Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 14:09
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 14:10

Egzamin niezdany

Wynik: 1/40 punktów (2,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W dostępnej tabeli mieszkań znajdują się kolumny o nazwach: adres, metraż, liczba_pokoi, standard, status, cena. Wykonanie podanej kwerendy SQL SELECT spowoduje, że zostaną wyświetlone

A. wszystkie informacje oprócz adresu tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje

B. wszystkie informacje dotyczące mieszkań, które mają co najmniej 3 pokoje

C. metraż oraz cena tych mieszkań, które mają co najmniej 3 pokoje

D. metraż oraz cena tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje

Kwerenda SQL SELECT metraz cena FROM mieszkania WHERE ile_pokoi 3 jest zapytaniem, które precyzyjnie określa zakres danych do wyświetlenia na podstawie warunku. Polecenie SELECT określa, które kolumny będą zwracane w wyniku kwerendy w tym przypadku metraz i cena. Dzięki temu uzyskujemy tylko te dane które są istotne w kontekście analizy efektywności lub porównania cen nieruchomości o określonym rozmiarze w ramach bazy danych. Użycie klauzuli WHERE ile_pokoi 3 definiuje dodatkowy filtr aby wyświetlane były jedynie te rekordy które spełniają podany warunek logiczny czyli ilość pokoi większą niż trzy. Jest to powszechnie stosowana praktyka w pracy z bazami danych pozwalająca na efektywne przetwarzanie i analizę dużych zbiorów danych poprzez ograniczenie zwracanych wyników do tych które są najbardziej istotne dla użytkownika. Takie podejście pozwala na optymalizację wydajności zapytań SQL co jest kluczowe w środowiskach produkcyjnych gdzie czas odpowiedzi i obciążenie serwera mają istotne znaczenie

Pytanie 2

Na podstawie przedstawionego kodu w języku JavaScript można powiedzieć, że alert nie zostanie wyświetlony, ponieważ

var x = 10;
switch(x) {
    case "10": alert("Test instrukcji switch");
}

A. W instrukcji switch w wyrażeniu case nie dostosowano zapisu wartości do typu zmiennej x.

B. Wartość zmiennej x nie została zdefiniowana przed instrukcją switch.

C. Nie zastosowano wyrażenia default.

D. Nie zastosowano instrukcji break.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Super, twoja odpowiedź jest prawidłowa! Wybierając odpowiedź 'w instrukcji switch w wyrażeniu case nie dostosowano zapisu wartości do typu zmiennej x', zrozumiałeś istotny punkt w porównywaniu wartości w JavaScript. W przeciwieństwie do wielu innych języków, porównania w JavaScript są typowo 'strict comparison'. Oznacza to, że pod uwagę brane są zarówno wartość, jak i typ danych. W naszym przypadku, zmienna x jest liczbą 10, podczas gdy w instrukcji case porównywana jest z ciągiem znaków '10'. Mimo, że obie reprezentują tę samą wartość, są różnymi typami danych. Dlatego też warunek nie jest spełniony i alert nie zostanie wyświetlony. To jest bardzo ważne do zapamiętania podczas pracy z JavaScript, ponieważ może prowadzić do nieoczekiwanych wyników. Pamiętaj zawsze o typach danych podczas korzystania z instrukcji switch i case w JavaScript.

Pytanie 3

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. grupowania.

B. wykluczenia.

C. części wspólnej.

D. sumy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno. Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji. Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 4

Przy użyciu polecenia ALTER TABLE można

A. zmieniać strukturę tabeli

B. tworzyć nową tabelę

C. zmieniać wartości zapisane w rekordach tabeli

D. usuwać tabelę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie ALTER TABLE jest kluczowym narzędziem w zarządzaniu bazami danych, pozwalającym na modyfikację struktury istniejących tabel. Umożliwia m.in. dodawanie, usuwanie lub modyfikowanie kolumn, a także zmianę ich typów danych. Na przykład, aby dodać nową kolumnę do tabeli, można użyć polecenia: ALTER TABLE nazwa_tabeli ADD nowa_kolumna typ_danych. W praktyce, ALTER TABLE jest niezbędne w przypadku zmiany wymagań aplikacji, które mogą wymagać dostosowania struktury bazy danych. Zmiany strukturalne powinny być przeprowadzane zgodnie z zasadami normalizacji, co zapewnia optymalizację bazy danych oraz zapobiega redundancji danych. Kluczowe jest również testowanie wprowadzonych zmian w środowisku testowym przed ich wdrożeniem w produkcji, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w inżynierii oprogramowania. Warto również pamiętać, że podczas modyfikacji struktury tabeli, odpowiednie zrozumienie relacji między tabelami jest istotne dla zachowania integralności danych.

Pytanie 5

W języku PHP przeprowadzono operację zaprezentowaną w ramce. Jak można wyświetlić wszystkie rezultaty tego zapytania?

A. użyć polecenia mysql_fetch

B. zaindeksować zmienną tab, gdzie tab[0] to pierwsze imię

C. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row

D. pokazać zmienną $db

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zastosowanie pętli z poleceniem mysqli_fetch_row jest poprawnym rozwiązaniem dla wyświetlenia wyników zapytania w języku PHP. Funkcja mysqli_fetch_row zwraca kolejny wiersz wynikowy jako tablicę liczbową przy każdym wywołaniu. Oznacza to, że aby przetworzyć wszystkie wiersze wyników, należy zastosować pętlę while bądź for, która będzie kontynuować do momentu zwrócenia ostatniego wiersza. Przykładowy kod może wyglądać następująco while ($row = mysqli_fetch_row($tab)) { echo $row[0]; } gdzie $tab to wynik zapytania mysqli_query. Takie podejście pozwala na iteracyjne przetwarzanie każdego wiersza i jest zgodne z branżowymi standardami dotyczącymi pracy z bazami danych w PHP. Dodatkowo mysqli_fetch_row jest bardziej efektywny w przypadku dużych zbiorów danych, ograniczając zużycie pamięci. Jest to zgodne z dobrymi praktykami dotyczącymi przetwarzania dużych zbiorów danych, gdzie operacje powinny być jak najbardziej zoptymalizowane i pamięciooszczędne co ma kluczowe znaczenie w aplikacjach internetowych z dużym obciążeniem.

Pytanie 6

Pole kolor w tabeli samochody może mieć wartości tylko ze słownika lakier. Która kwerenda ustanowi tę relację?

ALTER TABLE samochody
ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

ALTER TABLE samochody
ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

ALTER TABLE samochody
ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

ALTER TABLE samochody
ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby związać pole <code>kolor</code> ze słownikiem <code>lakier</code>, klucz obcy musi mieć kolumnę w nawiasie i wskazywać konkretny klucz tabeli słownikowej: <code>ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId)</code>. Dlatego poprawna jest ta kwerenda.

Pytanie 7

Który z poniższych kodów HTML spowoduje taki sam efekt formatowania jak na zaprezentowanym rysunku?

A. W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

B. W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

C. W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

D. W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest w porządku, bo tag w HTML rzeczywiście służy do pisania tekstu kursywą, a do pogrubiania. Jak użyjesz tych znaczników razem, to zyskujesz fajny efekt, który widać na obrazku. Kawałek tekstu paragrafie zobaczysz sposoby formatowania sprawi, że cały fragment będzie w kursywie, ale tylko wyraz w będzie pogrubiony. To jest spoko, bo pokazuje jak poprawnie używać znaczniki w HTML. Warto jednak pamiętać, żeby nie przesadzać z tymi znacznikami i używać ich tylko wtedy, gdy naprawdę chcesz wyróżnić coś w tekście. Dzisiaj większość stylizacji robi się przez CSS, co pozwala lepiej oddzielić strukturę od wyglądu dokumentu. Ale jak chcesz coś szybko wyróżnić w HTML, to użycie i jak najbardziej ma sens. To wszystko jest mega ważne, bo zrozumienie tych podstaw będzie przydatne, gdy będziesz budować strony.

Pytanie 8

Na ilustracji przedstawiono projekt struktury bloków strony internetowej. Przy założeniu, że bloki są realizowane przy użyciu znaczników sekcji, ich stylizacja w CSS, poza określonymi szerokościami dla bloków: 1, 2, 3, 4 (blok 5 nie ma przypisanej szerokości), powinna obejmować właściwość

A. float: left dla wszystkich bloków

B. clear: both dla bloku 5 oraz float: left tylko dla bloków 1 i 2

C. clear: both dla wszystkich bloków

D. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Czwarta odpowiedź jest na miejscu, bo dzięki float: left dla bloków 1, 2, 3 i 4, te elementy będą się ładnie ustawiać w linii, zgodnie z ich szerokością. Potem, z clear: both dla bloku 5, unikniesz sytuacji, gdy nachodzi on na inne pływające bloki i pojawi się poniżej nich. Wiesz, float często stosuje się do robienia układów, gdzie elementy muszą być obok siebie. Ale float ma to do siebie, że nie wpływa na rodziców, co czasami sprawia, że wszystko może się zdezorganizować, jeśli nie użyjesz clear. To też jest ważne, bo clear mówi, które elementy nie powinny nachodzić na te pływające - dzięki temu wszystko jest uporządkowane. Dobrze jest to wykorzystać, na przykład, gdy chcesz zrobić kolumny na stronie. Generalnie, stosowanie float jest jak najbardziej w porządku, ale musi iść w parze z clear, żeby strona była czytelna i dobrze zorganizowana, zgodnie ze standardami HTML i CSS.

Pytanie 9

Jaką złożoność obliczeniową mają problemy związane z przeprowadzaniem operacji na łańcuchach lub tablicach w przypadku dwóch zagnieżdżonych pętli przetwarzających wszystkie elementy?

A. O(log n)

B. O(n!)

C. O(n)

D. O(n2)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź O(n²) jest jak najbardziej trafna. Wiesz, jak to działa? Gdy masz dwie zagnieżdżone pętle, które przetwarzają elementy w kolekcji, to liczba operacji rośnie kwadratowo w zależności od tego, ile tych elementów masz. Dla n elementów w tablicy, każda z tych n elementów wymaga n operacji w drugiej pętli, co daje razem n*n, czyli n². Przykłady? Algorytmy sortowania bąbelkowego czy przez wstawianie świetnie to ilustrują – obydwa działają w czasie O(n²). Pamiętaj, że jako programiści musimy zwracać uwagę na złożoność algorytmów, bo to wpływa na wydajność naszych aplikacji, szczególnie gdy mamy do czynienia z dużymi zbiorami danych. Dobrze jest próbować optymalizować złożoność, żeby nie wpaść w pułapki wydajnościowe. No i fakt, przy problemach, gdzie musimy porównywać wszystkie elementy, O(n²) to często jedyna opcja, która się sprawdza.

Pytanie 10

W tabeli artykuly (kolumna cena) chcemy wybrać artykuły, których cena NIE mieści się w przedziale od 1000 do 1500 zł. Którego warunku WHERE należy użyć?

cena NOT BETWEEN 1000 AND 1500

cena BETWEEN 1000 AND 1500

cena NOT IN (1000, 1500)

cena < 1000 AND cena > 1500

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wybrać wartości spoza zakresu, używa się <code>NOT BETWEEN dolna AND górna</code>. Warunek <code>cena NOT BETWEEN 1000 AND 1500</code> zwróci artykuły tańsze niż 1000 lub droższe niż 1500 zł. To zwięzły odpowiednik <code>cena < 1000 OR cena > 1500</code>. Dlatego poprawny jest <code>NOT BETWEEN</code>.

Pytanie 11

Przedstawione zapytanie SELECT wykonane na tabeli przechowującej dane o uczestnikach konkursu ma za zadanie wybrać:

SELECT MAX(wiek) - MIN(wiek) FROM uczestnicy;

A. ilość najstarszych uczestników

B. średnią wartość wieku uczestników

C. najmłodszy i najstarszy wiek uczestników

D. różnicę wieku pomiędzy najstarszym a najmłodszym uczestnikiem

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to różnica wieku pomiędzy najstarszym i najmłodszym uczestnikiem, ponieważ zapytanie SQL wykorzystuje funkcje agregujące MAX oraz MIN na kolumnie wieku. Funkcja MAX(wiek) zwraca najwyższą wartość wieku w zbiorze danych, co odpowiada wiekowi najstarszego uczestnika, podczas gdy MIN(wiek) zwraca najniższą wartość, czyli wiek najmłodszego uczestnika. Różnica tych dwóch wartości daje nam dokładny wynik, przedstawiający zakres wieku w grupie uczestników. Tego typu analizy są niezwykle przydatne w kontekście organizacji zawodów, gdzie zrozumienie różnorodności wiekowej może wpłynąć na planowanie sekcji rywalizacyjnych czy strategii marketingowych. Rekomenduje się, aby w praktyce wykorzystać podobne zapytania do analizy demografii uczestników, co może pomóc w lepszym dostosowaniu wydarzeń do potrzeb grupy docelowej oraz w analizie trendów w uczestnictwie w różnych kategoriach wiekowych.

Pytanie 12

Aby zaktualizować maksymalną długość kolumny imie w tabeli klienci do 30 znaków, należy zastosować w języku SQL poniższy kod

A. ALTER TABLE klienci CHANGE imie TEXT;

B. ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30);

C. CHANGE TABLE klienci MODIFY imie CHAR(30);

D. CHANGE TABLE klienci TO COLUMN imie SET CHAR(30);

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby zmienić maksymalną długość pola 'imie' w tabeli 'klienci' na 30 znaków, używamy polecenia SQL 'ALTER TABLE', które jest standardowym sposobem modyfikacji struktury tabeli w bazach danych. W tym przypadku wykorzystujemy 'MODIFY COLUMN', co jest istotne, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie, że chcemy zmienić właściwości konkretnej kolumny. Typ danych 'VARCHAR' oznacza, że kolumna może przechowywać zmienne długości tekstu, a wartość 30 oznacza maksymalną liczbę znaków. Przykładowo, jeśli w bazie danych już istnieją rekordy, to zmiana ta nie wpłynie na dane, które są krótsze niż 30 znaków, ale może być problematyczna, jeśli próbujemy wprowadzić dane dłuższe niż dozwolone, ponieważ takie operacje mogą kończyć się błędami. Warto również zaznaczyć, że różne systemy zarządzania bazami danych, takie jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle, mogą mieć drobne różnice w składni, ale zasada działania polecenia 'ALTER TABLE' pozostaje zasadniczo taka sama. To podejście jest zgodne z zaleceniami standardu SQL i jest powszechnie stosowane w praktykach administracji bazami danych.

Pytanie 13

Do czego można wykorzystać program FileZilla?

A. do weryfikacji strony internetowej

B. do testowania prędkości ładowania strony

C. do publikowania strony internetowej

D. do interpretacji kodu PHP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
FileZilla to dosyć popularny program, który służy do przesyłania plików za pomocą FTP. W dużym skrócie, jest to narzędzie, które umożliwia publikację stron internetowych. Dzięki niemu można łatwo wrzucać różne pliki, takie jak HTML, CSS czy JavaScript, na serwer. Jego obsługa jest naprawdę prosta – można tworzyć foldery, przenosić, kopiować czy usuwać pliki, co jest bardzo ważne, kiedy zarządza się stroną. Na przykład, jeżeli projektujesz stronę na swoim komputerze i chcesz, żeby była dostępna w Internecie, wystarczy, że skonfigurujesz połączenie FTP w FileZilla, wpiszesz dane logowania do serwera i przeciągniesz pliki do odpowiedniego folderu. Używanie FTP do publikacji to standard w branży, bo jest to bezpieczny i skuteczny sposób na zarządzanie swoimi stronami.

Pytanie 14

Który fragment definicji dwukolumnowej tabeli odpowiada efektowi scalenia komórki 1 i 3, przedstawionemu na ilustracji?

A. <td rowspan="3">komórka1+3</td>

B. <td colspan="3">komórka1+3</td>

C. <td colspan="2">komórka1+3</td>

D. <td rowspan="2">komórka1+3</td>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazałeś fragment z atrybutem rowspan, czyli: <td rowspan="2">komórka1+3</td>. W HTML atrybut rowspan służy do scalania komórek tabeli w pionie, czyli wzdłuż wierszy. W tym przykładzie tabela ma dwie kolumny, a komórka „komórka1+3” zajmuje miejsce pierwszej komórki w pierwszym wierszu oraz pierwszej komórki w drugim wierszu. Dlatego właśnie wartość rowspan musi być równa 2 – ta jedna komórka rozciąga się na dwa wiersze. Gdy przeglądarka widzi taki zapis, rezerwuje dla tej komórki obszar dwóch komórek pod sobą, a w kodzie HTML w kolejnym wierszu pomijamy już odpowiednią liczbę komórek w tej kolumnie. Z mojego doświadczenia wynika, że przy projektowaniu tabel dobrze jest sobie najpierw „narysować” układ na kartce: ile wierszy, ile kolumn, które komórki się łączą. Potem łatwo dobrać czy potrzebujemy colspan (łączenie w poziomie – kolumny), czy rowspan (łączenie w pionie – wiersze). W specyfikacji HTML Living Standard dokładnie tak to jest opisane: rowspan określa, na ile wierszy rozciąga się dana komórka. W praktyce scalanie komórek przydaje się np. przy tworzeniu nagłówków tabel z opisami grup kolumn, przy harmonogramach, planach lekcji, cennikach, gdzie jedna pozycja obowiązuje przez kilka wierszy. Warto też pamiętać o semantyce: tam gdzie to możliwe, dla nagłówków stosujemy <th> z rowspan lub colspan, a dla zwykłych danych <td>. Taki porządek w kodzie ułatwia późniejsze stylowanie CSS i poprawia dostępność, bo czytniki ekranu lepiej rozumieją strukturę tabeli.

Pytanie 15

W tabeli szkola (kolumny: imie, nazwisko, klasa) chcemy wyświetlić wszystkich uczniów klasy 3. Które polecenie jest poprawne?

UPDATE szkola SET klasa = 3

SELECT * FROM szkola SET klasa = 3

SELECT * FROM szkola WHERE klasa = 3

DELETE FROM szkola WHERE klasa = 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Do odczytu danych z warunkiem służy <code>SELECT</code> z klauzulą <code>WHERE</code>. Aby wyświetlić uczniów klasy 3, zapisuje się <code>SELECT * FROM szkola WHERE klasa = 3</code> - gwiazdka oznacza wszystkie kolumny, a warunek ogranicza wynik do klasy 3. Dlatego to zapytanie jest poprawne.

Pytanie 16

W instrukcjach mających na celu odtwarzanie dźwięku na witrynie internetowej jako podkładu muzycznego nie stosuje się atrybutu

A. href="C:/100.wav">

B. balance="-10"

C. loop="10"

D. volume="-100"

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'href="C:/100.wav"' jest prawidłowa, ponieważ atrybut 'href' nie jest używany w kontekście odtwarzania dźwięku na stronie internetowej. Atrybut ten jest przeznaczony do definiowania hiperłączy w elementach, takich jak <a> (linki). W przypadku odtwarzania dźwięków na stronach internetowych, stosuje się atrybuty, takie jak 'src' w elemencie <audio> lub <embed>, które wskazują lokalizację pliku audio, który ma być odtwarzany. Dobre praktyki webowe zalecają korzystanie z elementu <audio>, który pozwala na kontrolowanie odtwarzania dźwięku przy pomocy takich atrybutów jak 'controls', 'autoplay', 'loop' itp. Na przykład, aby odtworzyć plik audio, można użyć znacznika <audio src="C:/100.wav" controls></audio>, co pozwala na interaktywne sterowanie odtwarzaniem. Zrozumienie różnicy między atrybutami i ich zastosowaniem w kontekście HTML jest kluczowe dla projektowania funkcjonalnych i dostępnych stron internetowych.

Pytanie 17

Którą kwerendę należy wykonać, aby zaktualizować wszystkim rekordom z tabeli pracownicy wartość w kolumnie plec na K, przyjmując na potrzeby zadania, że każde imię żeńskie kończy się literą a?

A. UPDATE pracownicy SET plec='K' WHERE imie='%a';

B. ALTER TABLE pracownicy SET plec='K' WHERE imie='%a';

C. ALTER TABLE pracownicy SET plec='K' WHERE imie LIKE '%a';

D. UPDATE pracownicy SET plec='K' WHERE imie LIKE '%a';

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna jest kwerenda: UPDATE pracownicy SET plec='K' WHERE imie LIKE '%a';. Po pierwsze użyty jest właściwy typ polecenia SQL do modyfikacji danych w tabeli. Do zmiany wartości w istniejących rekordach zawsze używamy instrukcji UPDATE, a nie ALTER TABLE. ALTER TABLE służy do zmiany struktury tabeli (np. dodanie kolumny, zmiana typu danych, usunięcie kolumny), a nie do operowania na danych w wierszach. To jest taki podstawowy podział: DDL (Data Definition Language) – np. ALTER TABLE, CREATE, DROP – do definicji struktury; DML (Data Manipulation Language) – np. SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE – do pracy na rekordach. W tym zadaniu ewidentnie potrzebna jest operacja DML. Druga ważna rzecz to warunek WHERE imie LIKE '%a'. Operator LIKE służy do porównywania tekstów z wykorzystaniem wzorców. Symbol % oznacza „dowolny ciąg znaków (również pusty)”, więc wzorzec '%a' oznacza: dowolny ciąg znaków zakończony literą „a”. Dokładnie o to chodzi w zadaniu: przyjmujemy założenie, że każde imię żeńskie kończy się na „a”, więc chcemy zaktualizować wszystkie rekordy, gdzie kolumna imie kończy się na „a”. Gdybyśmy chcieli szukać imion zaczynających się na „A”, używalibyśmy 'A%'. Moim zdaniem warto zapamiętać ten schemat, bo w praktyce bardzo często stosuje się LIKE do prostych filtrów tekstowych: wyszukiwanie użytkowników po fragmencie loginu, znajdowanie produktów po części nazwy, filtrowanie adresów e-mail po domenie itp. Przykład: UPDATE klienci SET status='VIP' WHERE nazwisko LIKE 'Nowak%'; – zaktualizuje wszystkich Nowaków. Albo: UPDATE produkty SET promocja=1 WHERE nazwa LIKE '%kabel%'; – zaznaczy jako promocyjne wszystkie produkty, których nazwa zawiera słowo „kabel”. W dobrych praktykach zaleca się uważać z aktualizacjami bez WHERE, bo wtedy zmieniamy wszystkie rekordy w tabeli. Tutaj warunek LIKE '%a' pełni rolę bezpiecznego filtra. W wielu systemach bazodanowych warto też pamiętać, że domyślnie porównania tekstowe mogą być niewrażliwe na wielkość liter (collation), więc 'a' i 'A' mogą być traktowane tak samo, ale to już zależy od konfiguracji bazy. W kontekście egzaminów zawodowych i pracy z SQL-em takie zadanie to klasyk – łączy poprawne użycie UPDATE z właściwym użyciem LIKE i symbolu % jako wieloznakowego wildcarda.

Pytanie 18

W wyniku przedstawionego polecenia w tabeli zostanie

ALTER TABLE nazwa1 ADD nazwa2 DOUBLE NOT NULL;

A. zmieniona kolumna z nazwa1 na nazwa2

B. dodana kolumna nazwa2 z wymuszoną wartością DOUBLE

C. zmieniony typ kolumny nazwa2 na DOUBLE

D. dodana kolumna nazwa2 o typie zmiennoprzecinkowym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź numer 3 jest prawidłowa, ponieważ zapytanie SQL "ALTER TABLE nazwa1 ADD nazwa2 DOUBLE NOT NULL;" definiuje dodanie nowej kolumny o nazwie "nazwa2" do istniejącej tabeli "nazwa1". Typ danych DOUBLE oznacza, że kolumna ta będzie mogła przechowywać liczby zmiennoprzecinkowe, co jest przydatne w przypadku danych wymagających wysokiej precyzji, takich jak wartości finansowe czy pomiary naukowe. Oprócz tego, klauzula "NOT NULL" oznacza, że w kolumnie nie mogą znajdować się żadne wartości NULL, co jest istotne dla zapewnienia integralności danych. W praktyce, dodawanie kolumn w bazach danych jest często używane do wzbogacania istniejących struktur danych, aby dostosować je do zmieniających się wymagań aplikacji. Dobrą praktyką jest również odpowiednie indeksowanie nowych kolumn, aby zwiększyć wydajność zapytań, które będą z nich korzystały. W kontekście standardów, ważne jest, aby zmiany w strukturze tabeli były wprowadzane w sposób, który nie wpływa negatywnie na istniejące dane i aplikacje.

Pytanie 19

Zademonstrowano fragment kodu JavaScript. Po jego uruchomieniu zmienna str2 otrzyma wartość.

var str1 = "JavaScript";
var str2 = str1.substring(2, 6);

A. vaSc

B. vaScri

C. avaScr

D. avaS

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionym fragmencie kodu JavaScript mamy do czynienia z metodą substring, która jest wykorzystywana do wyodrębnienia części łańcucha tekstowego. Wartością str1 jest 'JavaScript', a błędnie zapisany fragment 'str1.substring2,6)' wskazuje na próbę użycia metody substring, przy czym prawidłowy zapis to 'str1.substring(2, 6)'. Metoda substring przyjmuje dwa argumenty: indeks początkowy oraz indeks końcowy. W przypadku 'JavaScript', indeks 2 wskazuje na literę 'v', a indeks 6 na literę 'S'. Zatem metoda substring wyodrębni znaki od indeksu 2 do 5 (indeks 6 nie jest włączony), co daje wynik 'vaSc'. Warto również podkreślić, że metody pracy z łańcuchami tekstowymi są podstawą programowania w JavaScript, umożliwiając manipulację danymi tekstowymi i są zgodne z ECMAScript, co czyni je standardowymi dla tego języka. Dobrą praktyką jest zawsze zwracanie uwagi na poprawne użycie nawiasów oraz argumentów w metodach, co ma kluczowe znaczenie dla poprawności kodu. Przykład użycia: str1.substring(2, 6) zwróci 'vaSc', a str1.substring(0, 4) zwróci 'Java'.

Pytanie 20

Aby nałożyć na zdjęcie półprzezroczysty znak wodny (logo prześwitujące przez obraz), należy:

A. zastosować filtr Gaussa

B. wykorzystać kanał alfa

C. odpowiednio przyciąć obraz

D. poprawić nasycenie kolorów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby logo prześwitywało przez zdjęcie (półprzezroczysty znak wodny), wykorzystuje się KANAŁ ALFA - steruje on stopniem przezroczystości pikseli, więc nakładana warstwa może być częściowo widoczna. Dlatego należy wykorzystać kanał alfa.

Pytanie 21

Jaką szerokość przeznaczono dla treści strony według podanej definicji CSS?

body {
   border: 2px;
   height: 600px;
   width: 560px;
}

A. 600 px

B. 640 px

C. 2 px

D. 560 px

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest poprawna. Szerokość strony została zdefiniowana na 560 pikseli w kodzie CSS. W kontekście strony internetowej, to oznacza, że cała zawartość strony będzie wyświetlana w obszarze o szerokości nie większej niż 560 pikseli. To jest bardzo ważne podczas projektowania stron internetowych. Szerokość strony często jest ustalana na stałą wartość, aby zapewnić spójność wyglądu strony na różnych urządzeniach. W praktyce, jeśli chcesz, aby strona była 'responsywna', szerokość powinna być ustawiona na wartość procentową, co pozwoli na dynamiczne dostosowanie się strony do rozmiaru okna przeglądarki. Jednak w niektórych sytuacjach, jak na przykład w przypadku określonego układu strony, możliwe jest użycie stałej wartości szerokości. W każdym razie, zapamiętaj, że szerokość strony jest jednym z najważniejszych aspektów przy projektowaniu stron internetowych, który ma bezpośredni wpływ na doświadczenia użytkownika.

Pytanie 22

Jaką funkcję pełni instrukcja DROP w języku SQL?

A. wprowadzić nowy obiekt

B. zmienić właściwości obiektu

C. usunąć już istniejący obiekt

D. aktualizować dane obiektu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja DROP w języku SQL jest kluczowym narzędziem do zarządzania bazami danych, używaną do usuwania istniejących obiektów, takich jak tabele, widoki czy procedury składowane. Kiedy używamy polecenia DROP, nie tylko usuwamy obiekt z bazy danych, ale również wszystkie dane z nim związane, co sprawia, że operacja ta jest nieodwracalna. Przykładowo, jeśli chcemy usunąć tabelę o nazwie 'Użytkownicy', musimy użyć polecenia DROP TABLE Użytkownicy. Ważne jest, aby przed wykonaniem takiej operacji upewnić się, że dane są już zarchiwizowane lub nie są już potrzebne, ponieważ ta instrukcja nie da nam możliwości ich odzyskania po wykonaniu. W praktyce, DROP powinno być stosowane z rozwagą — zaleca się przed wykonaniem operacji wykorzystanie polecenia SELECT, aby sprawdzić, jakie dane są w danym obiekcie. Zgodnie z najlepszymi praktykami, organizacje powinny wprowadzać polityki dotyczące usuwania danych, aby zminimalizować ryzyko przypadkowej utraty ważnych informacji.

Pytanie 23

Według którego pola tabeli zostały pogrupowane dane w przedstawionym raporcie?

A. nazwa

B. rok

C. wynik

D. id_uczestnika

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazano, że dane w raporcie zostały pogrupowane według pola „rok”. Widać to po tym, że poszczególne rekordy są zebrane w bloki oznaczone nagłówkami 2009, 2010, 2011, 2012, 2020, a dopiero pod każdym z tych lat pojawiają się konkretne konkursy, id_uczestnika i wynik. To jest właśnie klasyczny przykład grupowania danych w raporcie po jednym z pól tabeli – w tym przypadku po kolumnie roku. W praktyce, czy to w SQL, czy w kreatorach raportów (np. w MS Access, LibreOffice Base, Crystal Reports, narzędziach BI), gdy projektujemy raport, często definiujemy tzw. sekcję grupującą (group header) opartą na wybranym polu. Tutaj takim polem jest rok, więc każda zmiana wartości roku powoduje rozpoczęcie nowej grupy i wyświetlenie nagłówka z tą wartością. To poprawia czytelność i pozwala łatwo analizować dane w podziale na lata. Moim zdaniem warto zapamiętać, że grupowanie po dacie lub roku to jedna z najczęściej stosowanych praktyk raportowych: używa się tego do raportów sprzedaży w latach, statystyk odwiedzin strony WWW, wyników egzaminów itd. W SQL można by to od strony danych poprzedzić np. zapytaniem sortującym: SELECT * FROM konkursy ORDER BY rok, nazwa; a samo faktyczne grupowanie wizualne realizuje już mechanizm raportów. Dobrą praktyką jest też, żeby pole, po którym grupujemy, było najpierw użyte do sortowania – inaczej grupy mogą się „rozsypać” i raport stanie się nieczytelny.

Pytanie 24

Metainformacja "Description" zawarta w pliku HTML powinna zawierać


<head>
   <meta name="Description" content="...">
</head>

A. informację o autorze strony

B. opis zawartości strony

C. listę kluczowych fraz używanych przez wyszukiwarki internetowe

D. nazwę aplikacji, w której stworzono stronę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metainformacja 'Description' zawarta w pliku HTML pełni kluczową rolę w optymalizacji stron internetowych pod kątem wyszukiwarek. Jest to krótki opis treści strony, który pomaga wyszukiwarkom zrozumieć, o czym jest dana strona. Wartościowy opis powinien być zwięzły, informacyjny i zachęcający do kliknięcia, ponieważ często pojawia się w wynikach wyszukiwania jako fragment tekstu, obok tytułu strony. Przykładem dobrze skonstruowanego opisu może być 'Dowiedz się, jak skutecznie zarządzać swoimi finansami osobistymi dzięki naszym praktycznym poradnikom i wskazówkom'. Taki opis nie tylko informuje użytkownika o zawartości strony, ale również zawiera słowa kluczowe, które mogą przyciągnąć uwagę. Zgodnie z wytycznymi Google, długość opisu powinna wynosić od 150 do 160 znaków, aby uniknąć obcięcia tekstu w wynikach wyszukiwania. Posiadanie dobrze napisanej metainformacji 'Description' jest więc niezbędne dla skutecznej strategii SEO i zwiększenia widoczności strony w internecie.

Pytanie 25

Którą wartością można zapisać kolor BIAŁY?

rgb(255, 255, 255)

#255255

#000000

rgb(FF, FF, FF)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Biały powstaje z maksymalnych wartości wszystkich trzech składowych: <code>rgb(255, 255, 255)</code> (lub szesnastkowo <code>#FFFFFF</code>). Dlatego biały to <code>rgb(255, 255, 255)</code>.

Pytanie 26

Jaką instrukcję algorytmu ilustruje graficzna prezentacja bloku na zamieszczonym rysunku?

A. Wykonaj podprogram sortowania tablicy t

B. Wypisz n

C. n ← n + 5

D. n > 20

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Blok decyzyjny w diagramach przepływu jest kluczowym elementem algorytmów, ponieważ umożliwia podejmowanie decyzji na podstawie warunków logicznych. Reprezentowany jest przez romb i oznacza miejsce w algorytmie, gdzie następuje sprawdzenie warunku. W tym przypadku warunek to n > 20. Jeśli warunek zostanie spełniony, algorytm podąża jedną ścieżką, w przeciwnym razie inną. Jest to zgodne z praktykami programistycznymi, gdzie instrukcje warunkowe, takie jak if lub switch, kontrolują przepływ programu. Przykładowo, w systemach kontroli dostępu możemy użyć warunku n > 20 do sprawdzenia, czy użytkownik ma wystarczające uprawnienia, co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa IT. W systemach czasu rzeczywistego, takich jak kontrola jakości w produkcji, warunki te zapewniają, że błędy są wykrywane i obsługiwane odpowiednio, co jest kluczowe dla utrzymania standardów jakości. Wiedza o blokach decyzyjnych jest podstawą dla efektywnego projektowania algorytmów, co ma zastosowanie w szerokim zakresie technologii informatycznych, od baz danych po aplikacje mobilne.

Pytanie 27

Aby usunąć z nagrania szmery i zakłócenia tła, należy zastosować efekt:

A. pogłosu (reverb)

B. redukcji szumów

C. zmiany wysokości dźwięku

D. normalizacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Redukcja (usuwanie) szumów to obróbka, która analizuje stałe, niepożądane tło - szum, przydźwięk, syk - i wycisza je, pozostawiając właściwy sygnał. W edytorach audio zwykle pobiera się próbkę samego szumu, a program odejmuje go z całego nagrania. Dlatego do usunięcia szmerów i zakłóceń tła służy efekt redukcji szumów.

Pytanie 28

Do czego odnosi się termin „front-end” w kontekście tworzenia stron internetowych?

A. do działania skryptów wykonywanych po stronie serwera

B. do interfejsu strony i technologii działających w przeglądarce

C. do bazy danych z informacjami prezentowanymi na stronie

D. do organizacji danych na serwerze WWW

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Termin „front-end” odnosi się do warstwy widocznej dla użytkownika - interfejsu strony i technologii działających w PRZEGLĄDARCE (HTML, CSS, JavaScript). Dlatego front-end to interfejs strony i technologie działające w przeglądarce.

Pytanie 29

W dokumencie HTML utworzono formularz wysyłający dane do skryptu formularz.php. Po naciśnięciu przycisku typu submit, przeglądarka przekierowuje nas do określonego adresu. Na podstawie podanego linku można wywnioskować, że dane do pliku formularz.php przesłano metodą

.../formularz.php?imie=Anna&nazwisko=Kowalska

A. COOKIE

B. GET

C. SESSION

D. POST

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda GET w HTTP jest używana do przesyłania danych w adresie URL. Dane są dołączane jako parametry zapytania po znaku zapytania w formacie klucz=wartość. Przykład w pytaniu pokazuje, że dane imie=Anna oraz nazwisko=Kowalska są przesyłane jako część adresu URL do formularz.php. Jest to typowe dla metody GET, która umożliwia łatwe przesyłanie danych przez przeglądarkę i ich późniejsze przetwarzanie po stronie serwera. Metoda GET jest często stosowana w przypadku, gdy dane nie zawierają poufnych informacji, a ich objętość jest niewielka. Standard HTTP rekomenduje używanie metody GET do pobierania danych i niepowinno być używane do przesyłania lub modyfikowania danych. Dokumentacja W3C wskazuje, że GET jest metodą idempotentną, co oznacza, że wielokrotne wykonanie tego samego zapytania nie spowoduje dodatkowych efektów ubocznych. W praktyce GET jest używana np. w zapytaniach wyszukiwania w witrynach, gdzie parametry wyszukiwania są umieszczane w URL.

Pytanie 30

Jak nazywa się podzbiór SQL związany z formułowaniem zapytań do bazy (polecenie SELECT)?

A. SQL DCL (Data Control Language)

B. SQL DQL (Data Query Language)

C. SQL DML (Data Manipulation Language)

D. SQL DDL (Data Definition Language)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podzbiór SQL służący do formułowania zapytań i pobierania danych (polecenie <code>SELECT</code>) to DQL - Data Query Language. Wydziela się go ze względu na cel: nie zmienia danych ani struktury, tylko je odczytuje. Dlatego mowa o SQL DQL.

Pytanie 31

Które z formatowań nie jest wyrażone w języku CSS?

A. Formatowanie 3

B. Formatowanie 2

C. Formatowanie 4

D. Formatowanie 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrałeś Formatowanie 3 i to jest zgodne z ideą pytania, bo właśnie tam zastosowano atrybut HTML `bgcolor`, który nie korzysta z mechanizmu CSS. W tym fragmencie mamy zapis `<body bgcolor="yellow">`. To jest tzw. prezentacyjne rozszerzenie HTML, które było popularne w bardzo starych wersjach specyfikacji (HTML 3.2, wczesne 4.0), ale obecnie jest traktowane jako przestarzałe i niezalecane (deprecated). Kolor tła jest tu definiowany bezpośrednio w znaczniku HTML, a nie w osobnym arkuszu stylów ani nawet w atrybucie `style`. Z punktu widzenia dzisiejszych standardów W3C i dobrych praktyk front‑endowych, formatowanie wyglądu powinno być przeniesione do CSS. W pozostałych formatach użyto już języka CSS, tylko w różnych miejscach. Formatowanie 1 wykorzystuje styl wbudowany w dokument w sekcji `<style>...</style>` w pliku HTML. Taki kod jest jak najbardziej CSS: selektor `body` i deklaracja `background-color: yellow;`. Formatowanie 2 przenosi ten sam zapis do zewnętrznego arkusza stylów, np. `formatowanie.css`. To jest obecnie uznawane za najbardziej eleganckie i skalowalne rozwiązanie, bo rozdziela strukturę (HTML) od prezentacji (CSS). Formatowanie 4 używa atrybutu `style` wewnątrz znacznika `<body>`: `style="background-color: yellow;"`. W środku atrybutu też znajduje się pełnoprawny kod CSS, tylko zapisany inline. Technicznie jest to CSS, choć z mojego doświadczenia warto go używać raczej oszczędnie, np. do szybkich testów lub jednostkowych wyjątków. W praktyce, przy tworzeniu nowoczesnych stron WWW, wszystkie ustawienia kolorów, marginesów, czcionek itd. trzymamy w arkuszach stylów. Atrybuty typu `bgcolor`, `align`, `font` i podobne są uznawane za złą praktykę, bo mieszają zawartość z prezentacją i utrudniają późniejszą modyfikację wyglądu. Dlatego poprawna odpowiedź pokazuje właśnie przykład starego, nie‑CSS‑owego formatowania.

Pytanie 32

Jaką funkcję pełni funkcja CONCAT() w SQL?

A. przycinanie tekstu wyświetlanego

B. wyodrębnianie podłańcucha znaków z tekstu wejściowego

C. łącznienie tekstu wyświetlanego

D. usuwanie określonego tekstu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja CONCAT() w SQL to naprawdę super opcja, bo pozwala na łączenie różnych ciągów tekstowych. To jest mega przydatne, zwłaszcza przy pracy z bazami danych, kiedy potrzebujemy stworzyć np. pełne imię i nazwisko z osobnych pól. Jak mamy tabelę z imionami i nazwiskami, to możemy użyć CONCAT(), żeby to wszystko połączyć w jedną całość: CONCAT(imie, ' ', nazwisko). Takie operacje są dość popularne w raportach i przy tworzeniu dynamicznych zapytań, gdzie często łączymy różne dane. Fajnie też pamiętać, żeby uważać na wartości NULL, bo mogą nam namieszać w wynikach. Poza tym, w różnych systemach bazodanowych są też inne metody łączenia tekstów, jak operator || w PostgreSQL, co może być przydatne, jeśli przenosisz zapytania między systemami.

Pytanie 33

Wypisanie tekstu w języku JavaScript nie jest możliwe przy użyciu

A. funkcji MessageBox()

B. własności innerHTML

C. metody window.alert()

D. metody document.write()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazana została funkcja MessageBox(), bo w standardowym JavaScripcie działającym w przeglądarce taka funkcja po prostu nie istnieje. JavaScript udostępnia kilka mechanizmów do wypisywania tekstu, ale są one ściśle określone przez środowisko (głównie DOM i obiekt window), a nie przez jakieś ogólne, „systemowe” funkcje typu MessageBox. Właściwość innerHTML należy do elementów DOM i służy do modyfikowania ich zawartości HTML. Przykład: const div = document.getElementById('wynik'); div.innerHTML = 'Witaj w JavaScript'; To jest typowy, zgodny ze standardami sposób dynamicznej zmiany treści na stronie. W praktyce używa się go bardzo często, choć moim zdaniem lepiej w prostych przypadkach stosować textContent, bo jest bezpieczniejsze (nie interpretuje HTML-a, więc mniejsze ryzyko XSS). Metoda window.alert() jest wbudowaną funkcją interfejsu przeglądarki. Wyświetla prosty modalny komunikat z przyciskiem OK. Przykład: alert('Komunikat dla użytkownika'); W wielu poradnikach to pierwszy sposób „wypisania” czegokolwiek, bo od razu widać efekt. W profesjonalnych aplikacjach używa się go rzadko, raczej do szybkiego debugowania, bo blokuje interakcję z użytkownikiem. Metoda document.write() pozwala wpisać tekst bezpośrednio do strumienia dokumentu HTML podczas jego ładowania: document.write('Hello world'); Historycznie było to popularne, ale w nowoczesnych projektach uważa się to za złą praktykę. Po załadowaniu strony document.write() może nadpisać cały dokument, co jest mocno niepożądane. Lepszym standardem jest manipulacja DOM (np. innerHTML, createElement, appendChild). Natomiast MessageBox() kojarzy się z funkcjami z innych środowisk (np. WinAPI, C#, VBA), ale w JavaScripcie w przeglądarce taka funkcja nie jest zdefiniowana w żadnym oficjalnym standardzie. Jeśli ktoś jej użyje bez własnej definicji, skończy się to błędem „MessageBox is not defined”. Dlatego właśnie ta odpowiedź jest poprawna – nie da się w czystym, standardowym JS wypisać tekstu przy użyciu funkcji MessageBox(), chyba że samemu ją wcześniej napiszemy, ale to już zupełnie inna historia.

Pytanie 34

W dokumentacji języka PHP znajduje się informacja dotycząca jednej z jego funkcji:
„Warning. This extension was deprecated in PHP 5.5.0, and it was removed in PHP 7.0.0.”.
Zgodnie z tą informacją użycie tej funkcji jest:

A. niemożliwe w wersjach PHP 5.5.0 lub starszych i dostępne dopiero od wersji 7.0.0.

B. dostępne w wersjach PHP od 5.5.0 do 7.0.0 (włącznie) i niedostępne w innych wersjach.

C. niezalecane w wersji PHP 5.5.0 i dostępne od wersji 7.0.0.

D. przestarzałe od wersji PHP 5.5.0 i całkowicie usunięte w wersji 7.0.0.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Komunikat z dokumentacji PHP „Warning. This extension was deprecated in PHP 5.5.0, and it was removed in PHP 7.0.0.” oznacza dwa różne stany w cyklu życia funkcji/rozszerzenia. „Deprecated” od wersji 5.5.0 znaczy, że funkcja nadal działa, ale jej użycie jest oficjalnie niezalecane. Silnik PHP może generować ostrzeżenia (E_DEPRECATED), a autorzy języka jasno sugerują, żeby migrować kod na nowsze, wspierane rozwiązania. „Removed w PHP 7.0.0” oznacza, że od tej wersji funkcja po prostu nie istnieje – próba jej użycia skończy się błędem typu „undefined function” lub „undefined extension”. Z mojego doświadczenia wynika, że taki status to sygnał alarmowy dla programisty: w nowych projektach nie używamy funkcji oznaczonych jako deprecated, a w istniejących aplikacjach planujemy refaktoryzację, zanim wejdziemy na wyższą wersję PHP. Dobrym przykładem jest stare rozszerzenie mysql_* – od PHP 5.5 było oznaczone jako przestarzałe, a w PHP 7 zostało usunięte i trzeba było przejść na mysqli lub PDO. W praktyce, gdy widzisz w dokumentacji „deprecated od wersji X”, powinieneś: sprawdzić zalecaną alternatywę, włączyć raportowanie błędów i ostrzeżeń na środowisku developerskim, usunąć stopniowo wszystkie wywołania danej funkcji. Branżową dobrą praktyką jest też testowanie aplikacji na docelowej wersji PHP przed aktualizacją produkcji, żeby właśnie takie usunięte funkcje wyłapać automatycznie w logach lub podczas testów jednostkowych. Twoja odpowiedź dokładnie to odczytała: od 5.5 funkcja jest przestarzała (deprecated), a w 7.0 całkowicie znika z języka.

Pytanie 35

W jakim celu tworzy się w tabeli klucz OBCY?

A. aby jednoznacznie identyfikować rekord w tabeli

B. aby wiązać go z innymi kluczami obcymi tej samej tabeli

C. aby stworzyć formularz do wprowadzania danych

D. aby utworzyć relację (np. 1..n) z kluczem głównym innej tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klucz OBCY tworzy się, aby ustanowić RELACJĘ między tabelami - wskazuje klucz główny innej tabeli (np. w relacji 1..n). Pilnuje też spójności powiązań. Dlatego klucz obcy służy do utworzenia relacji z kluczem głównym innej tabeli.

Pytanie 36

W języku JavaScript funkcja getElementById() odnosi się do

A. elementu HTML o określonym id

B. elementu HTML o wskazanej nazwie klasy

C. zmiennej liczbowej

D. klasy zdefiniowanej w CSS

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda getElementById() jest jedną z najczęściej używanych funkcji w JavaScript, która pozwala na bezpośrednie odwołanie się do elementu DOM (Document Object Model) za pomocą atrybutu id. Gdy wywołujemy tę metodę, przekazujemy jej jako argument ciąg znaków odpowiadający wartości atrybutu id danego elementu HTML. Przykładowo, jeśli mamy znacznik `<div id='myDiv'></div>`, możemy uzyskać do niego dostęp za pomocą `document.getElementById('myDiv')`. Jest to bardzo efektywny sposób na manipulowanie elementami strony, umożliwiający m.in. zmianę ich zawartości, stylu czy atrybutów. Dzięki tej metodzie programiści mogą szybko i łatwo modyfikować interfejs użytkownika oraz reagować na zdarzenia, co jest zgodne z zasadami responsywnego projektowania i tworzenia dynamicznych aplikacji webowych. Warto również pamiętać, że użycie unikalnych identyfikatorów w HTML jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na łatwiejszą nawigację po strukturze dokumentu i unika konfliktów z innymi elementami.

Pytanie 37

W zakresie ochrony serwera bazy danych przed atakami hakerównie wlicza się

A. blokada portów powiązanych z bazą danych

B. defragmentacja dysków

C. używanie skomplikowanych haseł do bazy

D. aktywacja zapory

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Defragmentacja dysków to proces, który ma na celu optymalizację wydajności dysków twardych poprzez reorganizację danych na nośniku. Choć jest to operacja ważna dla poprawy wydajności systemu, nie ma ona bezpośredniego wpływu na bezpieczeństwo serwera bazy danych. W kontekście zabezpieczeń, kluczowymi działaniami są m.in. blokowanie portów związanych z bazą danych, co zapobiega nieautoryzowanemu dostępowi z zewnątrz; włączenie zapory, która filtruje ruch do i z serwera; oraz stosowanie złożonych haseł do bazy, które utrudniają ataki typu brute force. Przykładowo, wiele firm przyjmuje politykę wymuszania zmian haseł co kilka miesięcy oraz minimalnych wymagań dotyczących ich złożoności. Właściwa strategia zabezpieczeń obejmuje także regularne aktualizacje oprogramowania oraz monitorowanie logów serwera w poszukiwaniu nietypowych aktywności. Zastosowanie tych praktyk znacząco podnosi poziom bezpieczeństwa danych przechowywanych w bazie.

Pytanie 38

W programie INKSCAPE / COREL aby uzyskać przedstawiony efekt napisu, należy

A. skorzystać z funkcji wstaw / dopasuj tekst do ścieżki.

B. skorzystać z funkcji gradientu.

C. zastosować funkcję sumy z kołem.

D. zastosować funkcję wykluczenia z kołem.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest prawidłowa. W programach graficznych takich jak Inkscape czy CorelDRAW, aby ułożyć tekst wzdłuż zakrzywionej ścieżki, stosuje się funkcję dopasowania tekstu do ścieżki. Taka funkcja pozwala na zastosowanie tekstu w dowolnym kierunku, co daje dużą swobodę w projektowaniu grafik. Można to robić na różne sposoby, na przykład poprzez ręczne rysowanie ścieżki, a następnie dopasowanie do niej tekstu lub poprzez użycie gotowych kształtów. W CorelDRAW funkcja ta nosi nazwę 'fit text to path', natomiast w Inkscape nazywa się 'text to path'. Jest to technika często stosowana w projektowaniu logo, plakatów, czy też w innych projektach, gdzie tekst musi być dostosowany do niestandardowych kształtów. Prawidłowe zrozumienie i umiejętność wykorzystania tej funkcji znacząco podnosi efektywność pracy w programach graficznych.

Pytanie 39

Grafik chce przekształcić bez utraty jakości obraz formatu JPEG w format PNG w ten sposób, żeby wszędzie tam, gdzie w pierwotnym obrazie jest kolor biały, w obrazie docelowym była przezroczystość. Aby to zrobić, powinien

A. zaimportować obraz do edytora grafiki wektorowej.

B. przekształcić obraz w odcienie szarości.

C. zmniejszyć rozdzielczość obrazu.

D. dodać kanał alfa.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź wynika z samej idei przezroczystości w grafice rastrowej. Żeby w PNG jakikolwiek piksel mógł być przezroczysty, obraz musi mieć kanał alfa, czyli dodatkową składową opisującą stopień przeźroczystości (opacity) dla każdego piksela. Standardowe RGB ma trzy kanały: R (czerwony), G (zielony), B (niebieski). Format PNG bardzo często używa wariantu RGBA, gdzie A (alpha) definiuje, na ile piksel jest widoczny: 0 oznacza całkowitą przezroczystość, 255 (albo 1.0 przy wartościach zmiennoprzecinkowych) pełną nieprzezroczystość. Dopiero po dodaniu kanału alfa można w programie graficznym zaznaczyć wszystkie białe obszary i ustawić im wartość alfa na 0. To właśnie realizuje wymaganie: „tam gdzie biały – ma być przezroczystość”. Z mojego doświadczenia w pracy z grafiką na potrzeby WWW, typowy workflow wygląda tak: otwierasz JPEG w edytorze rastrowym (np. GIMP, Photoshop, Krita), konwertujesz obraz do trybu z kanałem alfa (w Photoshopie: „Layer > New > Layer from Background” i „Add Layer Mask” albo „Add Alpha Channel” w GIMP-ie), następnie za pomocą narzędzia zaznaczania koloru (Magic Wand / Select by Color) wybierasz białe fragmenty i je usuwasz lub zmniejszasz im krycie. Dopiero potem zapisujesz jako PNG, który natywnie wspiera przezroczystość zgodnie ze specyfikacją formatu. Ważne też, że przy takim przekształceniu nie zwiększasz strat kompresji, bo PNG jest formatem bezstratnym. Straty są już w JPEG-u i ich się nie cofnie, ale samo przejście do PNG z kanałem alfa nie pogorszy jakości bardziej. W praktyce to jest standardowa procedura przygotowania ikon, logotypów i elementów UI na strony WWW, gdzie tło strony „prześwituje” przez przezroczyste fragmenty grafiki.

Pytanie 40

Zamieszczony kod HTML formularza zostanie wyświetlony przez przeglądarkę w sposób:

<form>
stanowisko: <input type="text"> <br>
obowiązki: <br>
<input type="checkbox" name="obowiazki1" value="1" disabled checked> sporządzanie dokumentacji<br>
<input type="checkbox" name="obowiazki2" value="2" checked>pisanie kodu<br>
<input type="checkbox" name="obowiazki3" value="3">testy oprogramowania<br>
</form>

A. D

B. A

C. C

D. B

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to forma, w której przeglądarka wyświetli treść formularza, uwzględniając zarówno etykiety, jak i wszystkie zaznaczone opcje. W tym przypadku, po wypełnieniu formularza, użytkownik zobaczy: "stanowisko: obowiązki: sporządzanie dokumentacji pisanie kodu testy oprogramowania". Kluczowym aspektem jest to, że w formularzu użyto atrybutu 'disabled' dla pierwszego checkboxa, co oznacza, że nie będzie on mógł zostać odznaczony przez użytkownika, ale mimo to jego etykieta zostanie wyświetlona. Przeglądarki internetowe renderują formularze na podstawie struktury HTML, a to, co jest niewidoczne dla użytkownika (checkboxy, które są odznaczone lub zablokowane), nie wpływa na wyświetlanie tekstowych etykiet. Zgodnie z zasadami dostępności i użyteczności, ważne jest, aby użytkownik miał pełny wgląd w dostępne opcje, co poprawia interakcję z formularzem. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania interfejsów użytkownika, które promują przezroczystość i jasność w komunikacji z użytkownikiem.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej