Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 12 maja 2026 12:12
  • Data zakończenia: 12 maja 2026 12:33

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

<img src="/rysunek.png" alt="pejzaż"> Zapisany został kod HTML, który wstawia obrazek na stronę. Jeśli rysunek.png nie zostanie znaleziony, przeglądarka

A. w miejscu grafiki pokaże tekst "rysunek.png"
B. w miejscu grafiki zasygnalizuje błąd wyświetlania strony
C. wyświetli w miejscu grafiki tekst "pejzaż"
D. nie załaduje strony internetowej
Kiedy przeglądarka internetowa napotyka na kod HTML, który zawiera element graficzny, w takim przypadku, jeśli wskazany plik nie jest dostępny, następuje zachowanie określone przez atrybut 'alt'. W omawianym przykładzie, gdy przeglądarka nie może znaleźć pliku 'rysunek.png', wyświetli tekst alternatywny 'pejzaż'. Atrybut 'alt' jest niezwykle ważny z perspektywy dostępności oraz SEO, ponieważ pozwala na dostarczenie informacji o obrazie osobom, które nie mogą go zobaczyć, takim jak osoby niewidome korzystające z czytników ekranu. Z punktu widzenia standardów W3C, atrybut 'alt' jest zalecany dla każdego elementu <img>, aby poprawić użyteczność strony. W praktyce, dobrze skonstruowane opisy w atrybucie 'alt' mogą również wpłynąć pozytywnie na pozycjonowanie witryny w wyszukiwarkach, co czyni go kluczowym elementem podczas tworzenia treści na stronie internetowej. Z tego powodu umieszczanie informacyjnych i zrozumiałych opisów w tym atrybucie jest niezbędne nie tylko dla poprawy dostępności, ale także dla efektywnej optymalizacji SEO.
Pytanie 2

Do uruchomienia kodu napisanego w języku PHP konieczne jest posiadanie w systemie

A. serwera WWW z bazą danych MySQL
B. serwera WWW, parsera PHP oraz bazy danych MySQL
C. serwera WWW z interpreterem PHP
D. przeglądarki internetowej
Aby wykonać kod zapisany w języku PHP, konieczne jest posiadanie serwera WWW z zainstalowanym interpreterem PHP. PHP (Hypertext Preprocessor) jest językiem skryptowym, który działa po stronie serwera, co oznacza, że kod PHP jest przetwarzany na serwerze zanim zostanie wysłany do przeglądarki użytkownika. Serwer WWW, taki jak Apache lub Nginx, musi być skonfigurowany do obsługi PHP, co zazwyczaj wymaga zainstalowania odpowiedniego modułu lub interpreter PHP. Przykładowo, w systemach Linux, PHP można zainstalować za pomocą menedżera pakietów, co umożliwia łatwe uruchamianie skryptów PHP. W przypadku prostych aplikacji webowych wystarczy zainstalować serwer WWW oraz PHP, aby rozpocząć pracę. Ważne jest również, aby pamiętać o różnicy między PHP a innymi językami, takimi jak JavaScript, który działa po stronie klienta. Standardy, takie jak PHP-FIG, określają, jak powinny być pisane i organizowane aplikacje w PHP, co ułatwia ich późniejsze rozwijanie i utrzymanie.
Pytanie 3

Który znacznik lub zestaw znaczników nie jest używany do określenia struktury dokumentu HTML?

A. <i>, <b>, <u>
B. <section>
C. <div>
D. <header>, <footer>
Te znaczniki, czyli <i>, <b> i <u>, nie są jakby do tworzenia struktury dokumentu HTML, ale bardziej do formatowania tekstu. Zgodnie z nowymi standardami HTML5, są to elementy semantyczne, które wpływają na to, jak coś wygląda, a nie na to, jak jest zorganizowane. Znacznik <i> używamy, jak chcemy coś napisać kursywą, <b>, żeby coś podkreślić, a <u>, żeby coś podkreślić. Często korzysta się z nich w stylach CSS, ale nie nadają one hierarchii ani kontekstu dokumentu. Jak chcesz wyróżnić jakiś tekst w kontekście kodu czy tytułu rozdziału, lepiej skorzystać z bardziej semantycznych znaczników, jak <em> dla podkreślenia znaczenia albo <strong> dla podkreślenia wagi. W czasach, kiedy dostępność i SEO są coraz ważniejsze, używanie semantycznych elementów to klucz do tworzenia lepszych i bardziej przejrzystych stron.
Pytanie 4

Jak nazywa się domyślny plik konfiguracyjny dla serwera Apache?

A. configuration.php
B. .htaccess
C. .configuration
D. htaccess.cnf
Plik htaccess.cnf nie jest standardowym plikiem konfiguracyjnym serwera Apache i nie ma on znaczenia w kontekście zarządzania ustawieniami serwera. Często używana jest konwencja .cnf dla plików konfiguracyjnych w innych aplikacjach, jednak nie w przypadku Apache, który do lokalnych ustawień używa właśnie pliku .htaccess. Nazwa .configuration również jest niepoprawna, ponieważ nie odpowiada żadnemu uznanemu formatowi pliku konfiguracyjnego w ekosystemie Apache. Plik konfiguracyjny serwera Apache znajduje się zazwyczaj w lokalizacji /etc/httpd/conf/httpd.conf lub /etc/apache2/apache2.conf, a nie w formie pliku ukrytego z kropką na początku. Trzecią niepoprawną odpowiedzią jest configuration.php, która jest typowa dla aplikacji opartych na PHP, takich jak WordPress czy Joomla, ale nie ma zastosowania w kontekście konfiguracji samego serwera Apache. Tego typu pliki PHP są używane do przechowywania ustawień specyficznych dla aplikacji, a nie serwera. Użycie niepoprawnych nazw plików konfiguracyjnych może prowadzić do nieprawidłowego działania serwera, w tym błędów konfiguracyjnych czy problemów z dostępem i bezpieczeństwem strony. Dlatego ważne jest, aby administratorzy serwerów stosowali się do uznawanych standardów i konwencji w konfiguracji Apache.
Pytanie 5

Które z poniższych poleceń przywróci funkcjonalność uszkodzonej tabeli w SQL?

A. ANALYZE TABLE tbl_name
B. OPTIMIZE TABLE tbl_name
C. REPAIR TABLE tbl_name
D. REGENERATE TABLE tbl_name
Polecenie REPAIR TABLE tbl_name jest używane w systemach zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, do naprawy uszkodzonych tabel. Kiedy tabela ulega uszkodzeniu, na przykład z powodu błędów podczas zapisu danych, utraty zasilania lub problemów z dyskiem, REPAIR TABLE analizuje strukturę tabeli i podejmuje próby przywrócenia jej do stanu operacyjnego. Działanie to jest szczególnie przydatne w przypadku tabel typu MyISAM, które mogą być bardziej podatne na uszkodzenia niż inne silniki, takie jak InnoDB. Użycie tego polecenia jest stosunkowo proste: wystarczy wykonać zapytanie w formacie REPAIR TABLE nazwa_tabeli. W praktyce, aby zwiększyć bezpieczeństwo danych, zaleca się regularne wykonywanie kopii zapasowych oraz monitorowanie logów serwera bazy danych, co pozwala na wczesne wykrywanie problemów i minimalizowanie ryzyka utraty danych. Dodatkowo, dokumentacja MySQL podkreśla znaczenie tego polecenia jako narzędzia do utrzymania integralności baz danych, co czyni go nieocenionym w pracy administratora baz danych.
Pytanie 6

Którą czynność gwarantującą poprawne wykonanie przedstawionego kodu JavaScript należy wykonać przed pętlą?

var text;
for(var i=0; i<tab.length; i++ ){
    text+=tab[i] + "<br>";
}
A. Upewnić się, że text jest typu string
B. Zadeklarować zmienną i
C. Zainicjować zmienną text
D. Sprawdzić długość tablicy tab
Zadeklarowanie zmiennej 'i' przed pętlą nie jest konieczne, ponieważ JavaScript automatycznie deklaruje zmienną 'i' w kontekście pętli. Deklaracja zmiennych przy pomocy 'var', 'let' lub 'const' jest wystarczająca w momencie ich użycia w pętli. Kolejnym aspektem jest sprawdzenie rozmiaru tablicy 'tab'. Choć podjęcie takiego sprawdzenia jest dobrym zwyczajem, nie jest to warunek konieczny do poprawnego działania kodu. Pętla for działa w oparciu o długość tablicy, więc jeżeli tablica jest pusta, pętla po prostu się nie wykona, co nie prowadzi do błędów. Ostatnim punktem jest sprawdzenie, czy 'text' jest typu znakowego. JavaScript jest językiem dynamicznie typowanym, co oznacza, że zmienne mogą przyjmować różne typy danych w trakcie działania programu. Na początku 'text' powinno być inicjalizowane jako pusty łańcuch, ale sprawdzanie jego typu w momencie, gdy jest używane w pętli, nie jest konieczne. Wszystkie powyższe odpowiedzi mogą być postrzegane jako dobre praktyki, ale nie są kluczowymi krokami, które należy wykonać przed rozpoczęciem pętli, aby program działał poprawnie.
Pytanie 7

Poniżej przedstawiono sposób obsługi:

<?php
if (!isset($_COOKIE[$nazwa]))
    echo "nie ustawiono!";
else
    echo "ustawiono, wartość: " . $_COOKIE[$nazwa];
?>
A. ciasteczek
B. sesji
C. zmiennych tekstowych
D. baz danych
Kod PHP przedstawiony w pytaniu ilustruje użycie mechanizmu ciasteczek w przeglądarce. Ciasteczka to małe pliki tekstowe, które serwer umieszcza na komputerze użytkownika, aby przechowywać informacje między sesjami HTTP. W tym przypadku kod sprawdza, czy zmienna o nazwie $nazwa jest ustawiona w tablicy superglobalnej $_COOKIE. Jeśli ciasteczko o danej nazwie nie zostało ustawione, skrypt zwraca komunikat 'nie ustawiono!'. Gdy ciasteczko istnieje, wyświetlana jest jego wartość. Ciasteczka są powszechnie stosowane do śledzenia sesji użytkowników, przechowywania preferencji czy zachowania stanu zalogowania. Ważnym aspektem jest zrozumienie, że ciasteczka działają po stronie klienta i mogą być modyfikowane przez użytkownika, dlatego powinny być używane z ostrożnością i w połączeniu z innymi mechanizmami zabezpieczeń. Warto pamiętać, że ciasteczka mają ograniczenia co do wielkości i liczby, które mogą być przechowywane przez przeglądarkę. Implementacja ciasteczek powinna być zgodna z regulacjami dotyczącymi prywatności, takimi jak RODO, które nakładają obowiązek informowania użytkowników o ich używaniu oraz uzyskiwania zgody.
Pytanie 8

W JavaScript wynik operacji przyjmuje wartość NaN, jeśli skrypt próbował wykonać

A. operację arytmetyczną, a zmienna miała postać napisu
B. operację arytmetyczną na dwóch zmiennych liczbowych dodatnich
C. funkcję sprawdzającą długość napisu, a zawartość zmiennej była liczbą
D. funkcję parseFloat zamiast parseInt na zmiennej typu liczbowego
Odpowiedzi, które nie są poprawne, można analizować z perspektywy ich logicznych i technicznych uzasadnień. W przypadku pierwszej sugestii, użycie funkcji parseFloat zamiast parseInt na zmiennej liczbowej nie prowadzi bezpośrednio do uzyskania wartości NaN, ponieważ obie funkcje są zaprojektowane do konwersji wartości tekstowych na liczby. Działanie parseFloat zwróci wartość liczbową, co pozwoli uniknąć błędu NaN. W konsekwencji, niezależnie od wyboru funkcji konwertującej, jeśli dane są poprawne, wynik nie będzie NaN. Kolejna niepoprawna odpowiedź odnosi się do przypadku, w którym działanie arytmetyczne jest wykonywane na dwóch zmiennych liczbowych dodatnich. W takim przypadku, jeśli obie zmienne są liczbami, wynik operacji arytmetycznej będzie również liczbą, a nie NaN. Ostatnia analiza dotyczy sytuacji, w której funkcja sprawdzająca długość napisu jest używana na zmiennej, która jest liczbą. Metoda ta, .length, działa na obiektach typu string i nie ma wpływu na zwracanie NaN, nawet jeśli wejściowe dane są liczbowe. Dlatego wszystkie te odpowiedzi nie są trafne w kontekście pytania dotyczącego pojawienia się wartości NaN w JavaScript.
Pytanie 9

var obj1 = {     czescUlamkowa: 10,     czescCalkowita: 20,     oblicz: function) {...} } Kod przedstawiony powyżej jest zapisany w języku JavaScript. W podanej definicji obiektu, metodą jest element o nazwie

A. oblicz
B. czescCalkowita
C. obj1
D. czescUlamkowa
Wiesz co? W definicji obiektu w JavaScript, metoda to po prostu funkcja, która jest przypisana do jakiegoś klucza w obiekcie. Mamy tutaj obiekt obj1, który ma dwie właściwości: czescUlamkowa i czescCalkowita, a do tego jedną metodę, czyli oblicz. Metody to taki ważny temat w programowaniu obiektowym, bo pozwalają manipulować danymi, które są w obiekcie. W naszym przypadku, ta metoda oblicz może robić różne obliczenia, na przykład sumować te nasze właściwości. Można ją zdefiniować tak: obj1.oblicz = function() { return this.czescUlamkowa + this.czescCalkowita; }. Kiedy potem wywołasz obj1.oblicz(), dostaniesz wynik 30. To jest właśnie to, jak metody działają na danych obiektów i czemu są niezastąpione, zwłaszcza w JavaScript czy ECMAScript.
Pytanie 10

Ile razy zostanie wykonana pętla w zamieszczonym skrypcie PHP?

$a = $x = 0;
do{
    $a++;
    $x = $x + $a;
}while($x != 21);
A. 7
B. 0
C. 5
D. 6
Pętla typu do-while jest specyficzna w tym że jej ciało wykonuje się przynajmniej raz przed sprawdzeniem warunku pętli. To różni ją od pętli while gdzie warunek jest sprawdzany przed wykonaniem kodu wewnątrz pętli. W analizowanym skrypcie zmienne $a i $x są inicjalizowane wartością 0 i najpierw $a jest inkrementowane co powoduje że w pierwszej iteracji $x przyjmuje wartość 1. W każdej kolejnej iteracji do $x dodaje się aktualną wartość $a która rośnie o 1 w każdym kroku. Częstym błędem jest zakładanie że pętla do-while wykona się tyle razy ile wskazuje różnica między wartościami początkowymi zmiennych a wartością końcową warunku. Jednak w tym przypadku każda iteracja przyczynia się do sumowania wartości rosnącej $a z $x co wpływa na liczbę iteracji. Przy złym zrozumieniu mechanizmu może się wydawać że pętla wykona mniej lub więcej iteracji zwłaszcza gdy nie prześledzimy krok po kroku wartości zmiennych. Obliczenia są kluczowe aby określić że pętla do momentu osiągnięcia $x równego 21 wykonuje się dokładnie 6 razy a nie 5 czy 7 co podkreśla znaczenie dokładności w analizie kodu i zrozumieniu jego działania w kontekście iteracji i warunków kończących pętlę.
Pytanie 11

Jakie polecenie w CSS wykorzystuje się do dołączenia zewnętrznego arkusza stylów?

A. require
B. import
C. open
D. include
Wszystkie pozostałe opcje nie są poprawnymi poleceniami CSS do załączania zewnętrznych arkuszy stylów. 'Open' nie jest uznawanym poleceniem w kontekście CSS; nie ma takiej funkcjonalności, co czyni tę odpowiedź niewłaściwą. 'Require' to termin często używany w kontekście programowania, szczególnie w językach takich jak Ruby, ale nie ma zastosowania w CSS i nie służy do włączania stylów. Wreszcie, 'include' również nie jest zastosowaniem w CSS. Choć może być używane w innych językach programowania i systemach szablonów do włączania plików, w kontekście CSS nie odnosi się do żadnej znanej funkcji. Zrozumienie tych terminów jest kluczowe, ponieważ pomaga odróżnić znaczenie i zastosowanie terminologii w różnych językach oraz środowiskach programistycznych. Niezrozumienie różnicy między tymi terminami może prowadzić do błędów w kodowaniu i problemów z organizacją stylów, co z kolei może wpływać na wydajność oraz zarządzanie projektami webowymi.
Pytanie 12

Kod źródłowy przedstawiony poniżej ma na celu wyświetlenie

Ilustracja do pytania
A. liczb wprowadzonych z klawiatury, aż do momentu wprowadzenia wartości 0
B. losowych liczb od 0 do 100, aż do wylosowania wartości 0
C. wylosowanych liczb z zakresu od 1 do 99
D. ciągu liczb od 1 do 100
Kod źródłowy przedstawiony w pytaniu inicjuje losowanie liczb w przedziale od 0 do 100 i wyświetla je na ekranie aż do momentu wylosowania liczby 0. Taki sposób działania jest możliwy dzięki zastosowaniu pętli while która wykonuje się dopóki warunek w niej zawarty jest spełniony. W tym przypadku warunek ten to różność zmiennej liczba od zera. Funkcja rand(0 100) generuje losowe liczby całkowite z zadanego przedziału. W momencie wylosowania wartości 0 pętla przestaje się wykonywać co skutkuje zakończeniem procesu wyświetlania liczb na ekranie. Tego typu pętle są często używane w programowaniu do tworzenia losowych zdarzeń np. w grach komputerowych gdzie potrzebne jest dynamiczne generowanie wartości. Warto zwrócić uwagę na to że funkcja rand jest standardową funkcją w wielu językach programowania pozwalającą na generowanie losowych liczb co jest przydatne w testowaniu algorytmów w różnych warunkach. Praktyka ta wspomaga proces nauki i doskonalenia umiejętności programistycznych dzięki możliwości symulacji losowych scenariuszy.
Pytanie 13

$liczba = 10;
while($liczba<50){
   echo "$liczba";
   $liczba=$liczba+5;
}
Jakie liczby zostaną wyświetlone w wyniku działania tej pętli w języku PHP?

A. 10 15 20 25 30 35 40 45
B. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45
C. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50
D. 10 15 20 25 30 35 40 45 50
Wynik działania pętli w języku PHP jest poprawny, ponieważ zaczyna się od wartości 10, a następnie w każdej iteracji zwiększa tę wartość o 5, aż osiągnie 50, które nie jest wliczane do wypisywanych wyników. Wartości wypisywane w trakcie działania pętli to: 10, 15, 20, 25, 30, 35, 40, 45. Wartością graniczną jest 50, która przerywa działanie pętli. Taki mechanizm jest często stosowany w programowaniu, zwłaszcza w sytuacjach, gdzie musimy iteracyjnie przetwarzać dane w określonym zakresie. Dobrą praktyką jest również upewnienie się, że warunki pętli są jasno określone, co zapobiega niepożądanym wynikom, takim jak nieskończone pętle. W PHP używamy pętli takich jak 'while', 'for' i 'foreach', które są kluczowymi elementami w programowaniu i pozwalają na efektywne przetwarzanie danych.
Pytanie 14

Podczas zapisywania hasła użytkownika w serwisie WWW, na przykład w bankowości internetowej, aby zabezpieczyć je przed odczytaniem, zazwyczaj stosuje się funkcję

A. mieszających
B. abstrakcyjnych
C. cyklometrycznych
D. klucza
Użycie klucza do zabezpieczania haseł użytkowników jest standardową praktyką w dziedzinie bezpieczeństwa informatycznego. Klucz, który może być generowany na podstawie hasła lub stanowić odrębny, losowy ciąg znaków, jest stosowany w procesach szyfrowania. Dzięki temu, nawet jeśli dane hasło zostanie przechwycone, bez klucza nie jest możliwe jego odczytanie. W praktyce powszechnie wykorzystuje się algorytmy kryptograficzne, takie jak AES (Advanced Encryption Standard), które wymagają kluczy do szyfrowania i deszyfrowania informacji. W kontekście hasła użytkownika, stosuje się także techniki takie jak hashowanie, gdzie dane są przekształcane w unikalny skrót. Przykładem jest funkcja bcrypt, która nie tylko przechowuje hasło, ale i dodaje sól, co dodatkowo utrudnia ataki słownikowe. Takie podejście do zarządzania hasłami jest zgodne z najlepszymi praktykami, jak OWASP Password Storage Cheat Sheet, która zaleca unikanie przechowywania haseł w formie czystego tekstu oraz stosowanie silnych algorytmów kryptograficznych.
Pytanie 15

Zapis tagu HTML w formie <a href="#hobby">przejdź</a>?

A. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik aktualna strona zostanie przewinięta do elementu o nazwie "hobby"
B. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o adresie "hobby"
C. jest błędny, w atrybucie href trzeba wpisać adres URL
D. jest błędny, niepoprawnie użyto znaku "#" w atrybucie href
Twoja odpowiedź jest trafna, bo znacznik <a href="#hobby">przejdź</a> naprawdę jest zgodny z tym, co mówi HTML. Jak to działa? No, ten znak '#' wskazuje na lokalny odnośnik, co oznacza, że przeglądarka szuka elementu na stronie, który ma id "hobby". Przykładowo, jeśli w kodzie HTML mamy coś jak <div id="hobby">, to klikając w link, przewinie widok do tej sekcji. To jest super przydatne, zwłaszcza w długich dokumentach czy różnych aplikacjach, bo pozwala szybko skakać do interesujących nas części. Z mojego doświadczenia, używanie takich lokalnych odnośników nie tylko ułatwia nawigację, ale też poprawia SEO i interakcję użytkowników z treścią. Warto to stosować!
Pytanie 16

W języku SQL operator arytmetyczny odpowiadający reszcie z dzielenia to

A. /
B. %
C. &
D. ||
Operator arytmetyczny modulo, czyli ten %, to coś, co moim zdaniem jest naprawdę przydatne w SQL. Używamy go do obliczania reszty z dzielenia, co pokazuje na przykład taki kod: 'SELECT 10 % 3;', który zwraca 1. Chodzi o to, że 10 dzielone przez 3 to 3, a reszta to właśnie 1. To może być super pomocne, kiedy chcemy sprawdzić, czy liczba jest parzysta czy nie. Na przykład, możemy użyć takiego zapytania: 'SELECT CASE WHEN 5 % 2 = 0 THEN 'Parzysta' ELSE 'Nieparzysta' END;' i dostaniemy 'Nieparzysta'. Operator modulo przydaje się też w programowaniu, na przykład do tworzenia cykli lub rozdzielania danych w algorytmach. Dobrze jest pamiętać, że używając tego operatora w SQL, warto mieć na uwadze czytelność kodu. Szczególnie przy większych bazach danych, gdzie to ma znaczenie.
Pytanie 17

Jakie wyrażenie logiczne w języku PHP weryfikuje, czy zmienna1 znajduje się w przedziale jednostronnie domkniętym <-5, 10)?

A. $zmienna1 >= -5 || $zmienna1 < 10
B. $zmienna1 <= -5 || $zmienna1 < 10
C. $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10
D. $zmienna1 <= -5 && $zmienna1 < 10
Wyrażenie logiczne $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10 jest poprawne, ponieważ precyzyjnie określa przedział jednostronnie domknięty <-5, 10). W tym przypadku, aby zmienna1 należała do tego przedziału, musi być większa lub równa -5 oraz jednocześnie mniejsza od 10. To oznacza, że -5 jest włączone do przedziału, podczas gdy 10 już nie. W praktycznym użyciu tego wyrażenia, można je zastosować np. w walidacji danych wejściowych w formularzach, gdzie wartość powinna mieścić się w określonym zakresie. Dobre praktyki programistyczne sugerują, aby zawsze jasno określać zakresy wartości, aby unikać błędów logicznych, co jest szczególnie istotne w obszarze programowania warunkowego. Dodatkowo, proponowane wyrażenie jest również zgodne z zasadami czytelności kodu, ułatwiając jego późniejsze zrozumienie przez innych programistów.
Pytanie 18

Jakiej właściwości CSS należy użyć, aby ustalić marginesy wewnętrzne dla danego elementu?

A. padding
B. margin
C. width
D. hight
Odpowiedź 'padding' jest prawidłowa, ponieważ właściwość CSS 'padding' służy do definiowania marginesów wewnętrznych dla elementu. Padding to przestrzeń między zawartością a krawędzią elementu, co pozwala na lepsze dostosowanie układu i prezentacji treści. Stosowanie paddingu jest kluczowe w tworzeniu responsywnych projektów, ponieważ umożliwia zachowanie odpowiednich odstępów niezależnie od rozmiaru wyświetlacza. Na przykład, aby zastosować padding do elementu div, można użyć następującej reguły CSS: 'div { padding: 20px; }', co doda 20 pikseli przestrzeni wewnętrznej ze wszystkich stron. Ponadto, dobrym zwyczajem jest stosowanie jednostek względnych, takich jak 'em' lub 'rem', aby zapewnić lepszą elastyczność i skalowalność w różnych kontekstach. To podejście sprzyja również utrzymaniu spójności w całym projekcie, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży web designu.
Pytanie 19

Rekordy do raportu mogą pochodzić z

A. makropolecenia
B. zapytania INSERT INTO
C. tabeli
D. innego raportu
Tabela stanowi fundamentalne źródło danych w kontekście raportowania, ponieważ przechowuje zorganizowane informacje w formie wierszy i kolumn. W praktyce, raporty często opierają się na danych zgromadzonych w tabelach, które są częścią bazy danych. Dzięki strukturze tabeli, możliwe jest łatwe filtrowanie, sortowanie i agregowanie danych, co jest kluczowe w procesie tworzenia raportów. Na przykład, w systemach CRM, dane o klientach są przechowywane w tabeli, co pozwala na wygenerowanie raportów dotyczących sprzedaży, aktywności klientów czy trendów rynkowych. W kontekście standardów branżowych, stosowanie tabel w relacyjnych bazach danych jest nie tylko powszechne, ale również zgodne z najlepszymi praktykami, które zalecają utrzymywanie danych w znormalizowanej formie, aby minimalizować redundancję i ułatwiać zarządzanie danymi. Dodatkowo, w przypadku tworzenia raportów, można korzystać z języka SQL, aby dynamicznie wydobywać dane z tabel, co zwiększa elastyczność i precyzję raportowania.
Pytanie 20

Jakie zadania programistyczne należy wykonać na serwerze?

A. Ukrywanie i wyświetlanie elementów strony w zależności od aktualnej pozycji kursora
B. Weryfikacja danych wprowadzonych do pola tekstowego na bieżąco
C. Zmiana stylu HTML na stronie spowodowana ruchem kursora
D. Zapisanie danych pozyskanych z aplikacji internetowej w bazie danych
Zapisanie danych pobranych z aplikacji internetowej w bazie danych to zadanie, które powinno być wykonywane po stronie serwera ze względów bezpieczeństwa, integralności danych oraz zarządzania zasobami. Serwer jest odpowiedzialny za przechowywanie informacji, które mogą być wykorzystywane przez wielu użytkowników, co wymaga centralizacji ich przetwarzania. W przypadku aplikacji internetowych, dane są często przesyłane z klienta (przeglądarki) do serwera, gdzie są walidowane oraz zapisywane w bazach danych. Na przykład, gdy użytkownik rejestruje się w aplikacji, jego dane osobowe są wysyłane do serwera, który sprawdza poprawność tych informacji i zapisuje je w bazie danych. Właściwe implementacje powinny stosować bezpieczne połączenia (np. HTTPS), a także techniki, takie jak sanitizacja danych, aby unikać ataków typu SQL Injection. Dobrą praktyką jest także stosowanie ORM (Object-Relational Mapping), co umożliwia łatwiejsze zarządzanie danymi i ich relacjami. Przechowywanie danych po stronie serwera pozwala na efektywne zarządzanie zasobami i umożliwia późniejsze przetwarzanie informacji w sposób zorganizowany i bezpieczny.
Pytanie 21

Wskaż konstrukcję pętli w języku JavaScript, która wyświetli sześć kolejnych liczb parzystych

A. for(i=2;i<=12;i++) {i=i+2; document.write(i);}
B. for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}
C. for(i=2;i<12;i++) {i++; document.write(i);}
D. for(i=2;i<12;i+=2) {document.write(i);}
Odpowiedź for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);} jest prawidłowa, ponieważ prawidłowo implementuje pętlę for w języku JavaScript, aby wydrukować sześć kolejnych liczb parzystych, zaczynając od 2 i kończąc na 12. Pętla ta inicjuje zmienną i na wartość 2, a następnie kontynuuje iterację, aż do osiągnięcia wartości 12, zwiększając i o 2 w każdej iteracji. Dzięki temu osiągamy pożądane liczby: 2, 4, 6, 8, 10 i 12. Użycie operatora inkrementacji (i+=2) jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, ponieważ jest bardziej zwięzłe i jednoznaczne w porównaniu do zwiększania zmiennej w każdej iteracji o 1, a następnie dodawania 1 w ciele pętli. W praktyce, można stosować takie podejście do generowania sekwencji liczb w różnych zastosowaniach, na przykład w wizualizacji danych lub grach, gdzie potrzebujemy pracować z parametrami o określonej wartości. Ponadto, pętle w JavaScript są fundamentalnym elementem skryptów, pozwalającym na automatyzację powtarzalnych zadań, co czyni programowanie bardziej efektywnym.
Pytanie 22

W programowaniu obiektowym proces, dzięki któremu klasa podrzędna może wykorzystywać metody z klasy nadrzędnej, określa się mianem

A. wirtualizacją
B. hermetyzacją
C. dziedziczeniem
D. polimorfizmem
Dziedziczenie to fundamentalny mechanizm w programowaniu obiektowym, który pozwala na tworzenie hierarchii klas. Klasa pochodna dziedziczy pola i metody klasy bazowej, co prowadzi do ponownego wykorzystania kodu i uproszczenia procesu programowania. Przykładowo, jeśli mamy klasę bazową 'Pojazd', która definiuje metody takie jak 'uruchom()' oraz 'zatrzymaj()', klasa pochodna 'Samochód' może dziedziczyć te metody bez konieczności ich ponownego definiowania. Ponadto, dziedziczenie wspiera zasadę OOP zwaną DRY (Don't Repeat Yourself), co jest istotne w kontekście utrzymania i rozwoju oprogramowania. W praktyce, możemy również nadpisywać metody klasy bazowej w klasie pochodnej, co pozwala na dostosowanie ich działania do specyficznych potrzeb. Dobrą praktyką jest stosowanie dziedziczenia w sposób przemyślany, aby uniknąć zbyt głębokich hierarchii klas, które mogą prowadzić do skomplikowanego zarządzania kodem. Warto również pamiętać o zasadzie Liskov Substitution, która mówi, że obiekty klasy pochodnej powinny być wymienialne z obiektami klasy bazowej.
Pytanie 23

Dostępna jest tabela uczniowie, która zawiera pól id, imie, nazwisko, data_ur (format rrrr-mm-dd). Które zapytanie w SQL wyświetli tylko imiona oraz nazwiska uczniów urodzonych w roku 2001?

A. SELECT id, imie, nazwisko, data_ur FROM uczniowie WHERE data_ur like "2001-*-*"
B. SELECT * FROM uczniowie WHERE data_ur == 2001-%-%
C. SELECT * FROM uczniowie WHERE data_ur like "2001"
D. SELECT imie, nazwisko FROM uczniowie WHERE data_ur like "2001-%-%"
Wybrana odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje odpowiednią składnię SQL do wyszukania imion i nazwisk uczniów, których data urodzenia przypada na rok 2001. Użycie klauzuli 'LIKE' wraz z wzorcem '2001-%-%' jest kluczowe – znak '%' w SQL reprezentuje dowolny ciąg znaków (w tym również brak znaków). Oznacza to, że jakiekolwiek miesiące i dni mogą występować po roku '2001', co jest zgodne z formatem daty 'rrrr-mm-dd'. Tego typu zapytania są używane w praktycznych zastosowaniach w bazach danych, na przykład przy tworzeniu raportów dotyczących uczniów, którzy urodzili się w określonym roku. Umożliwia to efektywne zarządzanie danymi i przyspiesza proces analizy, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie przetwarzania danych. W kontekście SQL, selekcja konkretnych kolumn, takich jak 'imie' i 'nazwisko', jest bardziej efektywna niż pobieranie wszystkich danych, co może być istotne w przypadku większych zestawów danych. Warto również zwrócić uwagę na znaczenie odpowiedniego formatowania dat, co jest kluczowe dla poprawności zapytań do baz danych.
Pytanie 24

Aby strona internetowa skutecznie dopasowywała się do urządzeń mobilnych, należy ustalić rozmiar czcionki

A. w pikselach
B. tylko znacznikami big i small
C. w procentach
D. w milimetrach
Wybór w procentach jako jednostki wielkości czcionki jest właściwy, ponieważ umożliwia elastyczne dostosowanie tekstu do różnych ekranów i rozdzielczości. Użycie procentów pozwala na skalowanie w oparciu o domyślną wielkość czcionki ustawioną w przeglądarce, co jest kluczowe dla responsywności witryny. Przykładowo, jeśli domyślna wielkość czcionki wynosi 16px, to ustawienie czcionki na 150% sprawi, że będzie miała 24px, co jest szczególnie przydatne na urządzeniach mobilnych, gdzie przestrzeń jest ograniczona, a czytelność ma kluczowe znaczenie. Dodatkowo, zastosowanie procentów jest zgodne z zasadami projektowania responsywnego, które skupiają się na dostosowywaniu elementów interfejsu użytkownika do różnych urządzeń. Warto również zauważyć, że techniki takie jak media queries w CSS mogą współpracować z procentami, co pozwala na jeszcze lepsze dopasowanie wielkości czcionki do konkretnej szerokości ekranu. Pamiętajmy, że stosowanie elastycznych jednostek, takich jak procenty, jest jedną z najlepszych praktyk w tworzeniu dostępnych i przyjaznych użytkownikowi interfejsów.
Pytanie 25

Jaką rolę odgrywa kwerenda krzyżowa w programie MS Access?

A. Usuwa rekordy z tabel według określonych kryteriów
B. Zmienia istniejące dane w tabeli
C. Dodaje do wybranej tabeli rekordy z innej tabeli
D. Prezentuje zliczone wartości z pola i układa je w wiersze oraz kolumny
Odpowiedzi, które wskazują na usuwanie rekordów lub modyfikowanie istniejących danych, dotyczą zupełnie innych operacji w bazach danych. Usuwanie rekordów według podanych kryteriów odnosi się do kwerend aktualizujących lub usuwających, które służą do eliminacji danych, które nie są już potrzebne lub są błędne. Takie operacje są istotne, jednak nie mają nic wspólnego z kwerendami krzyżowymi, które koncentrują się na analizie danych poprzez agregację, a nie na ich usuwaniu. Modyfikowanie istniejących danych również nie jest związane z kwerendami krzyżowymi, które są statyczne w prezentacji danych, a ich zadaniem jest przedstawienie wyników agregacji. Dołączenie rekordów z jednej tabeli do innej odnosi się do operacji łączenia (JOIN), które służą do zestawienia informacji z różnych źródeł, co również różni się od funkcji kwerend krzyżowych. W kontekście analizy danych, ważne jest zrozumienie, że kwerendy krzyżowe są używane do syntetyzowania informacji i nie mają zastosowania w operacjach modyfikacji lub usuwania danych. Użytkownicy często mylą te funkcje, co prowadzi do błędnych wniosków i nieefektywnego przetwarzania danych w bazach danych.
Pytanie 26

W języku JavaScript, aby zmodyfikować wartość atrybutu znacznika HTML, po uzyskaniu obiektu przez metodę getElementById, należy zastosować

A. pola attribute i podać nazwę atrybutu
B. metody getAttribute
C. metody setAttribute
D. pola innerHTML
Wybór metody setAttribute do zmiany wartości atrybutu znacznika HTML jest najbardziej odpowiedni, ponieważ ta metoda pozwala na bezpośrednie modyfikowanie atrybutów elementów DOM. Metoda setAttribute przyjmuje dwa argumenty: nazwę atrybutu, który chcemy zmienić, oraz nową wartość, którą chcemy przypisać. Na przykład, jeśli mamy znaczniki HTML takie jak <input type='text' id='myInput'>, możemy użyć JavaScriptu: document.getElementById('myInput').setAttribute('value', 'Nowa wartość');, co ustawi nową wartość w polu tekstowym. Korzystanie z setAttribute jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, ponieważ pozwala na elastyczne zarządzanie atrybutami różnych elementów bez konieczności bezpośredniego manipulowania ich właściwościami. To podejście zwiększa czytelność i utrzymywalność kodu, a także przyczynia się do lepszej separacji logiki aplikacji od struktury HTML. Ponadto, setAttribute jest standardową metodą, która działa na wszystkich nowoczesnych przeglądarkach, co zapewnia szeroką kompatybilność.
Pytanie 27

Elementy <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla języka

A. HTML 5
B. HTML 4.01 Transitional
C. XHTML 1.1
D. HTML 4.01 Strict
Odpowiedź HTML 5 jest prawidłowa, ponieważ to właśnie w tej wersji języka HTML wprowadzono nowe semantyczne znaczniki, takie jak <header>, <article>, <section> oraz <footer>. Te znaczniki mają na celu lepsze strukturalne organizowanie treści w dokumentach internetowych, co ułatwia zarówno odczyt zrozumienia przez przeglądarki, jak i poprawia dostępność dla osób korzystających z technologii wspomagających. Na przykład, <header> zazwyczaj zawiera nagłówki i elementy nawigacyjne, podczas gdy <article> służy do oznaczenia niezależnej jednostki treści, np. artykułu prasowego. <section> jest używane do grupowania powiązanych sekcji, a <footer> zawiera informacje takie jak prawa autorskie czy linki do polityki prywatności. Wdrożenie tych znaczników zgodnie z najlepszymi praktykami zwiększa semantykę strony, co jest korzystne dla SEO, a także pozwala na lepsze zrozumienie struktury strony przez roboty indeksujące. HTML 5 jest obecnie standardem w tworzeniu stron internetowych i jego znajomość jest kluczowa dla współczesnych deweloperów.
Pytanie 28

Gdzie należy umieścić znacznik metajęzyka HTML?

A. pomiędzy znacznikami <body> ... </body>
B. pomiędzy znacznikami paragrafu
C. w dolnej części witryny internetowej
D. w sekcji nagłówkowej witryny internetowej
Znacznik metajęzyka HTML, czyli tag <meta>, jest kluczowym elementem w sekcji nagłówkowej (head) dokumentu HTML. To tutaj umieszczamy informacje dotyczące dokumentu, takie jak jego tytuł, opis, słowa kluczowe oraz dane dotyczące kodowania i viewportu. Na przykład, aby ustawić kodowanie znaków na UTF-8, używamy znacznika <meta charset="UTF-8">. Jest to zgodne z wytycznymi W3C i najlepszymi praktykami SEO, ponieważ odpowiednie metadane pomagają wyszukiwarkom w zrozumieniu treści witryny. Inny przykład to <meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">, który zapewnia, że strona jest responsywna na urządzeniach mobilnych. Umieszczając te znaczniki w nagłówku, można poprawić zarówno użyteczność, jak i widoczność witryny w internecie.
Pytanie 29

Baza danych zawiera tabelę artykuły z polami: nazwa, typ, producent, cena. Aby wyświetlić wszystkie nazwy artykułów wyłącznie typu pralka, dla których cena jest z przedziału 1 000 PLN i 1 500 PLN, należy zastosować polecenie

A. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ='pralka' AND cena FROM 1000 TO 1500;
B. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ=,pralka' OR cena BETWEEN 1000 OR 1500;
C. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ=,pralka' AND cena BETWEEN 1000 AND 1500;
D. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ=,pralka' OR cena BETWEEN 1000 AND 1500;
Poprawna odpowiedź to 'SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ='pralka' AND cena BETWEEN 1000 AND 1500;'. To zapytanie SQL w sposób właściwy wyszukuje wszystkie nazwy artykułów z tabeli 'artykuły', które mają typ 'pralka' oraz cenę mieszczącą się w przedziale od 1000 do 1500 PLN. Użycie operatora 'BETWEEN' jest standardem w SQL i pozwala na określenie zakresu wartości, co w tym przypadku jest kluczowe, aby uwzględnić wszystkie możliwe ceny w tym przedziale. Jest to bardziej efektywne niż stosowanie operatorów porównania, takich jak '>', '<', ponieważ 'BETWEEN' automatycznie wlicza granice. Przykład zastosowania takiego zapytania może być użyty w systemach zarządzania zamówieniami, gdzie często zachodzi potrzeba analizy produktów w określonych przedziałach cenowych, co umożliwia skuteczne podejmowanie decyzji zakupowych oraz optymalizację stanów magazynowych.
Pytanie 30

Która z podanych funkcji napisanych w PHP oblicza sumę połowy a oraz połowy b?

A. function licz($a, $b) { return $a/2 + $b/2; }
B. function licz($a, $b) { return ($a/2 + $b)/2; }
C. function licz($a, $b) { return 2/$a + 2/$b; }
D. function licz($a, $b) { return $a/2 + $b; }
Funkcja 'function licz($a, $b) { return $a/2 + $b/2; }' jest naprawdę w porządku. Dokładnie wykonuje to, co pytanie wymaga: sumuje połowy zmiennych a i b. W PHP dzielenie robimy przez operator '/', a tu obie liczby są dzielone przez 2, więc dostajemy ich połówki. Potem te połówki dodajemy, co się zgadza z tym, o co chodzi w zadaniu. Na przykład, jak a = 6 i b = 4, to funkcja zwraca (6/2) + (4/2) = 3 + 2 = 5. Takie podejście jest super, bo kod jest czytelny i prosty. W ekipach programistycznych, gdzie różni ludzie mogą pracować nad tym samym kodem, to ma duże znaczenie. Nazwa 'licz' też jest całkiem zrozumiała i dobrze pasuje do tego, co ta funkcja robi, więc później można łatwo z niej korzystać czy zmieniać ją, jak będzie potrzeba.
Pytanie 31

Jakie cechy powinien posiadać klucz główny?

A. Nie może przybierać wartości, reprezentowany jest przez dokładnie jedno pole tabeli
B. Reprezentowany jest przez jedno pole tabeli, jego wartość nie może ulegać zmianie
C. Jest unikatowy, nie może zawierać pustych wartości
D. Jest unikatowy, może mieć tylko wartości całkowite
Odpowiedź wskazująca, że klucz główny jest unikatowy i nie może przyjmować pustych wartości jest absolutnie poprawna. Klucz główny w relacyjnych bazach danych pełni kluczową rolę w identyfikacji unikalnych rekordów w tabeli. Jego unikalność zapewnia, że każdy wiersz w tabeli można jednoznacznie zidentyfikować, co jest kluczowe dla utrzymania integralności danych. Na przykład, w tabeli użytkowników, identyfikator użytkownika (user_id) może pełnić rolę klucza głównego, co pozwala na łatwe wyszukiwanie i powiązanie danych z innymi tabelami, takimi jak zamówienia czy posty. Standardy takie jak ISO/IEC 9075 (SQL) podkreślają znaczenie kluczy głównych w projektowaniu baz danych. Dodatkowo, dobrym zwyczajem jest, aby kolumny będące kluczami głównymi były także oznaczone jako NOT NULL, co zapobiega wprowadzeniu pustych wartości, a tym samym zapewnia integralność danych. Zrozumienie tego konceptu jest niezbędne dla każdego, kto projektuje lub zarządza bazami danych, ponieważ błędy w definicji kluczy głównych mogą prowadzić do poważnych problemów z integralnością danych.
Pytanie 32

Jakie imiona spełniają warunki klauzuli LIKE w zapytaniu?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE '_r%';
A. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara
B. Arleta, Krzysztof, Krystyna, Tristan
C. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana
D. Krzysztof, Krystyna, Romuald
Zapytanie SQL wykorzystuje klauzulę LIKE, która pozwala na wyszukiwanie wzorców w danych tekstowych. W tym przypadku wzór '_r%' oznacza, że szukamy imion, które mają na drugiej pozycji literę 'r' i mogą mieć dowolne znaki po tej literze. W analizowanych imionach, Arleta, Krzysztof, Krystyna oraz Tristan spełniają ten warunek, ponieważ: Arleta ma 'r' na drugiej pozycji, Krzysztof również, Krystyna także, a Tristan ma 'r' na drugiej pozycji. Przykład użycia klauzuli LIKE jest szczególnie przydatny w systemach, gdzie często zachodzi potrzeba filtrowania danych tekstowych na podstawie określonych wzorców. W praktyce, stosowanie klauzuli LIKE w zapytaniach SQL powinno być zgodne z najlepszymi praktykami, takimi jak optymalizacja indeksów i unikanie nadmiernego używania znaków wieloznacznych, które mogą prowadzić do spadku wydajności. Warto również pamiętać, że w wielu systemach baz danych klauzula LIKE jest czuła na wielkość liter, co może wpływać na wyniki zapytań.
Pytanie 33

Zmienna o typie integer lub int jest w stanie przechowywać

A. liczbę całkowitą
B. łańcuch znaków
C. liczbę rzeczywistą
D. znak
Zmienna typu integer, znana również jako int, jest podstawowym typem danych w wielu językach programowania, takich jak C, C++, Java czy Python. Jej kluczową zaletą jest możliwość przechowywania tylko liczb całkowitych, co czyni ją idealnym wyborem do operacji arytmetycznych, które wymagają precyzyjnego zarządzania wartościami całkowitymi bez części dziesiętnych. Przykłady zastosowania to m.in. przechowywanie ilości przedmiotów w magazynie, zliczanie punktów w grze lub reprezentowanie indeksów w tablicach. W praktyce, użycie zmiennych typu integer umożliwia efektywne wykorzystanie pamięci, ponieważ zajmują one mniej miejsca niż zmienne typu zmiennoprzecinkowego, a ich operacje są wykonywane szybciej. Ponadto, stosowanie zmiennych całkowitych jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dobór odpowiednich typów danych do specyficznych potrzeb aplikacji, co zwiększa ich wydajność i czytelność kodu. Warto także zrozumieć, że w kontekście programowania, typ zmiennej determinuje zakres wartości, które można przechowywać, co w przypadku typu integer zwykle wynosi od -2,147,483,648 do 2,147,483,647 w standardzie 32-bitowym, co czyni go wystarczającym dla wielu zastosowań.
Pytanie 34

Zapis selektora wskazuje, że kolor tła będzie brązowy dla

input[type=number] { background-color: Brown; }
A. formularzy, gdy użytkownik wprowadzi w nie jakąkolwiek cyfrę
B. wszystkich formularzy
C. wszystkich tekstów na stronie internetowej
D. formularzy, które są typu numerycznego
Zapis selektora CSS `input[type=number] { background-color: Brown; }` odnosi się do pól edycyjnych, które są zdefiniowane jako typu numerycznego. Oznacza to, że wszystkie elementy <input>, które mają atrybut `type` ustawiony na `number`, będą miały brązowe tło. Tego typu selektory są przydatne, ponieważ pozwalają na precyzyjne stylizowanie elementów formularzy, co jest kluczowe dla poprawy doświadczeń użytkowników. Stosowanie odpowiednich typów elementów formularza, takich jak `number`, umożliwia kontrolowanie danych wprowadzanych przez użytkowników, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie walidacji danych. W praktyce, jeśli w formularzu istnieje pole do wprowadzania dat, które powinno przyjmować tylko wartości liczbowe, stylizowanie go w ten sposób może pomóc w natychmiastowym wizualnym wskazaniu użytkownikowi, że pole jest przeznaczone do wprowadzania numerów. Warto również pamiętać, że stosowanie odpowiednich typów wejściowych wspiera responsywność, umożliwiając na przykład wyświetlanie klawiatury numerycznej na urządzeniach mobilnych, co zwiększa komfort użytkowania.
Pytanie 35

Jaką maksymalną ilość znaczników <td> można zastosować w tabeli składającej się z trzech kolumn i trzech wierszy, w której nie ma złączeń komórek ani wiersza nagłówkowego?

A. 6
B. 9
C. 12
D. 3
Tabela o trzech kolumnach i trzech wierszach składa się z 9 komórek, co oznacza, że maksymalna liczba znaczników <td>, które można zastosować w takiej tabeli, wynosi 9. Każda komórka tabeli jest reprezentowana przez znacznik <td>, dlatego musisz pomnożyć liczbę kolumn (3) przez liczbę wierszy (3), co daje 3 * 3 = 9. To podejście odzwierciedla najlepsze praktyki w tworzeniu tabel HTML, które zakładają, że każda komórka powinna być jednoznacznie określona. Warto pamiętać, że unikanie złączeń komórek upraszcza strukturę tabeli, co ułatwia przetwarzanie przez różne systemy oraz poprawia dostępność strony. Przykład zastosowania to np. wyświetlanie danych o produktach w sklepie internetowym, gdzie każda informacja o produkcie, taka jak nazwa, cena i opis, znajduje się w osobnej komórce. Zgodnie z wytycznymi W3C, stosowanie semantycznych znaczników poprawia SEO i ułatwia nawigację.
Pytanie 36

Aby poprawić wydajność strony z grafiką o wymiarach 2000 px na 760 px, konieczne jest zmniejszenie jej rozmiarów

A. za pomocą właściwości CSS, podając rozmiar w procentach
B. w programie graficznym
C. za pomocą właściwości CSS, podając rozmiar w pikselach
D. za pomocą atrybutów HTML
Odpowiedź "w programie graficznym" jest prawidłowa, ponieważ zmniejszenie rozmiaru grafiki w sposób, który rzeczywiście wpływa na jej wielkość pliku oraz jakość wizualną, powinno być przeprowadzane w programie graficznym. Programy takie jak Adobe Photoshop, GIMP czy Canva umożliwiają precyzyjne dostosowanie wymiarów oraz kompresję grafiki, co pozwala na optymalizację jej do użytku w internecie. Przykładowo, zmieniając rozmiar grafiki do wymiarów 1000 px na 380 px i zapisując ją w odpowiednim formacie (np. JPEG lub PNG z odpowiednią jakością), można znacznie zmniejszyć wielkość pliku, co przyczyni się do szybszego ładowania strony. Ponadto, odpowiednia kompresja umożliwia zachowanie dobrego balansu między jakością a rozmiarem pliku, co jest istotne dla doświadczeń użytkowników. W branży internetowej stosuje się różne techniki optymalizacji grafiki, takie jak lazy loading czy formaty WebP, które wspierają szybkie ładowanie stron. Warto również zwrócić uwagę na znaczenie odpowiedniej rozdzielczości grafiki, aby uniknąć zniekształceń i zapewnić optymalną jakość wizualną.
Pytanie 37

W języku C++ funkcja, która zwraca rezultat potęgowania i operuje na dwóch argumentach: liczbie x oraz wykładniku w, powinna mieć taką deklarację

A. int potega(int x);
B. void potega(int x, int w, int wynik);
C. void potega(int x, int w);
D. int potega(int x, int w);
Zgadzasz się, że 'int potega(int x, int w);' to trafna odpowiedź. Funkcja do potęgowania faktycznie potrzebuje dwóch rzeczy: podstawy x i wykładnika w, a na końcu powinna zwrócić liczbę całkowitą, która jest wynikiem potęgowania. Jakby to wyglądało w praktyce? Można by to napisać jako 'int potega(int x, int w) { return pow(x, w); }'. Przy czym 'pow' pochodzi z biblioteki cmath i robi te wszystkie magiczne obliczenia. Ważne jest, by przy projektowaniu funkcji myśleć o ich użyteczności, czyli żeby miały jasno określone wejście i wyjście. A jak już mówimy o potęgowaniu, to musimy też pamiętać o specjalnych przypadkach, jak potęgowanie zera do zera, które w matematyce jest równe 1. Dlatego dobrze zrobiona funkcja powinna to uwzględniać. W programowaniu kluczowe jest, by obliczenia były efektywne i poprawne, zwłaszcza w naukowych i inżynieryjnych projektach, gdzie precyzja jest bardzo istotna.
Pytanie 38

Narzędzie zaprezentowane na ilustracji służy do

Ilustracja do pytania
A. debugowania strony internetowej
B. walidacji kodu HTML i XHTML
C. sprawdzania zgodności witryny ze standardem HTML5
D. walidacji stylów CSS
Narzędzie przedstawione na ilustracji to usługa walidacji CSS stworzona przez World Wide Web Consortium (W3C). Jego głównym celem jest sprawdzanie poprawności arkuszy stylów CSS pod kątem zgodności z obowiązującymi standardami. Walidacja CSS pozwala na identyfikację błędów składniowych oraz niepoprawnych wartości, co jest kluczowe dla zapewnienia spójności wyglądu strony w różnych przeglądarkach. Korzystanie z walidatora CSS jest częścią dobrych praktyk w procesie tworzenia stron internetowych, ponieważ poprawny kod CSS zwiększa dostępność i użyteczność serwisów. Praktycznym przykładem użycia tego narzędzia jest proces optymalizacji strony internetowej, gdzie walidator pomaga w eliminacji błędów, które mogą prowadzić do nieprzewidywalnego zachowania witryny. Dzięki walidacji możemy również upewnić się, że nasze arkusze stylów są zgodne z najnowszymi standardami, co jest istotne dla przyszłej kompatybilności serwisu.
Pytanie 39

Aby stworzyć stronę internetową, która będzie odpowiadać załączonej ilustracji, konieczne jest użycie semantycznych znaczników sekcji w języku HTML5. Jakim znacznikiem należy określić sekcję menu?

A. aside
B. nav
C. header
D. div
Znacznik <nav> w HTML5 jest przeznaczony do definiowania sekcji nawigacyjnych na stronie internetowej, takich jak menu. Użycie semantycznego znacznika <nav> jest zgodne z dobrą praktyką projektowania stron, ponieważ pomaga przeglądarkom i technologiom wspomagającym, takim jak czytniki ekranowe, lepiej zrozumieć strukturę dokumentu. Dzięki zastosowaniu <nav>, silniki wyszukiwarek mogą również bardziej efektywnie indeksować zawartość strony. Przykład użycia <nav> w praktyce: html <nav> <ul> <li><a href='#'>Strona główna</a></li> <li><a href='#'>O nas</a></li> <li><a href='#'>Kontakt</a></li> </ul> </nav>. Ten znacznik powinien być używany wszędzie tam, gdzie mamy do czynienia z głównymi elementami nawigacyjnymi strony. Semantyczne tagi w HTML5, takie jak <nav>, ułatwiają utrzymanie i obsługę kodu oraz wspierają dostępność stron internetowych zgodnie ze standardami WCAG.
Pytanie 40

Wskaż najefektywniejszą metodę wyczyszczenia wszystkich danych z tabeli adresy, nie wpływając na jej strukturę

A. DROP TABLE adresy;
B. TRUNCATE TABLE adresy;
C. DELETE * FROM adresy;
D. DELETE TABLE adresy;
TRUNCATE TABLE adresy; jest najszybszym sposobem na usunięcie wszystkich rekordów z tabeli bez usuwania jej struktury. Operacja TRUNCATE działa na poziomie strony, co oznacza, że nie przetwarza pojedynczych wierszy, jak ma to miejsce w przypadku DELETE. Dzięki temu, TRUNCATE jest znacznie wydajniejszy, szczególnie w przypadku dużych zbiorów danych. W praktyce, użycie TRUNCATE TABLE jest zalecane, gdy chcemy szybko oczyścić tabelę z danych, a następnie wprowadzić nowe rekordy. Warto jednak pamiętać, że TRUNCATE nie wywołuje kaskadowych usunięć w tabelach powiązanych z kluczami obcymi, co może być istotne w projektowaniu bazy danych. Użycie TRUNCATE może również przywrócić licznik identyfikatorów (np. AUTO_INCREMENT w MySQL) do wartości początkowej, co jest ważnym aspektem, jeśli zależy nam na tym, by nowe dane zaczynały się od określonej wartości. Praktyka wykorzystania TRUNCATE powinna być jednak stosowana ostrożnie, szczególnie w kontekście transakcji, ponieważ operacja ta nie jest odwracalna w przypadku dużych zbiorów danych, co skontrastować należy z DELETE, które można wykorzystać w ramach transakcji i przywrócić dane, jeśli zajdzie taka potrzeba. Dlatego, TRUNCATE TABLE jest zalecaną metodą w odpowiednich scenariuszach, ale jej użycie wymaga pełnego zrozumienia kontekstu bazy danych oraz powiązań między tabelami.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej