekście treści. W praktyce zastosowanie tego znacznika może również wpłynąć na estetykę strony, eliminując potrzebę stosowania stylów CSS do osiągnięcia tego samego efektu.

Pytanie 17

Aby włączyć kaskadowy arkusz stylów zapisany w pliku zewnętrznym, należy zastosować poniższy fragment kodu HTML

A. <meta charset="styl.css">

B. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="styl.css">

C. <optionvalue="styl.css" type="text/css">

D. <div id="styl.css" relation="css">

Poprawna odpowiedź to <link rel="stylesheet" type="text/css" href="styl.css" />. Ten fragment kodu HTML jest standardowym sposobem dołączania zewnętrznych arkuszy stylów do dokumentu HTML. Atrybut 'rel' określa relację pomiędzy dokumentem a zewnętrznym plikiem, w tym przypadku jest to 'stylesheet', co informuje przeglądarkę, że plik ma zawierać style CSS. Atrybut 'type' wskazuje typ zawartości, a 'href' zawiera ścieżkę do pliku CSS, w tym przypadku 'styl.css'. Zewnętrzne arkusze stylów są zalecane, ponieważ umożliwiają oddzielenie treści od stylizacji, co jest zgodne z zasadą separacji obowiązków w inżynierii oprogramowania. Umożliwia to łatwe zarządzanie i aktualizowanie stylów bez konieczności modyfikowania samego HTML-a. Przykładem zastosowania może być stworzenie pliku styl.css, który zawiera wszystkie style dla danej strony, co pozwala na ponowne wykorzystanie tych samych stylów w różnych częściach serwisu, co zwiększa spójność i ułatwia utrzymanie kodu.

Pytanie 18

Wskaż metodę biblioteki Math języka JavaScript, która dla parametru x = 2.8 zwróci wartość 2.

A. floor(x)

B. ceil(x)

C. exp(x)

D. sqrt(x)

Poprawna jest metoda Math.floor(x), ponieważ w JavaScript odpowiada ona za zaokrąglenie liczby w dół do najbliższej liczby całkowitej. Dla x = 2.8 wynik Math.floor(2.8) to 2, bo funkcja „odcina” część ułamkową i schodzi do najbliższej liczby całkowitej mniejszej lub równej podanej wartości. To zachowanie jest zdefiniowane w specyfikacji ECMAScript i jest spójne we wszystkich nowoczesnych przeglądarkach oraz środowiskach typu Node.js. W praktyce Math.floor bardzo często wykorzystuje się przy pracy z indeksami tablic, generowaniu losowych liczb całkowitych czy przy obliczeniach, gdzie fragment ułamkowy nie ma znaczenia, np. liczba stron, liczba pełnych paczek produktu, paginacja rekordów. Typowy wzorzec to na przykład Math.floor(Math.random() * 10), który daje liczby całkowite z zakresu 0–9. Warto też świadomie odróżniać Math.floor od innych metod zaokrąglania: Math.ceil(2.8) zwróci 3, bo zaokrągla „w górę”, a Math.round(2.8) również zwróci 3, bo zaokrągla do najbliższej liczby całkowitej. Z mojego doświadczenia w JS często używa się właśnie floor tam, gdzie ważna jest przewidywalność w dół, np. przy obliczaniu indeksów czy dzieleniu na równe segmenty, żeby nie wyjść poza zakres. Warto też pamiętać, że Math.floor działa poprawnie również dla liczb ujemnych, ale tam „w dół” oznacza w kierunku −∞, więc Math.floor(−2.8) da −3, co czasem potrafi zaskoczyć, jeśli ktoś myśli tylko o „obcięciu” części po przecinku.

Pytanie 19

W programie do grafiki wektorowej stworzono zaprezentowany kształt, który został uzyskany z dwóch figur: trójkąta oraz koła. Aby utworzyć ten kształt, po narysowaniu figur i ich odpowiednim umiejscowieniu, należy zastosować funkcję

A. rozdzielenia

B. sumy

C. różnicy

D. wykluczenia

Funkcja sumy w edytorach grafiki wektorowej, takich jak Adobe Illustrator czy CorelDRAW, pozwala na łączenie kilku figur wektorowych w jedną całość. W tym przypadku użycie funkcji sumy jest odpowiednie, ponieważ łączy trójkąt i koło w jeden spójny kształt. Ten proces jest powszechnie określany jako operacja boolean i jest kluczowy w projektowaniu wektorowym, gdzie wymagana jest precyzyjna kontrola nad kształtami. Użycie sumy jest standardem w branży, gdy celem jest połączenie kształtów bez utraty ich integralności, co jest często stosowane w projektowaniu logo czy ikon. Operacja ta zapewnia płynne przejścia między figurami, co jest niezbędne w profesjonalnych projektach graficznych. Dodatkowo, sumowanie kształtów pozwala na optymalizację projektu pod kątem druku i wyświetlania, ponieważ zmniejsza liczbę niezależnych obiektów wektorowych, co jest praktyką zalecaną dla wydajnej pracy z dużymi plikami. Zrozumienie i umiejętność stosowania funkcji sumy to fundamentalna umiejętność dla każdego grafika pracującego z grafiką wektorową.

Pytanie 20

Które z poniższych stwierdzeń o językach programowania jest fałszywe?

A. PHP służy do tworzenia stron w czasie rzeczywistym

B. SQL jest językiem programowania strukturalnego

C. JavaScript to język skryptowy

D. C++ jest językiem obiektowym

SQL, czyli Structured Query Language, to język zapytań, który jest używany do zarządzania danymi w relacyjnych bazach danych. Jest to język deklaratywny, a nie strukturalny, co oznacza, że użytkownik nie definiuje w nim kroków przetwarzania danych, lecz opisuje, jakie dane chce uzyskać. SQL pozwala na wykonywanie operacji takich jak wybieranie danych, wstawianie, aktualizowanie i usuwanie rekordów w bazie danych. Przykładowe zapytanie w SQL może wyglądać następująco: SELECT * FROM users WHERE age > 18; co zwróci wszystkie rekordy użytkowników powyżej osiemnastego roku życia. Warto również zauważyć, że SQL jest standardem ISO, co oznacza, że jego składnia i funkcjonalności są szeroko uznawane i stosowane w różnych systemach zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle. To czyni SQL niezwykle ważnym narzędziem dla każdego programisty, analityka danych czy specjalisty ds. baz danych.

Pytanie 21

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

B. Zmiana jasności zdjęć.

C. Przenikanie zdjęć.

D. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 22

W celu zmiany struktury tabeli w systemie MySQL trzeba wykonać polecenie

A. INSERT INTO

B. GRANT

C. UPDATE

D. ALTER TABLE

Odpowiedź 'ALTER TABLE' to strzał w dziesiątkę, bo to właśnie to polecenie w MySQL pozwala na zmiany w strukturze tabeli w bazach danych. Gdy używamy 'ALTER TABLE', możemy dodawać nowe kolumny, usuwać te, które już nie są potrzebne, albo zmieniać typ danych w kolumnach. Przykładowo, jeśli chcemy dodać kolumnę 'wiek' do tabeli 'pracownicy', używamy: ALTER TABLE pracownicy ADD COLUMN wiek INT;. A żeby usunąć kolumnę 'adres', wystarczy: ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN adres;. Pamiętaj przy tym, żeby zawsze sprawdzić, czy te zmiany nie będą miały negatywnego wpływu na dane oraz czy mamy odpowiednie uprawnienia. Osobiście uważam, że warto robić kopie zapasowe przed większymi zmianami, bo to może uratować skórę, gdy coś pójdzie nie tak. Dobry sposób na to, by być pewnym siebie w pracy z bazami danych, to dobrze poznać 'ALTER TABLE' i jego możliwości.

Pytanie 23

Aby stworzyć poprawną kopię zapasową bazy danych, która będzie mogła zostać później przywrócona, należy najpierw sprawdzić

A. uprawnienia dostępu do serwera bazy danych

B. poprawność składni zapytań

C. spójność bazy

D. możliwość udostępnienia bazy danych

Sprawdzanie możliwości udostępniania bazy danych jest ważne, ale nie ma bezpośredniego wpływu na jakość i integralność samej kopii bezpieczeństwa. Może to dotyczyć kwestii użytkowników i ról, jednak nawet przy poprawnym udostępnieniu, jeżeli dane są niespójne, kopia może być bezużyteczna. Prawa dostępu do serwera bazy danych, choć istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa, również nie wpływają na jakość danych. Użytkownik mógłby mieć pełne prawa dostępu, ale to nie gwarantuje, że baza danych jest poprawna i gotowa do stworzenia kopii zapasowej. Poprawność składni zapytań to kolejny aspekt ważny dla efektywnego działania bazy danych, jednak w kontekście wykonywania kopii zapasowej, nie odnosi się bezpośrednio do spójności danych. Nawet poprawnie sformułowane zapytania mogą prowadzić do błędnych wyników, jeśli dane w bazie są w złym stanie. Dlatego też, żadne z wymienionych zagadnień nie zastąpi konieczności sprawdzenia spójności bazy jako kluczowego elementu przed wykonaniem kopii bezpieczeństwa.

Pytanie 24

Wymiary:	4272x2848px
Rozdzielczość:	72 dpi
Format:	JPG

W ramce przedstawiono właściwości pliku graficznego. W celu optymalizacji czasu ładowania rysunku na stronę WWW należy

A. zmienić format grafiki na CDR

B. zmniejszyć rozmiary obrazu

C. dostosować proporcje szerokości do wysokości

D. zwiększyć rozdzielczość

Zmniejszenie wymiarów rysunku to kluczowy krok w optymalizacji czasu ładowania grafiki na stronę internetową. Wymiary rysunku 4272x2848px są znaczące, co oznacza, że obraz ma dużą ilość pikseli, co przekłada się na większy rozmiar pliku. Przy standardowej rozdzielczości 72 dpi, która jest odpowiednia do wyświetlania na ekranach, mniejsze wymiary skutkują zmniejszeniem liczby pikseli, co automatycznie obniża wagę pliku. Przykładem może być przeskalowanie obrazu do wymiarów 800x600px, co może znacznie przyspieszyć czas ładowania strony. W praktyce, witryny internetowe powinny dążyć do używania obrazów o wymiarach dostosowanych do wyświetlacza, a optymalne wymiary to te, które są zgodne z responsywnym designem. Ponadto, standardy dotyczące wydajności stron, takie jak Web Page Test czy Google PageSpeed Insights, zalecają minimalizację rozmiaru plików graficznych jako kluczowy element poprawy szybkości ładowania. Zmniejszenie wymiarów rysunku jest zatem jednym z najprostszych i najbardziej efektywnych rozwiązań, które mogą przynieść znaczące korzyści w zakresie wydajności stron internetowych.

Pytanie 25

W jakim typie pliku powinno się zapisać zdjęcie, aby mogło być wyświetlane na stronie WWW z zachowaniem efektu przezroczystości?

A. PNG

B. BMP

C. JPG

D. CDR

Wybór formatu JPG (Joint Photographic Experts Group) do przechowywania obrazów na stronach internetowych nie jest odpowiedni, gdyż ten format nie obsługuje przezroczystości. JPG to format stratny, co oznacza, że przy kompresji traci część informacji o obrazie, co skutkuje obniżeniem jakości, zwłaszcza w przypadku obrazów z dużą ilością detali. Dla grafik wymagających przezroczystości, takich jak ikony czy logotypy, JPG nie sprawdzi się, ponieważ nie oferuje opcji przezroczystości, co prowadzi do nieestetycznych efektów, gdy tło obrazu nie pasuje do tła strony. BMP (Bitmap) z kolei jest formatem, który również nie obsługuje przezroczystości i zwykle generuje dużą objętość pliku, co sprawia, że jest mało praktyczny do użycia w sieci. Natomiast CDR (CorelDRAW) jest formatem plików wektorowych, który jest używany głównie w oprogramowaniu Corel, a nie w kontekście publikacji w internecie. Rozważanie tych formatów, w sytuacji gdy konieczne jest zachowanie przezroczystości, wskazuje na nieporozumienie dotyczące ich zastosowań oraz brak zrozumienia standardów dotyczących formatów graficznych. W rzeczywistości najlepszym rozwiązaniem dla obrazów z przezroczystością jest właśnie PNG, który dostarcza odpowiednich narzędzi do efektywnego i estetycznego wyświetlania grafiki w internecie.

Pytanie 26

Aby wskazać miejsce, w którym ma nastąpić złamanie linii tekstu, na przykład w zmiennej typu string, należy użyć znaku

A. \b

B. \\

C. \t

D. \n

Znakiem używanym do definiowania łamania linii tekstu w zmiennych napisowych jest znak nowej linii, reprezentowany jako '\n'. Jest to standardowy sposób w wielu językach programowania, takich jak Python, Java, C++ czy JavaScript. Znak ten sygnalizuje interpreterowi, że w tym miejscu tekst powinien być przerwany i rozpoczęty od nowej linii. Przykładem zastosowania może być sytuacja, gdy chcemy sformatować tekst, aby był bardziej czytelny. Na przykład: 'Witaj świecie!\nTo jest nowa linia.' spowoduje, że po wyświetleniu pierwszej części tekstu przejdziemy do nowej linii. Użycie '\n' jest zgodne ze standardami ASCII i Unicode, gdzie znak ten ma przypisaną wartość kodu 10. Pozwala to na łatwe tworzenie wieloliniowych tekstów, co jest niezbędne w wielu aplikacjach, takich jak generatory raportów czy edytory tekstowe. Ponadto, wiele systemów operacyjnych interpretuje '\n' w ten sam sposób, co sprawia, że jest to uniwersalne rozwiązanie wykorzystywane w programowaniu.

Pytanie 27

Kod programu wraz z komentarzami oraz opisem algorytmów i metod stanowi dokumentację

A. graficzną.

B. techniczną.

C. audiowizualną.

D. urzędową.

Poprawnie – mówimy tutaj o dokumentacji technicznej. Kod programu razem z komentarzami w kodzie, opisem algorytmów, struktur danych, interfejsów, sposobu działania poszczególnych modułów czy klas to właśnie klasyczny przykład dokumentacji technicznej. W branży IT przyjmuje się, że dokumentacja techniczna jest skierowana głównie do programistów, administratorów, czasem też architektów systemów, czyli osób, które będą rozwijać, utrzymywać lub integrować dany system. Nie jest to materiał marketingowy ani „urzędowy”, tylko coś, co ma pomóc zrozumieć jak system działa od środka. W praktyce dokumentacja techniczna obejmuje na przykład: komentarze w kodzie źródłowym (zgodne z konwencją danego języka, np. PHPDoc, JSDoc), opisy algorytmów w plikach README, wiki projektowe, diagramy UML, schematy przepływu danych, opisy endpointów API, a nawet instrukcje uruchomienia środowiska developerskiego. Moim zdaniem im lepiej zrobiona taka dokumentacja, tym łatwiej jest później komuś „wejść” w projekt bez zadawania dziesiątek pytań. Dobre praktyki mówią, żeby dokumentacja techniczna była aktualna, wersjonowana razem z kodem (np. w Git), a komentarze w kodzie nie powtarzały tego, co oczywiste, tylko wyjaśniały „dlaczego tak”, a nie „co robi ta linijka”. W projektach webowych dokumentacja techniczna opisuje na przykład, jak działa logika logowania użytkownika, jak są zrobione zapytania do bazy, jakie są ograniczenia wydajnościowe. To wszystko pozwala utrzymać spójność systemu i ułatwia debugowanie oraz rozwój nowych funkcji. Dlatego odpowiedź „techniczną” jest jak najbardziej zgodna z tym, jak branża rozumie dokumentację w kontekście programowania i algorytmów.

Pytanie 28

Która komenda pozwala na przesłanie tekstu do przeglądarki?

A. exit

B. break

C. echo

D. type

Odpowiedź 'echo' jest poprawna, ponieważ ta instrukcja służy do generowania tekstu, który jest przesyłany do przeglądarki w kontekście skryptów PHP. Echo jest jedną z najprostszych i najczęściej używanych funkcji do wyświetlania danych na stronie internetowej, co jest kluczowym elementem w budowaniu dynamicznych aplikacji webowych. Przykład zastosowania: w prostym skrypcie PHP możemy użyć echo do wyświetlenia powitania użytkownika: <?php echo 'Witaj, użytkowniku!'; ?>. Dzięki temu, użytkownicy mogą interaktywnie odbierać informacje, co jest istotne dla doświadczenia użytkownika. W praktyce, zastosowanie echo ma również znaczenie w kontekście bezpieczeństwa aplikacji, ponieważ prawidłowe zarządzanie danymi wyjściowymi ochroni przed atakami typu XSS, gdyż pozwala na odpowiednie filtrowanie i kodowanie danych, które są wyświetlane przeglądarki. W branży zaleca się stosowanie echo w połączeniu z odpowiednimi standardami zabezpieczeń, aby zapewnić najwyższą jakość i bezpieczeństwo aplikacji webowych.

Pytanie 29

Który z zapisów znacznika <div> może pojawić się w dokumencie HTML tylko raz, a ponowne jego użycie spowoduje błędy podczas walidacji tego dokumentu?

A. <div id="identyfkator">

B. <div class="klasa1 klasa2">

C. <div class="klasa">

D. <div>

Wybór innego znacznika <div> z atrybutami class lub bez atrybutów, takich jak <div class="klasa">, <div class="klasa1 klasa2"> czy <div>, może sugerować, że ich użycie nie jest ograniczone do pojedynczego wystąpienia w dokumencie. Te odpowiedzi nie uwzględniają kluczowej zasady dotyczącej atrybutu id, który, jak wcześniej wspomniano, musi być unikalny. Atrybut class z kolei nie ma podobnych ograniczeń; można go wielokrotnie przypisywać różnym elementom, co pozwala na grupowanie stylów. To często prowadzi do nieporozumień, w których użytkownicy mylą pojęcie unikalności id z możliwością wielokrotnego użycia class. Również przy użyciu znacznika <div> bez jakichkolwiek atrybutów, programiści mogą nieświadomie tworzyć wiele divów, które nie są jednoznacznie identyfikowalne, co może prowadzić do nieefektywnego kodu oraz problemów z dostępnością. Konsolidowanie wiedzy o tym, jak atrybuty wpływają na zachowanie i strukturyzację dokumentu HTML, jest kluczowe dla tworzenia poprawnych i wydajnych aplikacji webowych. W praktyce, zauważając różnice w zastosowaniu id i class, można lepiej organizować kod i unikać błędów walidacji.

Pytanie 30

W dokumencie XHTML znajduje się fragment kodu, który posiada błąd w walidacji. Na czym ten błąd polega? ```

tekst

pierwsza linia
Druga linia

```

A. Znacznik <b> nie może być umieszczany wewnątrz znacznika <p>

B. Znacznik <br> musi być zamknięty

C. Nie ma nagłówka szóstego stopnia

D. Znaczniki powinny być zapisywane dużymi literami

Niektóre odpowiedzi sugerują błędne interpretacje zasad XHTML. Po pierwsze, stwierdzenie, że znacznik <b> nie może być zagnieżdżany w znaczniku <p>, jest nieprawdziwe. W rzeczywistości, znacznik <b> jest dozwolony w kontekście tekstu wewnątrz znacznika <p>, ponieważ oba należą do tej samej kategorii elementów inline. Wiele elementów inline, takich jak <i>, <u> czy <strong>, może być zagnieżdżanych bez problemu w znaczniku <p>, co czyni tę odpowiedź błędną. Z kolei twierdzenie o braku nagłówka szóstego stopnia jest również mylące, ponieważ znacznik <h6> jest częścią standardu HTML i XHTML, a jego użycie jest jak najbardziej zasadne. Przechodząc do kwestii pisania znaczników wielkimi literami, warto zauważyć, że XHTML jest czuły na wielkość liter, a właściwe stosowanie wielkich liter w przypadku znaczników nie jest wymogiem, ale zaleceniem w kontekście stylu. Ostatecznie, błędne uznanie zamknięcia znacznika <br> za opcjonalne w XHTML prowadzi do problemów z walidacją i interpretacją dokumentu, co może skutkować problemami w wyświetlaniu strony w różnych przeglądarkach. Takie nieprawidłowe podejście do składni może prowadzić do poważnych problemów w przyszłości, ponieważ poprawne zamykanie znaczników jest kluczowe dla każdego dokumentu XHTML, co podkreśla znaczenie znajomości i stosowania dobrych praktyk w pracy z kodem.

Pytanie 31

Funkcja colspan umożliwia łączenie komórek tabeli w układzie poziomym, natomiast rowspan w układzie pionowym. Która z poniższych tabel odpowiada fragmentowi kodu w języku HTML?

A. Odpowiedź D

B. Odpowiedź B

C. Odpowiedź A

D. Odpowiedź C

Polecenie rowspan w języku HTML służy do łączenia komórek tabeli w pionie. W podanym fragmencie kodu HTML, atrybut rowspan jest użyty z wartością 2 w pierwszej komórce pierwszego wiersza. Oznacza to, że ta komórka będzie się rozciągać na dwa wiersze, co jest widoczne w odpowiedzi B. Tabelę HTML można wykorzystać do tworzenia złożonych struktur danych, gdzie rowspan jest kluczowe w przypadku, gdy chcemy zminimalizować liczbę komórek i lepiej zorganizować dane w pionowe bloki. Użycie rowspan jest zgodne ze standardami HTML5, które zalecają semantyczne i logiczne układanie danych. Praktyczne zastosowanie rowspan można znaleźć w projektach takich jak raporty finansowe czy skomplikowane formularze, gdzie często wymagane jest łączenie komórek w pionie. W projektowaniu stron internetowych zaleca się stosowanie tabel w przypadkach rzeczywistych danych tabelarycznych, a nie do układu strony, co jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi dostępności WCAG.

Pytanie 32

Wskaż, jak wygląda komentarz wieloliniowy w języku PHP?

A. /* */

B.

C. //

D. #

Komentarz wieloliniowy w języku PHP jest oznaczany przez symbole '/*' na początku oraz '*/' na końcu. Tego typu komentarze pozwalają na umieszczanie dłuższych opisów lub wyjaśnień w kodzie, co jest szczególnie przydatne w przypadku bardziej złożonych fragmentów. Przykładowo, jeśli mamy funkcję, która wykonuje skomplikowane obliczenia, można użyć komentarza wieloliniowego, aby szczegółowo opisać, co ta funkcja robi oraz jakie są jej wejścia i wyjścia. W dobie pracy zespołowej i dbałości o dokumentację kodu, stosowanie komentarzy do wyjaśnienia celów, metod i ograniczeń kodu jest dobrą praktyką. Dzięki temu, programiści, którzy będą pracować z danym fragmentem kodu w przyszłości, będą mieli pełniejsze zrozumienie jego działania. Używanie komentarzy wieloliniowych w PHP jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, sprzyja utrzymaniu porządku w kodzie oraz ułatwia jego późniejsze modyfikacje.

Pytanie 33

Co uzyskujemy po wykonaniu zapytania SQL?

A. liczbę uczniów, których średnia ocen wynosi 5

B. suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5

C. całkowitą liczbę uczniów

D. średnią wszystkich ocen uczniów

Zapytanie SQL SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5; wykorzystuje funkcję agregującą count(*), która służy do zliczania liczby wierszy spełniających określone warunki. W tym przypadku warunkiem jest srednia = 5 co oznacza że zapytanie zlicza wszystkich uczniów których średnia ocen wynosi dokładnie 5. Jest to powszechna praktyka w analizie danych gdzie często potrzebujemy określić liczebność pewnych grup danych na przykład aby przeanalizować ich rozkład lub porównać je z innymi grupami. W profesjonalnej bazie danych zliczanie wierszy na podstawie kryteriów jest standardem co umożliwia generowanie raportów i podejmowanie decyzji na podstawie danych. Użycie count(*) bez dodatkowych parametrów jest zgodne z dobrymi praktykami ponieważ jest wydajne i łatwe w interpretacji. W praktyce stosowanie tego typu zapytań jest nieodzowne w działach analizy danych zarządzania relacjami z klientami czy w edukacji gdzie analizujemy wyniki uczniów.

Pytanie 34

Które z poniższych poleceń JavaScript zmieni kolor tekstu na niebieski w paragrafie oznaczonym w HTML?

<p id="jeden">Kwalifikacja EE.01</p>

A. document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue";

B. document.getElementById("jeden").color = "blue";

C. document.getElementById("jeden").style.color = "blue";

D. document.getElementById("jeden").background-color = "blue";

W języku JavaScript do zmiany stylu elementu HTML używamy obiektu style powiązanego z danym elementem. W przypadku zmiany koloru tekstu w akapicie używamy właściwości color. Poprawna składnia to document.getElementById("jeden").style.color = "blue";. Funkcja getElementById pobiera element o podanym identyfikatorze w tym przypadku jeden. Następnie poprzez przypisanie wartości blue do style.color zmieniamy kolor tekstu wewnątrz tego elementu na niebieski. Jest to zgodne z praktykami programowania w JavaScript ponieważ separacja stylów od treści jest istotna dla czytelności i utrzymania kodu a użycie style pozwala na bezpośrednią modyfikację właściwości CSS. Dobre praktyki sugerują aby stylowanie umieszczać w plikach CSS jednak JavaScript daje możliwość dynamicznej modyfikacji stylów co jest użyteczne w interaktywnych aplikacjach webowych. Przykładowo podczas tworzenia dynamicznych interfejsów użytkownika możemy reagować na różne zdarzenia zmieniając style elementów w odpowiedzi na działania użytkownika co zwiększa responsywność i atrakcyjność aplikacji.

Pytanie 35

W języku SQL wydano polecenie

CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY '54RTu8';

Jednak operacja ta zakończyła się niepowodzeniem z powodu błędu: #1396 - Operation CREATE USER failed for 'anna'@'localhost'. Możliwą przyczyną tego problemu bazy danych może być:

A. błędna składnia polecenia CREATE USER

B. niewystarczająca siła hasła dla konta anna

C. istnienie użytkownika anna w bazie danych

D. nieznane polecenie CREATE USER

Dobra robota! Odpowiedź, którą wybrałeś, jest słuszna. Problem z utworzeniem użytkownika 'anna' wynika z tego, że już taki użytkownik istnieje w bazie. W systemach baz danych, jak MySQL, każdy użytkownik musi mieć unikalną nazwę i hosta, z którego się łączy. Kiedy próbujesz dodać kogoś, kto już jest, dostajesz błąd z kodem #1396. Fajnie jest przed dodawaniem nowego użytkownika sprawdzić, czy już nie jest zarejestrowany, żeby uniknąć nieporozumień. Jeśli już ktoś istnieje, można też pomyśleć o edytowaniu tego konta zamiast tworzenia nowego, używając komendy ALTER USER. Takie podejście sprawia, że zarządzanie użytkownikami jest dużo prostsze i bezpieczniejsze.

Pytanie 36

W aplikacji webowej komunikat powinien być wyświetlany jedynie w przypadku, gdy dany użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy. Którą funkcję PHP należy wykorzystać w tym celu?

A. setcookie

B. mysqli_change_user

C. session_destroy

D. define

Funkcja setcookie w PHP jest kluczowym narzędziem do zarządzania ciasteczkami. Ciasteczka są małymi plikami przechowywanymi na urządzeniu użytkownika, które mogą być wykorzystywane do różnych celów, w tym do śledzenia sesji użytkownika, personalizacji doświadczeń oraz, w tym przypadku, do kontrolowania wyświetlania komunikatów. Gdy użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy, można ustawić ciasteczko, które informuje system, że użytkownik jest nowym odwiedzającym. Na przykład, można ustawić ciasteczko o nazwie "first_visit" z wartością "1", co oznacza, że komunikat powinien się pojawić. Przy kolejnych wizytach, przed wyświetleniem komunikatu, system sprawdzi, czy to ciasteczko istnieje. Jeśli tak, komunikat nie zostanie wyświetlony. Przykładowa implementacja wyglądałaby tak: if (!isset($_COOKIE['first_visit'])) { setcookie('first_visit', '1', time() + 3600); // Ciasteczko ważne przez 1 godzinę echo 'Witamy na stronie!'; // Wyświetlenie komunikatu } Dzięki temu podejściu można efektywnie zarządzać doświadczeniem użytkownika i unikać zasypywania ich komunikatami przy każdej wizycie, co jest zgodne z najlepszymi praktykami UX.

Pytanie 37

W CSS, żeby uzyskać efekt kursywy dla tekstu, należy zastosować właściwość

A. font-style

B. font-variant

C. font-family

D. font-size

W języku CSS, aby uzyskać efekt pochylenia tekstu, należy zastosować właściwość font-style, która umożliwia określenie stylu czcionki. Właściwość ta ma kilka wartości, z których najczęściej używaną jest 'italic', która pochyla tekst w sposób naturalny, przypominający ręczne pismo. Można także użyć wartości 'oblique', która również powoduje pochylenie, ale w nieco inny sposób, dając efekt bardziej syntetyczny. Przykładem może być następujący kod CSS: p { font-style: italic; }. Wartości te są zgodne z dokumentacją W3C, która definiuje standardy CSS. Użycie font-style jest kluczowe w projektowaniu responsywnych stron internetowych, gdzie estetyka i typografia odgrywają istotną rolę w odbiorze wizualnym. Pochylenie tekstu może być także użyte do wyróżniania cytatów lub nazw własnych, co zwiększa czytelność i przejrzystość dokumentu. Dobrą praktyką jest również testowanie stylów na różnych przeglądarkach, aby upewnić się, że efekt pochylenia jest zgodny z oczekiwaniami we wszystkich środowiskach.

Pytanie 38

Do czego wykorzystywany jest program debugger?

A. do badania kodu źródłowego w celu wykrycia błędów składniowych

B. do analizy działającego programu w celu odnalezienia błędów

C. do interpretacji kodu w wirtualnej maszynie Java

D. do przetwarzania kodu napisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy

Pomimo że niektóre odpowiedzi mogą wydawać się bliskie prawdy, należy zrozumieć istotne różnice między funkcjami debuggera a innymi narzędziami w ekosystemie programistycznym. Interpretacja kodu w wirtualnej maszynie Java nie jest zadaniem debuggera, lecz specyficzną funkcją maszyny wirtualnej, która wykonuje programy napisane w języku Java. Ta odpowiedź myli koncepcję uruchamiania kodu z jego analizą i diagnostyką. Z kolei analiza kodu źródłowego w celu odnalezienia błędów składniowych odnosi się do działania kompilatora, który sprawdza poprawność składniową przed uruchomieniem programu, podczas gdy debugger działa na już uruchomionym kodzie. Tłumaczenie kodu zapisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy to proces kompilacji, który ma miejsce przed wykonaniem programu. Debugger, zamiast tego, koncentruje się na dynamicznej analizie działania programu, co jest kluczowe podczas testowania i naprawiania błędów. Zrozumienie tych różnic jest niezbędne, aby poprawnie wykorzystać narzędzia dostępne w procesie tworzenia oprogramowania oraz aby unikać typowych błędów myślowych, takich jak mylenie etapu kompilacji z etapem wykonania.

Pytanie 39

Odszumienie zapisu dźwiękowego można wykonać w programie

A. Blender

B. Inkscape

C. FileZilla

D. Audacity

Poprawna odpowiedź to Audacity, bo jest to specjalistyczny, ale jednocześnie darmowy i otwartoźródłowy program do edycji oraz obróbki dźwięku. W praktyce oznacza to, że możesz w nim nagrywać, przycinać, normalizować, a właśnie także odszumiać nagrania audio. W menu Efekty znajdziesz funkcje typu „Usuwanie szumu” (Noise Reduction), które działają na podstawie próbki szumu – najpierw zaznaczasz fragment, gdzie słychać sam szum tła (np. wentylator, brumienie, szum ulicy), a potem program wykorzystuje ten wzorzec do odfiltrowania podobnych częstotliwości z całego nagrania. To jest standardowa, bardzo typowa procedura w amatorskiej i półprofesjonalnej postprodukcji audio. Moim zdaniem Audacity to taki „podstawowy kombajn” dźwiękowy, którego warto znać w technikum. Pozwala też stosować inne efekty: kompresję, korekcję barwy (EQ), filtrowanie dolno- i górnoprzepustowe, zmianę głośności (normalizacja, wzmacnianie), a nawet proste miksowanie kilku ścieżek. W kontekście dobrych praktyk ważne jest, żeby nie przesadzać z odszumianiem, bo zbyt agresywne ustawienia potrafią zepsuć brzmienie głosu, tworząc artefakty i metaliczny dźwięk. Profesjonaliści zwykle pracują tak, że najpierw nagrywają jak najczyściej (dobry mikrofon, cisza w pomieszczeniu), a dopiero potem delikatnie odszumiają w programie. Audacity dobrze wpisuje się w takie podejście, bo daje podgląd efektu (odsłuch) przed zatwierdzeniem zmian i możliwość cofania operacji. W realnych projektach szkolnych czy webowych, np. przy przygotowaniu podcastu, narracji do filmu instruktażowego albo materiału wideo na stronę WWW, właśnie w Audacity robi się podstawowe czyszczenie dźwięku, zanim materiał trafi do montażu wideo lub na serwer.

Pytanie 40

Tabele Osoby i Adresy są połączone relacją jeden do wielu. Które zapytanie SQL należy wykonać, aby korzystając z tej relacji, prawidłowo wyświetlić nazwiska oraz przyporządkowane im miasta?

A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id = Adresy.id;

B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy;

C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id = Adresy.id;

D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id = Adresy.id FROM Osoby, Adresy;

Poprawne zapytanie korzysta z jawnego złączenia tabel: SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id = Adresy.id;. Kluczowe są tu dwie rzeczy: użycie słowa kluczowego JOIN oraz właściwy warunek ON, który łączy klucz obcy z kluczem głównym. W tabeli Osoby kolumna Adresy_id jest kluczem obcym (FK), który wskazuje na kolumnę id w tabeli Adresy. To dokładnie odzwierciedla relację jeden‑do‑wielu narysowaną na diagramie. Dzięki temu baza danych wie, które miasto przypisać do którego nazwiska. Takie podejście jest zgodne ze standardem SQL i dobrą praktyką w relacyjnych bazach danych. Jawne JOIN-y są czytelne, łatwe do modyfikacji (np. dodanie kolejnych tabel lub warunków filtrowania) i dobrze współpracują z optymalizatorem zapytań. W praktycznych projektach, np. w aplikacjach webowych, właśnie tak buduje się zapytania: łączymy tabelę użytkowników lub klientów z tabelą adresów, zamówień, faktur, logów itp. zawsze po kluczach głównych i obcych, a nie po przypadkowo dobranych kolumnach. Moim zdaniem warto od razu wyrabiać sobie nawyk pisania nazw tabel przy kolumnach, czyli Osoby.nazwisko, Adresy.Miasto – zmniejsza to ryzyko konfliktu nazw i poprawia czytelność kodu SQL. Gdyby w przyszłości w którejś tabeli pojawiła się druga kolumna o nazwie Miasto, zapytanie nadal byłoby jednoznaczne. W większych systemach, gdzie dochodzą dodatkowe warunki (WHERE, ORDER BY, GROUP BY), taka struktura zapytania z JOIN ON jest po prostu dużo łatwiejsza w utrzymaniu i debugowaniu. Warto też pamiętać, że relacja jeden‑do‑wielu oznacza, że jedna osoba może mieć wiele adresów albo jeden adres może być przypisany do wielu osób – dokładne powiązanie zależy od modelu, ale technika złączenia po kluczu obcym pozostaje taka sama.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej