Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 22 kwietnia 2026 10:51
Data zakończenia: 22 kwietnia 2026 11:04

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Dokument HTML określa akapit oraz obrazek. Aby obrazek był wyświetlany przez przeglądarkę w tej samej linii co akapit po jego lewej stronie, należy w stylu CSS obrazka uwzględnić właściwość

A. alt: left;

B. float: left;

C. align: left;

D. style: left;

Odpowiedź "float: left;" jest naprawdę trafna. Ta właściwość w CSS sprawia, że elementy układają się obok siebie, co w tym przypadku oznacza, że rysunek wyląduje po lewej stronie akapitu. Jak użyjemy float, to rysunek 'przesuwa się' na lewo, a tekst z akapitu otacza go z prawej strony. To taki popularny sposób w webdesignie, który pozwala na ładniejsze połączenie obrazków z tekstem. Warto pamiętać, że czasem trzeba zastosować clearfix, zwłaszcza gdy mamy pływające elementy w większym układzie, żeby uniknąć problemów z rozmieszczeniem. Stosowanie float w CSS to dobra praktyka, bo pomaga zachować czytelność i estetykę tekstu. Na przykład, jeśli mamy sekcję artykułu z obrazem, który ilustruje omawiany temat, to zastosowanie float: left; sprawi, że treść będzie ładnie się układać i poprawi wrażenia użytkownika.

Pytanie 2

Grafik pragnie zmienić obraz JPG na format PNG bez utraty jakości, tak aby w obszarach, gdzie pierwotnie był kolor biały, w finalnym obrazie występowała przezroczystość. W tym celu powinien

A. dodać kanał alfa

B. zmniejszyć rozdzielczość obrazu

C. przekształcić obraz w odcienie szarości

D. zaimportować obraz do edytora grafiki wektorowej

Dodanie kanału alfa do obrazu JPG, aby uzyskać przezroczystość w kolorze białym, jest najlepszym podejściem. Kanał alfa to dodatkowa warstwa informacji w pliku graficznym, która definiuje przezroczystość każdego piksela. W formacie PNG, kanał alfa umożliwia tworzenie przezroczystych tła, co jest szczególnie przydatne w projektach, gdzie elementy graficzne muszą być nakładane na różne tła. W praktyce, aby uzyskać pożądany efekt, grafik powinien użyć narzędzi do edycji grafiki, takich jak Adobe Photoshop, GIMP lub Inkscape. Po zaimportowaniu obrazu JPG, użytkownik może użyć funkcji selekcji koloru, aby zaznaczyć obszary białe, a następnie usunąć je, co wprowadzi przezroczystość w tych miejscach. Na końcu, obraz można zapisać jako PNG, co zachowa wprowadzone zmiany. Tego typu operacje są standardem w pracy z grafiką komputerową, szczególnie w projektach związanych z web designem i tworzeniem materiałów reklamowych.

Pytanie 3

Jaki jest cel wykorzystania znacznika <i> w języku HTML?

A. wstawienia obrazka

B. określenia formularza

C. zmiany kroju pisma na pochylony

D. określenia nagłówka w treści

Znacznik <i> w języku HTML jest używany do oznaczania tekstu, który powinien być wyświetlany w kroju pisma pochyłym. Takie użycie jest zgodne ze standardami HTML, gdzie <i> zwykle wskazuje na tekst, który ma być wyróżniony w kontekście stylistycznym, na przykład w przypadku tytułów książek, nazw gatunków czy terminów technicznych. Z perspektywy semantycznej, HTML5 wprowadza większą elastyczność w definiowaniu znaczenia tekstu, co czyni <i> bardziej konwencjonalnym narzędziem niż w poprzednich wersjach. Warto zaznaczyć, że dla lepszej dostępności i SEO, często zaleca się użycie znacznika <em>, który nie tylko zmienia styl, ale także podkreśla znaczenie tekstu. Przykład zastosowania <i>: <i>„Wojna i pokój”</i> to książka autorstwa Lwa Tołstoja. Z perspektywy użytkowników i wyszukiwarek, ważne jest, aby znać różnice między tymi znacznikami, co pozwala na efektywniejsze tworzenie treści internetowych.

Pytanie 4

Aplikacja o nazwie FileZilla umożliwia

A. importowanie bazy danych do systemu CMS Joomla!

B. publikację strony internetowej na zdalnym serwerze

C. sprawdzanie poprawności plików HTML i CSS

D. przeprowadzanie testów aplikacji

FileZilla to popularny klient FTP (File Transfer Protocol), który umożliwia użytkownikom przesyłanie plików pomiędzy lokalnym komputerem a zdalnym serwerem. Głównym celem korzystania z FileZilla jest publikacja stron internetowych, co polega na załadowaniu plików HTML, CSS, obrazków oraz innych zasobów na serwer, gdzie strona będzie dostępna dla użytkowników w Internecie. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi, użytkownicy mogą łatwo przeciągać i upuszczać pliki, co przyspiesza proces publikacji. FileZilla obsługuje różne protokoły, w tym FTP, FTPS oraz SFTP, co zapewnia bezpieczeństwo podczas transferu danych. Dobrą praktyką jest regularne aktualizowanie programu, aby korzystać z najnowszych funkcji i poprawek bezpieczeństwa. W kontekście publikacji stron internetowych, FileZilla stanowi kluczowe narzędzie dla web developerów, umożliwiając im szybkie i efektywne zarządzanie plikami na serwerach zdalnych. Używanie FileZilla wspiera standardy branżowe, takie jak bezpieczeństwo transferu danych oraz zdalne zarządzanie plikami, co jest niezbędne w profesjonalnym rozwoju stron internetowych.

Pytanie 5

Aby ustanowić relację jeden do wielu, w tabeli reprezentującej stronę "wiele", konieczne jest zdefiniowanie

A. klucza sztucznego odnoszącego się do kluczy podstawowych obydwu tabel

B. klucza podstawowego wskazującego na klucz podstawowy tabeli po stronie "jeden"

C. klucza obcego wskazującego na klucz podstawowy tabeli po stronie "jeden"

D. klucza obcego odnoszącego się do klucza obcego tabeli po stronie "jeden"

Definiowanie relacji w bazach danych to dosyć skomplikowana sprawa. Jakby nie patrzeć, jak zrobisz coś źle z kluczami obcymi czy podstawowymi, to mogą być duże problemy z danymi. Klucz sztuczny, który odnosi się do kluczy podstawowych w obu tabelach, może wydawać się prosty, ale nie rozwiązuje faktycznego problemu, którym jest jasna relacja między danymi. To wprowadza dodatkowe zamieszanie, a to nie jest dobra praktyka. Jak zdefiniujesz klucz obcy, który wskazuje na inny klucz obcy w tabeli po stronie 'jeden', no to może być tylko mętlik, bo ciężko wtedy utrzymać spójność danych. Klucz podstawowy, który wskazuje na klucz podstawowy z tabeli po stronie 'jeden', to również zły wybór, bo klucz podstawowy ma być unikalny dla każdej tabeli. Kluczowe jest, żeby klucze obce były używane w odpowiedni sposób, bo inaczej struktura danych robi się nieczytelna i trudna do zarządzania, a to na pewno nie idzie w parze z dobrym projektowaniem baz danych.

Pytanie 6

W językach programowania strukturalnego do przechowywania danych o 50 uczniach (ich imionach, nazwiskach, średniej ocen) należy zastosować

A. tablicę 50 elementów o składowych typu łańcuchowego.

B. strukturę 50 elementów o składowych tablicowych.

C. klasę 50 elementów typu tablicowego.

D. tablicę 50 elementów o składowych strukturalnych.

Odpowiedź wskazująca na użycie tablicy 50 elementów o składowych strukturalnych jest poprawna z kilku powodów. Po pierwsze, struktury (lub klasy) są idealnym rozwiązaniem do przechowywania złożonych danych, takich jak imiona, nazwiska i średnie oceny uczniów. Struktura pozwala na grupowanie tych składowych w jedną jednostkę, co zwiększa czytelność i organizację kodu. Na przykład, w języku C można zdefiniować strukturę 'Uczeń' z odpowiednimi polami, a następnie stworzyć tablicę, która pomieści 50 takich obiektów. W praktyce, struktury są szeroko stosowane w programowaniu, gdyż umożliwiają łatwe przekazywanie grup danych jako jednego obiektu, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego. Dodatkowo, korzystanie z tablicy struktur zamiast oddzielnych tablic dla każdego atrybutu ucznia minimalizuje ryzyko błędów związanych z synchronizacją danych i ułatwia manipulację danymi. W standardach programowania, szczególnie w kontekście zarządzania danymi, takie podejście jest uznawane za najlepszą praktykę, gdyż pozwala na spójną reprezentację oraz operowanie na danych.

Pytanie 7

W dokumencie HTML umieszczono tekst sformatowany określonym stylem. Aby dodać do tego tekstu kilka słów sformatowanych innym stylem, należy użyć znacznika

A. <span>

B. <section>

C. <hr>

D. <table>

<span> jest znacznikiem HTML, który służy do stosowania stylów CSS do określonych fragmentów tekstu w obrębie bloków HTML. Umożliwia on formatowanie tekstu w bardziej lokalny sposób, co jest niezwykle przydatne, gdy chcemy wyróżnić niektóre słowa lub frazy w dłuższym akapicie. W odróżnieniu od znaczników takich jak <div>, które są stosowane do większych sekcji, <span> działa na poziomie inline, co oznacza, że nie wprowadza nowego bloku w układzie strony. Przykład użycia tej etykiety może wyglądać następująco: <p>W tym akapicie <span style='color:red;'>ważne słowo</span> jest wyróżnione kolorem czerwonym.</p>. Dzięki temu możemy łatwo zastosować różnorodne style, takie jak zmiana koloru czcionki, czcionki, tła lub nawet dodawanie efektów animacyjnych do konkretnego fragmentu tekstu. Zgodnie z standardami W3C, <span> jest zalecanym sposobem na selektywne formatowanie tekstu, co czyni go niezwykle praktycznym narzędziem w tworzeniu elastycznych i atrakcyjnych wizualnie stron internetowych.

Pytanie 8

Wskaźnik HTML, który umożliwia oznaczenie tekstu jako błędnego lub nieodpowiedniego poprzez jego przekreślenie, to jaki?

A. <s> </s>

B. <em> </em>

C. <b> </b>

D. <u> </u>

Element <s> w HTML służy do oznaczania tekstu jako nieaktualnego, błędnego albo już nieobowiązującego poprzez jego przekreślenie. Przeglądarka domyślnie renderuje taki fragment z poziomą linią przez środek tekstu. W praktyce używa się go np. przy cenach promocyjnych: <p>Stara cena: <s>199 zł</s> Nowa cena: 149 zł</p> albo przy korektach treści, kiedy chcemy pokazać, że coś zostało zmienione, ale wciąż widoczne jest, co było wcześniej. Warto wiedzieć, że historycznie do podobnych celów używano też <strike>, ale ten znacznik jest przestarzały (deprecated) w standardzie HTML i nie powinien być już stosowany. Moim zdaniem lepiej od razu przyzwyczajać się do poprawnych, aktualnych tagów, bo to się później opłaca przy większych projektach. W nowszych specyfikacjach HTML5 zaleca się stosowanie <s> właśnie do treści nieaktualnych, ale nie takich, które zostały formalnie wycofane – do tego jest znacznik <del>, który dodatkowo semantycznie wskazuje usunięcie fragmentu, często używany w systemach kontroli wersji treści. Z mojego doświadczenia warto rozróżniać <s>, <del> i <ins>, bo w połączeniu z CSS i narzędziami do dostępności (np. czytnikami ekranu) daje to lepszą semantykę dokumentu. Dobrą praktyką jest też nie nadużywać przekreśleń tylko dla „efektu wizualnego” – jeśli chcesz coś tylko wyróżnić graficznie, lepiej użyć CSS, a znaczników semantycznych używać zgodnie z ich przeznaczeniem.

Pytanie 9

Poziom izolacji transakcji Repeatable Read (tryb powtarzalnego odczytu) używany przez MS SQL jest związany z problemem

A. odczytów widm

B. utraty aktualizacji

C. niepowtarzalnych odczytów

D. brudnych odczytów

Wybór odpowiedzi 'niepowtarzalnych odczytów', 'brudnych odczytów' lub 'utraty aktualizacji' wskazuje na brak zrozumienia, jak działają różne poziomy izolacji transakcji w kontekście baz danych. Odczyty niepowtarzalne polegają na tym, że transakcja może odczytać różne wartości w kolejnych odczytach tego samego wiersza, co jest problemem rozwiązywanym przez poziom Repeatable Read. Oznacza to, że dane odczytane w jednym kroku transakcji pozostają spójne do końca tej transakcji, a zatem nie są one narażone na zmiany poprzez inne transakcje w tym samym czasie. Brudne odczyty występują, gdy jedna transakcja odczytuje dane zapisane przez inną, jeszcze niezakończoną transakcję, co jest problemem z kolei eliminowanym przez poziomy izolacji takie jak Read Committed. Utrata aktualizacji to inny problem, który polega na tym, że dwie transakcje odczytują tę samą wartość i zapisują zmodyfikowane wartości, przy czym ostatnia zapisuje nadpisując wcześniejszą, co także nie jest bezpośrednim problemem w kontekście Repeatable Read. W praktyce, zrozumienie różnicy między tymi problemami jest kluczowe dla zapewnienia spójności transakcji. Warto zatem studiować dokumentację i standardy, aby właściwie dobierać poziomy izolacji w zależności od wymagań konkretnej aplikacji.

Pytanie 10

W SQL, aby zabezpieczyć kwerendę CREATE USER przed utworzeniem konta, jeżeli ono już istnieje, należy użyć składni

A. CREATE USER OR DROP 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

B. CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

C. CREATE OR REPLACE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

D. CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

Odpowiedź 'CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';' jest poprawna, ponieważ zastosowanie klauzuli 'IF NOT EXISTS' pozwala na utworzenie użytkownika tylko w przypadku, gdy konto o podanej nazwie nie istnieje w systemie. Jest to niezwykle użyteczne w praktyce, ponieważ minimalizuje ryzyko wystąpienia błędów związanych z próbą utworzenia użytkownika, który już został wcześniej zdefiniowany, co mogłoby prowadzić do niepotrzebnych komplikacji w zarządzaniu bazą danych. Dzięki temu podejściu administratorzy mogą tworzyć skrypty, które są bardziej elastyczne i odporne na błędy, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania bazami danych. Warto także zaznaczyć, że odpowiednia obsługa błędów oraz unikanie zbędnych operacji wpływa na wydajność systemu, co jest kluczowym aspektem w środowiskach produkcyjnych, gdzie każda operacja ma znaczenie dla dostępności i efektywności aplikacji korzystających z bazy danych.

Pytanie 11

Jakie uprawnienia będzie miał użytkownik jan po wykonaniu poniższych poleceń na bazie danych?

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan;
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci FROM jan;

A. Będzie mógł eliminować rekordy z tabeli klienci.

B. Będzie mógł dodawać rekordy do tabeli klienci.

C. Będzie mógł przeszukiwać dane w tabeli klienci.

D. Będzie mógł zmieniać strukturę tabeli klienci.

Wybór odpowiedzi, że jan będzie mógł usuwać rekordy z tabeli klienci, jest błędny. Polecenie REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE nałożone na użytkownika jan oznacza, że pozbawiono go możliwości wykonywania operacji, które są kluczowe dla zarządzania danymi w tej tabeli. W praktyce, zasady przyznawania uprawnień w bazach danych wymagają, aby użytkownicy mieli określone uprawnienia do przeprowadzenia operacji na danych. Usuwanie rekordów jest operacją, która wymaga posiadania odpowiednich uprawnień, a ponieważ jan został pozbawiony uprawnienia DELETE, nie może on już usuwać żadnych danych z tabeli klienci. Podobnie, stwierdzenie, że jan będzie mógł wyszukiwać dane, również jest błędne, ponieważ uprawnienie SELECT zostało odjęte. W kontekście administracji bazą danych, kluczowe jest zrozumienie, że przyznawanie lub odbieranie uprawnień powinno być zgodne z zasadą najmniejszych uprawnień, co oznacza, że użytkownicy powinni mieć tylko te uprawnienia, które są niezbędne do wykonywania ich pracy. W tym przypadku jan ma pełne uprawnienia do zmiany struktury tabeli, ale nie ma żadnej możliwości interakcji z danymi. Zatem, odpowiedzi dotyczące możliwości wstawiania rekordów również są błędne, ponieważ uprawnienie INSERT zostało zabrane, co uniemożliwia janowi dodawanie nowych danych do tabeli. W związku z powyższym, wybór odpowiedzi na pytanie egzaminacyjne powinien opierać się na dokładnej analizie przyznanych uprawnień oraz ich wpływu na możliwości działania użytkowników w systemie baz danych.

Pytanie 12

Jakie zapytanie SQL należy użyć, aby zmienić strukturę już istniejącej tabeli?

A. UPDATE

B. CREATE TABLE

C. ALTER TABLE

D. INSERT INTO

Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest poprawna, ponieważ to polecenie SQL służy do modyfikacji struktury istniejącej tabeli w bazie danych. Dzięki 'ALTER TABLE' możemy dodawać nowe kolumny, modyfikować istniejące kolumny (np. zmieniając ich typ danych czy nazwę), a także usuwać kolumny, które nie są już potrzebne. Przykładowe zastosowanie polecenia to dodanie nowej kolumny do tabeli pracowników: 'ALTER TABLE pracownicy ADD COLUMN wiek INT;'. Ponadto, 'ALTER TABLE' pozwala na wprowadzanie ograniczeń, takich jak klucze obce czy unikalności, co jest kluczowe w kontekście integracji danych i zapewnienia ich spójności. W praktyce, odpowiednie zarządzanie strukturą tabel jest fundamentalnym aspektem utrzymania bazy danych w dobrej kondycji. Należy pamiętać, aby stosować te zmiany zgodnie z najlepszymi praktykami, takimi jak testowanie zapytań w środowisku deweloperskim przed ich wdrożeniem w produkcji, co minimalizuje ryzyko błędów i strat danych.

Pytanie 13

W języku CSS atrybut font-size przyjmuje, zgodnie z nazwami, wartości

A. zaledwie big oraz small

B. z zestawu xx-small, x-small, medium, large, x-large, xx-large

C. jedynie small, smaller, large, larger

D. wyłącznie small, medium, large

Właściwość font-size w CSS pozwala na określenie rozmiaru czcionki za pomocą różnych wartości, w tym predefiniowanych słów kluczowych, które umożliwiają łatwe dostosowanie wielkości tekstu w dokumentach HTML. Oprócz typowych wartości takich jak small, medium i large, CSS oferuje również bardziej szczegółowe opcje, takie jak xx-small, x-small, x-large oraz xx-large. Dzięki temu projektanci mogą lepiej dopasować rozmiar tekstu do kontekstu wizualnego strony. Użycie tych wartości pozwala na uniknięcie problemów z uniwersalnością, gdyż są one zrozumiałe i zgodne z różnymi rozdzielczościami ekranów. Na przykład, podczas projektowania responsywnej witryny, zastosowanie wartości xx-large dla nagłówków oraz x-small dla przypisów skutecznie poprawia czytelność i estetykę. Zgodnie z najlepszymi praktykami, warto również rozważyć użycie jednostek względnych, takich jak em czy rem, co pozwala na jeszcze większą elastyczność w dostosowywaniu rozmiarów tekstu do preferencji użytkownika oraz rozmiaru ekranu.

Pytanie 14

Testy związane ze skalowalnością aplikacji mają na celu zweryfikowanie, czy program

A. jest właściwie opisany w dokumentacji

B. posiada odpowiednie funkcje

C. jest w stanie funkcjonować przy zaplanowanym i większym obciążeniu

D. jest chroniony przed nieautoryzowanymi działaniami, np. dzieleniem przez zero

Odpowiedź mówiąca o tym, że aplikacja potrafi działać przy zakładanym i większym obciążeniu, jest kluczowa, gdyż skalowalność oprogramowania odnosi się do zdolności systemu do efektywnego działania w warunkach wzrastającego zapotrzebowania na zasoby. Oznacza to, że aplikacja powinna być w stanie obsługiwać rosnącą liczbę użytkowników, transakcji lub innych operacji bez degradacji wydajności. Przykładem może być system e-commerce, który w okresie wyprzedaży musi obsługiwać znacznie więcej użytkowników niż w normalnych okolicznościach. Aby zapewnić skalowalność, programiści mogą wykorzystywać różne architektury, takie jak mikroserwisy, które pozwalają na niezależne skalowanie poszczególnych komponentów aplikacji. Dobre praktyki obejmują również wykorzystanie chmurowych rozwiązań, takich jak AWS czy Azure, które oferują elastyczność i automatyczne skalowanie w odpowiedzi na wzrost obciążenia. Warto także wdrażać mechanizmy monitorowania i optymalizacji wydajności, aby na bieżąco dostosowywać zasoby do potrzeb użytkowników.

Pytanie 15

Na ilustracji przedstawiającej tabelę muzyka, zrealizowano poniższe zapytanie SQL. Jaki rezultat zwróci ta kwerenda?

SELECT wykonawca FROM`muzyka`
WHERE wykonawca LIKE 'C%w';

ID	tytul_plyty	wykonawca	rok_nagrania	opis
1	Czas jak rzeka	Czesław Niemen	2005	Przyjdź W Taka Noc itp.
2	Ikona	Stan Borys	2014
3	Aerolit	Czesław Niemen	2017	Winylowa reedycja płyty "Aerolit"
4	Journey	Mikołaj Czechowski	2013

A. Czesław, Niemen

B. Czesław, Czechowski

C. Czesław

D. pusty wynik

W przypadku zapytania SQL które wykorzystuje operator LIKE z wzorcem C%W często dochodzi do nieporozumienia dotyczącego działania tego operatora. LIKE jest używany do porównywania wzorców tekstowych a procent % służy do zastępowania dowolnej liczby znaków. Można by błędnie założyć że skoro zapytanie ma zwrócić wykonawców których imiona zaczynają się na C i kończą na W to którąś z dostępnych opcji w tabeli spełnia ten warunek. Jednakże w tej konkretnej tabeli nie ma wykonawcy który by spełniał te kryteria. Czesław Niemen kończy się na M a nie na W natomiast Mikołaj Czechowski rozpoczyna się od litery M zamiast C. Przykładem typowego błędu jest nieprawidłowa interpretacja tego jak działają wzorce w operatorze LIKE lub przeoczenie że wzorzec musi być dokładnie zgodny z wymaganiami. Ważnym aspektem jest też zrozumienie że w praktyce biznesowej dokładność danych jest kluczowa a niepoprawne zrozumienie wzorców prowadzi do niepoprawnych wyników zapytań. Dlatego zawsze warto przetestować zapytanie na mniejszym zbiorze danych aby upewnić się że zwraca oczekiwane wyniki co jest dobrą praktyką w zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 16

Aby stworzyć tabelę, należy wykorzystać polecenie

A. CREATE DATABASE

B. INSERT INTO

C. CREATE TABLE

D. ALTER TABLE

Polecenie CREATE TABLE to naprawdę ważna sprawa, jeśli chodzi o budowanie struktury bazy danych w systemach DBMS. Dzięki niemu możemy stworzyć nową tabelę w bazie, nadając jej różne nazwy i typy danych dla kolumn. Na przykład, można użyć takiego zapisu: CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50), data_zatrudnienia DATE); W efekcie mamy tabelę 'pracownicy' z czterema kolumnami, a 'id' to nasz klucz główny. W praktyce, poprawne stworzenie tabeli to podstawa dalszej pracy z danymi, więc warto się postarać, żeby schematy baz danych były dobrze zaprojektowane, w zgodzie z zasadami normalizacji. To zmniejsza zbędne powtarzanie danych i sprawia, że potem łatwiej nimi zarządzać. Pamiętaj, żeby przed użyciem CREATE TABLE dobrze zaplanować strukturę bazy danych, bo to pomoże w wydajności i elastyczności aplikacji. Fajnie jest też dodać różne ograniczenia, jak klucze obce, żeby mieć pewność, że nasze dane są w porządku.

Pytanie 17

Aby zastosować w CSS wcięcie pierwszej linii akapitu na 30 pikseli, należy użyć zapisu

A. p{text-indent: 30px;}

B. p{text-spacing: 30px;}

C. p{line-height: 30px;}

D. p{line-indent: 30px;}

Wcięcie pierwszej linii akapitu w języku CSS można uzyskać poprzez użycie właściwości 'text-indent', która pozwala na precyzyjne określenie odstępu od lewej krawędzi dla pierwszej linii tekstu w elemencie blokowym, takim jak akapit. Przykład zapisu 'p{text-indent: 30px;}' wskazuje, że pierwsza linia każdego akapitu (<p>) będzie miała wcięcie o wartości 30 pikseli. Właściwość ta jest szeroko stosowana w projektowaniu stron internetowych, aby poprawić czytelność tekstu i nadać stronie estetyczny wygląd. Warto zauważyć, że 'text-indent' działa tylko na pierwszą linię akapitu, co czyni ją idealnym narzędziem do formatowania tekstu w sposób, który podkreśla jego strukturę. W kontekście standardów CSS, jest to właściwość zdefiniowana w CSS1 i pozostaje w użyciu w kolejnych wersjach, co świadczy o jej stabilności i ciągłej przydatności w praktykach web developmentu. Przykładem zastosowania może być dodanie wcięcia do tekstu w artykule informacyjnym lub blogu, aby wizualnie oddzielić pierwszą linię od reszty tekstu, co może ułatwić nawigację i skupienie uwagi czytelnika.

Pytanie 18

W bazie danych samochodów pole kolor z tabeli samochody przyjmuje wartości kolorów jedynie ze słownika lakier. Aby połączyć tabele samochody i lakier relacją należy, zastosować kwerendę

A. ALTER TABLE samochody
   ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

B. ALTER TABLE samochody
   ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

C. ALTER TABLE samochody
   ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

D. ALTER TABLE lakier
   ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

A. C.

B. A.

C. D.

D. B.

Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ ciało odpowiedzi zawiera prawidłową składnię SQL do połączenia dwóch tabel: 'samochody' i 'lakier'. W przypadku relacji między tabelami, klucz obcy w jednej tabeli odpowiada kluczowi głównemu w drugiej tabeli. W tym przypadku, pole 'kolor' w tabeli 'samochody' jest kluczem obcym, który odwołuje się do klucza głównego w tabeli 'lakier' (założenie: 'lakierId'). W praktyce, połączenie tabel na podstawie relacji między kluczem obcym a kluczem głównym jest fundamentalnym aspektem projektowania bazy danych, umożliwiającym sprawną organizację i odnajdywanie danych. Dobrą praktyką jest utrzymanie integralności referencyjnej, zapewniającej, że relacje między tabelami są zawsze spójne. To z kolei umożliwia realizację zapytań złożonych, które łączą dane z wielu tabel w celu uzyskania potrzebnych informacji.

Pytanie 19

Który z poniższych wpisów w dokumencie HTML umożliwia połączenie z zewnętrznym arkuszem stylów o nazwie style.css?

A. <a src="/style.css">

B. <link rel="stylesheet' src="/style.css">

C. <a href="/style.css">

D. <link rel="stylesheet" href="/style.css">

Pomyłka w wyborze odpowiedzi może wynikać z tego, że nie do końca rozumiesz, jak działa struktura dokumentu HTML i jakie role mają różne tagi oraz atrybuty. Na przykład, zapis <link rel="stylesheet' src="/style.css"> to zła droga, bo atrybut src tu nie pasuje. Powinno być href, a nie src. A tag <a>? To jest do robienia linków, a nie do dodawania arkuszy stylów. Jak dodasz <a href="/style.css">, to nie wczytasz stylów – to tylko link do pliku CSS, więc nic się nie zadzieje. Ostatnia opcja, czyli <a src="/style.css">, to już totalna katastrofa, bo tag <a> w ogóle nie ma atrybutu src. Te błędy pokazują, że nie do końca rozumiesz, że to <link> powinno być używane z atrybutem href do dołączania arkuszy stylów. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe, bo pomoże Ci dobrze budować strony i ogarniać projekty webowe w przyszłości.

Pytanie 20

W bazie danych znajduje się tabela o nazwie faktury, która posiada pola: numer, data, id_klienta, wartosc, status. Każdego dnia tworzony jest raport dotyczący faktur z danego dnia. W raporcie prezentowane są jedynie numery oraz wartości faktur. Która z poniższych kwerend SQL jest odpowiednia do wygenerowania tego raportu?

A. SELECT * FROM faktury WHERE data = CURRENT_DATE();

B. SELECT numer, wartosc FROM faktury;

C. SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data = CURRENT_DATE();

D. SELECT * FROM faktury;

Wybrana kwerenda SQL, SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data = CURRENT_DATE();, jest poprawna, ponieważ precyzyjnie spełnia wymagania dotyczące generowania raportu faktur dla bieżącego dnia. Kwerenda ta nie tylko wybiera odpowiednie kolumny, czyli 'numer' i 'wartosc', ale także filtruje wyniki, wykorzystując warunek WHERE, który ogranicza dane do tych, które mają datę równą aktualnej dacie. Użycie funkcji CURRENT_DATE() jest standardowym podejściem w SQL do uzyskiwania bieżącej daty, co pozwala na automatyzację raportowania. Praktycznie rzecz biorąc, takie kwerendy są kluczowe w aplikacjach biznesowych, gdzie codzienna analiza danych jest niezbędna, aby podejmować informowane decyzje. Przy tworzeniu raportów warto również zwrócić uwagę na indeksowanie kolumn używanych w filtrach, co może znacznie przyspieszyć czas odpowiedzi zapytania w dużych zbiorach danych. Dobrą praktyką jest również testowanie kwerend na mniejszych zestawach danych przed ich wdrożeniem na żywo, aby upewnić się, że zwracają oczekiwane wyniki.

Pytanie 21

W posiadanej tabeli zwanej przedmioty, która zawiera kolumny ocena oraz uczenID, aby wyliczyć średnią ocen dla ucznia z ID równym 7, należy użyć zapytania

A. SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

B. SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

C. AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

D. COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7

Odpowiedź 'SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która oblicza średnią ocen dla wszystkich wpisów w tabeli 'przedmioty', gdzie 'uczenID' jest równy 7. W SQL funkcje agregujące są niezwykle przydatne do analizy danych, pozwalając na uzyskanie statystyk dotyczących zbiorów danych. Użycie klauzuli WHERE pozwala na filtrowanie danych do tych, które dotyczą konkretnego ucznia, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania danymi. Na przykład, w praktycznych zastosowaniach, może to być użyte do generowania raportów dotyczących wyników ucznia w określonym przedziale czasowym lub w porównaniu do innych uczniów. Warto również zauważyć, że poprawna konstrukcja zapytania SQL jest kluczowa dla utrzymania integralności i wydajności bazy danych, co podkreśla znaczenie płynnego zapisu zapytań. Takie umiejętności są nieocenione w pracy z bazami danych oraz w kontekście analizy danych w różnych dziedzinach.

Pytanie 22

Systemem zarządzania wersjami w projekcie oprogramowania, który jest rozproszony, jest

A. TotalCommander

B. Eclipse

C. FileZilla

D. GIT

GIT jest rozproszonym systemem kontroli wersji, który umożliwia programistom śledzenie zmian w kodzie źródłowym oraz współpracę nad projektami w zespole. Rozproszona architektura GIT pozwala każdemu deweloperowi na posiadanie pełnej kopii repozytorium, co zwiększa bezpieczeństwo i elastyczność pracy. W przeciwieństwie do centralnych systemów kontroli wersji, gdzie jedna centralna kopia repozytorium jest głównym źródłem, GIT umożliwia każdemu użytkownikowi wprowadzanie zmian lokalnie, a następnie synchronizację z innymi. Przykładem zastosowania GIT-a jest platforma GitHub, która umożliwia hosting projektów oraz wspiera pracę zespołową poprzez funkcje takie jak pull requesty czy zarządzanie problemami. GIT jest zgodny z wieloma standardami, w tym z Open Source, co czyni go narzędziem dostępnym dla szerokiej społeczności deweloperów. Jego wszechstronność i bogate możliwości, takie jak branżowanie i łączenie gałęzi, sprawiają, że jest on niezbędnym narzędziem w pracy nad nowoczesnymi projektami programistycznymi.

Pytanie 23

Polecenie DROP w języku SQL ma na celu

A. usunąć istniejący obiekt

B. zmodyfikować parametry obiektu

C. wprowadzić nowy obiekt

D. zaktualizować dane obiektu

Instrukcja DROP w języku SQL jest używana do usuwania istniejących obiektów z bazy danych, takich jak tabele, widoki, procedury składowane czy indeksy. Użycie tej komendy powoduje, że wszystkie dane przechowywane w danym obiekcie zostają trwale usunięte, co oznacza, że nie można ich odzyskać, chyba że wcześniej wykonano kopię zapasową. Przykładowa składnia polecenia DROP TABLE nazwa_tabeli usuwa całkowicie tabelę wraz z jej strukturą oraz danymi. W SQL standardowym oraz w jego implementacjach, takich jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server, instrukcja ta jest kluczowym narzędziem dla administratorów baz danych, pozwalającym na efektywne zarządzanie obiektami w bazach. Należy jednak stosować ją ostrożnie, ponieważ skutki wykonania tego polecenia są nieodwracalne. Rekomenduje się również, przed usunięciem obiektu, sprawdzenie, czy nie ma on powiązań z innymi obiektami, aby uniknąć błędów w aplikacjach korzystających z tych danych.

Pytanie 24

W bazie danych dotyczącej sklepu znajduje się tabela artykuły, która posiada pole o nazwie nowy. Jak można zaktualizować to pole, aby dla każdego rekordu wprowadzić wartość TRUE, stosując odpowiednią kwerendę?

A. INSERT INTO artykuły VALUE nowy=TRUE

B. INSERT INTO nowy FROM artykuły SET TRUE

C. UPDATE nowy FROM artykuły VALUE TRUE

D. UPDATE artykuły SET nowy=TRUE

Odpowiedź UPDATE artykuły SET nowy=TRUE; jest poprawna, ponieważ wykorzystuje standardową składnię SQL do aktualizacji istniejących rekordów w tabeli. Kwerenda ta zmienia wartość pola 'nowy' na TRUE dla wszystkich rekordów w tabeli 'artykuły'. Metoda ta jest szeroko stosowana w praktyce, gdyż pozwala na masową aktualizację danych w bazie bez konieczności ich usuwania czy dodawania nowych rekordów. Z uwagi na fakt, że pole 'nowy' ma być uzupełnione dla wszystkich pozycji w tabeli, użycie kwerendy UPDATE jest najefektywniejszym i najbardziej intuicyjnym rozwiązaniem. Przykład zastosowania może obejmować sytuację, w której sklep wprowadza nową kategorię produktów, które są oznaczane jako 'nowe'. Stosowanie dobrze zdefiniowanych kwerend UPDATE jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych, ponieważ promuje integralność danych oraz umożliwia łatwą modyfikację i kontrolę nad bazą.

Pytanie 25

W przypadku uszkodzenia serwera bazy danych, aby jak najszybciej przywrócić pełną funkcjonalność bazy danych, należy skorzystać z

A. kompletnej listy użytkowników serwera.

B. aktualnej wersji kopii zapasowej.

C. najnowszej wersji instalacyjnej serwera.

D. opisów struktur danych w tabelach.

Wybór aktualnej wersji kopii zapasowej jako najefektywniejszej metody przywrócenia działania bazy danych po awarii serwera jest zgodny z najlepszymi praktykami w zarządzaniu danymi. Kopie zapasowe stanowią kluczowy element strategii ochrony danych i powinny być regularnie tworzone, aby minimalizować ryzyko utraty informacji. W przypadku uszkodzenia serwera bazy danych, przywrócenie z najnowszej kopii zapasowej, która zawiera wszystkie aktualne dane, jest najskuteczniejszym sposobem odzyskania sprawności systemu. Kopie zapasowe można tworzyć na różne sposoby, w tym pełne, przyrostowe i różnicowe, co pozwala na elastyczność w zarządzaniu danymi. Zgodnie z rekomendacjami takich standardów jak ISO 27001, organizacje powinny wdrażać procedury tworzenia i zarządzania kopiami zapasowymi. Przykładowo, w przypadku awarii, administratorzy mogą szybko przywrócić bazę danych do stanu sprzed awarii, co znacząco ogranicza przestoje i straty finansowe związane z utratą danych.

Pytanie 26

Symbol, który pojawia się przed adresem w pasku adresowym przeglądarki internetowej lub przy tytule otwartej karty, określany jest mianem

A. emoticon

B. webicon

C. iConji

D. favicon

Favicon, czyli ikona ulubionej strony, to mały obrazek wyświetlany w przeglądarkach internetowych obok adresu URL, w zakładkach oraz na kartach przeglądarki. Favicon jest istotnym elementem identyfikacji wizualnej witryny, ponieważ pozwala użytkownikom na szybkie rozpoznawanie stron, które odwiedzają. Tworzenie faviconu wiąże się z określonymi standardami, ponieważ rozmiar pliku powinien wynosić 16x16 lub 32x32 pikseli. Można go zapisać w formacie .ico, .png, .gif, co zapewnia szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami. Wdrożenie faviconu poprawia UX, zwiększa profesjonalizm strony i wpływa na jej rozpoznawalność. Dobrym przykładem zastosowania faviconu jest umieszczanie go na stronie głównej, co ułatwia zapamiętywanie marki oraz zwiększa szanse na powrót użytkowników do witryny. Właściwe przygotowanie faviconu oraz jego umiejscowienie w kodzie HTML (z wykorzystaniem tagu <link rel="icon" href="ścieżka_do_faviconu">) to dobrych praktyk, które warto stosować w każdej nowoczesnej aplikacji webowej.

Pytanie 27

Który z przedstawionych kodów XHTML sformatuje tekst według podanego wzorca?
Ala ma kota
a kot ma Alę

A. <p>Ala ma <b>kota</b><br> a <i>kot</i> ma Alę</p>

B. <p>Ala ma <b>kota</b><br> a <b>kot</b> ma Alę</p>

C. <p>Ala ma <b>kota<br> a <i>kot</i> ma Alę</p>

D. <p>Ala ma <b>kota</i><br> a <b>kot</b> ma Alę</p>

Poprawna odpowiedź to <p>Ala ma <b>kota</b><br/>a <i>kot</i> ma Alę</p>. W tym kodzie XHTML tekst 'Ala ma kota' jest odpowiednio sformatowany dzięki zastosowaniu znaku <b>, który definiuje tekst pogrubiony, oraz <i>, który oznacza tekst kursywą. Ponadto <br/> jest używane do wstawienia przerwy w linii, co jest zgodne z praktykami formatowania tekstu w HTML/XHTML. Zgodnie ze standardami W3C, XHTML jest stricte oparty na XML, co oznacza, że wszystkie elementy muszą być poprawnie zagnieżdżone i zamknięte. Użycie <i> w drugiej części tekstu jest poprawne, ponieważ wskazuje na pewną formę wyróżnienia, a jednocześnie zachowuje semantykę. Przy tworzeniu stron internetowych ważne jest, aby formatowanie tekstu było zarówno estetyczne, jak i zgodne z regułami semantycznymi, co ta odpowiedź spełnia. Przykładowo, tekst ten można umieścić w dowolnym dokumencie HTML, aby zachować poprawne formatowanie, co wpływa na czytelność.

Pytanie 28

Który z wymienionych formatów wideo nie jest wspierany przez standard HTML5?

A. B. Ogg

B. A. AVI

C. C. MP4

D. D. WebM

Odpowiedź A. AVI jest trafna, bo format AVI (Audio Video Interleave) nie jest wspierany przez HTML5. W HTML5 mamy trzy główne formaty wideo, które przeglądarki akceptują: Ogg, MP4 i WebM. AVI to starszy format od Microsoftu, który nie spełnia dzisiejszych standardów. Warto używać formatów, które pasują do HTML5, takich jak MP4 (z kodekiem H.264) czy WebM (z kodekiem VP8), bo to zapewnia lepszą wydajność i szeroką kompatybilność z różnymi urządzeniami i przeglądarkami. Na przykład, kiedy osadzamy filmy na stronach, ważne jest, żeby wszystko działało płynnie na różnych platformach, bez potrzeby dodatkowych wtyczek. Dodatkowo, korzystanie z tych formatów wspiera SEO i poprawia wrażenia użytkowników, co w dzisiejszym cyfrowym świecie jest naprawdę istotne.

Pytanie 29

Podczas walidacji witryn internetowych nie analizuje się

A. zgodności z różnymi przeglądarkami

B. błędów w składni kodu

C. działania hiperlinków

D. źródła pochodzenia narzędzi edycyjnych

W procesie walidacji stron internetowych, źródło pochodzenia narzędzi edytorskich nie jest przedmiotem analizy, ponieważ walidacja koncentruje się na technicznych aspektach kodu HTML, CSS i JavaScript, które wpływają na funkcjonalność oraz dostępność strony. Główne obszary walidacji obejmują zgodność z przeglądarkami, co oznacza, że strona powinna działać poprawnie w różnych środowiskach przeglądarkowych. Działania linków są również monitorowane, aby zapewnić, że wszystkie odnośniki kierują do właściwych lokalizacji oraz nie prowadzą do błędów 404. Błędy składni kodu są kluczowe, ponieważ mogą znacząco wpłynąć na sposób, w jaki strona jest renderowana przez przeglądarki. Przykładowo, walidatory HTML, takie jak W3C Validator, pomagają identyfikować błędy i ostrzegają o problemach, które mogą wpłynąć na dostępność i SEO strony. Dobre praktyki wymuszają, aby każda strona internetowa była nie tylko estetyczna, ale przede wszystkim funkcjonalna i zgodna z obowiązującymi standardami, co przekłada się na lepsze doświadczenia użytkowników.

Pytanie 30

Które z poniższych stwierdzeń o językach programowania jest fałszywe?

A. C++ jest językiem obiektowym

B. JavaScript to język skryptowy

C. PHP służy do tworzenia stron w czasie rzeczywistym

D. SQL jest językiem programowania strukturalnego

C++ jest językiem programowania, który wspiera paradygmat programowania obiektowego, ale nie ogranicza się jedynie do tego modelu. Język ten umożliwia również programowanie proceduralne, co sprawia, że jest niezwykle elastyczny. Oprócz możliwości tworzenia klas i obiektów, C++ pozwala na bezpośrednią manipulację pamięcią, co daje programistom dużą kontrolę nad wydajnością aplikacji. JavaScript, z kolei, jest językiem skryptowym, który jest głównie używany w kontekście aplikacji webowych, umożliwiając interaktywność i dynamiczne aktualizacje treści na stronach internetowych. Jego wszechstronność sprawia, że jest podstawowym narzędziem w tworzeniu nowoczesnych aplikacji. PHP to język skryptowy stworzony z myślą o tworzeniu dynamicznych stron internetowych. Umożliwia on generowanie treści w czasie rzeczywistym, w zależności od zachowań użytkowników i danych w bazach danych. Dzięki integracji z HTML i bazami danych, PHP pozwala na tworzenie złożonych aplikacji webowych. Wszystkie te języki posiadają swoje unikalne cechy i zastosowania, które czynią je istotnymi w różnych kontekstach programowania.

Pytanie 31

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:active { background-color: Pink; }

B. tr:hover { background-color: Pink; }

C. td, th { background-color: Pink; }

D. tr { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 32

Które z formatowań nie jest wyrażone w języku CSS?

A. Formatowanie 2

B. Formatowanie 3

C. Formatowanie 4

D. Formatowanie 1

Wybrałeś Formatowanie 3 i to jest zgodne z ideą pytania, bo właśnie tam zastosowano atrybut HTML `bgcolor`, który nie korzysta z mechanizmu CSS. W tym fragmencie mamy zapis `<body bgcolor="yellow">`. To jest tzw. prezentacyjne rozszerzenie HTML, które było popularne w bardzo starych wersjach specyfikacji (HTML 3.2, wczesne 4.0), ale obecnie jest traktowane jako przestarzałe i niezalecane (deprecated). Kolor tła jest tu definiowany bezpośrednio w znaczniku HTML, a nie w osobnym arkuszu stylów ani nawet w atrybucie `style`. Z punktu widzenia dzisiejszych standardów W3C i dobrych praktyk front‑endowych, formatowanie wyglądu powinno być przeniesione do CSS. W pozostałych formatach użyto już języka CSS, tylko w różnych miejscach. Formatowanie 1 wykorzystuje styl wbudowany w dokument w sekcji `<style>...</style>` w pliku HTML. Taki kod jest jak najbardziej CSS: selektor `body` i deklaracja `background-color: yellow;`. Formatowanie 2 przenosi ten sam zapis do zewnętrznego arkusza stylów, np. `formatowanie.css`. To jest obecnie uznawane za najbardziej eleganckie i skalowalne rozwiązanie, bo rozdziela strukturę (HTML) od prezentacji (CSS). Formatowanie 4 używa atrybutu `style` wewnątrz znacznika `<body>`: `style="background-color: yellow;"`. W środku atrybutu też znajduje się pełnoprawny kod CSS, tylko zapisany inline. Technicznie jest to CSS, choć z mojego doświadczenia warto go używać raczej oszczędnie, np. do szybkich testów lub jednostkowych wyjątków. W praktyce, przy tworzeniu nowoczesnych stron WWW, wszystkie ustawienia kolorów, marginesów, czcionek itd. trzymamy w arkuszach stylów. Atrybuty typu `bgcolor`, `align`, `font` i podobne są uznawane za złą praktykę, bo mieszają zawartość z prezentacją i utrudniają późniejszą modyfikację wyglądu. Dlatego poprawna odpowiedź pokazuje właśnie przykład starego, nie‑CSS‑owego formatowania.

Pytanie 33

Aby zainstalować system CMS Joomla!, potrzebne jest środowisko

A. PHP oraz MySQL

B. Apache, PHP i MySQL

C. Apache oraz PHP

D. IIS, Perl oraz MySQL

Niepoprawne odpowiedzi opierają się na niekompletnych lub nieaktualnych zestawieniach technologii potrzebnych do uruchomienia Joomla!. W przypadku pierwszej z niepoprawnych odpowiedzi, PHP i MySQL są istotnymi elementami, jednak brak serwera Apache uniemożliwia efektywne obsługiwanie zapytań i serwowanie treści użytkownikom. PHP samo w sobie nie umożliwia komunikacji z siecią bez odpowiedniego serwera. Kolejna odpowiedź wskazuje na Apache i PHP, ale pomija MySQL, co jest kluczowe dla przechowywania danych. Joomla! jako system CMS nie może działać bez bazy danych, z której czerpie informacje o strukturze i zawartości witryny. Ostatnia z odpowiedzi, sugerująca użycie IIS, Perl i MySQL, wprowadza dodatkowe zamieszanie, ponieważ IIS to serwer WWW, który nie jest standardowo używany z Joomla!. Joomla! jest zoptymalizowane do działania na systemie Linux z Apache, a nie na IIS. Perl to język programowania, który nie jest wymagany ani wykorzystywany w standardowej instalacji Joomla!. W związku z tym, żadna z tych odpowiedzi nie odpowiada rzeczywistym wymaganiom technicznym dla Joomla!, co czyni je niewłaściwymi i mylącymi dla użytkowników.

Pytanie 34

Polecenie DBCC CHECKDB 'sklepAGD', Repair_fast) w systemie MS SQL Server

A. zweryfikuje spójność danej tabeli oraz naprawi uszkodzone rekordy

B. zweryfikuje spójność danej tabeli

C. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy

D. potwierdzi spójność bazy danych i utworzy kopię zapasową

Polecenie DBCC CHECKDB 'sklepAGD' z opcją Repair_fast jest kluczowym narzędziem w zarządzaniu bazami danych w MS SQL Server, które służy do sprawdzenia integralności bazy danych oraz do naprawy uszkodzonych indeksów. Gdy podczas przetwarzania danych wykryte zostaną jakiekolwiek błędy spójności, DBCC CHECKDB generuje szczegółowy raport, który pomaga administratorowi w zrozumieniu stanu bazy. W kontekście zastosowań praktycznych, regularne korzystanie z DBCC CHECKDB jest zalecane jako część strategii utrzymania bazy danych, zwłaszcza w środowiskach produkcyjnych. Właściwe zarządzanie bazą danych, w tym regularne sprawdzanie jej spójności, może zapobiec poważnym awariom, które mogłyby prowadzić do utraty danych. Dobre praktyki branżowe sugerują, aby polecenie to było wykonywane w oknach konserwacyjnych, aby minimalizować wpływ na wydajność systemu, a także aby backups były wykonywane przed rozpoczęciem jakichkolwiek operacji naprawczych. Ponadto, zrozumienie działania DBCC CHECKDB i jego opcji, takich jak Repair_fast, jest niezbędne dla każdego administratora baz danych, aby skutecznie zarządzać problemami związanymi z integralnością danych.

Pytanie 35

W jakim standardzie języka hipertekstowego wprowadzono do składni znaczniki sekcji <footer>, <header>, <nav>?

A. HTML4

B. XHTML 2.0

C. XHTML1.0

D. HTML5

Tak, znaczników <footer>, <header> i <nav> zaczęto używać w HTML5, który zadebiutował w październiku 2014 roku. To jest ciekawe, bo HTML5 wprowadził sporo nowych semantycznych elementów, które pomagają w lepszej organizacji dokumentów HTML. Dzięki nim, przeglądarki i roboty wyszukiwarek mogą lepiej zrozumieć strukturę stron. Na przykład, <header> to nagłówek strony lub sekcji, <nav> tworzy menu nawigacyjne, a <footer> to stopka. Myślę, że to super sprawa, bo poprawia dostępność strony i jej SEO, bo tak naprawdę pomaga wyszukiwarkom w lepszym indeksowaniu treści, co może prowadzić do lepszych wyników w wyszukiwarkach. Dodatkowo, HTML5 ma też inne ciekawe nowinki, jak wsparcie dla multimediów, lokalne przechowywanie danych, a także lepszą kompatybilność z aplikacjami mobilnymi, więc zdecydowanie warto go wykorzystywać do budowy stron internetowych.

Pytanie 36

Wskaż przycisk sformatowany przedstawionym stylem CSS.

#przycisk {
    background-color: white;
    padding: 10px;
    border-width: 2px;
    border-bottom-style: dashed;
}

Przycisk 1

Przycisk 2

Przycisk 3

Przycisk 4

A. Przycisk 4

B. Przycisk 1

C. Przycisk 2

D. Przycisk 3

Niestety, twoja odpowiedź nie była prawidłowa. Wybór innego przycisku niż Przycisk 2 sugeruje, że mogłeś nie do końca zrozumieć, jak działa selekcja i stylizacja elementów za pomocą CSS. Białe tło, odstęp wewnętrzny 10 pikseli, szerokość obramowania 2 piksele oraz przerywana dolna krawędź obramowania są elementami, które zostały ustawione w stylach CSS dla przycisku 2. Pozostałe przyciski miały inne cechy, które nie były zgodne z opisanym stylem CSS. Przy niewłaściwym wyborze przycisku lub innego elementu do stylizacji, strona może nie wyglądać zgodnie z zamierzeniem, co może negatywnie wpłynąć na doświadczenie użytkownika. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, jak działa selekcja i stylizacja CSS. Pamiętaj, że zrozumienie CSS to klucz do tworzenia atrakcyjnych i funkcjonalnych projektów webowych.

Pytanie 37

Jak brzmi nazwa edytora, który wspiera proces tworzenia stron internetowych i którego działanie można określić w polskim tłumaczeniu słowami: widzisz to, co otrzymujesz?

A. WEB STUDIO

B. WYSIWYG

C. VISUAL EDITOR

D. IDE

Termin WYSIWYG to skrót od "What You See Is What You Get", co w dosłownym tłumaczeniu oznacza "to, co widzisz, to, co otrzymasz". Odnosi się to do edytorów graficznych, które pozwalają użytkownikowi na wizualne projektowanie stron internetowych w sposób, który odzwierciedla finalny wygląd strony. Dzięki edytorom WYSIWYG, użytkownicy mogą tworzyć i edytować treści bez konieczności znajomości języków programowania, takich jak HTML czy CSS. Przykładem takiego edytora może być Adobe Dreamweaver, które oferuje zarówno tryb wizualny, jak i możliwość edycji kodu. W praktyce, korzystanie z edytora WYSIWYG przyspiesza proces tworzenia stron, ponieważ pozwala na szybkie wprowadzanie zmian, przetestowanie ich w czasie rzeczywistym oraz łatwe zarządzanie elementami graficznymi. Standardy branżowe promują takie podejście, ponieważ zwiększa ono dostępność tworzenia stron internetowych dla osób bez technicznego wykształcenia, co jest szczególnie istotne w kontekście rozwijającej się digitalizacji i rosnącego zapotrzebowania na treści online.

Pytanie 38

Który z linków ma poprawną formę?

A. <a href="http://adres">tekst</a>

B. <a href='mailto:adres'>tekst</a>

C. <a href='http://:adres'>tekst</a>

D. <a href="mailto:adres">tekst</a>

Poprawna konstrukcja odsyłacza HTML do adresu e-mail, przedstawiona w odpowiedzi czwartej, jest zgodna z obowiązującymi standardami HTML. Kluczowym elementem jest użycie atrybutu 'href' z prefiksem 'mailto:', co wskazuje przeglądarkom, że link powinien otworzyć domyślną aplikację pocztową użytkownika, umożliwiając bezpośrednie wysłanie wiadomości e-mail. Poprawny format to <a href='mailto:adres'>tekst</a>, gdzie 'adres' jest zastępowany rzeczywistym adresem e-mail, a 'tekst' to widoczny fragment, na który użytkownik może kliknąć. Taka konstrukcja jest kluczowa w interakcji użytkowników z aplikacjami pocztowymi, a także zwiększa użyteczność i dostępność stron internetowych. Zgodnie z wytycznymi W3C, stosowanie odpowiednich atrybutów pozwala na lepszą indeksację przez wyszukiwarki, co ma pozytywny wpływ na SEO. Użycie standardowych cudzysłowów (") w konstrukcji HTML jest również zalecane, co dodatkowo podnosi jakość kodu oraz jego czytelność."

Pytanie 39

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące polecenia:

CREATE TABLE IF NOT EXISTS adres (ulica VARCHAR(70) CHARACTER SET utf8);

A. Do tabeli nie można wprowadzać nazw ulic zawierających polskie znaki.

B. Rekordem tabeli nie może być '3 MAJA'.

C. IF NOT EXISTS stosuje się opcjonalnie, aby upewnić się, że w bazie danych nie istnieje już taka tabela.

D. Klauzula CHARACTER SET utf8 jest obowiązkowa.

Dobrze, że wybrałeś właściwą odpowiedź! Polecenie CREATE TABLE IF NOT EXISTS jest rzeczywiście używane w SQL, aby stworzyć tabelę tylko wtedy, gdy nie istnieje ona już w bazie danych. To jest bardzo praktyczne narzędzie, które pozwala uniknąć błędów, gdy próbujemy stworzyć tabelę, która już istnieje. Jest to zgodne z dobrymi praktykami zarządzania danymi i jest oparte na standardach SQL. Dodatkowo, warto pamiętać, że klauzula CHARACTER SET utf8, chociaż nie jest obowiązkowa, pozwala na przechowywanie znaków specjalnych, w tym polskich. Jest to ważne, gdy pracujemy z danymi, które zawierają różne zestawy znaków. Dlatego, nawet jeśli nie jest to wymagane, często jest to dobra praktyka. Podobnie, warto pamiętać, że typ danych VARCHAR(70) pozwala na przechowywanie dowolnych ciągów znaków, w tym dat i nazw, więc nie ma żadnych ograniczeń co do tego, jakie informacje mogą być przechowywane w tabeli.

Pytanie 40

W MS SQL Server komenda RESTORE DATABASE jest używana do

A. usunięcia bazy danych z serwera centralnego subskrybenta

B. zaktualizowania bazy danych z weryfikacją więzów integralności

C. przywrócenia bazy danych z kopii zapasowej

D. rekonstrukcji bazy danych na podstawie danych buforowanych

Odpowiedzi, które wskazują na inne funkcje polecenia RESTORE DATABASE, nie uwzględniają kluczowej roli, jaką odgrywa ono w odtwarzaniu bazy danych z kopii zapasowej. Przykładowo, odświeżenie bazy danych z kontrolą więzów integralności sugeruje, że polecenie to zajmuje się aktywnym zarządzaniem danymi i ich integralnością, co jest mylnym zrozumieniem jego funkcji. Kontrola integralności danych jest istotna, ale nie jest bezpośrednio związana z procesem przywracania bazy. Inna niepoprawna koncepcja odnosi się do przebudowywania bazy danych w oparciu o buforowane dane, co sugeruje, że można modyfikować strukturę bazy w oparciu o dane przechowywane w pamięci operacyjnej. Takie podejście jest błędne, ponieważ przywracanie bazy danych z kopii zapasowej ma na celu przywrócenie jej dokładnego stanu, a nie zmianę. Wreszcie, usunięcie bazy danych z serwera subskrybenta nie ma żadnego związku z poleceniem RESTORE DATABASE, które jest używane do odtwarzania, a nie usuwania. Te mylne interpretacje mogą prowadzić do poważnych błędów w zarządzaniu bazami danych, dlatego kluczowe jest, aby zrozumieć konkretne funkcje i zastosowania polecenia w kontekście administracji baz danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej